(1994)24Ιουνίου,1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣΨΑΘΑΡΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥποθέσειςΑρ. 5/93, 14/93) ΑρχήΛιμένων Κύπρου— Υπάλληλοι— Προαγωγές— Συστάσεις—Δεν προβλέπεταιστους Κανονισμούςυποχρέωση αναζήτησης συστάσεων —Δεν ισχύουναναλογικάοινομολογιακέςαρχέςαναφορικάμε τιςσυ στάσειςδημοσίωνυπαλλήλων. 5 ΑρχήΛιμένων Κύπρου — Υπάλληλοι—Προαγωγές—Εμπιστευτικές εκ θέσεις—Παρατυπίες—Δεν συνεπάγονταιαπαραίτηταακυρότητα της πράξηςπροαγωγών—Πρέπει ναείναιουσιώδειςπαρατυπίες. ΔιοικητικόΔίκαιο—Αρχές—Αρχή τηςεπανεξέτασηςμετάαπόακυρωτι- \Q κήαπόφασητουΑνωτάτουΔικαστηρίου— Ηνέαπράξηανάγεταιστο χρόνο έκδοσης τηςπαλαιάς—Λαμβάνονται υπόψηστοιχείαπουαπο τέλεσανμέρος τουπραγματικούκαι νομικού καθεστώτος τηςπράξης πουακυρώθηκε. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Τρία θεσμοθετημένα κριτήρια — Αξία—προσόντα—Αρχαιότητα — Ηαξία έχεινομολογιακάμεγαλύ τερηβαρύτητα—Η αρχαιότητα υπερισχύειότανταυπόλοιπακριτήρια είναιίσα. 20 Οιαιτητέςπροσέβαλανμετιςπροσφυγέςτουςπουσυνεκδικάστηκαν τηναπόφασητωνκαθ'ωνηαίτησηναπροάξουντοενδιαφερόμενο μέ ροςαντίτωνιδίωνστηθέση ΒοηθούΛιμενικούΛειτουργοΰ. Η επίδικη απόφαση είχε ληφθεί μετά απόεπανεξέταση της υπόθεσης μετάαπό ακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίουκατάτηςαρχικήςαπόφασηςπρο- 25 αγωγής. 1412 4Α.Α.Λ. Ψαθάρηςκ.ά. ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτιςπροσφυγές,αποφάσισε ότι: 5
(1)Ο ισχυρισμός των αιτητώνγιαύπαρξηρητής εκτου Νόμου υποχρέωσης τουΔιοικητικού Συμβουλίου της Αρχήςπροςαναζήτηση συστάσεων,δενμπορείναευσταθήσει. Οινομολογιακές αρχέςπου διαμορφώθηκανγιατοθέματωνσυστάσεωνδημοσίωνυπαλλήλων, δεν μπορούν να τύχουν αναλογικής εφαρμογής στις προαγωγές υπαλλήλωντηςΑρχήςΛιμένων. 10 15 Περαιτέρω,οδιαζευκτικόςισχυρισμός τωναιτητώνπουστηρίχθη κεστην υπόθεσηότι λήφθηκανυπόψηοι προηγούμενες συστάσεις του Διευθυντή,οι οποίες όμως διαμορφώθηκανμε βάσηστοιχεία καιδεδομέναπουδιαφοροποιήθηκανουσιωδώςκατάτηνεπανεξέτάση, επίσηςδενμπορείναευσταθήσει. Οπιοπάνωισχυρισμόςδενυποστηρίζεταιαπόταπρακτικάτηςσυ νεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ.21.10.92,στα οποία καμιάμνείαγιασυστάσεις δενέγινε. 20 ΗΑρχήδενείχεκαμιάεκτουΝόμουυποχρέωσηνακαλέσει τοΔι ευθυντήναυποβάλεισυστάσεις καιοι σχετικοί ισχυρισμοί τωναι τητώναπορρίπτονται. 25
(2)Ηπαρατυπία στη σύνταξη και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων δενσυνεπάγεταιαπαραίτητατηνακύρωσητηςπράξης. Η νομιμό τηταεπηρεάζεταιμόνοεάνηπαρατυπίαείναιουσιώδης,επενήργησεουσιαστικάστηνυπηρεσιακήεικόνατωνυπαλλήλωνκαιάσκησε ουσιώδηεπίδρασηστηλήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης. 30 35 40 ΤοΔικαστήριοέχειεξετάσει μεπροσοχήταστοιχεία τωνφακέλων τηςδιοίκησηςπουκατατέθηκανστοΔικαστήριοκαιέχεικαταλήξει ότι οι επεμβάσεις του προσυπογράφοντος λειτουργού στις εμπι στευτικές εκθέσεις των υποψηφίων δεν ήτανκαθοριστικής σημασί-ας Υ^ τηλήψη της επίδικηςαπόφασης,γιατολόγοότι δενδια φοροποιούσανμεοποιοδήποτετρόποτησυνολική εικόναπουπα ρουσίαζανοιυποψήφιοιστιςεκθέσειςαυτές. Τοενδιαφερόμενομέροςείχεκαλύτερεςεμπιστευτικέςεκθέσειςαπό τονςαιτητέςστοσύνολοτωνετώναξιολόγησης της,τόσοπρινόσο καιμετάτιςπαρεμβάσειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργού. ΗαπόφασητηςΑρχήςνααγνοήσει τις παράτυπες τροποποιήσεις τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού δεναφορούσεθέμαουσιαστι1413 Ψαθάρης κ.ά. ν.Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1994)κήςπαρατυπίας,γιατολόγοότιOLμειώσειςπουεπέφερεστησυνο λικήβαθμολογίατωνεμπιστευτικών εκθέσεωντουενδιαφερόμενου μέρουςγιαταέτη1983,1984,1985και1986,δενήτανικανέςναανα τρέψουν τηνυπεροχήτουενδιαφερόμενου μέρους στο σύνολοτης σταδιοδρομίαςτου. Υπό τις περιστάσεις τηςπαρούσαςυπόθεσης,ηαπόφασητου αρ μοδίου οργάνου να αγνοήσει το μέρος των εκθέσεων που έπασχε απότηνπαρατυπίακαιναβασίσει τηνκρίσητηςστονόμιμο μέρος τους,ήταναπόλυταεπιτρεπτήκαινόμιμη. 5 ιο
(3)Η προσβαλλόμενη απόφασηεκδόθηκε μετά απόεπανεξέτασητης πλήρωσηςτηςεπίδικηςθέσηςπροςσυμμόρφωση μετηνακυρωτική απόφασητουΔικαστηρίου. Όπωςέχεικατ' επανάληψηνομολογη θεί,ηνέαπράξηπουεκδίδεταιμετάαπό μιατέτοιααπόφασηανά- 15 γεταιστοχρόνο έκδοσηςτηςπαλαιάςκαιδημιουργεί στηδιοίκηση την υποχρέωση να επανεξετάσει το ζήτημα μεαναφορά στα στοι χεία εκείνα που αποτέλεσαν μέρος του πραγματικούκαινομικού καθεστώτοςτηςπράξηςπουακυρώθηκε. 20 Οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων για το έτος 1990 δεν αποτελούσαν μέρος τουπραγματικούκαθεστώτοςπουίσχυε κατά τηλήψη τηςπρώτηςακυρωθείσαςαπόφασης. ΤοΔικαστήριοέκρι νε πωςδενυπήρχεοτιδήποτετοαντινομικόστογεγονός ότι οιεκ θέσειςαυτέςδενήτανέτοιμες μέχρι τις28.3.91, ημερομηνία λήψης 25 τηςαρχικήςακυρωθείσαςαπόφασης,κατάσυνέπεια,τοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχήςορθάδενανέφερεότι έλαβευπόψη τηνέκθε σηαυτήκαιοσχετικός ισχυρισμός τωναιτητώναπορρίπτεται.
(4)Κατάτηδιαδικασίαεπιλογήςτουκαταλληλότερουυποψηφίουγια 30 μιαθέση,τοδιορίζονόργανοέχεικαθήκοννα συνεκτιμήσει και τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια,αξία-προσόντα-αρχαιότητα, μπορεί όμως να αποδόσει μεγαλύτερη βαρύτητασε ένακριτήριο παρά σε άλλο,νοουμένουότιασκείορθάτηδιακριτικήτουευχέρεια. ΤοΔι οικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής, αφούσυνεκτίμησε καιτατρίακα- 35 θιερωμένακριτήριαστοσύνολοτους,έκρινε ότιτοενδιαφερόμενο μέρος υπερτερούσε έναντι των άλλων υποψηφίωνκαιήτανοπιο κατάλληλΰς^γιαπροαγωγήστηθέση. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, ηαρχαιότηταδενείναιτο 40 αποφασιστικόκριτήριο,αλλάυπερισχύειμόνοεάνταάλλαδύοκρι τήρια είναι κατάτο μάλλον ήήττον ίσα. Ηαξία,παράτο ότιδεν έχειτεθείαπότονομοθέτηωςτοισχυρότεροκριτήριο,έχεινομολο γιακάβαρύτητα,γιατολόγοότισυντελείστηναποτελεσματικότερη 1414 4ΑΛΛ. Ψαθάρης κ.ά. ν. ΑρχήςΛιμένων Κύπρου εκτέλεσητωνκαθηκόντωνμιαςθέσης,προςτοσυμφέροντηςδημό σιας υπηρεσίας. Στηπαρούσα υπόθεση το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε σεαξία έναντιτωναιτητών στοσύνολοτων εμπιστευτι κώντουεκθέσεων. 5 10 Ένα διοικητικό δικαστήριο δεν επεμβαίνει γιανα ακυρώσειμια απόφασηπροαγωγής, εκτόςεάνικανοποιηθείότιοαιτητήςυπερεί χε έκδηλατουεπιλεγέντοςυποψηφίου. Στηπαρούσα υπόθεσηοι αιτητέςδεν απέδειξανότιείχανυπεροχή αναντίλεκτηκαιαυταπόδείκτη μεβάσητοσύνολοτωντριώνκριτηρίων. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Πουλλήν. ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1992)4ΑΛΛ. 3885, Κυπρήχ,ά.ν. ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1993)4ΑΛΛ. 542, 20 Επαμεινώνδακά. v. PJ.K
(1993)4ΑΛΛ. 1987, Sekkidesv.Republic
(1988)3C.LR.2136, 25 Βασιλείουν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1005, Καμμίτσης ν. Οργανισμού Γεωργικής Ασφαλίσεως
(1989)3 ΑΛΛ. 2811, 30 Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 380, Loukaa,o. v.P.S.C. a.o.
(1989)3C.LR. 672, Λάρκουx.± ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 804, 35 Λαγόςχ,ά.ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ 1967, Στυλιανούν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.ΑΛ. 2025, 4 0 Republicv. Safirides
(1985)3C.LR. 163, Paschalisv.RepubUc
(1988)3 C.LR. 1897, Λύωναχ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 2038, 1415 Ψαθάρηςκ.ά.ν.ΑρχήςΛιμένων Κνπρου
(1994)Δημοκρατίαν. Στυλιανούχ.ά.
(1990)3ΑΛΛ.2427, Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού ΧρηματοδοτήσεωςΣτέγης
(1992)4 ΑΛΛ. 2463, 5 Geoighiou v.Republic
(1976)3C.LR. 74, Republicv. Zachariades
(1986)3 C.LR. 852, 10 Ζαβρόςν.ΕΛ.Υ.
(1989)3ΑΛΛ 2780, Partellidesv. Republic
(1969)3C.L.R. 480, Smymios v. Republic
(1983)3CL.R. 124, 15 Payatsosa.o. v.Republic
(1987)3C.LR. 321, Zmieris v.Republic
(1987)3C.LR. 1876, 20 Republicv. Zachariades
(1986)3C.LR.852, Stavrou v. Republic
(1987)3C.LR. 725, Hflloannou v.Republic
(1983)3C.LR. 1041, 25 Lewisv.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1253, Ευαγγέληκ.ά.ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ
- Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τηςΑρχής Λιμένων Κύπρου μετηνοποία το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε στη θέση Βοηθού ΛιμενικούΛειτουργούαντί των αιτητών. 35 Α. Σ.Αγγελίδης, γιατον ΑιτητήστηνΠροσφυγήαρ. 5/
- Α. Παναγιώτου, γιατον Αιτητήστην Προσφυγήαρ. 14/
- Τ. Παπαδόπουλος, για τους Καθ' ωνηαίτηση. 40 Α. Χριστοόονλον, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 1416 4 Α.Α.Δ. Ψαθάρηςκ.ά. ν.Αρχής Λιμένων Κύπρου ΧΡΥΣΟΣΤΌΜΗΣ,Δ.: Μετιςπροσφυγές αυτές,πουσυνεκδικάστηκανγιατίστρέφονταιεναντίοντηςίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαι παρουσιάζουνκοινάσημείαγεγονότωνκαινόμου,οιαιτητέςζητούν δήλωσητουΔικαστηρίουότιηαπόφασητωνκαθ'ωνηαίτησηημερ. 5 3.12.92,μετηνοποίαπροήγαγαντοενδιαφερόμενο μέροςΤρύφωνα Κάηστηθέση ΒοηθούΛιμενικούΛειτουργού, αντίαυτών,είναιάκυ ρη,παράνομηκαιστερημένηοποιουδήποτεέννομουαποτελέσματος. Στησυνεδρίασητουμεημερ. 3.12.92,τοΔιοικητικό Συμβούλιοτης 10 ΑρχήςασχολήθηκεμετηνεπανεξέτασητηςπλήρωσηςμιαςθέσηςΒοη θούΛιμενικούΛειτουργού, πουκενώθηκε μετάτηνακυρωτικήαπό φασητουΔικαστηρίουστηνυπόθεσηΨαθάρηςκ,ά. ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου
(1992)4AAA 3917. Μετηναπόφαση αυτήτοΔικαστήριο ακύρωσε τηνπροαγωγήτουενδιαφερόμενου μέρους στηνπαρούσα 15 προσφυγήΤρύφωνα Κάη,για τολόγοότιτοΔιοικητικό Συμβούλιο της Αρχήςπαρέλειψε ναδιενεργήσει τηδέουσα έρευνα προς διαπί στωσητων ουσιαστικών στοιχείων τωνυποψηφίων,τοδε συμπέρα σμαστοοποίοκατάληξε,ότιυπήρχανεμπιστευτικές εκθέσειςμόνογια τατρίατελευταίαέτη,ήτανεσφαλμένοκαισυνιστούσεπλάνηπερίτα 20 πράγματα ΤοΣυμβούλιοεπιλήφθηκετουΣημειώματοςτουΓενικούΔιευθυ ντήαρ.95/92μαζίμεόλατασυνυποβληθένταστοιχεία σχετικάμετο θέμακαιαποφάσισεναεπανεξετάσειτοθέμαμεβάσητιςεισηγήσεις 25 πουπεριείχοντο στοΣημείωμα. ΤοΣυμβούλιο εξέτασετοφάκελο πλήρωσηςτηςθέσηςκαθώςεπίσηςτουςπροσωπικούςκαιτουςεμπι στευτικούς φακέλουςτωνυποψηφίωνκαιέκρινεότικαιοι22 υπο ψήφιοιτηρούσανκατάτονουσιώδηχρόνο τοσχέδιο υπηρεσίαςτης θέσηςτουΒοηθούΛιμενικού Επιθεωρητή. 30 Στησυνέχεια ασχολήθηκε μετηναξιολόγηση καισύγκριση των υποψηφίωνμεβάσητοκαθεστώςπουίσχυεκατάτονχρόνοτηςλή ψηςτηςπροηγούμενηςαπόφασηςτου. ΤοΣυμβούλιοεμελέτησεόλα ταουσιώδηστοιχεία πουείχεενώπιον του,τοΣημείωμα95/92, κα35 θώςκαιτουςφακέλουςμεταπροσωπικάστοιχείακαιτηναξίατων υποψηφίωνόπωςαυτήαντικατοπτρίζετοστοσύνολοτωνεμπιστευ τικών τους εκθέσεων με έμφαση στατρία τελευταία χρόνια που υπήρχαν. Εξετάζονταςτιςεμπιστευτικές εκθέσειςτων υποψηφίων το Συμβούλιο δενέλαβευπόψητιςδιαφοροποιήσεις τουπροσυπο40 γράφοντοςλειτουργού, επειδήέγιναν χωρίς νατιςσυζητήσειπροη γουμένως μετοναξιολογούντα λειτουργό, χωρίς ναδώσει τηδική τουαξιολόγησημεκόκκινομελάνικαιμονογραφήαλλάκαιχωρίςνα αιτιολογήσει τη διαφωνίατου. Επίσηςεξέτασεξεχωριστά τηνκαθε μιάαπότις ενστάσεις πουυποβλήθηκαναπότους Ζαχαρία Γαβριη1417 Χρυοοστομής,Δ. Ψαθάρης κ,ά.ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1994)λίδηημερ.28.1.91,ΔημήτρηΧ"Ναθαναήλημερ.14.2.91,ΔημήτρηΕυθυβούλου ημερ. 24.1.91, Παναγιώτη Κουντούρη ημερ. 11.2.91, Αντρέα Ηρακλέους ημερ. 112.91, Νίκο Καρνάο ημερ. 3.12.90και 6.2.91,Φωκά Ριρήημερ.24.1.91, Κώστα Χρίστουημερ.3.12.90και 12.2.91,Αντρέα Ελευθερίου ημερ.11.2.91,γιατηνεμπιστευτικήέκθε- 5 σήτουςγιχχτο 1989 και έκρινε ότι αυτέςδενεστοιχειοθετούντο και αποφάσισεναμηντιςλάβειυπόψη. ΤοΣυμβούλιολαμβάνονταςυπόψηόλαταενώπιοντουουσιώδη στοιχεία έκρινε,μεβάση τακαθιερωμένακριτήριαστο σύνολο τους 10 (αξία,προσόντα, αρχαιότητα)ότιοκ.ΤρύφωναςΚσης υπερτερούσε κατάτον ουσιώδη χρόνο έναντι τωνάλλων υποψηφίωνκαιήτανο πιοκατάλληλοςγιαπροαγωγήστηθέσητουΒοηθούΛιμενικού Επι θεωρητήκαιαποφάσισενατονπροαγάγειστηνενλόγωθέσημεισχύ απότις 15.4.1991. 15 Αποτέλεσεβασικόεπιχείρηματωνδικηγόρωντωναιτητώνπωςη επίδικηαπόφασηέπασχεαπόακυρότητα,γιατολόγοότιοικαθ1ωνη αίτησηπαρέλειψαννακαλέσουντονΠροϊστάμενοτουΤμήματοςνα υποβάλεισε συστάσεις γιατουςυποψηφίους,όπωςείχανεκτουΝό- 20 μουυποχρέωσηναπράξουν. Τοεπιχείρημααυτόστηρίχθηκεστηθέ σηότι σε περιπτώσεις προαγωγών στην ΑρχήΛιμένων ισχύουνκαι εφαρμόζονταικατ' αναλογίαοιπρόνοιες τωνεκάστοτε εν ιοχύϊΝό μωνπερίΔημόσιαςΥπηρεσίας,λόγωτηςύπαρξηςτουΚαν.3τουΜέ ρους IV τωνπερίΑρχήςΛιμένων Κύπρου(ΣχέδιακαιΛοιποίΌροι 25 Υπηρεσίας Υπαλλήλων) Κανονισμών του 1982, ΚΑΠ. 317/82, ο οποίοςπροβλέπειότι,"Ηπροαγωγήυπαλλήλωνοποφταοίζεταιμεβά σητηναξία,ταπροσόντακαιτηναρχαιότητατους,η οποίακρίνεται αφούεφαρμοστούνκατ'αναλογίαοιδιατάξειςτουάρθρου46τωνπε ρίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967και 1981". 30 Σύμφωναμετηνίδιαεισήγηση,εφόσονηεπίδικηπροαγωγήαπο φασίστηκε μετά την ψήφιση τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990, εφαρμογή είχαν εν προκειμένω οι διατάξειςτουάρθρου 35
(4)τουΝόμου1/90,σύμφωναμετιςοποίεςτοαρμόδιοόργανοέχει 35 υποχρέωσηπροπάσηςπροαγωγής,ναλαμβάνειδεόντως υπόψητις αιτιολογημένες συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος στο οποίουφίσταταιηκενήθέση. Οιδικηγόροιτωναιτητώνπρόβαλανεπίσηςτοδιαζευκτικόεπιχεί- 40 ρήμαπωςκαιανακόμηήθελεθεωρηθείπωςλήφθηκανυπόψηοιπροη γούμενες υπέρτουενδιαφερόμενου μέρους συστάσεις τουΔιευθυντή Εκμετάλλευσης,αυτέςστηρίχθηκανσεδεδομέναπουκρίθηκαναπότο Δικαστήριο ως ανεπαρκή καιταοποίακατά τηνεπανεξέτασηείχαν 1418 4 Α.ΑΛ. Ψαθάρηςκ.ά.ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρου Χρυσοστομής, Δ. ουσιωδώς διαφοροποιηθεί-κατάσυνέπεια,τοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςείχευποχρέωσηναξανακαλέσειτοΔιευθυντήναυποβάλει νέεςσυστάσεις,μεβάση τανέαδεδομέναπουδιαμορφώθηκαν. 5 ΗπρόνοιατουΚαν.3ήτανσαφήςόσοναφοράτηδιατύπωσητου περιεχομένουτης. ΗπαραπομπήτουΚανονισμούστοΝ. 33/67αφο ρούσε αποκλειστικά τη ρύθμιση του τρόπου υπολογισμού τηςαρ χαιότηταςτωνυπαλλήλων τηςΑρχήςκατάτηδιαδικασίατωνπρο αγωγών,ηοποίαθαεγίνετο μεβάσητην αναλογικήεφαρμογήτων 10 προνοιώντουάρθρου46τουΝ. 33/67. ΕκτόςαπότηνειδικήρύθμισητουΚαν.3,καιτηρύθμισητουΚαν. 1τουΜέρους IV,ηοποίαενπάσηπεριπτώσει δεναφορούσε θέματα προαγωγών, καμίαάλλη πρόνοιαστους σχετικούς Κανονισμούς δεν 15 υπήρχεγιααναλογικήεφαρμογήτων περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νό μωνήτωνεκάστοτετροποποιήσεωντουςστηνΑρχήΛιμένων. Κατάσυνέπεια,οισχυρισμόςτωναιτητώνγιαύπαρξηρητήςεκτου ΝόμουυποχρέωσηςτουΔιοικητικούΣυμβουλίουτηςΑρχήζπροςανα20 ζήτησησυστάσεων,δενμπορείναευσταθήσει. Οινομολογιακέςαρχές πουδιαμορφώθηκανγιατοθέματωνσυστάσεωνδημοσίωνυπαλλήλων, δενμτορούννατύχουναναλογικήςεφαρμογήςστιςπροαγωγέςυπαλ λήλωντηςΑρχήςΛιμένων.(Βλ.σχετικά,ΙωάνναΠονλλήν.Αρχή;Λι μένωνΚύπρου(\992)4ΑΛΛ. 3885, ΜάρωΚυπρήκ,ά,ν.ΑρχήςΛψέ25 νωνΚύπρου(\993)4AAA 542xmΣπύροςΕπαμεινώνδακά.v.PJJC,
(1993)4AAA 1987). Περαιτέρω,οδιαζευτικόςισχυρισμός τωναιτητώνπουστηρίχθη κε στην υπόθεση ότι λήφθηκανυπόψη οι προηγούμενες συστάσεις 30 τουΔιευθυντή,οιοποίεςόμωςδιαμορφώθηκανμεβάσηστοιχείακαι δεδομέναπουδιαφοροποιήθηκανουσιωδώς κατάτηνεπανεξέταση, επίσηςδενμπορείναευσταθήσει. Οπιοπάνωισχυρισμός δενυποστηρίζεταιαπόταπρακτικάτηςσυ35 νεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου ημερ.21.10.92, σταοποία καμιάμνείαγιασυστάσεις δενέγινε. ΗΑρχή δεν είχεκαμιάεκτου Νόμουυποχρέωση νακαλέσειτο Διευθυντήναυποβάλεισυστάσειςκαιοισχετικοί ισχυρισμοί τωναι40 τητώναπορρίπτονται. Οι δικηγόροι των αιτητώναφενόςμεν πρόβαλανσανλόγοακύ ρωσηςτοζήτηματηςαναξιοπιστίαςστησύνταξητων εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων,αφετέρουδε,προσέβαλανωςπαράνομη 1419 Χρυσοστομής,Δ. Ψαθάρης κ.ά.ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1994)τηναπόφασητηςΑρχήςνααγνοήσει τις παράτυπες τροποποιήσεις τουπροσυπογράφοντοςλειτουργού στις εκθέσειςαυτές. Έχεικατ' επανάληψηνομολογηθεί πωςη παρατυπίαστησύνταξη καιυποβολήεμπιστευτικώνεκθέσεωνδενσυνεπάγεταιαπαραίτητατην 5 ακύρωσητηςπράξης. Ηνομιμότηταεπηρεάζεταιμόνοεάνηπαρατυ πία είναι ουσιώδης, επενήργησε ουσιαστικά στηνυπηρεσιακήεικόνα τωνυπαλλήλωνκαιάσκησεουσιώδηεπίδρασηστηλήψητηςπροσβαλ λόμενης απόφασης (βλ. σχετικά Σεκκίδης ν.Δημοκρατίας
(1988)3 AAA 2136, ΧαράλαμποςΒασιλείουν. ΕΛ.Υ.
(1989)3AAA 1005, 10 ΚώσταςΚαμμίτση;ν. ΟΤΛ.
(1989)3AAA. 2811,ΡένοςΑργυρίδηςν. ΕΛ.Υ.
(1989)3ΑΑΔ. 380, Γιαννούλα Λουκά κ,ά. ν,ΕΛ.Υ.
(1989)3 AAA 672καιΞένηςΛάρκουκ,ά. ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3AAA 8W). Έχω εξετάσει μεπροσοχήταστοιχεία των φακέλωντηςδιοίκη- 15 σηςπουκατατέθηκανστοΔικαστήριοκαιέχωκαταλήξειότιοιεπεμ βάσειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργού στις εμπιστευτικές εκθέ σεις των υποψηφίων δεν ήτανκαθοριστικής σημασίας γιατηλήψη της επίδικης απόφασης, για το λόγο ότι δεν διαφοροποιούσαν με οποιοδήποτετρόποτησυνολικήεικόναπουπαρουσίαζανοιυποψή- 20 cpLoiστιςεκθέσειςαυτές. Το ενδιαφερόμενο μέρος είχε καλύτερες εμπιστευτικές εκθέσεις απότουςαιτητέςστο σύνολοτων ετώναξιολόγησης του,τόσοπριν όσοκαιμετάτιςπαρεμβάσειςτουπροσυπογράφοντοςλειτουργού. 25 ΗαπόφασητηςΑρχήςνααγνοήσειτιςπαράτυπεςτροποποιήσεις τουπροσυπογράφοντοςλειτουργούδεναφορούσεθέμαουσιαστικής παρατυπίας,γιατολόγοότι οιμειώσειςπουεπέφερεστησυνολική βαθμολογία των εμπιστευτικών εκθέσεων του ενδιαφερόμενου μέ- 30 ρους γιαταέτη 1983, 1984, 1985 και 1986, δενήτανικανέςναανα τρέψουν την υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους στο σύνολο της σταδιοδρομίας του. (Βλ. σχετικά ΑνδρέαςΛαγόςκ,ά. ν. Δημοκρα τίας
(1989)3 AAA. 1967 καιΑνδρέαςΣτυλιανού ν. Δημοκρατίας
(1989)3AAA 2025). 35 Υπό τιςπεριστάσεις τηςπαρούσαςυπόθεσης,ηαπόφασητουαρ μοδίουοργάνουνααγνοήσειτομέροςτωνεκθέσεωνπουέπασχεαπό τηνπαρατυπίακαιναβασίσει τηνκρίσητηςστονόμιμο μέροςτους, ήταναπόλυταεπιτρεπτήκαινόμιμη. Εκμέρους τουδικηγόρουτου αιτητήστην προσφυγή5/93,προ βλήθηκεοισχυρισμός ότικακώςτοΔιοικητικόΣυμβούλιοτηςΑρχής δεν έλαβε υπόψη κατά την επανεξέταση τις εμπιστευτικές εκθέσεις 1420 40 4ΑΛΛ. Ψαθάρης χ.ά.ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου Χρυσοστομής, Δ. τωνυποψηφίωνγιατοέτος 1990. Ηπροσβαλλόμενη απόφασηεκδόθηκε μετά απόεπανεξέταση της πλήρωσης τηςεπίδικης θέσης προς συμμόρφωση μετηνακυρωτική 5 απόφασητουΔικαστηρίου. Όπωςέχεικατ'επανάληψη νομολογηθεί, ηνέαπράξηπουεκδίδεταιμετάαπόμιατέτοιααπόφασηανάγεταιστο χρόνοέκδοσηςτηςπαλαιάςκαιδημιουργεί στηδιοίκησητηνυποχρέ ωσηναεπανεξετάσει τοζήτημαμεαναφοράσταστοιχεία εκείναπου αποτέλεσανμέροςτουπραγματικούκαινομικούκαθεστώτοςτηςπρά10 ξηςπου ακυρώθηκε. [Βλ.,R.v.Safirides
(1985)3CUR. 163, 179, Paschalis v.R.
(1988)3CUR. 1897,ΓεώργιοςΛύωνα κ,ά. ν. Δημο κρατίας(\990) 3AAA. 2038,Δημοκρατία ν.ΑνδρέαΣτυλιανούκ,ά.
(1990)3AAA.2427καιΜάριοςΠαπαδόπουλοςν.ΟργανισμούΧρη ματοδοτήσεωςΣτέγης
(1992)4AAA 2463]. 15 Οι εμπιστευτικές εκθέσειςτωνυποψηφίων γιατο έτος 1990 δεν αποτελούσανμέροςτουπραγματικούκαθεστώτοςπουίσχυεκατάτη λήψη τηςπρώτης ακυρωθείσας απόφασης.ΤοΔικαστήριο έκρινε πωςδενυπήρχεοτιδήποτετοαντινομικόστογεγονός ότιοιεκθέσεις 20 αυτέςδενήτανέτοιμες μέχρι τις28.3.91, ημερομηνία λήψης της αρ χικής ακυρωθείσας απόφασης· κατά συνέπεια, τοΔιοικητικό Συμ βούλιο τηςΑρχήςορθάδενανέφερεότιέλαβευπόψητηνέκθεση αυ τήκαιοσχετικός ισχυρισμός τωναιτητώναπορρίπτεται. 25 Αποτέλεσεβασικήεισήγηση τουδικηγόρουτουαιτητήστηνπρο σφυγήαρ. 14/93 πως,εφόσον σεόλα ταυπόλοιπακριτήριααιτητής καιενδιαφερόμενο μέροςήτανίσοι,ηκατά4χρόνιαπασιφανήςυπε ροχήτουαιτητήσε αρχαιότηταδημιούργησε στηνΑρχή τηνυποχρέ ωσηγιαειδικήαιτιολόγηση τηςπαραγνώρισηςτης. 30 Κατά τηδιαδικασία επιλογής τουκαταλληλότερου υποψηφίου γιαμιαθέση,τοδωρίζονόργανοέχεικαθήκοννασυνεκτιμήσει και τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια, αξία-προσόντα-αρχαιότητα, μπο ρείόμωςνααποδόσει μεγαλύτερηβαρύτητασεένακριτήριοπαράσε 35 άλλο, νοουμένου ότιασκεί ορθά τηδιακριτική τουευχέρεια. [Βλ. OdysseasGeorghiou v.R.
(1976)3C.LR.74,R. v. Zachariades
(1986)3 CUR. 852,ΑνδρέαςΣτυλιανού v.ΕΛ.Υ. (ανωτέρω), και Παναγιώτη;Ζαβρόςν. ΕΛ.Υ.
(1989)3AAA.2780]. 40 ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής,αφούσυνεκτίμησε και τα τρίακαθιερωμένακριτήριαστοσύνολοτους,έκρινε ότιτοενδιαφε ρόμενο μέροςυπερτερούσε έναντιτωνάλλωνυποψηφίωνκαιήτανο πιοκατάλληλος γιαπροαγωγήστηθέση. 1421 Χρνσοστομής,Δ. Ψαθάρηςχ.ό.ν.ΑρχήςΛιμένωνΚύπρου
(1994)Όπωςέχειεπανειλημμένανομολογηθεί, η αρχαιότητα δενείναιτο αποφασιστικόκριτήριο,αλλάυπερισχύει μόνοεάνταάλλαδύοκριτή ριαείναικατάτομάλλονήήττονίσα [Βλ.,CostasParteUides v. R.
(1969)3CUR.480, Smyrnios v. R.
(1983)3CUR. 124,Payatsos & Othersv.R.
(1987)3CUR.321καιZinierisv.R.
(1987)3CUR. 1876]. 5 Ηαξία,παράτοότι δενέχειτεθείαπότονομοθέτηωςτοισχυ ρότεροκριτήριο,έχεινομολογιακά μεγαλύτερηβαρύτητα,γιατολό γοότισυντελείστηναποτελεσματικότερη εκτέλεσητωνκαθηκόντων μιαςθέσης,προςτοσυμφέρον τηςδημόσιαςυπηρεσίας. [Βλ., Λ. ν. 10 Zachariades
(1986)3C.L.R. 852,Stavrouv.R.
(1987)3CUR. 725 καιΠαναγιώτηςΖαβρόςν. ΕΛ.Υ.,ανωτέρω]. • Στηπαρούσα-υπόθεσητοενδιαφερόμενο μέροςυπερείχεσε αξία' έναντιτωναιτητώνστο σύνολοτων εμπιστευτικών τουεκθέσεων. 15 Ένα διοικητικό δικαστήριοδενεπεμβαίνει γιανα ακυρώσειμια απόφασηπροαγωγής,εκτόςεάνικανοποιηθείότιοαιτητήςυπερείχε έκδηλατουεπιλεγέντοςυποψηφίου. ΣτηνπαρούσαυπόθεσηοιaLτητέςδεναπέδειξανότιείχανυπεροχήαναντίλεκτηκαιαυταπόδει- 20 κτημεβάσητοσύνολοτωντριώνκριτηρίων. [Βλ.Hadjiloannou ν. R.
(1983)3CL.R. 1041, 1043,RotisLewisν. Δημοκρατίας
(1989)3 AAA 1253καιΕυαγγέληκ,ά,ν.Δημοκρατίας
(1990)3AAA 634]. Οιπροσφυγέςαποτυγχάνουνκαιη επίδικηαπόφασηεπικύρωνε- 25 ται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Οιπροσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίς έξοδα. 1422