← Κύπρος

clr/1994/1994_4_1513.pdf

4 Α.Λ.Δ. 15 Ιουλίου,1994 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ηςηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 312/92) 5 10 15 ΠροσφυγήβάσειτονΆρθρον 146 τουΣνντάγματος— Υπαλληλικήπρο­ σφυγή— Ολόγοςακυρώσεωςτηςπροκατάληψηςήέχθρας— Τρόπος αποδείξεως— Τοστοιχείο τηςκαταχώρισηςπροσφυγήςαπότονκρι­ νόμενο εναντίοντουκρινόμενου— Ηνομολογίακαι ηεφαρμογήτης στησυγκεκριμένηπερίπτωση. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Σύστασητον Προϊ­ σταμένουτον Τμήματος—Α ιτιολογία—Αντιδιαστολή μεταξύ τωνθέ­ σεωνπροαγωγήςκαιπρώτονδιορισμούκαιπροαγωγήςμεβάσητηνομοθετικήδιάκριση— Στηνπρώτηπερίπτωσηδεναπαιτείται αιτιολο­ γία στονβαθμόπουαπαιτείταιεπίθέσεωνπροαγωγής. Ο αιτητήςμετηνπροσφυγήπροσέβαλε τηνπροαγωγήτουενδιαφε­ ρομένου μέρους,αντίτου ιδίου,στηνθέση ΠρώτουΣυντηρητήΔασών, προβάλλονταςκαιτονισχυρισμότηςέχθραςκαιαμεροληψίαςσεβάρος του. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σε ότι: 20 25 1. Ηύπαρξη προκατάληψης ή έχθρας πρέπει νααποδεικνύεταιμε επαρκή βεβαιότητα,μεσυγκεκριμένα απτάστοιχεία που προσάγο­ νται απότοαιτητήήπουπροκύπτουν απότους σχετικούς φακέ­ λους της υπόθεσης. [Βλ. Μεταξύ άλλων Christou v.Republic

(1980)3C.L.R.437και Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1513 Ιακωβίδης ν.Ε.Λ.Υ.
(1994)1027]. Τοθέμαπουήγειρε οδικηγόρος τουαιτητήότι δηλαδή το γεγονός ότιοαιτητήςέχειπροσβάλειτηνπροαγωγήτου ΔιευθυντήτουΤμή­ ματος στη θέση αυτήαποδεικνύει απόμόνο τουπροκατάληψηεκ μέρους του Διευθυντή έναντι του αιτητή, ηγέρθη μεταξύ άλλων ισχυρισμών καιστην υπόθεση Christen(ανωτέρω) της οποίαςτα οικείααποσπάσματαείναισχετικάκαιστηνπαρούσαπροσφυγή. 5 Στηπροκειμένη περίπτωση όχι μόνο δεν έχει αποδειχθεί ύπαρξη 10 προκατάληψης ήέχθραςέναντι του αιτητήεκμέρους τουΔιευθυ­ ντή, αλλάεπιπρόσθετατοσυγκεκριμένο γεγονός πουκατάτοναι­ τητή αποδείκνυε την ύπαρξη προκατάληψης τέθηκε ενώπιον της ΕΛ.Υ. τόσον με την επιστολή των δικηγόρων του αιτητή ημερ. 14.10.91 όσον και από τον ίδιο κατά τη συνεδρίαση της 10.1.92. 15 Όσοναφοράτιςαξιολογήσεις τουαιτητήστις ετήσιες εκθέσεις του που συνέταξε ο νυν Διευθυντής αυτές, όπως επεσήμανε και η ΕΛ.Υ. βρίσκονταιστοίδιοεπίπεδομεεκείνεςπου συνέταξεοπρώ­ ηνΔιευθυντής μεελαφράμάλισταβελτίωση στατελευταίαχρόνια. 20 Ηεπίδικη θέση είναι θέση Πρώτου Διορισμού & Προαγωγής.Το σχετικό Αρθρο τουΝόμου(34
(9)) ανάμεσασταστοιχεία πουαπα­ ριθμεί ότιπρέπεινα λαμβάνονταιυπόψη από τηνΕΑΥ. αναφέρε­ ται καιστις "συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουοικείουΤμήματος" σ' αντίθεσημετοΑρθρο 35
(4)πουδιέπειτηνπλήρωσηθέσεωνπρο- 25 αγωγής και που προνοεί για "αιτιολογημένες συστάσεις". Κατά συνέπεια στη συγκεκριμένη περίπτωση δενχρειαζόταναιτιολογία μετηνέννοιαπουαπαιτείτοΑρθρο 35
(4)τουΝόμου. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα, 30 Αναφερόμενες υποθέσεις: Christou v.Republic
(1980)3C.L.R. 437, 35 Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3C.L.R. 1027, Φεττάςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.ΑΛ. 1086, Αριστοτέλους ν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 1957, Λοΐζου κ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)4Α.ΑΛ. 1395. 1514 40 4 ΑΛΑ. Ιακωβίδηςv. Ε.Δ.Υ. Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας μετηνοποίατοενδιαφερόμενομέροςπροάχθηκεστηθέσηΠρώτηΣυντηρητήΔασών,αντίτουαιτητή. Α. Μαρκίόης,γιατον Αιτητή. 10 Τ.Πολυχρονίδον,Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατηνΚαθ'ηςη αίτηση. Α. Σ.Αγγελίδης,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv.wit. 15 ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ.:Οαιτητήςμετηνπαρούσαπροσφυγή ζητείτηνπιοκάτωθεραπεία: 20 25 "Διακήρυξη τουΔικαστηρίου ότι ηδιοικητική απόφασηκαι/ή πράξητου καθ' ουηΑίτηση, που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδατηςΚυπριακήςΔημοκρατίαςημερομηνίας21.2.92και με την οποίαντο ενδιαφερόμενο πρόσωπο ΣάββαςΘεοφάνους προάχθηκε αντί και/ήστη θέσητου αιτητή στη θέσηΠρώτου Συντηρητή Δασών [Τακτικός Προϋπολογισμός, ΤμήμαΔασών] από 1.2.92, είναι άκυρηκαιστερείται οποιουδήποτε εν­ νόμου αποτελέσματος." Η επίδικη θέσηείναι θέσηΠρώτου Διορισμού καιΠροαγωγής καιγι' αυτήνυπέβαλαναίτησηοαιτητής,το ενδιαφερόμενο μέρος 30 καιακόμαέναάτομο. Ηδιαδικασίαπλήρωσης τηςέγινεσύμφωνα μετις πρόνοιες του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990, όπωςτροποποιήθηκε, (οΝόμος). 35 Οιτρειςυποψήφιοιείχανσεπρώτοστάδιοκληθείσεπροφορική συνέντευξη ενώπιον τηςαρμόδιας Συμβουλευτικής Επιτροπής,η οποία αφού αξιολόγησε τονκαθέναξεχωριστά σύστησε καιτους τρεις υποψήφιουςωςκατάλληλους γιαπροαγωγή. Πριντηνέναρ40 ξητηςπροφορικήςεξέτασης,οΠρόεδροςτηςΣυμβουλευτικήςΕπι­ τροπής,πουσύμφωναμετιςπρόνοιεςτουΝόμουήτανοΓενικόςΔι­ ευθυντήςτουΥπουργείουΓεωργίαςκαιΦυσικώνΠόρων,ενημέρω­ σεταυπόλοιπαμέληγιατοπεριεχόμενο τηςεπιστολής τουδικηγό­ ρου τουαιτητήημερ.9.9.91μετην οποίαυποβαλλόταν ένστασηεκ 1515 Χατξητσαγγάρης,Δ. Ιακωβίδηςν.Ε.Δ.Υ.
(1994)μέρουςτουπελάτητουστησυμμετοχή τουΔιευθυντήτουΤμήματος Δασών στη Συμβουλευτική Επιτροπήκαθώς επίσης και για τοπε­ ριεχόμενο της απάντησηςημερ. 10.9.91 πουστάληκε στο δικηγόρο τουαιτητή. 5 Η έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής (Παράρτημα5 στην Ένσταση) διαβιβάστηκε από το Γενικό Διευθυντή στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΑΥ.)στις 23.9.91. Στο μεταξύ, ο αιτητής, με επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 10 14.10.91,υπέβαλεένστασηγιατησυμμετοχήτουΔιευθυντήτουΤμή­ ματος Δασών στη διαδικασία πλήρωσης της θέσης, ιδιαίτεραόσον αφοράτηδιενέργεια συστάσεων υπότην ιδιότητατουωςΠροϊστά­ μενος του Τμήματος καιγιαόσες εμπιοτευτικές/υπηρεσιακές εκθέ­ σειςείχεετοιμάσει γιατον αιτητή. Η βάσητης ένστασης ήτανότι η 15 συμμετοχήτουΔιευθυντήτουΤμήματοςσυνιστούσε παραβίασητων αρχώντηςφυσικήςδικαιοσύνης αφούεναντίοντηςπροαγωγήςτου στη θέση του Διευθυντή του Τμήματος εκκρεμούσε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίουηπροσφυγήαρ.416/89τηνοποίακαταχώ­ ρησε οαιτητής. 20 ΗΕΛ.Υ. στησυνεδρίασητηςμεημερομηνία30.10.91 εξέτασετην έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής καθώς επίσης και την έν­ στασηπουυπέβαλεοαιτητήςαναφορικάμετησυμμετοχήτουΔιευ­ θυντήτουΤμήματοςστηδιαδικασίαπλήρωσηςτηςθέσης. Η Ε.Δ.Υ. 25 αφού παρατήρησε ότι ησυμμετοχή τουΔιευθυντή στη διαδικασία πλήρωσης της θέσης είναι υποχρεωτική με βάσηταάρθρα32
(1)(β) και 34
(9)του Νόμουκαιότι οι αξιολογήσεις του αιτητήτόσο από τον πρώηνόσο καιαπό τοννυνΔιευθυντή βρίσκονται στο ίδιοπε­ ρίπου επίπεδο,έκρινε ότι δε δικαιολογούνται οι παραστάσειςτου 30 και έτσιτις απέρριψε. Περαιτέρω,ηΕΛ.Υ. μεβάση τα πορίσματα τηςΣυμβουλευτικής Επιτροπήςαποφάσισενακαλέσει σεπροφορι­ κήεξέτασηενώπιοντηςτουςυποψήφιουςπουσυστήθηκαν,καιστη συνεδρίαση νακληθεί ναπαραστείκαιοΔιευθυντής τουΤμήματος Δασών. 35 Η Ε.Δ.Υ.δέχθηκε σε προφορικήεξέταση τους υποψήφιους στη συνεδρίαση της μεημερομηνία10.1.
  1. Κατάτηδιάρκειατης προφορικής εξέτασης,ο αιτητής επέδωσε 40 αντίγραφοεπιστολής τουδικηγόρουτου μεημερομηνία 14.10.91, η οποία απευθυνότανπροςτην ΕΛ.Υ. και με τηνοποίαδιατυπώνο­ νταν οι ενστάσεις του σ' ό,τι αφοράτη συμμετοχή του Διευθυντή του Τμήματος Δασών στη διαδικασία πλήρωσης της θέσης, στην 1516 4Α.Α.Δ. Ιακωβίδηςν. ΕΛ.Υ. Χατζητσαγγάρης,Δ. υποβολήσυστάσεων από μέρουςτου, καθώςκαι στησυμμετοχήτου στησύνταξητωνυπηρεσιακώνεκθέσεωντου. 5 Ο Πρόεδροςτης ΕΛ.Υ. εξήγησεστον κ. Ιακωβίδηότι τοπεριεχόμενοτηςεπιστολής είναιγνωστό στηνΕ.Δ.Υ.,ότιεξετάστηκεήδη από αυτήνσε προηγούμενη συνεδρίαση και ότι σχετικήαπάντηση δόθηκεήδη στοδικηγόροτουμεεπιστολή του Γραφείουτης ΕΛ.Υ. μεημερομηνία28.11.
  2. 10 Μετάτο πέραςτηςπροφορικήςεξέτασης οΔιευθυντής αξιολό­ γησετηναπόδοσητωνυποψηφίωνσ' αυτήνκαιστησυνέχειαπρο­ χώρησε να συστήσειγιαπροαγωγήστηνεπίδικηθέσητοενδιαφερό­ μενομέρος. 15 Μετά την αποχώρηση του Διευθυντή από τη συνεδρίαση, η ΕΛ.Υ. αξιολόγησε καιη ίδιατηναπόδοσητωνυποψηφίωνστησυ­ νέντευξηυπότοφωςκαιτωνσχετικών κρίσεων τουΔιευθυντή. Ηκρίσητης ΕΛ.Υ. ήτανηεξής: 20
  3. ΘεοφάνουςΣάββας: Πάραπολύκαλός.
  4. Ιακωβίδης Μιχαήλ: Καλός.
  5. ΠαντέλαςΒάσος: Πολύκαλός. 25 Ακολούθως η ΕΛ.Υ. ασχολήθηκε με τηγενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων,αφούέλαβε δεόντως υπόψητηνέκθεση τηςΣυμβουλευτικής Επιτροπής,τοπεριεχόμενο των αιτήσεων των υποψηφίων, το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλωντωνετήσιων υπηρεσιακώνεκθέσεων τωνυποψηφίωνπου 30 ήτανόλοιδημόσιοιυπάλληλοι, τηναπόδοσητωνυποψηφίωνκατά τηνπροφορικήεξέτασηxaL τησύσταση τουΔιευθυντή του Τμήμα­ τοςΔασών. Όσον αφορά τις εμπίστευτικές/υπηρεσιακές εκθέσειςτωνυπο35 ψηφίων η ΕΛ.Υ. τις έλαβε υπόψη στο σύνολο τους. Ενδεικτικά όμωςπαρέθεσεσταπρακτικάτιςαξιολογήσεις τουςγια τα πέντε τε­ λευταίαχρόνια. Οι αξιολογήσεις του ενδιαφερομένου μέρουςκαι τουαιτητήείναιοι εξής: 40 1.Θεοφάνους Σάββας: 1986 "Ε" (8-4-0) 1987 " Ε " (8-4-0) 1988 1989 " Ε " (10-2-0) 1990 Ε.Π.Ι.Ι. Μ.Ι. 1517 Χατζητσαγγάρης,Δ. Ιακωβίδηςν.Ε.Δ.Υ. 3 5
(1994)0 0 2. Ιακωβίδης Μιχαήλ: 1986 "Λ.Κ." (2-6-4) 1987 "Λ.Κ." (2-7-3) 1988 1989 "Λ.Κ." (6-6-0) 1990 Ε. Π.Ι. I. Μ.Ι. 0 6 2 0 5 Η ΕΛ.Υ. αφού έλαβευπόψηόλαταενώπιον τηςουσιώδη OTOL- 10 χεία,έκρινεότιτοενδιαφερόμενομέροςοοποίοςέχεισυστηθεί από το Διευθυντή υπερέχει γενικά των άλλων υποψηφίωνκαι τονεπέ­ λεξεωςτονπιοκατάλληλο γιαπροαγωγή. Ο δικηγόρος του αιτητήέχει ουσιαστικά προβάλει δύο λόγους 15 γιαακύρωσητηςεπίδικηςαπόφασης.
(1)ΗΕΛ.Υ. δεν διεξήγαγε οποιαδήποτεέρευνα για να διαπι­ στώσεικατάπόσοτοενδιαφερόμενομέρος ικανοποιούσετο απαιτούμενοαπότηνπαράγραφο 3
(1)τουΣχεδίουΥπηρε- 20 σίας προσόν. Επίσηςδεν έγινεοποιαδήποτεέρευνα γιανα διαπιστωθεί κατά πόσον οι υποψήφιοι κατείχαν τα απαι­ τούμενα απότις παραγράφους 3
(2)και 3
(3)προσόντατου ΣχεδίουΥπηρεσίας τηςεπίδικηςθέσης. 25
(2)ΗστάσητουΔιευθυντή καθώςκαιτης ΕΛ.Υ. ήτανεχθρική προςτοναιτητήκαιδενπαρέχοντανεγγυήσειςγιααμερόλη­ πτηκρίση. Τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα για τα 30 οποία σύμφωνα μετοναιτητήδενέγινεοποιαδήποτεέρευναείναι: "
(1)Πανεπιστημιακό Δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν στη Δασολογία καιμεταπτυχιακήεκπαίδευσηήειδική εκπαίδευ­ σηενός τουλάχιστον ακαδημαϊκούέτους σε θέμαήθέματα 35 σχετικά μετηδασοπονία.
(2)Δεκαετήςτουλάχιστο μεταπτυχιακήπείρασευπεύθυνηθέση σε θέματαεφαρμοσμένης δασοπονίας, από τηνοποία5ετής τουλάχιστο διοικητικήπείρα.
(3)Ακεραιότητα χαρακτήρα,διοικητική,οργανωτικήκαιδιευ­ θυντική ικανότητα,υπευθυνότητα,πρωτοβουλία καιευθυ­ κρισία." 1518 40 4 Α.Α.Δ. Ιακωβίδηςν.Ε.Δ.Υ. Χατζητσαγγάοης,Δ. Ο δικηγόρος τουαιτητήδεν έχει προβάλει οποιοδήποτε ισχυρι­ σμόότιτο ενδιαφερόμενο μέρος δενκατέχει τασχετικάπροσόντα και ούτε έχειδώσει λόγους γιατους οποίους κατάτην άποψητου δενικανοποιούνταιοιαπαιτήσειςτουΣχεδίουΥπηρεσίας. Οιισχυ5 ρισμοίτουεπικεντρώνονται στοότιηΕΑ Υ. παρέλειψεναδιεξάγει οποιαδήποτε έρευνα αναφορικά μετηνκατοχή τωνπροσόντων, επειδήόπωςείπε,σταπρακτικάδενγίνεταικαθόλουμνείαγιαοποι­ αδήποτε έρευνα ή ερμηνεία σχετικά με την κατοχήτους. Ηαπλή αναφοράισχυρίζεται οδικηγόροςτουαιτητή,ότιοιυποψήφιοικα10 τέχουνταπροσόνταπουαπαιτούνταιαπότοΣχέδιοΥπηρεσίας δεν μπορείναοδηγήσειστοσυμπέρασμαότιέγινεοποιαδήποτεέρευνα. 15 20 25 30 35 Διαφωνώμετονπιοπάνωισχυρισμό τουδικηγόρουτουαιτητή. ΗΕΛ.Υ. αναφέρειρητάσταπρακτικάότιέλαβευπόψηταστοιχεία πουυπάρχουνστους προσωπικούς φακέλουςτων υποψηφίωνκαι στους φακέλους των εμπιστευτικών εκθέσεων τους. Στουςφακέ­ λουςαυτούςυπάρχουνόλαταστοιχείασχετικάμεταπροσόντατων υποψηφίων τόσο των ακαδημαϊκώνόσο και των άλλων πουανα­ φέρονταιστις παρ.3
(2)και3
(3)τουΣχεδίουΥπηρεσίας. Συγκεκριμένα στον προσωπικό φάκελο του ενδιαφερομένου μέρους εκτός απότοβασικόπανεπιστημιακότουδίπλωμα(ερ.2)είναικαταχωρη­ μένοκαιπιστοποιητικόπουαναφέρεταιστην μεταπτυχιακήτουεκ­ παίδευση(ακαδημαϊκόέτος 1975-1976) (ερ.37). Από το περιεχόμε­ νο των φακέλων φαίνονται επίσης τακαθήκοντα,οιθέσειςκαι οι ημερομηνίες διορισμού/προαγωγής σ' αυτέςτωνυποψηφίων. Η έκ­ θεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής ήταν επίσης ενώπιον της ΕΛ.Υ. Σ'αυτήναναφέρεται ρητάότι μεβάσηταστοιχείατωνυπο­ ψηφίων που ήταν ενώπιον της Συμβουλευτικής Επιτροπής καιοι τρεις αιτητές ικανοποιούσαν τα απαιτούμεναπροσόντα. Επιπρόσθετα,ηΣυμβουλευτική Επιτροπήόπως αναφέρεταιστα πρακτικά τηςυπέβαλεερωτήσεις πουθαυποβοηθούσανστην αξιολόγηση της προσωπικότηταςτωνυποψηφίων-τοίδιοέπραξεκαιηΕΛ.Υ. όπως αναφέρεταισταπρακτικάτηςεπίδικης συνεδρίασης. Στοιχείαπου αναφέρονταιστην παρ.3
(3)τουΣχεδίουΥπηρεσίας αποτελούνκατάτηνάποψημουμέροςτηςπροσωπικότηταςενόςυποψηφίου. Κατάσυνέπειαδενβλέπωτιπερισσότερο θαμπορούσεναπράξει στηνπροκειμένηπερίπτωσηηΕΛ.Υ.σεσχέσημετηνδιαπίστωσηκα­ τοχήςτωναπαιτούμενωνπροσόντων απότουςυποψηφίους. 40 ΕξίσουανεδαφιχόςκαιαβάσιμοςκρίνεταιHOLΟδεύτεροςλόγοςγια ακύρωσηπουπρόβαλεοαιτητής. Όπωςέχεικατ'επανάληψηνομολογηθεί ηύπαρξη προκατάληψηςήέχθραςπρέπει νααποδεικνύεται με επαρκή βεβαιότητα,μεσυγκεκριμένα απτάστοιχείαπουπροσάγονται 1519 Χατζητσαγγάρης, Α. Ιακωβίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(1994)από τον αιτητήήπουπροκύπτουν από τουςσχετικούςφακέλους της υπόθεσης. [Βλ.μεταξύάλλωνChristouv.RepuWic
(1980)3C.LR.437 και Kontemeniotis v.CB.C
(1982)3C.L.R. 102η. Το θέμαπουήγειρε ο δικηγόροςτου αιτητήότι δηλαδήτο γεγο- 5 νός ότι ο αιτητήςέχει προσβάλειτην προαγωγή τουΔιευθυντήτου Τμήματοςστηθέσηαυτήαποδεικνύειαπό μόνοτουπροκατάληψηεκ μέρουςτουΔιευθυντήέναντιτουαιτητή,ηγέρθημεταξύάλλωνισχυ­ ρισμών καιστηνυπόθεσηChristou(ανωτέρω). 10 Παραθέτωπιοκάτω σχετικάμετηνπαρούσαπροσφυγήαποσπά­ σματα από τηνενλόγω απόφασητηςΟλομέλειας: "Thelack ofimpartialityby publicofficer Aagainst public officer Β must be established, with sufficient certainty, either by facts 15 emerging from relevant administrative records orby safe inferences to be drawn from theexistence of such facts; it is not,for example, sufficient, by itself, in order to prove lack of impartiality of A towards B,thefact thatA hasmade,inthepast,inthecourse ofthe proper exercise of his official duties,adverse confidential reports in 20 respect of B,orthatA hasotherwise expressed officially an adverse viewregarding ΒwiththeresultthatΒhasinstitutedlegalproceedings inthisconnectionagainst A,orthatΒhasgiveninthepast evidence eitherin acriminal trial ordisciplinary proceedings against A. These allegations wereexpounded more in argument before the trialJudgeandtheywerebased,interalia,onthefact thatin 1967the appellant was a candidate for the post of Chief Inspector to which 30 Makriswas promotedinsteadof himandthattheappellanthad filed then arecourseagainst thepromotiontosuchpost of Makris,which was later withdrawn in 1970;also,thathewas instructed in 1966 to makeenquiries regarding certain accusations concerningthe official conduct of Makris; and reference was made, too, to the already 35 mentioned disciplinary proceedings against the appellant in which Makris participated officially. On the totality of the material before us we are in agreement with the trial Judge that it has not been established that either the Director of the Department of Customs and Excise or Chief Inspector Makris were biased against the appellant or that they 1520 4Α.Α.Δ. Ιακωβίδης ν. ΕΛ.Υ. Χατζητσαγγόρης, Δ. shouldhavebeentreatedasnotappearing tobe impartial with the result thattheirparticipation intherelevant administrative process whichledtothepromotionoftheinterested party shouldhavebeen regarded asafactor vitiatingsuchpromotion. 10 15 20 Before concluding, we wouldliketo point outthatthevarious facts onthe strength of which ithas been allegedby the appellant that thereexistedbiastowards him on thepart of the Director of the Department of Customs and Excise and of Chief Inspector Makris were matters which were within the knowledge of the respondentPublicServiceCommission and,therefore, its members must be presumed tohavehadthem inmindandtohave assessed theopinionsexpressedabouttheappellantbyhissaidtwo superiors not in ignorance of such facts, but in the light of them; consequently, iftheCommission hadfeltthatthesefactscouldhave ledtopersonalbiasonthepartofthetwosuperiors oftheappellant against him it would have been on its guard and it cannot be regarded ashavingbeenmisled by theminanyway (see,interalia, inthisrespect, HadjiGeorghiou v.TheRepublic
(1977)3C.L.R. 35, 45, where an analogous, if not identical situation had arisen between theapplicant andhis superior." 25 Στηπροκειμένηπερίπτωσηόχι μόνοδενέχειαποδειχθείύπαρξη προκατάληψηςήέχθραςέναντιτουαιτητήεκμέρουςτουΔιευθυντή, αλλά επιπρόσθετατο συγκεκριμένο γεγονός πουκατά τοναιτητή αποδείκνυετην ύπαρξηπροκατάληψηςτέθηκε ενώπιον της ΕΛ.Υ. τόσον με την επιστολή των δικηγόρων του αιτητήημερ. 14.10.91 30 όσονκαιαπότον ίδιοκατάτη συνεδρίασητης 10.1.92. Όσον αφο­ ράτιςαξιολογήσεις τουαιτητήστις ετήσιεςεκθέσεις τουπουσυνέ­ ταξεονυνΔιευθυντήςαυτές,όπωςεπεσήμανεκαιηΕΛ.Υ. βρίσκο­ νταιστο ίδιοεπίπεδομεεκείνεςπουσυνέταξεοπρώηνΔιευθυντής μεελαφράμάλισταβελτίωσηστατελευταίαχρόνια. 35 Ούτεοδιάλογοςμεταξύ αιτητήκαιμελώντηςΕΛ.Υ. κατάτησυ­ νεδρίασητηςΕΛ.Υ. ημερομηνίας10.1.92στονοποίοπαρέπεμψεοαιτητήςστησελ. 7τηςγραπτήςτουαγόρευσηςκαιγιαστήριξητου πε­ ριεχομένουτουκατεχώρησεένορκηδήλωσηστις28.4.94, αποδεικνύ40 εικατάτηνάποψημουέχθραήπροκατάληψηεκμέρουςτης ΕΛ.Υ. Ο δικηγόρος του αιτητήισχυρίστηκε επίσης ότι ησύσταση του Διευθυντή είναιστηνπροκειμένηπερίπτωσηαναιτιολόγητη επειδή βασίστηκεόπωςανέφερε, στατρίανομοθετημένακριτήρια,και πα1521 Χατζητσαγγάρης, Δ. Ιακωβίδηςν. Ε.Δ.Υ.
(1994)ρέπεμψετοΔικαστήριοσεσχετικήεπίτουθέματοςνομολογία. ΗεπίδικηθέσηείναιθέσηΠρώτουΔιορισμού &Προαγωγής.Το σχετικό άρθρο του Νόμου (34
(9))ανάμεσαστα στοιχεία πουαπα­ ριθμεί ότι πρέπειναλαμβάνονταιυπόψηαπότην ΕΛ.Υ. αναφέρε- 5 ταικαι στις "συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουοικείουΤμήματος" σ' αντίθεση μετοάρθρο35
(4)πουδιέπειτηνπλήρωσηθέσεωνπρο­ αγωγήςκαιπουπρονοεί για"αιτιολογημένες συστάσεις". Κατάσυ­ νέπεια στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν χρειαζόταναιτιολογία με την έννοια που απαιτεί το άρθρο 35
(4)του Νόμου. (Βλ. Σάββας 10 ΦεττάςκαιΆλλοι ν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.ΑΛ. 1086, Παναγιώ­ της Αριστοτέλουςν. Δημοκρατίας
(1993)4 Α.ΑΛ. 1957, Κωνστα­ ντίνοςΛοΐζονκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας
(1994)4Α.ΑΛ. 1395). Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι 15 απορρίπτεται. Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεταιχ(ορίς έξοδα. 1522

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.