clr/1994/1994_4_1013.pdf

(2)τονΝ. 111/85—Ασυμβί­ βαστοτοαξίωματονΔημάρχου προς θέση στηδημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία — Ορθά αναστάληκε ηκαταβολή σύνταξης σε εκπαιδευτικό που εκλέγηκεΔήμαρχος,βάσει τονΆρθρον8Α

(2)(β)(α)τωνΠερίΣυντάξεωνΚαθηγητώνΝόμων1967-

1. ΣυνταγματικόΔίκαιο—Αρχή τηςισότητας—Άρθρο 28τονΣυντάγματος — Ισχυρισμός γιαπαραβίαση τουπρέπεινατεκμηριώνεται καιόχινα προβάλλεταιαόριστα. 10 Οαιτητήςπροσέβαλεμετηνπροσφυγήτουτηναπόφασηαναστολής τηςκαταβολήςτηςεπιπρόσθετηςσύνταξηςπουλάμβανε,γιατολόγοότι είχεεκλεγείωςΔήμαρχος. 15 20 25 'ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσισε ότι:
2. Ηεπίδικηαπόφαση κατακρίθηκε- χωρίς ναυπάρχειυποστήριξηωςαναιτιολόγητη. Τοπεριεχόμενοόμωςτηςεπιστολής,παράρτημα Δ,αλλά καιταστοιχεία τουφακέλου επιμαρτυροϋν τοαντίθετο. Αφούδιαπιστώνεταιηανάληψηαπότοναιτητήτουαξιώματοςτου Δημάρχου γίνεται επίκλησηστην παράγραφο(βΚιι) τουεδ.2του Αρθρου8ΑτωνπερίΣυντάξεων ΚαθηγητώνΝόμων 1967-1976και τουΑρθρου 16

(2)τουπερί ΔήμωνΝόμουαρ. 111/35. Τοτελευταίο καθιερώνειτοασυμβίβαστοτουαξιώματοςτουΔημάρχουπροςθέ1013 Στυλιανούν.Δημοκρατίας

(1994)σηστηδημόσιαεκπαιδευτικήυπηρεσία. Παρατηρείταιότιοι συν­ δυασμένες διατάξειςτωνΝόμωναυτώναποτελούν όντως τονο­ μοθετικό πλαίσιο της υπόθεσης που δικαιολογούσε -πιο σωστά επέβαλε - τηλήψη της επίδικηςαπόφασης. Είναιορθόναλεχθεί ότι η αρχή του ασυμβιβάστου ορισμένων αξιωμάτων, θέσεων ή 5 ιδιοτήτων είναι εμπεδωμένη στοκυπριακόσύνταγμα. Ηδικηγόρος τουαιτητήέχειπαραθέσεικαισωρείανάλλων λόγων ακύρωσης. Είναιόμωςγενικολογίες. Περαιτέρωδεναναφέρονται (όπουχρειάζεται)ούτε αποδεικνύονταιταπραγματικάπερκπατι- 10 κά πουθεμελιώνουν τον προβαλλόμενο λόγο. Ηαπόφαση χαρα­ κτηρίζεται ωςαντισυνταγματικήκαιαναφέρειαπλώςότι αντίκει­ ται στα Αρθρα 25,26και28 τουσυντάγματος. Καμιάαπολύτως ανάπτυξη. Επομένως ολόγοςαντισυνταγματικότηταςείναιαπορ­ ριπτέοςωςαόριστος. Ενπάσηπεριπτώσει τοΔικαστήριοδενμπο- 15 ρεί ναδιακρίνει το συσχετισμότηςεπίδικηςαπόφασηςμετις δια­ τάξεις αυτές. Το Αρθρο25 κατοχυρώνει την ελευθερία άσκησης επαγγέλματος ενώ το 26 προστατεύει το δικαίωματου συμβάλλεσθαι. 20 Αναφορικά μετο28 αναφέρθηκεότι οαιτητής "δεν τυγχάνει της ίδιας μεταχείρισης μετοΔήμαρχο Λάρνακος". Είναι όμως ολό­ τελα άγνωστες οι συνθήκες μεταχείρισης τουτελευταίου στουπό συζήτηση θέμα για να είναι σε θέσητο δικαστήριο να διαγνώσει τεκμηριωμένα άνιση μεταχείριση σεβάροςτουαιτητή. 25 Ολόγος ότιηαπόφασηήτανπροϊόνπλάνηςπερίταπράγματαεί­ ναιεπίσης αόριστος καιπρέπεινααπορριφθείδεδομένου ότιδεν έχειυποδειχθεί ηφύσηκαιηέκτασητηςπαρανόησηςτων γεγονό­ των ή το νομικό σφάλμα που εμφιλοχώρησε στην ερμηνεία των 30 σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Αλλοςλόγος που είναι απορριπτέοςως ανεπίδεκτοςδικαστικής εκτίμησης είναιοεξήςοοποίοςαντιγράφεταιαπότηνκύριααγό­ ρευση 'Ή προσβαλλόμενη πράξη και/ή απόφαση είναι προϊόν κακής χρήσης της διακριτικής ευχέρειας του εκδόντος οργάνουκαθότι δενυπήρξε ίσηκατάτους κανόνες δικαίουκρίσης των ομοειδών νομικών και πραγματικών καταστάσεων και είναι αντίθετη του 40 κατάτηνκοινήπείρακαιαντίληψηλογικού περιεχόμενου καικα­ ταργείτηναρχήτηςχρηστήςδιοίκησης καιτοπνεύμαεπιείκειας." Το ίδιο ισχύεικαιγιατουςυπόλοιπους λόγους. Τοαναπόφευκτο 1014 35 4 A.A-A. Στυλιανού ν.Δημοκρατίας συμπέρασμαείναιότιδενέχειαποδειχθείλόγοςεπέμβασης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαναστολήςκαταβολήςτηςεπιπρόσθετης σύνταξηςτηνοποίαλάμβανεοαιτητής. 10 Α. Τψόθη,γιατον Αιτητή. Ρ. Πετρίδον,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ωνη αί­ τηση. 15 Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Αιτίατηςπροσφυγήςείναι ηαναστολή καταβο­ λής τηςεπιπρόσθετης σύνταξηςπου έπαιρνεοαιτητής. Ο αιτητής βάλλεικατά τηςαπόφασης αυτήςσανπαράνομηςκαιακόμη αντι20 συνταγματικής. Γιανααντιληφθούμεόμωςτηφύσηκαιέκτασητης διαφοράς είναι ανάγκηναανατρέξουμε στη σταδιοδρομία τουαι­ τητήστην οποίανκαιοφείλειτασυνταξιοδοτικάτουδικαιώματα. Οαιτητήςείχεσύντομηθητείαστην ιδιωτικήεκπαίδευσησανκα25 θηγητής από 1/9/59 μέχρι 31/8/61. Την επόμενηδεκαετία διετέλεσε βουλευτής (μέχριτον Ιούλιο του 1970).Επανήλθεστην εκπαίδευση στιςαρχέςτου 1973. Αυτήτηφοράστηδημόσιαεκπαιδευτική υπη­ ρεσία. Εργάστηκεαρχικάμεσύμβασηπουκάλυψετηνπερίοδοαπό 11/1/73 μέχρι20/9/73. 'Οτανέληξεμονιμοποιήθηκε. Στηθέση αυτή 30 υπηρέτησε μέχρι9/9/80, πουπαραιτήθηκεγιανααναλάβειπολιτικό αξίωμα. ΔιορίστηκεαπότονΠρόεδροτηςΔημοκρατίας Υφυπουρ­ γός Εσωτερικών από 10/9/80αφούπροηγουμένως συνταξιοδοτήθη­ κεγιατησυντάξιμηπερίοδοπουεργάστηκε σανεκπαιδευτικός. 35 Κατάτον κρίσιμοχρόνο ταδικαιώματα του αιτητή καθορίστη­ καν σύμφωνα με τους περί Συντάξεων Καθηγητών Νόμους 1967 έως 1976. Συναφέςείναιτοάρθρο8Α

(1)πουδιέπειτιςπεριπτώσεις αφυπηρέτησηςκαθηγητώνπουαναλαμβάνουνδημόσιολειτούργημα καιπουΘέτειτουςόρουςκαιπροϋποθέσεις συνταξιοδότησης τους. 40 "8Α

(1)Οσάκιςκαθηγητήςαφυπηρετήπροςανάληψιν δημοσίου λειτουργήματος ασυμβιβάστου προς τοαξίωμα ήτηνθέσινήν κατέχει εντηδημοσία εκπαιδευτικήυπηρεσία,ούτος εις πάσαν περίπτωσιν λαμβάνειδιατηντοιαύτηνδημοσίανεκπαιδευτικήν 1015 Νικήτας, Δ, Στυλιανούν.Δημοκρατίας

(1994)υπηρεσίαν: (α)σύνταξιν δυνάμει του άρθρου 3,του εν αυτώόρου περί συ­ μπληρώσεως δεκαετούς υπηρεσίας και των διατάξεων του άρθρου4 μηλαμβανομένων υπ'όψιν· και 5 (β)τοσαύτην επιπρόσθετον ούνταξιν όσην το Υπουργικόν Συμβούλιον ήθελεκρίνει δικαίανκαιπρέπουσαν." Αποτέλεσμα ήταν η απονομή μηνιαίας σύνταξης στον αιτητή κατ' εφαρμογήν των διατάξεων της παραγράφου (α)ανωτέρω. Δι­ ευκρινίζεται ότι δε λήφθηκε υπόψηηαπασχόληση του αιτητή στην ιδιωτική εκπαίδευση. Ηυπαγωγήτηςπεριόδου εκείνης στησυντά­ ξιμηυπηρεσία δεν ήτανεπιτρεπτή. Θαπροσέκρουε στις διατάξεις του αρθρ.6του νόμου. 10 15 Περαιτέρω στις 11/6/81 το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε, ασκώνταςτις εξουσίεςπουτουπαρέχει το άρθρο8

(1)(β),ναπαρα­ χωρήσει στον αιτητή, εκτός απότησύνταξη που εγκρίθηκε γιατην πραγματική τουυπηρεσίακαιεπιπρόσθετη σύνταξη. Ησυμπληρω- 20 ματική αυτή σύνταξη υπολογίστηκε με βάση τις πρόνοιες τουάρ­ θρου8

(2)(α)(ϊ). Καιθαήτανίση μετησύνταξηπουθαείχε δικαίω­ μαναπάρειανυπηρετούσε στηδημόσια εκπαίδευσηγιατόσηπεριπλέον περίοδο όση υπηρέτησε προτού αναλάβει καθήκοντα Υφυ­ πουργού(δηλαδή γιαακόμη7χρόνιακαι7μήνες). Ακόμη εγκρίθη- 25 κε χαριστικά χορήγηση πρόσθετης σύνταξης γιο; περίοδο 2 χρόνων και5 μηνών. Η καταβολή επιπρόσθετης σύνταξης υπόκειται στις διατάξεις τηςπαραγράφου(β) του εδ.2τουίδιουάρθρου. Η σύνταξηδενκα- 30 ταβάλλεταιστοδικαιούχοτηνπερίοδοκατάτηνοποίαναυτός "(ΐ) κατέχει το αμέσως μετά την αφυπηρέτησίν του αναληφθέν υπ' αυτούδημόσιον λειτούργημα· ή 35 (ii) κατέχει οιονδήποτε μεταγενεστέρως αναληφθέν υπ' αυτού δημόσιο λειτούργημα όπερ είναι ασυμβίβαστον προς το αξίωμαήτηνθέσιν ήνκατείχεν εντηδημοσία εκπαιδευτική υπηρεσία κατάτηναφυπηρέτησίντου· ή 40 (iii) " Η επικουρική (επιπρόσθετη) σύνταξη άρχιοε να καταβάλλεται στον αιτητήαπό30/5/91πουέπαυσενακατέχει οποιοδήποτεδημο1016 4 ΑΛΛ. 5 Στυλιανούν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. σιο αξίωμαόπως άλλωστεείχεαποφασίσει το 1981 το Συμβούλιο. Γιαναμηνυπάρχεικενόστηνεικόναθαμπορούσε νααναφερθείότι απότις20/4/82 μέχρι τοΔεκέμβριο του 1985 οαιτητήςασκούσεκα­ θήκοντα Ειδικού Συμβούλου του Προέδρου της Δημοκρατίας με αποδοχέςΥφυπουργού. Καιαπότότε μέχρι29/5/91 ήτανμέλοςτης ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων. * Οιπερίοδοιπουοαιτητήςυπηρέτησε σανΥφυπουργός, Ειδικός ΣύμβουλοςκαιΒουλευτής διαχωρίζονταιαπότοχρονικόδιάστημα 10 πουβρισκόταν στηδημόσια εκπαίδευσηως καθηγητήςκαιτηνκττν σησύνταξηςαπότηναιτίααυτή. Ησυνταξιοδότηση προσώπουπου κατείχεπολιτικάαξιώματαδιέπεταιαπότιςδιατάξειςτουπερίΣυ­ ντάξεων (ΠρόεδροςκαιΑντιπρόεδρος τηςΔημοκρατίας,Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος της Βουλήςτων Αντιπροσώπων, Υπουργοίκαι 15 Μέλη τηςΒουλήςτωνΑντιπροσώπων) Νόμουαρ.49/80,όπωςτρο­ ποποιήθηκε. Ταδικαιώματατουαιτητήσεσύνταξηγιαόσο καιρόθήτευσε σε πολιτικό λειτούργημα καθορίστηκαν μεβάση τις διατάξειςτουπα20 ραπάνωνομοθετήματος. Ηυπουργικήκαιβουλευτική σύνταξηκα­ ταβάλλονται με ρητήπρόνοια του νόμου απότην επομένη της συ­ μπλήρωσης του60ουέτουςτουδικαιούχου. Ας σημειωθεί ότιοαιτητήςέγινε60χρονών στις9/6/93. 25 Επαναλαμβάνω ότι η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερ. 11/6/81 για επιπρόσθετη σύνταξη τέθηκε σε εφαρμογή από 30/5/91. Η καταβολήτης όμως διακόπηκεμετάτηνεκλογή του στο αξίωματουΔημάρχουΈγκωμηςστις22/12/91. Η σχετικήαπόφαση -πουείναιαντικείμενο τηςπροσφυγής - κοινοποιήθηκε στον αιτη30 τήμεεπιστολή ημερ. 14/5/92 (παράρτημαΔ στηναίτηση). Πρέπειναλεχθείότικαιησύνταξηπουπαρέχεταισεβουλευτή ή υπουργό μετάτα60 τουχρόνια αναστέλλεται σε περίπτωση πουο συνταξιοδοτούμενος αναλαμβάνειάλλο δημόσιοαξίωμαήλειτούρ35 γημαγιαόσοχρονικόδιάστημαασκείτέτοιο αξίωμαήλειτούργημα [(άρθρο5

(3)και6

(3)των περί Συντάξεων (Πρόεδροςκαι Αντιπρό­ εδρος της Δημοκρατίας κ.λ.π.) Νόμων 1980 έως 1991]. Ο αιτητής υπέβαλε παράπονο στον ΕπίτροποΔιοικήσεως πουαφοράβασικά στις διατάξειςαυτές. Φαίνεταιότιη τροποποίηση που ακολούθησε 40 μετοάρθρο2τουν.63

(1)/93 επιλύει τοθέμαευνοϊκάγιατοναιτη­ τή. Αυτότουλάχιστον ισχυρίστηκε ηδικηγόρος των καθών χωρίς νααντικρουσθεί. Όπωςκαινάχειτοθέμαεκείνο στοπροκείμενο η κρίση του δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας τηςαπόφασηςγιααναστολήπληρωμής τηςεπιπρόσθετης σύνταξης 1017 Νικήτας,Δ. Στυλιανούν.Δημοκρατίας

(1994)που είναι και η μόνη απόφασηπου ο αιτητής προσβάλλει με την προσφυγήτου. Η επίδικη απόφαση κατακρίθηκε - πρέπει να πω χωρίς να υπάρχει υποστήριξη - ως αναιτιολόγητη. Το περιεχόμενο όμως '5 της επιστολής, παράρτημαΔ,αλλά και ταστοιχεία του φακέλου επιμαρτυρούν το αντίθετο. Αφούδιαπιστώνεται ηανάληψηαπό τον αιτητή του αξιώματος του Δημάρχου γίνεται επίκληση στην παράγραφο (β)(π) του εδ. 2 του αρθρ. 8 Α των περί Συντάξεων Καθηγητών Νόμωνκαι του άρθρου 16

(2)του περί Δήμων Νόμου 10 αρ.111/85. Τοτελευταίο καθιερώνει τοασυμβίβαστο τουαξιώμα­ τοςτουΔημάρχουπροςθέσηστηδημόσιαεκπαιδευτικήυπηρεσία. Παρατηρώότι οι συνδυασμένες διατάξειςτων νόμων αυτώναπο­ τελούν όντως τονομοθετικό πλαίσιο τηςυπόθεσης πουδικαιολο­ γούσε -πιο σωστά επέβαλλε -τη λήψητης επίδικης απόφασης. 15 Είναι ορθό να λεχθεί ότι η αρχή του ασυμβιβάστου ορισμένων αξιωμάτων, θέσεων ή ιδιοτήτων είναι εμπεδωμένη στο κυπριακό σύνταγμα. Βλέπε λ.χ. τις πρόνοιες του αρθρ. 41 που αφορούν στον ΠρόεδροτηςΔημοκρατίας. Μετην ίδιααρχήείναιδιαποτι­ σμένο και το σύνταγμα της Ελλάδας: Βλέπε Α.Θ. Τσάτσος "Συ- 20 νταγματικόΔίκαιο"τόμος Β' 1992, σελ. 143,146,249και250και Π. Παραρά "Σύνταγμα" 1975 Corpus II,σελ. 104 καιεπ. Στην απαντητική του αγόρευση ο αιτητής κάμνει νύξη ότι του καταβαλλόταν ηεπιπρόσθετη σύνταξη ενώ ήταν Υφυπουργός. Ο 25 ισχυρισμός δενέχειτεκμηριωθεί. Καιμάλιστααντικρούεταιαπότο φάκελοκαιτουλικό πουπροσκόμισε κατάτηδίκηη δικηγόρος των καθών. Όλααυτάανεξάρτητααπότηνεπίδρασηπουθα μπορούσε μια τέτοια ενέργεια ναασκήσει πάνωστη νομιμότητα της επίδικης απόφασης. 30 Ηδικηγόρος του αιτητήέχειπαραθέσεικαισωρείαν άλλων λό­ γων ακύρωσης. Είναι όμως γενικολογίες. Περαιτέρω δεναναφέ­ ρονται (όπουχρειάζεται)ούτε αποδεικνύονται ταπραγματικά πε­ ριστατικά που θεμελιώνουν τον προβαλλόμενο λόγο. Ηαπόφαση 35 χαρακτηρίζεταιωςαντισυνταγματικήκαιαναφέρειαπλώςότιαντί­ κειται στααρθρ.25,26και28τουσυντάγματος. Καμίααπολύτως ανάπτυξη. Επομένως ο λόγοςαντισυνταγματικότητας είναι απορ­ ριπτέοςωςαόριστος. Ενπάσηπεριπτώσει δενμπορώναδιακρίνω το συσχετισμό της επίδικης απόφασης με τις διατάξεις αυτές. Το 40 άρθρο25κατοχυρώνει τηνελευθερία άσκησηςεπαγγέλματος ενώτο 26 προστατεύει τοδικαίωματου συμβάλλεσθαι. Αναφορικά μετο28αναφέρθηκεότιοαιτητής"δεντυγχάνειτης 1018 4 ΑΛΛ. Στυλιανούν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. 5 ίδιαςμεταχείρισης μετοΔήμαρχοΛάρνακος". EfcvaLόμωςολότελα άγνωστες οι συνθήκες μεταχείρισης του τελευταίου στο υπόσυζή­ τησηΘέμαγιο;ναείναι σε Θέση τοδικαστήριο ναδιαγνώσει τεκμη­ ριωμένα άνιση μεταχείριση σε βάρος του αιτητή. Σχετική είναι η απόφαση τουΣ.τ.Ε.4655/87, πουησύνοψη τηςέχειως εξής: 10 "Λόγος προσφυγής περί παραβιάσεως της αρχής της ισότητος απορρίπτεταιωςαόριστοςαφούδεν συγκεκριμενοποιείται η παραβίασητηςσυνταγματικήςαρχήςτης ισότητας στηνκρινόμένη περίπτωση." Λόγοςότιη απόφασηήτανπροϊόνπλάνηςπερίταπράγματα είτ ναι επίσης αόριστος και πρέπει να απορριφθεί δεδομένου ότι δεν έχειυποδειχθείηφύσηκαιηέκτασητηςπαρανόησηςτων γεγονότων 15 ήτονομικόσφάλμαπουεμφιλοχώρησεστηνερμηνείατων σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Αλλοςλόγοςπουείναιαπορριπτέοςωςανεπίδεκτοςδικαστικής εκτίμησης είναιοεξήςπουτοναντιγράφωαπότηνκύριααγόρευση: 20 25 "Η προσβαλλόμενη πράξη και/ή απόφασηείναι προϊόν κακής χρήσης της διακριτικήςευχέρειας του εκδόντος οργάνουκαθότι δενυπήρξε ίσηκατάτουςκανόνεςδικαίουκρίσης των ομοειδών νομικών καιπραγματικώνκαταστάσεων καιείναι αντίθετητου κατάτην κοινή πείρα και αντίληψη λογικού περιεχομένου και καταργεί την αρχήτης χρηστής διοίκησης και το πνεύμα επιείκιας." Τοίδιοισχύεικαιγιατουςυπόλοιπουςλόγους.Τοαναπόφευκτο 30 συμπέρασμα είναι ότι δεν έχειαποδειχθείλόγοςεπέμβασης. Η αί­ τησηαπορρίπτεται. Η επίδικηαπόφαση επικυρώνεται. Δεν εκδίδω διάταγμαγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1019