4 ΑΛΛ. 25Μαΐου, 1994 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΤΑΛΙΑΔΩΡΟΣ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ'ου ηαίτηση. (Υπόθεση AQ. 57/93) ΔιοικητικόΔίκαιο— Αρμοδιότηταδιοικητικώνοργάνων— Ελλειψηαρ μοδιότηταςτον οργάνουπου εκδίδει την διοικητική πράξηαποτελεί λόγοακύρωσηςτης—Εξετάζεται αυτεπάγγελτα—Α νάγκηδικαστικής ακύρωσηςτηςδιοικητικήςπράξης, Προσβάλλοντας μετηνπροσφυγήτουτην απόφασητουκαθ' ου η αίτησηνατουκαθορίσει τοποσό των ΛΚ706,83πουόφειλε νακαταβάλειγιασκοπούςυδατοπρομήθειαςστηνυπόανέγερσηοικοδομήτου, οαιτητής ισχυρίστηκε ανάμεσασ1 άλλαπωςηεπίδικηαπόφαση εκδό θηκεαπόαναρμόδιο όργανο. Τό~Ανώτατο~Δικαστήριο ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση,απο φάσισεότι:
(1)Μιαδιοικητικήπράξηγιαναείναιέγκυρηπρέπεινααπορρέειαπό διοικητικόόργανοκαθ'ΰλη,κατάτόποκαικατάχρόνογιατηνέκ δοση της. Έλλειψη αρμοδιότητας του οργάνου που εξέδωσε την πράξησυνιστά λόγο ακύρωσης, ο οποίος μπορεί να εγερθεί είτε απότουςδιάδικους,είτεαπότοΔικαστήριοαυτεπάγγελτα. Σύμφωνα με τις πρόνοιες των Αρθρων Ι3(γ) και 30
(1)του περί Υδατοπρομηθείας (ΔημοτιχαΙ και Αλλαι Περιοχαί) Νόμου,Κεφ. 350, όπως τροποποιήθηκαν,αρμόδιο όργανο για την επιβολήδι καιωμάτων και επιβαρύνσεων για την παροχήνερού και υπηρε σιών είναιτοΣυμβούλιο Υδατοπρομήθειας. 1153 Ταλιαδώφοςν.Συμβ.Υbat. Λευκωσίας
(1994)Κανένα στοιχείοδενπροσκομίστηκεστο Δικαστήριο πουνααπο δεικνύειότι είχεπροηγηθεί οποιαδήποτεσυλλογικήαπόφασητου Συμβουλίου. Χωρίς την απόφασητου φορέααρμοδιότητας που καθόρισε ο Νόμος, ο προσδιορισμός των δικαιωμάτων παροχής νερούαπότους υπαλλήλους ήτοδιευθυντή τουΣυμβουλίου ήταν 5 ανεπίτρεπτος.
(2)Παρά το γεγονός ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε αναρμοδίως, εντούτοιςαυτήπροσδιόρισεκατάτρόποκαθοριστικήταπληρωτέα δικαιώματατουαιτητήκαισφράγισετηντύχητηςαίτησηςτου. Για 10 τολόγοαυτόηαπόφασηέχειανάγκηναακυρωθεί καιδικαστικά. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Tsangari v.Republic
(1986)3CLR.2608, Damian v.Republic
(1987)3CLR. 1849, 20 Αναστασιάδης κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αμαθούντος
(1992)4 ΑΛΛ. 1140, Lordos&Sons(Umassol)Ltdv.Republic
(1978)3CLR. 215, 25 Argyroua.o. v.Republic
(1983)3CLR. 474, Republic v.Demetrioua.o.
(1972)3 CLR. 219, 30 Χριστοδονλον κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1103, Δημοκρατίαν.Χατζηπαντελή
(1989)3ΑΛΛ.
- Προσφυγή. 35 Προσφυγή εναντίον της απόφασης ταυ καθ' ου η αίτηση με την οποία καθορίοτηκε σε £705.83,-το ποσό το οποίο όφειλενα καταβάλειο αιτητής για σκοπούς προμήθειας ύδατος στηνυπό ανέγερση οικοδομή του. 40 Μ. Αναστασίου, γιατον Αιτητή. Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον Καθ' ουη αίτηση. Cur. adv. vult. 1154 4 ΑΛΛ. Ταλιαδωρος ν.Συμβ.Υδατ. Λευκωσίας ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ.: Μετηπροσφυγή αυτήο αιτητής ζητά απότοΔικαστήριο τηνπιοκάτω θεραπεία: 5 10 "Δήλωσηκαι/ή απόφασητου Δικαστηρίου ότι η απόφασητου Καθ'ουη Αίτηση,διά της οποίας καθορίστηκε εις £705.83,-το ποσότοοποίοόφειλενακαταβαλειοΑιτητήςδιασκοπούςπρο μήθειαςύδατοςεις τηνυπόανέγερσιν οικοδομήτου,επίτουοι κοπέδουτουτοοποίοπεριγράφεταιστοντίτλοιδιοκτησίαςπου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α, είναι άκυρη,παράνομη και στερημένηοιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." Μετάαπόκοινή αίτησητους,οαιτητήςκαιοΧριστάκηςΤαλιαδωρουεξασφάλισαν απότοΔήμοΛευκωσίαςτην μεαριθμό00232 άδειαοικοδομής γιατηνανέγερση δέκακαταστημάτωνκαι υπόγει15 ου χώρου στάθμευσης συνολικού όγκου 116083κ.π.,στα τεμάχια τουςμεαριθμούς892 και893,Φ/Σχ. ΧΧΙ.54.5ΙΙστουςΑγίουςΟμολογητές, επαρχίαΛευκωσίας. (ΒλέπεΤεκμήριο 1 στηνένσταση.) Στις 19/11/1992 ο δικηγόρος του αιτητή απηύθυνε προς το 20 καθ'ουη αίτησηΣυμβούλιο τηνακόλουθη επιστολή: "Έχουμε εντολήπαράτουπελάτου μαςκ. Μιχαλάκη Ταλιαδώρου,εκΛευκωσίας,ν' αναφερθούμεστοπιοπάνωθέμακαινα σαςπληροφορήσουμε ωςακολούθως: 25 30 35 40
- Κατά ήπερί τις8.11.92 επληροφορήσατε προφορικάτονκ. Γεώργιο Αναστασίου, αρχιτέκτονα της ως άνω οικοδομής, ότι θαχορηγήσετεδικαίωμαπρομηθείαςύδατοςεις τον ως άνωπελάτη μαςεφ' όσονκαταβαλειτο ποσό το οποίοκα θορίσατε.
- Τοκαθορισθέν ποσότουπολογίσατε όχι όπωςοφείλατε,με βάσητονόγκοτηςωςάνωοικοδομήςτουπελάτουμας,αλλ' εντελώς αυθαίρετα και παράνομα, με βάση τον συνολικό όγκοτης ρηθείσης οικοδομής καιτης εφαπτομένηςειςαυτή ανεγερθησομένης οικοδομής,γιατιςοποίες έχειεκδοθεί μία ενιαίαάδειαοικοδομής. Ας σημειωθείδεότι ήσαστε ενήμε ροι τουγεγονότοςότι ηεφαπτομένηανεγερθησομένηοικο δομήδενείναιοικοδομήτουπελάτουμαςαλλάτουκουΧρίστουΤαλιαδώρου, εκΛευκωσίας,ότιαυτήδενπρόκειταινα ανεγερθεί επίτουπαρόντοςκαιότιουδεμίααίτησηυπεβλή θη,καιουδεμίαανάγκη υπάρχει,διάτηνποομήθειαύδατος ειςαυτήν. 1155 Παπαδόπουλος, Δ. Ταλιαδωρος ν.Συμβ. Υδατ. Λευκωσίας
(1994)- Οπελάτης μαςπιστεύει ότιτοποσόπουτουζητείτενα κα ταβαλει είναι εσφαλμένα υπολογισμένο και υπερβαίνει το ποσό τοοποίο αυτόςοφείλεινακαταβαλεισύμφωνα μετο Νόμοκαι/ή τους σχετικούς Κανονισμούς καιότι η απαίτη ση σας όπως το καταβαλειείναι παράνομηκαι καθ'υπέρ- 5 βάσηεξουσίας.
- Εντούτοις,λόγωτουότι ο πελάτης μαςχρειάζεταιεπειγό ντως και απαραιτήτωςτην προμήθεια ύδατοςδιασκοπούς ανεγέρσεως τηςωςάνωοικοδομήςτου,προτίθεταινακατά- 10 βάλει το ποσό το οποίο του ζητήσατε,άνευβλάβηςκαι με πλήρη επιφύλαξη των δικαιωμάτων του,προτίθεται δε να λάβει άπαντατααναγκαίαδικαστικάμέτραπροςακύρωση της αποφάσεως σας και προς επιστροφή του ποσού με το οποίοεσφαλμέναεχρεώθηκε." 15 Στις24/11/1992 ο αιτητήςκαιο Χριστάκης Ταλιαδώρος υπέβα λαναπόκοινούαίτησηστοσχετικό έντυπο,Σ.Υ.Λ. 21,γιατη μετα φοράύδατοςσταπροαναφερθέντα υποστατικάτους. Ηπληρωμή των δικαιωμάτωνέγινευπόδιαμαρτυρία αναφορικά μετον τρόπο 20 υπολογισμού τους μεβάσητονκτιριακόόγκο του συνόλουτηςοι κοδομής. Ο δικηγόρος τουαιτητήπρόβαλετουςακόλουθους λόγους ακύ ρωσης: 1) Ηεπίδικη απόφασηήταναποτέλεσμα νομικής πλάνηςκαι εσφαλμένης ερμηνείαςτουΚανονισμού5τωνπερίτουΣυμ βουλίου Υδατοπρομηθείας Λευκωσίας Κανονισμών του 1987, ΚΛ.Π. 203/87· ουπολογισμός τωνπληρωτέων δικαι- 30 ωματων όφειλε να είχεγίνει με βάσητον όγκο τηςανεγερθείσηςήδηοικοδομήςτουαιτητήκαιόχι μεβάσητοσυνολι κόόγκοκαιτωνδύοοικοδομών,γιατολόγοότιηοικοδομή πουανήκεστοΧριστάκηΤαλιαδώροδενανηγέρθηαλλάού τεκαιυπήρχεπρόθεσηανέγερσης τηςστοπαρόνστάδιο. 35 2) Ηαπόφαση λήφθηκε από αναρμόδιοόργανο· εφόσον οαιτητήςαμφισβήτησε τηνερμηνεία πουδόθηκεστον Κανονι σμό5 των Κανονισμών από τοναρμόδιουπάλληλο,τοθέ μαέπρεπε να είχεπαραπεμφθείστο Συμβούλιο προςλήψη 40 απόφασηςήνατοείχετουλάχιστον επιληφθεί ο ίδιοςοΔι ευθυντήςτουΣυμβουλίου. 3) Η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκεκατάκατάχρησηκαι/ή 1156 25 4ΑΛΛ. Ταλιαδώροςν.Συμβ. Υδατ. Λευκωσίας Παπαδόπουλος, Δ. υπέρβαση εξουσίας. 5 4) Ηπροσβαλλόμενη απόφασηπαραβίαζετιςαρχές της χρη στήςδιοίκησης,τοΝόμο,τηνομολογία καιτιςαρχέςτουδιοικητικούδικαίου. Μια διοικητική πράξηγια ναείναι έγκυρη πρέπει νααπορρέει απόδιοικητικό όργανοαρμόδιοκαθ'ύλη, κατάτόποκαικατάχρό νογιατηνέκδοσητης. Ελλειψηαρμοδιότηταςτουοργάνουπουεξέ10 δώσε τηνπράξη συνιστά λόγοακύρωσης,οοποίος μπορεί ναεγερ θείείτεαπό τουςδιάδικους,είτεαπότοΔικαστήριο αυτεπάγγελτα. (Βλέπε Στασινόπουλου, "Δίκαιον των Διοικητικών Διαφορών", 1964, σελ. 210-211,Tsangari v.R.
(1986)3C.L.R. 2608,Damian ν. R.
(1987)3C.L.R.1849καιΠέτροςΑναστασιάδηςκ.ά. ν.Σνμβουλί15 ονΒελτιώσεωςΑμαθονντος{\990.)4Α.Α.Δ. 1140. Ανκαι οαιτητήςδεν προσδιόρισε επακριβώςτηδιοικητικήπρά ξη που αποτέλεσε τοαντικείμενο της προσφυγής του,είναι εντού τοις φανερόπως εκείνο τοοποίο προσέβαλε ήταντο μέρος εκείνο 20 τουεντύπου της αίτησης που επροορίζετο για επίσημη χρήση. Το μέρος αυτόέφερετιςυπογραφέςτουΤεχνικού Βοηθούπουετοίμα σετην αίτησηκαιτουΤεχνικού Επιθεωρητήοοποίος σύστησετην παροχή. 25 Οδικηγόρος τουαιτητήαμφισβήτησε τηναρμοδιότητατων δύο πιο πάνω υπαλλήλων καιυπέβαλε πως μόνο εάν τοέντυπο υπογράφετο καιαπότοΔιευθυντή θα αποτελούσε έγκυρη διοικητική πράξη. 30 Σύμφωνα μετις πρόνοιες των άρθρων 13(c) και 30
(1)του περί — Υδατοπρομηθείας-(Δημοτικαί καιΑλλαι Περιοχαί) Νόμου, Κεφ. 350,όπωςτροποποιήθηκαν, αρμόδιοόργανογιατηνεπιβολήδικαΰ ωμάτωνκαιεπιβαρύνσεων γιατηνπαροχή νερούκαιυπηρεσιών εί ναιτοΣυμβούλιο Υδατοπρομήθειας. 35 Κανένα στοιχείο δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο που να αποδεικνύει ότιείχε προηγηθεί οποιαδήποτε συλλογικήαπόφαση τουΣυμβουλίου. Χωρίςτηναπόφασητουφορέααρμοδιότηταςπου καθόρισεονόμος,οπροσδιορισμός τωνδικαιωμάτωνπαροχήςνε40 ρούαπό τους υπαλλήλους ήτο Διευθυντή τουΣυμβουλίου ήταν ανεπίτρεπτος. (Βλέπεσχετικά,Lordos&Sons(Limassol)Ltdv.R.
(1978)3C.L.R. 215,ArgyrouandOthersv.R
(1983)3C.L.R.474.) Παράτο γεγονός ότιηεπίδικη απόφαση λήφθηκε αναρμοδίως, 1157 Παπαδόπουλος, Δ. Ταλιαδώρος ν. Συμβ.Υδατ. Λευκωσίας
(1994)εντούτοις αυτήπροσδιόρισε κατάτρόποκαθοριστικό ταπληρωτέα δικαιώματατουαιτητήκαισφράγισε την τύχητηςαίτησης του.Πα τολόγοαυτόη απόφασηέχειανάγκη ναακυρωθεί καιδικαστικά. Όπως επισημαίνεται στον Τάχο, "Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο", 5 2η Εκδοση, σελ. 328, "Είναι απαραίτητοναδιαπιστώνεται η ελατ τωματικότητατωνπράξεωναυτώνμετηδιοικητικήακύρωση(ανά κληση)ήτηδικαστικήακύρωσητους,ώστεναυπάρχειασφάλειαδι καίουστις έννομεςσχέσειςμεταξύδημόσιαςδιοίκησης καιδιοικού μενου. [Βλέπε,επίσης,Λ. v.CostasDemetrioa and Others
(1972)10 3 CLR. 219, Ανδρουλα Χριστοδούλον και Αλλη ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΛΛ. 1103, Δημοκρατία ν. Παντελή Χατζητταντελή
(1989)3Α.Α.Δ. 961 και Πέτρος Αναστασιάδηςκαι Άλλος ν,Συμ βουλίουΒελτκόσεωςΑμαθονντος(\992) 4 Α.ΑΑ 1140]. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει. Ηεπίδικηαπόφαση,η οποίαλήφθηκε απόαναρμόδιοόργανο, ακυρώνεται. Δεν εκδίδεται διάταγμαωςπρος ταέξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 1158 1 ι 15