(1994)13Μαΐου, 1994 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 146 ΚΑΙ 28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΚΑΙ/ ΉΑΛΛΟΥ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 932/92) ΑστυνομικήΔύναμη— Διορισμοί— Προσόντα—Προσόν πλεονέκτημα — Παραγνώρισητον — Απαιτείται ειδική αιτιολογία στο σώματης επίδικηςαπόφασης. Έναςαπότουςλόγουςακύρωσηςπουπρόβαλεοαιτητήςπροςυπο- 5 στήριξη της προσφυγής του κατά ταυδιορισμού του ενδιαφερόμενου μέρους στο βαθμότουΑνώτερουΥπαστυνόμου, ήτανηπαραγνώριση ταυπρόσθετουπροσόντος πουκατείχεχωρίς οποιοσδήποτε ειδική αι τιολογία στοσώματηςεπίδικηςαπόφασης. 10 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο φάσισεότι: Στην παρούσαπερίπτωση ουδόλως ικανοποιούνται οι καθιερωμέ νες νομολογιακές αρχές,καθόσον υπάρχει παντελής έλλειψηοποιασ- 15 δήποτε αιτιολογίας για την προτίμηση υποψηφίου που δεν κατείχε πρόσθετο προσόν,τοοποίοθεωρείταιωςπλεονέκτημα καιπουκατεί χε οαιτητής. Ημηύπαρξητέτοιας ειδικής αιτιολογίας δεν μπορείνα θεραπευθεί μεαναφοράσε άλλαστοιχεία του(panEhyv και ως εκτού του γιατο λόγοαυτόκαι μόνο ηδιοικητικήαπόφασηπρέπει να ακυ- 20 ρωθεί. ΕνόψειτηςκατάληξηςτουστολόγοαυτότηςπροσφυγήςτοΔι καστήριοδενυπεισέρχεται στουςυπόλοιπουςλόγους γιαακύρωση. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 1058 4ΑΛΛ. Θεμιστοκλέουςν.Δημοκρατίας Αναφερόμενες•υποθέσεις: Δημοκρατίαν.Αντωνίουκ.ά.
(1993)3ΑΛΛ. 325, 5 Παντελήν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.ΑΑ. 973, Χ"Γιάννηκ.άν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 317, Δημοκρατίαν. Υψαρίδηκ,ά.
(1993)3ΑΛΑ. 347, 10 Κωνσταντινίδουκ.ά. ν.Επιτροπήςάψόσιας Υπηρεσίας
(1994)4 ΑΛΛ. 699. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτησημετην οποίαδιορίστηκετοενδιαφερόμενομέροςστοβαθμότουΑνώτερου Υπαστυνόμου απότις2.11.92,αντίκαι/ή στηθέσητουαιτητή. 20 Α.Σ.Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. Γ.Γιχοργαλλής, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. 25 ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ.: Οαιτητήςμετηνπαρούσαπροσφυγήζητείτην πιόκάτωθεραπεία: 30 "ΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηπράξηκαι/ήαπόφασητωνκαθ' ωνη αίτηση,ηοποίαδημοσιεύτηκε στις9.11.92στιςεβδομαδιαίτ εςδιαταγέςκαι μετηνοποίαδιόρισε τον ΓεώργιοΠολυκάρπου Παναγή στον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου απότις 2.11.92αντίκαι/ήστην θέση τουαιτητήείναι άκυρη, παράνομη καιστερημένηοποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος." 35 Στις 17.7.92προκηρύχθηκεηεξειδικευμένη θέση πρώτουδιορι σμούτουΥπεύθυνου Ηλεκτρονικού ΥπολογιστήΑστυνομίας. Από τους49υποψηφίουςπουυπέβαλαναρχικάαίτησηη Επιτροπή Επίτ λογής πουδιορίστηκε απότον Αρχηγόεξέτασετιςαιτήσεις 8 ατό40 μων πουκρίθηκανεκπρώτηςόψεως ότι πληρούσαν ταπροσόντα. Η Επιτροπή Επιλογής βοηθείτο απόΤεχνική Συμβουλευτική Επιτροπή. Ο ΠρόεδροςτηςΕπιτροπήςΕπιλογήςστις 30.9.92υπέβαλεστον 1059 Αρτεμης, Δ. Θεμιστοκλέουςν.Δημοκρατίας
(1994)ΑρχηγόΑστυνομίας επιστολήστηνοποίααναφέροντολεπτομέρει ες τόσο αυτώνπου κρίθηκανκατάλληλοι όσο και αυτώνπουδεν ικανοποίησαν. Μαζί υποβλήθηκαν και έντυπα αξιολόγησης των υποψηφίων. 5 Στις 8.10.92 ο Αρχηγός Αστυνομίας υπέβαλε στον Υπουργό Εσωτερικών επιστολή μετηνοποίατονπληροφορούσεότιαποφά σισε το διορισμό του ενδιαφερομένου μέρους, Παναγή Γεωργίου του Πολυκάρπου,σύμφωνα με τις εξουσίες που του παρέχει το Αρθρο 13Α
(1)του ΠερίΑστυνομίας Νόμου,Κεφ.285,καθώςκαιο 10 Καν.10 των Περί Αστυνομίας (Γενικών) Κανονισμών του 1989 (ΚΔΠ 51/89)με το βαθμότουΑνώτερουΥπαστυνόμου κρίνοντας τονωςτονκαταλληλότερο μεταξύόλων τωνυποψηφίωνκαι ζήτη σετηνκατάνόμοέγκρισητου. 15 Αυθημερόν οΥπουργόςενέκρινετοδιορισμόπουοΑρχηγόςει σηγήθηκεμεσημείωματουστηνεπιστολήτουΑρχηγούΑστυνομίας. Εδώπρέπεινασημειωθεί ότιτοενδιαφερόμενομέροςδενανήκε στηνΑστυνομικήΔύναμηενώοαιτητήςυπηρετούσεσεαυτή. 20 Μεταξύτων πολυάριθμωνλόγων και επιχειρημάτωνπου πρό βαλεοσυνήγορος τουαιτητήγιαναυποστηρίξει ότιη απόφαση θα πρέπειναακυρωθείείναικαιτο OTLενώοαιτητήςκατείχετίτλοπου σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίαςαποτελούσε πρόσθετον προσόν, 25 στηνπροσβαλλόμενηαπόφασηδενδόθηκεειδικήαιτιολογίαγιατην παραγνώριση του και την προτίμηση του ενδιαφερομένου μέρους πουδενκατείχετοπρόσθετοπροσόν. Επειδήαπόφασηεπίτουσημείου τούτου,ανηεισήγησητουαι- 30 τητήγίνειαποδεκτή,θακρίνειτηνέκβασητηςπροσφυγήςυπέρτου, θαεξετάσωτολόγοαυτόκατά προτεραιότητα. Είναι σαφέςαπόταενώπιον μουστοιχεία ότι τέτοιαειδική αι τιολογίαστοσώματηςδιοικητικήςαπόφασηςδενυπάρχειανκαιγί- 35 νεταιαναφοράστηνκατοχήτουπρόσθετουπροσόντοςαπότοναι τητήστην επιστολή του ΠροέδρουΕπιλογής ημερ.30.9.92καιστο έντυποαξιολόγησης τουαιτητή.Οσυνήγοροςτωνκαθ'ωνηαίτηση εισηγήθηκεστοΔικαστήριοότιοιπροϋποθέσειςύπαρξηςειδικήςαι τιολογίαςγιαπαραγνώρισητουπρόσθετουπροσόντος ικανοποιού- 40 νταιστηνπαρούσαπερίπτωση απότηδιοικητική απόφασηωςέχει και προςυποστήριξη του ισχυρισμού τουαυτούαναφέρθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεσηΚυπριακήΔημοκρατία ν. ΙωσήφΑντωνίουκ.ά.
(1993)3ΑΛΛ. 325. Στηνυπόθεσηεκείνηκαι 1060 4Α.ΛΛ. Θεμιστοκλέουςν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. πάλιν δεν εκφραζότανρητάη αιτιολογία παραγνώρισης τουπρο σόντοςκαιτοΔικαστήριο κατέληξεεπίτουθέματοςως εξής: 5 10 "Εξετάσαμε μεπροσοχήτις αποφάσειςτουΑρχηγού- επιστολή τουπροςτονΥπουργόκαιτασυνημμένα έγγραφα. Ικανοποιούν τη νομολογιακά καθιερωμένη αναγκαία ειδική αιτιολογίατων ποφάσεων επιλογής των ενδιαφερομένων μερών πουδενκατεί χαν το πρόσθετο προσόν έναντι τουεφεσίβλητου-αιτητή πουτο κατείχε. Δενπρέπει να παραβλεφθεί τογεγονόςότιο αριθμός τωνυποψηφίωνγιαπροαγωγήκαιτωνθέσεωνήτανμεγάλοςκαι ουποψήφιοςπουισχυρίζεται ότιπαραγνωρίστηκε,παρόλον ότι κατείχετοπρόσθετον προσόν ήτανένας". Είναι προφανές ότιηαπόφασηαυτήστηρίζεται στα γεγονότα 15 τηςσυγκεκριμένηςπερίπτωσης καισεαυτήδεναναλύονταιοινομι κέςαρχέςπουδιέπουν τοθέμα. 20 25 30 35 Σε προηγούμενη απόφαση μουστην υπόθεση Παντελή ν. Κυ πριακήςΔημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 973 ασχολήθηκα μετοθέμα με αναφορά στην απόφαση τηςΟλομέλειας στις υποθέσεις Χρυ~ στάλλαςΧ" ΓιάννηΙωσήφ και Άλλοι ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 317, απότιςοποίες παραθέτωτοακόλουθο απ6σπασμα: "Ηνομολογία μαςπάνωστο ζήτηματουπρόσθετου προσόντος όταναυτόπροβλέπεται από τασχέδια υπηρεσίαςως πλεονέκτη μα, είναι απόλυτασταθερή. Ηαρχήείναιπως,όταντοδιορίζον όργανο αποφασίσει ναεπιλέξειυποψήφιοπουδεν έχειπρόσθε τοπροσόν,πρέπειναδώσειπειστικούς λόγουςήειδικήαιτιολογιαγι* αυτή τουτην απόφαση. Οιλόγοιδεαυτοί πρέπει να εμ φαίνονται στην αιτιολογία της απόφασηςτης Επιτροπής. Δεν μπορεί,δηλαδή, νασυναχθούν απόταπρακτικάτηςΕπιτροπής. Ηαρχή αυτή υιοθετήθηκε στιςπρωτόδικες αποφάσεις Tourpeki v.TheRepublic
(1973)3C.L.R.592καιOmeros Nissiotis v. Republic
(1977)3C.L.R.388,ενσωματώθηκε όμως γιανακατα στεί πλέον αδιαμφισβήτητη σεδύοπρόσφατες αποφάσειςτης ΟλομέλειαςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. ΑυτέςείναιηΑνδρέας ΓεωργίουκΛ.ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1443καιΑνδρέας Γεωργίουκ,ά. ν.Δημοκρατίας(\9Η9) 3ΑΛΛ. 1822." 40 Επίσης στην πιοπρόσφατηαπόφαση τηςΟλομέλειαςστηνυπό θεσηΚυπριακήΔημοκρατίαν.ΗλίαςΥψαρίδηςκ.0.
(1993)3 ΑΛΛ. 347 καιστην Δημοκρατία ν.Αντωνίουκ.ά\ (πω πάνω)οΠικής Δ., εκδίδονταςτηναπόφασητηςΟλομέλειαςανέφερεταακόλουθαεπί 1061 Αρτεμης,Δ. Θεμιστοκλέουςν.Δημοκρατίας
(1994)τουθέματοςστησελ. 358 τηςαπόφασης: "Είναι θεμελιωμένο όπωςάλλωστε βεβαιούταικαιστηναπόφα σητηςΟλομέλειας Χ'Τιάννη -Ιωσήφκ,άν.Δημοκρατίας(199\) 3 ΑΛΛ. 317 η οποίααναφέρεταιστηνπρωτόδικηαπόφασηότι 5 οι κανόνες της χρηστής διοίκησης επιβάλλουν την εξειδίκευση των λόγων που αντισταθμίζουν το ευεργέτημα του πρόσθετου προσόντος ανθυποψηφίουεκείνουπου επιλέγεται." Τέλος, ο Πικής Δ., στην πολύ πρόσφατηαπόφασητου 'Ελενα 10 Κωνσταντινίδου κ,ά. ν.ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας
(1994)4 ΑΛΛ. 699αναλύειτουπόεξέτασηθέμααναφέρονταςταακόλουθα στις σελ.702-703: "Η αιτιολογίαη οποίαπαρέχεταιγιατην επιλογή των εννέαεν- 15 διαφερομένων μερών... που δεν κατείχαντο πρόσθετο προσόν έναντιτωναιτητώνκαιτωνάλλωνυποψηφίωνπουτοκατείχαν, δενμπορείπαράναχαρακτηριστείωςγενικήκαιαόριστη. Σετε λικήανάλυσηδεναποκαλύπτειτουςλόγους πουαντισταθμίζουν το πλεονέκτημα ώστε να τεκμηριώνεται, αφενός, η σύννομη 20 άσκησητων εξουσιών της ΕΛ.Υ. και,αφετέρου,να καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχοςτων πράξεωντης. Τοπρόσθετο προσόν αποτελεί πλεονέκτημα συνιστάμενο στην κατοχή υπέρ τερων εφοδίωνγιατηνεκπλήρωση τωνκαθηκόντωντηςθέσηςη οποία θα πληρωθεί. Η νομολογία αναγνωρίζει ότι πρόσθετο 25 προσόν αποτελεί πλεονέκτημα γιαδιορισμό,τοοποίο εξασθενεί μόνοεφόσοδιαπιστώνεταιότιανθυποψήφιοιπουδενκατέχουν το πλεονέκτημα, έχουν άλλες ιδιότητες που αντισταθμίζουν τη σημασία του. Επομένως επιβάλλεται ηαποκάλυψητων λόγων που αντισταθμίζουν το πλεονέκτημα και ηεξειδίκευση τους σε 30 ιδιαίτεροτμήματηςαιτιολογίαςτηςαπόφασης. (Βλ. μεταξύάλ λων Χατζηγιάννψίωσήφ και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)3 ΑΛΛ. 317 καιΔημοκρατία ν. Υψαρίδη κ,ά. και Ατταλίδης ν. Υψαρίδηκ,ά.
(1993)3ΑΛΛ. 347. 35 Οι καθ' ωνηαίτησηυπέβαλανότι τακενάστηναιτιολογίαμπο ρεί ναπληρωθούν με αναφοράσταστοιχεία τουφακέλου, ανα δρομήσταοποίαθεμελιώνει τηβάσητηςαιτιολογίαςτηςΕΛ.Υ.. Έρεισμαγιατηθέσηαυτήαντλείται απότηναπόφασηστηνΙω άννουκ,ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)3ΑΛΛ. 390. ΗΙωάννουδεν 40 αλλοιώνει ούτε μεταβάλλει την αρχήτουδιοικητικούδικαίουη οποία επιβάλλει χάριν της χρηστής διοίκησης την εξειδίκευση και τον καθορισμό των λόγων που αντισταθμίζουν το πλεονέ κτημα Αντίθετα,υποστηρίζειότιοιλόγοιγιατημηεπιλογήτων 1062 4 ΑΛΛ. 5 Θεμιστοκλέουςν.Δημοκρατίας Αρτεμης, Δ. κατόχωντουπλεονεκτήματος,πρέπειναεξειδικεύονται.Τοακό λουθοαπόσπασμαείναιαποκαλυπτικότηςπροσέγγισηςτουΔικαστηρίουστοθέμα:".... Η αιτιολογίατηςαπόφασηςγιαπαρα γνώριση του επιπρόσθετου προσόντος-πλεονεκτήματος ενός υποψηφίου,πρέπει να εμφαίνεται στο πρακτικότηςαπόφασης καιόχινααφήνεταινασυνάγεται..."" Καθοδηγούμενος από τις πιο πάνω σαφέστατες νομολογιακές αρχές βρίσκω ότι στην παρούσαπερίπτωση ουδόλως ικανοποιού10 νταί,καθόσουπάρχειπαντελήςέλλειψηοποιασδήποτεαιτιολογίας γιατηνπροτίμησηυποψηφίουπουδενκατείχεπρόσθετοπροσόν,το οποίο θεωρείταιωςπλεονέκτημα καιπουκατείχε οαιτητής. Ημη ύπαρξη τέτοιας ειδικής αιτιολογίας δεν μπορεί να θεραπευθεί με αναφορά σε άλλα στοιχεία του φακέλουκαι ως εκτούτου βρίσκω 15 ότιγιατολόγοαυτόκαιμόνοηδιοικητικήαπόφασηπρέπειναακυ ρωθεί. Ενόψειτηςκατάληξηςμουστο λόγοαυτότηςπροσφυγής δενθαυπεισέλθωστουςυπόλοιπουςλόγουςγιαακύρωση. Η προσφυγή επιτυγχάνει και ηαπόφασηακυρώνεται με έξοδα 20 υπέρτου αιτητή. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. 1063 ι