(1994)10 Ιουνίου, 1994 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΕΣΠΩ ΣΥΜΕΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 682/93) ΔιοικητικόΔίκαιο—Αρχή τηςεπανεξέτασης—Προσφυγή κατάτηςαπό φασης που λήφθηκεμετά από επανεξέταση — ΤοΔικαστήριομπορεί να εξετάσει λόγους ακυρότητας που προβλήθηκαν στην πρώτη προ σφυγή αλλά δεν είχαν εξεταστείαπό τοΔικαστήριο. 5 ΠροσφυγήβάσειτονΑρθρου 146τουΣυντάγματος—Αυτεπάγγελτη εξέ τασηζητήματοςδημοσίαςτάξεως—ΠαράβασηΝόμου καιουσιώδους τύπου τηςδιαδικασίαςαποτελούν ζητήματαδημοσίαςτάξεως. Κυπριακός ΟργανισμόςΤουρισμού — Προαγωγές— Συστάσεις— Κα- 10 νονισμός 15
(3)των Περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωσιςκαι Όροι Υπηρεσίας)Κανονισμώντον 1970(ΚΑΠ829/70)— Λαμβάνονται οι συστάσεις του Προϊσταμένου τον Τμήματος στο οποίοανήκει ηκενήθέση—Παράβαση του Κανονισμούαποτελεί πα ράβασηουσιώδουςτύπου καιπαράβασηΝόμου. 15 Με την προσφυγή της αυτή, η αιτήτρια προσέβαλε τηναπόφαση των καθ' ων ηαίτηση να προάξουν στη θέση Ανώτερου Τουριστικού Λειτουργού ταενδιαφερόμεναμέρηαντίτηςιδίας. Εναςαπότουςλό γους πουπροβλήθηκαναπότονδικηγόρο τηςαιτήτριαςκαιπουαπο- 20 σύρθηκε όμως σεκατοπινό στάδιο ήτανηπαράβασητηςδιαδικασίας τωνσυστάσεων πουπροβλέπετε απότονΚαν. 15
(3)τωνΠερίΚυπρια κούΟργανισμούΤουρισμού (Διάρθρωσις και Οροι Υπηρεσίας) Κανο νισμών (ΚΔΠ 829/70), καθ' ότιζητήθηκανοι συστάσεις τωνΠροϊστα μένων των Τμημάτων απόταοποία προέρχονταν οι υποψήφιοι αντί 25 1298 4ΑΛΛ. Συμεούv.Κ.Ο.Τ. τουΠροϊσταμένουτουΤμήματοςστοοποίοανήκεη κενήθέση. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο φάσισεότι: 5 10 15 20 25 30
(1)Όπως ρητάαναφέρεταιστην απόφασητουαδελφούΔικαστή,οι πρώτες προσφυγές πέτυχανγια τρεις λόγους και ως εκ τούτου ο αδελφός Δικαστής δεν προχώρησε στην εξέταση των υπόλοι πων λόγων ακύρωσηςπουπροβλήθηκαν συμπεριλαμβανομένου καιτουισχυρισμού για μησυμμόρφωση μετον Κ.15
(3)τωνΠε ρί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1970 (ΚΔΠ 829/70). ΤοΔικαστή ριοτούτο είναι ελεύθερο ναυπεισέλθει καινα εξετάσει τον πιο πάνω ισχυρισμό και το γεγονός ότι ο Οργανισμός φαίνεταινα έχει λάβει υπόψητην προγενέστερη απόφασητου Δικαστηρίου καιναέχεισυμμορφωθεί κατάτηνεπανεξέτασητηςυπόθεση,εί ναι άσχετογιατους σκοπούς τηςπαρούσας διαδικασίας.
(2)ΩςεκτούτουτοΔικαστήριο θαπροχωρήσει στηνεξέτασητουεν λόγω ισχυρισμού παρόλονπουέχειαποσυρθείαπότοδικηγόρο της αιτήτριαςγιατί θεωρεί ότι τυχόν παραγνώρισητης πρόνοι ας του Κ.15
(3)συνιστά πλάνηπερί το Νόμοκαι παράβασηου σιώδους τύπου της διαδικασίαςπου θεωρούνται ζητήματα δη μόσιας τάξης και συγκαταλέγονται μεταξύ των θεμάτων εκείνων πουεξετάζονται αυτεπάγγελτααπότοΔικαστήριο.
(3)Στησυγκεκριμένη περίπτωσηυπάρχεικαταφανήπαράβαση Νό μουκαιπαράβασηουσιώδους τύπουτηςδιαδικασίας.ΟΚ.15
(3)αναφέρει ρητά ότι πριν την προαγωγή λαμβάνονται υπόψη οι συστάσεις του Προϊσταμένου "του Τμήματος εν των οποίων η κενήθέση". ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού δε συμ μορφώθηκε με την πρόνοια του επίδικου Κανονισμού αλλά προχώρησε και ζήτησε τις απόψεις Προϊσταμένων άλλων από εκείνων πουκαθόρισε ο Κανονισμός. 35 Όπως προκύπτει απότο σχετικό πρακτικόηάποψητουΠροϊ σταμένου του ενδιαφερομένου μέρους φαίνεται να έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη λήψητης απόφασηςγια την προαγωγή του. 40 ΤοΔικαστήριοδεν μπορεί νααγνοήσει τηνύπαρξητηςπαρανο μίαςκαι ναπροχωρήσει στην εξέταση της ουσίαςτης υπόθεσης όπως εισηγήθηκε ο δικηγόρος της αιτήτριαςγιατί αυτό θασή μαινε επικύρωση της παρανομία εκ μέρους του Δικαστηρίου 1299 Σνμεονv.Κ.Ο.Τ.
(1994)τούτου. Τογεγονόςότιηαιτήτριααπέσυρετονισχυρισμό,περί μησυμμόρφωσης μετονΚ.15
(3)δενεξαλείφει καιτηνίδια την παρανομία. ΤοΔικαστήριοαδυνατείναυπεισέλθει στηνεξέτα σητηςουσίαςτηςυπόθεσης εφόσον ηεπίδικη απόφασηστηρί χθηκεκατάμεγάλομέρος(ανόχιστομεγαλύτερο)σεπαράνομες 5 συστάσεις. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Ρ.Ι.Κ. ν. Καοαγιώργηκά.
(1991)3ΑΛΛ. 159, Δημητρίουκ.ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4ΑΛΛ.1035, 15 Κυπριανίδηςκ,ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4ΑΛΛ. 2486, Φιτικίδουκ.ά. ν.Κνπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(1993)4 ΑΛΛ.
- 20 Προσφυγή. ΠροσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτουΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού με την οποίαταενδιαφερόμεναμέρηπροάχθηκαν στη θέσηΑναπερουΤουριστικούΛειτουργούαντίτηςαπητριας. 25 Γ.Κολοκασίδης,γιατηνΑιτήτρια. Α. Δικ^γορόπουλος, γιατουςΚαθ' α>νηαίτηση. 30 Cur. adv. vult, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.:Η αιτήτριαμετηνπροσφυγήαυτήζη τεί την ακύραχτητης απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίουτου Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (οΟργανισμός) μετην οποία 35 προάχθηκαν στηθέσηΑνώτερουΤουριστικού Λειτουργούοι Κρί νος Χ'ΤεωργίουκαιΣτέλιος Πιτσιλλίδης αντίτηςαπητριας. Αυ τή είναι ητρίτηπροσφυγήτηςαιτήτριαςεναντίοντης προαγωγής τωνπιοπάνω. 40 Στοσημείοαυτόπρέπεινααναφέρωότικατάτοστάδιοτωνδι ευκρινήσεων στις 19.4.94ηαιτήτριααπέσυρε την προσφυγήόσον αφορά την προαγωγήτου ΣτέλιουΠιτσιλλίδη καιως εκ τούτουη προσφυγή στρέφεται μόνο κατά της προαγωγήςτουενδιαφερομέ1300 4 ΑΛΛ. Συμεον v. Κ.Ο.Τ. Χατζητσαγγάρης,Δ. νουμέρουςΚρίνου ΧΤεωργίου. Οι Στέλιος Πιτσιλλίδης και Κρίνος Χ'Τεωργίου είχαναρχικά προαχθείστην επίδικη θέσημεαπόφασητης Επιτροπής Προσωπι5 κούημερ. 5.12.
- Η ενλόγωαπόφασηείχεπροσβληθεί απότέσσε ριςυπαλλήλουςτουΟργανισμούμεταξύτωνοποίωνήτανκαιηαι τήτρια. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο στις 2.4.91κήρυξε την απόφαση της ΕπιτροπήςΠροσαίπικού άκυρη γιατί λήφθηκε απόόργανομη νόμιμα συγκροτημένο, με βάσητην απόφαση της Ολομέλειας του 10 Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεσηΡ.Ι.Κ. ν.Καραγιώργη χ,ά.
(1991)3AAA 159. ΕνόψειτωνπιοπάνωτοΔιοικητικόΣυμβούλιοτουΟργανισμού στησυνεδρίατουημερ.12.4.1991 επανεξέτασετοθέματηςπλήρωσης 15 των θέσεων του Ανώτερου Τουριστικού Λειτουργού με βάση το πραγματικόκαινομικόκαθεστώςπουίσχυετηνημέραπουλήφθηκε ηπιοπάνωαπόφασητηςΕπιτροπής Προσωπικούπου ακυρώθηκε. Το Διοικητικό Συμβούλιο κατάτην εν λόγω συνεδρία του διόρισε αναδρομικάαπότην 1.1.1990τουςΣτ.Πιτσιλλίδηκαι Κρ.Χ'Τεωρ20 γίουστις μόνιμεςθέσειςΑνώτερου Τουριστικού Λειτουργού. Τρεις από τους τέσσερις υπαλλήλους που καταχώρησαν την πρώτηπροσφυγή (μεταξύτους και η αιτήτρια)καταχώρησαν και πάλιπροσφυγήεναντίοντουΟργανισμούγιαακύρωσητηςπιοπά25 νωαπόφασηςτουΔιοικητικούΣυμβουλίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο οπς 30.11.1992 (Μαρκίόον κ,ά. ν. Κ.Ο.Τ.
(1992)4 AAA. 4472) ακύρωσε τηνπιοπάνωαπόφασητου Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 12.4.1991 για τους τρεις πιοκάτω 30 λόγους: (α) Παράλειψη διεξαγωγήςτης δέουσας έρευναςαπότην Επι τροπήΠροσωπικού αναφορικάμεπαράπονοτουκ. Καριόλουγιααμεροληψία(σελ.4486τηςαπόφασης). 35 (β) Παράλειψηδιεξαγωγήςτηςδέουσαςέρευναςαναφορικάμε τις γνώσεις τηςΑγγλικήςγλώσσας απότονκ. Χ'Τεωργίου (σελ.4486και4487τηςαπόφασης). 40 (γ) Πλάνη αναφορικά με την αρχαιότητατου κ. Χ'Τεωργίου έναντιτηςκας.Συμεού(αιτήτριαςστηνπαρούσαπροσφυγή). Ωςεκτούτου,τοθέματηςπλήρωσηςτωνθέσεωντου Ανώτερου Τουριστικού Λειτουργού επανεξετάσθηκεεξυπαρχης μεβάση όλα 1301 Χατζητοαγγάρης,Δ. Σνμεούv. Κ.Ο.Τ.
(1994)ταστοιχείακαιδεδομέναπουίσχυανκατάτονουσιώδηχρόνοπου λήφθηκεηαπόφασητηςΕπιτροπήςΠροσωπικούημερ. 5.12.89,στη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ. 9.6.93 (Τεκμήριο 2 στην Ενσταση). ΤοΣυμβούλιομελέτησεκατ'αρχήτοΣημείωματης Γενικού Διευθυντή ημερ.30.12.92(Τεκμήριο 1). Αναφέρθηκε αρχι- 5 κά ότι στις 5.12.89οι δύοθέσειςπουπληρώθηκανδεν προσδιορί ζοντανστοΠροϋπολογισμό τουΟργανισμούγιατο 1990 σανκενές θέσειςσεοποιοδήποτεαπόταΤμήματατουΟργανισμού,καιωςεκ τούτου δενζητήθηκανσυστάσεις απότον Προϊστάμενοοποιουδή ποτετέτοιουΤμήματος. 10 Σύμφωνα μετον Κανονισμό 15
(3)των περί ΚυπριακούΟργα νισμού Τουρισμού (Διάρθρωσις και Όροι Υπηρεσίας) Κανονι σμών του 1970 (ΚΑΠ 829/70), "Κατάτηνπροαγωγήνλαμβάνονται δεόντωςυπ'όψιναιπερίτωνυποψηφίωνσυστάσεις τουΠροϊστα- 15 μενούτουΤμήματοςεντωοποίωηκενήθέσις". Ζητήθηκανόμωςκαιδόθηκανσυστάσεις απότουςάμεσαΠροϊ σταμένους κάθευποψηφίου. Στη συνέχεια το Συμβούλιο καισύμ φωνα με την απόφασητου Δικαστηρίου (Δικαστής Χρυσοστομής) 20 στην Μαρκίδκον κ.ά. v. Κ.Ο.Τ.
(1992)4 AAA. 4472 επανεξέτασε τον ισχυρισμό τουκ. Γλαύκου Καριόλου για εχθρικήαντιμετώπι ση,καιμετάαπό έρευνατοναπέρριψε. ΤοΣυμβούλιο επανεξέτασε το θέμα γνώσεως της Αγγλικής Γλώσσας του κ. Κρ. Χ'Τεωργίου καιγιατους λόγους πουαναφέρονταιστις σελ.4και5τουΤεκμη- 25 ρίου2αποφάσισεότι αυτόςκατέχειτοπροσόναυτό. ΤοΣυμβούλιοκατάτηναξιολόγησητωνυποψηφίωνέλαβευπό ψητακαθήκοντακαιτις ευθύνες τηςθέσης καιτ*απαιτούμενα γι' αυτήνπροσόνταόπωςδιαλαμβάνοντανστο ΣχέδιοΥπηρεσίας, τις 30 κρίσεις και συστάσεις των Προϊσταμένων των υποψηφίων όπως αυτέςδόθηκαντο 1989,καιμελέτησεταστοιχεία ενός εκάστουτων υποψηφίων απότους προσωπικούςκαι εμπιστευτικούς φακέλους αναφορικά μεταπροσόντα,τηναρχαιότητακαιτηναξία. Ειδικό τερα σε ό,τι αφοράτον Κρ.Χ'Τεωργίουσημειώθηκε ότιηαρχαιό- 35 τητά του έναντι τηςΔέσπως Συμεούείναι 18 μήνες χωρίς ν' απο δοθεί σ' αυτήσημαντικήβαρύτητα. Ελήφθηόμωςυπόψηη αναφο ρά του Προϊσταμένου του υποψηφίου Κρ. Χ'Τεωργίου ηοποία εκτίθεται στις σελ. 6και7τουΤεκμηρίου2. 40 Καταλήγοντας,το Συμβούλιο έκρινε ότι OLυποψήφιοι Στέλιος Πιτσιλλίδης (ομόφωνα)και Κρίνος Χ'Τεωργίου(κατάπλειοψη φία) είναι οι καταλληλότεροι γιαπροαγωγήστηθέσηΑνώτερου Τουριστικού Λειτουργού γιατί "συνεκτιμωντας όλα τα σχετικά 1302 4Α.Α.Δ. Συμεούν.Κ.Ο.Τ. Χατζητσαγγάρης,Δ. στοιχεία έκρινε ότι οποιοσδήποτε άλλος υποψήφιος δεν υπερέχει έκδηλα,αντικειμενικά,αναντίλεκτακαιαυταπόδεικτα". Εκμέρους τηςαιτήτριαςπροβλήθηκανδιάφοροιλόγοιγιχχακύ5 ρωσητηςεπίδικηςαπόφασης. Οδικηγόροςτηςεπικαλέστηκε υπε ροχήτηςαιτήτριχιςστις εμπιστευτικές εκθέσειςκαισταπροσόντα. Προβλήθηκαν επίσης διάφοροι ισχυρισμοί, αναφορικάμε τις συ στάσεις των Προϊσταμένων όπωςγιαπαράδειγμα ότι τοΣυμβού λιο έχειδώσει ιδιαίτερηβαρύτητασ' ένααπόσπασματης σύστασης 10 του Προϊσταμένου του ενδιαφερομένου μέρους. Επίσης τοΔικα στήριο παραπέμφθηκε σε αρνητικά σχόλια που περιέχονται σε εμπιστευτικές εκθέσειςτουενδιαφερομένου μέρους,καιπροβλήθη κεοισχυρισμός ότιτοΔιοικητικόΣυμβούλιοκατάτηλήψητηςεπί δικηςαπόφασηςέλαβευπόψηεσφαλμένακριτήριαπροαγωγής. 15 Ο δικηγόρος του Οργανισμού υποστήριξε ότι ο Οργανισμός ενήργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και των Κανονι σμώνκαιότιη επίδικηαπόφασηήτανεύλογαεπιτρεπτή. 20 Ο δικηγόρος της αιτήτριας και σε σχέση με τους ισχυρισμούς τουπουάπτονταιτων συστάσεων των Προϊσταμένων,αναφέρθη κε στη σελ. 5 της γραπτήςτου αγόρευσης και στον Κ.15
(3)η πρό νοιατουοποίουεκτίθεταιπιοπάνω,καιείπεότι στην επίδικη δια δικασίαπροαγωγήςακολουθήθηκεμιαδιαφορετικήδιαδικασίακα25 θώς οι συστάσεις δόθηκαναπότους Τμηματάρχες τωνΤμημάτων εκ των οποίων προέρχονταν οι υποψήφιοι. Συνεχίζοντας είπε: "Είναισυζητήσιμο ότιοκανονισμός αυτόςείναιαυστηράεφαρμό σιμος και η παρέκκλιση που σημειώθηκε σε αυτή την περίπτωση πρέπειναεπηρεάσειαναπόφευκτακαιτηνομιμότητατηςπράξης". 30 Σεκατοπινόστάδιοοδικηγόροςτηςαιτήτριαςαπέσυρετονπιο πάνωισχυρισμό καιζήτησεαπότοΔικαστήριο ναυπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης και να ακυρώσει την επίδικη απόφασηλόγω καταφανούς υπεροχής της πελάτισσας του έναντι τουενδιαφερο35 μένου μέρους. Στοστάδιοτων διευκρινήσεων και προτού αποσυρθεί ο ισχυ ρισμός γιαμησυμμόρφωση μετον Κ.15
(3)οδικηγόρος τουΟργα νισμούυιοθέτησε τοπεριεχόμενο τηςγραπτήςαγόρευσης τουδικη40 γόρου του Στέλιου Πιτσιλλίδη οοποίοςτελικά απεχώρησε απότη διαδικασία ενόψει της αποσυρθείσας προσφυγής. Προχώρησε δε ναπειπωςηθέσητουδικηγόρουτουΣτ.Πιτσιλλίδηόπωςαυτήεκ φράζεται μέσα από τη γραπτή του αγόρευση είναι ότι εφόσον ο ισχυρισμός αναφορικάμε τη μησυμμόρφωση του Οργανισμού με 1303 Χατζητσαγγάρης, Λ. Συμεού v. Κ.Ο.Τ.
(1994)τον Κ.15
(3)ετέθηκαι ενώπιον του αδελφούΔικαστήΧρυσοστομή στην Μαρκίόονκ,ά.γ.Κ.Ο.Τ.
(1992)4AAA. 4472καιτοΔικαστή ριο δεν αποφάνθηκεοτιδήποτε επί του θέματος,και εφόσον στην προκειμένηπερίπτωσηπρόκειταιπερίεπανεξέτασης,τοΔικαστήριο τούτοεμποδίζεταιαπότουναυπεισέλθει στηνεξέτασητουενλόγω 5 ισχυρισμού. Ο πιοπάνωισχυρισμός δενφαίνεταιναέχειπροβληθεί τόσοξε κάθαρααπότονκ.Αγγελίδη.Ενπάσηόμωςπεριπτώσει,διαφωνώμε τηνπιοπάνωεισήγηση σεσχέση μεοποιαδήποτε"δέσμευση" τουΔι- 10 καστηρίου τούτου. Όπωςρητάαναφέρεταιστησελ. 4488της από φασηςτου αδελφούΔικαστή,οι προσφυγές πέτυχανγια τους τρεις λόγους πουαναφέρωστησελ 1301 τηςαπόφασης μουαυτήςκαιως εκτούτουοαδελφόςΔικαστήςδενπροχώρησεστηνεξέτασητωνυπό λοιπων λόγων ακύρωσης πουπροβλήθηκανσυμπεριλαμβανομένου 15 καιτουισχυρισμού γιαμησυμμόρφωση μετον Κ.15
(3).ΤοΔικαστή ριο τούτο είναι κατά την άποψημου ελεύθεροναυπεισέλθει καινα εξετάσει τον πιο πάνωισχυρισμό καιτο γεγονός ότι ο Οργανισμός φαίνεταιναέχειλάβει υπόψητηνπρογενέστερη απόφασητουΔικα στηρίου καιναέχει ουμμορφωΜ κατάτην επανεξέτασητηςυπόθε- 20 σης,είναιάσχετογιατουςσκοπούςτηςπαρούσαςδιαδικασίας. Ως εκτούτου θαπροχωρήσω στην εξέταση τουεν λόγω ισχυρι σμού παρόλον πουέχει αποσυρθεί απότο δικηγόρο τηςαιτήτριας γιατί θεωρώότι τυχόν παραγνώρισητηςπρόνοιαςτου Κ.15
(3)συ- 25 νιστάπλάνηπερίτονόμοκαιπαράβασηουσιώδους τύπουτηςδια δικασίαςπουθεωρούνταιζητήματαδημόσιαςτάξηςκαισυγκαταλέ γονταιμεταξύτωνθεμάτωνεκείνων πουεξετάζονταιαυτεπάγγελτα απότοΔικαστήριο: 30 "
(2)Ωςπροςδετουςμηπροβληθένταςλόγους ακυρώσεως,ούτοι εξετάζονται,κατάκανόνα,καιαυτεπαγγέλτωςυπότουΣ.Ε. εάν ανάγωνται εις αρμοδιότητατου εκδόσαντος την πράξινοργά νου: 44
(55),εις αντισυνταγματικότητατουνόμου,εφ' ουερεί δεταιη προσβαλλόμενη πράξις: 1484
(50),ενίοτεειςτοαναίτιο- 35 λόγητον αυτής: 317
(42), 11
(43),ήκαιεις προφανή παράβασιν του νόμου: 1756
(53), 1752
(54)." (Βλ. Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας1929-1959σελ. 276). ΕπίσηςοΣτασινόπουλος στοΣύγγραμματου"ΔίκαιοτωνΔιοι- 40 κητικώνΔιαφορών"4ηέκδοση,στις σελ.251 και252 αναφέρει: " Β ' . Εξετάζονταιόμως αυτεπαγγέλτως οι λόγοι OL αφορώντες εις την δημοσίαν τάξιν. Βεβαίως δεν είναι εύκολον, ναεί1304 4 ΑΛΛ. 5 Συμεοΰ ν. Κ.Ο.Τ. Χατζητσαγγάρης, Δ. πητιςποιοιλόγοιαφορώσικαιποιοιδεναφορώσιν ειςτηνδημοσίαντάξιν.ΑλλάτοΣ.Ε.βέβαιοιότιτοιούτοςλόγοςείναιπ.χ. ο της αναρμοδιότητος,θαηδύνατότις δε ενδεικτικώς ναπρό σθεση καιτον λόγον τηςκακήςσυνθέσεωςτουδιοικητικούοργάνου,ίσωςκαιτοντηςπαραλείψεωςουσιώδουςτύπουτηςδια δικασίας." Στησυγκεκριμένη περίπτωσηείναικαθαρόότι έχουμεκαταφανή παράβασηνόμου καιπαράβασηουσιώδους τύπουτηςδιαδικασίας. 10 ΟΚ.15
(3)αναφέρειρητάότιπριντηνπροαγωγήλαμβάνονταιυπό ψηοι συστάσεις τουΠροϊσταμένου 'πουΤμήματος εντωνοποίωη κενήθέση".ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο τουΟργανισμού γιατολόγο πουαναφέρεταιστησελ.2τουΤεκμηρίου2δεσυμμορφώθηκε μετην πρόνοιατουεπίδικου Κανονισμού αλλάπροχώρησε καιζήτησετις 15 απόψειςΠροϊσταμένων άλλων από εκείνων πουκαθόρισε οΚανο νισμός. Όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό η άποψη του Προϊσταμένου του ενδιαφερομένου μέρους φαίνεταιναέχειπαίξει καθοριστικόρόλοστηλήψητηςαπόφασηςγιατηνπροαγωγήτου. 20 Το ίδιο θέμα απασχόλησε τους αδελφούς Δικαστές Νικήτα και Κωνσταντινίδη στις υποθέσεις ΔημήτρηςΔημητρίου και Άλλοιν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4 AAA. 1035 καιΚώσταςΚνπριανίδηςκαιΆλλοι ν. Κ.Ο.Τ.
(1993)4AAA. 2486αντίστοιχα. Παραθέτωπιοκάτωσχετι κόαπόσπασμααπότηναπόφασητουΔικαστήΝικήταστηνυπόθεση 25 Δημητρίου(πιο πάνω)(σελ. 1038-1040τηςαπόφασης),τοοποίουι οθέτησεκαιοΔικαστής Κωνσταντινίδης. 30 35 40 'Τοθέμαπουδεσπόζει στιςεισηγήσειςτωναιτητώνείναιπως ηαπόφασηέχειληφθεί μεδιαδικασίαπουαντίκειταιστις διατάξεις των καν.6και 15
(3). Ηαποφασιστική γιατην έκβασητων, προσφυγών σημασία του επιβάλλει την εξέταση τουζητήματος κατάπροτεραιότητα. Είναι,αναλυτικότερα,ηθέσητωναιτητών πως έπρεπενααποφασισθείτοτμήμαπουαφορούσεηθέσηκαι στη συνέχεια νακληθεί ο προϊστάμενος του εν λόγωτμήματος, πουθαείχεκαιευκαιρίανασυγκρίνει όλους τουςυποψηφίους, • ναπροβείσεσυστάσεις. Ηπαροχήκαιτελικάηκατάτηλήψητης απόφασης αξιολόγηση συστάσεων απόπροϊσταμένους πουδεν είχαναρμοδιότητα,όπωςομολογουμένως, έγινεστηνπροκείμενη περίπτωση,συνιστά παράβασητουνόμου καιτων κανονισμών. Συγχρόνως αποκαλύπτει πως το διορίζον όργανο υπέπεσε σε πλάνηπερίτοδίκαιον. Έχω εξετάσει κάθε πτυχή της εισήγησης των αιτητών της 1305 Χατζητσαγγάρης, Λ. Σνμεού v.Κ.Ο.Τ.
(1994)οποίας τον πυρήναέχω προδιαγράψει. Απόφυγα να σχολιάσω τις αποφάσειςπουαναφέρθηκανεκατέρωθεν γιατί το θέμαπου ανέκυψε εμφανίζειμιαπρωτοτυπίαπουφαίνεταιπωςδενκαλύ πτει ηνομολογία. Είδαμεπως ηΕπιτροπήαρνήθηκε ναεφαρ μόσει τον καν. 15
(3)καιότι δικαιολόγησε την παρέκκλιση επι- 5 καλούμενη τογεγονός πως η θέση δενείχε υπαχθεί ακόμησε οποιοδήποτε απόταθεσμοθετημένα τμήματατου Οργανισμού. Η ερμηνεία όμως αυτή έρχεται σεαντίθεση όχιμόνο με το γράμμααλλάκαιμετοπνεύματουκανονισμού. Καιδενπαρέ- 10 χεταιαποχρώνλόγος γιατηνπαράκαμψητου. Αποδοχή τέτοιας ερμηνείας θασήμαινεουσιαστικάκατάργησητηςπρόνοιας.Ενώ φαίνεται πως ονομοθέτης θέλησενα συνδέσει τοστοιχείο των συστάσεων πρωτίστως μετονπροϊστάμενο του τμήματοςστο οποίο θαυπηρετήσει ονέος υπάλληλος. Φυσιολογικά οπροϊ- 15 στάμενος αυτόςσυγκεντρώνει τιςπροϋποθέσεις γιανα εκτιμήσει καλύτερα τις ανάγκες του τμήματος σεσυνδυασμό με τηστελέ χωση του. Εν πάσηπάντωςπεριπτώσει ανδεν είναι δυνατόνα προέλθουν οισυστάσεις απόαυτόντότε, σύμφωνα μετιςερμη νευτικές διατάξεις που παρέθεσα, μόνο ο γενικός διευθυντής 20 μπορεί νατονυποκαταστήσει στο έργοαυτό. Τοότι το σχέδιο υπηρεσίαςδενκατατάσσειτηθέσηδεν απο,τελείκώλυμα γιατηνυπαγωγήτηςαπότον ίδιο τον Οργανισμό σε ιδιαίτερο τμήμαπροτούηΕπιτροπήΠροσωπικού προχωρή- 25 σει ναακούσει τις συστάσεις. Στοσημείο αυτόμπορεί ναεπιση μανθείη συνάρτηση τουκαν. 15
(3)μετονκαν.6πουρυθμίζειτα τηςδιάρθρωσης. Γιατίαπαιτείταιαπότονπρώτοη παροχή των συστάσεων τουπροϊσταμένου τουτμήματος"εν τωοποίωη κε νήθέσις". Πρέπει ίσως νατονισθεί πως προκύπτει με ευχέρεια 30 απότοπρακτικόότιοισυστάσεις, όπωςδόθηκανεδώ, λήφθηκαν υπόψηκαι επηρέασαν ενδεχόμενα τοπεριεχόμενο τηςπροσβαλ λόμενης πράξης. Έχουμε με άλλα λόγια παράβαση ουσιώδους τύπου. Βλέπε Ανδρέας Γεωργίου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA \ΑΑ7>,Αλίκη Αιμνάτουκαι Αλλες ν.Δημοκρατίας 35
(1990)3AAA. 4057,(ανάλυση του θέματος από τηναπόφαση της μειοψηφίας που δεναφοράτη διαφωνία)και Δημοκρατία και Άλλος ν.Χρυσόστομου Χριστοφή
(1991)3AAA. 25." Τοπιοπάνωαπόσπασμαυιοθετήθηκε επίσης απότον αδελφό 40 Δικαστή Πογιατζή στην υπόθεση JViva Φιτικίδον και Άλλοι ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού
(1993)4AAA. 2028. Γιατους λόγους πουαναφέρονταιστο απόσπασματηςαπόφα1306 4ΑΛΛ. Συμεούv. Κ.Ο.Τ. Χατζητσαγγάρης,Δ. σης τουΔικαστή Νικήταπουεκτίθεται ανωτέρωκρίνω ότι ηαπό φασηκαθίσταταιτρωτήκαιακυρωτέα. Δενμπορώνααγνοήσωτηνύπαρξητηςπαρανομίαςκαιναπροχωρήσωστηνεξέτασητηςουσίαςτηςυπόθεσηςόπωςεισηγήθηκεο δικηγόροςτηςαιτήτριαςγιατίαυτό θασήμαινε επικύρωση τηςπα ρανομίαςεκμέρους τουΔικαστηρίου τούτου. Τογεγονόςότι ηαι τήτρια απέσυρε τον ισχυρισμό, περί μη συμμόρφωσης με τον Κ.15
(3)δενεξαλείφεικαιτην ίδιατηνπαρανομία. ΤοΔικαστήριο 10 αδυνατείναυπεισέλθειστηνεξέτασητηςουσίαςτηςυπόθεσηςεφό σονη επίδικηαπόφασηστηρίχθηκε κατάμεγάλο μέρος(ανόχι στο μεγαλύτερο) σεπαράνομεςσυστάσεις. 5 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιη επίδικη απόφασηακυρώνεται. 15 Δεγίνεται διάταγμαγιαταέξοδα. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιχο> ρίς έξοδα 1307