(1994)22 Ιουνίου, 1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ28 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 102800 ΑκυρωτικήΑπόφασηΑνωτάτουΔικαστηρίου—Δεδικασμένο— Ισχύς — Συνέπειεςπαράβασηςτου. Οαιτητήςπροσέβαλεμετηνπροσφυγήτουτηναπόφασητωνκαθ'ων ηαίτηση,οι οποίοι σταπλαίσια επανεξέτασης της υπόθεσης μετάαπό 5 ακυρωτικήαπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου, επαναπροήγαγαν τα ενδιαφερόμενα μέρη αντίτον ίδιοστηθέσηΔιευθυντή Σχολείων Δημο τικήςΕκπαίδευσης. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ακυρώνονταςτηναπόφασηαποφάσισεότι: 10 Σύμφωναμετοδιοικητικόδίκαιοαπόφασηακυρωτικούδικαστηρί ου συνιστά δεδικασμένο και δεσμεύεικάθεδικαστήριο και διοικητική αΟΧή15 Αναφορικάμετοδεδικασμένοείναιπολύχαρακτηριστικότοπιοκά τωαπόσπασμααπότηναπόφασητουΔικαστήΣτυλιανίδηστηνυπόθε σηΧριστοόονλονκαι Αλλη ν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 1221,στην σελίδα 1230:20 "Από τιςαποφάσειςπουεκδίδονταιαπότοΑνώτατο Δικαστήριο σε προσφυγέςπηγάζειδεδικασμένοτοοποίοκαλύπτει,τόσοτοακυρωτικό αποτέλεσμαπουδιατυπώνεταιστοδιατακτικό,όσοκαιτα"διοικητικής φύσεως" ζητήματαπουκρίθηκανμε σκέψειςοι οποίεςδιατυπώνονται στηναιτιολογίατηςαπόφασης. 1344 25 4 Α.Α.Δ. 5 10 Χαραλαμπίδης ν.Δημοκρατίας Αναφορικάμετα"διοικητικήςφύσεως"ζητήματαπρέπεινασυντρέ χουν οισυνήθεις προϋποθέσεις του δεδικασμένου: ταυτότηταπροσώ που,ταυτότηταδιαφοράς,δηλαδή, διαφοράς πουέχειταίδια πραγμα τικάή νομικάδεδομένα. (ΣΕ 1429/1986). "Διοικητικής φύσεως"ζητήματα είναι ταπραγματικά και νομικά ζητήματαπουρυθμίζονταιαπό κανόνες τουΔιοικητικού Δικαίου και αναφέρονται στη μείζοναή την ελάσσονα πρότασητουσυλλογισμούτηςαπόφασης,εφόσονήταναντι κείμενοδιάγνωσης καικρίσης και βρίσκονται σεσυνάρτιση μετο συ μπέρασμαπουέγινεαποδεκτόαπότηναπόφαση(ακύρωσητηςπράξης), δηλαδή, αποτελούν το στήριγμα του συμπεράσματος αυτού(Σ.Ε 813/1981,1429/1986). Τοδεδικασμένο ισχύειγιακάθεδιοικητικήαρχήηδεπαράβασητου μενέαδιοικητικήπράξηθεμελιώνειλόγοακυρώσεωςτης." 15 20 ΤοΑρθρο 1463 του Συντάγματοςπροβλέπει ότι κάθε Δικαστήριο, Όργανο ήΑρχήστη Δημοκρατία δεσμεύεται από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίουκατάτηνάσκησητηςαναθεωρητικήςδικαιοδο σίαςτουκαιότι αυτά υποχρεούνται νασυμμορφώνονται στιςαποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου. 25 Αν οαιτητής έπαιρνε τρεις μονάδες για τοπρόσθετο προσόν του απότη Συμβουλευτική ΕπιτροπήκαιτηνΕ.Ε.Υ. θασυγκέντρωνεσύνο λο 195(εκατόενενήνταπέντε)μονάδες,μεαποτέλεσμαοαριθμόςαυτός νατοντοποθετούσε πιομπροστάαπόταενδιαφερόμεναπρόσωπα. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμε£200έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 30 Μιχαήλ ΘεοδοσίουΛίμιτεδν.ΔήμουΑεμεσού
(1993)3ΑΛΑ. 25, Χριστοδούλουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 1221, 35 40 Efstathiouv.Republic
(1985)3ΑΛΛ. 471, Αναστασίουν.ΚυπριακούΟργανισμούΑνάπτυξηςΓης
(1989)3 ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτηςΕπιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας μετην οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη επαναπροάχθηκαν στηθέσηΔιευθυντή ΣχολείαϊνΔημοτικής Εκπαίδευσης από1.9.
- 1345 Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1994)Α. Σ.Αγγελίδης,γΐΛτον Αιτητή. Ρ.Παπαέτη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' OJVη αί τηση. Cur. adv. vult. 5 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Μετηνπαρούσαπροσφυγήοαιτητήςζη τά από τοΔικαστήριο ναακυρώσει τηναπόφασητηςΕπιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.), πουπάρθηκεστις 24/7/1991 με την οποία επαναπρρήχθησαντα δώδεκα ενδιαφερόμενα πρόσωπα 10 στηθέσηΔιευθυντήΣχολείωνΔημοτικής Εκπαίδευσης,από1/9/1990. Ταγεγονότα τηςπροσφυγής έχουν:Στις 13/6/1991 το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την άσκηση της 15 πρωτοβάθμιαςδικαιοδοσίαςτουσύμφωναμετοΑρθρο 146τουΣυ ντάγματος με απόφαση τουστην Χαραλαμπίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)4AAA 2116ακύρωσε τις προαγωγές των δώδεκαενδιαφε ρόμενων προσώπων στην επίδικηθέση. Ηαπόφασηπάρθηκεαπό τηνΕ.Ε.Υ. στις25/4/1990καιοιπροαγωγές ίσχυαναπότην 1/9/
- 20 ΣαναποτέλεσματηςαπόφασηςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουηΕ.Ε.Υ. επανεξέτασε τοθέμαπλήρωσης των θέσεων πουείχανκενωθεί σύμ φωνα με το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις 25/4/1990οπότεκαιλήφθηκεηπρώτηαπόφασηαπότηνΕ.Ε.Υ. 25 ΜετάτηναπόφασητουΑνωτάτου ΔικαστηρίουηΕ.Ε.Υ. επανεξέ τασετηνένσταση τουαιτητήσχετικά μετημη συμπερίληψη τουστον κατάλογο τωνυποψηφίων, επειδή δεν αποτιμήθηκε ο κατεχόμενος από αυτόν τίτλος "Β. Ed." του Πανεπιστημίου Ουαλλίας ως πρό σθετο προσόν όπωςπροβλέπει το άρθρο35Β,παράγραφος4(β)των 30 περί Δημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμωντου 1969 έως1987 (δεςΝόμο65/87)αφούδεέλαβευπόψητηςταστοιχεία,όπωςαυτάση μειώνονται στοπιοκάτωαπόσπασμααπότοπρακτικότηςσυνεδρίας της ότεκαιλήφθηκεηεπίδικηαπόφαση, ηΕ.Ε.Υ. αποφάσισεναπα ραχωρήσει μίαμονάδαγιαπρόσθεταπροσόνταστον αιτητή. 35 Τοσχετικό απόσπασμααπότοπρακτικότηςΕ.Ε.Υ.λεγει:"Η Επιτροπήεπανεξετάζει την ενλόγωένσταση,υπότοφως των ευρημάτων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Επιτροπή έχο- 40 νταςυπόψητιςαπόψειςτουΥπουργείουΠαιδείαςσχετικάμετον τίτλο Β. EdτουΠανεπιστημίου Ουαλλίας πουαποκτάται ύστε ρα από παρακολούθηση μαθημάτων στο Frederick Polytechnic (βλ.επιστολήτουΔιευθυντήΑνώτερης&Ανώτατης Εκπαίδευσης 1346 4 Α.Α.Δ. 5 Χαραλαμπίδης ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. μεαρ.422/68/28καιημερ.10/5/89)καιτηγνωμοδότηση τηςΝομι κής Υπηρεσίας τηςΔημοκρατίας μεαρ.46(A)/67/VIIκαιημερ. 15/7/89καιαφούεξέτασεόλαταστοιχείακαιέγγραφαπουυπάρ χουνενώπιοντης,σχετικάμετηδιάρκειατωνσπουδών, ταθέματαπου έχει διδαχθεί, τοπεριεχόμενο τουτίτλου καιτον τρόπο απόκτησηςτου,κρίνειότιδικαιολογείταιηπαραχώρηση μιαςμο νάδαςγιαπρόσθεταπροσόντα." ΑποτέλεσματηςπιοπάνωαπόφασηςτηςΕ.Ε.Υ.είναιότιοαιτη10 τήςσυγκέντρωσεσυνολικά 193(εκατόενενήντατρεις) μονάδεςκαι αποκλείστηκε καιπάλιναπότονκατάλογογιατίοτελευταίοςυπο ψήφιοςπουπεριλήφθηκεσ' αυτόνσυγκέντρωσε 194(εκατόενενήντα τέσσερεις) μονάδες. Κατά συνέπεια, ο τελευταίος κατάλογος που κατάρτισεηΕ.Ε.Υ.είναιο ίδιος μετον κατάλογοπουείχεπεριλη15 ςρθεί σταπρακτικάτης πρώτης απόφασης της πουπάρθηκε στις 6/4/
- Γιατολόγοαυτόη Ε.Ε.Υ.αποφάσισεναπροάξεικαιπά λιτουςυποψηφίουςτωνοποίωνηπροαγωγήακυρώθηκε, αφούαυ τοί συγκέντρωσαν περισσότερες μονάδες απότους υπόλοιπουςμη επιλεγέντεςυποψηφίους. 20 Οαιτητήςεπικαλείταιαριθμόνομικών ισχυρισμών γιαναεπιτύ χει τηνακύρωσητηςεπίδικηςαπόφασης. Θαπεριοριστώ στηνεξέ τασητουενός απόαυτούς,τον οποίονκρίνω ουσιαστικόν αφούμ' αυτόνεπιτυγχάνεταιηακύρωσητηςπροσβαλλόμενης απόφασης. 25 Ο ισχυρισμός αυτόςαναφέρεταιστημησυμμόρφωση τηςΕ.Ε.Υ. κατάτηνεπανεξέτασηστην ακυρωτικήαπόφασητουΑνωτάτουΔι καστηρίου στην Υπόθεση Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)4 AAA 2116όσοναφοράτονίδιοαιτητή,κατάπαράβασητουΑρθρου 30 146
(5)τουΣυντάγματος. ΜετηνΠροσφυγήτου(Χαραλαμπίδηςν. Δημοκρατίας
(1991)4 Α.ΑΑ 2116)οαιτητήςζήτησε απότοΔικαστήριο ν' ακυρώσειτην απόφασητηςΕ.Ε.Υ. (πουπάρθηκεστις25/4/1990) ναπροάξειταεν35 διαφερόμεναπρόσωπαστην επίδικηθέση,γιατί όπως ισχυρίστηκε παράνομααποκλείστηκε απότονκατάλογοτων συστηθέντων υπο ψηφίων ενόψειτης μηαξιολόγησης του πρόσθετου προσόντοςτου "BachelorofEducation"τουπανεπιστημίουτηςΟυαλλίας,τοοποίο απέκτησε μέσωτου"Frederick Polytechnic", καιτηςπαροχήςσ'αυ40 τόντωνανάλογωνμονάδων. Το ιστορικό της υπόθεσης στην Χαραλαμπίδης φαίνεται στην απόφασητουΔικαστού Χρ. Αρτεμίδη, ημερομηνίας 13/6/1991 και δενθαενδιατρίψωσ' αυτό. Σημαντικόείναιόμωςνααναφέρω ότι 1347 Δημητριάδης, Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1994)ηΣυμβουλευτική Επιτροπήδρώνταςσύμφωνα μετις πρόνοιες του άρθρου35Β
(4)(β)τουΝόμου65/87,αποφάσισεναδώσει τρειςμονά δεςσ' αυτούςπουκατείχανγενικάτοντίτλο τουαιτητήδηλαδή"Β. Ed.". Τόσο η Συμβουλευτική Επιτροπή όσο και η Ε.Ε.Υ.ηοποία ασχολήθηκε μετο θέμακατάτηνεξέτασητηςυποβληθείσας απότον 5 αιτητήένστασης, αποφάσισαννα μηνδώσουν μονάδες στον αιτητή με το αιτιολογικό πως το δίπλωμα του δεν αναγνωρίζεται απότο Υπουργείο Παιδείας. ΣτηνΧαραλαμπίδης το Δικαστήριο εξέτασετο θέμαόπως αυτό 10 προέκυψε μετάαπό τηνπιοπάνωαπόφαση τωνδυοΕπιτροπώνκαι αποφάσισεότι:"Εκπαιδευτικός που επιθυμεί να βελτιώσειταπροσόντα του έχειυπόψητονόμο. Δεν είναιεπομένως επιτρεπτόαφούυποστεί 15 τηβάσανογιατηναπόκτησηπρόσθετουπροσόντοςηαρμόδιααρ χή να αποφαίνεται εκ των υστέρων, και ανάλογα με την περί πτωση, πωςδεναναγνωρίζειτοσχετικό ενδεικτικό. Στονουσιώ δη χρόνο δενυπήρχενομοθεσία καθορίζουσατααναγνωρισμένα εκπαιδευτήρια και διπλώματα στον τόπο μας,όπου ως γνωστό 20 υπάρχειπανσπερμία. Κάτιτέτοιο προτείνεται ναγίνει μετονό μο 1/87, του οποίου βέβαια οι επιπτώσεις στις πρόνοιες του άρ θρου 35(β) 4(β) του Νόμου 65/87,θα εξεταστούν όταν το θέμα προκύψει." 25 ΚαιτοΔικαστήριο ολοκλήρωσετηναπόφασητουμετοπιοκάτω απόσπασμα:"Στηνκρινόμενη προσφυγήτοπαράπονοτουαιτητήδενείναι θεωρητικό. Αν ηΣυμβουλευτική ΕπιτροπήκαιηΕ.Ε.Υ. έδιδεσ' 30 αυτόντις 3μονάδες,πουαποφάσισεναδώσει στους εκπαιδευτι κούς πουκατείχαντο πρόσθετο προσόν του Β. Ed.θαπεριλαμ βανότανστον κατάλογοτωνσυστηθέντων γιαπροαγωγή. Το σύ νολο των μονάδων του ήταν 192, και αν οιδόντουσαν 3 για το πρόσθετοποοσόνθααυξανότανεσε 195. Οαριθμόςαυτόςθατον 35 τοποθετούσε πιο μπροστά απότα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η προσφυγήεπομένως επιτυγχάνει καιηεπίδικηαπόφαση ακυρώ νεται μεέξοδαυπέρτου αιτητή." Ενόψει τηςπιοπάνωαπόφασηςτουΑνωτάτουΔικαστηρίουοαι- 40 τητής ισχυρίζεται ότι ηΕ.Ε.Υ. μετηνέκδοσητηςεπίδικηςαπόφασης κατά την επανεξέταση,δεν συμμορφώθηκε μετο ακυρωτικόαποτέ λεσματης κατάπαράβασητουΑρθρου 146
(5)τουΣυντάγματος,με αποτέλεσμανατουδοθεί μόνοέναςβαθμόςγιατοπρόσθετο προσόν 1348 4Λ.Λ.Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. του(Β.Ed.),σεαντίθεσημετηναπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρί ουηοποίακαθόρισεότι εδικαιούτοτιςτρεις μονάδεςγιατοντίτλο του αυτό,όπως αυτές παραχωρήθησανσ' άλλους υποψηφίους οι οποίοικατείχαντον ίδιοακριβώςτίτλο. 5 ΗδικηγόροςτηςΕ.Ε.Υ.υποστήριξεότιαυτήενήργησενόμιμακαι συμμορφώθηκε πλήρως μετηνακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρί ουδίδονταςμίαμονάδαστοναιτητήγιατοπρόσθετοπροσόντουκαι εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο ακύρωσε την πρώτη απόφαση της 10 Ε.Ε.Υ. γιατηνπαράλειψητης Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαιακο λούθως τηςΕ.Ε.Υ.ναπαραχωρήσουν στον αιτητή μονάδες γιατο πρόσθετοτουπροσόν. Είναι φανερόαπότααποσπάσματα τηςακυρωτικής απόφασης 15 τουΔικαστηρίου ταοποίαπαρετέθησανπιοπάνω,ότιτο Δικαστή ριο αποφάσισεπωςέπρεπε ναδιδότανοαριθμόςτων τριώνμονά δων καιστον αιτητήγιατοπρόσθετο τουπροσόν, εφόσον η Συμ βουλευτική Επιτροπήαποφάσισεότι"θαέδιδε3μονάδεςσ'αυτούς πουκατείχανγενικάτοπροσόν Β.Ed". ΤοΔικαστήριοτόνισεστην 20 απόφασητουπωςηαπόφασητόσοτηςΣυμβουλευτικής Επιτροπής όσο καιτηςΕ.Ε.Υ.ναμην δώσουν μονάδες στοπρόσθετο προσόν τουαιτητήγιατίτοδίπλωματουδενπροέρχεταιαπόαναγνωρισμέ νο ανώτερο εκπαιδευτήριο (Frederick Polytechnic) είναιπαράνομη γιατίακριβώςτο ίδιοτοάρθρο35Β
(4)(β)τουΝόμου65/87τοοποίο 25 προβλέπει γιατηνανατίμησητουπρόσθετουπροσόντος δενπρονο εί ότιταδιπλώματατωνυποψηφίων ταοποία συνιστούν το πρό σθετοπροσόν, πρέπει να είναι αναγνωρισμένα και από αναγνωρι σμέναεκπαιδευτήρια. 30 35 Τοάρθρο35Β
(4)(β)προνοεί:"(β)προσόντα 1 έως5 μονάδες,πουδίνονται απότηΣυμβουλευτική Επι τροπήμεαιτιολογημένη απόφαση της,γιαπρόσθετοπροσόν τοοποίο είναι συναφές μετην εκπαίδευσηήτηνειδικότητα τουυποψηφίουήτακαθήκοντατηςθέσης." Σύμφωνα μετο διοικητικό δίκαιο απόφασηακυρωτικούδικα στηρίου συνιστά δεδικασμένο καιδεσμεύεικάθεδικαστήριοκαιδι40 οικητικηαρχή(βλέπε Φ.Βεγλερή "Η Συμμόρφωσίς τηςΔιοικήσεως εις ταςΑποφάσεις τουΣυμβουλίου της Επικρατείας"σελίδες11-12 καιτηναπόφασητηςΟλομέλειαςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην ΥπόθεσηΜιχαήλΘεοδοσίουΛίμιτεδν. ΤονΔήμουΛεμεσού
(1993)3Α.ΑΛ. 25). •1349 Δημητριάδης, Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1994)Αναφορικά μετοδεδικασμένο είναιπολύχαρακτηριστικότοπιο κάτω απόσπασμα απότην απόφασητου Δικαστή Στυλιανίδη στην υπόθεση Χριστοδούλον και Αλλη ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.ΑΛ. 1221,στην σελίδα 1230):5 "Από τις αποφάσεις που εκδίδονται απότο Ανώτατο Δικα στήριοσεπροσφυγέςππνάίειδεδικασμένοτοοποίοκαλύπτει,τό σοτοακυρωτικόαποτέλεσμα πουδιατυπώνεταιστο διατακτικό, όσοκαιτα"διοικητικής φύσεως"ζητήματαπουκρίθηκανμεσκέtlrei£οιοποίες διατυπώνονταιστην αιτιολογίατηςαπόφασης, 10 Αναφορικά με τα "διοικητικής φύσεως" ζητήματαπρέπει να συντρέχουν οι συνήθεις προϋποθέσεις τουδεδικασμένου:ταυτό τηταπροσώπου,ταυτότηταδιαφοράς,δηλαδή,διαφοράςπουέχει τα ίδιαπραγματικάήνομικά δεδομένα. (ΣΕ 1429/1986). "Διοι- 15 κητικήςφύσεως"ζητήματαείναιταπραγματικάκαινομικάζητή ματαπουρυθμίζονταιαπόκανόνεςτουΔιοικητικού Δικαίουκαι αναφέρονταιστη μείζοναή την ελάσσονα πρότασητουσυλλογι σμούτηςαπόφασης,εφόσονήταναντικείμενο διάγνωσηςκαικρί σης και βρίσκονται σε συνάρτιση με το συμπέρασμα που έγινε 20 αποδεκτόαπότηναπόφαση(ακύρωσητηςπράξης),δηλαδή,απο τελούν το στήριγμα του συμπεράσματος αυτού (ΣΕ 813/1981, 1429/1986). Τοδεδικασμένο ισχύει γιακάθεδιοικητικήαργήηδεπαράβα- 25 σητουμενέαδιοικητικήποάξηθεμελιώνει λόγοακυρώσεωςτης." ΤοΑρθρο 146
(5)του Συντάγματοςπροβλέπει ότι κάθεΔικαστή ριο,όργανο ήΑρχή στηΔημοκρατίαδεσμεύεται απότιςαποφάσεις τουΑνωτάτου Δικαστηρίου κατάτηνάσκησητηςαναθεωρητικήςδι- 30 καιοδοσίαςτουκαιότιαυτάυποχρεούνταινασυμμορφώνονται στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλέπε τις αποφάσεις Ευ σταθίου ν.Δημοκρατίας(\985)3ΑΛΑ 471,474,Αναστασίουν. Κυ πριακού ΟργανισμούΑνάπτυξηςΓης
(1989)3Α.ΑΛ. 2710 και Χριστοδούλον(ανωτέρω). 35 Σχετικό είναι επίσης το πιοκάτωαπόσπασματηςαπόφασηςτου ΔικαστήΣτυλιανίδηστηνυπόθεσηΧριστοδούλον(ανωτέρω)τοοποίο λέγα:40 " " Ό ι διοικητικές αρχές,σεεκτέλεση τηςυποχρέωσης τουςκατά το Αρθρο 1465 του Συντάγματος,πρέπει να συμμορφώνονται, ανάλογαμεκάθεπεοίπτωση,μεθετική ενέργεια προςτοπεριεχό μενοτηςαπόφασηςτουΔικαστηρίουήνααπέχουναπόκάθεενέρ1350 4Α.Α.Δ. Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. ι γειαπουείναιαντίθετηπροςόσακρίθηκαναπόαυτή." 5 10 15 20 Όπως τονίζεται στην πιο πάνωαπόφαση**η παράβασητουδεδι κασμένου είναιπαράβαση νόμουγιατίσυνιστά παράβασητηςπαραγράφου5 τουάρθρου146τουΣυντάγματος". Τοσχετικόαπόσπασμα τηςαπόφασηςλέγει:"Η παοάβαση του δεδικασμένου είναι παράβαση νόμου - (ΣΕ 890/1987)- γιατί συνιστά παράβασητηςπαραγράφου5 του Αρθρου 146 του Συντάγματοςσύμφωνα με την οποία ηαπόφασητουΔικα στηρίου δεσμεύεικάθεΔικαστήριο, όργανο ήαρχήστηΔημοκρατία, που έχουν υποχρέωση να συμμορφώνονται με το περιεχόμενο της απόφασης. Η Διοίκησηδενεπιτρέπεταιναεκδώσει διοικητικήποά£ηαντί θετηπροςταίττττίααταπουκοίθηκανμετηναπόφασητουΑνωτά τουΔικαστηρίου καιστα οποία εκτείνεται το δεδικασμένο. (ΣΕ 3868/1980,165/1981,2502/1985). (Βλ. επίσης Ε. Σπηλιωτοπούλου "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου),ΠέμπτηΈκδοση, 1991, παράγράφοι504,537και571)." Αν ο αιτητήςέπαιρνετρεις μονάδεςγιατοπρόσθετο προσόν του απότηΣυμβουλευτική Επιτροπή καιτην Ε.Ε.Υ.θασυγκέντρωνε σύ νολο195(εκατόενενήνταπέντε)μονάδες,μεαποτέλεσμαοαριθμόςαυ25 τόςνατοντοποθετούσεπιομπροστάαπόταενδιαφερόμεναπρόσωπα. Ενόψειτωνπιοπάνωευρημάτων μουέχωκαταλήξει στο συμπέ ρασμαπωςηεπίδικηαπόφασηπρέπειναακυρωθεί. Ηπροσφυγήεπο μένωςεπιτυγχάνεικαιηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται. 30 Οι καθ' ωνηαίτησηναπληρώσουν £200,-έναντιτωνεξόδων του αιτητή. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται με £200έξοδα. 1351