clr/1994/1994_4_1308.pdf

(1994)10Ιουνίου, 1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 642/92) Έννομο συμφέρον — Εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο — Αποδοχήδιοικητικήςπράξηςύστερααπό πλήρη γνώσηκαιμεελεύθε­ ρηβούληση αποστερεί τον αποδέχτη τουεννόμουσυμφέροντος προ­ σβολής της— Εκτός αν αφορά αναπαλλοτρίοπα ανθρώπινα δικαιώ­ ματα. 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή τηςισόττμας — Έννοια — Εύλογες δια­ κρίσειςδυνατές— Μηομοιόμορφημεταχείριση υπαλλήλωναπόαπό­ ψεωςθέσεωςήμισθοδοσίας—Προϋποθέσεις. 10 Στην παρούσαπροσφυγή, με την οποίαο αιτητήςπροσέβαλε την απορριπτικήαπόφασητωνκαθ*ωνηαίτησηνατονεντάξουνστηνίδια μισθολογική κλίμακα με αυτήσυναδέλφων του, που είχαν οφεληθεί απότιςπρόνοιεςτουΠερίΑυξήσεως τωνΜισθώντωνΕκπαιδευτικών Λειτουργών και Αναδιαρθρώσεως και Εντάξεως Ορισμένων θέσεων 15 τηςΔημόσιαςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας ειςΕνιαίονΜισθολόγιονΝό­ μου(Ν.12/81)(όπωςτροποποιήθηκεαπότοΝόμο51/81), οι καθ' ωνη αίτησηπρόβαλαν προδικαστικήένστασηότι ο αιτητήςστερείτο εννό­ μουσυμφέροντοςπροσβολήςτηςεπίδικηςαπόφασηςεφόσονείχεαπο­ δεχθείανεπιφύλακτατοδιορισμόκαιτουςόρουςδιορισμούτου. 20 ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σεότι:

(1)Η ύπαρξη έννομου συμφέροντος του αιτητή είναι απαραίτητη 25 προϋπόθεσηγιατηνάσκησητηςΑναθεωρητικήςΔικαιοδοσίαςτου ΔικαστηρίουμεβάσητοΑρθρο 146.2τουΣυντάγματος,γιατολό1308 4Χ.ΑΛ. Παυλίδηςν.Επιτρ.Εκπαιδ. Υπηρεσίας γοότικρίνει τοπαραδεκτότηςπροσφυγής. Σαν ζήτημα δημόσιας τάξης, το θέμα αυτό εξετάζεται και αυτε­ πάγγελτααπότοίδιοτο Δικαστήριο. 5 Αποδοχή μεελεύθερηβούληση,ύστερααπόπλήρηγνώση,διοικητι­ κήςπράξηςήαπόφασης,στερείτοναποδέκτητου έννομου συμφέ­ ροντος τουγιαπροσβολήτηςπράξηςμεπροσφυγή,εκτός εάναπό αυτήνεπηρεάζονταιαναπαλλοτρίωταανθρώπιναδικαιώματα. 10 15 20 25 30 35

(2)Ηαρχήτης ισότητας, ηοποία κατοχυρώνεται απότο Αρθρο 28 τουΣυντάγματος,δενέχειτηνέννοια τηςαπόλυτηςμαθηματικής ισότητας,αλλάαπαγορεύειτηδημιουργίααυθαίρετωνδιακρίσεων μεταξύομοιογενών πραγμάτωντο επιτρέπει. Εφόσονδιαπιατώνεταιανομοιογένεια μεταξύτωνυποκειμένων ήαντικειμένων του δικαίου,ονομοθέτης ήηαρμόδιαδιοικητικήαρχή,έχουν τηνευ­ χέρειαναπροβούνσεεύλογεςδιακρίσεις. Η μηομοιόμορφη μεταχείριση απόαπόψεως θέσεων ή μισθοδοσίας αντίκειται στην αρχήτης ισότητας μόνον όταν οι συνθήκες καιοιπροϋποθέσεις είναιγιαόλουςτουςυπαλλήλους οι ίδιες. Η έννοιατης ισότηταςδεναποκλείει τηνδιαφοροποίησηστηναμοι­ βήμιας τάξεως υπαλλήλων ανηδιαφοροποίηση αυτή σχετίζεται μετον χρόνο υπηρεσίας,τις ανάγκεςτηςυπηρεσίας κατά τοχρόνο διορισμού τουςήτις συνθήκες του διορισμού. Ο Περί Αυξήσεως των Μισθών των ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών καιΑναδιαρθρώσεως καιΕντάξεωςΟρισμένωνθέσεωντηςΔημό­ σιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας εις ενιαίον Μισθολόγιον Νόμος (Ν.12/81) δενθεσπίστηκε μεσκοπό ναεξυπηρετήσει ταπροσωπι­ κά συμφέροντα οποιωνδήποτε συγκεκριμένων ατόμων, αλλάγια να εντάξει μια μεγάλη και αόριστη κατηγορία εκπαιδευτικών σε ενιαίο μισθολόγιο με το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλή­ λων,τοοποίοεισήχθημεβάσητονπερίΔημοσίας Υπηρεσίας (Αύξησιςτων ΜισθώνκαιΑναδιάρθρωσις τουΜισθολογίου καιΩρισμένωνΘέσεων) Νόμοτου 1979, (Ν. 58/79). Ηρύθμισηαυτήήτανεύλογα επιτρεπτήκαιδενπαραβίαζετηναρ­ χήτης ισότητας. 40 Οαιτητήςδιορίστηκε στην εκπαιδευτικήυπηρεσία 7περίπουχρό­ νια μετάτηνψήφισητουπιοπάνω Νόμου. Ο αιτητής αποδέκτηκε ανεπιφύλακτα τον διορισμό του μαζί με 1309 Παυλίδηςν.Επιτρ.Εκπαιδ.Υπηρεσίας

(1994)τουςόρουςκαιτιςπροϋποθέσειςτηςυπηρεσίαςτου, συμπεριλαμ­ βανομένουτου μισθού,κατά συνέπεια στερείται έννομουσυμφέ­ ροντοςγιαπροσβολήτηςεπίδικηςαπόφασης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενεςυποθέσεις: S. Raftis Co. Ltdv. MunicipalityofPaphos

(1985)3C.LJt. 1664, 10 Demetriou v.Republic

(1986)3C.L.R. 920, Papadopoulos v.Republic

(1986)3C.LR. 1073, 15 Papadopoulosa.o. v.C.B.C.

(1987)3C.LR. 1685, Stademos HotelsLtd v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αμαθούντος (Αρ. 1)

(1991)4ΑΛΛ. 2537, 20 Γρηγορίουν. ΔήμουΑευκωσίας

(1991)4ΑΛΛ. 3005, Πρόωρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1989)3 ΑΛΛ. 1931, Tsinontas v.DevelopmentLandOrganization of Cyprus

(1987)3C.L.R. 25 1766, Republicv. Christoudiaa.o.

(1988)3C.LR. 2622, 30 Ζίζιρου κ.ά v.Δημοκρατίαςκ.ά

(1993)4ΑΛΛ

1. Προσφνγη. Προσφυγή εναντίον της άρνησης και/ήπαράλειψης τα>νκαθ'ων η αίτηση να εντάξουν τον αιτητή στην ίδια βαθμολογική κλίμακα 35 στην οποία είχαν εντάξει άλλους ομοιόβαθμους συναδέλφους του με τα ίδιακαθήκοντα. Στ. Κιττής, για τον Αιτητή. 40 Ε.Λοϊζίόον, Δικηγόροςτης ΔημοκρατίαςΑ \ γιατους Καθ*orv η αίτηση. Cur. adv. wit. 1310 4ΑΛΛ. Παυλίδης ν. Επιτφ. Εκπαιδ. Υπηρεσίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγήαυτήο αιτητής ζητά απότοΔικαστήριο τιςπιοκάτωθεραπείες: 5 10 15 20 25 "
2. ΔήλωσητουΔικαστηρίου μετηνοποίανακηρύσσεταιάκυρηκαι χωρίς οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα, ή αντισυνταγ­ ματική απόφαση,άρνησηκαι/ήπαράλειψητουκαθ' ουηαίτηση να εντάξει τον αιτητή στην ίδια μισθολογική κλίμακα στην οποία έχει εντάξει άλλους ομοιοβάθμους συναδέλφους του με τα ίδιακαθήκοντα,ώστενακαταβάλλει σ' αυτόν ίση μισθοδοσίαμεαυτούς.
3. ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότιη απόφασητουκαθ' ουη αίτη­ σημετηνοποίααρνείταικαι/ή παραλείπειναεντάξει τοναιτη­ τήστηνίδιαμισθολογικήκλίμακαστηνοποίαέχειεντάξει ομοιοβάθμους συναδέλφους του συνιστά δυσμενή διάκριση ειςβά­ ρος του αιτητήκατάπαράβασητου συντάγματος γεγονός που τηνκαθιστάάκυρη,και χωρίς κανένανομικό αποτέλεσμα,και πωςό,τι παραλείφθηκενα διενεργηθεί.
4. ΔήλωσητουΔικαστηρίου μετηνοποίαναμηεπικυρώνεταιη απόφασητουκαθ*ουηαίτηση." Στις 17.6.88ηΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας προσέφερε στον αιτητήδιορισμό στη μόνιμηθέση καθηγητή Αγγλικών Μέσης Εκπαίδευσηςστις συνδυασμένες κλίμακεςΑ8-Α10, από 1ηΣεπτεμ­ βρίου
5. Μεεπιστολήτουημερ.30.6.88 (Βλ. "Β"),οαιτητήςπληροφόρη­ σετηνΕπιτροπήότι αποδέχεταιτοδιορισμόαυτό. 30 ΗΕπιτροπή μεεπιστολή τηςημερ. 4.10.88 (Βλ. Γ'),πληροφόρη­ σετοναιτητήότιτονδιόρισε στηνπιοπάνωθέση σύμφωναμετους όρουςπουδιαλαμβάνοντανστοέγγραφοπροσφοράςτης17.6.
6. 35 40 Στις 10.6.92 ο δικηγόρος του αιτητή απηύθυνε προς την Επι­ τροπήτηνακόλουθηεπιστολή: "Έχω εξουσιοδοτηθεί απότον Κύριο Χρίστο Παυλίδη, εκ­ παιδευτικό,οοποίοςτώραείναιδιορισμένος στοΛύκειοΑγίου Αντωνίου, Λεμεσού,νασαςκαλέσωνατον εντάξετε στημισθο­ λογικήκλίμακαΑ.11, σύμφωνα μετοαξίωματης ίσης μεταχεί­ ρισης των πολιτών και της μηδιάκρισης τούτων γιαοποιοδή­ ποτελόγο,καιτηςαρχήςτης"ίσης αμοιβήςγιαίσης αξίαςπρο­ σφερόμενη εργασία". Όπωςείναι γνωστό OL συνάδελφοι του 1311 1 Χρυσοστομής,Δ. Παυλίδηςν.Επιτρ.Εκπαιδ.Υπηρεσίας

(1994)έχουν ήδη ενταχθείστηνκλίμακααυτή. Ο εν λόγω εκπαιδευτικός συνεπλήρωσε την κλίμακα Α.10 τονπερασμένο Απρίλιο." 5 ΗΕπιτροπήεπιλήφθηκετουπιοπάνωαιτήματοςστησυνεδρία­ σητης μεημερ.26.6.92(Βλ. "Στ")καιαποφάσισεταακόλουθα: "Η ΕπιτροπήέχονταςυπόψηκαιτιςαπόψειςτουΥπουργεί­ ου Παιδείας αποφασίζειότι δεν είναι δυνατόνα αποδεχτείτο 10 αίτημα,γιατί σύμφωνα μετοΝόμο 12/81 (όπωςτροποποιήθηκε από το Νόμο51/81)στην κλίμακαΑ8-Α10& ΑΙ 1, τοποθετού­ νταιπάνωσεπροσωπικήβάσηοι εκπαιδευτικοίλειτουργοί που ήσανστηνυπηρεσία"καθ' οιονδήποτεχρόνον μεταξύτης1.7.79 και της ημερομηνίας δημοσιεύσεως τουπαρόντος Νόμου εν τη 15 ΕπισήμωΕφημερίδιτηςΔημοκρατίας"(30.3.81). Ο κοςΠαυλίδηςδιορίστηκε γιαπρώτηφοράστηδημόσιαεκ­ παιδευτικήυπηρεσίαστις 10.10.83μεσύμβασηκαισεμόνιμηθέ­ σηαπό1.9.88." 20 Η πιο πάνωαπόφασηκοινοποιήθηκε στο δικηγόρο τουαιτητή με επιστολή ημερ. 26.6.92,και αποτέλεσε το αντικείμενο τηςπα­ ρούσαςπροσφυγής. 25 Οιλόγοι ακύρωσης πουπροβλήθηκανήτανοι ακόλουθοι:

1. Ο Ν. 12/81 στον οποίο βασίστηκε η επίδικηαπόφαση,ήταν αντισυνταγματικός. 30
2. Ηεπίδικηαπόφασηήταναντίθετη μετις αρχέςτης χρηστής διοίκησης, της ισότητας και ίσης μεταχείρισης και της ίσης αμοιβήςγιαίσης αξίαςεργασία.
3. Ηεπίδικηαπόφαση ήταντο αποτέλεσμα δυσμενούς διάκρι- 35 σηςκαιάνισης μεταχείρισης εναντίον τουαιτητή.
4. Ο Ν. 12/81 ήταντο αποτέλεσμα συμφωνιών μεταξύ Κυβέρ­ νησης και συνδικαλιστικών οργανώσεων, θεσπίστηκε δε με αποκλειστικόσκοπότηνεξυπηρέτησητωνοικονομικώνσυμ- 40 φερόντων των συμβαλλομένων. Η δικηγόρος της καθ' ης ηαίτηση Επιτροπής ήγειρε προδι­ καστική ένσταση ισχυριζόμενη ότι ο αιτητής δεν είχε έννομο 1312 4 ΑΛΛ. Παυλίδης ν. Επιτρ. Εκπαιδ. Υπηρεσίας Χρυσοστομής,Δ. συμφέρον ναπροσβάλει την επίδικηαπόφαση,για το λόγοότι με την ανεπιφύλακτη αποδοχήτου διορισμού του στις 30.6.88, αποδέκτηκε και τους όρους διορισμού πουπεριέχοντο στο έγγραφο προσφοράςτης 17.6.
5. 5 Ο δικηγόροςτου αιτητήπρόβαλετο επιχείρημαότι οαιτητής αναγκαστικά αποδέκτηκετον διορισμό που του προσφέρθηκε με όρουςδυσμενείς γι' αυτόν,γιατολόγοότι εάνδεναποδέχετο, θα έχανετησειράπροτεραιότηταςτουστουςπίνακεςδωριστέων. 10 Επίσηςυπέβαλεπωςο ισχυρισμός τωνκαθ' ων ηαίτησηγιαέλ­ λειψη έννομου συμφέροντος του αιτητήλόγω τηςανεπιφύλακτης αποδοχήςτουδιορισμούτουδενμπορείναευσταθήσει,γιατολόγο ότιηαρχήαυτήδεντυγχάνειεφαρμογήςσεπεριπτώσειςόπουπαρα15 βιάζονταιθεμελιώδηανθρώπιναδικαιώματα,όπωςστηνπαρούσα. Στις 30.3.81δημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημο­ κρατίας ο περί Αυξήσεως των Μισθών των Εκπαιδευτικών Λει­ τουργών καιΑναδιαρθρώσεως καιΕντάξεωςΩρισμένων Θέσεων 20 τηςΔημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας εις Ενιαίον Μισθολόγιον Νόμος, Ν. 12/
6. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμουαυτού, οι εκπαιδευτικοί οιοποίοικατείχαντιςθέσεις,οιοποίεςπεριγράφοντανστουςΠί25 νάκες Α, Β και Γτου Νόμου,καθ'οιονδήποτε χρόνο μεταξύτης 1.1.79καιτης30.3.81, ημερομηνίαδημοσίευσης τουΝόμου αυτού, θα ετοποθετούντοστις αντίστοιχεςπροςτιςκατεχόμενες νέεςμι­ σθοδοτικές κλίμακες του ενιαίου μισθολογίου. Σύμφωνα με τον ίδιοΝόμο,OL καθηγητέςοι κατέχοντεςτιςκλίμακες ΒΙΟ,Β12 του 30 παλαιούμισθολογίου,θαετοποθετούντοστηνέαμισθοδοτικήκλί­ μακαΑ8, Α10 καιΑΙ
7. Ο Νόμος 12/81 δημοσιεύτηκεστηνΕπίσημηΕφημερίδατηςΔη­ μοκρατίαςσας 30.3.
8. Οαιτητήςαποδέκτηκετον διορισμότου, 35 χωρίς καμιάεπιφύλαξηαναφορικά μετους όρους πουτον συνό­ δευαν,στις 30.6.88- κατάσυνέπεια,είχεκατάτηνημερομηνίααυ­ τήπλήρηγνώσητηςύπαρξηςτουΝόμουκαιτων σχετικών διατά­ ξεωντου. 40 Σύμφωνα με τους όρους που αναφέροντο στο έγγραφοπρο­ σφοράς της 17.6.88,ο διορισμός του αιτητήθα εδιέπετο από τις διατάξεις των περί Δημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμων και κανονισμών,τις οδηγίες,εγκυκλίους καιάλλεςδιατάξειςτων εκπαιδευτικώναρχών,οδεμισθόςτηςθέσηςθαήτανστιςσυνδυα1313 Χρυσοστομής, Δ. Παυλίδηςν. Επιτρ. Εκπαιδ. Υπηρεσίας

(1994)σμένεςκλίμακεςΑ8-Α

1. Η ύπαρξηέννομου συμφέροντος του αιτητήείναιαπαραίτητη προϋπόθεσηγιατηνάσκησητηςΑναθεωρητικής Δικαιοδοσίαςτου Δικαστηρίου μεβάσητοάρθρο 146.2 τουΣυντάγματος,γιατολό- 5 γοότι κρίνει τοπαραδεκτότηςπροσφυγής. Σανζήτημαδημόσιαςτάξης,τοθέμααυτόεξετάζεταικαι αυτε­ πάγγελτααπότο ίδιοτοΔικαστήριο. 10 Αποδοχή μεελεύθερη βούληση,ύστερα απόπλήρηγνώση,διοι­ κητικής πράξης ή απόφασης,στερεί τοναποδέκτητου έννομου συμφέροντος τουγιαπροσβολή τηςπράξης μεπροσφυγή, εκτός εάν απόαυτήν επηρεάζονταιαναπαλλοτρίωταανθρώπινα δικαι­ ώματα. [Βλ.
2. Raftis Co.Ltd v. The Municipalityof Paphos 15

(1985)3 C.L.R. 1664, Demetriou v. Λ.

(1986)3 C.L.R. 920, Papadopoulos v. R.

(1986)3 C.L.R. 1073, Papadopoulosand Another v.C.B.C.

(1987)3C.L.R. 1685,StademosHotels Ltd v. ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΑμαθούντος(Αρ.1)(\99\)4Α.Α.Δ.2537, Μέλπω Γρηγορίου ν.Δήμου Λευκωσίας

(1991)4Α.Α.Δ.3005και 20 Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας

(19291959),σελ.260-261]. Ηαρχήτηςισότητας,ηοποίακατοχυρώνεταιαπότοάρθρο28 του Συντάγματος,δεν έχειτην έννοια της απόλυτης μαθηματικής 25 ισότητας,αλλάαπαγορεύειτηδημιουργίααυθαίρετωνδιακρίσεων μεταξύομοιογενών πραγμάτωνκαιυποκειμένων τουδικαίου,χω­ ρίς νααποκλείει τη δημιουργία λογικών και μηαυθαίρετωνδια­ κρίσεων ότανηφύσητων πραγμάτωντοεπιτρέπει. Εφόσον δια­ πιστώνεται ανομοιογένεια μεταξύτων υποκειμένων ήαντικειμέ- 30 νων τουδικαίου,ονομοθέτηςήηαρμόδιαδιοικητικήαρχή,έχουν την ευχέρεια ναπροβούν σεεύλογεςδιακρίσεις.Όπως τονίστηκε στη Γνωμάτευση τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην Πρόεδρος της Δημοκρατίαςν. ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων

(1989)3 Α.Α.Δ. 1931: 35 "Η ομοιογένεια μεταξύπραγμάτωνή τηςθέσης ήτηςκατάστα­ σηςατόμωνγιασκοπούς ίσης μεταχείρισης δενπροσδιορίζεται μικροσκοπικά ήσχολαστικά αλλά μεγνώμονα την ουσιαστική συνάφειαμεταξύτους.Ότανηομοιογένειαμεταξύπραγμάτων, τηςθέσεωςήτωνπεριστάσεων ατόμωνείναιτόσο μεγάληώστε 40 νασυνθέτουν ομάδαατόμωνήυποκειμένων μεβάσηκοινό πα­ ρονομαστή ομοιογένειας ονομοθέτης έχει τη διακριτικήευχέ­ ρειαναταξινομήσει ταπράγματαήταυποκείμενατουδικαίου σε ξεχωριστή κατηγορίακαιναπροβεί σενομοθετικές ρυθμί1314 4 A.A^i. 5 Παυλίδης v. Επιτρ. Εκπαιδ. Υπηρεσίας Χρυσοστομής, Δ. σεις διάφορες από εκείνες που ισχύουν για άλλες συγγενικές αλλά όχι ομοιογενείς κατηγορίες προσώπων ή πραγμάτων. Τόσο ησυμπερίληψη πραγμάτωνή ατόμωνσεομοιογενή κατη­ γορίαόσοκαιοι διακρίσειςπουγίνονταισταδικαιώματαήτις υποχρεώσεις ατόμων πρέπει να έχουν, όπως ορίζει ηνομολο­ γία, λογικό έρεισμα το οποίοναπηγάζειαπότην ομοιότητα ή διαφορές μεταξύ των πραγμάτωνήτων φορέων τωνδικαιω­ μάτωνκαι υποχρεώσεων." 10 Η μηομοιόμορφημεταχείρισηαπόαπόψεωςθέσεωνήμισθοδο­ σίαςαντίκειταιστηναρχήτηςισότηταςμόνονότανοισυνθήκεςκαι οι προϋποθέσεις είναι για όλους τους υπαλλήλους οι ίδιες. Ηέν­ νοια της ισότητας δεν αποκλείει την διαφοροποίησηστην αμοιβή μιας τάξεως υπαλλήλων αν ηδιαφοροποίηση αυτή σχετίζεται με 15 τον χρόνο υπηρεσίας, τις ανάγκες της υπηρεσίας κατά το χρόνο διορισμού τους ή τις συνθήκες του διορισμού. [Βλ. σχετικά, Tsinontas v.DevelopmentLand Organizationof Cyprus

(1987)3C.LR. 1766,PapadopoulosandAnother v. C.B.C. (ανωτέρω), R. F.MariaChristoudia and Another

(1988)3 C.L.R. 2622, Λουκία 20 Ζίζιρου και Αλλοι ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1993)4 Α.Α.Δ.2131 και Μέλπω Γρηγορίουν.Δήμου Αευκωσίας(ανωτέρω)]. 25 Ο Ν. 12/81 δεν θεσπίστηκε με σκοπό να εξυπηρετήσει ταπρο­ σωπικάσυμφέροντα οποιωνδήποτεσυγκεκριμμένων ατόμων, αλλά για ναεντάξει μια μεγάλη και αόριστη κατηγορίαεκπαιδευτι­ κών σε ενιαίο μισθολόγιο με το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων,τοοποίο εισήχθη μεβάσητονπερί Δημοσίας Υπηρε­ σίας(Αύξησιςτων Μισθών καιΑναδιάρθρωσις του Μισθολογίου και Ωρισμΐνων Θέσεων)Νόμοτου 1979, Ν. 58/79. 30 Η ρύθμιση αυτήήτανεύλογα επιτρεπτήκαιδενπαραβίαζετην αρχήτης ισότητας. Ο αιτητής διορίστηκε στην εκπαιδευτικήυπηρεσία 7περίπου 35 χρόνια μετάτηνψήφισητουπιοπάνωνόμου. 40 Οαιτητήςαποδέκτηκεανεπιφύλακτατονδιορισμό τουμαζίμε τουςόρουςκαιτιςπροϋποθέσεις τηςυπηρεσίαςτου,συμπεριλαμ­ βανομένου του μισθού* κατά συνέπεια στερείται έννομου συμφέροντος γιαπροσβολήτηςεπίδικηςαπόφασης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Ηπ&χ!φυγήαΜ)θθίπχΕΤΜγμρίςέξοδχι. 1315