3 ΑΛΛ. 28Φεβρουαρίου, 1994 10Μαρτίου,1994 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ.ΠΙΚΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,ΠΟΠΑΤΖΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΑΡΤΕΜΗΣ, ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, ΔΑηές] ΠΡΟΕΔΡΟΣΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αιτητής, ν. ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ (ΑΡ.3), Καθ' ων η Αίτηση. (Αναφορές Αρ. 1/93,2/93,3/93.4/
- 5/93,1/94 και Προσφυγή Αρ. 43/94). 5 10 Συνταγματικότητα νόμων — Αναφορές από τον Πρόεδρο της Δημο κρατίας δυνάμει τον άρθρον 140του Συντάγματος, για γνωμάτευ ση από το Ανώτατο Δικαστήριο ως προς τησυνταγματικότητα της απόφασης τηςΒουλής τωνΑντιπροσώπων που αξίωνε την αναίρεση της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου για επαναπρόσληψη των 62 κρατικών υπαλλήλων που παύθηκσν για λόγους δημο σίου συμφέροντος και επίσης ως προς τη συνταγματικότητα των πιο κάτωνόμων: Του περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητικού) (Αρ.2) Νόμου του
- Του περί Σνντάξεων Καθηγητών (Τροποποιητικού) (Αρ.2)Νόμου τον
- Του περί Συντάξεων (Τροποποιητικού) (Αρ.2)Νόμου τον
- 15 Τον περί Κρατικών Υπαλλήλων CYπaρξη Ασυμβίβαστου) Νόμον τον
- Τον περί Προϋπολογισμού Νόμον τον
- 20 Ανάκληση διοικητικών αποφάσεων — Αποτελεί πτυχή τηςΕκτελεστι κής λειτουργίας και μπορεί να προέλθει μόνο από πρόσωπο, αρχή ή όργανο της Εκτελεστικής Εξουσίας — Παραβίαση της αρχής αυτής αντίκειται στην αρχή της διάκρισης των Εξουσιών «at προ σκρούει στις διατάξεις τον Συντάγματος για κατανομή της κρατι κής εξουσίας στους αντίστοιχους φορείς της. 93 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.Βουλής Avt, (Αρ.3)
(1994)Διχαστικόςέλεγχος διοικητικώνπράξεωνκαιαποφάσεων—Αποφά σειςμε τις οποίεςδεν σκοπείταιη γένεσηδικαιωμάτων και υπο χρεώσεωνμε τηνέκδοση τουςδενυπόκεινται σεδιχαστικόέλεγχο. Συνταγματικότητα νόμων— Διαχωρισμός αντισυνταγματιχών άρ θρωννόμου—Η αντισυνταγματικότητα δεν επηρεάζει το νπόλοι- 5 πο μέροςτοννόμου. Λέξειςκαι Φράσεις "Απόφαση''— Δενπροσδιορίζεται στο Σύνταγμα σε αντίθεση με τον όρο "νόμος" στο Άρθρο 186.1(a) του Συντάγ ματος. Λέξειςκαι Φράσεις— "Νόμος"στοκείμενο τουΣυντάγματος. 10 Συνταγματικόςέλεγχος—Σύνταγμα άρθρο 140.1— Πώςεπιτυγχάνε ται — Πεδίο ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου ή απόφασης — Οι λόγοι που οδήγησαν τον νομοθέτη στη θέσπισηνόμουδεν υπόκεινται σεσυνταγματικόέλεγχο. Προϋπολογισμός τουκράτους— Συνιστά νόμο για σκοπούςέκδοσης 15 και κρίσηςτηςσυνταγματικότητας τον— Ποιαηαρμοδιότητα της Βουλήςβάσει τον Συντάγματος και ποια ταόριαάσκησης της — Ο περί Προϋπολογισμού Νόμος του 1994 — Επιφύλαξη στο Αρθρο3και Αρθρο5
(4). Ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλεότι εδικαιολσγείτο ηεξέταση 20 των υπόαναφοράνόμων ως ενιαίο σύνολο γιατον λόγο ότιόλοι εστόχευαν προςτηματαίωσηή τον περιορισμό τηςεφαρμογήςτης απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου που λήφθηκε στις 22/4/
- ΤοΑνώτατο Δικαστήριο διαφώνησε μετην εισήγηση τουΓένι- 25 κουΕισαγγελέα γιατουςπιοκάτωλόγους: 1)ΤοΆρθρο 140.1 τουΣυντάγματοςπροσδιορίζει ωςαποκλει στικό αντικείμενο κάθεαναφοράςγιαγνωμάτευση απότο Ανώτα τοΔικαστήριο τησυνταγματικότητατουνόμουήτηςαπόφασης. 2) Ο έλεγχος της συνταγματικότητας νόμου ήαπόφασηςπου 30 αναφέρονταιστο Ανώτατο Δικαστήριο επιτυγχάνεται μετηναντι παραβολήτου κρινόμενου νόμου προςτις σχετικές διατάξειςτου Συντάγματοςκαι 3) Ησκοπιμότητα των προνοιών του νόμου εκφευγει του συ νταγματικούελέγχου. Α) Γνωμάτευση υπό Πική,Δ., συμφωνούντων και των Δικα στών Κουρρη, Παπαδόπουλου,Χατζητσαγγάρη, Πογιατζή, Χρυσοστομή, Νικήτα, Αρτεμη και Κωνσταντινίδη στις Αναφορές Μ>3, 2/93, 3/93,4/93,5/93,1/94καιΠροσφυγήΑρ.43/
- 94 35 3ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒονλήςΑντ.(Αρ.3) Avacpooa 1/93 Η επίδικη απόφασητης Βουλής των Αντιπροσώπων πουλή φθηκε στις 13/5/1993αποτελεί το αντικείμενο της πιο πάνωανα φοράς. 5 10 ΉτανηΘέση τουΓενικού Εισαγγελέα ότιηαπόφασηπαραβίαζε την αρχήτης διάκρισης των Εξουσιών στην οποία εδράζεται το Σύνταγμα της Κύπρου,και τα άρθρα46, 52, 54, 61 και 78.1 που προσδιορίζουν τις αρμοδιότητες καιτοπεδίο λειτουργίας της Νο μοθετικήςκαιτηςΕκτελεστικής Εξουσίαςκαιεπίσης τοάρθρο 179 πουκαθιστάτοΣύνταγματονυπέρτατονόμοτηςΠολιτείας. Αποφασίστηκε ότι η απόφαση της Βουλής παραβιάζει τα Άρθρα 61 και 54 του Συντάγματος και την αρχή της διάκρισης τωνΕξουσιών γιατουςπιοκάτωλόγους: 15 20 25 1)Ηέκδοσηκαι ηαναίρεσηδιοικητικών αποφάσεωνεμπίπτει στην αρμοδιότητα της Εκτελεστικής λειτουργίας και μπορεί να προέλθει μόνο από πρόσωπο, αρχή ή όργανο της Εκτελεστικής Εξουσίας. Ηαρχή της διάκρισης των Εξουσιών απαγορεύει και αποκλείει τηνάσκησηήτηνανάληψηεξουσίας εκτός τουπλαισίου των αρμοδιοτήτων τηςκάθεμιαςαπότιςτρεις Εξουσίες τηςΠολιτείας. 2) Η επίδικη απόφαση στοχεύει στην αναίρεση διοικητικής απόφασηςκατάπαράβασητηςαρχήςτηςδιάκρισης των Εξουσιών ηοποίαεπιβάλλει τον διαχωρισμό καικαθιερώνει τηναυτονομία της κάθεΕξουσίας στον τομέα της. Ηαπόφαση της Βουλής ευρίσκεται έξω απότονομοθετικό πεδίοκαιπαράλληλασυνιστά επέμ βασηστοπεδίοτηςΕκτελεστικής Εξουσίας. Αποφάσεις πουδεν έχουν σκοπό τηγένεσηδικαιωμάτωνκαι υποχρεώσεων μετην έκδοση τους - όπωςηκρίση και επίκρισητου κυβερνητικού έργου-δενυπόκεινται σεδικαστικό έλεγχο. 30 3)Οόρος "απόφαση",σεαντίθεση μετονόρο "νόμος"ΓΑρθρο 186.1(a)], δενπροσδιορίζεται στοΣύνταγμα. 35 Ηαπόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Πρόε δρος της Δημοκρατίας ν Βονλής των Αντιπροσώπων
(1985)3 C.L.R. 1429, ρίχνει φωςωςπρος τησημασία τουόρου "απόφαση" γιατουςσκοπούςτων Άρθρων 52και 140του Συντάγματος. 40 ΤοΆρθρο52τουΣυντάγματοςδενθέτει οποιοδήποτεπεριορι σμό ως προςτηφύσητωναποφάσεωνπου μπορεί νααποσταλούν από τη Βουλή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για έκδοση ούτε αναγνωρίζει σ'αυτόνδιακριτικήευχέρααναμη προβεί στηνέκδοσητέτοιαςαπόφασηςήνόμου. Το Άρθρο 82 του Συντάγματοςκαθιστά σαν αφετηρία ισχύος των νόμων και αποφάσεων την δημοσίευση τους στην Επίσημη 95 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας. Το Άρθρο 140 του Συντάγματος δεν περιορίζει τη φύση της απόφασηςπουμπορείνααποτελέσει τοαντικείμενο Αναφοράς. Δεν εγείρεται Θέμαπρος έκδοση, μεβάσητο Άρθρο 52, μόνο όπουτο αντικείμενο πουαποστέλλεται απότη Βουλή στον Πρόε- 5 δροτηςΔημοκρατίας,δεναποτελεί νόμοή απόφαση. Ο Πρόεδροςυποχρεούται ναπροβεί στην έκδοσηνόμου ή από φασης, με την καθιερωμένη έννοια του όρου, που αποστέλλεται προςαυτόνπρος τονσκοπό αυτό, εκτός αναναφέρειτο θέμαστο Ανώτατο Δικαστήριο βάσει τουΆρθρου 140του Συντάγματος.Σε 10 τέτοια περίπτωση το Ανώτατο Δικαστήριο γνωματεύει κατάπόσο ηαπόφασηπαραβιάζειταάρθρατουΣυντάγματοςπουπροσδιορί ζονταιστην Αναφοράκαιτηναρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών. Ava<poofe2/
- 3/93και 4/93 Οι τρεις νόμοι πουσυνιστούν αντίστοιχα το αντικείμενο των 15 πιοπάνωΑναφορών είναι: (α) Ο περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητικός) (Αρ.2)Νόμοςτου 1993, (β) Ο περί Συντάξεων Καθηγητών (Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμοςτου 1993και 20 (γ) Ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμος του
- Και οι τρεις νόμοι προνοούν ότι ηπερίοδος κατάτην οποίαο επαναπροσλαμβανόμενος διατελούσε εκτός υπηρεσίας λόγω της απόλυσης του με βάση τον περί Αναστολής της Διαδικασίας της 25 Προνοουμένης υπό των περί Ορισμένων Πειθαρχικών Παραπτω μάτων (Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1988 (Ν.57/78), δεν θαυπολογίζεται γιασκοπούςσύνταξης,ήκα θορισμού της διάρκειαςπροϋπηρεσίας ήαρχαιότηταςήγιακατάβολήοποιουδήποτεάλλουωφελήματος. 30 Αποφασίστηκε ότι: 1)Καιοι τρεις νόμοι ευρίσκονται εντός τουπεδίουτηςΝομο θετικής λειτουργίας της Βουλήςεφόσον δεν αντιβαίνουνοποιαδή ποτε συνταγματική διάταξηούτε παραβιάζουντην αρχή της διά κρισης των Εξουσιών. 35 2) Ηρύθμιση τωνσυνεπειών από την απουσίακρατικώνλει τουργών απότηνυπηρεσία,συνιστά θέματο οποίο εκ της φύσεως του ανάγεται στη Νομοθετική Εξουσία. Επομένως η ρύθμιση του δεν συνιστά με κανένα μέτρο επέμβαση της Νομοθετικής στην Εκτελεστική Εξουσία. 4 96 Λ 3ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςΑντ.(Αρ.3) 3)Όπωςδιευκρινίζεται απότηνομολογία τουΑνωτάτουΔικα στηρίου ηΝομοθετική Εξουσία ασκείταιτόσο σε σχέσημε θέματα γενικής,όσοκαισεσχέση μεθέματαειδικήςφύσης. Αναωοοά 1/94 5 Η συνταγματικότηταμέρουςτουπερίΠροϋπολογισμού Νόμου του 1994 αποτέλεσε τοαντικείμενο τηςπιοπάνωΑναφοράς. Απο φασίστηκε ότι: ΙΟ 1) Ηεπιφύλαξη στο Άρθρο 3καθώςκαι το εδάφιο4 του Άρ θρου5 του Νόμουτου 1994, αντίκεινται σταάρθρα 54 και61 του Συντάγματοςπουκαθορίζουναντίστοιχατοπεδίολειτουργίας της Νομοθετικής και Εκτελεστικής Εξουσίας και παραβιάζουν την αρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών. 15 2) Μετην επιφύλαξητου Άρθρου 3σκοπείται ο αποκλεισμός (α)του διορισμού, (β)του επαναδιορισμού,(γ)τηςεπαναπρόσληΨπςατόμωνστηδημόσιαυπηρεσίακαι(δ)τηςαπόλυσης συγκεκρι μένων ατόμων από την κρατικήυπηρεσία με την κατάργησηαπό τηΒουλήτωνθέσεων πουκατέχουν. 20 25 3) Με το εδάφιο 4 του Άρθρου 5 του περί Προϋπολογισμού Νόμουτου 1994, επιδιώκεται ηαυξομείωση τωνθέσεων στηνκρα*ΐ·κήυπηρεσία, ανάλογαμετοποιοςωςαποτέλεσμα της ενάσκησης διοικητικήςλειτουργίας,κατέχειτιςθέσας. 4) Όλες οι πιο πάνωλειτουργίες συνιστούν Εκτελεστική λει τουργίαπουανάγεταιαποκλειστικά στησφαίρατης Εκτελεστικής Εξουσίας και για τον λόγοαυτό τόσο ηεπιφύλαξηστο Άρθρο 3, οσο και το εδάφιο 4 του Άρθρου 5 κρίνονται αντισυνταγματικά καιδενδύνανταιναεκδοθούν. Τουπόλοιπο μέροςτουπιοπάνωΝόμου,διαχωρίζεταικαιδύ ναταιναεκδοθεί. 30 5) Ο όρος "νόμος" όπου απαντάταιστο Σύνταγμα σημαίνει νόμο τηςΔημοκρατίας-Άρθρο 186.1(α)του Συντάγματος. 6) Ο Προϋπολογισμός συνιστά όντως νόμο για τους σκοπούς έκδοσης του βάσει του Άρθρου 52 του Συντάγματος και για την κρίση της συνταγματικότητας του βάσει του Άρθρου 140 τουΣυ ντάγματος. 35 Αναφορά 5/93 Μετην Αναφορά 5/93 επιδιώκεται γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς τη συνταγματικότητα του περί Κρατικών Σημείωση: ΗΑναφορά5/93δημοσιεύεταιξεχωριστάστη σελ.
- 97 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)Υπαλλήλων(ΎπαρξηΑσυμβίβαστου) Νόμουτου
- Προσφυγή43/94 Ασκήθηκε από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας βάσει τουΆρθρου 139τουΣυντάγματοςγιαεπίλυση τηςδιαφοράς μεταξύ Προέδρουκαι Βουλήςωςπροςτηδυνατότητατης Βουλής 5 ναθεσπίζει ρυθμίσεις όπωςοι προαναφερθείσεςτουπερίΠροϋπο λογισμούΝόμου 1994.Τοαποτέλεσμα τηςπροσφυγήςκαθορίζεται στην απόφασηστηνΑναφορά 1/
- Β)ΓνωμάτευσηυπόΛοΐζου, Π., συμφωνούντων καιτωνΔικα στών Δημητριάδη, ΣτυλιανίδηκαιΑρτεμίδη. 10 Αναφορά 1/93 Το περιεχόμενο της απόφασης της Βουλής των Αντιπροσώ πων, αντικείμενο της παρούσας Αναφοράς, δεν εμπίπτει στους όρους "νόμος ή απόφαση", που απαντώνται στο Άρθρο 140 του Συντάγματοςκαι,επομένως, αυτή δεν μπορεί ναείναι αντικείμενο 15 αναφοράςστο Ανώτατο Δικαστήριο,γιατίδενυποχρεούταιο Πρό εδρος της Δημοκρατίας νατην εκδώσει βάσει του Άρθρου 52 του Συντάγματος. Αναφορά 2/
- 3/93και 4/93 Ο περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητικός) (Αρ.2) 20 Νόμοςτου 1993,ο περί Συντάξεων Καθηγητών (Τροποποιητικός) (Αρ.2)Νόμος του 1993 και ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) (Αρ.2)Νόμοςτου 1993 πουαποτελούν αντικείμενα στις πιοπάνω Αναφορές δεν είναι αντίθετοι ήασύμφωνοι με τα Άρθρα 23, 35, 54, 61 και 179 του Συντάγματος ήμε την αρχήδιαχωρισμού των 25 Εξουσιών καικατάσυνέπειαδενείναι αντισυνταγματικοί. Αναφοοά 1/94
- Με βάσητο Άρθρο 54(η) του Συντάγματος,το Υπουργικό Συμβούλιο επεξεργάζεται τον Προϋπολογισμό προτού κατατεθεί στη Βουλήγια ψήφισηκαι δεν έχεικαμμιάάλληαρμοδιότητα στο 30 θέμα.
- Ο Προϋπολογισμός ψηφίζεται απότη Βουλήηοποία μέσα στην άσκησηαυτήςτηςαρμοδιότηταςέχειτο δικαίωμαναμειώσει οποιοδήποτε κονδύλι. Ομόνος περιορισμός πουεπιβάλλεταιρητά από το Σύνταγμακαι που αφοράτη Βουλή βρίσκεται στο Άρθρο 35 80,πουπρονοεί πωςκαμιάπρότασηνόμου πουσυνεπάγεταιαύξη σητωνεξόδων πουπροβλέπονταιαπότονΠροϋπολογισμό δενδύ ναταιναυποβληθεί απόβουλευτή.
- Μετηνεπιφύλαξηστο Άρθρο
(3)καιτο εδάφιο
(4)του Άρ θρου 5 του περί Προϋπολογισμού Νόμου του 1994, αντικείμενο 40 τηςπαρούσαςΑναφοράς,μειώνονται οι δαπάνεςτουκράτουςπου 98 3ΑΛΛ. 5 10 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒονλήςAve. (ApJ) αφορούντηνπίστωσηγιαθέσειςατόμωνπουαπολύθηκαναπότις ΚρατικέςΛειτουργίεςσύμφωναμετιςδιατάξειςτουπερίΑναστο λής τηςΔιαδικασίαςτηςΠρονοουμένηςυπότωνπερίΟρισμένων ΠειθαρχικώνΠαραπτωμάτων(ΔιεξαγωγήΕρεύνηςκαιΕκδίκασις) Νόμωντου 1977-1978.Νόμουτου
- ΗΒουλή,στηνπροκειμένηπερίπτωση,άσκησετηνεξουσία της αυστηράμέσαστασυνταγματικά πλαίσια,ανεξάρτητααπότη νομοτεχνικήδιατύπωσητηςυπόεξέτασηδιάταξης.Ηλεκτικήδια τύπωσημετηνοποίαηΒουλή εκδήλωνετηβούληση τηςνιαμείωοητηςσχετικήςπίστωσηςήταναποτέλεσματης μεθόδουπου χρη σιμοποιήθηκε για τη συμπερίληψητου σχετικού κονδυλίου στον Προϋπολογισμό. Γνωματεύσειςωςανωτέρω. 15 Σηίΐείωοη: Η Απόφαση τηςΒουλήςτωνΑντιπροσώπωνκαιοινόμοι που αποτελούν αντικείμενο των Αναφορών, επισυνάπτονται στοτέλοςτηςπαρούσαςαπόφασης. Υποθέσειςπουαναφέρθηκαν: ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας νΒουλήςτωνΑντιπροσώπων
(1992)3 Α.Α.Δ. 458' 20 ΘεοδοσίουΛτδ νΔήμουΛεμεσού
(1993)3ΑΛΑ. 25' ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας νΒουλήςτωνΑντιπροσώπων
(1985)3 C.L.R. 1429ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςνΒονλήςτωνΑντιπροσώπων
(1986)3 ΑΛΛ. 1159- 25 ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςνΒονλήςτωνΑντιπροσώπων
(1985)3 CUt. 2127· ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςνΒουλήςτωνΑντιπροσώπων
(1985)3 CUt. 2789· Δημοκρατίαν Μανρομμάτη&Αλλου
(1991)3ΑΛΛ. 543- 30 Παπαγεωργίου νΔημοκρατίας. Απόφασηημερ. 10/4/1990 Χριστοδουλίδηςκ.α. νΔημοκρατίας
(1984)3ΑΛΛ. 1297. Αναφορές! Αναφορές από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στο Ανώτατο Δικαστήριογιαγνωμάτευσηκατάπόσον η από35 φάση της Βουλής των Αντιπροσώπων ημερ. 13 Μαΐου, 99 ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)1993 εκφεύγει των ορίων της Νομοθετικής λειτουργίας και υπεισέρχεται στον τομέα της Εκτελεστικής λειτουρ γίας,κατά παράβασητης αρχήςτηςδιάκρισηςτων Εξου σιών καιτωνΑρθρων εκείνων πουπροσδιορίζουντις αρ μοδιότητες και το πεδίο λειτουργίας, αντίστοιχα, της 5 Νομοθετικήςκαιτης Εκτελεστικής Εξουσίας,δηλαδή των Αρθρων 46,52,54,61,78.1και 179τουΣυντάγματος. Μ. Τριανταφυλλίδης, ΓενικόςΕισαγγελέας τηςΔημο κρατίας, Τ. Πολνχρονίδου (Δ/νίς), Δικηγόρος τηςΔη μοκρατίαςΑ', Ε. Νικολαΐδον (κα) και Μ. Τσαγγαρί- 10 δης,ΔικηγόροιτηςΔημοκρατίας, γιατοναιτητή. Ε. Ευσταθίου, Α.Σ. Αγγελίδης και Αρ. Γεωργίου, για τουςκαθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ, Δ. ; Με τη γνωμάτευση αυτή, συμφωνούν οι 15 Δικαστές, Κούρρης, Παπαδόπουλος, Χατζητσαγγάρης, Πογιατζής, Χρυσοστομής, Νικήτας,Αρτεμης, Κωνσταντινίδηςκαιεγώ. ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ ΠΙΚΗΣ,Δ.: ΜετηνΑναφοράτουΠροέδρου τηςΔήμο- 20 κρατίας, 1/93, επιδιώκεται η γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τησυνταγματικότητατηςαπόφασης της Βουλής τωνΑντιπροσώπων,πουλήφθηκεστις 13Μαΐου, 1993, και στάληκε την επομένη στον Πρόεδρο της Δημο κρατίας για έκδοση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δήμο- 25 κρατίας, βάσει του Άρθρου 52 του Συντάγματος. Μετην απόφασηαξιώνεταιηαναίρεσητηςαπόφασηςτου Υπουρ γικού Συμβουλίουγιαανάκλησηπροηγούμενωναποφάσε ων του Υπουργικού Συμβουλίου,με τις οποίες απολύθη καν 62 κρατικοί υπάλληλοι για λόγους δημόσιου 30 συμφέροντος. 100 3ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒονλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. Τοδιατακτικόμέρος τηςαπόφασηςέχειως εξής: 5 "Η Βουλή των Αντιπροσώπων καλεί την Κυβέρνηση να αναιρέσει αμέσως την Απόφαση της, μιααπόφαση που απορρίπτεται από την πλειοψηφία του Λαού και τωνΜελών τουΣώματος.". Είναι η θέσητου Γενικού Εισαγγελέα, εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας,ότι ηαπόφασηεκφεύγει των ορίων τηςΝομοθετικήςλειτουργίας καιυπεισέρχεται στον τομέα της Εκτελεστικής λειτουργίας, κατά παράβαση της 10 αρχήςτηςδιάκρισης των Εξουσιών, στην οποία εδράζεται το Σύνταγμα της Κύπρου, και των άρθρων εκείνων που προσδιορίζουν τις αρμοδιότητες και το πεδίο λειτουρ γίας, αντίστοιχα, της Νομοθετικής και της Εκτελεστικής Εξουσίας, δηλαδή των Άρθρων 46, 52, 54, 61, 78.1 και, 15 τέλος, το Αρθρο 179 πουκαθιστάτο Σύνταγματονυπέρ τατονόμοτηςΠολιτείας. Με τις Αναφορές 2/93, 3/93 και 4/93 τίθεται υπό διε ρεύνησηησυνταγματικότητατριών νόμων μεόμοιο κείμε νο που αποβλέπουν στη ρύθμιση των συνταξιοδοτικών 20 και άλλων ωφελημάτων, για όσο χρόνο διατελούσαν εκτός υπηρεσίας, προσώπων τα οποίαεπαναπροσλαμβά νονται σε κρατικήυπηρεσία μετάτην απόλυσητους βάσει των περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων (Διε ξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 25 1988. Οιτρεις νόμοι πουσυνιστούν αντίστοιχατοαντικείμε νοτωνΑναφορών 2/93,3/93 και4/93,είναι(α)Ο περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητι κός) (Αρ.2)Νόμοςτου 1993. 30 (β) Ο περί Συντάξεων Καθηγητών (Τροποποιητικός) (Αρ.2)Νόμοςτου 1993και, 101 Πικής,Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)(γ) ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμοςτου
- Ο κάθεέναςαπότουςτρεις νόμους ορίζει ότι ηχρονι κή περίοδος κατά την οποία ο επαναπροσλαμβανόμενος διατελούσε εκτός υπηρεσίας,"... δε θαλογίζεται για σκο- 5 πουςσύνταξης ήκαθορισμού τηςδιάρκειαςπροϋπηρεσίας ή αρχαιότητας ή για σκοπούς καταβολής οποιουδήποτε άλλουωφελήματος ήαποζημίωσης.". Το ενδεχόμενο επαναπρόσληψηςατόμωναπολυθέντων βάσει των προνοιών τηςκαθοριζόμενηςνομοθεσίας (Ν 57/ 10 78, όπως τροποποιήθηκε),αποτελεί το υπόβαθροκαιτων τριών νόμων που έχουν κοινό σκοπό τηθεσμοθέτηση κα νόναοοποίοςνααποκλείει τηνπαροχή οποιασδήποτεσύ νταξης ήάλλου ωφελήματος σ' αυτούςγιαόσοχρόνοδια 15 τελούσαν εκτός υπηρεσίας. Με την Αναφορά 5/93 επιδιώκεται γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως προς τη συνταγματικότητα τουπερί Κρατικών Υπαλλήλων (Ύπαρξη Ασυμβίβαστου) Νόμουτου 1993,οοποίοςθεσπίστηκε ταυτόχροναμετους προαναφερθέντες τρεις νόμους και επίσης αναφέρεται 20 στους απολυθέντες βάσειτωνδιατάξεωντωνπερίΩρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων (Διεξαγωγή Ερεύνης καιΕκδίκασις)Νόμωντου 1977 έως
- Τέλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιζητεί τηγνω μάτευσητουΑνωτάτου Δικαστηρίου γιατησυνταγματικό- 25 τητα των ακόλουθων προνοιών του περί Προϋπολογι σμούΝόμουτου 1994(α)Της επιφύλαξηςστο Άρθρο3 και, (β) τουεδαφίου4στοΆρθρο
- Παράλληλα,ασκήθηκεπροσφυγήαπότον Πρόεδροτης 30 Δημοκρατίας, βάσει του Άρθρου 139 του Συντάγματος, 102 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. προς επίλυσητηςαναφυείσαςδιαφοράςμεταξύτου Προέ δρουκαιτης Βουλής ωςπροςτηδυνατότηταπου παρέχε ταιστηΒουλή ναθεσπίζει ρυθμίσεις όπωςοιπροαναφερ θείσες του περί Προϋπολογισμού Νόμου 1994, οι οποίες, 5 κατά το Γενικό Εισαγγελέα, συνιστούν επέμβαση στο πεδίοτηςΕκτελεστικής λειτουργίαςτου κράτους. Ο Γενικός Εισαγγελέας υπέβαλεότι οι έξι υπόΑναφο ρά νόμοι έχουν ως αφετηρία την αντίδρασητης Βουλής στην απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου της22/4/93 10 καικοινό στόχο τηματαίωσηήτον περιορισμό της εφαρ μογής της,διαπίστωσηπουδικαιολογεί την εξέταση τους ως ενιαίο σύνολο. Δε συμφωνούμε. Το Άρθρο 140.1 του Συντάγματος προσδιορίζει ως αποκλειστικό αντικείμενο κάθε Αναφοράς τη συνταγματικότητα του νόμου ή της 15 απόφασηςήορισμένης διάταξηςαυτώνηοποία αναφέρε ται για τη γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το πεδίο ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων και αποφάσεων, ή μέρους αυτώνπου αναφέρονταιστο Ανώ τατοΔικαστήριο,περιορίζεται εξ αντικειμένου στη διαπί20 στωση κατά πόσο υπάρχει ή όχι σύγκρουση μεταξύ των προνοιών του ελεγχόμενου νόμου ή αποφάσεωςκαι των σχετικών διατάξεων του Συντάγματος, καθώς και της αρχής τ^ς διάκρισης των Εξουσιών. Αυτό επιτυγχάνεται με την αντιπαραβολή των διατάξεων του κρινόμενου 25 νόμου προς τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος.Οι λόγοιπου οδήγησαν τονομοθέτη στη θέσπιση του νόμου, δεν ελέγχονται ούτε αποτελούν μέσοδιαπίστωσης ήελέγ χου της συνταγματικότητας τους. Η σκοπιμότητα και η σοφίατωνπρονοιώντουνόμου εκφεύγουντου συνταγμα30 τικού ελέγχου. Ερευνήσαμε τατεθέντα μετις Αναφορές -1/93,2/93, 3/ 93,4/93και 1/94 - θέματακαιέχουμε καταλήξειστην από φαση μας και θα εκδώσουμε τις γνωματεύσεις μας σε σχέση με αυτές,εξηγώντας συνοπτικά τους βασικούς λό35 Υ°υζ π ο υ Χ ι ζ στοιχειοθετούν. Η πλήρης αιτιολογία των αποφάσεωνμαςθαδοθείστις 10Μαρτίου, 1994,στις 9.30 103 Πιχής,Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)π.μ..Την ίδια ημέραθαεκδοθεί και ηαπόφασημαςστην Αναφορά5/
- Η κατάληξη στηνΠροσφυγή43/94 καθορί ζεταιαπότηναπόφασημας στηνΑνας>ορά 1/
- Α Ν Α Φ Ο Ρ Α 1/9 3: Κρίνουμε ότι η απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της Αναφοράς 1/93, δεν μπορεί 5 ναεκδοθεί. Η απόφασηευρίσκεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του Συντάγματος που περιορίζουν την αρμοδιότητατης Βουλής των Αντιπροσώπων γιατηθεσμοθέτηση κανόνων δικαίου στην άσκηση της Νομοθετικής λειτουργίας - 10 Άρθρο 61 - και αποκλείουν επέμβαση στον τομέα της Εκτελεστικής λειτουργίας που κατανέμεται από το Σύ νταγμα στα όργανα ήτις αρχές της Εκτελεστικής Εξου σίας και, κατά κύριο λόγο, στο Υπουργικό Συμβούλιο Άρθρο 54 - και παραβιάζειτην αρχήτης διάκρισης των 15 Εξουσιών. Οι λόγοι γιατους οποίους αγόμεθασ' αυτήτηνκατά ληξη είναι,συνοπτικά,οι εξής: (Α) Η έκδοση καιηαναίρεση(ανάκληση)διοικητικών αποφάσεων αποτελείπτυχήτης Εκτελεστικής λειτουργίας 20 και μπορεί ναπροέλθει μόνο απόπρόσωπο,αρχήή όργα νο της Εκτελεστικής Εξουσίας. Η αρχή της διάκρισηςτων Εξουσιών απαγορεύει και αποκλείει την άσκηση ή την ανάληψηεξουσίας έξωαπότησφαίρατωναρμοδιοτήτων της κάθε μιας από τις τρεις Εξουσίες της Πολιτείας. 25 Οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση άσκηση αρμοδιότητας έξω από το καθορισμένο πεδίο των λειτουργιών της κάθε Εξουσίας,αντίκειταιστην αρχήτης διάκρισηςτων Εξου σιών καιπροσκρούει στις διατάξειςτουΣυντάγματοςπου κατανέμουν την κρατικήεξουσία στους αντίστοιχους φο- 30 ρείς της. Στην ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςν Βουλήςτων Αντιπροσώπων
(1992)3 Α.ΑΛ. 458, κηρύχθηκε αντισυ νταγματικός ο περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος, ο οποίος είχε ως αντικείμενο, μέσω νομοθετικών 104 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒονλήςΑντ. (Αρ.3) Πιχής,Δ. ρυθμίσεων, τηνπαράτασητηςθητείαςτων μελών τηςΕπι τροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. 'Οπως υποδεικνύεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η χρονική διάρκεια της θητείας των μελών της Επιτροπής ρυθμίζε5 ταιαπότη νομοθεσία· όχιόμως οδιορισμός ήη παράταση της θητείας των μελών της Επιτροπήςπουαποτελεί διοι κητικήενέργεια καιεπομένωςπτυχήτηςΕκτελεστικής λει τουργίας. Στην απόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη ΜιχαήλΘεοδοσίου Ατδ ν ΔήμουΑεμε10 σού
(1993)3Α.Α.Δ.25,επισημαίνεται ότι"... αποκλείεται ηεπέμβαση της Νομοθετικής Εξουσίας, κάτω απόοποιο δήποτε μανδύα,στην εκπλήρωση τουδιοικητικού έργου.". ΤοΔικαστήριο έκρινε, στην υπόθεση εκείνη, ότι εφόσον η έκδοση και ηανάκληση ήακύρωση διατάγματος απαλλο15 τρίωσης γης συνιστούν πτυχή της διοικητικής λειτουρ γίας, ηκατάργηση με νόμο διαταγμάτων απαλλοτρίωσης συνιστούσε επέμβασηστον τομέα της Εκτελεστικής Εξου σίας κατ' αντίθεση προς την αρχή της διάκρισης των Εξουσιών και,επομένως,κρίθηκε αντισυνταγματική. 20 (Β) Μετην απόφασησκοπείται,όπως προκύπτειαπό τοαίτημαγια την έκδοσητηςκαιόπωςυπέβαλε οδικηγό ρος της Βουλής, ηθεσμοθέτηση υποχρέωσης για την ανά ληψη διοικητικήςδράσηςπροκαθορισμένου περιεχομένου, δηλαδή η αναίρεση διοικητικής απόφασης. Η αρχή της 25 διάκρισηςτων Εξουσιών επιβάλλει τοδιαχωρισμόκαικα θιερώνει την αυτονομία της κάθε Εξουσίας στον τομέα της. Καμιά από τις δύο Εξουσίες, η Νομοθετική'και η Εκτελεστική, δενείναιθεσμικάυπόλογηστηνάλληγιατην εκτέλεσητου έργου της. Κάθε μια από τις δύο Εξουσίες 30 είναι υπόλογηστο λαό,στον οποίοανήκεικαιολόγοςγια την ανάθεση της εντολής στη Βουλήγια την άσκηση της Νομοθετικής Εξουσίας και στον Πρόεδρο της Δημοκρα τίας για τη διασφάλιση της άσκησης της Εκτελεστικής Εξουσίας. 35 Με την απόφασητης 13/5/1993,η Βουλήεπιχειρεί να 105 Πιχής,Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)επιβάλειυποχρέωσηστην ΕκτελεστικήΕξουσία,(α) γιατη λήψηδιοικητικήςαπόφασηςκαι(β) γιατονκαθορισμότου περιεχομένου της. Η απόφασηευρίσκεται έξω απότονο μοθετικό πεδίο και παράλληλα συνιστά επέμβαση στο 5 πεδίο της Εκτελεστικής Εξουσίας. Το αντικείμενο της Αναφοράς είναι απόφασητης Βουλής με την οποία επι διώκεται η γένεση δικαιϊκής υποχρέωσης με την έκδοση της,βάσειτουΆρθρου52του Συντάγματος.Δεναμφισβη τείταιτοδικαίωματηςΒουλήςνακρίνει ήναεπικρίνει το κυβερνητικό έργο, ναπαίρνει πολιτικές θέσεις ή ναπρο- 10 βαίνει σε εισηγήσεις για την καλύτερη λειτουργία της Εκτελεστικής Εξουσίας. Αποφάσεις εκείνης της κατηγο ρίας,μετις οποίεςδεσκοπείταιηγένεση δικαιωμάτωνκαι υποχρεώσεων μετηνέκδοσητους,δενυπόκεινταισεδικα στικόέλεγχο. 15 Α Ν Α Φ Ο Ρ Ε Σ 2 / 9 3 . 3 / 9 3 κ α ι 4 / 9 3 :OLνόμοι που αποτελούν το αντικείμενο τωντριών Αναφορών,δεν έρχονται σε αντίθεση με οποιαδήποτε συνταγματική διά ταξη, ούτε προσκρούουν στην αρχή της διάκρισης των Εξουσιών. Ηρύθμισητων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων 20 καιάλλων ωφελημάτωντωνκρατικώνυπαλλήλων, ανάγε ται στην αρμοδιότητατηςΝομοθετικήςΕξουσίας.Οιρυθ μίσειςστις οποίες έχειπροβείηΒουλή,ευρίσκονται εντός τουπεδίουτηςΝομοθετικήςλειτουργίαςτης. Με τους υπό κρίση νόμους δε σκοπείται η ανατροπή 25 οποιασδήποτε διοικητικής απόφασης. Με κάθε ένα από τους τρεις νόμους θεσμοθετούνται κανόνες δικαίου για τις συνέπειες της απομάκρυνσης από την υπηρεσίαπρο σώπωνταοποίαεπαναπροσλαμβάνονται μετάτην απόλυ σητους από κρατική υπηρεσία,βάσειτουΝ 57/78.Διαπι- 30 στώνεται ότι κανένας από τους τρεις νόμους που αποτελούντοαντικείμενοτωνΑναφορών2/93,3/93 και 4/ 93,δεναντιβαίνειοποιαδήποτε διάταξη του Συντάγματος, ούτεαντίκειταιστηναρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών. 106 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. Α Ν Α Φ Ο Ρ Α 1/94: Κρίνουμε ότι(α)Η επιφύλαξηστοΆρθρο3,καθώςκαι (β)το εδάφιο4 του Άρθρου 5 του περί Προϋπολογι σμούΝόμουτου 1994, 5 αντίκεινται προς τα Άρθρα 54 και 61 του Συντάγματος πουκαθορίζουναντίστοιχα τοπεδίολειτουργίας της Νο μοθετικής και Εκτελεστικής Εξουσίας και παραβιάζουν τηναρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών. Ηψήφιση του Προϋπολογισμού αποτελεί αρμοδιότητα 10 της Βουλής τωνΑντιπροσώπων. Οισυνταγματικές διατά ξειςπουαφορούντηνπροετοιμασίακαιτηνκατάθεση του Προϋπολογισμού, δεν περιορίζουν τις εξουσίες της Βου λής ως προς τηψήφιση ήτην καταψήφισηκονδυλίων του Προϋπολογισμού· αποκλείονται όμως στην περίπτωση 15 του Προϋπολογισμού, όπως και στην περίπτωση κάθε νόμου,ρυθμίσεις πουσκοπούν ναπροκαθορίσουνδιοικη τική ενέργεια και τον τρόπο άσκησης της ήτον περιορι σμό τουπεδίουτης Εκτελεστικής λειτουργίας. Μετηνεπι φύλαξητουΆρθρου 3, σκοπείται οαποκλεισμός 20 (α)τουδιορισμού, (β) τουεπαναδιορισμού, (γ) της επαναπρόσληψης ατόμων στη δημόσια υπηρε σία, καθώςκαι, 25 (δ)ηαπόλυσησυγκεκριμένων ατόμωναπότηνκρατική υπηρεσία με την κατάργησηαπότη Βουλήτων θέ σεων πουκατέχουν. Όλες οι πιο πάνω λειτουργίες συνιστούν Εκτελεστική λειτουργία που ανάγεται αποκλειστικά στη σφαίρα της Εκτελεστικής Εξουσίας. 107 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒονλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)Ο καθορισμός του αριθμού των θέσεων του δημοσίου αποτελεί αρμοδιότητατης Βουλής. Ηπλήρωση των θέσε ων πουεγκρίνονται αποτελεί αρμοδιότητατης Εκτελεστι κής Εξουσίας, η άσκηση της οποίας υπόκειται στο δικα στικό αναθεωρητικόέλεγχοπουκαθιερώνει τοΆρθρο 146 5 του Συντάγματος. Και με το εδάφιο4 του Άρθρου 5 του περί Προϋπολογισμού Νόμουτου 1994, επιδιώκεταιη αυ ξομείωση τωνθέσεων στην κρατικήυπηρεσία,ανάλογαμε το ποιος, ως αποτέλεσμα της ενάσκησης διοικητικής λει τουργίας,κατέχει τις θέσεις* γιατους ίδιουςλόγους όπως 10 και ηεπιφύλαξηστο Άρθρο3,το εδάφιο4 του Άρθρου 5 κρίνεταιαντισυνταγματικό. Τόσο ηεπιφύλαξητου Άρθρου 3, όσοκαιτο εδάφιο4 του Άρθρου 5 του Προϋπολογισμού, διαχωρίζονταιαπό το υπόλοιπο μέρος των Άρθρων 3 και 5,αντίστοιχα, και 15 επομένως η κρίση για την αντισυνταγματικότητα τους αφήνειανεπηρέαστοτουπόλοιπο μέρος τουπερίΠροϋπο λογισμού Νόμου του 1994 που μπορεί να εκδοθεί χωρίς την επιφύλαξη στο Άρθρο 3και τοεδάφιο4 του Άρθρου 5. Ενόψει τωνανωτέρω,γνωματεύουμε ότι
(1)Η απόφασητης Βουλής των Αντιπροσώπων της 13/5/93,που αποτελεί το αντικείμενο της Αναφοράς 1/93 (επισυνάπτεται), είναι αντισυνταγματική επειδή αντίκει ταιπρος τα Άρθρα 54και 61 του Συντάγματος,παραβιά- 25 ζει την αρχήτης διάκρισης των Εξουσιών και δεδύναται να εκδοθεί.
(2)Ο περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητι κός) (Αρ. 2)Νόμοςτου 1993,πουαποτελεί το αντικείμενο της Αναφοράς 2/93 (επισυνάπτεται), δεν ευρίσκεται σε 30 αντίθεση ή ασυμφωνία προς οποιαδήποτε διάταξη του Συντάγματος, καιδύναταιναεκδοθεί.
(3)Ο περί Συντάξεων Καθηγητών (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1993, πουαποτελεί τοαντικείμενο της Αναφοράς 3/93 (επισυνάπτεται),δενευρίσκεται σεαντίθε- 35 ση ή ασυμφωνία προς οποιαδήποτεδιάταξητου Συντάγ108 20 3 ΑΛΛ ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής,Δ. ματος,καιδύναταιναεκδοθεί.
(4)Ο περί Συντάξεων(Τροποποιητικός) (Αρ.2) Νόμος του 1993,πουαποτελείτοαντικείμενοτηςΑναφοράς4/93 (επισυνάπτεται),δεν ευρίσκεται σεαντίθεσηή ασυμφωνία 5 προςοποιαδήποτεδιάταξητουΣυντάγματος,καιδύναται ναεκδοθεί.
(5)(α)Η επιφύλαξη στοΆρθρο 3 και, (β)το εδάφιο4 του Άρθρου 5 του περί Προϋπολογι σμούΝόμουτου 1994, 10 πουαποτελούντοαντικείμενο τηςΑναφοράς 1/94 (επισυ νάπτονται), ευρίσκονται σε αντίθεση προς τα Άρθρα 54 και 61 του Συντάγματος,παραβιάζουν την αρχήτης διά κρισης των Εξουσιών, και δε δύνανται να εκδοθούν. Το υπόλοιπο μέρος του περί Προϋπολογισμού Νόμου του 15 1994,διαχωρίζεταικαιδύναταινα εκδοθεί. Αναφορά 1/93. ΠΙΚΗΣ, Δ. : Οι λόγοι πουπαρέχονταιπιο κάτωστην απόφασημου,αποτελούνσυμπλήρωση τουσκεπτικούτης πλειοψηφίας και αντανακλούν, εκτός από τις δικές μου 20 απόψεις, καιτιςαπόψειςτωνΔικαστώνΚΟΥΡΡΗ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗ, ΠΟΠΑΤΖΗ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ, ΝΙΚΗΤΑ, ΑΡΤΕΜΗ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ. ΠΙΚΗΣ,Δ. :Στηναπόφασητης28/2/94(κοινήαπόφα25 σηγιατηνκρίσητων Αναφορών 1/93, 2/93, 3/93, 4/93και 1/94) εξηγούνταιοιβασικοίλόγοιγιατουςοποίουςη από φασητης Βουλής των Αντιπροσώπων της 13/5/93,μετην οποία το σώμα κάλεσε την κυβέρνηση να αναιρέσει την απόφαση της για την ανάκληση της απόλυσης 62 κρατι30 κών υπαλλήλων, προσέκρουε στο Σύνταγμα (Άρθρα 54 109 Πικής,Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)και 61 του Συντάγματος) και συνιστούσε παραβίασητης αρχήςτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών και,γιατολόγο αυτό, δενμπορούσεναεκδοθεί. Πιο κάτωπαραθέτουμε τουςλόγους οι οποίοι ολοκλη ρώνουντηναιτιολογίατηςαπόφασηςμας: 5
(1)Οόρος "απόφαση",σεαντίθεσημετονόρο "νόμος" [Άρθρο 186.1(a)],δενπροσδιορίζεταιστοΣύνταγμα.
(2)Η απόφασητουΑνωτάτου ΔικαστηρίουστηνΠρόε δρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων
(1985)3 C.L.R. 1429 (Αναφορά 1/85), ρίχνει φωςως προς 10 τη σημασία του όρου "απόφαση" για τους σκοπούς των Άρθρων 52 και 140του Συντάγματος.Τοαντικείμενοτης Αναφοράς ήταν η συνταγματικότητα της απόφασηςπου λήφθηκε απότη Βουλή (κατάπλειοψηφία),με τηνοποία εκαλείτοοτότεΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας ναπαραιτηθεί 15 από το αξίωμα του και να προχωρήσει στην προκήρυξη Προεδρικών εκλογών σε περίπτωση μησυμμόρφωσης του με φήφισμα της Βουλής των Αντιπροσώπων για το Κυ πριακό. Η πλειοψηφίατουΑνωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι ηαπόφαση δεν μπορούσε να εκδοθεί για το λόγο και 20 μόνο ότι το αντικείμενο της αφορούσε τους χειρισμούς τουκυπριακούκαιωςεκτηςφύσεωςτηςσυνιστούσε θέμα έξω απόταπλαίσιατου Συντάγματος.Συνάγεταιότι η μη έκδοσητης απόφασης οφειλόταν αποκλειστικά στοπεριε χόμενο της, δηλαδήτον εξωσυνταγματικό χαρακτήρα του 25 αντικειμένου της και όχι στη φύση της ως απόφασης της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ημειοψηφίατου Ανωτάτου Δικαστηρίου έκρινε ότι με την απόφασηκαι την παραπο μπή της προς έκδοση, εσκοπείτο η γένεσηδικαιωμάτων καιυποχρεώσεων και,επομένως,μετηνΑναφοράτηςστο 30 Ανώτατο Δικαστήριο ετίθετο προς διερεύνηση ησυνταγ ματικότητα της. Και κρίθηκε όντως αντισυνταγματική από τη μειοψηφία επειδήπροσέκρουε στην αρχήτης διά κρισης των Εξουσιών καιερχότανσεαντίθεσημετις πρό110 3ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν.ΒονλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. νοιες του Συντάγματος που ρυθμίζουν τα της κενώσεως του αξιώματος του Προέδρου της Δημοκρατίας και της προκήρυξης πρόωρων Προεδρικών εκλογών.
(3)Το Άρθρο 52 του Συντάγματοςδεθέτει οποιοδήπο5 τεπεριορισμό ωςπροςτηφύσητωναποφάσεωνπουμπο ρεί να αποσταλούν από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για έκδοση,ούτεαναγνω ρίζει οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μη προβεί στην έκδοση απόφασης ή 10 νόμου, η οποία του αποστέλλεται από τη Βουλή για το σκοπόαυτό.
(4)Το Άρθρο 82 του Συντάγματος καθιστά τη δη μοσίευση των νόμων και αποφάσεων της Βουλής στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την αφετηρία της 15 ισχύος τους, εκτός εάν ορίζεται διάφορος ημερομηνία στον ίδιοτονόμοή τηναπόφαση.
(5)Το Άρθρο 140 δε θέτει οποιοδήποτε περιορισμό ως προςτηφύσητης απόφασηςπουμπορεί νααποτελέσει το αντικείμενο Αναφοράς· αντίθετα, οι διατάξεις του θεμε2Q λιώνουν καθήκον για τη διερεύνηση της συνταγματικότη ταςκάθεαπόφασηςη οποίααναφέρεταιαπό τον Πρόεδρο τηςΔημοκρατίας στο Ανώτατο Δικαστήριο.
(6)Μόνο όπου το κείμενο το οποίο αποστέλλεται από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στον Πρόεδρο της Δημο25 κρατίας δε συνιστά νόμο ή απόφαση, δεν εγείρεται θέμα προς έκδοση βάσει του Άρθρου 52. Στην Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων
(1986)3 Α.Α.Δ. 1159 (Αναφορά 13/85), κρίθηκε ότι δεν ετίθετο θέμα έκδοσης δευτερογενούς νομοθεσίας ηοποίαδε συνι30 στούσεούτε νόμο ούτεαπόφαση της Βουλής.
(7)Ό,τι αποστέλλεται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προς έκδοση και συνιστά νόμο ή απόφαση, με την καθιε111 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ρωμένη έννοια του όρου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεούται να προβεί στην έκδοση τουεκτός αν αναφέ ρει το θέμα στο Ανώτατο Δικαστήριο βάσει του Άρθρου 140 του Συντάγματος, οπόταν το Ανώτατο Δικαστήριο γνωματεύει κατάπόσοη απόφαση βρίσκεται σεαντίθεσηή είναι ασύμφωνη μεταάρθρα του Συντάγματοςπουπροσ διορίζονται στην Αναφορά και την αρχή της διάκρισης των Εξουσιών. 5 Avawoouc2/
- 3/93 και4/
- ΠΙΚΗΣ, Δ.: Οι λόγοι πουπαρέχονται πιο κάτωστην 1° απόφασημου,αποτελούν συμπλήρωση του σκεπτικού της πλειοψηφίας και αντανακλούν, εκτός από τις δικές μου απόψεις, καιτις απόψειςτωνΔικαστώνΚΟΥΡΡΗ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗ, ΠΟΓΙΑΤΖΗ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ, ΝΙΚΗΤΑ, ΑΡΤΕΜΗ και 15 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ. ΠΙΚΗΣ,Δ. : Στηναπόφασημαςτης28/2/94, είχαμε εκ θέσει συνοπτικά τους λόγους για τους οποίους κατά την κρίση μας οι νόμοι οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο των Αναφορών 2/93, 3/93 και 4/93, δεν προσκρούουν σε 20 οποιαδήποτε διάταξητου Συντάγματοςκαι δεν παραβιά ζουν την αρχή της διάκρισης των Εξουσιών, οπόταν οι νόμοι εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξειςτου Άρθρου 140.3 του Συντάγματος. Πιοκάτωεκθέτουμε τους λόγους οι οποίοι ολοκληρώ- 25 νουντην αιτιολογία τηςαπόφασηςτης28/2/94 σεσχέση με τουςπροαναφερθέντες νόμους:
(1)Οι τρεις νόμοι έχουν ως κοινό αντικείμενο τηρύθ μισητων συνεπειών επαναπρόσληψης στην κρατικήυπη ρεσία υπαλλήλων που απολύθηκαν βάσει του Ν 57/78. 30 Προβλέπεται ότι για όσο χρόνο τελούσαν εκτός υπηρε112 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής,Δ. σίας,ηχρονική εκείνη περίοδος δε θαλογίζεται γιασκο πούςσύνταξηςήπαροχήςοποιωνδήποτεάλλωνωφελημά των,ούτεθαυπολογίζεταιγιασκοπούςαρχαιότητας. Η ρύθμισητων συνεπειών από την απουσία κρατικών 5 λειτουργών απότην υπηρεσία,συνιστά θέματο οποίοεκ της φύσεως του ανάγεταιστη Νομοθετική Εξουσία.Επο μένως ηρύθμισητουδεσυνιστά μεκανέναμέτροεπέμβα σηστοντομέατωναρμοδιοτήτωντηςΕκτελεστικής Εξου σίας. 10
(2)Ηνομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου διευκρι νίζει ότιη ΝομοθετικήΕξουσίαασκείταιτόσο σεσχέση με θέματαγενικής,όσοκαισεσχέσημεθέματα ειδικήςφύσε ως [βλ. ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίας ν. Βουλής των Αντι προσώπων
(1985)3 C.L.R.2127 (Αναφορά2/85)]. Οίσχυ15 ρισμός ότι το αντικείμενο των τριών νόμων εμπεριέχει στοιχεία διοικητικής ενέργειας, δεν ευρίσκει έρεισμα στο κείμενο της νομοθεσίας· επομένως, όπως έχουμε ήδηδια πιστώσει, κανένας από τους τρεις νόμους δεν εξέρχεται τουπεδίουτης νομοθετικής λειτουργίας, ούτεπαραβιάζει 20 τηναρχήτηςδιάκρισηςτων Εξουσιών. Αναφορά 1/
- ΠΙΚΗΣ, Δ. : Το κείμενο που ακολουθεί αντανακλά, εκτός απότη δικήμου απόφασηκαι θέσεις, και την από φαση καιθέσειςτωνΔικαστών 25 ΚΟΥΡΡΗ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ,ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗ, ΠΟΓΙΑΤΖΗ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗ, ΝΙΚΗΤΑ, ΑΡΤΕΜΗ και ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Στις28/2/94,γνωματεύσαμεγιατησυνταγ ματικότητα του μέρους τουπερί ΠροϋπολογισμούΝόμου 30 του 1994, πουαποτέλεσε τοαντικείμενο τηςΑναφοράς1/
- Στην απόφασημαςεξηγήσαμε συνοπτικάτους λόγους 113 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒονλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)που στοιχειοθετούν τη γνωμάτευση μας,ότι οι επίμαχες διατάξεις του Προϋπολογισμού αντίκεινται προς τα Άρθρα 61 και 54 του Συντάγματοςκαι παραβιάζουν την <*ΘΧή ι^ς διάκρισηςτων Εξουσιών καιδενμπορούνναεκ δοθούν. Επίσης διαπιστώσαμε ότι οι αντισυνταγματικές 5 πρόνοιες διαχωρίζονταιαπό το υπόλοιπο μέρος τουπερί Προϋπολογισμού Νόμουτου 1994, το οποίο μπορούσενα εκδοθεί. Πιο κάτω παραθέτουμετους λόγους που ολοκληρώ νουντοσκεπτικότηςαπόφασηςμας της28/2/94:
(1)Ο όρος "νόμος", όπου απαντάται στο Σύνταγμα, ^ εκτός εάν άλλως ορίζεται ήεξυπακούεται απότηναλλη λουχίαχρήσηςτουόρου"νόμος",σημαίνει νόμοτηςΔημο κρατίας- Άρθρο 186.1(a)τουΣυντάγματος.
(2)Ο Προϋπολογισμός εγκρίνεται από τη Βουλή με τον ίδιο τρόπο όπωςκαικάθεάλλος νόμος τηςΔημοκρα- 15 τίας,μετηψήφισητουαπότο σώμα.
(3)Στην Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων(\9%5) 3C.L.R.2789(Αναφορά7/85), απο φασίστηκε ότι είναι δυνατήητροποποίηση του Προϋπο λογισμού στο πλαίσιο της άσκησηςτης νομοθετικής εξου- *" σίας της Βουλής των Αντιπροσώπων πουπαρέχεται από το Άρθρο 61 του Συντάγματος.Στηνίδιααπόφαση επιση μαίνεται ότι η τροποποίηση του Προϋπολογισμού μέσα στα πλαίσια του Άρθρου 61, "έχει γίνει επανειλημμένα στοπαρελθόν". 25
(4)ΣτηΔημοκρατία ν. Μαυρομμάτη και Άλλου
(1991)3 Α.Α.Δ.543, απόφασηΟλομέλειας), αποφασίστηκεότι ο Προϋπολογισμός ".... αποτελεί νόμο στην Κύπρο που μπορεί να επιφέρει αλλαγές σε άλλους νόμους ...." (σ. 9 τηςαπόφασης). Ο Προϋπολογισμός συνιστά όντως νόμο για τουςσκο πούς έκδοσης τουβάσειτου Άρθρου 52 του Συντάγματος και για την κρίση τη; συνταγματικότητας του βάσει του Άρθρου 140του Συντάγματος. 30 3 ΑΛ.Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Αναφορά 1/93. Γ Ν Ω Μ Α Τ Ε Υ Σ Η (του Προέδρουτου Δικαστη ρίου,κ.Α. Λοΐζου, καιτωνΔικαστώνΔ.Δημητριάδη,Δ.Γ. ΣτυλιανίδηκαιΧρ. Αρτεμίδη) 5 Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.:Στις 19Μαΐου, 1993,οΠρόεδροςτης Δημοκρατίας καταχώρισε, δυνάμει του Άρθρου 140 του Συντάγματος,τηνπαρούσαΑναφορά στο ΑνώτατοΔικα στήριο για Γνωμάτευση κατά πόσο η Απόφαση της Βου λής των Αντιπροσώπων, με ημερομηνία 13 Μαΐου, 1993, 10 πουκαλεί την Κυβέρνηση να αναιρέσει αμέσως την Από φαση της για επαναπρόσληψητων 62 δημοσίων υπαλλή λων καιλειτουργών πουπαύθηκανγια ενέργειες σχετιζό μενες μετοπραξικόπημα,μιααπόφαση που απορρίπτεται από τηνπλειοψηφίατουλαούκαιτων Μελών του Σώμα15 τος,βρίσκεται σεαντίθεσηκαιείναι ασύμφωνημετις δια τάξεις των Άρθρων 46, 52, 54, 61, 78.1 και 179 τουΣυ ντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και με τηνΑρχή του Διαχωρισμού των Εξουσιών που διέπει τοΣύνταγμα τηςΚυπριακής Δημοκρατίας. 20 25 30 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αναφορά 1/85 - Πρόε δρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων
(1985)3Α.Α.Δ. 1429- είπεταεξήςστησελ. 1431:"
(4)ΤοΔικαστήριο δύναται ναασκείτη δικαιοδοσία του δυνάμειτου άρθρου 140του Συντάγματοςμόνο εν σχέσει με νόμους ή αποφάσεις της Βουλής των Αντι προσώπων οι οποίες είναι δυνατόνναεκδοθούν μεδη μοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας δυνάμειτουΆρθρου 52 του Συντάγματος, καιαυτό συ νάγεται σαφώς από τις πρόνοιες της παραγράφου1 τουΆρθρου 140,οι οποίεςπρέπειναερμηνευθούνμαζί μετο Άρθρο 52,όπωςεπίσηςκαιαπότις πρόνοιεςτης παραγράφου3 τουΆρθρου 140.
(5)Συνεπώςμόνονόμοςή απόφαση τηςΒουλήςτων Αντιπροσώπων ηοποίαείναι δυνατόνα εκδοθεί δυνάμειτουανωτέρωΆρθρου 52 δύναταινααναφερθεί από 115 ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒονλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)τον ΠρόεδροτηςΔημοκρατίαςστο Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 140,καιεάντοΔικαστήριο αποφανθείότι οιοσδήποτε νόμος ή απόφαση της Βουλής των Αντι προσώπων δεν είναι δυνατόνα εκδοθεί απότον Πρόε δρο της Δημοκρατίας δυνάμει του εν λόγω Άρθρου 52 5 τότε το Δικαστήριο δενγνωματεύει κατάπόσο ο νόμος ήηαπόφασηευρίσκεται σε αντίθεση ήείναι ασύμφωνη μεοποιαδήποτεάλληδιάταξη του Συντάγματος." Έχουμε τη γνώμη πως το περιεχόμενο τηςαπόφασης της Βουλής, αντικείμενο της παρούσας Αναφοράς, δεν 10 εμπίπτει στους όρους "νόμος ή απόφαση", που απαντώ νται στο Άρθρο 140 του Συντάγματος, και, επομένως, αυτήδεν μπορεί ναείναιαντικείμενο αναφοράςστοΑνώ τατο Δικαστήριο, γιατί δεν υποχρεούται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να την εκδώσει βάσει του Άρθρου 52 του 15 Συντάγματος. ΗπαρούσαΓνωμάτευση κοινοποιείται,σύμφωναμετο Άρθρο 140.2 του Συντάγματος,στον Πρόεδρο της Δημο κρατίαςκαιστη Βουλή των Αντιπροσώπων. 20 Avawooa2/
- Γ Ν Ω Μ Α Τ Ε Υ Σ Η (του Προέδρου του Δικαστη ρίου,κ.Α. Λοΐζου, καιτωνΔικαστών Δ.Δημητριάδη,Δ.Γ. ΣτυλιανίδηκαιΧρ. Αρτεμίδη) Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.:Ο περί Στοιχειώδους Εκπαιδεύσεως (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμοςτου 1993 ρυθμίζει τησυ- 25 νταξιοδοτικήκατάσταση,τηναρχαιότητακαιτηνκαταβο λή οποιουδήποτε άλλου ωφελήματος ή αποζημίωσηςδα σκάλου, ο οποίος απολύθηκε δυνάμει των διατάξεων του περί Αναστολής της Διαδικασίας της Προνοουμένης υπό 3 0 των περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων(Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1978, Νόμου του 1978, σε περίπτωση επαναπρόσληψής του, κατά τη χρονική περίοδο κατά την οποία ο εν λόγω δάσκαλοςδιατελούσε εκτόςυπηρεσίας. 116 3ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Α. Λοΐζου, Π. Το θέμααυτόβρίσκεται μέσαστις εξουσίες της Βουλής των Αντιπροσώπων και ο υπό εξέταση Νόμος δεν είναι αντίθετος ή ασύμφωνος με τα Άρθρα 23, 35, 54, 61 και 179τουΣυντάγματοςή μετηνΑρχή τουΔιαχωρισμού των 5 Εξουσιών και, ως εκ τούτου, δεν είναι αντισυνταγματι κός. ΗπαρούσαΓνωμάτευσηκοινοποιείται,σύμφωνα μετο Άρθρο 140.2 του Συντάγματος,στον Πρόεδρο της Δημο κρατίαςκαιστηΒουλή των Αντιπροσώπων. 10 Αναωοοά3/
- Γ Ν Ω Μ Α Τ Ε Υ Σ Η (του Προέδρου του Δικαστη ρίου,κ.Α. Λοΐζου, καιτωνΔικαστώνΔ. Δημητριάδη,Δ.Γ. ΣτυλιανίδηκαιΧρ. Αρτεμίδη) Α. ΛΟΙΖΟΥ,Π.:Οπερί Συντάξεων Καθηγητών(Τρο15 ποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1993 ρυθμίζει τη συντα ξιοδοτική κατάσταση,την αρχαιότητα και την καταβολή οποιουδήποτεάλλου ωφελήματος ήαποζημίωσης καθηγη τή, ο οποίος απολύθηκε δυνάμει των διατάξεων του περί Αναστολής της Διαδικασίας της Προνοουμένης υπό των 20 περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων(Διεξαγω γή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1978, Νόμου του 1978, σε περίπτωση επαναπρόσληψής του, κατάτηχρονική περίοδο κατά τηνοποίαο εν λόγω καθη γητήςδιατελούσε εκτόςυπηρεσίας. 25 Τοθέμααυτόβρίσκεται μέσαστις εξουσίες της Βουλής των Αντιπροσώπων και ο υπό εξέταση Νόμος δεν είναι αντίθετος ή ασύμφωνος με τα Άρθρα 23, 35, 54, 61 και 179 τουΣυντάγματοςή μετηνΑρχήτουΔιαχωρισμού των Εξουσιών και, ως εκ τούτου, δεν είναι αντισυνταγματι30 κός. Η παρούσαΓνωμάτευση κοινοποιείται,σύμφωνα μετο Άρθρο 140.2 του Συντάγματος,στον Πρόεδρο της Δημο κρατίαςκαιστηΒουλή των Αντιπροσώπων. 117 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)Avacpooa4/
- ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ(τουΠροέδρουτουΔικαστηρίου,κ.Α. Λοΐζου, και των Δικαστών Δ. Δημητριάδη,Δ.Γ. ΣτυλιανίδηκαιΧρ.Αρτεμίδη) Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.:Ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) 5 (Αρ. 2)Νόμοςτου 1993 ρυθμίζει τησυνταξιοδοτικήκατά σταση, την αρχαιότητα και την καταβολή οποιουδήποτε άλλου ωφελήματος ή αποζημίωσης οποιουδήποτεπροσώ που,τοοποίοαπολύθηκεδυνάμειτωνδιατάξεωντουπερί Αναστολής της Διαδικασίας της Προνοουμένης υπό των 10 περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων(Διεξαγω γή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1978, Νόμου του 1978, σε περίπτωση επαναπρόσληψής του, κατά τηχρονική περίοδο κατά τηνοποίατο εν λόγω πρό σωπο διατελούσε εκτός υπηρεσίας. 15 Το θέμααυτόβρίσκεται μέσαστιςεξουσίεςτηςΒουλής των Αντιπροσώπων και ο υπό εξέταση Νόμος δεν είναι αντίθετος'ή ασύμφωνος με τα Άρθρα 23, 35, 54, 61 και 179 τουΣυντάγματοςή μετηνΑρχή τουΔιαχωρισμού των Εξουσιών και, ως εκ τούτου, δεν είναι αντισυνταγματι- 20 κός. Ηπαρούσα Γνωμάτευση κοινοποιείται, σύμφωνα μετο Άρθρο 140.2 του Συντάγματος,στον Πρόεδρο της Δημο κρατίαςκαιστηΒουλή των Αντιπροσώπων. 25 Αναφορά 1/
- Γ Ν Ω Μ Α Τ Ε Υ Σ Η (του Προέδρου του Δικαστη ρίου,κ.Α. Λοΐζου, καιτων Δικαστών Δ.Δημητριάδη,Δ.Γ. ΣτυλιανίδηκαιΧρ.Αρτεμίδη) Α. ΛΟΙΖΟΥ, Π.: Η διαφωνία μας με την προσέγγιση της πλειοψηφίας του Δικαστηρίου έγκειται στο ότι οι αρ- 30 μοδιότητες της Βουλήςτων Αντιπροσώπων περιορίζονται μόνο όπως ρητάκαθορίζεταιστο Σύνταγμα. Στηνπροκει μένηπερίπτωση, η Βουλήάσκησε την εξουσία τηςαυστη118 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν.ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Α. Λοΐζου, Π. ρά μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος,ανεξάρτητααπό τη νομοτεχνικήδιατύπωσητηςυπόεξέτασηδιάταξης. Σύμφωνα μετο Άρθρο 81 του Συντάγματος, ο Προϋ πολογισμός της Δημοκρατίαςκατατίθεταιστη Βουλή των 5 Αντιπροσώπων καιψηφίζεταιαπόαυτή, Η δεύτερηπαρά γραφος του Άρθρου προβλέπει πως μέσα σε τρεις μήνες από τη λήξη του οικονομικού έτους κατατίθεται στη Βουλήτων Αντιπροσώπων για έγκριση ο τελικός απολο γισμός. 10 ΟΠροϋπολογισμός πουπροβλέπει τις δαπάνεςκαι τα έσοδα της Πολιτείας τυγχάνει της επεξεργασίας του Υπουργικού Συμβουλίου, βάσειτουΆρθρου54(η)τουΣυ ντάγματος, και κατατίθεται στη Βουλή για ψήφιση. Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν έχει καμιά άλληαρμοδιότητα 15 στο θέμα,παρά μόνο αυτήπου του αποδίδει ηπιοπάνω συνταγματική διάταξη. Είναι ηΒουλή πουέχει εξουσία ναψηφίζει τον Προϋ πολογισμό και, μέσα στην άσκηση αυτής της αρμοδιότη τας,δικαιούταιναμειώσει οποιοδήποτεκονδύλι. Ομόνος 20 περιορισμός, που ρητά επιβάλλει το Σύνταγμα και που αφορά τη Βουλή, βρίσκεται στο Άρθρο 80, που προνοεί πως καμιά πρόταση νόμου που συνεπάγεται αύξησητων υπό του Προϋπολογισμού προβλεπομένων εξόδων δύνα ταιναυποβληθείαπόβουλευτή. 25 Ηεπιφύλαξηστο Άρθρο
(3)καιτο εδάφιο
(4)του Άρ θρου
(5)στονπερίΠροϋπολογισμούΝόμοτου 1994,αντι κείμενο τηςπαρούσαςΑναφοράς,βρίσκεταιεξ ολοκλήρου μέσα στα πλαίσια των συνταγματικών αρμοδιοτήτων της Βουλής. 30 Με αυτά μειώνονται οι δαπάνες της Πολιτείας που αφορούν την πίστωση για θέσεις που προορίζονται για άτομα που απολύθηκαν από τις Κρατικές Λειτουργίες σύμφωνα με τις διατάξειςτου περί Αναστολής τηςΔιαδι κασίας της Προνοουμένης υπό των περί Ωρισμένων Πει35 θαρχικών Παραπτωμάτων (Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδί119 Α. Λοΐζου, Π. Πρόεδρος Δημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)κασις)Νόμων του 1977έως 1978,Νόμουτου 1978. Η λεκτική διατύπωση, με την οποία η Νομοθετική Εξουσία εκδηλώνει τηβούληση της για μείωση της σχετι κής πίστωσης, είναι αποτέλεσμα της μεθόδου πουχρησι μοποιήθηκε για τη συμπερίληψη του σχετικού κονδυλίου 5 στονΠροϋπολογισμό. Η Βουλήτων Αντιπροσώπων, όχι μόνο δεν υπεισήλθε σε οποιαδήποτε αρμοδιότητα της Εκτελεστικής Εξουσίας, αλλά, αντίθετα,λειτούργησε αυστηρά μέσα σταπλαίσια τηςεξουσίαςπουτηςαποδίδειτοΣύνταγμα. !0 ΗπαρούσαΓνωμάτευσηκοινοποιείται,σύμφωναμε το Άρθρο 140.2 του Συντάγματος,στον ΠρόεδροτηςΔημο κρατίαςκαιστηΒουλή τωνΑντιπροσώπων. Γνωματεύσειςωςανωτέρω. 120 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) ΑΠΟΦΑΣΗ ΗΒουλή τωνΑντιπροσώπων αποφασίζει:- 5 1) Θεωρεί την Απόφαση της Κυβέρνησης γιαεπαναπρόσληψη των 62 δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών πουπαύθηκανγιαενέργειες σχετιζόμενες με το Πραξικόπημαως προκλητική και απαράδε κτη. 10 2)Αυτήη ενέργεια ισοδυναμεί μεέμμεση δικαίωση του πραξικοπήματος και προκαλεί τα αισθήματα του λαού. 15 3) Μετάτην απόλυσητους οι ενδιαφερόμενοι κατέφυ γαν στη δικαιοσύνη, η οποία απεφάνθη ότι δεν υπήρχε νομικό κώλυμα για την απόλυση τουςκαι ότι ο σχετικός Νόμος δεν έπασχε από ανησυνταγματικότητα. 20 25 30 35 4) Ακόμα και μετά τα νεότερα νομικά στοιχεία στα οποία αναφέρεται η Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου,υπήρξεκαινέαπροσφυγήστη δικαιο σύνη,της οποίαςτην Απόφαση δεν ανέμενε ηΚυβέρνηση. Αντίθετα, έσπευσε να πάρει μια τέτοια απόφαση χωρίς καν μελέτη για τα αποτελέσματα και προεκτάσεις της ήγια την πρακτική εφαρμογή της ή για τα ωφελήματα που δωρίζονται στους επηρεαζόμενους. 5) ΗΒουλήτων Αντιπροσώπων καλεί την Κυβέρνηση να αναιρέσει αμέσως την Απόφαση της, μια από φαση που απορρίπτεται από την πλειοψηφία του Λαούκαιτων Μελώντου Σώματος. 6)Το επιχείρημα ότι οι υψηλά ιστάμενοι ένοχοιπαρέμειναν ατιμώρητοικαιότι οΦάκελλοςτης Προδο σίας δεν άνοιξε στην Κύπρο δεν ευσταθεί. ΗΚυ βέρνηση έχει κάθε ευχέρεια να το πράξει και η Βουλήπροθύμωςθαανταποκριθεί. Για τον σκοπό αυτόηΒουλή καλεί την Κυβέρνηση ναανοίξει τον ΦάκελλοτηςΚύπρου. 121 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΝΟΜΟΥΣ Συνοπτικός Η Βουλήτων Αντιπροσώπων ψηφίζει ως τίτλος. ακολούθως: 21 του 1959 υ i? ™ , }?5Ζ 1-0 παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο r 62 του 1968 ,„ * ,β ε . -P ' πεο Στοι ειω 69 του 1970 ^ -χ δ°^ς Εκπαιδεύσεως (Τροπο20 του 1971 ποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1993 και θα 67 του 1973 διαβάζεται μαζί με τον περί Στοιχειώδους 70 ττου Εκπαιδεύσεως Νόμο (που στο εξής θα ανα- 10 ο υ 1975 5i ίίΚϋ φέρεταιως "οβασικός νόμος"). 3οτου 1979 38 του 1981 26 του 1984 4 του 1986 33 του 1988 63 του 1990 35
(1)του 1992 114
(1)του 1992 45
(1)του 1993 5 15 2 του βασικού · ^ βασικός νόμος τροποποιείται με την 20 νόμου με την προσθήκη, μετά το άρθρο 64, του ακόλουπροσθήκη θουνέουάρθρου: νέου άρθρου. , 65. Ανεξάρτητα απότο τιπρουπ^εσίας W**™ ™ βασικό νόμο ή σε χρόνος δε οποιοδήποτε άλλο νόμο, σε περί- •" θεωρείται πτώση επαναπρόσληψης στην εκσυντάξιμος παιδευτικήυπηρεσία δασκάλου ο 57 του 1978 οποίος απολύθηκε δυνάμει των διατάξεων του περί Αναστολής της Διαδικασίας της Προνοούμε- 3 0 νης υπό των περί Ωρισμένων 122 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. Πειθαρχικών Παραπτωμάτων (Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1988 Νόμου η χρονική περίοδος κατά την οποία ο εν λόγω δάσκαλος διατελούσε εκτός υπηρεσίας δε θα λογίζεται για σκοπούς συντά ξεως ή καθορισμού τηςδιάρκειας προϋπηρεσίας ή αρχαιότητας ή για σκοπούς καταβολής οποιου δήποτε άλλου ωφελήματος ή αποζημίωσης.". 123 Πικής,Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΝΟΜΟΣΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΟΥΣΠΕΡΙΣΥΝΤΑ ΞΕΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΝΟΜΟΥΣ Συνοπτικός ΗΒουλήτων Αντιπροσώπων ψηφίζει ως τίτλος. ακολούθως: 56 του 1967 υ π α ω ν ίο ° 1ο7? *' ^ ρ Νόμος θα αναφέρεται ως ο πε ί Συντα εων 66του 1973 ^ ξ Καθηγητών (Τροποποιητικ< Α 2 43του 1976 Φ ( θ* ) Νόμοςτου 1993 καιθα διαβάζε37του 1979 xcu μαζί με τους περί Συντάξεων Καθηγη40του 1981 τών Νόμους του 1967 μέχρι 1990 (που στο 10 24του 1984 εξήςθααναφέρονταιως "οβασικός νόμος") τ υ Χ0α α(ηκό ν •U ° ι QRS °β ζ όμος και οπαρώνΝόμοςθα xvatp OVTaL μ α 34(Ι?του i 9 9 i ^ ^ ω ζ ο ι ηΕ& Συντάξεων 111
(1)του ΚαθηγητώνΝόμοι του 1967 μέχρι 1993. 1992 44
(1)του 1993 Τροποποίηση 2. Οβασικός νόμος τροποποιείται μετην τουβασικού προσθήκη, αμέσως μετά το άρθρο 33, του νόμου μετηνα κ ο χ ο ι ,θου νέουάρθρου: προσθήκη * χ νέουάρθρου. 5 15 20 "Οεκτός 34.Ανεξάρτητα απότοτιπρο ϋπηρεσίας βλέπεται στο βασικό νόμο ή σε χρόνος δε οποιοδήποτε άλλο νόμο,σε περίowaSuoc π τ ω σ η επαναπΟ&ΑτίΨης στην εκ57του 1978 παιδευτική υπηρεσία καθηγητή ο 25 οποίος απολύθηκε δυνάμει των διατάξεων του περί Αναστολής της Διαδικασίαςτης Προνοούμενης υπό των περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων 30 124 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. (Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1988 Νόμου η χρονική περίοδος κατά την οποία ο εν λόγω καθηγητής διατελούσε εκτός υπηρεσίας δε θα λογίζεται για σκοπούς συντά ξεως ή καθορισμού τηςδιάρκειας προϋπηρεσίας ή αρχαιότητας ή για σκοπούς καταβολής οποιου δήποτε άλλου ωφελήματος ή αποζημίωσης.". 125 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΥΝΤΑΞΕ ΩΝ ΝΟΜΟΥΣ Συνοπτικός τίτλος. Κεφ. 311 9 του 1967 18του 1967 51 του 1968 119 του 1968 9 του 1971 65 του 1973 42 του 1976 38 του 1979 2 του 1981 39 του 1981 25 του 1984 2 του 1986 47 του 1987 61 του 1990 107 του 1990 137 του 1991 33
(1)του 1992 112
(1)του 1992 43
(1)του
- Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: 5
- Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 1993 και θαδιαβάζεταιμαζί με τον περί Συντάξεων Νόμο (που στο εξής θα ανα φέρεταιως "ο βασικός νόμος"). 10 15 20 25 Τροποποίηση
- Ο βασικός νόμος τροποποιείται με την του βασικού νόμου με την προσθήκη σ* αυτό, αμέσως μετά το άρθρο 7Γ, του ακόλουθου νέουάρθρου: προσθήκη νέου άρθρου 7Δ "Ο εκτός - Ανεξάρτητα από το τι διαυπηρεσίας λαμβάνεται στο βασικό νόμο ή σε 30 χρόνος δε οποιοδήποτε άλλο νόμο, σε περίθεωρείται πτώση επαναπρόσληψης στην κρασυντάξιμος τ ι κ ή -υπήρξα οποιουδήποτε προτ σ υ σώπου το οποίο απολύθηκε 126 3 ΑΛΛ. 5 *0 !5 ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής,Δ. δυνάμει των διατάξεων του περί Αναστολής της Διαδικασίας της Προνοουμένης υπό των περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων (Διεξαγωγή Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1988 Νόμου, η χρονική πε ρίοδος κατά την οποία το πρό σωπο αυτό διατελούσε εκτός υπηρεσίας δε θα λογίζεται για σκοπούς σύνταξης ήκαθορισμού της διάρκειας προϋπηρεσίας ή αρχαιότηταςήγιασκοπούςκατα βολής οποιουδήποτε άλλου ωφελήματος ή αποζημίωσης.". 127 Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
(1994)ΝΟΜΟΣΠΡΟΒΛΕΠΩΝ ΠΕΡΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΕΤΟΣ ΠΟΥ ΛΗΓΕΙ ΣΤΙΣΤΡΙΑΝΤΑ ΜΙΑΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΧΙΛΙΑ ΕΝΝΙΑΚΟΣΙΑ ΕΝΕΝΗΝΤΑΤΕΣΣΕΡΑ ΕΠΕΙΔΗμεβάση τηνΠρώτη Παράγραφο του Αρθρου 167 του Συντάγματος έχει συ νταχθεί ο Προϋπολογισμός της Δημοκρα τίας για το οικονομικό έτος που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου, 1994 και εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο όπως προνοείται σ' αυτή. Προοίμιο ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ποσό που δεν υπερβαίνει τα τριακόσια και τριάντα ένα εκατομμύρια, επτακόσιες και τριάντα τρεις χιλιάδες, πε ντακόσιες και σαράντα πέντε λίρες πρέπει να βαρύνει το Πάγιο Ταμείο για τη χρήση των δώδεκα μηνών που λήγουν στις 31 Δε κεμβρίου, 1994 όπωςπρονοείται απότοΣύ νταγμαήΝόμο. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ είναι αναγκαίαη πρόβλε ψηγιαεκείνες τις δαπάνεςτης Κυβερνήσεως της Δημοκρατίας γιατο έτος που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου, 1994 για τις οποίες δεν έχει ήδηγίνει πρόβλεψη ήδε θαγίνει τέτοιααρ γότερα από το Σύνταγμα ή οποιοδήποτε Νόμο. ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ περαιτέρω είναιαναγκαία η ίδρυση ορισμένων νέων θέσεων και η κα τάργησηορισμένων υφισταμένων. Η Βουλήτων Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως:
- Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο Συνοπτικός περί Προϋπολογισμού Νόμοςτου
- τίτλος. 128 10 15 20 25 30 3 ΑΛΛ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3)
- Επιπρόσθετα με τα ποσά που έχουν ήδη προϋπολογισθεί νόμιμα για τη χρήση της Δημοκρατίας ή που θα προϋπολογι σθούν αργότερα νόμιμα για τη χρήση αυτή και ταοποίαθαβαρύνουν το ΠάγιοΤαμείο της Δημοκρατίας, εγκρίνεται όπως διατεθεί από το Πάγιο Ταμείο της Δημοκρατίας και χρησιμοποιηθεί για τη χρήση των δώδεκα μηνών που λήγουν στις 31 Δεκεμβρίου, 10 1994, ποσό που δεν υπερβαίνει τα εξακόσια και εβδομήντα πέντε εκατομμύρια, τετρακό σιες και ογδόντα δύο χιλιάδες, επτακόσιες και ογδόνταοκτώλίρεςγιακάλυψητωνδα πανών της Κυβερνήσεως της Δημοκρατίας 15 γιατηνπερίοδοαυτή. 3.Τοποσό πουχορηγείται απότοάρθρο 2 χορηγείται ως ειδικευμένη πίστωση γιατις υπηρεσίες και τους σκοπούς πουαναφέρο νταισταΔελτία Δαπανώνπου περιλαμβάνο20 νταιστον Πρώτο Πίνακα. Νοείται ότι ηως άνωπίστωση υπόκειται σε μείωση κατά το αντίστοιχο ποσό που αφορά τις θέσεις που προορίζονται για το διορισμό, επαναδιορισμό,επαναπρόσληψη ή 25 που κατέχονται με οποιοδήποτε τρόποαπό άτομα που απολύθηκαν με βάση τις διατά ξεις του περί Αναστολής της Διαδικασίας τηςΠρονοούμενης υπότων περί Ωρισμένων Πειθαρχικών Παραπτωμάτων (Διεξαγωγή 30 Ερεύνης και Εκδίκασις) Νόμων του 1977 έως 1978Νόμου. 4
(1)Τηρουμένων τωνδιατάξεωντηςπρώ της επιφυλάξεως, εφόσον το ολικό ποσό πουθαδαπανηθείγιατις υπηρεσίες καισκο35 πους που αναφέρονται και εξειδικεύονται αντίστοιχα κάτω από κάθε άρθρο στον ΠρώτοΠίνακαδεθαυπερβεί το ολικό ποσό 129 Πικής,Δ. Έγκριση πληρωμής απότο ΠάγιοΤα μείοποσού £675,482.788 γιατηχρήση τουέτους πουλήγει στις 31Δε κεμβρίου, 1994. Ειδίκευση τωνποσών πουθα δα πανηθούν. Πρώτος Πίνακας. Χρησιμοποί ησητου πε ρισσεύματος ορισμένων άοθρων κάτωαπότο ίδιο κεφά λαιο Πικής, Δ. ΠρόεδροςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) που χορηγείται μετονπαρόνταΝόμο,ως ει δικευμένη πίστωση για τις εν λόγω υπηρε σίες και σκοπούς αντίστοιχα, οποιοδήποτε περίσσευμα που προκύπτει από οποιοδήπο τε άρθρογιατις εν λόγω υπηρεσίες καισκοπους, είτε από την εξοικονόμηση δαπανών πάνω στο εν λόγω άρθροείτεγιατί το ποσό που ψηφίστηκε για το εν λόγω άρθρουπερ βαίνει τοποσό πουαπαιτήθηκεκαιδαπανή θηκε με βάση τον παρόντα Νόμο, σε σχέση μετο εν λόγω άρθρο,δύναται, με την έγκρι ση τουΥπουργικού Συμβουλίου, ναδιατεθεί και δαπανηθείγια την κάλυψη ελλείμματος οποιουδήποτε ποσούπουδαπανήθηκε πάνω σε οποιοδήποτε άλλο άρθροτου ίδιουκεφαλαίου τουΠρώτουΠίνακα: Νοείται ότι οποιαδήποτε εξοικονόμηση πάνω στα άρθρα 050, 100, 200 και 210 του κάθεκεφαλαίου του Πρώτου Πίνακαδεδύ ναταιναδιατεθεί καιδαπανηθείγιακάλυψη του ελλείμματος οποιουδήποτε ποσού που δαπανήθηκεπάνωσεοποιοδήποτε τωνπρο αναφερόμενων άρθρων ήπάνω σεοποιοδή ποτε άλλο άρθρο του ίδιου κεφαλαίου, αλλ' ούτε και οποιαδήποτε εξοικονόμηση πάνω σε οποιοδήποτε άλλο άρθροτου ίδιου κεφα λαίου δύναται να διατεθεί και δαπανηθεί για κάλυψη του ελλείμματος οποιουδήποτε απόταπιοπάνωαναφερόμενα άρθρα: Νοείταιπεραιτέρω ότι οποιαδήποτεεξοικονόμηση από παράλειψη εκτελέσεως οποιασδήποτευπηρεσίαςήσκοπού δεθα θε ωρείται ως εξοικονόμηση για τους σκοπούς τουάρθρου αυτού.
(2)Μέσα σε ένα μήνα από την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου σύμφωνα με το εδάφιο
(1)του άρθρουαυτού,θα κατατί130
(1994)5 ίο 15 20 25 30 35 3ΑΛΛ. 5 ΠρόεδροςΔημοκρατίας ν. ΒουλήςΑντ. (Αρ.3) Πικής, Δ. θεται ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώ πων έκθεσηπουναδεικνύει τιςπεριπτώσεις για τις οποίες δόθηκετέτοιαέγκριση καιτις συνθήκες κάτωαπότιςοποίεςαυτή χορηγή θηκε.
(3)Κάθε υπέρβαση κονδυλίων κατά πα ράβαση της διαδικασίαςπου προδιαγράφε ται στα εδάφια
(1)και
(2)πιοπάνωθεωρεί10 ται ότι δεν έγινε νόμιμα και οι λειτουργοί πουασκούν έλεγχο πάνωστακονδύλιααπό ταοποίαέγινεη υπέρβασηκαθίστανταιπρο σωπικά υπεύθυνοι για κάθε υπέρβαση που διενεργήθηκεήθαδιενεργηθεί. !5 5
(1)ΣταΥπουργεία ή ΤμήματαήΑνεξάρ τητα Γραφεία που ορίζονται στην πρώτη στήλη του Πρώτου Μέρους του Δεύτερου Πίνακα, ιδρύονταιοι νέες θέσεις πουορίζο νται στηδεύτερη στήλη του Μέρουςτούτου, 20 ° αριθμός των οποίων αναφέρεται στην τρίτη στήλη του Μέρους τούτου και ο μι σθόςτωνοποίων εξειδικεύεται στηντέταρτη στήλη του Μέρους τούτουαπέναντιαπότην κάθεθέσηαντίστοιχα. Ίδρυση και κατάργηση θέσεων. Δεύτερος Πίνακας, Πρώτο Μέρος. 25
(2)Κάθε διοριζόμενος σε οποιαδήποτε νέα θέση που ιδρύεται με βάση το άρθρο αυτό δυνατόν να υπαχθεί στο θεσμό της εναλλαξιμότητας ανκαιότανονόμος ήθελε προνοήσειτούτο. 30
(3)Οιθέσεις πουαναφέρονταιστοΔεύτε- n ^ m c ; 5 ρο Μέρος του Δεύτερου Πίνακακαταργού- Λ,εύτεοο νται. Μέρος.
(4)Οι θέσεις για τις οποίες μειώνονται ανάλογα οι πιστώσεις σύμφωνα με την επι φύλαξη τουάρθρου3, καταργούνται. 131