(1994)24 Ιανουαρίου, 1994 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΑ.ΚΩΣΤΗΚΑΙΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥποθέσειςΑρ. 744/91, 916/91,962/91,968/91,972/91) Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Προαγωγές— Προσόντα— Έννοια — Ρόλοςτουςσταπλαίσια της εφαρμογήςτον Καν. 10
(7)τωνπερί ΠροσωπικούτηςΑρχήςΚανονι σμών(ΚΔΠ220/82). 5 ΟργανισμοίΔημοσίουΔικαίου —Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου— Οι περίΠροσωπικούτηςΑρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρουΓενικοίΚανο νισμοίτου1982 (ΚΔΠ220/82),όπωςτροποποιήθηκαν—Καν. 10
(7)— Απουσία τηςαρχαιότηταως αυτοτελούς στοιχείουκρίσεως τον προ σωπικού— ΗνομολογίαυπέρτηςνομιμότηταςτουΚαν.10
(7)— Δεν 10 υφίσταται γενικήαρχήδικαίουπου νακαθιστάτηναρχαιότητα αυτο τελέςκριτήριο. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρον — Προαγωγές— ΕισήγησητουΓενικούΔιευθυντή— Τοζήτηματηςανα- 15 φοράςστηνπροσωπικήτουγνώση—Αντιμετώπιση από τηνομολογία. Διοικητική Πράξη— Αναδρομικότητα— Απαγόρευση—Προϋποθέσεις συνδρομής εξαιρέσεως — Κρίση περί μη συνδρομήςεξαιρέσεως στην κριθείσαπερίπτωση. 20 ΑκυρωτικήΑπόφαση—Μερική ακύρωση—Διαχωρισμός τονάκυρουμέ ρους — Έννομο συμφέροναιτητών να πετύχουν ακύρωση της ανα δρομικότηταςισχύοςτωνπροαγωγών. 25 Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Συνεκδίκασηπροσφυγών—Συνέπειες 146 4ΑΛΛ. Κωστήκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. — Τομέτρο του αλληοεπηρεασμού του αποτελέσματος τουακυρωτι κού ελέγχου στην κριθείσα περίπτωσηπέντε συνεδικασθεισών προ σφυγών κατάπροαγωγής — Επηρεασμός'μόνοτων προσφυγώνστις οποίεςτέθηκεο ίδιχ>ςισχυρισμόςακνρότητας. 5 ΑναθεωρητικήΔικαιοδοσία—Δικαστικόςέλεγχος— ΕπέμβασηΔικαστη ρίου σε προαγωγές — Ειδικότερα στην αξιολόγησητωνπροσόντων προς προαγωγήυποψηφίων, και στηνπαράλειψη απόδειξης έκδηλης υπεροχής. 10 15 20 Οι αιτητέςπροσέβαλαντηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΕπιθεωρητή(Τεχνικού Προσωπικού)καιοι προσφυγές τους συνεκόικάστηκαν ωςσυναφείς. Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει ακυρώνοντας την επίδικηαπό φαση,αποφάσισεότι: 1. ΤοΔιοικητικόΣυμβούλιοτηςΑρχήςπροέβηόπωςανέφερεσεδιε ξοδική μελέτηκαι συζήτηση όλων των δεδομένων για τουςυπο ψηφίους. Τογεγονός ότι αναφέρθηκεκαισταπροσόντατωνεπι λεγέντων δενκαθιστάαυτόματατρωτήτηναπόφασητου; ΗαναφοράΟΕ"προσόντα"απότο Συμβούλιο τηςΑρχήςδενση μαίνει κατ' ανάγκη"ακαδημαϊκάπροσόντα". Η έννοια "προσό ντα" δεν περιορίζεται μόνο στους ακαδημαϊκούςτίτλους σπου δών αλλά και σε άλλα εφόδια όπως πνευματικά και πείρα (βλ. απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Αχιλλέα Καλαϊτζή ν. ΕΛ.Υ.). Επιπρόσθετα,πάρόλονπουταπροσόνταωςανεξάρτητο στοιχείο κρίσης δεν συμπεριλαμβάνεται ρητά στις πρόνοιες του Καν.10
(7)τωνΠερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Γε νικών Κανονισμώντου 1982(ΚΔΠ220/82),εντούτοιςτοκριτήριο των προσόντων με την ευρύτερη έννοια του,αποτελεί μέρος της ουσιαστικής καταλληλότητας τωνυποψηφίων. 25 30 35
- Ηαπόφαση της Αρχήςστο βαθμόπουεπηρεάζει τον αιτητή στις προσφυγές 744/91και 916/91και τασυγκεκριμένα τρίαενδιαφε ρόμεναμέρη,λήφθηκευπόκαθεστώςπλάνηςεφόσονοαιτητήςδεν υστερεί στο θέματης ικανότηταςγια εποπτεία σε σύγκριση μετα ενδιαφερόμενααυτάμέρη. 40 Ηεπίδικηαπόφασηθαπρέπει ναακυρωθεί στοβαθμόαυτό.
- Ολόγος ακυρώσεως πουαφοράτον Καν.10
(7)και συγκεκριμένα ότιείναιultraviresεπειδήδενπεριλαμβάνει τηναρχαιότηταόπως 147 Κωστήχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)αυτήκαθιερώνεταιαπότονΚαν.9στακριτήριαπροαγωγής,προ βλήθηκεστηνυπόθεσηΝάγιαΣτνλιανίόονχ,ά.v.Α.ΤΗ.Κ.,όπουο Δικαστής Πικήςαπέρριψετον ισχυρισμό. Σην υπόθεση ΜερόπηΚολοχασίδον v. A.THJC, ο Δικαστής Κούροηςαποφάσισεότιηαρχαιότηταδεναποτελείκριτήριοπρο αγωγήςκαιεπομένωςδενεφαρμόζεταιηνομολογίαπουισχύειγια τουςδημόσιουςυπαλλήλους. 5 Ηπιο πάνωπροσέγγισηακολουθήθηκε σεσειρά μεταγενέστερων 10 υποθέσεων.
- Οι ισχυρισμοί περί επιστρατεΰσεως της προσωπικήςγνώσηςτου ΓενικούΔιευθυντή καιηίδιαακριβώςνομολογία όπωςκαιστην προκειμένη περίπτωση,τέθηκαν ενώπιον του Δικαστή Κώνστα- 15 ντινίδηστηνυπόθεσηΧαράλαμποςΧ" Βασιλείου. Οι ισχυρισμοί απορρίφθηκανωςαβάσιμοι. ΤοΔικαστήριο συμφωνεί μετην ερμηνείαπουδόθηκεαπό τοΔι καστήΚωνσταντινίδηστηνεπικληθείσανομολογίακαιβρίσκειότι 20 στιςυπόεξέταση προσφυγέςτοπεριεχόμενο τηςγραπτήςεισήγη σης του ΓενικούΔιευθυντή είναι σαφώςδιατυπωμένοκαι ότι σε συνάρτηση με τα πρακτικά του Συμβουλίου Προσωπικού (στα οποίαπαραπέμπει),καιμετοπεριεχόμενο τωνπροσωπικώνφα κέλων, ησύστασηαντικατοπτρίζειτηνπροσωπικήτουάποψηγια 25 τουςυποψηφίουςκαιείναιπλήρωςαιτιολογημένη.
- Αναφορικά μετον ισχυρισμόότι τοΣυμβούλιοΠροσωπικούπα ράνομα χρησιμοποίησε τακριτήρια του Καν. 10
(7)στις αποφά σειςΧαράλαμποςΧ" Βασιλείουχ,ά.ν,Α.ΤΗ.Κ^ ΜερόπηΚολο- 30 χασίόονν. Α.ΤΗ.Κ^ΑένιαςΔημητρίου v.Α.ΤΗ.Κ. καιΧαράλα μποςΣιαπιτήςχ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.τοθέμαέτυχεδικαστικήςεξέτασης καιο ισχυρισμόςκρίθηκεανυπόστατοςκαιαπορρίφθηκε.
- Μετά απόμελέτητης σχετικής νομολογίας επί του θέματος της 35 αναδρομικότηταςτωνπροαγωγώντοΔικαστήριοέκρινεότιτομέ ρος της επίδικης απόφασης που αφοράτην ημερομηνία ισχύος τωνπροαγωγών,αντίκειταιπροςτηναρχήτηςμη αναδρομικότη ταςτωνδιοικητικώνπράξεων.Μπορείόμωςναδιαχωριστείκαιη επίδικηαπόφασηναακυρωθείμερικώς. Οιαιτητέςέχουνέννομο 40 συμφέροννα επιτύχουνμερικήακύρωσητωνπροαγωγών.
- Οι προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών στις προσφυγέςαρ. 744/91,916/91 και962/91 δενεπηρεάζονταιαπότημερικήακύρω148 4 Λ.Α.Λ. Κωστήκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. σητωνπροαγωγώνστιςπροσφυγές 968/91και972/91εφόσον σ' αυτέςδενέχειεγερθείτοθέμα. 5 Προςυποστήριξη τουσυμπεράσματος αυτούτοΔικαστήριοεπικαλείταιτηναπόφασητουΔικαστήΠικήστην υπόθεσηΑνδρονλλα ΑνδρέαΓεωργίουν.ΛήμονΛεμεσού. 10
- Οαιτητήςπρέπεινα αποδείξει έκδηλη υπεροχήγιαναδικαιολο γείται επέμβασητου δικαστηρίου στηνκρίσητουδιορίζοντοςοργάνου. Ηαξιολόγηση τωνπροσόντων τωνυποψηφίωνανάγεται στηδιακριτικήευχέρεια τηςΑρχήςκαιτοΔικαστήριο δενυποκα θιστάτηδικήτουκρίσημεεκείνητουδιορίζοντοςοργάνου. 15
- Οιπροσφυγές αρ.744/91 και 916/91επιτυγχάνουνμερικώς καιη επίδικη απόφασηακυρώνεται μόνο όσον αφορά τις προαγωγές τωνενδιαφερομένων μερών6,12 και
- Ηπροσφυγήαρ.962/91 αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται,καιηπρο αγωγήτωνενδιαφερομένων μερών 14,15 και 19επικυρώνεται. 20 25 Οι προσφυγές αρ. 968/91και972/91 επιτυγχάνουν μερικώς και ακυρώνεταιτομέρος τηςεπίδικηςαπόφασηςμετοοποίοδόθη κε αναδρομική ισχύς στις προαγωγές, των ενδιαφερομένων με ρών 1,2, 3,4,5,6, 7,8,9,10, 11,13,14, 15και 16μόνο. Η ίδια ηπροαγωγήτωνενδιαφερομένων μερών στιςεπίδικεςθέσειςεπι κυρώνεται. Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Διαταγή ωςανωτέρω. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Tylluides v.CY.TA.
(1987)3C.L.R. 2071, 35 Κυπριανούκ.ά v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 578, Καλαϊτζήςν. ΕΛ.Υ.
(1992)3ΑΛΛ. 214, 40 Στυλιανίδουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 1835, Κολοκασίόουν. Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΛΛ. 4801. Ανδρέουκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 353, 149 Κωστήκ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)Δημητρίουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 1196, Ρ.Ι.Κ. ν.Καραγιώογη
(1991)3ΑΛΛ.-159, Σιαπιτήςν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2)
(1993)4ΑΛΛ.2616, Σιαφκάλην. Θ.Ο.Κ.
(1989)3ΑΛΛ.3242, AngelidouandOthersv.Republic
(1982)3C.L.R.520, 10 Φιλίππουv.A.H.K
(1990)3ΑΛΛ. 1441, Κνπριανίδηςv. A.H.K.
(1989)3ΑΛΛ. 1526, 15 Σωπιτήςκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. (ΑρΛ)
(1993)4ΑΛΑ. 1333, Δημοκρατίαν. Ορφανίδηκ.ά.
(1992)3ΑΛΛ. 205, Morsisv. Republic
(1965)3C.LR. 1, 20 Republicv. Mozoras
(1970)3C.LR. 210, Γεωργίουv.ΔήμονΛεμεσού
(1992)4ΑΛΛ. 3225, 25 Μακρίδηςν. Μιχαηλίδου
(1990)1 ΑΛΛ.
- Προσφυγές. ΠροσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτηςΑρχήςμετηνοποίαπρο άχθηκανστηθέσηΕπιθεωρητή(ΤεχνικούΠροσωπικού)ταενδιαφε- 30 ρόμεναμέρη αντίτωναιτητών. Λ. Παπαφιλίππου,γιατουςΑιτητέςστιςΥποθέσειςΑρ.744/91 & 916/
- 35
- Νικολάου, γιατονΑιτητήστηνΥπόθεσηΑρ. 962/
- Παπαγεωογίον,γκχτονΑιτητήστηνΥπόθεσηΑρ. 968/
- Α.Σ. Αγγελίδης, γιοιτονΑιτητήστηνΥπόθεσηΑρ.972/
- Κ. Χ'Ίίοάννου,γιατους Καθ'ωνη αίτηση.
- Κακόπίερος,για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Σ. Χ"Λαζάρου 150 40 4 Α.Λ.
- Κωστήκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. στηνΥπόθεσηΑρ. 968/91 5 10 15 Χ. Τσίγκης,γιατοΕνδιαφερόμενομέροςΜ. Πάππαλοστην Υπό θεσηΑρ. 968/
- Cur. adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με τις παρούσες προσφυγές προ σβάλλεται ηαπόφασητηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου(ηΑρ χή)ημερ.26.7.1991μετηνοποίαπροάχθηκανστηθέσηΕπιθεωρητή (Τεχνικού Προσωπικού)μεταξύάλλωνκαιταενδιαφερόμεναμέρη πουαναφέρονταιστονεπισυνημμένο Πίνακα "Α". Ο α^ητής στις προσφυγές αρ.744/91και 916/91 είναι το ίδιο άτομοκαιπροσβάλλειτηνπροαγωγήτωνενδιαφερομένωνμερών6, 7,8,9,10,12,13,14,15,16, 17και
- Οαιτητήςστηνπροσφυγήαρ.962/91 προσβάλλει τηνπροαγωγή τωνενδιαφερομένωνμερών 12, 14,15 και
- 20 Οαιτητήςστηνπροσφυγή αρ.968/91προσβάλλει τηνπροαγωγή των ενδιαφερομένωνμερών 1-15 συμπεριλαμβανομένων,ενώοαιτητής στην προσφυγήαρ.972/91προσβάλλει μόνο τηνπροαγωγή τουενδιαφερομένουμέρους
- 25 Ηπροσφυγήαρ. 976/91που επίσης συνεκδικαζόταν με τις πιο πάνωαπεσύρθηκαιαπερρίφθηστις 15.5.
- 30 Αποφασίστηκε ησυνεκδίκασητωνπαρούσωνπροσφυγώνεπει δή αφορούντην ίδιαδιοικητικήπράξηκαιέχουνκοινάνομικάκαι πραγματικάσημεία. 35 ΗΑρχήμεαπόφασητηςημερ.3.5.91αποφάσισεναεξεταστούν προςπλήρωσηοικενέςθέσειςτουΤακτικούκαι Συμπληρωματικού Προϋπολογισμούτουέτους
- Ανάμεσα στιςκενές θέσειςήταν και31θέσεις ΕπιθεωρητήΤεχνικού Προσωπικού. 40 Για σκοπούς διαδικασίαςπλήρωσης των θέσεων συνήλθε στις 16.7.1991το ΣυμβούλιοΠροσωπικούγια εξέταση τουθέματος και παροχή συμβουλής προς την Αρχή με βάσητον Κανονισμό 10
(5)των Περί ΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών ΚύπρουΓενι κών Κανονισμών του 1982, όπως τροποποιήθηκαν (οι Κανονι σμοί). Τοπρακτικότηςσχετικής συνεδρίασης (αρ.41/91) επεσυνάφθηκεωςΤεκμήριο2στηνΈνσταση. 151 Χατζητσαγγάρης, Δ. Κωστή χ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)Ηπαροχή συμβουλής απότοΣυμβούλιοΠροσωπικούπροςτην Αρχήγιατις 31κενές θέσειςέγινεμεβάσητονομικόκαιπράγματα κό καθεστώς που επικρατούσε στις 2.11.90. Γιατην παροχήσυμ βουλής προς τηνΑρχή γιατηνπλήρωση των 31κενών θέσεωνεξε τάσθηκανοι περιπτώσεις όλων τωνυπαλλήλων πούκατείχανθέση 5 Τεχνικού Ι και Τεχνικού Βοηθού που είναι οι αμέσως κατώτεροι βαθμοί του Επιθεωρητή Τεχνικού Προσωπικού. Στη συνέχεια το Συμβούλιο Προσωπικού προχώρησε στον καταρτισμόκαταλόγων υποψηφίων πουεδικαιούντοκρίσης σύμφωνα μετις πρόνοιεςτων εξής Κανονισμών: 10 (α) Του Καν.8
(1)(Γ)(α)(ί)και(ii)πουαναφέρεταισταελάχιστα ειδικά προσόντα που απαιτούνται από το Μέσο Τεχνικό Προσωπικόστο οποίοανήκανοιυποψήφιοι, 15 (β) του Καν.56
(7)(α)πουπρονοεί ότι ταελάχιστα ειδικά προ σόντα που καθορίζονται στον Καν. 8 εφαρμόζονται για προσωπικόπουπροσλήφθηκε στηνΑρχή μετάτις 13.5.72, (γ) τουΚαν.56
(7)(β) πουπρονοεί ότι τοπροσωπικόπουπρο- 20 σελήφθηπριντις 13.5.72 μπορείναπροαχθείβάσειτωνΣχε δίων Υπηρεσίας που ίσχυαν πριν τηνεν λόγω ημερομηνία, και (δ) τού Καν. 56
(5)(β) όπως έχει τροποποιηθεί από την ΚΔΠ 25 276/85 πουπρονοείότιΤεχνικοί Βοηθοί OLοποίοιέχουνσυ μπληρώσει ένα έτος υπηρεσίας στην ανώτατηβαθμίδα της κλίμακαςτουςείναιεκλέξιμοιγιχχπροαγωγήστοβαθμότου ΕπιθεωρητήΤεχνικούΠροσωπικού. 30 Στο σημείο αυτόθαπρέπει να αναφερθείότι ηταξινόμησηκαι αξιολόγηση τωνυποψηφίωνγιατηνπλήρωσητων29απότις 31 θέ σεις έγινεξεχωριστά απότην ταξινόμηση και αξιολόγηση για την πλήρωση των υπόλοιπων 2 (μιαςθέσης στην Υποδιεύθυνση Προ γραμματισμού (Σχεδιαστήριο) και μιας θέσης στην Υποδιεύθυνση 35 Διοικητικών Υπηρεσιών καιΕλέγχου (ΚτίριακαιΔομικάΈργα)). Ταενδιαφερόμενα μέρη5,7,9,10, 18καιοαιτητήςΗρακλείδης πουκατείχαντηθέσηΤεχνικούΙκρίθηκανότικατέχουνταελάχιστα ειδικά προσόντα πουπροβλέπει ο Καν.8
(1)(Γ)(α)(ί) δηλαδήκατέ- 40 χουν "ενδέικτικόν τελικών εξετάσεων" του Ινστιτούτου City and Guilds ή ισοδύναμα προσόντα,και συμπεριλήφθηκαν στην ταξινό μησηγιαπαροχήσυμβουλής γιαπλήρωσητων29 θέσεων. 152 4 ΑΛΛ. 5 Κωστή χ,ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης,Δ. Ταενδιαφερόμενα μέρη1,2, 3,4,6,8,16,17 καιοαιτητήςΤερτ λικάς επίσης Τεχνικοί Ικρίθηκανωςυποψήφιοι σύμφωνα με τις πρόνοιεςτουΚαν.56
(7)(β)καιεπίσηςσυμπεριλήφθηκανστηνταξι νόμηση γιαπαροχή συμβουλής γιαπλήρωση των29θέσεων. Τρία μέλητουΣυμβουλίουΠροσωπικούμεβάσηδικήτους ερμηνείατων Σχεδίων Υπηρεσίας, πρόσθεσαν τα ονόματαακόματριώνυποψη φίωνστον σχετικόκατάλογο. Στουςτρεις αυτούςυποψήφιουςδεν συμπεριλαμβανότανκανέναςαπότουςαιτητέςήαπόταενδιαφερό μεναμέρη. 10 15 20 25 30 35 40 Τα ενδιαφερόμενα μέρη 11,12,13,14,15,19και οι αιτητές Α. ΚωστήκαιΡένος Κάδρος που κατείχαν το βαθμό του Τεχνικού ΒοηθούείχανκριθείωςεκλέξιμοιγιαπροαγωγήστοβαθμότουΕπίτ θεωρητή σύμφωνα μετιςπρόνοιες του Καν.56
(5)(β)και συμπεριλήφθηκαν τόσο στην ταξινόμηση γιαπαροχή συμβουλής για την πλήρωσητων29θέσεων όσοκαιστην ταξινόμησηγιατην πλήρωση τωνυπολοίπων2 θέσεων. Αφού οι υποψήφιοι ταξινομήθηκαν στους σχετικούς καταλόγους τοΣυμβούλιο Προσωπικού προχώρησε στη μελέτητων βαθ μολογιών, τωνπαρατηρήσεωνκαιτωνσυστάσεων τωνΠροϊσταμέ νωνσταΦύλλαΠοιότητας/Προαγωγής(ΦΠ/Π)γιατηνπερίοδοαπό τοΝοέμβριοτου1985 μέχρικαιτοΝοέμβριο 1990.Μελέτησεεπίσης και ταμέχρι της2.11.90άλλαστοιχεία πουπεριέχονται στονπροσωπικόφάκελοτουκαθενόςαπότουςυποψηφίους. Στη συνέχεια τοΣυμβούλιοΠροσωπικούπροχώρησε στην αξίΟτ λόγησητων υποψηφίων για παροχήσυμβουλής για πλήρωση από την Αρχήτων29απότις31 κενές θέσεις. Αφούέλαβευπόψη στο σύνολοτους τακριτήριαπουκαθιερώνει ο Καν. 10
(7), τι-ζ βαθμο λογίες,τις συστάσεις τωνπροϊσταμένων για τηνπερίοδο Νιόβρη 1985 -Νιόμβρη1990καθώςκαιτομέχριτις2.11.90περιεχόμενο των φακέλων αξιολόγησε και σύγκρινε μεταξύ τους τους 92 συνολικά υποψηφίους,καικατέληξεστην επιλογή49ωςτων επικρατέστερων καιπιοκατάλληλων. Ακολούθησεπεραιτέρωαξιολόγηση όπουπα ρέμειναν 38υποψήφιοιοιοποίοι αποφασίστηκεότι υπερτερούσαν των υπολοίπων σεουσιαστική καταλληλότητα. Στους 38προστέ θηκεκαιοέναςαπότουςτρειςυποψήφιουςοιοποίοικρίθηκαναπό τρίαμέλητουΣυμβουλίουΠροσωπικού ότιπληρούσαντασχετικά Σχέδια Υπηρεσίας. Οιυποψήφιοι αξιολογήθηκαν περαιτέρω και τοποθετήθηκανστονκατάλογοτωνσυστηθεντων κατάσειράπροτετ ραιότητας. Στονκατάλογοπεριλαμβάνοντανταενδιαφερόμεναμέ ρηκαι ο αιτητής Ρ. Κάδρος. Οιαιτητές Α. Κωστή,Τερλικάς και Ηρακλείδηςδενπεριλαμβάνοντανστον ενλόγωκατάλογο. 153 Χατζητσαγγάρης,Δ. Κωστή κ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)Τέλος το Συμβούλιο Προσωπικού προχώρησε στην αξιολόγηση τωνυποψηφίωνγιατιςυπόλοιπες δύοκενές θέσεις; Ηαξιολόγηση καισύγκρισηέγινεμεταξύτων52 Τεχνικών Βοηθών πουκρίθηκαν ωςπροσοντούχοι. Σ'αυτούςόπωςπιοπάνωαναφέρεταιπεριλαμ βάνοντανοιαιτητέςΑ. Κωστή,Ρ.Κάδροςκαιταενδιαφερόμεναμέ- 5 ρη11,12,13,14,15και
- Επιλέγηκαντέσσερις,κανέναςόμωςαπό τους αιτητέςκαιταενδιαφερόμεναμέρη. Στησυνέχεια οΓενικός Διευθυντής τηςΑρχήςαφού μελέτησετα πρακτικά της συνεδριάσεως αρ. 41/91 του Συμβουλίου Προσωπι- 10 κού, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων, και με βάση την προσωπικήτου άποψηγια τον καθένααπότους υποψηφίουςδιαπίστωσεότιησυμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπι κούήτανσωστήκαιδικαιολογημένη και εισηγήθηκε τηνπροαγωγή αρχικά 29 και στησυνέχεια άλλων 2 υποψηφίωνγια τηνπλήρωση 15 των 31κενών θέσεων. Στους31υποψήφιουςδενπεριλαμβάνονταν οι αιτητές. Οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή περιέχονται στο Τεκμήριο 3της Ενστασης·. ΤοθέματέθηκεενώπιοντουΔιοικητικού ΣυμβουλίουτηςΑρχής 20 κατάτησυνεδρίαση τουτης26.7.
- Ενώπιον του Συμβουλίουτέ θηκαν τα πρακτικά της συνεδριάσεως αρ.41/91 του Συμβουλίου ΠροσωπικούκαιηεισήγησητουΓενικούΔιευθυντή. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο αφούμελέτησε όλα τα ενώπιον του στοιχεία που αφο ρούσαν τους υποψηφίους καιαξιολόγησε το ίδιο όλους τους ύπο- 25 ψηφίους,έκρινεότι 31υποψήφιοι μεταξύτωνοποίωνκαιταενδια φερόμενα μέρη υπερείχαντωνυπολοίπων σε"προσόντα, απόδοση, επίδοση και ικανότητες" και έκρινε ότι είναι οι καταλληλότεροι υποψήφιοιγιαπλήρωση των κενών θέσεων Επιθεωρητή (Τεχνικού Προσωπικού) γι' αυτό αποφάσισετην προαγωγή τους στο βαθμό 30 αυτόαπό31.12.
- ΠΡΟΣΦΥΓΕΣΑΡ.744/91ΚΑΙ916/91 Τοπρώτοεπιχείρηματουδικηγόρουτουαιτητήσχετίζεται μετην 35 αναφορά στα προσόντα πουπεριέχεται στο πιο πάνω απόσπασμα των πρακτικών του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής. Ο Καν. 10
(7)πουπαραπέμπειστακριτήριαπροαγωγήςπρονοεί OTL"οικρί σειςγιαπροαγωγήδιενεργούνται με βάσητηνυπηρεσιακή επίδοση καιαπόδοσητωνυποψηφίωνκαιτην ενγένειουσιαστικήκαταλλη- 40 λότήτά τους ..." χωρίς να αναφέρεται,συνεχίζει ο δικηγόρος,στα προσόνταωςξεχωριστό κριτήριογιαπροαγωγή. Τοκριτήριο"προ σόντα"δενπεριλαμβάνεταιστακριτήριααξιολόγησης και επιλογής σύμφωνα με τον πιο πάνω Κανονισμό, και αποτελεί εξωγενή και 154 4 Α.Α.Δ. Κωστήκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσάγγάρης, Δ. άσχετοπαράγονταπουσυνιστάελαττωματικήάσκησητηςδιακριτι κήςευχέρειας,κατάχρησηκαιυπέρβασηεξουσίας απότουςκαθ'ων ηαίτησηκαικυρίωςπαραβίασηνομοθετικήςδιάταξηςπουσυνεπά γεταιακυρότητατηςπράξης. 5 10 15 20 25 30 35 40 Εγινε επίσης αναφορά στην υπόθεση Tyllirides v. CY.TA.
(1987)3C.L.R. 2071,όπουστησελίδα2078τοΔικαστήριο ανέφερε ότι κατάτις προαγωγές τα προσόντα δεν πρέπει ναλαμβάνονται υπόψη. Υποστηρίχθηκε ότιηπιοπάνωυπόθεσηείναικαθοριστική γιατονπαρόντανομικόλόγογιατίπραγματεύθηκεακριβώςτοίδιο σημείο. Δεν μπορώνασυμφωνήσω μετηνπιοπάνωεκτίμησητουδικη γόρου του αιτητήκαθότιταγεγονότα στις δύουποθέσεις δενείναι τα ίδια. Στην Tylliridesv. CY.TA. (πιο πάνω)η Επιτροπή Προ σωπικού σε δύο ξεχωριστές συνεδρίες της επέλεξε αρχικά τρία "προσοντούχα" ενδιαφερόμενα μέρηκαιακολούθως τρία"μηπρο σοντούχα": Στηνπιοπάνωυπόθεσηδενέγινεσύγκρισημεταξύτων "προσοντούχων"καιτων"μηπροσοντούχων"υποψηφίωνκαιείναι σεσυνάρτιση μετογεγονός αυτόπουλέχθηκε ότιταπροσόνταδεν έπρεπενάείχανληφθείυπόψη. Ταγεγονότα σης παρούσες προσφυγές είναι διαφορετικά. Το Συμβούλιο Προσωπικού ενεργώντας βάσει των σχετικών Κανονισμών πούανάφεραπιοπάνωετοίμασε τρειςξεχωριστούς καταλό γους υπαλλήλων (ένα με βάσητον Καν.8
(1)Γ(α), ένα με βάσητον Καν.56
(7)(β) και έναμεβάσητον Καν. 56
(5)(β). Στησυνέχεια και σ' αντίθεσημετοτισυνέβηκε στην Tylliridesv. CY.TA. (πιοπάνω) προέβησεσύγκρισηόλων τωνυποψηφίωνταονόματατωνοποίων περιέχονταν και στους τρεις καταλόγους και κρίθηκαν εκλέξιμοι γιαπροαγωγή. ΣτοσχετικόπρακτικότουΣυμβουλίουΠροσωπικού (σελ. 18τόυΤεκμ.2)αναφέρεταιρητάότιτοΣυμβούλιο προχώρησε σεαξιολόγηση καισεσύγκρισημεταξύτους των 92υποψηφίων (27 υποψήφιοιστονπρώτοκατάλογο,22 στοδεύτεροκατάλογοκαι43 υποψήφιοιστοντρίτοκατάλογο).Ησύγκρισηέγινεαφούλήφθηκαν υπόψη τα καθιερωμένα κριτήρια και το Συμβούλιο Προσωπικού κατέληξε στησύσταση 38υποψηφίωνως των καταλληλότερων για προαγωγή. Στησυνέχεια το ίδιοτοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςπροέ βηόπωςανέφερεσεδιεξοδικήμελέτηκαισυζήτηση όλων τωνδεδο μένων για τους υποψηφίους.Το γεγονός ότι αναφέρθηκεκαι στα προσόντατων επιλεγέντων δεν καθιστάαυτόματατρωτήτηναπό φαση του: Την ίδιαπροσέγγιση επίτούθέματοςακολούθησε καιο 155 Χατζητσαγγάρης, Δ. Κωστήκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)Δικαστής Χρυσοστομής στην απόφαση του στψΑνδρέας Κυπρια νούκ,ά. v.A.THJC
(1993)4ΑΛΛ. 578. Εξάλλου ηαναφορά σε"προσόντα"απότο Συμβούλιο της Αρ χήςδενσημαίνει κατ' ανάγκη "ακαδημαϊκάπροσόντα",σταοποία, 5 όπως προκύπτειαπότηγραπτή αγόρευσητου,αναφέρεταιοαιτητής. Ηέννοια"προσόντα"δενπεριορίζεταιμόνοστουςακαδημαϊ κούς τίτλους σπουδών αλλάκαισεάλλα εφόδμχόπωςπνευματικά καιπείρα(βλ. απόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΑχιλλέαςΚα λαϊτζής ν.ΕΑ. Υ.
(1992)3ΑΛΛ. 214). Επιπρόσθετα,παρόλονπου 10 ταπροσόντα ως ανεξάρτητοστοιχείο κρίσης δεν συμπεριλαμβάνε ται ρητάστις πρόνοιες του Καν. 10
(7), εντούτοις τοκριτήριο των προσόντων μετην ευρύτερη έννοια του αποτελεί μέρος τηςουσια στικήςκαταλληλότηταςτωνυποψηφίων. 15 Στησυνέχεια οδικηγόρος του αιτητήπαραπέμπειστην αξιολό γησητωνυποψηφίωναπότοΔιοικητικό Συμβούλιοόπουτοενδια φερόμενο μέρος Γ.Σάββακρίθηκε"ωςπολύκαλός, τακτικός, εργα τικόςκαιευσυνείδητος",τοενδιαφερόμενομέροςΜ. Παπαφράγκου ως "πολύ καλός υπάλληλος που εκτελεί τακαθήκοντατουπολύ 20 ικανοποιητικά", το ενδιαφερόμενο μέρος Ευτ.Αγαθαγγέλου ως "αρκετάκαλός υπάλληλος" καιοαιτητήςως "πολύκαλόςυπάλλη λος μεμειωμένηκάπωςτηβαθμολογίαστην ικανότηταεποπτείας". Αναφέρει δε,ότιενώοαιτητήςκρίθηκεότιέχειμειωμένηκάπωςτη βαθμολογίαστην ικανότηταεποπτείας,εντούτοιςτογεγονόςότιτα 25 πιο πάνω ενδιαφερόμενα μέρη είχαν χειρότερη βαθμολογία, δεν σχολιάστηκε καιδεν λήφθηκευπόψηαπότηνΑρχήμεαποτέλεσμα ναυπάρξειπλάνηκατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. Οιβαθμολογίες τωντριώνενδιαφερομένων μερώνκαιτουαιτη- 30 τήστοσημείο 8 (Ικανότητα εποπτείας) είναιοιεξής: Κρίνων 1985 Αιτητής — Γ.Σάββα 9 Μ.Παπαφράγκου 8 Ευτ.Αγαθαγγέλου — 1986 1987 1988 1989 1990 35 9 9 9 — 9 9 9 8 40 8 7 9 .8 156 9 9 8 8 9 9 9 8 4 Α.Α.Δ. Κωστήκ.ό. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης,Α. Γνωματεύων 5 10 1985 Αιτητής — Γ.Σάββα 9 Μ. Παπαφράγκου 8 Ευτ.Αγαθαγγέλου — 1986 1987 1988 1989 1990 9 8 9 9 9 9 7 9 9 9 9 9 9 9 9 — 8 8 8 8 Μεβάσηταπιο πάνωκρίνωότιη απόφασητηςΑρχήςστοβαθμόπουεπηρεάζειτοναιτητήκαιτατρίαπροαναφερόμεναμέρηλή φθηκευπόκαθεστώςπλάνηςεφόσονοαιτητήςδενυστερείστοθέμα τηςικανότηταςγιαεποπτείασεσύγκρισημεταπροαναφερόμεναεν διαφερόμενα μέρη. 15 Ως εκτούτουκαιγιατονπιοπάνωλόγοηεπίδικηαπόφαση θα πρέπειναακυρωθείσεόσοβαθμόκαιέκτασηαφοράτηνπροαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Μ.Παπαφράγκου,Γ.ΣάββακαιΕυτ. Αγαθαγγέλου. 20 Οεπόμενος λόγος για ακύρωση πουπρόβαλε οδικηγόρος του αιτητήΑ.Κωστήσχετίζεται μετιςεισηγήσειςτουΣυμβουλίουΠρο σωπικού και του Γενικού Διευθυντή και συγκεκριμένα ότιέγιναν κατάπαράβασητων Κανονισμών επειδήηαξιολόγηση τωνυποψη φίωνέγινεκατάομάδεςκαιμεχωριστούς καταλόγουςκαικατηγορίες. Γίνεταιδεκατάτονδικηγόροδιάκρισημεταξύαυτώνπουκα τέχουν προσόντα (Τεχνικοί Ι)καιαυτώνπουδενκατέχουν (Τεχνι κοί Βοηθοί). Αυτό αποτελεί κατά την άποψη του παράβαση του Καν. 53
(4)πουεπιτρέπειτηντήρησηχωριστών επετηρίδωνκαικα ταλόγων μόνογιατουςυποψηφίουςπουεντάσσονται στο Ανώτατο καιΑνώτεροΠροσωπικό. 25 30 35 40 Επιπρόσθετασυνεχίζει, τόσο ηταξινόμηση όσο καιηαξιολόγη σητων υποψηφίων απότο Συμβούλιο Προσωπικού έγινεγιαδύο κατηγορίεςθέσεων: Αρχικάγιατηνπλήρωση29απότις31κενέςθέσεις καιστη συνέχεια για τις υπόλοιπες
- Την ίδιατακτική προ σθέτει,ακολούθησε καιοΓενικός Διευθυντής πουέκανε συστάσεις χωριστάγιατις29θέσειςκαιχωριστάγιατιςυπόλοιπες
- Εφόσον, καταλήγειο δικηγόρος τουαιτητή,οι εισηγήσειςκαισυστάσεις του ΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιτου Γενικού Διευθυντή είναιελαττωματικές οδηγούν σεακυρότητακαι την προσβαλλόμενη απόφαση επειδήοικαθ'ωνστηρίχθηκανσ'αυτέςκατάτηλήψητηςπροσβαλ λόμενηςαπόφασης. Από τοπεριεχόμενο τωνπρακτικώντουΣυμβουλίουΠροσωπι157 Χοτζητσαγγάρης,Δ. Κωστή χ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)κού προκύπτει ότι οι καθ'ων προέβηκαν στη σύνταξη ξεχωριστών καταλόγων ανάλογαμετις πρόνοιες ποιου Κανονισμού οιυποψή φιοι ήταν εκλέξιμοι για προαγωγή. Δεδομένου του ότι είναι από τρειςξεχωριστούς βαθμούςπουδικαιούνταικρίσης είναιφυσικόνα υπάρχουν τρεις υποδιαιρέσεις των υποψηφίων εφόσον ηκαταγρα- 5 φήτου βαθμούυποδηλώνει και το λόγοπου κρίθηκαν υποψήφιοι. Ησύγκρισηόμωςαυτήκαθ'εαυτήέγινεόπωςαναφέρεταιπιοπάνω μεταξύόλων των υποψηφίωνταονόματατων οποίων περιέχονταν καιστους τρεις καταλόγους. 10 Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι γίνεται ξεχωριστή κρίση και συμβουλή γιατις2θέσεις(τουΣχεδιαστηρίουκαιΔομικών Εργων) παρατηρώότιοιυποψήφιοιγι'αυτέςεκρίνοντο βάσειδιαφορετικού Σχεδίου Υπηρεσίας απόεκείνα που εφαρμόζονταν γιατις υπόλοι πες 29 θέσεις. Επιπρόσθετα παρατηρώ ότι ο αιτητής θεωρήθηκε 15 υποψήφιος τόσο για την πλήρωση των 29 θέσεων όσο και για την πλήρωση τωνυπόλοιπων 2, συνεπώς κανένασυμφέρον τουδενέχει επηρεασθεί. Επίσηςοαιτητήςδενέχειπροσβάλει τηνπροαγωγήτων υποψηφίωνπουπροάχθηκανστις 2κενές θέσεις(Σχεδιαστήριοκαι Κτίρια &Δομικά Έργα). 20 Τέλοςοδικηγόροςτουαιτητήπροβάλλει τογενικό ισχυρισμό ότι οικαθ'ωνδενπροέβηκανστηννενομισμένηδέουσαέρευνακαιότιη παράλειψητους αυτήισοδυναμεί μεπλάνηπερί ταπράγματα, εφό σον στηνυπόεξέτασηπροσφυγήλήφθηκανυπόψηανύπαρκταγεγο- 25 νότακαιδεν λήφθηκανυπόψηυπαρκτά. Δε συμφωνώ μεαυτότον ισχυρισμό τουαιτητή. ΤόσοτοΣυμβούλιο Προσωπικού όσοκαιτο Διοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςπροέβηκανστηνενομισμένηέρευ να. Τομέγεθος καιη έκτασητηςέρευνας διαπιστώνεται απότα πο λυσέλιδα σχετικά πρακτικά(Τεκμ. 1 και2). 30 Μεβάση ταπιο πάνωοι προσφυγές αρ.744/91και 916/91επι τυγχάνουν μόνοστο βαθμό UOLέκτασηπουαφορούντις προαγωγές τωνενδιαφερομένων μερών ΜάριουΠαπαφράγκου, ΓεώργιουΣάβ βακαι Ευτύχιου Αγαθαγγέλου. 35 ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ.962/91 Μετά την απόφασημου στις πιο πάνωπροσφυγές ηπροσφυγή αυτήπαραμένειχωρίςαντικείμενο αναφορικάμετηνπροαγωγήτου 40 ενδιαφερομένου μέρους ΜάριουΠαπαφράγκου
(12). Ο πρώτος λόγοςγια ακύρωσηπου προβλήθηκε στην προσφυγή αυτή αφορά τον Καν.10
(7)και συγκεκριμένα ότι είναι ultra vires 158 4 ΑΛ.Δ. Κωστή κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Χοτζητσαγγόρης,Δ. επειδήδενπεριλαμβάνει την αρχαιότηταόπως αυτήκαθιερώνεται απότον Καν.9στακριτήριαπροαγωγής. 5 10 15 Ο ίδιος ισχυρισμόςπροβλήθηκε στην υπόθεσηΝάγιαΣτνλιανίδον κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 Α.ΑΑ 1835 όπου ο Δικαστής Πικής απέρριψετον ισχυρισμόκαιείπεταεξήςστησελίδα 1842: 'Τακριτήριαπουτίθενταιαπότον Κ.10
(7)αναφέρονταιστοσύ νολοτης σταδιοδρομίας,προσφοράςκαιεπίδοσης τωνυπαλλήλωντηςΑρχήςωςτομέτρογιατονκαθορισμότηςεπάρκειαςκαι της καταλληλότητας τους για προαγωγή σε ανώτερηθέση. Ευ δόκιμος υπηρεσία επαυξάνει,ανάλογαμετο μέγεθοςτης χρονι κήςδιάρκειαςτης,τις διεκδικήσεις γιαπροαγωγή. Μέσα σ'αυ τότοπλαίσιοηαρχαιότηταμετρά. Οκαθορισμός τηςαρχαιότηταςδιέπεται απότις πρόνοιες του Κ.9. Κατάταάλλαδενυφί σταταιαρχή δικαίουπουνακαθιστάτηναρχαιότητα, ανεξάρτη τααπότηφύσητηςπροσφοράςκαιεπίδοσηςτουυπαλλήλου,αυ τοτελέςστοιχείοκρίσηςτουυπαλληλικούπροσωπικούδημόσιας αρχήςήοργάνου." 20 Αναφέρω επίσηςτηνυπόθεσηΜερόπηΚολοκασίδονv.Α.ΤΗ.Κ.
(1992)4ΑΑ Α. 4801 όπουοΔικαστής Κούρρηςαποφάσισεότιηαρ χαιότηταδεναποτελείκριτήριοπροαγωγήςκαιεπομένωςδενεφαρ μόζεταιη νομολογία πουισχύειγιατουςδημόσιους υπαλλήλους. 25 Ηπιοπάνωπροσέγγισηακολουθήθηκε σεσειρά μεταγενέστερων υποθέσεων. (Βλ. Μιχ.Ανδρέουχ.ά.v.A.THJC.
(1993)4Α.ΑΔ. 353, ΑνδρέαςΚυπριανούκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 Α.Α.Δ. 578 και Αένια Αημίμρίονχ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 ΑΛΛ. 1196). 30 Μεβάσηταπιοπάνωκρίνω ότι ο ισχυρισμός αυτός είναιανυ πόστατοςκαιωςεκτούτουαπορρίπτεται. 35 40 Αλλοςλόγοςακύρωσηςπουπροβλήθηκεαφοράτις βαθμολογίες, παρατηρήσεις και συστάσεις των προϊσταμένων των υποψηφίων σταΦΠ/Π γιατηνπερίοδοαπότοΝιοβρη1985 μέχριτονΙανουάριο
- Οδικηγόρος του αιτητήισχυρίζεται ότι το Συμβούλιο Προ σωπικού θαέπρεπεναλάβει υπόψητουταπιοπάνωστοιχεία που είχανσυνταχθείγιατουςυποψηφίουςκαι/ήγιαορισμένουςαπόαυτους μέχρικαιτηλήψη τηςαπόφασηςτουτον Ιούλιο
- Ο ισχυρισμόςαυτόςανκαιβάσιμος,έχει μόνο ακαδημαϊκή ση μασίαστην παρούσαπερίπτωσηκαιδεν επηρεάζει την εγκυρότητα της επίδικης απόφασης εφόσον απότην έρευνα των φακέλων του 159 Χατζητσογγάρης, Δ. Κωστή κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)αιτητή και των τριών ενδιαφερομένων μερών δε διαπίστωσα την ύπαρξη βαθμολογιών, παρατηρήσεων και ή συστάσεων μεταγενέ στερων τουΙανουαρίου1990καιπρογενέστερων τουχρόνουλήψης της απόφασης του Συμβουλίου Προσωπικού ώστε να επηρεαστεί καθ'οιονδήποτετρόποηλήψητηςαπόφασης. [Βλ.επίσηςτηναπό- 5 φάσηστηνυπόθεσηΜερόπηΚολοχασίδονv.Α.ΤΗ.Κ. (πιο πάνω)]. Στησυνέχεια ο δικηγόρος τουαιτητήισχυρίζεται ότι οικαθ'ων ηαίτησηενήργησανυπόκαθεστώςουσιώδουςπλάνηςπερίταπράγ ματακαθότιότανελάμβαναντην επίδικηαπόφασηείχαντηναντί ληψηότι το πτυχίο του αιτητή ήταν μονοετούς φοίτησης και όχι τριετούς. Τον ισχυρισμό αυτότονβασίζειστογεγονός ότιστο"Συ νημμένο6"τωνπρακτικώντουΣυμβουλίουΠροσωπικούστοοποίο δίδεται ησυνολικήεικόνα τηςυπηρεσιακήςκατάστασης,τωνπρο σόντων, των βαθμολογιών καιτων παρατηρήσεων/συστάσεων του κρίνοντος καιγνωματεύοντος λειτουργού, αναφέρεταιότι το πτυ χίοτουαιτητήήτανμονοετούς φοίτησης (oneyearcourse). Οδικη γόρος του αιτητή ισχυρίστηκε ότι με βάση Εγκύκλιο της Αρχήςτο πτυχίο του αιτητή (πτυχίο Ηλεκτροτεχνίτου Σιβιτανιδείου Δημο σίαςΣχολήςΤεχνών καιΕπαγγελμάτωνΕλλάδος)είναι ισοδύναμο μετοπτυχίοτου CityandGuilds. Ανάφερε επίσης ότι εάνηκαθ'ης ηαίτησηείχεδιαπιστώσει ότι ο αιτητήςείχετριετή φοίτηση θα έρπεπε να είχε ληφθεί υπόψη ως υπσι|>ήφιος με βάση τον Καν. 8
(1)(Γ)(α)(ί) που αναφέρεται στα ελάχιστα ειδικά προσόντα αντί σύμφωνα μετις πρόνοιες άλλου Κανονισμού. Ο ισχυρισμός ότιτοπτυχίοτουαιτητήείναιισοδύναμομετοπι στοποιητικότουCityandGuildsαντικρούστηκεαπότοδικηγόροτης Αρχής στο στάδιο των διευκρινήσεων. Πέρα από τους προφορι κούςισχυρισμούς καμιάπλευράδενπαρουσίασεοποιαδήποτεάλλη 30 μαρτυρίαγιαυποστήριξητηςθέσηςτης. Οδικηγόρος τηςΑρχής στηνγραπτήτουαγόρευσηανάφερεόπ πράγματι ηφοίτησηγιατοπιοπάνωπτυχίοείναιτριετής αλλάότι τοσχετικόπιστοποιητικόκατετέθηστηνπροσωπικόφάκελοτουαι- 35 τητήμε επιστολή του ημερ.8.2.91. Είναιγεγονός ότι στον προσω πικό φάκελο του αιτητή υπάρχει επιστολή του ημερ. 8.2.91 στην οποία επεσύναψε βεβαίωση απότην πιο πάνωΣχολή στην οποία αναφέρεταιότι ηφοίτησητουήταντριετής. 40 Ο δικηγόρος του αιτητήστο στάδιο των διευκρινήσεων ισχυρί στηκε ότι ηπλάνη στην οποίαυπέπεσε ηΑρχήείχεδυσμενείς επι πτώσεις στην υποψηφιότητατουαιτητή. 160 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κωστήκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης, Δ. ΗαπάντησητουδικηγόρουτηςΑρχήςσταπιοπάνωείναιότιεί ναιξεκάθαροαπόταπρακτικάτουΣυμβουλίου τηςΑρχήςότιελή φθηυπόψητοπεριεχόμενο τωνφακέλωντωνυποψηφίωνκαισυνε πώςέχειληφθείυπόψηκαιτοπεριεχόμενο τηςδιευκρινιστικής επιστολής τουαιτητή ημερ. 8.2.91 εφόσον ήταν καταχωρημένη στον προσωπικότουφάκελο. Αφούμελέτησα μεπροσοχήτιςεισηγήσειςτωνσυνηγόρων όπως επίσηςκαιόλαταενώπιον μουστοιχεία,έχωκαταλήξειστοσυμπέρασμαότι ολόγος αυτόςδεν μπορεί ναοδηγήσει την επίδικηαπό φαση σεακύρωση. ΟπωςπροκύπτειαπότηδιατύπωσητωνπρακτικώντουΔιοικη τικού Συμβουλίου της Αρχής οιπροσωπικοί φάκελοι τωνυποψηφίων ήτανενώπιον του καιεφόσον ηδιευκρινιστική επιστολήτου αιτητήήτανήδηκαταχωρημένηστο φάκελοτου κατάτον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα μετοτεκμήριο της κανονικότητας θεωρώ ότι το περιεχόμενο τηςλήφθηκευπόψηαπότηνΑρχή. Εξάλλουηανακρί βειααναφορικάμετηδιάρκειατηςφοίτησης τουαιτητήπουυπάρχειστο "Συνημμένο 6"δεν αφοράαυτήκαθ' εαυτήτην κατοχή του προσόντοςαπότοναιτητήαλλάμόνοτηδιάρκειατηςφοίτησηςτου. Δεν μπορώναδεχθώτον ισχυρισμό ότι ηενλόγωανακρίβεια επη ρέασετηνυποψηφιότητατουγιατίοαιτητήςόχι μόνοκρίθηκευπο ψήφιοςαλλάήτανανάμεσαστουςυποψήφιουςπουσυστήθηκανγια προαγωγήαπότοΣυμβούλιο Προσωπικού. Ενπάση περιπτώσει σημειώνω επίσηςότιαπόταενώπιον μουστοιχείαπροκύπτειόπμε βάσητιςβαθμολογίες ταενδιαφερόμενα μέρηΑ.Δημητρίου, Ευρ. ΚαλλήςκαιΠ.Πιττάκάςυπερέχουνέναντιτουαιτητή. Η παρατυ πία (αν μπορεί ναχαρακτηριστεί ως παρατυπία),που σημειώθηκε κατάτοστάδιοτηςεξέτασης τηςυπόθεσης απότοΣυμβούλιοΠρο σωπικούδεν ήτανκατάτην άποψημουουσιώδης ώστενα επηρεά σειτηντελικήδιαμόρφωσητηςκρίσηςτηςΑρχής,δεδομένουτουότι το Συμβούλιο είχε ενώπιον του τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων,και λαμβανομένων υπόψη όλων τωνστοιχείων αξιολόγησηςπουαφορούντοναιτητήκαιταενδιαφερόμεναμέρη. Ούτεοι ισχυρισμοί τουδικηγόρουτουαιτητήόσοναφοράτησύ γκρισητουμεταενδιαφερόμεναμέρηευσταθούν. Οαιτητήςδενκα τόρθωσενααποδείξειόχι μόνοέκδηληαλλάούτεαπλήυπεροχήκαι τοΔικαστήριο δενμπορείναεπέμβεικαιναυποκαταστήσειτηδική τουκρίση μεεκείνη τουδιορίζοντοςοργάνου. Τελευταίος λόγοςγιαακύρωσηπουπροβλήθηκεαπότοδικηγό ροτουαιτητή αφοράτις εισηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντήοιοποί161 Χατξητσαγγάρης, Δ. Κωστήκ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)εςείναικατάτηνάποψητουανεπαρκείςνααιτιολογήσουν τηνπρο τίμησητωνενδιαφερομένων μερών έναντιτουαιτητήοοποίοςυπε ρέχεισταΦΠ/Π,σταπροσόντα και στην επαγγελματικήκατάρτιση και πείρα. Ενόψει του συμπεράσματος μουότιοαιτητής δενυπε ρέχειτων ενδιαφερομένων μερών θεωρώτον ισχυρισμό αυτόανυ- 5 πόστατο. Ησύσταση τουΔιευθυντή ήτανυπότις περιστάσειςόχι μόνο επαρκήςαλλάκαιαιτιολογημένη. Μεβάση ταπιοπάνωηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτε ται. 10 ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΡ.968/91ΚΑΙ 972/91 Πολλοί από τους λόγους γιαακύρωση πουπροβλήθηκαν στις δύοαυτέςπροσφυγέςσυμπίπτουνγι'αυτόκρίνωσκόπιμοναασχο- 15 ληθώκαιμετιςδύοπροσφυγέςταυτόχρονα. Ο αιτητήςστην 968/91πρόσβαλετην προαγωγήτων ενδιαφερο μένωνμερών 1-
- Μετάτηνακύρωσηόμωςτηςπροαγωγήςτωνεν διαφερομένων μερών πουαναφέρονταιστις προσφυγές αρ.744/91 20 και916/91ηπροσφυγήκαθίσταταιάνευαντικειμένου όσοναφορά ταενδιαφερόμεναμέρη6και
- Ο αιτητής στην 972/91προσβάλλει μόνο τηνπροαγωγήτου εν διαφερόμενου μέρους 16ΜιχαλακηΑσημάκη. 25 Καιοιδύοδικηγόροιπρόβαλανλόγους ακύρωσηςπουάπτονται τηςσυμβουλής τουΣυμβουλίουΠροσωπικού,τηςεισήγησης τουΓε νικούΔιευθυντή καιτης ίδιαςτηςαπόφασηςτουΔιοικητικούΣυμ βουλίου. Όσον αφοράτηνεισήγησητουΣυμβουλίου Προσωπικούοι δι κηγόροι τωναιτητώνυποστήριξαν ότιδεν υπάρχειαιτιολογίαγια τοπώςκατέληξετο ΣυμβούλιοΠροσωπικούνασυστήσειτουςεπι κρατέστερους υποψήφιους,ότιηαναφοράστον Καν. 10
(7)είναιγε- 35 νική καιαόριστη,καιότιτοΣυμβούλιο Προσωπικού αξιολόγησε τουςυποψήφιουςμεβάσηχρόνοπρογενέστερο τουχρόνουπουεξέ ταζετηνυπόθεση. Επιπρόσθετα, οι δικηγόροι ισχυρίζονται ότι λανθασμένα το 40 Συμβούλιο Προσωπικούχρησιμοποίησε τακριτήριαπουαναφέρο νταιστον Καν. 10
(7)γιατίαυτάθαμπορούσανναχρησιμοποιηθούν μόνο απότην Αρχή. 162 30 4 ΑΛΛ. Κωστήχ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάφης, Α. Απορρίπτω τον ισχυρισμό γιαέλλειψηαιτιολογίας τηςαπόφα σης του Συμβουλίου Προσωπικού, καθότι η αιτιολογία εξάγεται απόταπρακτικάτηςσυνεδρίασης του,καισυμπληρώνεται από τα στοιχείατωνφακέλων. 5 10 Αναφορικά μετον ισχυρισμό πουάπτεταιτου χρόνου κρίσεως των υποψηφίων από το Συμβούλιο Προσωπικού,είναι παραδεκτό ότι ηκρίσηέγινεμεβάσητονομικό καιπραγματικόκαθεστώςπου ίσχυεστις2.11.90ενώτοΣυμβούλιο Προσωπικούεξέτασετηνπλήρωσητωνθέσεων στις 16.7.
- Οισυνήγοροι τωνδύομερών ανάλωσαναρκετόχρόνοκαι πρό βαλανδιάφοραεπιχειρήματαγιαναπείσουν τοΔικαστήριο γιατις αντίστοιχες θέσειςπουπρόβαλανκαιπουσυνοψίζονται σταεξής: 15 20 25 30 35 40 Οιδικηγόροι των αιτητών ισχυρίστηκαν ότιηεπίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί επειδή βασίστηκε στην προπαρασκευαστική πράξητου Συμβουλίου Προσωπικού πουπάρθηκεμε πλάνη όσον αφοράτονουσιώδηχρόνο. Ουσιώδης χρόνος ήτανη35.91 ημερομηνία κατάτην οποία, για πρώτη φορά,λήφθηκε απόνόμιμα συ γκροτημένο Συμβούλιο της Αρχήςαπόφαση για την πλήρωση των επίδικωνθέσεων. Αντίθετα, ο δικηγόρος της Αρχής υποστήριξε ότι ο ουσιώδης χρόνοςδενήτανη35.91 αλλάη2.11.90καιεπεσυναψεστηνγραπτή τουαγόρευσηταπρακτικάτηςπιοπάνωσυνεδρίασης τουΔιοικητι κούΣυμβουλίουημερ.35.91 γιαναυποστηρίξει τηθέση τουότι με τηναπόφασητουεκείνητοΣυμβούλιοείχεανακαλέσειτηνπαράνο μηαπόφασητου προηγούμενου Συμβουλίου ημερ.2.11.
- (Ησυγκρότηση του προηγούμενου Συμβουλίου είχε κηρυχθεί άκυρηως αποτέλεσμα της απόφασης της Ολομέλειας στην Ρ.Ι.Κ. ν. Καραγε ώργη
(1991)3ΑΛΛ. 159) ΤοΣυμβούλιο ισχυρίστηκε, οδικηγόρος, είχευποχρέωσηναεπανεξετάσει τοθέμαμεβάσητοκαθεστώςπου ίσχυεκατάτοχρόνοτηςέκδοσηςτηςανακληθείσαςπαράνομηςαπόφάσης. Υποστήριξεεπίσηςότι τοθέμαείναιακαδημαϊκόεπειδήμε ταξύτων κρίσιμων ημερομηνιών 2.11.90και 35.91 δεν υπήρξεαλ λαγήούτεστονομικό ούτεστοπραγματικόκαθεστώςώστεναπρο κληθείβλάβηστους αιτητές. Οι IOIOLισχυρισμοί είχανεγερθείστην υπόθεσηΧαράλαμποςΣιαπιτήςv.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2)
(1993)4 ΑΛΛ. 2616. ΟΔικαστής Πογιατζής αφούπαρέθεσεαυτούσιατηναπόφα σητουΔιοικητικού Συμβουλίουημερ.35.91 πουόπωςκαιστις πα ρούσες προσφυγές αποτέλεσε αντικείμενο επιχειρημάτων από τις δύοπλευρές συμφώνησε τελικά μετηνεισήγησητουδικηγόρουτης Αρχήςότιτοθέμαείναιακαδημαϊκόεπειδήδενυπήρξεοποιαδήπο163 Χατζητσαγγάφης,Δ. Κωστήκ.ά, ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)τεαλλαγήστο νομικό καιπραγματικόκαθεστώςπουναεπηρεάσει αρνητικάτοναιτητή. Από τοπεριεχόμενοτωνφακέλωντωναιτητών και τωνενδιαφερομένων μερών δενδιαπίστωσα τηνύπαρξη οποιουδήποτε στοιχείου μεταγενέστερου της 2.11.90καιπρογενέ στερουτης35.91 πουθαμπορούσεναεπηρεάσειαρνητικάτουςαι- 5 τητές.ΣυνεπώςυιοθετώτηνπροσέγγισητουΔικαστήΠογιατζήκαι κρίνω ότικαι στην προκειμένη περίπτωση τοθέμαείναι εντελώς ακαδημαϊκό,καιοεπίτουπροκειμένου ισχυρισμός δενμπορείνα οδηγήσειτηνεπίδικη απόφασησεακύρωση. 10 Αναφορικό,μετην εισήγησητου Γενικού Διευθυντήπροβλήθη κανοιισχυρισμοί ότι αυτήδενυποστηρίζεταιαπόταστοιχείατων φακέλων,ότι είναιπολύγενικήκαιαόριστη,ότιπουθενάδενκατα γράφεταιποια είναι "η προσωπικήγνώμη" τουΔιευθυντήκαι ότι ωςστοιχείοκρίσηςηγνώμητουΓενικούΔιευθυντήδενπροβλέπεται 15 απότουςΚανονισμούς. Ο δικηγόροςτου αιτητήστην προσφυγήαρ.972/91 παράπεμψε στις υποθέσεις Ν.Σιαφχάλη ν.Θ.Ο.Κ
(1989)3ΑΛΛ. 3242 και Angelidouand Others v.Republic
(1982)3C.L.R.520πουαναφέ- 20 ρονταιστοπότεείναιεπιτρεπτήηανάμιξητηςπροσωπικήςγνώσης ωςκριτηρίουεπιλογής,ωςεπίσηςκαιστηνΑνάστασηςΦιλίππουν. ΑρχήςΗλεκτρισμού Κύπρου
(1990)3ΑΛΛ. 1441 καιΑ. Κνπριανίάης ν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3ΑΛΛ. 1526 γιανα υποστηρίξει την άποψηότιτοκενό πουυπάρχειστην καταγραφή 25 των συστάσεων δεν μπορεί ναπληρωθεί εκτων υστέρων γεγονός πουκαθιστάάκυρητηναπόφαση. Παρόμοιοι ιοχυρισμοί και ηίδια ακριβώς νομολογία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεσηΧαράλαμπος 30 Χ'Έασιλείονv.AJH.K.
(1992)4ΑΛΛ. 4136. Οιισχυρισμοί απορ ρίφθηκανωςαβάσιμοι(βλ.σελίδες4148-4149όπουλέχθηκαν μετα ξύάλλωνκαιταεξής): "Η εισήγησητωνκαθ'ωνηαίτησηπωςόλαταπιοπάνω επιχει- 35 ρήματαδενευσταθούν,είναιορθή. ΗπρόνοιατωνΚανονισμών για αναζήτησητηςεισήγησης του Γενικού Διευθυντή πριναπό κάθεπροαγωγή, αφ' εαυτήςάλλακαισεσυνδυασμόπροςτακρι τήρια πουκαθορίζονται,εξυπακούειπωςπέρααπότααντικει μενικάστοιχείατωνφακέλωνπουκαιτοίδιοτοΔιοικητικόΣυμ- 40 βούλιο τηςΑρχήςμπορεί ναδιαπιστώσει,είναιενδεδειγμένονα αξιοποιηθούν και όσα ο ίδιος ο Γενικός Διευθυντής γνωρίζει αναφορικάμετηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψη φίων : , ; 164 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κωστή χ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης, Α. Η νομολογία στην οποία αναφέρθηκε ο αιτητής αναφορικά με κανόνες που διέπουν τη χρησιμοποίηση της προσωπικής γνώ σης, καλύπτει την εντελώς διαφορετική κατάσταση κατά την οποία μέλητου αποφασίζοντος συλλογικού διοικητικού οργά νου προσθέτουν σταστοιχεία κρίσης καιτηδικήτους προσωπι κήγνώσηπουτυγχάνειναέχουνωςπροςκάποιοαπότουςυπο ψηφίους. Οισχυρισμός γιαπαράλειψηκαταγραφήςτηςγνώμης τουΓε νικού Διευθυντή είναι εντελώς αβάσιμος. Η νομολογία στην οποίαπαρέπεμψεοαιτητήςαναφέρεταισεεντελώςδιαφορετικές καταστάσεις. Στιςπεριπτώσεις εκείνες,το ίδιοδιοικητικόόργα νοενέταξε σταστοιχείακρίσης,μεταξύάλλων,τις απόψειςδιευθυντώντιςοποίεςόμωςδενκατέγραψε.Τοκενόκαθιστούσεαδύ νατοτοδικαστικόέλεγχοκαιγι' αυτότολόγοοιαποφάσειςκρί θηκανάκυρες. Στηνπαρούσαπερίπτωση,ηπροσωπική γνώμη του Γενικού Διευθυντή είναι σαφώςδμιτυπωμένη. ". ΣυμφωνώμετηνερμηνείαπουδόθηκεαπότοΔικαστή Κωνστα ντινίδη στη νομολογία στην οποία παρέπεμψε ο κ. Αγγελίδης,και βρίσκω ότι στις υπό εξέταση προσφυγές το περιεχόμενο της γραπτής εισήγησης του Γενικού Διευθυντή (βλ.Τεκμ. 3στην Ενσταση) είναισαφώςδιατυπωμένοκαιότισεσυνάρτιση μεταπρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού (σταοποίαπαραπέμπει), καιμετοπεριε χόμενο των προσωπικών φακέλων ησύσταση αντικατοπτρίζει την προσωπική του άποψη γιατους υποψηφίους καιείναι πλήρωςαιτιολογημένη. Ως εκ τούτου απορρίπτεταικαι αυτός ο ισχυρισμός τωναιτητών. Αναφορικάμετονισχυρισμό ότιτοΣυμβούλιοΠροσωπικούπα ράνομαχρησιμοποίησε τακριτήριατουΚαν. 10
(7).παραπέμπωστις αποφάσεις στις υποθέσεις Χαράλαμπος Χ"Βασιλείον κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ, (πιοπάνω),ΜερόπηΚολοκασίοονv. Α.ΤΗ.Κ (πιοπάνω), ΑένιαςΔημητρίου v. Α.ΤΗ.Κ. (πιοπάνω) καιΧαράλαμποςΣιαπίτ τής χ,ά. v.Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4 ΑΛΛ. 2616 όπουτο θέμαέτυχεδικα στικής εξέτασης καιο ισχυρισμός κρίθηκε ανυπόστατος και απορρίφθηκε. Όσον αφοράτον τρόπο ενέργειας τουΔιοικητικού Συμβουλίου της Αρχής οι συνήγοροι των αιτητών υποστηρίζουν πως το Συμ βούλιο δεν προχώρησε στηδέουσα δικήτου καιξεχωριστή έρευνα 165 Χατζητσαγγάρης, Δ. Κωστή χ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)και πως στηρίχθηκε σε λανθασμένη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού καιτου Γενικού Διευθυντή. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότιτοΣυμβούλιο τηςΑρχήςδεν προέβητο ίδιο σε κα μιά έρευνα αναφορικά μεταπροσόντα των υποψηφίων παρόλον πουη ερμηνεία των ΣχεδίωνΥπηρεσίας απασχόλησε τοΣυμβούλιο 5 Προσωπικού,καιυπήρξε διαφωνίαμεταξύτων μελώντου. Οιπιοπάνωισχυρισμοί κρίνονταιαβάσιμοικαιαπορρίπτονται. Παρόλο πουτο Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχήςδεναναφέρθηκε ειδικά στα προσόντα των υποψηφίων και στην ερμηνεία των Σχε- 10 δίωνΥπηρεσίας εντούτοις ανέφερεμελεπτομέρεια ταστοιχεία που λήφθηκανυπόψηγιαναδιαμορφωθείητελικήτουκρίση. Ανάμεσα σ' αυτά είναι καιηεισήγηση του Συμβουλίου Προσωπικού. Όπως φαίνεταιαπότοΤεκμήριο 2τοΣυμβούλιο Προσωπικούασχολήθη κε εκτεταμένα μεταπροσόντα καιπροέβησεταξινόμηση των υπο- 15 ψηφίων σε διάφορεςκατηγορίες ανάλογα μεβάσει ποιους Κανονι σμούς κρίθηκανυποψήφιοιγιαπροαγωγή. Υπό τιςπεριστάσεις θε ωρώότι η έρευναπουδιεξήχθηήτανεπαρκής. [Βλ.Χ'Έασιλείονν, Α.ΤΗ.Κ. (πιο πάνω)καιΔημοκρατία ν.Δημήτριου Ορφανίδη και Αλλον
(1992)3ΑΛΛ. 205]. 20 Αναφορικά μετον ισχυρισμό ότι ηΑρχήδενσχολίασετηνάπο ψη τωνμελών τουΣυμβουλίου Προσωπικού ότι εκτός από τους υπαλλήλους πουκρίθηκαν υποψήφιοι υπήρχαν καιάλλοι τρεις υπάλληλοι πουπληρούσανταΣχέδιαΥπηρεσίας, υπενθυμίζωόπ οι 25 αιτητέςδενπεριλαμβάνονταισ' αυτούς Οιαιτητέςείχανήδηκριθεί ωςεκλέξιμοιαπόόλαταμέλητουΣυμβουλίουΠροσωπικούκαισυ νεπώς η υποψηφιότητατουςδενέχειμεκανένατρόπο επηρεαστεί. Αλλος λόγος για ακύρωση που προβλήθηκε από τους συνηγό- 30 ρους ίων αιτητών σχετίζεται μετην αναδρομικότητατης ίδιαςτης επίδικηςαπόφασης. Ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκεστις 26.7.91, ηλήψη της απόφασης για τηνπλήρωση τωνθέσεων λήφθηκεστις 35.91 καιστις προάγω- 35 γές δόθηκε ισχύς από31.12.90. Ηαναδρομική ισχύς τωνπροαγω γών υποστηρίζουν οιδικηγόροι των αιτητών,αντίκειταιστην αρχή της μηαναδρομικότηταςτων διοικητικών πράξεωνκαι αναφέρθη- . καν στις υποθέσεις Morsis v. Republic
(1965)3 C.L.R. 1 και Republicv.Mozoras
(1970)3C.L.R. 210,γιαυποστήριξητηςθέσης 40 τους. Ο ίδιοςακριβώςισχυρισμός προβλήθηκεστηνυπόθεσηΣιαπιτής v. Α.ΤΗ.Κ.
(1993)4ΑΛΛ. 2616 και Μερόπη Κολοχασίδου ν. 166 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Κωστήχ,ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης, Δ. Α.ΤΗ.Κ (πιοπάνω). Οδικηγόρος της Αρχήςσ' απάντηση τουπιο πάνωισχυρισμού,πρόβαλεκαιενώπιονμουόπωςκαιενώπιοντων Δικαστών ΚούρρηκαιΠογιατζήστις πιοπάνωδύουποθέσεις τον ισχυρισμό ότι ο περί Προϋπολογισμού της ΑρχήςΝόμος 1990(Ν. 92/90) παρείχε την αναγκαία νομοθετική εξουσιο>δότήση για την αναδρομικότητατωνπροαγωγών. Παραπέμφθηκαεπίσηςστηνίδια νομολογία επί του θέματος στην οποία ποιραπέμφθηκαν οι δύο αδελφοίΔικαστές γιαστήριξητουενλόγω ισχυρισμού. Δεν προτίθεμαι να προβώ σε ανάλυση της σχετικής νομολο γίας εφόσον εκτενέστατη αναφορά και ανάλυση της γίνεται από •τοΔικαστή ΠογιατζήστηνυπόθεσηΣιαπιτής v.Α.ΤΗ.Κ. (πιοπά νω). ΟΔικαστής Πογίατζήςαφούυιοθέτησε την προσέγγιση του Δικαστή Κούρρηστην υπόθεση Μερόπη Κολοκασιδουv.Α.ΤΗ.Κ (πιοπάνω)αποφάσισεότιη ύπαρξηπρόνοιαςγιατις επίδικεςθέ σειςστον περί Προϋπολογισμού τηςΑρχήςΝόμοτου 1990 (που ας σημειωθεί είναι ο ίδιος Νόμος που εφαρμόζεταικαι στηνπα ρούσαυπόθεση)δεν ισοδυναμεί με ρητήνομοθετική διάταξηπου να επιτρέπει την πλήρωση των εν λόγω θέσεων με προαγωγή με αναδρομικήισχύ;κατ' εξαίρεση τουκανόνατης μη αναδρομικό τηταςτωνδιοικητικώνπράξεων. Αποφάσισε όμωςναδιαχωρίσει τοπαράνομομέρος των επίδικων προαγωγώνκαινατιςακυρώ σει μερικώς ακολουθώνταςτηνπροσέγγιση του Δικαστή-Κούρρη στην υπόθεση Κολοκασιδουv.Α.ΤΗ.Κ (πιοπάνω)αφού θεώρησε ότι δεν υπήρχε δικονομικό πρόβλημα να προβεί σε διαχωρισμό του μέρους της αναδρομικής ισχύς τηςπράξηςαπότο μέρος της επιλογής. Ο Δικαστής Πογιατζής αναφέρθηκε επίσης και στο θέμα του εννόμου συμφέροντος του αιτητή θέμα που ηγέρθη και ενώπιον μουαπότοδικηγόροςτηςκαθ'ηςκαιστις σελίδες2636-2637είπε τα εξής: "θα ήθελα,τέλος, να αναφέρωότι με απασχόλησε το ερώτημα,κατάπόσο οΑιτητής έχειέννομο συμφέρον να επιδιώξει •και/ήνα επιτύχει με την παρούσαπροσφυγήτου μερική μόνο ακύρωση των επίδικων προαγωγών,στην έκταση πουαφορά τηναναδρομικήισχύτους.Κατέληξαστοσυμπέρασμαότιεξα κολουθεί ναέχειτο απαιτούμενοέννομο συμφέρον. Οιπροοπτικές του για τη μελλοντική του ανέλιξη στην ιεραρχία του ΠροσωπικούτηςΑρχήςθαείναικαλύτερες,εφόσο μετηνακύ ρωση της αναδρομικότηταςτων προαγωγών των Ενδιαφερο μένων Μερών, η υπεροχή τους σε αρχαιότητα έναντι του,θα είναι μικρότερη." 167 Χατςητσαγγάρης,Δ. Κωστή κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1994)Μετάαπόμελέτητης σχετικής νομολογίας επί τωνπιοπάνω θεμάτωναποφάσισαναυιοθετήσωτηνπροσέγγιση των Δικαστών ΚούρρηκαιΠογιατζή. Ως εκτούτου κρίνω ότι το μέρος τηςεπί δικηςαπόφασηςπουαφοράτηνημερομηνία ισχύος τωνπροαγω γών αντίκειταιπρος την αρχήτης μηαναδρομικότηταςτων 6IOL- 5 κητικών πράξεων. Μπορεί όμως να διαχωριστεί και η επίδικη απόφασηναακυρωθεί μερικώς. Οι αιτητέςέχουν έννομο συμφέ ρον να επιτύχουν μερική ακύρωση των προαγωγών για το λόγο που αναφέρει ο Δικαστής Πογιατζής στο πιο πάνωαπόσπασμα του. Το επόμενο ερώτημα πουεγείρεται καιχρειάζεταινααπαντη θεί είναι κατά πόσο η μερική ακύρωση των προαγωγών των εν διαφερομένων μερών στιςπαρούσεςπροσφυγές επηρεάζεικαιτις προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών πουπροσβάλλονται στις 15 υπόλοιπες προσφυγές για το λόγο ότι οι προσφυγές συνεκδικάστηκαν. Σημειώνω ότι στις προσφυγές αρ. 744/91, 916/91 και 962/91 δενέχειεγερθεί τοθέματηςαναδρομικότηταςτωνπροαγωγώνως 20 λόγος ακύρωσης της επίδικης απόφασης. Έχωκαταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι προαγωγές τωνενδια φερομένων μερών στις προσφυγές αρ.744/91, 916/91 και962/91 δεν επηρεάζονται απότην μερική ακύρωση των προαγωγών στις 25 παρούσες προσφυγές εφόσον σ' αυτέςδεν έχειεγερθεί τοθέμα Γιαυποστήριξη του πιοπάνωσυμπεράσματος μου επικαλού μαιτηναπόφασητουΔικαστήΠικήστηνυπόθεσηΑνδρούλλα Αν δρέα Γεωργίου ν. Δήμου Λεμεσού
(1992)4 ΑΛΛ. 3225 στην 30 οποία έγινε αναφοράστο πιοκάτωαπόσπασμααπότην απόφα σηστην ΤάκηςΜακρίδηςν. ΜόνικαΜιχαηλιδου
(1990)1 ΑΛΛ. 416: "Η συνένωση γιατους σκοπούς της Δ.35 κ.28 δε συνεπάγεται 35 ούτε τησυγχώνευση, ούτε την εξομοίωση των επίδικωνθεμά των πουεγείρονται σεκάθεμιααπό τις εφέσεις πουθα συνεκδικαστούν. Ταεπίδικαθέματατηςκάθεέφεσης διατηρούντην αυτοτέλεια τους. Ηπερίσωση χρόνου καιδαπάνης,ηαποφυ γήεπαναλήψεωνκαθώςκαιηευχερέστερη κατανόησητωνεπί- 40 δικών θεμάτων με τον αποκλεισμό κάθε δυσχέρειας που θα μπορούσε να προκύψει από το διαχωρισμό τους, αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου να διατάξει τη συνεκ168 10 4 Α.Α.Δ. Κωστήχ,ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Χατζητσαγγάρης,Δ. δίκαση εφέσεων." Τέλος εκείνο πουπαραμένεινα εξεταστεί είναι οιεπί μέρους ισχυρισμοί πουπρόβαλανοιαιτητές. 5 10 15 20 25 30 Ο δικηγόρος τουαιτητήστην προσφυγήαρ. 968/91 ισχυρίστη κεότι οαιτητήςυπερέχει σε αξία,πείρα,προσόντακαιαρχαιότη τα. Κάτι τέτοιο δεν έχω διαπιστώσει απότα στοιχεία πουτέθη καν ενώπιό μου. Ενπάσηπεριπτώσει οαιτητήςπρέπει να αποδείξει έκδηληυπεροχήγιαναδικαιολογείται επέμβαση τουδικα στηρίου στην κρίση τουδιορίζοντος οργάνου. Ο αιτητής στην προσφυγή αρ.972/91ισχυρίζεται ότι υπερέχει σε αξίακαι προσόντα. Ταπροσόντα τουσύμφωνα με τοδικηγόροτουήταντέτοιαπουσυντελούσαν αποφασιστικάυπέρτηςυπε ροχής του. Στοκριτήριο της αξίαςόσον αφορά τις βαθμολογίες και τις συστάσεις των προϊσταμένων αιτητήςκαι ενδιαφερόμενο μέρος είναιπερίπουίσοι.ΟαιτητήςείναιΤεχνικός Ι,κατέχειπτυ χίο Ηλεκτρονικού τηςΣιβιτανίδείου Δημοσίας Σχολής Τεχνών και Επαγγελμάτων (τριετής φοίτηση) και κρίθηκε ότι κατέχει τα ελάχιστα ειδικάπροσόντα (Καν.8
(1)(Γ)(α)(ί)). Το ενδιαφερόμενο μέρος είναιεπίσηςΤεχνικός Ικαικρίθηκευποψήφιοςεπειδήπλη ρούσεταΣχέδιαΥπηρεσίας που ίσχυανγιαπροσωπικόπουπρο σλήφθηκε πριντις 13.5.1972(Καν.56
(7)(β)) καιπουαπαιτούν μεταξύ άλλων "πιστοποιητικόν εξετάσεων Μέσου Επιπέδουτου Cityand Guilds". Η αξιολόγηση των προσόντων των υποψηφίων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της καθ'ης ηαίτηση και τοΔικαστήριο δεν υποκαθιστάτηδικήτουκρίση μεεκείνητουδιορίζοντοςοργάνου. Ωςεκτούτουαπορρίπτονταιόλοιοιπιοπάνωισχυρισμοί των αιτητών. 35 Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους οι προσφυγές αρ.744/91 και 916/91επιτυγχάνουνμερικώςκαιη επίδικηαπόφασηακυρώνεται μόνοόσον αφοράτις προαγωγέςτων ενδιαφερομένων μερών,Γε ώργιου Σάββα(αρ.6), ΜάριουΠαπαφράγκου(αρ.12)καιΕυτύχι ουΑγαθαγγέλου (αρ. 18). 40 Η προσφυγή αρ.962/91αποτυγχάνει και απορρίπτεται,καιη προαγωγήτωνενδιαφερομένων μερών 14,15 και 19επικυρώνεται. Οιπροσφυγέςαρ.968/91 και972/91επιτυγχάνουνμερικώςκαι 169 Χατζητσαγγάρης, Α. Κωστήκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.
(1994)ακυρώνεταιτο μέρος της επίδικηςαπόφασηςμε τοοποίοδόθηκε αναδρομικήισχύς στις προαγωγές,τωνενδιαφερομένων μερών 1, 2, 3,4,5,7,8,9,10, 11, 13,14, 15και 16μόνο. Ηίδιαηπροαγω γήτωνενδιαφερομένων μερώνστις επίδικεςθέσεις επικυρώνεται. 5 Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν μερι κώςχωρίςδιαταγή γιαέξοδα. 170