clr/1994/1994_3_77.pdf

(1994)Λόγοιτηςέφεσηςήτανηανεπάρκειακαιπλημμέλειατηςαιτιο­ λογίαςκαιηπλάνηπερίταπράγματα. Οεφεαείωνισχυρίσθηκεότι: α)ηπλάνη ήτανεμφανήςαπόταστοιχείατωνσυγκριτικώνπι­ νάκωνμεβάσητουςοποίουςαξιολογήθηκανοιυποψήφιοι,συγκε- 5 κριμένα ηαρχαιότητα και ηβαθμολογία του κάτω απότα κεφά­ λαια"Αφοσίωση" και"Εκτίμησηαποστολής/απόδοση". β)ηπλάνη διευρύνθηκεμετησυμπερίληψησταστοιχεία κρίσε­ ως,τηςπροσωπικήςγνώσηςαπόπρόσωποπουδενκατείχετηθέση τουΑρχηγού τηςΑστυνομίας το

1. 10 γ) η υποστήριξη του νόμιμου κράτους κατάτοπραξικόπημα παραγνωρίστηκε ως στοιχείο αποκαλυπτικότης αξίας του λόγω παρασιώπησηςτουστοιχείου αυτούστουςσυγκριτικούςπίνακες. Ο εφεσείων πήρε 19 συνολικά ηθικές και υλικές αμοιβέςσαν αναγνώριση των υπηρεσιών του στο κράτος το οποίο υπερασπί- " στηκε το 1974 εναντίον των πραξικοπηματιών.Το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Μηνάςείχεμόνο δύοηθικέςαμοιβέςτο 1967,οΝ. Σολομωνίδηςτέσσερειςηθικέςαμοιβέςτο 1966 και 1976 καιοΑ.Δημη­ τριάδηςπέντεηθικέςαμοιβέςμεταξύτου 1962και
2. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου επέτρεψε την έφεση 20 γιατουςπιοκάτωλόγους: 1.Όπωςφαίνεταιαπότουςσχετικούς φακέλλουςοιαξιολογή­ σεις των υποψηφίωνδεν συναρτώνται άμεσα με τακριτήριατων Κανονισμών του 1987αλλάεγίνοντανβάσειτουνομικούκαθεστώ­ τος πουίσχυετο 1980καιπροηγουμένως. Η απεικόνισητωνυπη- 25 ρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων αντανακλάτην αξιολόγηση ως επί το πλείστον απότον αρχηγό της Αστυνομίας το 1987 του περιεχομένου τωνφακέλλωντουςκαιόχιαναπαραγωγήτουπεριε­ χομένουτους.
3. Ο εφεσείων ήταναρχαιότεροςτων δύο ανθυποψηφίωντου 30 λόγω της ένταξης τουστην ΑστυνομικήΔύναμηπριν από αυτούς. Η αρχαιότητα του εφεσείοντα δεν εξισωνόταν μεαυτήτωνανθυ­ ποψηφίωντουαπό τογεγονός ότι προήχθηκαν στηθέση του Υπα­ στυνόμου τηνίδιαημερομηνία.Η αρχαιότηταείναιουσιώδες στοι­ χείο κρίσεως για την καταλληλότητα των υποψηφίων για 35 προαγωγή· Ο Αρχηγός της Αστυνομίας λειτούργησε κάτω από πλάνηωςπροςτηναρχαιότητατουεφεσείοντακαιτων ενδιαφερο­ μένων μερώνΝ.ΣολομωνίδηκαιΑ.Δημητριάδη. 3.ΟΑρχηγόςτηςΑστυνομίας ενήργησε μεπλάνη ωςπροςτην αξιολόγηση της νομιμοφροσύνης του εφεσείοντα, εφόσον ο παρά- 40 γωναυτόςαποτιμάταικάτωαπότοκεφάλαιο"Αφοσίωση" καιτης "εκτίμησης αποστολής / απόδοσης" στα οποία βαθμολογήθηκε "Λίαν Καλός". Οι ανθυποψήφιοιτουεφεσείονταβαθμολογήθηκαν γιατοθέματης "Αφοσίωσης" οι μενδύοπρώτοι "Εξαίρετοι" και ο 78 3ΑΛΛ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας τρίτος"ΛίανΚαλός".Η βαθμολογίααυτήδημιουργείσοβαρά ερω­ τηματικάγιαταστοιχείασταοποίαβασίστηκεκαιπουενπάσηπε­ ριπτώσειδενσυνάδειμεταστοιχείατωνυποψηφίων. 5 10 4.Η προαγωγή τουεφεσείοντατο 1977γιατηνπροσήλωσητου στοαστυνομικόκαθήκονκατάτοπραξικόπημασυνάδειμετηνκα­ θιερωμένηαρχή ότιγιατονπροσδιορισμότηςαξίαςκαιτωνπρο­ σόντωντωνμελώντηςΑστυνομικήςΔύναμης,όπωςκαιτηςΔημό­ σιας Υπηρεσίας,λαμβάνεταιυπόψη τοσύνολοτης σταδιοδρομίας τους κάθεφοράπουκρίνονταιγια προαγωγή. Πέραναπό αυτό η περιφρούρηση τηςέννομης τάξης απόταμέλητηςΑστυνομικής Δύναμηςκατάτοπραξικόπημα επιμαρτυρείπραγματικήαξίαπου αναγνωρίζεται από τους Κανονισμούς κάτω απότοκεφάλαιο "Νομιμοφροσύνη"καιυποδηλώνειπραγματική επίγνωση τηςαπο­ στολήςτηςΑστυνομίας. 15 Γιαόλονςτονςπιο πάνωλόγουςη επίδικηαπόφασηαναφορικάμετα τρίαενδιαφερόμεναμέρηανατρέπε­ ται.Ηέφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα Υποθέσειςποναναφέρθηκαν: 20 Ierides&Anotherv. TheRepublic

(1983)3C.LJi. 1028IcridcsAAnotherv. TheRepublic

(1985)3C.LJI. 2078GeorgakL· v.TheRepublic

(1987)3C.LJi. 48Eracleous&Others νRepublic

(1985)3C.LJi. 740· Παπαχαραλάμπονςχ.α. νΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 31/3/1989. 25 Έφεση. Έφεσηεναντίον της απόφασης ΔικαστήτουΑνωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Στυλιανίδης,Δ.) πουδόθηκε στις 19Οκτωβρίου, 1989(Προσφυγή αρ.587/87) μετηνοποία απορρίφθηκε η Προσφυγή του εφεσείοντα εναντίον της 30 απόφασηςτων εφεσίβλητων ημερομηνίας 27.4.87 μετην οποίαπληρώθηκαν 11θέσειςΑνώτερουΥπαστυνόμου. Α.Σ.Αγγελίδης, γιατονεφεσείοντα. 35 Μ.Φλωρέντζος, Εισαγγελέαςτης Δημοκρατίαςγια το ΓενικόΕισαγγελέατηςΔημοκρατίας, για τους εφεσίβλητους. Cur. adv. vult. 79 Χαραλάμπονς ν.Δημοκρατίας

(1994)ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής Γ.Μ. Πικής. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ο εφεσείων ήτανέναςαπό τους πολλούς υποψηφίους για την πλήρωση^11θέσεων Ανώτερου Υπα­ στυνόμου το 1980. Τόσοη πρώτηαπόφαση,όσοκι'εκείνες 5 που ακολούθησαν,ακυρώθηκαν γιατους λόγους πουεξη­ γούνται στις αντίστοιχες αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικα­ στηρίου [βλ. Ieridesand Another v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1028 και Ierides & Another v. Republic

(1985)3 C.L.R.2078].Η προτελευταίαδιοικητικήαπόφασηακυρώ- 10 θηκεστις 3/4/87 μετηναπόφαση στηGeorgakis v. Republic

(1987)3C.L.R. 48. ΟΑρχηγός τηςΑστυνομίας επροχώρησε χωρίς καθυστέρηση στην πλήρωση του κενοΰ με νέα απόφαση ηοποίαλήφθηκε στις 27/4/87 και εγκρίθηκε δύο μέρες αργότερα απότον Υπουργό Εσωτερικών μετά από 15 διερεύνηση των στοιχείων πουτέθηκανενώπιοντου. Η προσφυγή του εφεσείοντα γιατην ακύρωση καιτης τελευταίας απόφασηςαπορρίφθηκε.Το πρωτόδικο Δικα­ στήριο έκρινε ότι οιπροαγωγές ορθάδιενεργήθηκανβάσει του νομικού καθεστώτος πουδιαμορφώθηκε με τουςπερί Αστυνομίας (Προαγωγαί) Κανονισμούς του 1987, στους οποίους έγκυρα δόθηκε αναδρομική ισχύ με αποτέλεσμα την ανάπλαση του νομικού καθεστώτος του 1980 που ήταν,όπως έπρεπε,τοκρίσιμο καθεστώςγιατηδιενέργεια τωνπροαγωγών. Ηέφεση περιορίστηκε σ' εκείνο το μέρος τηςπρωτόδι­ κης απόφασηςπου αφοράτην επικύρωση των διορισμών απότους έντεκα διορισθέντες στις αντίστοιχες θέσεις,των Α. Μηνά,Ν.ΣολομωνίδηκαιΑ.Δημητριάδη. Η έφεση έχει ως πρώτο λόγο την ανεπάρκεια,καθώς 30 και την πλημμέλεια της αιτιολογίας, και ως δεύτερο την πλάνη περί τα κρίσιμα πράγματαπου εξικνείται σταου­ σιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν τις εκατέρωθεν διεκ­ δικήσεις. Ηπλάνη είναι, κατά την εισήγηση του εφεσείο­ ντα, εμφανής από τα στοιχεία που απεικονίζονται στους 35 συγκριτικούς πίνακες πουαποτέλεσαν, όπως είναι παρα80 20 25 3ΑΛΛ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας Πιχής,Δ. δεκτό,τοβάθρογιατηναξιολόγηση τωνυποψηφίων. Ηπλάνηέχειδιευρυνθεί,όπως ισχυρίζεται ο εφεσείων, μετησυμπερίληψη σταστοιχεία κρίσεως της προσωπικής γνώσης του αξιωματικούπουκατείχε το 1987 τηθέση του 5 Αρχηγού της Αστυνομίας, δηλαδήπροσώπου άλλου από τον Αρχηγό της Αστυνομίας το 1980, για την αξία, τις ιδιότητεςκαιικανότητεςτωνυποψηφίων. Στο πρωτόδικο Δικαστήριο, και ενώπιον μας,ο εφε­ σείων υπεστήριξε ότι η προσφορά του στην αστυνομική 10 Δύναμηκαι ηυποστήριξη του κράτους κατά τοπραξικό­ πημα παραγνωρίστηκε ως στοιχείο αποκαλυπτικό της αξίαςτουκαισυγκεκριμένα τηςπροσήλωσης τουστο κρά­ τος δικαίου και της ετοιμότητας του να το υπερασπίσει έναντι εκείνων που επεδίωξαν την κατάλυση του. Όχι 15 μόνο το στοιχείο αυτό δεν αποκαλύπτεται στα στοιχεία τουαλλά,όπως εισηγήθηκε, παρασιωπάται στους συγκρι­ τικούςπίνακεςπουετοιμάστηκαν σεβαθμόπουνα εξαφα­ νίζονται και επομένως να δημιουργείται παραπλανητική εικόνα για τη νομιμοφροσύνη και πίστη στην αποστολή 20 του,χαρακτηριστικά,σύμφωνα μετους ισχύοντες κανονι­ σμούς, της αξίας των μελών της αστυνομικής Δύναμης. Είναι παραδεκτό,και τούτο άλλωστε καταφαίνεταιαπό τα στοιχεία τουφακέλου, ότιοεφεσείων εκτέλεσετοαστυ­ νομικό καθήκονκαι επέδειξε ανθιστάμενος στοπραξικό25 πημα,πίστηκαιαφοσίωσηστους νόμους τηςΠολιτείας.Ο μεγάλος αριθμός των ηθικών και υλικών αμοιβών, 19συ­ νολικά, αντανακλά και την αναγνώριση των υπηρεσιών του στο κράτος το οποίο υπερασπίστηκε εναντίον των πραξικοπηματιών, επιδεικνύοντας προσήλωση στους νό30 μους τουπουείναι ηπρώτηεπιταγήτουαστυνομικούκα­ θήκοντος. Ηνομολογία έχει αναγνωρίσει ότι η αφοσίωση των μελών της Αστυνομικής Δύναμης στο κράτος και η υπεράσπιση του έναντι της επιβουλής τουπραξικοπήμα­ τος,αντανακλάιδιότητες πουπροσδίδουναξίασ'αυτούς 35 και επιμετρά ως στοιχείο ευνοϊκό για τηνπροαγωγήτους [βλ. Eracleous andOthers v.Republic

(1985)3C.L.R. 740, 753-754και Παπαχαραλάμπονς κ.ά. v. Δημοκρατίας (Αρ. Υποθέσεων688/86κ.ά., αποφασίστηκανστις31/3/89)]. 81 Πιχής,Δ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας

(1994)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο έκρινε ότιοι συγκριτικοί πί­ νακες ετοιμάστηκαν με πολλή επιμέλεια και ότι αυτοί αντανακλούν τα στοιχεία των υποψηφίων, όπως αυτά αποκαλύπτονται από (α) τους προσωπικούς τους φακέ­ λους και,(β)την "καρτέλα" του καθενός απόαυτούς.Ως 5 προς την παρεμβολή της προσωπικής γνώσης του Αρχη­ γούτης Αστυνομίας το 1987,γιατους υποψηφίους,το Δι­ καστήριοδιαπιστώνει(Α) ότι ήταναδύνατη, όπωςκαιανεπιθύμητη,η επανάκληση συνταξιούχων Αρχηγών της Αστυνομίας οποτεδή- 10 ποτέ επανεξετάζεται υπόθεση μετά από ακυρωτική από­ φαση δικαστηρίουκαι, (Β) ανεξάρτητα από τη δυνατότητα παρεμβολής της κρίσης του νέου Αρχηγού, ηκρίση του σ' αυτήτην περί­ πτωση ήταν σύμφωνη με τα στοιχεία των φακέλων και 15 επομένως "... ηπροσωπική γνώση δεν άσκησε ουσιαστική επιρροή στην επιλογή και η καταγραφή των λόγων της αποτίμησης των ενδιαφερόμενων μερών απότον Αρχηγό δενείναι αναγκαίαεφόσον συνάδει μεταστοιχεία τουφα­ κέλου. ...". 20 Η αιτιολόγηση της απόφασηςτου Αρχηγού της Αστυ­ νομίας συναρτάται, όπως προκύπτει από το κείμενο της απόφασης, με τα στοιχεία του φακέλου, την απεικόνιση τους στους συγκριτικούς πίνακες και την προσωπική γνώση του Αρχηγού για τους υποψηφίους, σε συνδυασμό 25 με τα κριτήρια που θέτουν οι Κανονισμοί του 1987 ως οδηγόγιατηνπροαγωγήμελών τηςαστυνομικής Δύναμης. Οισχετικές διατάξειςτωνΚανονισμών προβλέπουν: "

(2)Η αρχαιότηςθαλαμβάνεταιυπ'όψιν,πλην όμως δενθααφίεταιναρυθμίζειτηνπροαγωγήν,μεγαλύτερα 30 δε σπουδαιότης θα προσδίδεται εις επαγγελματικός ικανότητας καιατομικάηγετικά προσόντα,εις νομιμο­ φροσύνη, πρωτοβουλίαν, ανωτερότητα χαρακτήρος, πραγματικήν και αληθή εκτίμησιν της αποστολής της Αστυνομίας". 35 82 3ΑΛΛ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά διαπιστώνει ότι η αρ­ χαιότητα δενείναι ρυθμιστικός αλλάμόνοσχετικός παρά­ γοντας ο οποίος μετρά, όπως και οι άλλοι παράγοντες πουαπαριθμούνταιαπότους Κανονισμούς στονπροσδιο5 ρισμότωνδιεκδικήσεων τωνυποψηφίωνγιαπροαγωγή. Οι συγκριτικοί πίνακες σκοπούν στην απεικόνιση, με γνώμονα τις πρόνοιες του προαναφερθέντα Κανονισμού, τηςαξίαςκαιτωνπροσόντων τωνυποψηφίων, όπωςαυτά αποκαλύπτονται από τα υπηρεσιακά τους στοιχεία. Η 10 "αξία" των υποψηφίων επιμετράταιμεαναφοράσταακό­ λουθατέσσερακεφάλαια:

(1)Επαγγελματικές ικανότητες,

(2)Αφοσίωση,

(3)Πρωτοβουλία, 15

(4)Εκτίμηση αποστολής/απόδοση, και τα προσόντα τουςκάτωαπόταεξήςτρία: (α)Επαγγελματικά, (β)Ηγετικά, (γ)Χαρακτήρα. Τέλος, στην τελευταία στήλητουΠίνακα αναγράφεται ηκρίσιμη ημερομηνία γιατον καθορισμότης αρχαιότητας 20 τους. Εξέταση τουπεριεχομένου των φακέλωναποκαλύπτει ότι οι αξιολογήσεις των υποψηφίων γίνονταν βάσει του νομικού καθεστώτος που ίσχυε το 1980 και προηγουμέ­ νως, δε συναρτώνται άμεσα ούτε είναι επάλληλες με τα 25 κριτήρια που προβλέπονται από τους Κανονισμούς του 1987 ως βάσηγια την κρίση των μελών της Αστυνομικής Δύναμης για προαγωγή. Η απεικόνιση των υπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίων αντανακλά κατά το πλείστο την αξιολόγηση απότον Αρχηγό της Αστυνομίας το 1987 30 τουπεριεχομένου των φακέλων τους καιόχι αναπαραγω­ γήτουπεριεχομένου τους. 83 Πικής,Λ Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας

(1994)Ο κ. Φλωρέντζοςυπεστήριξε ότι η"Αφοσίωση"ως πα­ ράγονταςκαθοριστικός της αξίας,αντανακλάτοστοιχείο της νομιμοφροσύνης το οποίο απαντάται στους Κανονι­ σμούς. Επίσης σημείωσε ότι ο τρόπος με τον οποίο τα μέλητηςΔύναμης εκτιμούν τηναποστολήτους καθρεπτί- 5 ζεται στους πίνακεςαλλάείναι δύσκολο ναδιαπιστωθείη βαθμολογία των υποψηφίων κάτω απόαυτό το στοιχείο εφόσον συνδυάζεταικαι μετηναξιολόγηση της απόδοσης τους. Οδικηγόροςτουεφεσείοντα υπέβαλεότιτοπεριεχόμε- 10 νοτωνσυγκριτικώνπινάκωνείναιεσφαλμένοσεσχέση με την "Αρχαιότητα" τουεφεσείοντα καιδύοαπό τατρίαεν­ διαφερόμενα μέρη,του Ν.Σολομωνίδη και του Α. Δημη­ τριάδη.Ακόμα σημαντικότερο,υπεστήριξε ότι η βαθμολο­ γία του εφεσείοντα για την αξία του κάτω από τα 15 κεφάλαια "Αφοσίωση" και "Εκτίμηση αποστολής/ απόδοση", δε συνάδει με τα στοιχεία του φακέλου του, αφενός και συγκριτικά με τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι ανυπόστατη, αφετέρου. Οι συγκριτικοί πίνακες εμφανίζουν τον εφεσείοντα, 20 καθώς και τα ενδιαφερόμενα μέρηΑ. ΔημητριάδηκαιΝ. Σολομωνίδη, ως έχοντες την ίδιααρχαιότηταπροσδιορι­ ζόμενη με αναφορά στην 1/5/77, την ημερομηνία προαγω­ γής καιτων τριών υποψηφίωνστηθέσηΥπαστυνόμου. Η αρχαιότητα δεσυναρτάταιμόνο μετηνημερομηνίαπροα- 25 γωγής στη θέσηηοποία κατέχεται αλλά επεκτείνεταικαι στο απώτερο παρελθόν εφόσον η ημερομηνία της τελευ­ ταίας προαγωγής των υποψηφίων είναι η ίδια. Εάν η έρευνα του Αρχηγού επεκτεινόταν και στα δεδομένα των υποψηφίων πριν την 1/5/77,αυτή θα απεκάλυπτε ότι ο 30 εφεσείων ήταν αρχαιότερος των δύο ανθυποψηφίων με σημείοαναφοράςτηνημερομηνίαένταξηςτουςστηναστυ­ νομική Δύναμη πουστην περίπτωσητου εφεσείονταήταν η 1/3/55, ενώ τουΝ. Σολομωνίδηη30/9/58 καιτουΑ.Δη­ μητριάδηη19/10/

1. 35 Ο δικηγόροςτηςΔημοκρατίαςυπέβαλεότιηπλάνηως προς την αρχαιότητααφορούσε επουσιώδες στοιχείο, δε84 3 ΑΛΛ. Χαραλάμπουςγ.Δημοκρατίας Πικής, Δ. δομένου ότι η αρχαιότητα συνιστά παράγοντα ήσσονος σημασίας ο οποίος καταντάσεαμελητέο στοιχείο γιατον προσδιορισμότωνδιεκδικήσεωντωνυποψηφίωνγιαπρο­ αγωγή. Διαφωνούμε. Ο νομοθέτης ορίζει την αρχαιότητα 5 ως ένααπότα ουσιώδη στοιχεία για τηνκρίση τωνυπο­ ψηφίων για προαγωγή. Το γεγονός ότι ο παράγοντας αυτόςδενείναι ρυθμιστικός γιατις διεκδικήσεις και υπο­ λείπεται σε σπουδαιότητα των άλλων παραγόντων που προσδιορίζουντηναξία τωνυποψηφίων, δεν εξουδετερώ10 νει ούτε καταργεί τη σημασία του ως ουσιώδες στοιχείο κρίσεως γιατηνκαταλληλότητατων υποψηφίωνγια προ­ αγωγή. Τοαναπόφευκτοσυμπέρασμαείναιότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας λειτούργησε κάτω από πλάνη ως προς την αρχαιότητατου εφεσείοντα και των ενδιαφερόμενων 15 μερών Ν. Σολομωνίδη και Α. Δημητριάδη.Ακόμα σημα­ ντικότερο, πλάνη διαπιστώνεται και ως προς τηναποτί­ μησητηςαξίας τουεφεσείοντα,κάτωαπότακεφάλαια (α) "Νομιμοφροσύνη"και(β) "Εκτίμησηαποστολής/απόδοση". Οι φάκελοι αποκαλύπτουν ότι ενώ ο εφεσείων είχε 19 20 ηθικές και υλικές αμοιβές, χαρακτηριστικές της νομιμο­ φροσύνης του, καιτης προσήλωσης του στην αστυνομική αποστολή, το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Μηνάς είχε μόνο δύο ηθικές αμοιβές το 1967, ο Ν. Σολομωνίδης τέσσερις ηθικές αμοιβές καιέναέπαινομεταξύτου 1966 και 1976, 25 και ο Α. Δημητριάδης πέντε ηθικές αμοιβές μεταξύ του 1962 και
2. Χαρακτηριστική της πλάνης του Αρχηγού της Αστυνομίας ως προς την αξιολόγηση της νομιμοφρο­ σύνηςτουεφεσείοντα,εφόσονγίνεταιδεκτόότιοπαράγο­ ντας αυτός αποτιμάται κάτωαπότο κεφάλαιο "Αφοσίω30 ση", είναι η βαθμολογία του κάτω απότο στοιχείο αυτό "Λίαν Καλός". Με την ίδια βαθμολογία κρίνεται και η "εκτίμηση της αποστολής" του παρόλο που το στοιχείο αυτό συναρτάται και με την απόδοση- συνεπώς είναιδύ­ σκολο να γίνει διάκριση μεταξύ των δύο. Αντιπαραβολή 35 της βαθμολογίας του εφεσείοντα κάτω από το στοιχείο "Αφοσίωση" μ' εκείνητων ενδιαφερόμενων μερών- Δημη­ τριάδης "Εξαίρετος", Σολομωνίδης "Εξαίρετος" και Μηνάς "Λίαν Καλός" - δημιουργεί σοβαράερωτηματικά γιαταστοιχεία σταοποίαβασίστηκεκαιπου,ενπάση πε85 ΠικήςΔ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας

(1994)ριπτώσει, δεσυνάδει με ταυπηρεσιακάστοιχεία τωνυπο­ ψηφίων. Ο δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςυπέβαλεότι ο εφεσείων ανταμείφθηκεγιατηνπροσήλωση τουστοαστυνομικόκα­ θήκον κατά το πραξικόπημα, με την προαγωγή του το 5 1977 καιon οπαράγονταςαυτόςδεν μπορεί ναεπιμετρή­ σει εκ νέου υπέρ του. Ηεισήγησησυγκρούεται μετηνκα­ θιερωμένη αρχή ότι για τον προσδιορισμό της αξίαςκαι των προσόντων των μελών της Αστυνομικής Δύναμης, όπως και της Δημόσιας Υπηρεσίας, λαμβάνεται υπόψη 10 κάθε φορά που κρίνονται για προαγωγή το σύνολο της σταδιοδρομίας τους. Πέραν τούτου, προσήλωση των μελών της Αστυνομικής Δύναμης στο κράτος και στην αποστολήτηςΔύναμης (περιφρούρησητηςέννομης τάξης) σε ώρες μεγάλης δοκιμασίας,όπως ήταντοπραξικόπημα, 15 επιμαρτυρεί πραγματική αξίαηοποίααναγνωρίζεται από τους Κανονισμούς κάτωαπότοκεφάλαιο"Νομιμοφροσύ­ νη"και υποδηλώνει"... πραγματικήνκαιαληθή επίγνωσιν της αποστολής της Αστυνομίας." Η προάσπιση τουκρά­ τους δικαίου είναι όντως ηπρώτηαποστολήτου αστυνο- 20 μικούσώματος. Οι ηθικές και οι υλικές αμοιβές του εφεσείοντα επιμαρτυρούν διαχρονικά την προσήλωση του στην αστυνο­ μικήαποστολή. Το συμπέρασμα στο οποίο αγόμεθα είναι ότι το πρω- 25 τόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα έκρινε ότι οι συγκριτικοί πίνακες ορθά αποκαλύπτουν τα ουσιώδη στοιχεία του εφεσείοντα σε σχέσημε την αξία του,ήότι απεικονίζουν σωστά σε σύγκριση με τα τρία ενδιαφερόμενα μέρη τα στοιχεία του κάτω από τα κεφάλαια "Αφοσίωση" και 30 "Εκτίμηση αποστολής/απόδοση". Αντίθετα, για τους λό­ γους που έχουμε εκθέσει,οι συγκριτικοί πίνακεςβασίζο­ νταισεπλάνηγιαταουσιώδηγεγονότα στους τομείς τόσο της αξίας όσο και τηςαρχαιότητας,διαπίστωσηπουανα­ τρέπει το βάθροτης απόφασης. Επομένως ηυπόαναθεώ- 35 ρήση απόφαση ανατρέπεται στο βαθμό και έκταση που αφοράτατρίαενδιαφερόμεναμέρη. 86 3 ΑΛΛ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Ηέφεσηεπιτρέπεται μεέξοδα. Η επίδικηδιοικητική απόφαση,στο βαθμόκαι έκταση πουαφοράτατρία ενδιαφερόμενα μέρη(Α. Μηνά, Ν. Σο­ λομωνίδη και Α. Δημητριάδη), ακυρώνεται στην ολότητα 5 τηςβάσειτου Άρθρου 146.4(β) τουΣυντάγματος. Η έφεσηεπιτρέπεταιμεέξοδα. 87

(1994)24 Φεβρουαρίου,1994 [ΠΙΚΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕ­ ΜΗΣ,ΔΛπές] ΚΩΣΤΑΣ ΤΙΦΑΣ, Εφεσείων-Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης-Καθ' ης η αίτηση. (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1081) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Επιτροπή Δημόσιας Υπηρε­ σίας — Σχέδια νπηρεσίας — Προσόντα — Προαγωγή στη μόνιμη θέση Ανώτερου Τεχνικού (Κλάδος Εξετάσεως Οδηγών) — Επικυ­ ρώθηκε. Λέξεις και Φράσεις — Τεχνικός 1ης Τάξης"στην ΚΛ.Π. 354/

1. Η θέση "Εξεταστής Οδηγών 1ης Τάξεως" XOL η θέση "Επιθεω­ ρητής Μηχανοκινήτων Οχημάτων 1ης Τάξεως" τις οποίες κατείχαν ο εφεσείων και τοενδιαφερόμενο μέρος αντίστοιχα, μετονομά­ στηκαν από 1/1/1980σε θέση 'Τεχνικού 1ης Τάξεως" σύμφωνα με τις πρόνοιες της ΚΑΠ. 354/
2. 5 10 Το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 17/6/1982 και καθόριζε μεταξύ των αναγκαίων προσόντων "Πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Τεχνικού 1ηςΤάξεως/Εξεταστού Οδηγών 1ης Τάξεως". Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (η Επιτροπή) προήγαγε το 15 ενδιαφερόμενο μέρος στην πιο πάνωθέση. ΗαπόφασητηςΕπιτρο­ πής επικυρώθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο το οποίο απο­ φάνθηκε ότι οι δύο προϋφιστάμενες θέσεις εξομοιώθηκαν από 1/1/1980 και το ενδιαφερόμενο μέρος είχε συμπληρώσει την απαιτούμενη υπηρεσία. Επίσης συμφώνησε με την ερμηνεία του 2 0 όρου 'Τεχνικός 1ηςΤάξεως" πουδόθηκεαπότηνΕπιτροπή. Λόγοι έφεσης: (α) Λανθασμένα αποφασίστηκε ότι το ενδιαφερόμενο μέρος ικανοποιούσε τηνπρώτη απαίτησητου Σχεδίου Υπηρεσίας. 88