← Κύπρος

clr/1994/1994_4_1068.pdf

(1994)17Μαΐου, 1994 ΓΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣΣ.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ (ΑΡ.2), Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 170/92) Οργανισμοί Δημοσίου Λικαίον -—Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Προαγωγές— Ο Καν. 56
(7)0)τωνΠερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤη­ λεπικοινωνιώνΚύπρου ΓενικώνΚανονισμώντον 1982 (ΚΛΠ220/82) —Περιεχόμενο και ερμηνεία— Συνέπειεςστηνκριθείσαπερίπτωση. 5 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Προαγωγές— Καν. 10
(5)τωνΚανονισμώντης Αρχής—Ησνμβουλή του ΣνμβονλίονΠροσωπικούδενέχειεπιτακτικόχαρακτήρακαιδεν δεσμεύειμεοποιοδήποτετρόποτηνΑρχή. 10 ΠοοσφυγήβάσειτονΑρθρον 146τον Συντάγματος—Λόγοιακνρώσεως — Πλάνηπερί ταπράγματα— Πρέπειναείναι ουσιώδης— Μη ου­ σιώδης ηπλάνη στηνκριθείσαπερίπτωση. Οργανισμοί Δημόσιον Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — 15 Προαγωγές— Κριτήρια — Καν. 10
(7)τωνΚανονισμών τηςΑρχής σχετικάμετηναρχαιότητα. Ο αιτητήςεπεδίωξεμετηνπροσφυγήτηνακύρωσητηςπροαγωγής των ενδιαφερομένων μερώνστηθέσηΤομεαρχη(ΤεχνικούΠροσωπι- 20 κού). ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σεότι: 25 1068 4 A.A.A. 5 10 1. ΟΚανονισμός 56
(7)(β)των ΠερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπι­ κοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982 (ΚΔΠ220/82) αποτελεί καθαράμεταβατικήδιάταξη,η οποίαθεσπίστηκε μεαπο­ κλειστικό σκοπόναδιαφυλάξειτοδικαίωμασεόσους υπαλλήλους είχανπροσβληφθεί πριναπότην 135.72ναπροαχθούν, παράτην αλλαγήπουεπέφερεοΚαν.8ωςπροςτααπαιτούμεναελάχισταει­ δικάπροσόντα.Περαιτέρω,οκαν,56
(7)(β) αφοράστηδιασφάλιση τηςδυνατότηταςεξέλιξηςτουπροσωπικού,το οποίο ρητά εξειδι­ κεύεικαιδενεπεκτείνεταισεσυσχετισμότηςκατηγορίαςαυτήςτου προσωπικούμεοποιουσδήποτεάλλουςυπαλλήλους,ούτεκαιθέτει τους υπαλλήλους πουπροσλήφθηκαν πριντην 135.72σε πλεονε­ κτικότερηθέση έναντιτων υπολοίπων. Επιπλέον,οίδιοςο Καν.8δενπρονοεί γιαπλεονέκτημα σεοποιοδήποτε βαθμό,αλλά ούτε και τα Σχέδια Υπηρεσίας που ίσχυαν πριν τις 135.72. 15 20 25 30 Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2) 2. Μεβάσητον Καν. 10
(5)των Κανονισμών, ησυμβουλή τουΣυμ­ βουλίου Προσωπικού δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα και δενδεσμευειμεοποιοδήποτετρόποτηνΑρχή,η οποία,στην προκειμένη περίπτωση,διενήργησε δική τηςέρευνα,προέβησεκρίσεις αναφο­ ρικάμεέναέκαστοτωνυποψηφίωνκαισυστάθμισε όλατανόμιμα κριτήριαπροτούκαταλήξει, .
  1. Η αξιολόγηση του αιτητήστο στοιχείο Διαγωγή/Συμπεριφορά με τοβαθμό9,οοποίοςυπολείπεται μόλιςκατάμιαμονάδατουιδα­ νικού, δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει με οποιοδήποτε τρόπο τον ισχυρισμό OTL Ο αιτητής διέπραξεοποιοδήποτε πειθαρχικόπαρά­ πτωμαήέστωυπέδειξε απρεπήσυμπεριφορά,πουθακαθιστούσε υπόχρεητηναρμόδιααρχήνατουγνωστοποιήσει τηνπρόθεσητης για"μείωση" τηςβαθμολογίας τουκαινατουδώσει τοδικαίωμα ναακουσθεί. Οκάθευπάλληλος κρίνεται στα επί μέρους στοιχεία των Φύλλων Ποιότητας/Προαγωγής,ανάλογαμεταδεδομένατουέτους γιατο οποίογίνεταιηαξιολόγησηκαιδενέχειοποιοδήποτεκεκτημένοδι­ καίωμαότι ηβαθμολογία τουπροηγούμενου έτους θαμεταφερθεί ωςέχεικαιστοεπόμενο. 40
  2. Οδιορισμός υπαλλήλου σεμηκενήθέσηθεωρείται παράνομοςλό­ γω πλάνηςπερί το δίκαιο. Ηαρχήόμως αυτήδενέχει εφαρμογή στηνυπόκρίσηπερίπτωση,γιατολόγοότιη καθ' ηςηαίτησηΑρ­ χή δεν προχώρησε σε πλήρωση μη κενής θέσης, αλλά πλανήθηκε αναφορικάμετοΤμήμαστοοποίοηκενήθέσηυφίοτατο. 1069 Ιωαννίδηςv.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2)
(1994)Είναι βασικήαρχήστηνομολογία πως,γιανα επιφέρει ακύρωση τηςπροσβαλλόμενηςπράξης,ηπλάνηπερίταπράγματαπρέπεινα είναιουσιώδηςκαιναέχειασκήσειουσιαστικήεπίδρασηστηνκρί­ σητουδιοικητικούοργάνου. 5 5. Τογεγονόςότι το Διοικητικό Συμβούλιο χρησιμοποίησεγια κάθε έναυποψήφιοδιαφορετική αιτιολογίααπό τουςυπόλοιπους,δει­ κνύειότιηέρευναπουδιενεργήθηκεήτανουσιαστικήκαιότισυνε­ κτιμήθηκανκαισυσταθμίστηκαν ταστοιχείαεκείναπουσυνέθεταν τηνουσιαστικήκαταλληλότητατουκάθευποψηφίουξεχωριστά. 10 Η αρχαιότητα,όπως καιταπροσόντα,δεν αποτελούνξεχωριστό στοιχείοκρίσηςγιατουςυπαλλήλουςτηςΑ.ΤΗ.Κ.σύμφωναμετον Καν. 10
(7), ούτεκαιεφαρμόζεταιαναλογικάηνομολογίαπουδια­ μορφώθηκε για τους δημοσίους υπαλλήλους, όπου ηαρχαιότητα 15 αποτελείένααπότανομοθετημένακριτήρια. Ενπάσηπεριπτώσει, δεναποκλείεταιησυνεξέτασητηςαρχαιότηταςκαιτωνπροσόντων ως στοιχείωνπροσδιοριστικών της ουσιαστικήςκαταλληλότητας, μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία στα οποία αναφέρεταιο Κανονι­ σμός. 20 Η Εισήγησητου ΓενικούΔιευθυντήείναι ένααπόταστοιχείατα οποία ηΑρχήλαμβάνειυπόψηπριναπό τηδιενέργεια τωνπροα­ γωγών,σύμφωνα μετον Καν. 10
(5).Στηνυπόεξέτασηυπόθεση, η ΑρχήέλαβευπόψητηνεισήγησητουΓενικούΔιευθυντήκαιτηΣυμ- 25 βουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικού,προέβηόμωςκαισεδικήτης έρευνακαικρίσητων δεδομένωνγιατουςυποψήφιους. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Ιωαννίδηςν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1994)4ΑΛΛ. 462, Δημητρίουκ.± ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 1196, 35 Χρκποδουλίδον v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 40, Κολοκασίδουv.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΛΛ. 4801, 40 Σιαπιτήςκ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 1333. 1070 4 ΑΛΛ. Ιοοννίδηςv.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2) Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνηαίτησημετην οποία προήχθησαν αναδρομικάαπό3.10.1991στηθέσηΤομεάρχη 5 (ΤεχνικούΠροσωπικού)ταενδιαφερόμεναμέρηαντίο αιτητής. Α. ΤαλιαδώροςγιαΔρ. Κ. Χρυσοστομίδη,γιατον Αιτητή. Κ. Χ" Ιωάννου,γιατους Καθ'ωνηαίτηση. 10 Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγή αυτήοαιτητής ζητά απότοΔικαστήριο τηνπιοκάτωθεραπεία: 15 20 "ΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηπράξηκαι/ήαπόφασητωνΚαθ' ωνηΑίτηση,ηοποίαγνωστοποιήθηκε στον Αιτητήκατάήπερί την 12.12.1991μετηνανάρτησητηςστονΠίνακα Ανακοινώσεων των Καθ'ωνηαίτησηκαισύμφωνα μετην οποίαστηθέσηΤομεαρχη (Τεχνικού Προσωπικού) προήχθησαν αναδρομικά από την3.10.1991οι
(1)ΤάσοςΠαρτζίλης,
(2)ΓλαύκοςΧούτρηςκαι
(3)ΧαράλαμποςΚίττος,αντίοΑιτητής, είναιάκυρηκαιστερεύταιοποωυδήποτεαποτελέσματος." 25 Μεαπόφασητηςημερ.3.10.91,ηκαθ*ηςη αίτησηΑρχή αποφά­ σισετηνπλήρωσητριώνκενώνθέσεωνΤομεάρχηΤεχνικούΠροσω­ πικού,πουπεριλαμβάνοντανστον Προϋπολογισμό τουέτους 1991. Οιτρειςθέσεις,όπωςεγκρίθηκαναπότοΔιοικητικό Συμβούλιοτης Αρχής,ανήκανστις Υπηρεσίες,Υποδιεύθυνσης ΣυντηρήσεωςΡαδι30 οηλεκτρικών Συστημάτων-Δορυφορικός Σταθμός, Υποδιεύθυνσης Προγραμματισμού- ΚέντρακαιΠεριφερειακήςΥπηρεσίας Λευκω­ σίας-ΣυντήρησηΔικτύων. "Στις 8.7.91συνήλθεσεσυνεδρίαση τοΣυμβούλιο Προσωπικού 35 προςτοσκοπόεξέτασηςτουθέματοςκαιπαροχήςσυμβουλής προς τηνΑρχή,σύμφωναμετονΚανονισμό 10
(5)τωνπερίΠροσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982, ΚΛ.Π. 220/82, όπωςτροποποιήθηκανκαι μεβάσητονομικό καιπραγματικόκαθεστώςπουίσχυεστις3.11.91. 40 Ανάμεσα στους υποψηφίους οι οποίοι μέχρι την3.11.91 είχαν συμπληρώσει τριετήυπηρεσία στοβαθμότουΥποτομεάρχη καιοι οποίοι σύμφωναμετονΚαν. 10
(4)εδικαιοΰντοκρίσηςγιατοναμέ­ σωςανώτεροβαθμότουΤομεάρχη,περιλαμβάνοντανοαιτητήςκαι 1071 Χφνσοστομής,Δ. Ιωαννίδηςν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.2)
(1994)τα ενδιαφερόμενα μέρη. Το Συμβούλιο Προσωπικού προχωρώντας στην εξέταση τουθέ­ ματος,ανάφερεπωςοιυποψήφιοι θαεκρίνοντο μεβάσητον Καν. 8
(1)(Β)(α)και8
(1)(Α)(α),πουκαθόριζανταελάχιστα ειδικάπροσό- 5 ντατουΑνώτερουΤεχνικού Προσωπικού,τονΚαν.54
(1), τονΚαν. 56
(7)(α),τονΚαν.56
(7)(β), πουπροέβλεπε τηδυνατότητασεόσους υπαλλήλους είχανπροσληφθεί πριν απότις 13.5.72ναπροαχθούν με βάση τα ισχύοντα προτης 135.72 Σχέδια Υπηρεσίας, δηλαδή εκείνα του Μηχανικού I(EngineerΓ), καθώςκαιτον Καν. 56
(7)(γ). 10 Στη συνέχεια τοΣυμβούλιο έκρινεότι25υποψήφιοικατείχαντα ελάχιστα ειδικά προσόντα γιατηθέση, μεταξύ των οποίων οαιτητήςκαιταενδιαφερόμενα μέρη,καιπροχώρησε στημελέτητωνβαθ­ μολογιών, τωνπαρατηρήσεων,τωνσυστάσεωντωνΠροϊσταμένων 15 στα Φύλλα Ποιότητας/Προαγωγής καιτωνάλλων στοιχείωντων προσωπικών φακέλωντων υποψηφίωναυτών. Λαμβάνοντας υπόψη τακριτήρια του Καν. 10
(7)στοσύνολο τους, προχώρησε σεαξιολόγησηκαι σύγκρισητων 25 υποψηφίων 20 μεταξύ τους και κατάρτισε κατάλογο των 16επικρατέστερων και πιοκατάλληλων, στονοποίοπεριλαμβάνοντανοαιτητήςκαιταεν­ διαφερόμενα μέρη. Το Συμβούλιο Προσωπικού παρατήρησε πως ηβαθμολογία του 25 ενδιαφερόμενου μέρους Χαράλαμπου Κίττου στοΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγής τουΙουλίου 1987,παρουσιάζετο κάπως μειωμένη σεσύγκρισημεταάλλα έτη,αλλάτο γεγονός αυτόαποδόθηκε στο ότικατάτοέτοςαυτότοενδιαφερόμενο μέροςαξιολογήθηκε ωςΤομεάρχης. 30 Ακολούθως το Συμβούλιο προχώρησε σε περαιτέρω σύγκριση των 16επικρατέστερων υποψηφίων μεταξύτουςκαιαποφάσισεότι 11υποψήφιοι,ανάμεσαστουςοποίουςοαιτητήςκαιτα ενδιαφερό­ μενα μέρη,υπερτερούσαν των υπολοίπων σεουσιαστική καταλλη- 35 λότητα. Συνεχίζοντας μετηνίδιαμέθοδοαξιολόγησης καισύγκρισης, το Συμβούλιο αποφάσισεναπαραμείνουνστονκατάλογοτωνεπικρα­ τέστερων έξιυποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγηκαν 40 ταενδιαφερόμενα μέρη, όχιόμωςοαιτητής. Τέλος,τοΣυμβούλιο ιεράρχησε καιτοποθέτησε κατάσειράπρο­ τεραιότηταςτουςέξιεπικρατέστερους υποψηφίουςκαιαποφάσισε 1072 4 ΑΛΛ. Ιωαννί&ηςν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2) Χρυσοστομής,Δ. νασυμβουλεύσειτηνΑρχήναπροχωρήσειστηνπλήρωσητωντριών κενώνθέσεων μεβάσητονκατάλογοαυτό. Ο Γενικός Διευθυντής της Αρχής,αφούμελέτησε τα πρακτικά 5 της συνεδρίασης του Συμβουλίου Προσωπικού,καθώς και τοπε­ ριεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλωντωνυποψηφίων,διαπίστωσε ότιη κατάταξητουΣυμβουλίου ήτανορθήκαιδικαιολογημένηκαι εισηγήθηκε στην Αρχήναπροχωρήσει μετηνπροαγωγήτων τριών ενδιαφερομένων μερών που,κατά την άποψητου,υπερείχαν των 10 υπολοίπων υποψηφίων σε απόδοση, επίδοση και ικανότητες και διέθεταντις δυνατότητεςγιαεπιτυχήανταπόκρισηστα καθήκοντα τηςνέαςθέσης. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής στη συνεδρίαση του με 15 ημερ. 12.11.91, μελέτησεόλαταδεδομέναγιατουςυποψηφίους, δη­ λαδή,τηΣυμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικού,τηνΕισήγησητου Γενικού Διευθυντή και το περιεχόμενο των προσωπικών τους φα­ κέλων καιπροέβη σεσχόλιαγιατονκάθεένααπόαυτούς. 20 Αναφορικά με τον αιτητήκαιτα ενδιαφερόμενα μέρη,τοΔιοι­ κητικόΣυμβούλιοτηςΑρχήςκατέγραψεταακόλουθα: 25 "Ο υποψήφιος Ιωάννης Ιωαννίδης
(809)κρίνεται ως πολύ καλός,εργατικόςκαιευσυνείδητος μεικανοποιητικήτεχνικήκατάρτιση." 30 "Ο Υποψήφιος Χαράλαμπος Κίττος
(944)κρίνεται ως πολύ καλός και εργατικός υπάλληλος. ΣανΠροϊστάμενοςΣυντηρή­ σεωςτηςΠεριφερειακήςΥπηρεσίας Λευκωσίαςεκτελείτακαθήκοντάτουπολύ ικανοποιητικά." "Ο υποψήφιος Γλαύκος Χούτρης
(2872)κρίνεται ως εξαιρε­ τικός μηχανικόςμεάμεμπτοχαρακτήρα, άρτιατεχνικήκατάρτι σηκαιπολύκαλέςδιοικητικές ικανότητες." 35 "ΟυποψήφιοςΤάσοςΠαρτζίλη
(2071)κρίνεταιως εξαίρετος υπάλληλος,εργατικόςκαιαποδοτικός,πουδιαθέτειπολύκαλά προσόντα,τυπικάκαιουσιαστικά." 40 Μεβάσηταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού,την Εισή­ γησητου Γενικού Διευθυντήκαι τοπεριεχόμενο των προσωπικών φακέλων, το Συμβούλιο προχώρησε σε περαιτέρω σύγκριση και αξιολόγηση των υποψηφίων μεταξύ τους και αποφάσιαεταακό; λουθα: 1073 Χρυσοστομής, Λ. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2)
(1994)Ό ι υποψήφιοιΤάσος Παρτζίλη και Γλαύκος Χούτρηςυπε­ ρέχουν καταφανώςτων υπόλοιπων υποψηφίωνσεακαδημαϊκά προσόντα,σετεχνικήκατάρτιση,γνώσεις,απόδοσηκαιεπίδοση. Οι υποψήφιοιαυτοίδιαθέτουντατυπικάπροσόντακαιτιςικα­ νότητες γιαπλήρηανταπόκρισηστις απαιτήσειςτης νέαςθέσε- 5 ως, ιδιαίτερα όσον αφορά την παρακολούθηση και εφαρμογή τωνεξελίξεωνστην τεχνολογία. Επίσης,οιυποψήφιοιαυτοίχαρακτηρίζονταιαπόευσυνειδη­ σίακαι συνέπεια καιδιαθέτουνπολύ καλές διοικητικές καιορ- 10 γανωτικές ικανότητες. Ο υποψήφιος Χαράλαμπος Κίττος κρίνεται ως άριστος υπάλληλος, ευσυνείδητος και συνεπής και διαπιστώνεται ότι υπερέχει των υπόλοιπων υποψηφίων σε απόδοσηκαι επίδοση. 15 Οκ. Κίττοςδιαθέτειταουσιαστικάπροσόντακαιτιςικανότητες, ώστενα μπορεί νααντεπεξέλθει στις απαιτήσειςτηςνέαςθέσε­ ως. Το Συμβούλιο, ύστερα απόταπιο πάνω, έκρινεότι οι υπο- 20 ψήφιοι Τάσος Παρτζίλη, Γλαύκος Χούτρης και Χαράλαμπος Κίττος είναι από κάθε άποψηκαταλληλότεροι υποψήφιοι για πλήρωση των κενών θέσεων, γι' αυτόκαιαποφάσισετηνπροα­ γωγήτουςστοβαθμότουΤομεάρχηΤεχνικούΠροσωπικού. 25 Ηπροαγωγήτουςθαείναιαπότις 3Οκτωβρίου, 1991." Είναι ηεισήγησητου δικηγόρουτουαιτητήπως ηεπίδικηαπό­ φασηθαπρέπει να ακυρωθείγιατο λόγοότι οι καθ' ων η αίτηση, χωρίς ναδώσουν καμιάειδικήαιτιολογία,παραγνώρισαντοπλεο- 30 νέκτημα πουκατείχε ο αιτητής με βάσητους Κανονισμούς καιτα Σχέδια Υπηρεσίας καιπροήγαγανταενδιαφερόμενα μέρηπουδεν ήτανκάτοχοιτου πλεονεκτήματος. Ο Καν. 8
(1)(Β)(α) της ΚΛΠ. 220/82, ορίζει ως ελάχιστο ειδικό 35 προσόν για προαγωγή στη θέσηΤομεάρχη Τεχνικού Προσωπικού την κατοχήπλήρους Πανεπιστημιακούτίτλου στην Ηλεκτρολογία (μεειδικότητασε θέματατηλεπικοινωνιών) ήτηνκατοχήισοδύνα­ μουτίτλου αναγνωρισμένου απότην Αρχή. 40 Σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις του Καν. 56
(7)(α) των Κανονισμών,τακαθοριζόμενααπότονπιοπάνωΚανονισμό8ελά­ χιστα ειδικά προσόντα για προαγωγή, εφαρμόζονται και ισχύουν μόνο για προσωπικό που προσλήφθηκε στην υπηρεσία τηςΑρχής 1074 4 Α.ΑΛ. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2) Χρνσοστομής, Δ. απότην 13.5.72και εντεύθεν. 5 Σύμφωνα με τις μεταβατικέςδιατάξεις του Καν.56
(7)(β),προ­ σωπικό που προσλήφθηκε στην Αρχήπριν την ημερομηνία αυτή, έχειτηδυνατότηταπροαγωγήςκατάβαθμόμεβάση ταΣχέδιαΥπη­ ρεσίαςπου ίσχυανπριναπότη13.5.72. Το αντίστοιχο Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικηςθέσηςΤομεάρχη, που ίσχυε πριν από τη 13.5.72,ήταν εκείνο του Μηχανικού Ι,το 10 οποίοκαθόριζεωςπροσόνταταακόλουθα: 15 "Ι. Αναγνωρισμένος Πανεπιστημιακός τίτλος Μηχανικού Τη­ λεπικοινωνιών ή επαγγελματικός τίτλος Πλήρες Μέλος εγκεκριμένου Επαγγελματικού Ιδρύματοςκαι επιπλέονπενταετής πείρα στη Μηχανική Τηλεπικοινωνιών μετά την εξασφάλισητουανωτέρωπροσόντος. II. Αριστηγνώση μιας απότις επίσημες γλώσσεςκαι της Αγ­ γλικής γλώσσας. 20 25 III. Οσάκιςηθέσηαυτήκαθορίζεται(declared)ωςθέσηπροαγω­ γής, προτίμηση θα δίδεται σε Λειτουργούς της Αρχής, οι οποίοι έχουντουλάχιστον δεκαετήπείραστηΜηχανική Τη­ λεπικοινωνιών, της οποίας τα πέντε τουλάχιστον έτη ως ΜηχανικοίήΒοηθοί Μηχανικοί στηνυπηρεσίατης Αρχής. Προσόντα παρόμοια με εκείνα που αναφέρονταιστηνπα­ ράγραφο(Ι)ανωτέρωθααποτελούν πλεονέκτημα." 30 Είναιηεισήγηση τουδικηγόρουτουαιτητήπωςηκατοχή πανε­ πιστημιακού τίτλου ή ισοδύναμου προσόντος αποτελείαναγκαία προϋπόθεσηγιαπροαγωγήστηθέσηΤομεάρχη μεβάσητον Κανονι­ σμό 8 μόνον για το προσωπικό που προσλήφθηκε στην υπηρεσία τηςΑρχήςμετάτην 13.5.72,ενώγιατοπροσωπικόπουπροσλήφθη35 κεπριναπότηνημερομηνίααυτή,εφαρμογήέχουνοιδιατάξειςτου Καν.56
(7)(β), σύμφωνα με τις οποίες είναι αρκετήπροϋπόθεση η κατοχήτων προσόντων πουαπαιτούντοαπότα ισχύοντα προτης 13.5.72 Σχέδια Υπηρεσίας. 40 Σύμφωναμετην ίδιαεισήγηση,οαιτητήςοοποίοςπροσλήφθηκε στηνΑρχή απότο 1962, κατείχετοπλεονέκτημα γιατολόγο ότι εί­ χε προσληφθεί πριν απότις 135.72 και επιπλέον κατείχεπανεπι­ στημιακό τίτλο ή ισοδύναμο προσόν το οποίο με βάση το Σχέδιο Υπηρεσίας Μηχανικού Ιαποτελούσε πλεονέκτημα, σε αντίθεση με 1075 Χρνσοστομής,Α. Ιωαννί&ηςν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2)
(1994)τα ενδιαφερόμενα μέρη Παρτζίλη και Χούτρη, οι οποίοι είχαν μεν τον απαιτούμενο τίτλο, προσλήφθηκαν όμως στην Αρχή μετά τις 135.72 και κατά συνέπεια το παλαιό Σχέδιο Υπηρεσίας δεν είχε εφαρμογήστηνπερίπτωσητους. 5 Διαφωνώμετηνεισήγηση αυτήτουδικηγόρουτουαιτητήγιατο λόγοότι,όπωςαναφέρεταικαιστον παράτιτλο,ο σχετικός Κανο­ νισμός 56
(7)(β)αποτελεί καθαράμεταβατικήδιάταξη,η οποίαθε­ σπίστηκε με αποκλειστικό σκοπό να διαφυλάξει το δικαίωμα σε όσους υπαλλήλους είχανπροσληφθεί πριν απότην 135.72ναπρο- 10 αχθουν,παρά την αλλαγήπουεπέφερε ο Καν.8 ως προςτααπαι­ τούμενα ελάχιστα ειδικά προσόντα. Περαιτέρω, ο Καν.56
(7)(β) αφοράστηδιασφάλισητηςδυνατότηταςεξέλιξηςτουπροσωπικού, το οποίο ρητά εξειδικεύει και δεν επεκτείνεται σε συσχετισμό της κατηγορίας αυτής του προσωπικού με οποιουσδήποτε άλλους 15 υπαλλήλους, ούτε και θέτει τους υπαλλήλους πουπροσλήφθηκαν πριντην 135.72σεπλεονεκτικότερη θέση έναντιτωνυπολοίπων. Επιπλέον,οίδιοςοΚαν.8δενπρονοείyuxπλεονέκτημασεοποι­ οδήποτε βαθμό,αλλά ούτε και τα Σχέδια Υπηρεσίας που ίσχυαν 20 πριντις 135.72. Αν εγίνετο δεκτήηειοήγηση του δικηγόρουτου αιτητή,τότεθα επαρατηρείτοτοάτοπονα ισχύουν γιατην ίδιαθέσηδυοδιαφορε­ τικά ΣχέδιαΥπηρεσίας, ένατοοποίονα αναγνωρίζεικαιάλλο το 25 οποίο να μηναναγνωρίζει πλεονέκτημα. Επίσης θα επαρατηρείτο το άτοπο,υποψήφιοιπουήτανλειτουργοί στηνΑρχή γιαόσαχρό­ νιααπαιτούσετοπαλαιόΣχέδιοΥπηρεσίας ΜηχανικούΙ καιταυ­ τόχρονα κατείχαν πανεπιστημιακό ή ισοδύναμο τίτλο, αλλάπρο­ σλήφθηκαν έστωκαι μια μέρα μετά τις 135.72,να μηθεωρούνται 30 ότι κατέχουν πλεονέκτημα έναντι αυτώνπου προσλήφθηκανπριν τηνημερομηνίααυτή,έστωκαιαντοακαδημαϊκότουςπροσόνήταν ανώτερο από εκείνο που ήταν αρκετό με βάση το παλαιό Σχέδιο Υπηρεσίας (Βλ. σχετικά, Ιωάννης Ιοχζννίόης ν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1994)4Α.ΑΑ462). Ηεπόμενηεισήγησητουδικηγόρουτουαιτητήήτανότι τοΣυμ­ βούλιο Προσωπικούπαραγνώρισεκαιδεν έλαβευπόψητη μειωμέ­ νη βαθμολογία του ενδιαφερόμενου μέρους Χαράλαμπου Κίττου στοΦύλλαΠοιοτητας/Προαγωγήςτου Ιουλίου 1987, δίνονταςτην 40 παράνομηαιτιολογίαότι τοενδιαφερόμενο μέρος είχε αξιολογηθεί κατάτο έτοςαυτόωςΤομεάρχης. Δεν συμφωνώ με την ει*τήγηση αυτήτου δικηγόρου του αιτητή. 1076 35 4ΑΛΛ. Ιωαννίδηςν. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2) Χρυσοστομής,Δ. ΤοΣυμβούλιο Προσωπικούπροέβησεμιααπλήεπισήμανση παρα­ τήρησηαναφορικάμετοζήτημααυτό, αλλάπουθενάσταπρακτικά δεναναφέρθηκεότι τοΣυμβούλιο είτεαγνόησε είτεδιαφοροποίησε είτεπροσέγγισε με ιδιαίτερηπροσοχή τηβαθμολογία τουενδιαφε5 ρόμενου μέρους κατάτο έτος αυτό. Αντίθετα, σημείωσεπως έλαβε υπόψητακριτήριατουΚαν.10
(7)στοσύνολοτους,δηλαδήτιςβαθ­ μολογίες, τις παρατηρήσεις και τις συστάσεις των Προϊσταμένων των υποψηφίων στα Φύλλα Ποιότητας/Πρραγωγής της περιόδου απότοΝοέμβριοτου 1985 μέχρικαιτονΙούλιοτου 1990,καθώςκαι 10 το μέχρι της3.10.91περιεχόμενο τωνπροσωπικών τους φακέλων. Επιπλέον,μεβάσητον Καν. 10
(5)τωνΚανονισμών,ησυμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρακαι δεν δεσμεύει με οποιοδήποτε τρόπο την Αρχή, ηοποία,στην προ15 κειμένηπερίπτωση,διενήργησε δικήτης έρευνα,προέβησε κρίσεις αναφορικά με έναέκαστο των υποψηφίων καισυστάθμισε όλατα νόμιμα κριτήρια προτού καταλήξει, όπως γίνεται φανερό απότα πρακτικά της συνεδρίασης της 12.11.91(Βλ. σχετικά,Αένια Δημη­ τρίουχ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4Α.ΑΛ. 1196. 20 Εξίσου αβάσιμος κρίνεται καιο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητήπουσυναψίστηκε στηθέση ότι,στοΦύλλαΠοιοτητας/Προαγωγής τουαιτητήγιατο έτος 1990, τόσο ο Κρίνων όσο καιο Γνω­ ματεύων Λειτουργός, μείωσαν αδικαιολόγητα τη βαθμολογία του 25 στο στοιχείο 6, Διαγωγή/Συμπεριφορά, από 10 σε 9, γεγονός που υποδηλοί ότι κατάτο χρονικό αυτό διάστημα ο αιτητής είχε δια­ πράξεικάποιοσοβαρόπειθαρχικόπαράπτωμα,γιατο οποίο όμως ουδέποτε ενημερώθηκε καιγιατο οποίο ουδέποτε τουδόθηκεη ευ­ καιρίανα ακουστεί. 30 Ηαξιολόγηση τουαιτητήστο επίδικο στοιχείο μετοβαθμό9,ο οποίοςυπολείπεται μόλιςκατάμιαμονάδατου ιδανικού, δενμπο­ ρεί να στοιχειοθετήσει με οποιοδήποτε τρόπο τον ισχυρισμό ότι ο αιτητήςδιέπραξεοποιοδήποτεπειθαρχικόπαράπτωμαή έστωυπέ35 δείξεαπρεπή συμπεριφορά,πουθακαθιστούσε υπόχρεητηναρμό­ δια αρχήνατου γνωστοποιήσει την πρόθεση της για "μείωση" της βαθμολογίας τουκαινατουδώσει τοδικαίωμαναακουσθεί. 40 Ο κάθευπάλληλος κρίνεται στα επί μέρους στοιχεία των Φύλλων Ποιότητας/Προαγωγής, ανάλογαμεταδεδομένατουέτουςγια τοοποίογίνεται ηαξιολόγηση καιδενέχειοποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμαότιη βαθμολογίατουπροηγούμενου έτουςθα μεταφερθεί ωςέχεικαιστο επόμενο. 1077 Χρυσοστομής,Δ. Ιωαννίοης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 2)
(1994)Εξάλλου οαιτητής,ενώ στο Φύλλο Ποιότητας/Προαγωγήςτου 1989 είχεβαθμολογηθεί με9στοστοιχείο 9,Αίσθημα Ευθύνης,στο Φύλλο Ποιότητας/Προαγωγής του έτους 1990 είχε βαθμολογηθεί με 10. 5 Είναι η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή πως κατάτον ου­ σιώδηχρόνοδιενέργειας τωνπροαγωγώνδενυπήρχεκενήθέσηΤο­ μεάρχηστον Δορυφορικό Σταθμό, αλλάστην Υποδιεύθυνση Κατα­ σκευών,τογεγονός δεαυτόθαπρέπειναοδηγήσει τηνεπίδικηαπό­ φασησε ακύρωσηλόγωπλάνηςπερί ταπράγματα,εφόσον πληρώ- 10 θηκε θέση η οποία δεν ήταν κενή και παραλείφθηκε η πλήρωση πράγματικενής θέσης. Συμφωνώμετηνομολογιακή αρχήπουεπικαλέστηκε οδικηγό­ ρος του αιτητή,ότι ο διορισμός υπαλλήλου σε μηκενή θέσηθεω- 15 ρείται παράνομοςλόγωπλάνηςπερί τοδίκαιο. Η αρχήόμως αυ­ τήδενέχειεφαρμογήστηνυπόκρίση περίπτωση,γιατολόγοότιη καθ' ηςη αίτησηΑρχήδενπροχώρησε σεπλήρωση μη κενής θέσης, αλλά πλανήθηκε αναφορικάμε το Τμήμα στο οποίο η κενήθέση υφίστατο. Είναιβασικήαρχήστηνομολογία πως,γιαναεπιφέρει ακύρωση τηςπροσβαλλόμενης πράξης,η πλάνηπερίταπράγματαπρέπεινα είναι ουσιώδης καινα έχει ασκήσει ουσιαστική επίδρασηστην κρί­ σητουδιοικητικούοργάνου(βλ. Σπηλιωτόπουλος,"Εγχειρίδιον Δι- 25 οικητικού Δικαίου", 1978, σελ.416 και 417). Συμφωνώ μετην εισήγησητουδικηγόρουτωνκαθ' ωνηαίτηση, πωςη πλάνητηςΑρχήςαναφορικάμετοΤμήμαστοοποίουφίστα­ τοηκενήθέση,δενεπηρέασεμεοποιονδήποτετρόποτηνκρίση της 30 όσον αφοράτην ουσιαστική καταλληλότητα των υποψηφίων προς πλήρωση των θέσεων. Αντίθετα μεότι υποστήριξε ο δικηγόρος του αιτητή, μεμπτήθα ήτανη απόφαση τηςΑρχήςανη επιλογήθαγινότανμεβάση τακρι- 35 τήρια που καθιέρωσε ο Καν. 10
(7),αλλά ανάλογα με ταΤμήματα στα οποίαυφίσταντο οι κενές θέσεις (Βλ. σχετικά, 'ΕλληΧρίστοδονλίδονv.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 40). Δενμεβρίσκει επίσηςσύμφωνοηεισήγησητουδικηγόρουτουαι- 40 τητήότιηΑρχήδενεφάρμοσεενιαίομέτροκρίσεως,γιατολόγοότι δενέκαμε ρητήαναφορά σταακαδημαϊκάπροσόντα του αιτητή. ΤακριτήριαγιαπροαγωγήτωνυπαλλήλωντηςΑρχήςκαθορίζο1078 20 4 Α.ΑΛ. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2) Χρνσοστομής,Δ. νταιαπότονΚαν. 10
(7)καιείναιηυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδο­ σητουςκαιηενγένειουσιαστική καταλληλότητα τους,όπως προ­ κύπτειαπόταστοιχεία τουφακέλουτους,ταφύλλαποιότηταςκαι ταφύλλαπροαγωγήςτους. 5 Ταπιοπάνωκριτήριαείναιαυτάπουλήφθηκανυπόψηκαθόλα τα στάδιατης διαδικασίας,τόσο απότο Συμβούλιο Προσωπικού, όσοκαιαπότονΔιευθυντήκαιτοίδιοτοΔιοικητικόΣυμβούλιοτης Αρχής. 10 Τογεγονός ότιτοΔιοικητικό Συμβούλιοχρησιμοποίησε για κά­ θεέναυποψήφιοδιαφορετικήαιτιολογίααπότουςυπόλοιπους,δει­ κνύειότιηέρευναπουδιενεργήθηκεήτανουσιαστικήκαιότισυνε­ κτιμήθηκανκαισυσταθμίστηκαν ταστοιχεία εκείνα πουσυνέθεταν 15 τηνουσιαστικήκαταλληλότητατουκάθευποψηφίουξεχωριστά. Ο δικηγόρος του αιτητήυποστήριξε ότι η υπεροχή του αιτητή έναντιτωνενδιαφερομένων μερώνήτανέκδηλημεβάσητοσύνολο τωννομοθετημένων κριτηρίων. 20 Τομέροςτηςεισήγησης πουεπικεντρώθηκεστηνυπεροχήτουαι­ τητή σεπροσόντα λόγωκατοχήςτου πλεονεκτήματος έχει ήδη κα­ λυφθεί καιαπορριφθείσεπροηγούμενοστάδιοτηςαπόφασης. 25 Η κατά6μήνεςαρχαιότητατουαιτητήέναντιτωνενδιαφερομέ­ νων μερώνΠαρτζίληκαιΧούτρηστηνπροηγούμενηθέση,είναιπο­ λύμικρήκαιασήμαντουβάρους. Εξάλλουη αρχαιότητα,όπωςκαι τα προσόντα,δεν αποτελούν ξεχωριστό στοιχείο κρίσης για τους υπαλλήλους της Α.ΤΗ.Κ. σύμφωνα με τον Καν. 10
(7), ούτε και 30 εφαρμόζεται αναλογικά ηνομολογία πουδιαμορφώθηκεγια τους δημοσίουςυπαλλήλους,όπουηαρχαιότητααποτελείένααπότανο­ μοθετημένα κριτήρια. Ενπάσηπεριπτώσει, δεν αποκλείεται ησυ­ νεξέτασητηςαρχαιότηταςκαιτωνπροσόντων ωςστοιχείων προσ­ διοριστικώντηςουσιαστικήςκαταλληλότητας,μαζίμεταυπόλοιπα 35 στοιχεία σταοποίααναφέρεταιο Κανονισμός (βλ.ΜερόπηΚολο· κασίόον v.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4 ΑΛΛ. 4801,Αένια Δημητρίου κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 ΑΛΛ. 1196 και Χαράλαμπος Σίοπιτής χ,ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 1333). 40 Οδικηγόροςτουαιτητή ορθάδενυποστήριξε ότι οαιτητήςυπε­ ρείχεσε αξίαέναντι των ενδιαφερομένων μερών 1 και2 καιορθά παραδέκτηκεότι υστερούσεσε αρχαιότητα κατά8χρόνιαπερίπου έναντιτουενδιαφερόμενου μέρους 3,ΧαράλαμπουΚίττου. 1079 Χρυσοστομής,Δ. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 2)
(1994)Η ισχυριζόμενη υπεροχήτουαιτητήσεαξίαέναντιτουενδιαφε­ ρόμενου μέρους 3,δεν υποστηρίζεται απότηβαθμολογίατωνδύο υποψηφίων στα ΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγής. Το άθροισματου συνόλουτηςβαθμολογίαςπουσυγκέντρωσεοαιτητήςαπότο 1985 καιμετέπειτααπότονΚρίνοντακαιΓνωματεύονταΛειτουργό,862 5 βαθμοί,υπολείπετο τουαντίστοιχουαθροίσματοςτηςβαθμολογίας τουενδιαφερόμενου μέρους 3,πουείχεσυγκεντρώσει 920-921 βαθ­ μούς. Αντίθετα μεταόσαυπέβαλεοδικηγόροςτουαιτητή,ηεισήγηση 10 του Γενικού Διευθυντή υπέρ της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών, ήταν σαφώς διατυπωμένη,επαρκώς αιτιολογημένη και σε πλήρησυμφωνία μεταστοιχείατων φακέλων. Το ίδιοκαιη Συμ­ βουλή του Συμβουλίου Προσωπικού,το οποίο διεξήγαγεενδελεχή έρευνα,προέβησεσυγκριθείς καιαξιολογήσεις καιεφάρμοσεορθά 15 τους Κανονισμούς. ΗΕισήγησητουΓενικούΔιευθυντήείναιένααπόταστοιχείατα οποία ηΑρχήλαμβάνει υπόψηπριν απότηδιενέργεια τωνπροα­ γωγών,σύμφωνα μετον Καν. 10
(5). Στηνυπόεξέτασηυπόθεση,η 20 ΑρχήέλαβευπόψητηνΕισήγησητουΓενικούΔιευθυντήκαιτηΣυμ­ βουλή του Συμβουλίου Προσωπικού, προέβηόμως καισε δικήτης έρευνακαικρίσητωνδεδομένων γιατουςυποψήφιους. Από το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλωνπροκύπτειότι, 25 τόσοοαιτητήςόσοκαιταενδιαφερόμεναμέρη,ήταναξιόλογοι και ικανοί υπάλληλοι, όμως ο αιτητής απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχήέναντιτωνενδιαφερομένων μερών. Από τοσύνολοτωνενώπιον μουστοιχείων, έχωκαταλήξειπως 30 ηεπίδικηαπόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήγιατηνΑρχήκαι κανέ­ ναςλόγοςακύρωσηςτηςδενέχει θεμελιωθεί. Η προσφυγή απορρίπτεταικαι η επίδικηαπόφασηεπικυρώνε­ ται. Δενεπιδικάζονταιέξοδα Η προσφυγή απορρίπτεταιχο)ρίς έξοδα. 1080 35

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.