(1994)17Ιουνίου,1994 [Α.Ν.ΛΟΙΖΟΥ,Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑΣΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. ( Υποθέσεις Αρ. 688/89, 793/89, 863/89-) Στρατός της Δημοκρατίας — Προαγωγές — Οι περί Ιεραρχίας και Προαγωγής Μονίμων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών τον Στρατού τηςΔημοκρατίας Κανονισμοί τον
- Έννομο συμφέρον — Προαγωγές στρατιωτικών — Περιορισμός τον εννόμου συμφέροντος ytcr προσβολή προαγωγών μεταξύ ατόμων με ισόβαθμη κρίση. 5 Εκτελεστή πράξη — Προαγωγές στρατιωτικών — Συμβούλιο Επανακρίσεων — Οι αποφάσεις τον συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις. Επετηρίδα — Κατά πόσο είναι ultra viresτον περί Στρατού τηςΔήμο- 10 κρατίας (ΣύνΟεσις, Κατάταξις και Πειθαρχία) Νόμου, (ο Νόμος) όπως τροποποιήθηκε, και επίσης κατά πόσο είναι εκτελεστή διοι κητική πράξη. Αρχή ότι ουδείς γίνεται κριτής των ιδίων αυτού πράξεων — Δεν πα ραβιάσθηκε στην παρούσα υπόθεση. 15 Αιτιολογία διοικητικών αποφάσεων — Στρατός τηςΔημοκρατίας — Προαγωγές — Κρίθηκαν επαρκώς αιτιολογημένες. Οι αιτητές στις προσφυγές 793/89 και 863/89 είχαν κριθείως προακτέοι κατ' αρχαιότητα από το Συμβούλιο Κρίσεως.Καταχώ ρησαν ιεραρχικές προσφυγέςστο ΣυμβούλιοΕπανακρίσεως υπ' 20 αρ. 1.Το Συμβούλιο Επανακρίσεως υπ' αρ. 1επεκύρωσε την από φασητουΣυμβουλίουΚρίσεως. Ο αιτητής στην προσφυγή 688/89 κρίθηκε ως προακτέοςκατ' 366 3 ΑΛΛ. 5 Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας εκλογήν από το Συμβούλιο Κρίσεως. Ηυπόθεσηπαραπέμφθηκε από τον Υπουργό Άμυνας για επανάκριση από το Συμβούλιο Επανακρίσεως 1 σύμφωνα με τους σχετικούς Κανονισμούς, το οποίοέκρινετοναιτητήωςπροακτέοκατ'αρχαιότητα μεαποτέλεσμαναμη προαχθείστονβαθμότουΤαγματάρχη. Οι προσφυγές στρέφονται κατάτου κύρους της κρίσης του ΣυμβουλίουΕπανακρίσεωςΑρ.
- 10 0 δικηγόροςτης Δημοκρατίαςισχυρίστηκε ότι οι αιτητέςστε ρούνται εννόμου συμφέροντος να προσβάλουν τις προαγωγές άλλων υποψηφίων οι οποίοι έτυχανψηλότερης διαβάθμισηςκρί σης. Ο ισχυρισμός αυτός έγινε αποδεκτός.Αποφασίστηκε ότι οι αιτητές πουκρίθηκανπροακτέοικατ*αρχαιότητα δεν μπορούσαν να προσβάλουν την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους που κρίθηκεπροακτέοςκατ'εκλογήν. 15 Οιαιτητέςπρόβαλαντουςπιοκάτωλόγουςγιαακύρωση: 20
- Οι αποφάσειςτόσο των προαγωγών όσο και των ιεραρχι κών προσφυγών ήτανάκυρες εφόσον κατά τον χρόνο που λήφθη καν η Επετηρίδα είχε ακυρωθεί με την απόφαση στην υπόθεση Σπύρου Πάττα. Επίσης ότι η Επετηρίδα ήταν ultra vires του Νόμου.
- Υπήρχε παρατυπίαστο πρακτικόλόγω του ότι αυτό δεν υπογράφηκεκατάτην ίδιαημερομηνίακαιαπότουςτρεις Υπουρ γούς πουμετείχανστησυνεδρίασητουΣυμβουλίου Επανακρίσεως Αρ.
- 25
- Παραβιάσθηκε ηαρχήότι ουδείς γίνεται κριτής των ιδίων του πράξεων,λόγω της συμμετοχής και προεδρίαςτου Υπουργού που διέγραψετον αιτητή απότονκατάλογοπροακτέωνκατ' εκλο γήν που ετοίμασε το Συμβούλιο Κρίσεως, στο Συμβούλιο Επανα κρίσεως Αρ.
- 30 4.Οιεπίδικεςαποφάσειςστερούνται επαρκούςαιτιολογίας. 35 40 ΗΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφούυιοθέτησε την απόφασητης Ολομέλειας στις προσφυγές ΑλεξάνδρονΖαβρον& Άλλων αναφορικά με την εγκυρότητα της Επετηρίδαςότι δηλ. η Επετηρίδαείναιεκτελεστή διοικητικήπράξηπουπροσβάλλεταιευθέως από τα επηρεαζόμενα άτομα,απέρριψε τις προσφυγές και αποφάνθηκεότι: 1.Η Επετηρίδαδενείναιultraviresτουσχετικού Νόμου.Η δια τύπωση του άρθρου 16 του Νόμουόπως τροποποιήθηκε,παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο τηναναγκαία εξουσιοδότηση γιαέκδοση Κανονισμών για ρύθμιση μεταξύ άλλων και της σύνταξης της Επετηρίδας. 2.Σύμφωνα μετονΚαν.36
(3)οΥπουργός κύρωσεμετηνυπο- 367 Χαράλαμπους ΚΛ. ν.Δημοκρατίας
(1994)γραφήτου όπωςαυτήεμφαίνεταιστην τελευταίασελίδα τουπρα κτικού,στις 18/KV1988, τιςαποφάσειςτουΣυμβουλίουΕπανακρί σεως. 3. Ο Υπουργός προεδρεύει του Συμβουλίου Επανακρίσεως βάσει τουΚαν.35
(1).Εφόσοντοθέμααυτόόσοκαιη σύνθεση του 5 Συμβουλίου Επανακρίσεως καθορίζονται ρητά από κανονιστική διάταξη,οι καθ'ωνη αίτησηείχανυποχρέωσηναεφαρμόσουν τις πρόνοιεςτων Κανονισμών. 4. Είναι φανερόν απότο σχετικό πρακτικόότι το Συμβούλιο ΕπανακρίσεωςΑρ. 1μετις τελικές αποφάσειςτουαποδέχτηκετη 10 συγκεκριμένη αιτιολογία του Υπουργού στην προσφυγή688/89, και τουΣυμβουλίουΚρίσεως αναφορικάμετηνκρίσητωνάλλων δύο αιτητών. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονται χωρίςδιάταγμα γιαέξοδα. 15 Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ΧαρίδηςΑ Άλλοι νΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 31.1.1989Πάττας Α Άλλοι ν Κυπριακής Δημοκρατίας- Απόφαση ημερ. 11.8.1989Ζαβρσύ & Αλλοι ν ΚνπριαχήςΔημοκρατίας
(1994)3Α.ΑΛ.
- 20 Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνη αίτη ση με την οποία οι αιτητές κρίθηκαν προακτέοι κατ' αρ χαιότητακαιόχικατ'εκλογή στοβαθμόΤαγματάρχου. Α. Σ. Αγγελίδης,για τους αιτητές στις προσφυγές αρ. 25 688/89και863/
- Α. Παπαχαραλάμπονς, για τον αιτητήστην προσφυγή αρ.793/89: Μ. Φλωρέντζος, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας,για τουςκαθ* ωνη αίτηση. 30 Cur. adv. vult. Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π. ανάγνωσε την απόφασητου Δικαστη368 3ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου, Π. ρίου. Μετις προσφυγές 688/89και 863/89,οι αιτητέςζη τούντιςπιοκάτωθεραπείες: 5 10 15 20 "
- Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να κρί νεται σανάκυρη καιχωρίς νομικό αποτέλεσμα η πράξη και/ήαπόφαση των καθ'ωνη αίτησηή οιουδήποτε τού τωνγια μη προαγωγήτου αιτητήστο βαθμότουΤαγμα τάρχη. 2.ΑπόφασητουΔικαστηρίου μετηνοποίανακρίνε ται άκυρη και χωρίς νομικό αποτέλεσμα ηαπόφαση, ημερομηνίας 22.8.89,του καθ'ου ηαίτηση αρ.2, όπως καικάθεάλλη προγενέστερη επί της οποίας στηρίχθηκε η εν λόγω απόφαση, με την οποία κρίθηκε ο αιτητής προακτέος 'κατ' αρχαιότητα' και όχι κατ' εκλογή στο βαθμόΤαγματάρχου.
- Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία νακη ρύσσονται άκυρες οι προαγωγές σε ταγματάρχες που έγινανκατ'αποκλεισμό του αιτητή.
- Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία νακη ρύσσεται άκυρη η προαγωγή του Οδυσσέα Κυριάκου Αβραάμ από 1.7.89 στο βαθμό του Ταγματάρχη κατ' εκλογή. 5.Έξοδα." Μετην προσφυγή 793/89, ο αιτητήςζητάτις πιοκάτω θεραπείες: 25 30 "Α. Δήλωσιν και/ή απόφασιν του Σεβαστού Δικαστη ρίου ότι ηαπόφασητων καθ'ων ηαίτησις να κρίνουν τον Αιτητήως προακτέον στον βαθμότουΤαγματάρχη κατ'αρχαιότηταη οποίαεδημοσιεύθη και/ήεκοινοποιήθη εις τον Αιτητήν την 13ην Μαΐου 1987 εν πρώτοις (επισυνάπτεται ως Τεκμήριον Α) και την 22αν Αυγού στου, 1989 εν δευτέροις (επισυνάπτεται ως Τεκμήριον Β) μετάτην υπότουΑιτητού εξάσκησην τουδικαιώμα τος της προσφυγής στο Συμβούλιον Επανακρίσεως 369 Α. Αοΐζου, Π. Χαραλαμπίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας
(1994)συμφώνως με τους σχετικούς Νόμους και Κανονι σμούς, είναι άκυροςκαι/ή παράνομοςκαι/ή εστερημένη οιασδήποτενομικής ισχύος. Β. Δήλωσις του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής έδει όπως κριθεί ως προακτέος εις την θέσιν του 5 Ταγματάρχουκατ'εκλογήν απότης 13ης Μαΐου
- Γ. Έξοδα." Ουσιαστικά OL προσφυγές στρέφονται κατά του κύ ρους της κρίσης του Συμβουλίου Επανακρίσεως Αρ.1, το οποίο σύμφωνα μετις σχετικές διατάξειςτωνπερί Ιεραρ- 10 χίαςκαιΠροαγωγήςΜονίμων Αξιωματικών και Υπαξιω ματικών του Στρατούτης Δημοκρατίας Κανονισμών του 1981,(Κ.Δ.Π. 118/1981) (οι Κανονισμοί),πουίσχυανκατά τον ουσιώδη χρόνο, έκρινε και αποφάσισε τις ιεραρχικές προσφυγές των αιτητώνστις προσφυγές 793/89 και863/89 15 καθώςκαιτηνπαραπομπή τουαιτητή στηνπροσφυγή688/ 89 στο Συμβούλιο Επανακρίσεως Αρ.1 απότον Υπουργό Άμυνας, όπως προβλέπεται στις σχετικές διατάξεις των Καν. 32-
- Ταγεγονότα στις τρεις προσφυγές είναι παρόμοια,με 20 τη διαφορά ότι στην προσφυγή 688/89 ο αιτητής Τάσος Χαραλαμπίδης είχε κριθεί από το Συμβούλιο Κρίσεως στις ετήσιες κρίσεις του 1987 ως προακτέος κατ' εκλογήν, αλλά ο Υπουργός Άμυνας, με βάσητις εξουσίες πουτου παρέχονται απότον Καν.32
(2), διαφώνησε με την απόφα- 25 ση του Συμβουλίου Κρίσεως και παρέπεμψε την υπόθεση του για επανάκριση από το αρμόδιο Συμβούλιο Επανα κρίσεως που σύμφωνα με τον Καν.35
(1)είναι τοΣυμβού λιο ΕπανακρίσεωςΑρ.1. ΟΥπουργός παρέπεμψε για επα νάκριση και την υπόθεση του ενδιαφερομένου μέρους 30 Οδυσσέα Κυριάκου που επίσης κρίθηκε κατ' εκλογήν. Το Συμβούλιο Επανακρίσεως Αρ.1 έκρινε τελικά τον αιτητή Χαραλαμπίδηωςπροακτέονκατ'αρχαιότητα,μεαποτέλε σμα να μηνπροαχθείστον επόμενο βαθμότουΤαγματάρ χη. Ηκρίση του ενδιαφερομένου μέρους παρέμεινε προα- 35 κτέος κατ' εκλογήν και μετά την επανάκριση. Στις άλλες 370 3 ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςχ.α.ν.Δημοκρατίας Α.Αοΐζον,Π. δύο προσφυγές 793/89 και 863/89, οι αιτητές Ανδρέας Πουλλαΐδης και Ξενοφών Ξενοφώντος είχαν κριθεί στις ετήσιες κρίσεις του 1987 απότο Συμβούλιο Κρίσεως ως προακτέοικατ'αρχαιότητακαιυπέβαλανοι ίδιοι ιεραρχι5 κήπροσφυγή,σύμφωνα μετις διατάξειςτων Κανονισμών 33
(2)και 34
(2)της Κ.Δ.Π. 118/1981.Οι ιεραρχικές αυτές προσφυγές των αιτητών απορρίφθηκαν τελικά από το Συμβούλιο ΕπανακρίσεωςΑρ.
- Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας στην Ένσταση ήγειρε 10 τον ισχυρισμό υπό μορφήπροδικαστικής ένστασης ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις δεν είναι εκτελεστέςδιοικητικές πράξειςμέσαστην έννοιατουΆρθρου 146 του Συντάγμα τος,καισυνεπώς δεν μπορούν ναπροσβληθούν μεαίτηση ακυρώσεως. Θεωρούμε ότι ηπροδικαστική αυτή ένσταση 15 εγκαταλείφθηκε, αφού ο δικηγόρος της Δημοκρατίας όχι μόνοδεντηνυποστήριξε αλλάπροχώρησε στηγραπτή του αγόρευση να πει ότι οι θεραπείες που ζητούν οι αιτητές στιςπαρούσες προσφυγές θαπρέπει ναπεριοριστούν στο κύρος της κρίσης τους απότο Συμβούλιο Επανακρίσεως 20 Αρ.1 καιεπομένως δεν μπορεί ναθιγεί τοκύρος τωνπρο' αγωγών που είχαν διενεργηθεί είτε το 1987, είτε το 1989, ούτε μπορεί να εξεταστεί η μη προαγωγή των αιτητών, όπωςζητούνοι αιτητέςστιςπροσφυγές 688/89 και 863/
- Ο λόγος που δεν προήχθηκαν οι αιτητές στις παρούσες 25 υποθέσεις, ανέφερε, είναι επειδή κρίθηκαν από τα Συμ βούλια Κρίσεως και Επανακρίσεως σε χαμηλότερη δια βάθμιση κρίσης, δηλαδή ως προακτέοι κατ'αρχαιότητα. Οι αιτητές, ισχυρίστηκε, στερούνται εννόμου συμφέρο ντος ναπροσβάλουν τις προαγωγές άλλων υποψηφίων οι 30 οποίοι έτυχαν ψηλότερης διαβάθμισης κρίσης και παρέ πεμψε επί του θέματος στις υποθέσεις ΑνδρέαςΧαρίδης Η.α. ν.Δημοκρατίας, Υπ. αρ.804/85κ.α.,ημερομηνίας 31 Ιανουαρίου 1989 καιΣπύροςΠάτταςκ.α. ν. Δημοκρατίας, Υπ. αρ.527/87κ.α.,ημερομηνίας 11Αυγούστου
- 35 Η εκτελεστότητα των αποφάσεων των Συμβουλίων ΚρίσεωςκαιΕπανακρίσεωςκαιτοέννομο συμφέρον αιτη τώνπουέτυχανχαμηλότερης διαβάθμισηςναπροσβάλουν τηνπροαγωγή ομοιοβάθμων συναδέλφων τουςπουέτυχαν 371 Α. Λοΐζου, Π. Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1994)ψηλότερης διαβάθμισης, αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης στην πολύ πρόσφατη απόφασηπάλι της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις προσφυγές ΑλέξανδρουΖαβρού και άλλων ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1994)3 Α.Α.Δ.349. 5 Υιοθετούμε πλήρως τις απόψεις που εκφράστηκαν αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα στις σελ. 5 και 6 της απόφασης. Κατάσυνέπεια, η θεραπείαπου ζητούν οι αιτητές στις προσφυγές 688/89και863/89, στην παράγραφο 4 του αιτητικού,απορρίπτεταιως απαράδεκτη,εφόσον οι 10 αιτητέςπουκρίθηκανπροακτέοικατ'αρχαιότηταδενμπο ρούν να προσβάλουν την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους Οδυσσέα Κυριάκου του οποίου η κρίσηπαρέμεινε προακτέοςκατ'εκλογήν και μετά την επανάκρισητου.Ως εκ τούτου δεν θα εξετάσουμε κανένα από τους ισχυρι- 15 σμούς πουπροβλήθηκαναναφορικά μετηνπροαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους. Ηπαράγραφος3 του αιτητικού στις πιο πάνωπροσφυγές είναικατάτηνάποψημαςπολύ γενική και αόριστη και κατάσυνέπεια δεν θα την εξετά σουμε. 20 Ένας από τους βασικούς λόγους για ακύρωση που προβλήθηκαν εκ μέρους των αιτητώναφορά τηνομιμότη τα της Επετηρίδας. OL δικηγόροι των αιτητών αναφέρθη καν στην ακύρωσητης Επετηρίδαςαπότοπρωτόδικο Δι καστήριο στην υπόθεση Σπύρου Πάττα (ανωτέρω) και 25 ισχυρίστηκαν ότι εφόσον κατάτο χρόνο των προαγωγών καιτης εξέτασης των ιεραρχικών προσφυγώνη Επετηρίδα είχεήδηακυρωθεί,είναι άκυρεςκαιοι αποφάσειςπουλή φθηκαντόσον κατάτηνεπανεξέτασητων ιεραρχικώνπρο σφυγώνόσονκαιοιαποφάσειςτωνπροαγωγών. 30 Επιπρόσθετα από την ισχυριζόμενη ακυρότητα που επέφερε στην Επετηρίδα η απόφαση Πάττα, οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι η Επετηρίδα, και κατά συνέπεια ο Καν.10 δυνάμει τουοποίου εκδόθηκε,είναι ultra viresτου περί Στρατούτης Δημοκρατίας (Σύνθεσις Κατάταξιςκαι 35 Πειθαρχία) Νόμου, όπως αυτός τροποποιήθηκε, (ο Νόμος),εφόσον οΝόμοςδενεξουσιοδότησετηνδιάΚανο372 3ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Α.Δοΐζον,Π. νισμού έκδοσηΕπετηρίδας. Η εγκυρότητα της Επετηρίδας ενόψει της κατάληξης του πρωτόδικου Δικαστηρίου στην υπόθεση Πάττα, επί σης απετέλεσε αντικείμενο εξέτασης στην απόφαση της 5 Ολομέλειας στις προσφυγές Αλέξανδρου Ζαβρού και άλλων(ανωτέρω). Η θέσητης Ολομέλειας στην πιο πάνωαπόφαση,την οποία υιοθετούμε, ήταν ότι η Επετηρίδα είναι εκτελεστή διοικητικήπράξη πουπροσβάλλεται ευθέως από ταάτομα 10 των οποίων επηρεάζονταιτασυμφέροντα,καικατά συνέ πειαδεν μπορεί ναπροσβληθεί μετάτηνπάροδοτωνπρο βλεπόμενων 75 ημερών. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω και σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι η Επετηρίδα είναι ultra vires του σχετικού 15 Νόμου,παρατηρούμεότι ηδιατύπωσητουάρθρου 16του Νόμου, όπως αυτό τροποποιήθηκε, είναι αρκετά ευρεία ώστεναπαρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο τηναναγκαία εξουσιοδότηση για έκδοσηκανονισμών που ναρυθμίζουν μεταξύάλλωνκαιτη σύνταξη Επετηρίδας. 20 Κατά συνέπεια οι λόγοι περί ακυρότητας και ultra vires που προβλήθηκανσε σχέσημετην Επετηρίδακρίνο νταιαβάσιμοικαι απορρίπτονται. Ο δικηγόρος των αιτητών στις προσφυγές αρ.688/89 και 863/89 ισχυρίστηκε ότι υπάρχουνανακρίβειεςκαιπα25 ραδοξότητες στο πρακτικό του Συμβουλίου Επανακρίσε ως Αρ.1 (Τεκμ.3,σελ.9των Πρακτικώντου Δικαστηρίου). Σύμφωνα με τον Καν.35
(1)το Συμβούλιο Επανακρίσεως Αρ.1 συνέρχεται για τις επανακρίσεις των Αξιωματικών μέχρι και του βαθμού του Συνταγματάρχη. Σ' αυτό μετέ30 χουν σύμφωνα με τον πιο πάνω Κανονισμό ο Υπουργός Άμυνας ως Πρόεδρος,και δύο άλλοι Υπουργοί ως μέλη, οι οποίοι διορίζονταιαπό τοΥπουργικό Συμβούλιο.Στην προκειμένη περίπτωση εκτός από τον Υπουργό Άμυνας, στο Συμβούλιο μετείχαν οι Υπουργοί Εσωτερικών καιΔι35 καιοσύνης. Ο δικηγόρος των αιτητών ανέφερε μεταξύ 373 Α. Λοιζον, Π. Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1994)άλλων ότι οι αναγραφόμενες στο πρακτικό του Συμβου λίου Επανακρίσεως Αρ.1 ημερομηνίες δημιουργούναμφι βολία ως προς τη νομιμότητα και κανονικότητα λειτουρ γίας του Συμβουλίου. Στοστάδιοτωνδιευκρινίσεων έγινε ο ισχυρισμός ότι το πρακτικό δεν υπογράφηκε κατά την 5 ίδιαημερομηνία καιαπό τους τρεις Υπουργούς καιπαρα πεμφθήκαμε σε νομολογία και αποσπάσματα από συγ γράμματα διοικητικού δικαίου αναφορικάμε τησύνθεση καιτρόπολειτουργίας συλλογικών οργάνων. Ηπρώτη μαςπαρατήρησησε σχέσημετους πιο πάνω 10 ισχυρισμούς είναι ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε επιλήψιμο αναφορικά με τις ημερομηνίες που αναγράφονται στο πρακτικό. Όπως ρητά αναφέρεται το ΣυμβούλιοΕπανα κρίσεως Αρ.1 συνήλθε σε δύοσυνεδριάσεις (13και27Ιου λίου 1988) και το πρακτικό υπογράφηκε από τους τρεις 15 Υπουργούς στις 15Οκτωβρίου 1988. Σύμφωνα δε με τον Καν.36
(3)οι αποφάσειςτων Συμ βουλίων Επανακρίσεως κοινοποιούνται, εφόσον πρόκει ται περί επανακρίσεων σε σχέση με αποφάσεις Συμβου λίων Κρίσεων (όπως στην παρούσα περίπτωση), στον 20 Υπουργό, αυτές δε κυρώνονται ή μη, ή αναθεωρούνται απόαυτόν.Στηνπροκειμένη περίπτωσηο Υπουργός σύμ φωνα με τον Καν.36
(3)κύρωσε τις αποφάσεις του Συμ βουλίου Επανακρίσεωςδιάτηςυπογραφής τουόπωςαυτή εμφαίνεται στην τελευταία σελίδα τουπρακτικού,στις 18 25 Οκτωβρίου 1988. Από ταενώπιον μαςστοιχεία δενεντοπίσαμε οποιαδή ποτεπαρατυπίαστηδιαδικασίαεπανάκρισηςκαικατάσυ νέπεια απορρίπτεταιως αβάσιμοςκαιαυτόςολόγοςακύ ρωσης. Άλλος λόγος γιαακύρωσηπουπροβλήθηκε απότοδι κηγόρο του αιτητήστην προσφυγή αρ. 688/89είναι ότι ο Υπουργός που διέγραψε τον αιτητή από τον κατάλογο προακτέων κατ'εκλογήν που ετοίμασε το Συμβούλιο Κρί σεως, συμμετέχει καιπροεδρεύει του Συμβουλίου Επανα- 35 κρίσεως Αρ.1 που επανέκρινε τον αιτητή ως προακτέο 374 30 3ΑΛΛ. Χαραλαμπίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Α.Αοΐζου, Π. κατ'αρχαιότητα.Τογεγονός αυτό,σύμφωναμετο δικηγό ροτουαιτητή,παραβιάζειτηναρχή ότιουδείςγίνεταικρι τήςτων ιδίωναυτού πράξεων. Οπιοπάνωισχυρισμός κατάτηνάποψημας δενευστα5 θεί.ΟΚαν.32
(2)της Κ.Δ.Π. 118/81 παρέχειστον Υπουργό Άμυνας το δικαίωμα να αποκλείει από τον πίνακατων προακτέων κάποιο Αξιωματικό και να παραπέμπειτην κρίση του Αξιωματικού στο αρμόδιο ΣυμβούλιοΕπανα κρίσεως. Ησύνθεσητου Συμβουλίου Επανακρίσεως προ10 βλέπεταικαικαθορίζεταιρητά απότον Καν.35
(1).Αφούη σύνθεση του Συμβουλίου Επανακρίσεως και ο πρόεδρος τούτου καθορίζονται ρητά από κανονιστική διάταξη,οι καθ'ωνη αίτησηδενείχανάλληεπιλογήαπότουνα εφαρ μόσουντιςπρόνοιεςτωνκανονισμών. 15 Καιοιτρειςαιτητέςστιςγραπτέςαγορεύσειςτωνδικη γόρων τους πρόβαλαντον ισχυρισμό ότι οι επίδικεςαπο φάσειςστερούνται επαρκούςαιτιολογίας. Από τα ενώπιον μας στοιχεία κρίνουμε ότι ο ισχυρι σμός αυτός δεν ευσταθεί. Το Συμβούλιο Επανακρίσεως 20 Αρ.1 είχε ενώπιον του και έκρινε όλα τα ευμενή καιδυ σμενήστοιχεία κρίσεως των ατομικώνφακέλωντων αιτη τώνκαθώςκαιόλατασυναφή δεδομένα.Στηνπαράγραφο 2 του σχετικού πρακτικού(Τεκμ.3,σελ.9τωνΠρακτικών τουΔικαστηρίου),τοΣυμβούλιοΕπανακρίσεωςΑρ.1ανα25 φέρει ρητά ότι μελέτησε την κάθεπερίπτωση ξεχωριστά, μεβάσηόλατασχετικά δεδομέναπουυπήρχανστοΦάκε λο τουκάθε αιτητή,τουςλόγους γιατουςοποίουςτο Συμ βούλιο Κρίσεως πήρε τη δυσμενή απόφασητου και τους λόγους πάνωστους οποίους βασίστηκε η ιεραρχική προ30 σφυγή του καθενός από τους αιτητές και μετά πήρε τις αποφάσεις του. Επομένως είναι φανερόότι το Συμβούλιο Επανακρίσεως Αρ.1 με τις τελικές αποφάσειςτου αποδέ χτηκε τη συγκεκριμένη αιτιολογία, που δόθηκε από τον Υπουργό για τημείωσητης διαβάθμισηςτου αιτητήστην 35 προσφυγή αρ.688/89 καιαπότο ΣυμβούλιοΚρίσεως ανα φορικά μετην κρίση των άλλων δύοαιτητών.Κατάσυνέ πεια κρίνουμε ότι υπότις περιστάσεις οι επίδικεςαποφά375 Α. Αοΐζου, Π. Χαραλαμπίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας
(1994)σεις ήτανεπαρκώςαιτιολογημένες. Από ταενώπιονμαςστοιχεία δενπροκύπτει οτιδήποτε που να δικαιολογεί επέμβαση μας στις αποφάσεις των καθ'ωνη αίτηση. Για τους λόγους που αναφέρουμε πιο πάνω οι προ- 5 σφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςδιάταγμαγιατα έξοδα. Οι προσφυγέςαπορρίπτονται χωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 376