← Κύπρος

clr/1994/1994_4_1387.pdf

4 Α.Λ.Δ. 24 Ιουνίου, 1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΑΝΘΟΥΛΛΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ/Η ΑΛΛΟΥ, Καθ'aw η αίτηση.3 (Υποθέσεις Αρ. 300/91,488/91,491/91) 5 Διοικητικό Δίκαιο — Έκδοση διοικητικής πράξης — Αρμοδιότητα — Έκδοση της πράξης από αναρμόδιο όργανο αποτελεί λόγο ακυρότητας της — Η αρμοδιότητα οργάνου ερευνάται αυτεπάγγελτα από το Δικα­ στήριο — Έκδοση απόφασης επίταξης ακίνητης ιδιοκτησίας συλλογικά από αναρμόδιο όργανο αντί το Υπουργικό Συμβούλιο. Επίταξη Ακίνητης Ιδιοκτησίας — Προσβολή τουΔιατάγματος με προσφυ­ γή — Έννομο Συμφέρον — Μόνο οι ιδιοκτήτες της γης το κατέχουν. 10 15 20 Οι αιτητές προσέβαλαν με τις προσφυγές τους την απόφασηεπίτα­ ξης της ιδιοκτησίας τους για χρονική περίοδο τριών χρόνων δυνάμει τουΔικαίουτης Ανάγκης. Για πολλούς από τους αιτητές προβλήθηκε προδικαστική ένσταση ότι αυτοί δεν είχαν έννομο συμφέρον στην καταχώρησητης προσφυγής τουςεφόσον δενήσανιδιοκτήτες των επίδικωντεμαχίων. Ο κυριότερος λόγος πουτέθηκεπροςακύρωσητηςπροσβληθείσας απόφασηςήτανότι αυτήλήφθηκε συλλογικά από αναρμόδιοόργανο και όχι τον Υπουργό Αμυνας προςτονοποίο είχεδοθείησχετικήεξουσιοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτην προσφυγή αρ.300/91 γιαόσους απότουςαιτητές δεναπέδειξανιδιοκτησίατων ακινήτωνκαι ακυρώνονταςτην επίδικηαπόφασηγιατους υπόλοιπους αιτητές σ' αυ1387 Ανθοΰλλη κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1994)τήνκαθώςκαιστις προσφυγές488/91 και491/91, αποφάσισε ότι: Παρόλο που στην παρούσαπροσφυγή εγείρεται, μεταξύ άλλων, το πολύσημαντικό ερώτημα εάνκαικατάπόσο οΥπουργός Αμυνας μπο­ ρούσε,δυνάμειτουΔικαίουτηςΑνάγκης, ναεκδόσει τοεπίδικοδιάταγμα,εντούτοις δεν κρίνεται σκόπιμο να απαντηθεί,αφούοι υπό κρίση προσφυγές μπορούννααποφασισθούνμεβάσητολόγοακυρότηταςπε­ ρί συλλογικής απόφασηςαπόαναρμόδιοόργανο. 5 Εξετάζονταςτουλικόπουτέθηκεενώπιον τουκαιιδιαίτεραταπρα- ιο κτικάτης 14.1.91, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα πως ηεπί­ δικηαπόφασηπουλήφθηκε,δενήταναπόφασητουίδιουτου Υπουργού Αμυνας,αλλάαπόφασητωνόσωνπαρακάθισανστησυνεδρίαση εκείνη, οι οποίοι όμως ήσαναναρμόδιοι. 15 Εκτός απόταπρακτικάτης 14.1.91,δενυπάρχεικανέναάλλο κείμε­ νοήπράξηπουνακαταδεικνύειότιοΥπουργός Αμυνας έλαβεαπόμό­ νοςτουτηνεπίδικηαπόφαση.Τουναντίον,απόταπρακτικάτης14.1.91 φαίνεταιότι,οΥπουργός Αμυνας δενάσκησεκυριαρχικήαρμοδιότητα, οι δε παρευρισκόμενοι που συλλογικά έλαβαν την επίδικη απόφαση, 20 απλώςέκριναντηγνωμάτευση τουεντίμου Γενικού Εισαγγελέα, οοποί­ οςκαιανάλαβενασυντάξει τησχετική γνωστοποίηση. Τοαυτόισχύει έστω και ανυποτεθεί ότι την απόφασητην έλαβε ο ίδιος ο Υπουργός. Στηγνωστοποίηση διατυπώνονταιοισκοποί πουκατέστησαναναγκαία τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά δεν υπάρχει πουθενά 25 πρωτογενής διερεύνηση τωνουσιωδών γεγονότων καιηαιτιολογία που οδήγησε στηλήψη της απόφασηςαπότο αρμόδιοόργανο,γιανακαθί­ σταταιδυνατήη αναθεώρησητης. Τοτι έγινεείναιότι απλά εγκρίθηκε ηγνωμάτευση του εντίμου Γενικού Εισαγγελέα. 30 Γιατουςπιοπάνωλόγους,τοπροσβαλλόμενο διάταγμαπάσχειαπό ακυρότητα,γιατί ενώ με βάση το Άρθρο 4
(2)(α) του Περί Επιτάξεως Ιδιοκτησίας Νόμου (Ν.21/62) αρμόδιονααποφασίσει ήταντο Υπουρ­ γικό Συμβούλιο, τούτο αποφασίστηκε συλλογικά στη συνεδρία της 14.1.91,απόαναρμόδιοόργανο. Ηαρμοδιότητατουοργάνουκαιη πα- 35 ρανομία ερευνούνται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Ηαναρ­ μοδιότητα του οργάνου να λάβει την επίδικη απόφασηαποτελεί σύμ­ φωναμετηνομολογία, λόγοακυρότητας. Κατάσυνέπεια ηπροσφυγή Αρ. 300/91όσον αφοράτους αιτητές 2, 40 12,13,14,21,26,27,31,32,33και37απορρίπτεται,λόγωελλείψεωςεν­ νόμου συμφέροντος, ενώ ηπροσφυγή αυτήόσον αφοράτους υπόλοι­ πουςαιτητές,καθώςεπίσης καιοιπροσφυγές αρ.488/91 και491/91,επι­ τυγχάνουν. 1388 4 Α.Α.Δ. 5 Ανθούλλη κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Ηεπίδικηαπόφασηόσον αφοράτιςπροσφυγές πουεπιτυγχάνουν ακυρώνεταιλόγω αναρμοδιότηταςτουοργάνουπουτην έλαβε, καθώς επίσηςκαιλόγω έλλειψηςυπόβαθρου,κατάτρόποπουναμηνγίνεται δυνατήηαναθεώρηση της στο πλαίσιο τουΑρθρου 146.1 του Συντάγματος. Η προσφυγή 300/91 επιτυγχάνειμερι­ κώς. Οι προσφυγές 488/91 και 491/91 επιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Geoighiadesv.Republic
(1966)3CL.R. 252, 15 20 25 Ανάστασην. Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ.
  1. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της εγκυρότητας τουδιατάγματος επίταξης μεαρ. 302ημερ.8.3.91καιμετοοποίο διατάχθηκε δυνάμει του Δι­ καίουτηςΑνάγκης ηεπίταξηιδιοκτησίαςορισμένων από τους αιτητέςγιαχρονική περίοδοτριών χρόνων απότηνημερομηνία δημοσί­ ευσης του. Α.Σ.Αγγελίδης,γιατους Αιτητές στην ΠροσφυγήΑρ. 300/
  2. Χρ. Τριανταφυλλίδης, για τους Αιτητές στην Προσφυγή Αρ. 488/
  3. 30 Λ. Χριστοδονλον, γιατον Αιτητήστην ΠροσφυγήΑρ.491/
  4. Τ. Πολνχρονίδον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίαςΑ ' , γιατους Καθ' ων η αίτηση. 35 40 Cur. adv.vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Οι αιτητές με τις παρούσες προσφυγές που συνεκδικάστηκαν,προσβάλλουν την εγκυρότητα του διατάγμα­ τος επίταξηςμε αρ. 302, πουδημοσιεύθηκε στο Παράρτημα III, ΜέΟΡςIIτηςΕπίσημης Εφημερίδαςτης Δημοκρατίας ημερ. 8.3.91, και μετοοποίο διατάχθηκε δυνάμει του Δικαίου τηςΑνάγκης, η επίτα­ ξη της ιδιοκτησίας ορισμένων απότους αιτητές,γιαχρονικήπερίο­ δο τριών χρόνων απότηνημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίση­ μηΕφημερίδα. 1389 Χρυσοστομής,Δ. Ανθοΰλλη κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1994)Οικαθ'ωνηαίτησηήγειρανένστασημετάαπόέρευναπουέχουν κάμεισταεπίσημα μητρώατουΚτηματολογίου,ότι OLαιτητέςστην προσφυγήΑρ. 300/91,2.Γεώργιος Καμηλάρης,
  1. Αννα Σταύρου,
  2. Αγλαΐα Μ.Πιερίδου, 14.Στέλλα Ηρακλέους,
  3. Κώστας Βασι­ λείου,26.Νίκη Μορφάκη-Λαπίθη,27.Ανδρέας (Μάριος)Οδυσσέα*;, 5 31.ΦρόσωΚ. Δημητρίου,
  4. Κωνσταντίνος Δημητρίου,33.Χαρά­ λαμποςΔημητρίου,και 37.ΚίκαΚυριακίδου,δενέχουνέννομοσυμφέρο ναπροσβάλουν το επίδικοδιάταγμαεπίταξης,δεδομένου ότι δενφαίνονταιναείναιεγγεγραμμένοι'ιδιοκτήτες κτημάτωνστηνΛακατάμιά,πουεπιτάχθηκανμετοεπίδικοδιάταγμα. Οιπιοπάνωαι- 10 τητέςπαράλειψαννααποδείξουνότιείναιεγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες τέτοιων κτημάτωνκαιως εκτούτουηπροσφυγήτουςθαπρέπεινα απορριφθεί. Οι υπόλοιποι αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες επιταχθέντωνκτημάτων. 15 Ταγεγονότα είναισεσυντομίαταακόλουθα: Το Υπουργείο Αμυνας προέβη σε επίταξη ιδιωτικής ακίνητης ιδιοκτησίας,περιλαμβανομένης αυτήςτων αιτητών που είναιεγγε­ γραμμένοι ιδιοκτήτες,γιατιςανάγκεςτουστρατιωτικούαεροδρομι- 20 ου Λακατάμιας, και εξέδοσετα σχετικά διατάγματα επίταξης,που δημοσιεύτηκανμετιςακόλουθεςδιοικητικέςπράξειςκαικαλύπτουν τηχρονικήπερίοδοαπό21.9.79-5.9.89: Αρ.Δ.Π. 1026/79, 991/80, 909/81, 962/82, 1006/83, 1389/84, 25 1270/85,1227/86,1048/87και1384/88(βλ. ΠαράρτημαΑστηνένστα­ ση). ΤοτελευταίοδιάταγμαέληξετοΣεπτέμβριοτου 1989καισύμφω­ να με νομική συμβουλή της Νομικής Υπηρεσίας, δεν ανανεώθηκε 30 πριναπότις8.3.91,γιατίησυνολικήχρονικήπερίοδοςτηςεπίταξης της αναφερόμενης ιδιοκτησίας ξεπέρασε τηντριετίαπουπρονοεί η σχετική νομοθεσία και γιατί εκκρεμούσε στο Δικαστήριο σχετική αγατρΐ. 35 Τοπροσβαλλόμενο νέοδιάταγμαεπίταξηςημερ. 8.3.91,εκδόθηκε κατόπιν νομικής συμβουλής τουεντίμου Γενικού Εισαγγελέα,ότι ο ΥπουργόςΑμυνας είχεδικαίωμανατοπράξειδυνάμειτου"Δικαί­ ουτηςΑνάγκης",λόγωτηςσυνέχισηςτηςέκρυθμηςκατάστασηςστην Κύπρο,καιείχεισχύ μέχρι τις8.3.94(βλ.ΠαράρτημαΒστηνένστα- 40 ση). Του προσβαλλόμενου διατάγματοςπροηγήθηκε σύσκεψηπου έγινε στις 14.1.91,στο γραφείοτου Υπουργού Αμυνας, μεθέματη χρήσητουστρατιωτικούαεροδρομίουΛακατάμιαςαπόιδιώτες. Στη σύσκεψη αυτήεκτός απότον ΥπουργόΑμυνας έλαβανμέρος,ο Γε1390 4ΑΛΛ. 5 Ανθούλληκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Χρυσοστομής,Δ. νικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Αμυνας, οΔιευθυντής και εκπρόσωπος τουΤμήματος ΠολιτικήςΑεροπορίας,ΕκπρόσωποιτουΥπουργείουΓεωργίαςκαι ΦυσικώνΠόρων,τουΤμήματοςΠολιτικήςΑεροπορίας,τουΓενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς, της Διοίκησης Αεροπορίας και του ΥπουργείουΑμυνας.Εκφράστηκανδιάφορεςαπόψειςκαιστησυνέ­ χειαοέντιμοςΓενικός ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίαςπαρατήρησετα ακόλουθα στη σελ. 3των πρακτικών αυτών που είναι Τεκμήριο 2 στηνένσταση: 10 15 "α. Το Υπουργείο Αμυνας δύναταινα προβεί σε έκδοση νέου διατάγματοςεπίταξηςτης έκτασηςπουαπαιτείται γιασκο­ πούς άμυναςδεδομένου ότι αυτό θαβασιστεί στο "Δίκαιο τηςΑνάγκης" λόγωτηςσυνέχισηςτηςέκρυθμηςκατάστασης στην Κύπρο,και 20 β. ως εκ τούτου το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργωνδεν δύναται να εκδόσει διάταγμαεπίταξης της ίδιας ακίνητης ιδιοκτησίαςγιασκοπούςπροώθησης/εξυπηρέτησης της"ελαφράςαεροπορίας"." Ακολούθως, η παράγραφος5τωνπρακτικώναυτώναναφέρει: 25 30 35 40 "
  5. Μετάαπόδιεξοδική συζήτηση των πιο πάνωλήφθηκαν οι εξήςαποφάσεις: α. Ναεκδοθείνέοδιάταγμαεπίταξηςτηςγηςπουείναιαπαραί­ τητηγιατιςανάγκεςλειτουργίαςτουστρατιωτικού Αεροδρο­ μίουστηΛακαταμια,τηδιατύπωσητουοποίουθααναλάβειο ' Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας βασιζόμενος στο "Δί­ καιοτηςΑνάγκης" λόγωτηςέκρυθμης κατάστασηςστην Κύ­ προ. β. ΤοΤμήμαΠολιτικής Αεροπορίας σεσυνεννόησημετην ΑερολέσχηΚύπρουκαιτιςάλλεςιδιωτικές Εταιρείεςπουχρη­ σιμοποιούν το Α/Δ Λακατάμιαςνα επισημάνει, σε σύντομο χρονικόδιάστημα,νέοχώροστηνπεριοχήΛευκωσίαςγιατη δημιουργία νέου διαδρόμου,ο οποίος θα χρησιμοποιείται γιατηνελαφράαεροπορία. ΤοΑεροδρόμιοΛευκωσίαςαναφέρτηκεσανπιθανόςχώροςγιανα εξεταστεί κατάπόσο εί­ ναιδυνατόναμετακινηθούνσ' αυτόνταιδιωτικάαεροσκά­ φη καιγενικάηελαφράαεροπορία. γ. Κανένα ιδιωτικό αεροσκάφος/ελικόπτερο δεν θα χρησιμο1391 Χρυσοστομής,Δ. Ανθοΰλληκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1994)ποιείτοΑ/ΔΛακατάμιαςαμέσωςμετάτηδημιουργίατουνέ­ ουδιαδρόμουεκτός απότααεροσκάφη τουΥπουργείουΓε­ ωργίαςκαιΦυσικώνΠόρων,γιαλόγους ευνόητους. δ. ΤοΤμήμαΠολιτικήςΑεροπορίας ναπροβείστιςαπαιτούμενες ενέργειες ώστε οι αερομοντελιστές να σταματήσουν να χρησιμοποιούν τοΑ/Δ Λακατάμιαςμετάτις21.1.1991, σύμ­ φωνα μεαπόφασηπουλήφθηκε σεπρόσφατησχετικήσυνε­ δρίαπουέγινεστοΔημαρχείοΛακατάμιας. 5 10 ε. Σχετικάμετοπιοπάνωθέμακαιτιςαποφάσειςπου λήφθη­ καν να ενημερωθεί τοΔημαρχείο Λακατάμιαςγιαανάλογη πληροφόρησητωνδημοτώντου." Είναιεισήγησητωνδικηγόρωντωναιτητών,πωςτοκείμενο της 15 συνεδρίασης της 14.1.91 φανερώνει ότι η απόφαση που λήφθηκε, ήτανσυλλογικήπράξητωνόσωνπαρακάθησανκαισυζήτησαντοθέ­ μα. ΔενήτανπράξητουίδιουτουΥπουργού Εσωτερικών προςτον οποίο εκχώρησε την εξουσίατουτοΥπουργικό Συμβούλιο. Ακόμα εισηγούνται ότι ηεπίταξηιοιωτικήςγηςγιαοποιοδήποτεσκοπόδη- 20 μόσιαςωφέλειας,δενμπορείναπαρατείνεταιπέραναπότησυνταγ­ ματικήκαινομοθετικήχρονικήδιάρκεια,ούτε μπορείηυπόεπίταξη ιδιοκτησία να χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς και μάλιστα ιδιωτικούς. Επίσηςυποστήριξανότι,εφόσονδενυπήρξεποτέαπαλ­ λοτρίωση,τοπροσωρινό μέτροτηςεπίταξηςμετατράπηκεσεμόνιμη 25 στέρησητηςιδιοκτησίαςκαιγι' αυτότολόγο,ηεπίταξηείναιάκυρη. Όσον αφορά την επίκληση τουΔικαίουτηςΑνάγκης, οιδικηγό­ ροιτωναιτητώνεισηγούνται ότιαυτήδενείναιδυνατήγιαναδικαι­ ολογήσειτην έκδοση τηςπροσβαλλόμενης πράξηςκαι ισχυρίζονται ότιη πράξη αυτήείναιαντίθετηστο Ν. 21/62 καιστοΣύνταγμα, άρ­ θρο23.8. 30 Σύμφωναμετοάρθρο23.8(γ)τουΣυντάγματοςκαιτοάρθρο4
(3)του Περί Επιτάξεως Ιδιοκτησίας Νόμουτου 1962 (Ν.21/62),όπως 35 τροποποιήθηκεαπότους Ν.50/66και43/86,ηπερίοδος επίταξηςεί­ ναι τριετής. Είναιηθέση του εντίμου Γενικού Εισαγγελέα, όπωςδιατυπώνε­ ται στη γραπτήτου αγόρευση, πως ο Υπουργός Αμυνας, έχοντας 40 υπόψητονσυνταγματικόκαινομοθετικόχρονικόπεριορισμό,άσκη­ σετις εξουσίεςπουχορηγούνται στο Υπουργικό Συμβούλιο από το άρθρο4 τουΠερί ΕπιτάξεωςΝόμουκαιπουηάσκησητους ανατέ­ θηκεαπότοΥπουργικό Συμβούλιο σ' αυτόν,επειδήηακίνητη ιδιο1392 4Α.ΑΛ. 5 Ανθούλλη κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Χρυσοστομής,Δ. κτησίατωναιτητώνείναιαπαραίτητηγιατηναντιμετώπιση άμεσων καιζωτικήςσημασίαςγιατηνάμυνατηςΔημοκρατίαςαναγκών,ενό­ ψει της συνεχιζόμενης εισβολήςκαικατοχής τμήματος τηςεπικρά­ τειαςτηςΔημοκρατίαςαπόταΤουρκικάστρατεύματακαιεξέδοσετο διάταγμαδυνάμει του"Δικαίου της Ανάγκης" καιδιάταξετην επί­ ταξητης,παράτοότιη ιδιοκτησίαέχειήδηεπιταχθείγιαχρονικήπε­ ρίοδο,η οποίαμαζίμετη χρονικήπερίοδοτηςεπίταξηςθαυπερβαί­ νεισυνολικά τατρίαχρόνια. 10 Είναιακόμαη εισήγηση τουεντίμου Γενικού Εισαγγελέα, ότι λό­ γω των εξαιρετικών συνθηκών που επικρατούν στην Κύπρο σαν αποτέλεσματηςσυνεχιζόμενης εισβολήςκαικατοχής,δικαιολογείται δυνάμειτου"ΔικαίουτηςΑνάγκης"όχι μόνοηψήφισηνόμων,όπως ο Ν. 33/64 ήο Ν. 12/65,αλλά και η έκδοση διοικητικών πράξεων 15 όπωςτοεπίδικοδιάταγμαεπίταξης. Παρόλοπου στην παρούσαπροσφυγή εγείρεται, μεταξύ άλλων, τοπολύσημαντικόερώτημαεάνκαικατάπόσοοΥπουργόςΑμυνας μπορούσε,δυνάμειτουΔικαίουτηςΑνάγκης, ναεκδοσει τοεπίδικο 20 διάταγμα,εντούτοις δεν κρίνω σκόπιμο να το απαντήσω,αφούοι υπό κρίση προσφυγές μπορούν νααποφασισθούν με βάσητολόγο ακυρότηταςπερίσυλλογικήςαπόφασηςαπόαναρμόδιοόργανο. 25 Σεαυτότοστάδιοθαπρέπει νααναφερθείπωςη δικηγόρος των καθ'ων ηαίτηση,που εμφανίστηκε στο στάδιο των διευκρινίσεων, είπεπωςδενυπάρχουνδιοικητικοί φάκελοι γιαναπαρουσιασθούν στοΔικαστήριο καιπωςόλαταέγγραφαπουαφορούντις υπόκρί­ σηπροσφυγές,είναιεπισυνημμένα στις ενστάσεις πουκαταχωρήθη­ κανσεαυτές. 30 Εξετάζοντας το υλικό πουτέθηκε ενώπιον μου και ιδιαίτερατα πρακτικά της 14.1.91, καταλήγω στο συμπέρασμα πως η επίδικη απόφασηπουλήφθηκε,δενήταναπόφαση του ίδιουτου Υπουργού Αμυνας, αλλά απόφαση των όσων παρακάθισαν στη συνεδρίαση 35 εκείνη,οι οποίοι όμως ήσαναναρμόδιοι. Εκτόςαπόταπρακτικάτης 14.1.91,δενυπάρχεικανέναάλλοκεί­ μενοήπράξηπουνα καταδεικνύει ότι ο Υπουργός Αμυνας έλαβε απόμόνοςτουτηνεπίδικηαπόφαση. Τουναντίον,απόταπρακτικά 40 της 14.1.91φαίνεταιότι,οΥπουργός Αμυνας δενάσκησεκυριαρχι­ κήαρμοδιότητα,οι δεπαρευρισκόμενοι που συλλογικά έλαβαντην επίδικηαπόφαση, απλώς εγκρίναν τηγνωμάτευση τουεντίμουΓενι­ κού Εισαγγελέα, οοποίος καιανάλαβενασυντάξει τησχετική γνω­ στοποίηση. Τοαυτόισχύειέστωκαιανυποθέσουμε ότι, τηναπόφα1393 Χρυσοστομής,Δ. Ανθούλληκ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1994)σητηνέλαβεοίδιοςοΥπουργός. Στηγνωστοποίησηδιατυπώνονται οι σκοποί που κατέστησαν αναγκαίατηλήψητης προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά δεν υπάρχει πουθενάπρωτογενής διερεύνηση των ουσιωδών γεγονότων και η αιτιολογία που οδήγησε στη λήψητης απόφασηςαπότοαρμόδιοόργανο,γιανακαθίσταταιδυνατήηαναθεώρησητης. Τοτιέγινεείναιότιαπλάεγκρίθηκεηγνωμάτευσητου εντίμου Γενικού Εισαγγελέα. 5 Γιατους πιο πάνωλόγους, το προσβαλλόμενο διάταγμαπάσχει απόακυρότητα, γιατίενώ μεβάση τοάρθρο4
(2)(α)τουΝ. 21/62 αρ- 10 μόδιονααποφασίσειήταντο Υπουργικό Συμβούλιο,τούτοαποφα­ σίστηκεσυλλογικά στησυνεδρίατης 14.1.91,απόαναρμόδιοόργανο. Η αρμοδιότητα τουοργάνου καιηπαρανομίαερευνούνται και αυ­ τεπάγγελτααπότοΔικαστήριο. [Βλ., μεταξύάλλων,Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου
(1977), σελ. 141-142, παρ. 142- 15 143,Στασινόπουλος ΔίκαιοΔιοικητικών Πράξεων,σελ. 190-192,Γε· ωργίάόηςν.Δημοκρατίας
(1966)3 Α.ΑΛ. 252]. Ηαναρμοδιότητα τουοργάνουναλάβειτηνεπίδικηαπόφαση αποτελεί σύμφωναμετη νομολογία, λόγοακυρότητας.(Βλ., μεταξύ άλλων Ανάσταση ν. Δη­ μοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ. 3085). 20 Κατάσυνέπειακαιγιατουςλόγους πουεξέθεσαπιοπάνω,ηπρο­ σφυγή Αρ. 300/91όσον αφοράτους σαητές 2, 12, 13,14,21,26,27, 31, 32, 33 και 37 απορρίπτεται,λόγωελλείψεωςεννόμου συμφέρο­ ντος, ενώ ηπροσφυγή αυτήόσον αφοράτους υπόλοιπους αιτητές, 25 καθώςεπίσηςκαιοιπροσφυγέςαρ.488/91 και491/91,επιτυγχάνουν. Η επίδικη απόφασηόσον αφοράτις προσφυγές που επιτυγχά­ νουνακυρώνεταιλόγωαναρμοδιότηταςτουοργάνουπουτηνέλαβε, καθώςεπίσηςκαιλόγωέλλειψηςυπόβαθρου,κατάτρόποπουναμην 30 γίνεταιδυνατήη αναθεώρησητηςστοπλαίσιο τουάρθρου 146.1 του Συντάγματος. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή 300/91 επιτυγχάνειμε­ ρικώς. Οι προσφυγές 488/91 και 491/91επιτυγχάνουν.Καμίαδιατα­ γή γιαέξοδα. 1394

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.