← Κύπρος

clr/1994/1994_4_1238.pdf

(1994)31 Μαΐου, 1994 [Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Πρόεδρος] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 452/89) ΠροσφυγήβάσειτουΑρθρου 146τουΣυντάγματος— Έννομοσυμφέρον — Διάταγμα κηρύξεως αρχαίουμνημείου— Επιπτώσεις— Γεννάτο απαραίτητοέννομοσυμφέροντουΑρθρον
  1. Μετην προσφυγή οι αιτητές επεδίωξαν τηνακύρωση τουΔιατάγματος ημερ. 21/4/89(Κ.Δ.Π. 93/89)που περιελάμβανε κήρυξη ωςαρ­ χαίωνμνημείων ορισμένωνκτιρίων ιδιοκτησίαςτωναιτητών. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σεότι:
  2. Το επίδικο διάταγμα μπορούσε να προσβληθεί με την παρούσα προσφυγήκάτωαπότοΆρθρο 146.1 τουΣυντάγματοςδιότι είναι διοικητικής καιόχι νομοθετικής φύσεως. Από τηςδημοσιεύσεως δετουδιατάγματος επέρχονταισυνέπειεςκατάΝόμοόσοναφορά 15 τηνελεύθερηδιάθεση,αξιοποίησηήχρήσητουκηρυχθέντος κτιρί­ ουωςμνημείου αρχαίουκαιοι αιτητέςεπηρεάζονταιυπότηνιδιό­ τητατουςωςιδιοκτήτεςτου,έχουνδεενεστώςέννομοσυμφέροντο οποίοεπηρεάζεταιδυσμενώς καιάμεσααπότηςδημοσιεύσεωςτου διατάγματοςεφόσον αναπόφευκταεπηρεάζεταιμεταξύάλλων και 20 ηοικονομική αξίατωνπεριουσιών τους. Οσχετικός φάκελοςτηςυπόθεσηςαποκαλύπτειότιείχεπροηγηθεί πλήρης και εμπεριστατωμένη έρευνα από το Διευθυντή και δεν 1238 10 4Χ.ΧΛ. 5 Μανρονικόλακ.ά.ν.Δημοκοατίας υπήρχεοτιδήποτε αντίθετο μετις αρχέςτου ΔιοικητικούΔικαίου στηλήψητωναπόψεωνκαιάλλωνκρατικώνοργάνωνήαρμοδίων φορέωναπότοΔιευθυντήκατάτηδιεξαγωγήτηςερευνάςτου.Φαί­ νεταιεπίσηςπολύκαθαράότιτησχετικήαπόφαση-εισήγηση-την πήρε ο Διευθυντής του Τμήματος Αρχαιοτήτων, τα δε υπόλοιπα όργανα ήφορείς των οποίων ζητήθηκανοι απόψεις δενάσκησαν οποιαδήποτεαποφασιστικήαρμοδιότητα. Η απόφασηήταναιτιο­ λογημένη,ηδεαιτιολογίατηςυπάρχειτόσοστοσώματηςόσοκαι στοσχετικόφάκελοτηςδιοίκησης. 10 Ενόψειτων ανωτέρωήτανεύλογαεπιτρεπτό στο ΥπουργικόΣυμ­ βούλιο,υπότοφωςτωνπρονοιώντουΠερίΑρχαιοτήτωνΝόμου Κεφ. 31καιόλωντωνγεγονότωνπουτέθηκανενώπιοντου,ναπροβείστην έκδοσητουεπίδικουΔιατάγματος. 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίς·έξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Papafilippou v.Republic 1 R.S.CC62, Demetriadesa.o. v.Republic
(1986)3CLR. 557, Christodoulou v.Republic
(1986)3C.L.R. 2484, 25 Zevedeou v.Republic
(1972)3CLR. 236, ΙερόςΝαόςΧρυσέΚεούσηςv. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)3Α.ΑΛ. 3074, 30 Charalambiaes v.Republic
(1984)3CLR. 1516, Cytechno Ltdv. Republic
(1976)3CLR.
  1. Προσφυγή. 35 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση με την οποία κηρύχθηκαν ως αρχαία μνημεία τα κτίρια τα οποία βρίσκο­ νται στηΛάρνακα, ενορία ΣκάλαςΦ/Σχ.XL 1/57.4.
  2. Σύμπλεγμα Ε' Τεμάχια250,251,252και253καιτων οποίων οι αιτητές είναιεγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες. Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές. Μ. ToiOJtJta,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας Α ' , γιατους Καθ'ων η 1239 Μουρονικόλο κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)αίτηση. Cur. adv. vult. Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Μετηπροσφυγήαυτήοιαιτητέςζητούντην ακύρωση τηςαπόφασηςτωνκαθ' ων ηαίτησηηοποίαπεριέχεται 5 στην Κ.Δ.Π. 93/89,ηοποίαδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδα τηςΔημοκρατίας, αρ.2404,ημερομηνίας21Απριλίου 1989,Παράρ­ τημαΤρίτο,Μέρος Ι,μετηνοποίακηρύχθηκανωςαρχαίαμνημεία τακτίριαπουπεριγράφονταισεαυτήκαιβρίσκονταιστηΛάρνακα, ενορία Σκάλας Φ/ΣχXLI/57.4.1 Σύμπλεγμα Ε' Τεμάχια250, 251, 10 252 και253 καιτωνοποίωνοιαιτητέςείναιοιεγγεγραμμένοι ιδιο­ κτήτες. Η πιο πάνω Κανονιστική Διοικητική Πράξη έγινε από το Υπουργικό Συμβούλιο,ασκώνταςτις εξουσίεςποτ) χορηγούνταιο' 15 αυτόδυνάμειτουάρθρου6
(1)τουπερίΑρχαιοτήτων Νόμου, Κεφ. 31,όπωςτροποποιήθηκεαπότους Νόμους48του 1964, και32του 1973, στη συνέχεια ο"Νόμος". Μεαυτή διάτασσεόπωςοι αναφε­ ρόμενοι "χώροικαικτίριακηρυχθούνωςΑρχαίαΜνημείακαιπρο­ στεθούν στοΔεύτερο ΠίνακατουΝόμου." 20 Ο Διευθυντής τουΤμήματοςΑρχαιοτήτων έδοσετηνπροβλεπό­ μενηαπότοεδάφιο
(2)τουάρθρου6τουΝόμουΓνωστοποίησηπου δημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςτης29ης Ιουλίου 1988, μετην Κ.Δ.Π.200/88, ΠαράρτημαΤρίτο Μέρος Ι,και 25 με τηνοποίακοινοποίησε τηνπρόθεση τουνακηρύξει σαναρχαία μνημεία Δεύτερου Πίνακα,μεταξύάλλων,καιταπιοπάνω κτίρια των αιτητών,ταοποίαπεριγράφονταιως "Σύμπλεγμακαταστημά­ τωνΛαϊκής Αρχιτεκτονικής, Λάρνακα,ΕνορίαΣκάλας". 30 Πρινπροβείστην ενέργειααυτήοΔιευθυντήζήτησεκαιπήρετις απόψειςτουΔήμουΛάρνακος(Παραρτήματα2και3)καιτουΤμή­ ματος Πολεοδομίας και Οικήσεως (Παράρτημα4), οι οποίοι και συμφώνησαν μετηνπροτεινόμενη κήρυξητωναρχαίωνμνημείων. 35 Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, με επιστολή του ημερομηνίας 30 Αυγούστου 1988, ζήτησε από τοΔιευθυντή ναπληροφορηθεί κατάπόσο είχανληφθείοποι­ εσδήποτεενστάσεις εναντίοντηςΓνωστοποίησης αυτής,στηνοποία αναφέρετορητάότι,"οποιοδήποτεπρόσωποτουοποίουτοσυμφέ- 40 gov δυνατόναεπηρεαστεί μετηνπροτεινόμενηκήρυξη μπορείοπο­ τεδήποτεμέσασεέναμήνααπότηνημερομηνίατηςπαρούσαςγνω­ στοποιήσεως να υποβάλει ένσταση στο Διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων προςεξέταση αυτήςαπ»τοΥπουργικό Συμβούλιο." 1240 4 Α.ΑΛ. Μαυρονικόλα κ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Ο Διευθυντής πληροφόρησε το ΓενικόΔιευθυντή πως μόνο μια ένσταση είχευποβληθεί πουαναφέρετοσε άλλο τεμάχιοάσχετο με τηνπαρούσαυπόθεση. 5 Το Υπουργικό Συμβούλιο στη συνεδρίαση του ημερομηνίας 24 Μαρτίου 1989 μετάαπόμελέτητηςπρότασηςπουτουείχευποβλη­ θεί καθώςκαιόλων των σχετικών γεγονότων που περιείχοντο στο έγγραφοπουεπισυνάφθηκεστηνπρότασηκαιπουείναιτοΠαράρ­ τημα 8 στην Ένσταση,αποφάσισε να κηρύξει με διάταγμα, μεταξύ 10 άλλων,τακτίριατωναιτητώνωςαρχαίαμνημείαΔεύτερουΠίνακα. Στηνπαράγραφο8τουΣυμπληρώματος,πουεπισυνάφθηκεστο πιοπάνωΠαράρτημα, αναφέρετοότι: 15 20 25 'Τα κτίρια καιοι χώροι πουαναγράφονταιστη Γνωστοποίηση παρουσιάζουν αρχαιολογικό, ιστορικό, αρχιτεκτονικό καικαλ­ λιτεχνικό ενδιαφέρον. Η κήρυξη τους σε αρχαία μνημεία επι­ βάλλεται για προστασία καιτον έλεγχοτους απότοΤμήμα Αρ­ χαιοτήτων,ώστεν' αποφευχθείηχρησιμοποίηση τουςκατάτροποπουναμπορεί ναοδηγήσει στηνκαταστροφήτουςκαιγιανα μπορεί το Τμήμα να προβαίνει στις αναγκαίες εργασίες για τη συντήρηση τους. Το Διάταγμα αυτό του Υπουργικού Συμβουλίου δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας στις 21 Απριλίου 1989 καιεναντίον τουοι αιτητέςκαταχώρισαντηνπαρούσαπροσφυγή. Στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, σε όση έκταση εσχετίζετο μεταεπίδικαθέματαεφόσον,όπωςπροαναφέρθηκε,κα30 μιάάλλη ένσταση δενείχευποβληθεί εκτός απόεκείνητων ιδιοκτητων τουτεμαχίου 679 στο χωριό-Μαρώνι,-αναφεροντο-τα ακόλου^ θα: 35 40 "β)μελέτησετο σχέδιο Διατάγματος,που ετοιμάσθηκε σύμφωνα μετοάρθρο6
(1)τουπερί Αρχαιοτήτων Νόμου,Κεφ.31και Νόμων48 του 1964 και 32του 1973 και επισυνάπτεται στην Πρότασηως Παράρτημα'IV', μετοοποίοτοπιοπάνωκτή­ ματουπελάτητουαιτητήκηρύσσεται μαζίμεάλλους χώρους καικτίριασε Αρχαίο Μνημείο καικατατάσσεται στο ΔευτεροΠίνακατουΝόμουκαιαποφάσισετοπιοπάνωΔιάταγμα να εκδοθεί." ΣτηνπιοπάνωΠρότασητουΥπουργικού Συμβουλίουέγινετεκ­ μηριωμένη ανάλυσητηςόληςκατάστασης. 1241 Λοΐζου, Π. Μαυρονικόλαχ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)Στοσημείοαυτόαξίζειναγίνειαναφοράκαιστηνεπιστολήτου ΔιευθυντήτουΤμήματοςΑρχαιοτήτων ημερ.30 Ιουλίου 1987 προς τον Πρόεδρο της Δημοτικής Επιτροπής Λάρνακας, στην οποία αναφέρετοότι,ο Διευθυντής απέστελλεπροςτηΔημοτικήΕπιτρο­ πή τοπογραφικό χάρτη των προτεινομένων Αρχαίων μνημείων ώστε να έχει τις απόψεις της επί του θέματος το συντομότερο με σκοπόναπροωθηθείηκατάλληληδιαδικασία. 5 Σε απάντηση του που απεστάλη στις 24 Μαρτίου 1988, ο Δή­ μαρχοςαναφέρθηκεστησυνάντησηπουέγινεστοΔημοτικό Μέγα- 10 ροστις25Φεβρουαρίου 1988,στηνοποίαπαραυρέθηκανεκπρόσω­ ποι του Τμήματος Αρχαιοτήτων του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, πληροφόρησε το Διευθυντή ότι τοΔημοτικό Συμβούλιο Λάρνακαςμελέτησετις εισηγήσειςπουείχανυποβληθείγιακήρυξη αρχαίωνμνημείων στηΛάρνακαστηνελεγχόμενηπεριοχήκαιανα- 15 φέρθηκε στις αποφάσεις που λήφθηκαν,οι οποίες σε όση έκταση αφορούσανστακτίριατωναιτητώνήτανοιακόλουθες: "(ζ) Τακτίριατωντεμαχίων239,251,252,253,254,257,262,263 της οδού Κλ. Καλογερά,264 της ΠαλαιάςΑγοράς και240, 20 241,250,245,217και282 τωνοδώνΠιερίδηκαιWATKINS προτείνονται σε Αρχαία Μνημεία και οι δρόμοι αυτοί να παραμείνουν χωρίς καμιάδιαπλάτυνση για τους σκοπούς δημιουργίαςτης ΠαραδοσιακήςΓειτονιάς. 25 Η επιστολή τελείωσε με την παράκληση, "όπως επισπευθοΰν όλεςοιδιαδικασίεςγιακήρυξητωνπροτεινόμενων κτιρίων σεαρ­ χαίαμνημεία,έχονταςυπόψηότιτοθέμααυτόσυνδέεταιάμεσααπό τη μιαμε τηδημιουργίαπαραδοσιακήςλαϊκήςγειτονιάς στηΛάρ­ νακακαιαπότηνάλλημετηνπροτεινόμενη ρυμοτομίατηςΛεωφό- 30 ρουΦανερωμένηςκαιΟδούΚλεάνθηΚαλογεράστηΛάρνακα." Είναι ηθέση των αιτητώνπωςοΔιευθυντής Αρχαιοτήτων ωςο ΠροϊστάμενοςτουΤμήματοςκαιειδικόςγιατιςαρχαιότητεςκαιτα αρχαία μνημεία,δενδιενήργησε οποιαδήποτεέρευνααναφορικάμε 35 τοζήτημαούτεκαιδόθηκεοποιαδήποτεσαφήςαιτιολογίαγιατηλή­ ψηενόςτόσοδυσμενούςγιατηνπεριουσίατουπολίτημέτρου,όπως είναι η συμπερίληψη της ιδιοκτησίας του στον Πίνακααρχαίων μνημείων. Επιπλέονπροβλήθηκεοισχυρισμός πωςη απόφαση λή­ φθηκεουσιαστικάαπότοΔήμοΛάρνακαςκαιπωςκαμιάαναφορά 40 δεν έγινεσεστοιχεία όπως ηποιότητατων υλικών κατασκευήςή η λαϊκήκαιαξιοπρόσεκτη αρχιτεκτονική,ήσε σημεία όπουοι οικο­ δομές των αιτητών εμφάνιζανστοιχεία ειδικής σημασίας ώστενα δικαιολογείται ηκήρυξητουςωςαρχαίων μνημείων. 1242 4Α.ΑΛ. 5 Μαυρονικόλα κ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π, ΕπίσηςπροβλήθηκεοισχυρισμόςότιηαρμοδιότητατουΔιευθυ­ ντήναεισηγηθείτηνκήρυξηΑρχαίων Μνημείωνείναιαποφασιστι­ κήκαι αποκλειστική του μονομελούς αυτούοργάνου,με βάσητο Αρθρο 6
(1)τουΝόμουκαιόχι εγκριτικήαποφάσεωςτουΔήμουή τηςΠολεοδομίαςούτεκαιθέμασυλλογικής ήεκσυμφώνουαπόφα­ σηςμετάαπόσύσκεψηάλλωνυπηρεσιακώνπαραγόντων. Σύμφωνα μετον περί Αρχαιοτήτων ΝόμοΚεφ.31 άρθρο6
(1), όπωςτροποποιήθηκεμετουςΝόμους48 του 1964 και32του 1973, 10 τοΥπουργικό Συμβούλιοέχειαρμοδιότητανακηρύξειέναυποστα­ τικόσαναρχαίο μνημείο. Τοάρθρο αυτό,σεόσηέκτασηείναισχε­ τικό,προβλέπει: 15 20 25 "6
(1)The Council of Ministers on the recommendation of the Director,from timetotimeby Order inthe Gazette(a)declare any object, building or sitewhich heconsiders tobe of public interest by reason of the historic architectural, traditional, artisticorarchaeological interest attachingtheretotobeanancient monument and shall at the same time declare whether such monumentshallbeaddedtotheFirstortotheSecondScheduleto this Law,as thecasemay be;" Μιακαιβρισκόμαστεστοθέματωννομοθετικών διατάξεωνστο άρθρο2τουΝόμουδίδεταιοορισμός τουαρχαίουμνημείου "'ancient monument'means- 30 (
  1. a)any object, building or site specified in the First or Second Scheduletothis Law; (
  2. b)any object, building orsitein respect of which theCouncilof Ministers hasmadeanOrderundersection 6ofthis Law 35 and shall include any part of the adjoining land which may be required for the purpose of fencing, covering, or otherwise preservingthemonumentfrom injury,asalsothemeansofaccess tosuchmonument;" 40 ΜετοΝόμο48 του 1964 καιαργότεραμετο Νόμο32του 1973, τροποποιήθηκεκαι ο ορισμός της λέξεως "antiquity","αρχαιοτης" καιτοάρθρο2τουΝόμουαρ.32του 1973 τώραπροβλέπει: "'αρχαιότης'σημαίνειπαναντικείμενονείτεκινητόνήτμήμα 1243 Λοΐζου, Π. Μαυρονιχόλο κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)ακινήτουιδιοκτησίας τοοποίον αποτελεί έργον αρχιτεκτονικής, γλυπτικής, γραφικής ζωγραφικής καιοιασδήποτε καθόλουτέ­ χνης,δι' ανθρωπινήςενεργείας παραχθέν, λαξευθέν,γραφένζωγραφηθένήενγένεικαθ'οιονδήποτε τρόπον καιεξοιασδήποτε ύλης κατασκευασθέν εν Κύπρω προ τουέτους 1850μ.χ.ήεκ- 5 σκαφένή ανασυρθένεκ τηςθαλάσσης εντόςτηςαιγιαλίτιδοςζώ­ νηςτηςΚύπρουπεριλαμβάνει πάντοιούτοαντικείμενον ήμέρος αυτού μεταγενεστέρως προστεθέν ανακατασκευασθέν,αναπροσαρμοσθέν ή υποκατασταθέν: 10 Νοείται ότιπροκειμένου περί τοιούτων έργων εκκλησιαστι­ κήςήλαϊκής τέχνης,υψίστης αραχιολογικής ήκαλλιτεχνικής ή ιστορικής σημασίας, αντί τουέτους 1850μ.χ.θαλογίζηται το έτος 1900 μ.χ." 15 Παραμένει όμως ο ορισμός "ancient monument", όπως είχε μια καιμετο άρθρο2 τουΝόμου 32του1973δενεπιφέρεται οποιαδήποτεαλλαγήσ'αυτόν. Επομένως ηεξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου ναενερ- 20 γήσεικάτωαπότοάρθρο6δεναλλοιώνεται από τηντροποποί­ ησητουορισμού του όρου"αρχαιότης". Από μέρους τηςΔημοκρατίαςηγέρθηκανδύοπροδικαστικές εν­ στάσεις: 25 1. ΗέκδοσητουεπίδικουΔιατάγματοςαπότοΥπουργικό Συμ­ βούλιο αποτελεί άσκησηνομοθετικής εξουσίας και/ηδεναπο­ τελείαπόφασηήπράξη οργάνου,αρχήςή προσώπουασκού­ ντων εκτελεστικήν ήδιοικητικήν λειτουργίαν μέσα στην έν- 30 νοιατουάρθρου 146.1 τουΣυντάγματος. 2. Τοεπίδικο Διάταγμα δενέχει προσβάλει, ευθέως ίδιον, ενεστός έννομο συμφέρον των Αιτητών μέσα στην έννοιατου άρθρου 146.2 τουΣυντάγματος. Προςυποστήριξη τωνπιοπάνωέγινεπαραπομπήστην υπόθεση Papafilippou v.TheRepublic1 R.S.C.C. 62,όπως και στιςυποθέ­ σειςDemetriadesandSon andAnotherv.TheRepublic
(1986)3 C.L.R.557,Chr. Christodoulou v. TheRepublic
(1986)3 CLR. 40 2484,όπως και στην υπόθεση Zevedeouv.TheRepublic
(1972)3 C.L.R. 236. Σχετική κατά την κρίση μου είναι ηαπόφασηστην ΙερόςΝαός 1244 35 4 ΑΛΑ. Μαυρονικόλακ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Χρνσελεονσηςν. ΤηςΔημοκρατίαςκ.ά.
(1989)3ΑΛΑ 3074στην οποίαπαρόμοιαένστασηαπορρίφθηκε. Παραπομπήμπορείναγί­ νει επίσης στην απόφασητης Ολομέλειας Charalambides v. The Republic(\m) 3C.L.R. 1516,στιςσελίδες 1519-1521. 5 Οι επιπτώσεις κήρυξης αρχαίου μνημείου, Δεύτερου Πίνακα στονιδιοκτήτηείναιεκείνεςπουαναφέρονταιστοάρθρο8.1τουπε­ ρίΑρχαιοτήτων Νόμο32του 1973 τοοποίοπροβλέπει: 10 15 "No person beneficially interested in any ancient monument specifiedintheSecondScheduletothisLaw,orinanyotherancient monument asmay from timetotimebe addedtheretoshall make any alterations, additions or repairs affecting its architectural charactertosuchancientmonumentorshalldemolish thesame or fell any treegrowingwithin theboundaries of thesame orshalldo any other act which might damage or destroy the archaeological importance and stratification of the ancient monument save in accordancewiththeterms ofapermitinwritingfrom theDirector previously obtained." 20 Είναιφανερόαπότηδιατύπωσητουάρθρουότιτίθενταιπεριο­ ρισμοί. Κατά την άποψη μου το επίδικο διάταγμαμπορούσε ναπρο25 οβληθεί μετηνπαρούσα προσφυγή κάτω απότο Αρθρο 146.1 του Συντάγματος διότι είναι διοικητικήςκαιόχι νομοθετικής φύσεως. Από της δημοσιεύσεως δε του διατάγματος επέρχονται συνέπειες κατάνόμο όσον αφορά τηνελεύθερη διάθεση,αξιοποίησηήχρήση τουκηρυχθέντοςκτιρίου ως μνημείουαρχαίουκαιοι αιτητές επη30 ρεαζονταιυπότην ιδιότητατουςως ιδιοκτήτεςτου,έχουν δεενεστώς έννομο συμφέρον το οποίοεπηρεάζεται δυσμενώς και άμεσα απότηςδημοσιεύσεως τουδιατάγματοςεφόσοναναπόφευκταεπη­ ρεάζεταιμεταξύάλλωνκαιηοικονομικήαξίατωνπεριουσιώντους. Επομένωςοιπροδικαστικέςενστάσεις δενευσταθούν. 35 Πάνωστην ουσία, είναιφανερόαπόταγεγονόταόπωςεξετέθη­ σαν, ότιηαπόφασηναπροταθούνταεπίδικακτήματαγια περίλη­ ψηστοΔεύτεροΠίνακατουΝόμουήταντουΔιευθυντήΑρχαιοτή­ των, ο οποίος προέβηστη δέουσα έρευνα και απευθύνθηκεστους 40 αρμοδίους. Όπωςφαίνεται απότοσημείωμα
(84)στο Minute-sheet τουφα­ κέλουτουΤμήματοςΑρχαιοτήτων,ΤεκμήριοΧ, τηςπιοπάνωεπι­ στολής είχε προηγηθεί σύσκεψη για συζήτηση του θέματος στην 1245 Λοΐζου, Π. Μανρονικόλα κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)οποία γίνεται αναφορά και στο Παράρτημα"3"της Ένστασηςκαι οΔιευθυντής τουΤμήματοςΑρχαιοτήτων αποδέκτηκεμόνοορισμέ­ νες απότις εισηγήσεις του Δήμου Λάρνακας για μησυμπερίληψη ορισμένωνκτιρίων στονΠίνακα σανπροτιθέμενων νακηρυχθούν ως αρχαίαμνημεία ΔεύτερουΠίνακα. Ηάποψηόμως τουΔιευθυ- 5 ντήτουΤμήματοςΑρχαιοτήτων ωςπροςτοπαραδοσιακόενδιαφέ­ ρον τωνκτιρίων των αιτητώνπουκαθιστούσε αναγκαία την κήρυ­ ξη τους σαν αρχαίων μνημείων ΔεύτερουΠίνακαουδέποτε αμφι­ σβητήθηκε από τοΔήμοκαιούτευπήρξε σεσχέση μεαυτάτακτίρια οποιαδήποτεσύγκρουση απόψεων μεταξύτουΔιευθυντή τουΤμή- 10 ματοςΑρχαιοτήτων καιτουΔήμουΛάρνακας. ΗάποψητουΔιευθυντήτουΤμήματοςΑρχαιοτήτων σανειδικού καιαρμόδιουδυνάμειτουΝόμουότι μεταξύάλλων τασυγκεκριμέ­ να κτίρια ήσαν λαϊκής παραδοσιακήςαρχιτεκτονικής τέθηκε ενώ- 15 πιον τουΥπουργικού Συμβουλίου πριντηλήψη της επίδικηςαπό­ φασηςΟίαράρτημα8τουΣυμπληρωματικού ΣημειώματοςστοΠα­ ράρτημα"8"τηςΈνστασης). Αναφορικάμετολόγοακυρότηταςπουαναφέρετοστηλήψητων 20 απόψεων καιάλλων οργάνωναπότοΔιευθυντή τουΤμήματος Αρ­ χαιοτήτων, δεν υπήρχε οτιδήποτε το επιλήψιμο στη λήψητέτοιων απόψεων μέσα στα πλαίσια τηςπεραιτέρω πληροφόρησης καισαν μέροςτηςευρείαςέρευναςπουείχεδιεξαχθεί απότοΔιευθυντήτου Τμήματος Αρχαιοτήτων. [Βλ.Στασινόπουλος, ΔίκαιοΔιοικητικών 25 Πράξεων,
(1951), σελ. 333]. [Cytechno Ltd v. Republic
(1976)3 C.L.R. 407, στησελ. 425]. Οσχετικόςφάκελος τηςυπόθεσης αποκαλύπτειότιείχεπροηγη­ θεί πλήρης και εμπεριστατωμένη έρευνα απότο Διευθυντή καιδεν 30 υπήρχε οτιδήποτε αντίθετο με τις αρχές του Διοικητικού Δικαίου στη λήψη των απόψεων καιάλλων κρατικώνοργάνων ή αρμοδίων φορέωναπότοΔιευθυντή κατάτηδιεξαγωγήτηςέρευναςτου. Φαί­ νεται επίσης πολύκαθαράαπότοενώπιον μουυλικόότιτησχετική απόφαση- εισήγηση- τηνπήρεοΔιευθυντής τουΤμήματοςΑρχαι- 35 οτήτων,ταδευπόλοιπαόργαναήφορείς των οποίωνζητήθηκανοι απόψειςδενάσκησανοποιαδήποτεαποφασιστικήαρμοδιότητα. Η απόφασηήταναιτιολογημένη,ηδεαιτιολογίατηςυπάρχειτόσοστο σώματηςόσο καιστοσχετικόφάκελοτηςδιοίκησης. 40 Ενόψειτωνανωτέρωκρίνωότιήτανεύλογα επιτρεπτόστοκαθ' ουηαίτησηΥπουργικό Συμβούλιο,υπότοφωςτων προνοιών του Κεφ.31 καιόλωντωνγεγονότων πουτέθηκανενώπιοντου,ναπρο­ βεί στην έκδοση του επίδικουΔιατάγματος. 1246 4ΑΛΛ. Μαυοονικόλακ.ά.ν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. Γιατολόγοαυτόηπροσφυγήδενμπορείναπετύχεικαιαπορρί­ πτεται. Δενγίνεταιόμωςοποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Η προοτρνγή απορρίπτεται χο)ρίς έξοδα. 1247

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.