← Κύπρος

clr/1994/1994_3_377.pdf

3 ΑΛΛ. 15Ιουλίου.1994 [ΠΙΚΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ.ΑΡΤΕ­ ΜΗΣ,Δ/στές] ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ, ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Εφεσείοντες-Καθ' ων η αίτηση, ν. LAVAR SHIPPINGCOLTD, Εφεσφλήτων-Α ιτητών. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1109). 5 Φόρος Εισοδήματος — Εκμετάλλευση Κυπριακού πλοίον — Κατά πόσο οι ζημιές που προκύπτουν από την εκμετάλλευση αντή μπο­ ρούν να μεταφερθούν και να συμψηφιστούν με εισόδημα από άλλες πηγές κατά τα επόμενα έτη — Οι περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Φορολογικοί Διατάξεις) Νόμοι 1963-1965,άρθρο 3(a) — Οι περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμοι άρθρα 5

(1)(α)και15
(1). Φορολογία — Εφαρμοστέες νομικές αρχές για την υποχρέωση κατα­ βολής φορολογίας — Ποιο δίκαιο otfVrei την υποχρέωση αυτή. 10 15 20 Λέξεις και Φράσεις — "Ζημιά" στο άρθρο 15 των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων,όπως τροποποιήθηκε. Οι εφεσίβλητοι, ναυτιλιακήεταιρεία ιδιοκτήτριαενόςκυπρια­ κού πλοίου,υπέστηζημιάαπότο 1965-1968 απότην εκμετάλλευση του πλοίου ανερχόμενη στο ποσό των ΛΚ60.475-. Ζήτησαν να τους επιτραπείνα μεταφερθεί ηπιο πάνωζημιάστα επόμενα χρόνιακαι νασυμψηφιστεί μεκέρδηπουπραγματοποίησαν απόάλλες πηγές. Ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος (ο 'Εφορος) δεν αποδέχτηκε συμψηφισμό της πιο πάνω ζημιάς με το φορολογητέο εισόδημα που προέκυψε μετά το 1969 λόγω του ότι τα κέρδη απότην εκμετάλλευση Κυπριακούπλοίου δεν φορολογούνται. Το μοναδικό ερώτημα που εγέρθηκε τόσο πρωτόδικα όσο και στην έφεση είναι κατά πόσο ηπιο πάνωζημιά μπορεί να μεταφερ­ θεί και να συμψηφισθεί με το εισόδημα από άλλες πηγές κατά το 1981 καιεπόμενα,μέχρις ότου ηζημιάαυτήαποσβεσθεί. 25 Το πρωτόδικοΔικαστήριο ακύρωσετιςφορολογίες πουεπιβλή- 377 Δημοκρατίαv. Lavar ShippingCo.Ltd.
(1994)θηκαν στους εφεσίβλητους από τον 'Εφορο αφού ανέφερε ότι το ερώτημα πουεγείρεται εδράζεταιστην ερμηνείακαιεφαρμογήτου άρθρου 15
(1)σε συσχετισμό με το άρθρο 5
(1)των περί Φορολο­ γίας τσυ Εισοδήματος Νόμωνκαιτο άρθρο3(α) τουπερί Εμπορι­ κής Ναυτιλίας (Φορολογικοί Διατάξεις) Νόμου του 1963 (Ν.47/ 5 63),όπως τροποποιήθηκε απότο Ν.34/65, πουυποστηρίζουν την αφαίρεσητωνζημιών. Σε έφεση εναντίον της πρωτόδικης απόφασης οι εφεσείοντες ισχυρίστηκαν ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αναφέρθηκεόταν έδωσε την ερμηνεία του άρθρου 15
(1)αν εννοούσε το αρχικό 10 άρθρο 15 ήαυτό που ίσχυε μετά την τροποποίηση του απότοΝ. 60/
  1. Επίσης ισχυρίστηκαν ότι εφόσον τακέρδη απότην εκμετάλ­ λευσητου Κυπριακού πλοίου δεν φορολογούνται ούτε και οιζη­ μιές επιτρέπονται. Η Ολομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε την έφεση 15 και αποφάνθηκεότι:
  2. Όπως διαφαίνεταιαπότην απόφαση το πρωτόδικο Δικα­ στήριο ερμηνεύοντας το άρθρο 15
(1), είχεκατά νουν τις πρόνοιες του άρθρου 15
(1)πριν από την τροποποίηση του 1969 και αυτό αποτελεί σφάλμα. ^0
  1. Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί το δίκαιο που διέπει την υποχρέωση καταβολής φορολογίας είναι εκείνο που ίσχυε κατά τηλήξητου φορολογητέου έτους. Επομένως το εφαρμοστέο δίκαιο στην υπό κρίση υπόθεση,όσον αφοράτο θέματηςζημιάς, αφορούσε το φορολογικό έτος 1981 γιαζημιάπουπροέκυψε πριν 25 το
  2. Ηζημιάστο άρθρο 15,όπωςτροποποιήθηκε,σημαίνειζημιά εντός της έννοιας των περί Φορολογίαςτου ΕισοδήματοςΝόμων, πουπροκύπτει απόπηγή απότηνοποίαμπορείναυπάρξεικέρδος ή όφελος, το οποίο θα εφορολογείτο δυνάμει του άρθρου 5 των 30 πιο πάνωΝόμωνκαιόχι οποιαδήποτεζημιά.Οι διάφορεςεκπτώ­ σεις και αφαιρέσεις είναι επιτρεπτές κατάτηδιακρίβωση τουφο­ ρολογητέου εισοδήματος.
  3. Μεβάσηόλα όσααναφέρονταιπιο πάνω,ανέναπρόσωπο, όπως στην παρούσα περίπτωση, δεν υπόκειται στην πληρωμή - " φόρουδεν θαυπάρξει φορολογητέο εισόδημακαι,επομένως, ούτε καιαφαίρεσηκαιμεταφοράζημιάς. Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα ειςβάροςτωνεφεσίβλητων. 40 Υποθέσειςπου αναφέρθηκαν: Ελληνική ΤράπεζαΛίμιτεδ ν ΚυπριακήςΔημοκρατίας. Απόφαση ημερ. 14.7.1992- 378 3 ΑΛΛ. Δημοκρατίαv.LavarShippingCo. Ltd. Constantinou νRepublic4R.S.C.C. 109 · Christou νRepublic of Cyprusthrough theCommissionerofincome Tax
(1965)3CtJt. 214· Ioannidesv. TheRepublic
(1965)3C.LR. 1801. 5 'Εφεση. Έφεση εναντίον της απόφασηςΔιχαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου (Στυλιανίδης,Δ.) που δόθηκε στις 17 Ιουνίου, 1989 (Προσφυγή Αρ. 146/85) με την οποία ακυρώθηκανοι φορολογίες πουεπιβλήθηκανστουςεφεσί10 βλητους - αιτητές, σύμφωνα με τις οποίες η ζημιά που προέκυψε από την εκμετάλλευσηκυπριακού πλοίου τους δεν επετράπηκεναμεταφερθεί σταεπόμενα χρόνιακαινα συμψηφισθεί με κέρδη που πραγματοποίησαν απόάλλες πηγές. 15 Στ. Χ'Τϊάννη - Ιωσήφ (κα),Δικηγόρος της Δημοκρα­ τίας, γιατους εφεσείοντες. Χρ. Γεωργιάδης, γιατους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ,Δ.:Τηναπόφαση τουΔικαστηρίου θα δώσειο 20 Δικαστής Γ.Χρυσοστομής. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου να ακυρώσει τις φορολογίες που επιβλήθηκαν στους Εφεσίβλητους-Αιτητές από τον Έφορο Φόρου Εισοδήματος, 25 Εφεσείοντα-Καθ' ου η αίτηση 2, σύμφωνα με τις οποίες ζημιά που προέκυψε από την εκμετάλλευση κυπριακού πλοίου τους δεν επιτράπηκε να μεταφερθεί στα επόμενα χρόνια και να συμψηφισθεί με κέρδη που πραγματοποίη­ σαναπόάλλεςπηγές. 30 Οι εφεσίβλητοι είναι ναυτιλιακή εταιρεία περιορισμέ­ νης ευθύνης,εγγεγραμμένη στην Κύπροαπότις 6.7.65.Οι εφεσίβλητοι πρινκαιμέχρι το 1969 ήτανπλοιοκτήτες του 379 Χρυσοστομής,Α. Δημοκρατία v. LavarShipping Co. Ltd.
(1994)κυπριακούπλοίου"CURIUM". Απότηνεκμετάλλευση τουπλοίουαυτούμέχριτηςπώ­ λησης του το 1969, οι εφεσίβλητοι υπέστησαν ζημιάαπό το 1965-1968, που ανέρχεται στο συνολικό ποσό των £60,475.-. Η ζημιάαυτή γιαταφορολογικάχρόνιααπότο 5 1965-1974,δεν έγινε αποδεκτήνασυμψηφιστεί με τοφο­ ρολογητέο εισόδημαπουπροέκυψε μετάτο 1969 καιη έν­ σταση των εφεσίβλητων που υποβλήθηκε,απορρίφθηκε γιατίκαταχωρήθηκεεκπρόθεσμα. Οι εφεσίβλητοι πλήρωσαντο φόροπουτους επιβλήθη- 10 κεγιαταχρόνια αυτά,υπόδιαμαρτυρίακαιμεεπιφύλαξη των δικαιωμάτωντους νααξιώσουν αφαίρεσητης προα­ ναφερθείσαςζημιάςστο μέλλον. Οι υποβληθέντες λογαριασμοί των εφεσίβλητων για τα χρόνια 1976-1980 έδειχναν ζημιές. Οι λογαριασμοί που 15 υποβλήθηκαν το 1981 έδειχναν κέρδος φορολογητέο, όχι όμως εάνεφορολογείτο η ζημιάπουπροέκυψεαπότηνεκ­ μετάλλευση τουπλοίου πριναπότο 1969. Οι εφεσίβλητοι διεκδίκησαν τη μεταφορά τηςζημιάς,πουπροέκυψεπριν από το 1969, πλην όμως τούτο δεν έγινε αποδεκτό από 20 τονΈφορο. Στις 15.10.93, οΈφορος προέβη στονκαθορι­ σμό του φορολογητέου εισοδήματος και τον προσδιορι­ σμό των φορολογητέων υποχρεώσεων των εφεσίβλητων. Επακολούθησεένσταση,ηοποίαεξετάστηκεκαιαποφασί­ στηκε με βάση το άρθρο 20
(5)των περί Βεβαιώσεως και 25 Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-
  1. Η απόφασητου Εφόρου κοινοποιήθηκε στους εφεσίβλητους με επιστολή ημερ.24.11.84, τοουσιώδες μέροςτηςοποίαςέχει ωςακο­ λούθως: "The losses claimed by you to have been incurred 30 fromtheoperation of ashipundertheCyprus flag during the period from 6th July, 1965 to 31.12.1968cannot be carried forward and be set against other income because theprofits from theoperation of such ashipcould notbe charged to tax due to the provisions of Section 3 of the 35 Merchant Shipping (Taxing Provisions) Law of
  2. 380 3ΑΛΛ. 5 Δημοκρατία v.Lavar Shipping Co.Ltd. Χρυσοστομής,Δ. Since theprofits could notbe taxed, nolosses couldbe allowed for income taxpurposes. Therefore the amount of the loss from theoperation being £60.475 cannotbe carried forward. The amount of the loss has been computedasfollows:Amount of loss fromthe operation oftheship as per auditor's letter dated7.6.1977 10 15 (Years 1966-1968) Less Balancing charge on thesaleoftheship
(1969)£82.177 £3942 Profit as per Sch.l tothe 1969 accounts (8620-2482) 6138 Previous years adjustments made in 1974 asper auditor's letter of 7.6.77 11622 Total amountoftheloss the operationoftheship 20 from 21.702 £60.475 In the circumstances I have decided to reject your objection andmaintaintheoriginal assessment." To μοναδικό ερώτημα που εγέρθηκε τόσοπρωτόδικα όσοκαιενώπιονμαςκατ' έφεση, είναικατάπόσονη ζημιά που προέκυψε στους εφεσίβλητους απότην εκμετάλλευση 25 του πλοίου κατά τηδιάρκειατων ετών 1965-1968, μπορεί να μεταφερθεί καινασυμψηφισθεί μετο εισόδημα από άλλες πηγές κατά το 1981 και επόμενακαι μέχρις ότουη ζημιάαυτήνα αποσβεσθεί. Αν δενυπήρχεηειδικήπρόνοιατου άρθρου3(α) του 30 περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Φορολογικαί Διατάξεις) Νόμου του 1963 (Ν.47/63),όπωςτροποποιήθηκε από τοΝ. 381 Χουσοστομής,Δ. Δημοκρατία v.Lavar Shipping Co. Ltd. (1994 34/65, που να εξαιρεί από τη φορολογία τοκέρδος ενός πλοιοκτήτη, πουπροκύπτει από την εκμετάλλευση του υπόκυπριακήσημαίαπλοίουτου,τοκέρδοςαυτό θα υπόκειτο στην πληρωμή φόρου εισοδήματος σύμφωνα με τις πρόνοιεςτουάρθρου5 τωνπερίΦορολογίαςτου Εισοδή- 5 ματοςΝόμωνπουέχειωςακολούθως: "5
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, δι' έκαστον φορολογικόν έτος επιβάλλεται, βάσει φορολογικών συντελεστών ειδικώτερον εν τοις εφεξής καθοριζομένων, φόρος επί του εισοδήματος εκ 10 των κατωτέρω αναφερομένων πηγών παντός προσώ­ που,τουκτώμενουή προκύπτοντοςεντηΔημοκρατία ή αποστελλομένου καιλαμβανομένου ειςτην Δημοκρατίαν εκτωνκατωτέρωαναφερομένωνπηγών, ήτοι:(α)κέρδηήάλλα οφέληεξοιασδήποτεεμπορικής 15 ήβιομηχανικής επιχειρήσεως, εκτης ασκήσεως επι­ τηδεύματος ή βιοτεχνίας τινός, εξ ελευθερίου ή άλλου τινός επαγγέλματος,δι' οιανδήποτεχρονικήν περίοδον ητοιαύτη εμπορική ήβιομηχανική επιχείρησις, επιτήδευμα, βιοτεχνία ή επάγγελμα καιαν20 ενασκήται." Η εξαίρεση που δίδεται απότο προαναφερόμενο άρθρο3(α)τουΝ.47/63, όπωςαντικαταστάθηκεαπότο Ν. 34/65, έχειωςακολούθως: "3. Ανεξαρτήτως οιασδήποτε διατάξεως διαλαμβανο­ μένης εντωπερίΦορολογίαςτουΕισοδήματοςΝόμω ή εν οιωδήποτε ετέρω νόμω τροποποιούντι ήανπκαθιστώντι αυτόν ουδείς φόρος θαεπιβάλληται ή εισπράττηται διαπερίοδονδέκαετώναπότηςημερομηνίαςτης ενάρξεωςτης ισχύος τουπαρόντος Νόμου (α)επί του εισοδήματος όπερκτάταιοπλοιοκτήτης Κυπριακού πλοίου εκτης εκμεταλλεύσεως του πλοίου δια της χρησιμοποιήσεως αυτούειςοιανδήποτε ναυτιλιακήν επιχείρησιν μεταξύ Κύπρου καιλιμένων του εξωτερικού ήμεταξύ λιμένων του εξωτερικού (εξαιρέ382 25 30 3ΑΛΛ 5 10 Δημοκρατία v.Lavar Shipping Co. Ltd. Χρυσοστομής,Δ. σει αλιευτικών επιχειρήσεων) νοουμένου ότι οσάκις Κυπριακόν πλοίον χρησιμοποιούμενον κυρίως δια ναυτιλιακάς επιχειρήσεις μόνον εν Κύπρω χρησιμο­ ποιείταιεπίσης διαναυτιλιακός επιχειρήσεις εκτός της Κύπρου (εξαιρέσει αλιευτικών επιχειρήσεων) θατηρώνται λογαριασμοί τωντοιούτων εκτόςτηςΚύπρουναυ­ τιλιακών επιχειρήσεων δεικνύοντες το εξ εκάστης εξ αυτών πορισθέν κέρδος ή προκύψασαν ζημίαν καιθα υποβάλλωνται ειςτονΈφορον του Φόρου ΕισοδήματοςτηςΔημοκρατίαςευθύςάματηλήξειεκάστηςτοιαύ­ της επιχειρήσεως·" Όσον αφορά τοδικαίωματουφορολογουμένου ναμε­ ταφέρει και νασυμψηφίζει τηζημιάτου κατάταεπόμενα έτη,τοάρθρο 15
(1)του Περί Φορολογίας του Εισοδήμα15 τος (Ξένων Προσώπων) Νόμουτου 1961, (Ν.58/61),ανα­ φέρει: 20 25 30 35 "15
(1)Οσάκις τοποσόν ζημίας επισυμβάσης εντός τουέτους τουπροηγουμένου τουφορολογικού έτουςεν εμπορική ή βιομηχανική επιχειρήσει, επιτηδεύματι ή βιοτεχνία,ελευθερίωήάλλωτινί επαγγέλματιασκουμένω υφ' οιουδήποτε προσώπου είτε ατομικώς είτεεταιρικώς είναι τοσούτον ώστεναμηδύναταινασυμψηφισθή καθ' ολοκληρίαν μετά του εξ ετέρων πηγών εισοδήματος αυτού δια το ίδιον φορολογικόν έτοςτο ποσόν τηςτοιαύτης ζημίας, κατά την έκτασιν καθ' ην αύτη δενσυμψηφίζεται, θαμεταφέρηται και τηρουμέ­ νων τωνκατωτέρω διατάξεων θασυμψηφίξηται μετά τουεισοδήματος τωνεπομένων ετών μέχρις ουητοιαύ­ τηζημία αποσβεσθή." Το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκεαπότον περίΦορο­ λογίας του Εισοδήματος (Τροποποιητικό) Νόμο του1969 (Ν. 60/69),άρθρο 10,καιτο άρθρο 15 του Ν.58/61, όπως αντικαταστάθηκε,έχειτώραωςακολούθως: "15
(1)Οσάκις το ποσόν ζημίαςτο οποίον, εάνκέρδος ή όφελος θαεφορολογήτο δυνάμει του άρθρου5, είναι τοσούτο ώστε να μηδύναταινα συμψηφισθή καθ' ολο383 Χρυσοστομής,Δ. Δημοκρατίαv.LavarShippingCo. Ltd.
(1994)κληρίαν μετάτουεξ άλλων πηγώνεισοδήματος προσώ­ που τινός διάτοαυτό φορολογικόν έτος,τοποσόν της τοιαύτης ζημίαςκαθ'ην έκτασιν τούτο δεν συμψηφίζε­ ται ούτω, μεταφέρεται και, τηρουμένων των εφεξής διατάξεων, συμψηφίζεται μετάτουκατάταεπόμεναέτη 5 εισοδήματος τουπροσώπουτούτουμέχρις ότουηζημία αύτη αποσβεσθή." Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά ανάφερε πως η απά­ ντηση στο μοναδικόερώτημαπουεγείρεται στηνπαρούσα υπόθεση εδράζεται στην ερμηνεία και εφαρμογή του άρ- 10 θρου 15
(1)σεσυσχετισμόμετοάρθρο5
(1)τωνπερίΦορο­ λογίας του Εισοδήματος Νόμων καιτο άρθρο 3(α) του περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Φορολογικαί Διατάξεις) Νόμουτου 1963 (Ν. 47/63),όπωςαντικαταστάθηκε από το άρθρο2τουΝ.34/65. 15 Είναι ισχυρισμόςτης δικηγόρου των εφεσειόντων πως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποφάσισε ποιο άρθρο15 ίσχυε για την υπό κρίσηυπόθεση,τοαρχικό άρθρο 15 ή αυτό που ίσχυε μετά τηντροποποίηση του 1969.Είναι επίσης εισήγηση τηςδικηγόρου των καθ'ωνη αίτηση,πως 20 το άρθρο πουέχει εφαρμογή είναι το τροποποιημένο, αλλά έστωκαι αντοΔικαστήριο καταλήξει πως τοάρθρο που έχει εφαρμογή είναι τοαρχικό πριν από την τροπο­ ποίηση, τοαποτέλεσμα θαπρέπειναείναιτο ίδιο,υπότην έννοια τουότιη προσβαλλόμενη απόφασητουΕφόρου 25 είναι ορθή,δεδομένου ότι ηζημιάπουείναι επιτρεπτόνα μεταφέρεται,είναι ζημιάπουθα πρέπειναπροκύπτειαπό πηγήαπότην οποία μπορεί να υπάρξει κέρδος ή όφελος, το οποίο υπόκειται σε φορολογία δυνάμει του άρθρου5, τωνπερί ΦορολογίαςτουΕισοδήματοςΝόμων. 30 Οδικηγόροςτηςεφεσίβλητης υποστήριξε τηνορθότητα της απόφασης. Εξετάζονταςτην πρωτόδικη απόφαση, διαπιστώνουμε πως τοΔικαστήριο πράγματι δεν αναφέρθηκε ρητάόταν έδωσετην ερμηνεία του άρθρου 15
(1),ότιείχε κατά νουν 35 το αρχικό άρθρο πριν από την τροποποίηση τουή το 384 3ΑΛΛ. Δημοκρατία v.Lavar Shipping Co. Ltd. Χρυσοστομής, Δ. άρθροπουπροέκυψεαπότηντροποποίησητου 1969.Δια­ φαίνεται όμως απότην απόφαση, πως τοπρωτόδικο Δι­ καστήριοερμηνεύονταςτοάρθρο 15
(1),είχεκατάνουντις πρόνοιεςτουάρθρου15
(1)πριναπότηντροποποίησητου 5 1969καιτούτοαποτελείσφάλμα. Είναι νομολογημένο πωςτο δίκαιο πουδιέπειτην υποχρέωσηκαταβολήςφορολογίας είναι εκείνο που ίσχυε κατά τηλήξητου φορολογητέου έτους.Στηνυπόθεση αρ. 875/91, ΤηςΕλληνικήςΤραπέζης Δίμιτεδ ν.ΤηςΚυπρια10 κήςΔημοκρατίας, ημερ. 14.7.92, οΔικαστήςΠικής, αναφέ­ ρειταακόλουθαστησελ.4,ταοποίακαιυιοθετούμε:- 15 20 25 30 "Με σειρά αποφάσεωντου Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει αναγνωριστεί ότι η υποχρέωση για καταβολή φόρου ανακύπτει (accrues) κατά το πέρας του έτους στηδιάρκειατουοποίουκτήθηκετοεισόδημαπουαπο­ τελεί το αντικείμενο της φορολογίας (βλ. Vassos Constantinou v. Republic, 4 R.S.CC. 109, Demetris Petrou Christou v. TheRepublic of Cyprus through the Commissioner of Income Tax
(1965)3C.L.R.214, και loannides v.Republic
(1965)3C.L.R. 1801).Toδίκαιο τοοποίο διέπειτονκαθορισμότηςυποχρέωσηςγιατην καταβολή φόρου εισοδήματος, είναι εκείνο το οποίο ισχύει κατάτηλήξη τουφορολογικούέτους. Η βεβαίω­ ση του φόρουαπότιςφορολογικές Αρχές συνιστά μηχανιστική διεργασία ηοποία αποβλέπει στον εκ των υστέρων προσδιορισμό υποχρέωσης ηοποία ανέκυψε σεπροηγούμενοχρονικό στάδιο.Διακρίνεταιεπομένως η πράξη βεβαίωσης της φορολογίας από διοικητικές πράξειςπουαποτελούντηναφετηρίαγιατηγένεση της υποχρέωσης και οιοποίες διέπονταιαπότο δίκαιο το οποίο ισχύει κατάτην έκδοσητουςυπότηναίρεσητων περιορισμών πουθέτειτοΆρθρο 29." Επομένως το εφαρμοστέο δίκαιοστην υπόκρίσηυπό­ θεση όσον αφοράτοθέμα της ζημιάς,είναι τοάρθρο15 35 όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝ.60/69, που ίσχυε το 1981, δεδομένου ότιηδιεκδίκηση γιατημεταφοράτης ζημιάς αφορούσετοφορολογικόέτος 1981γιαζημιάπουπροέκυ385 Χρυσοστομής,Δ. Δημοκρατία v.Lavar Shipping Co. Ltd.
(1994)ψεπριντο 1969. Ερμηνεύοντας το άρθρο 15, όπως τροποποιήθηκε, έχουμετη γνώμηπωςη ζημιάπουαναφέρεταισεαυτό, και τούτο είναι καθαρόαπότηφρασεολογία του,είναιζημιά εντός της έννοιας των περί Φορολογίαςτου Εισοδήματος 5 Νόμων, που προκύπτει απόπηγή από την οποία μπορεί να υπάρξεικέρδος ή όφελος,τοοποίοθαφορολογείτοδυ­ νάμει του άρθρου5των περί Φορολογίας του Εισοδήμα­ τος Νόμων και όχι οποιαδήποτεζημιά.Από τους νόμους αυτούςείναι επίσης διάχυτο,πως είναι κατάτηδιακρίβω- 10 σητου φορολογητέου εισοδήματος πουοι διάφορεςαφαι­ ρέσεις και εκπτώσεις είναι επιτρεπτές. Επομένως, ανένα πρόσωπο, όπως στην προκειμένη περίπτωση,δεν υπόκει­ ται στην πληρωμή φόρου,δενθαυπάρξει φορολογητέο ει­ σόδημα και επομένως ούτε και αφαίρεσηήμεταφοράτης 15 ζημιάς. Κατάσυνέπεια,ηέφεση επιτρέπεται,ηπρωτόδικηαπό­ φαση παραμερίζεταικαι η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφόρου επικυρώνεται μεέξοδα ειςβάρος των εφεσίβλη­ των. Έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 386 20

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.