(1994)28 Ιουλίου, 1994 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 146,25,26ΚΑΙ 28 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣΚΥΠΡΟΥ,ΜΕΣΩ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 418/92) Αναθεωρητική Αρχή Αδειών— Οπερί ΡυθμίσεωςτηςΤροχαίαςΜεταφο ράς Νόμος του 1982 (Ν. 9/82) — Αρθρα 8και 6 τον Νόμου —Περιε χόμενορύθμισηςκαι συσχέτισημε τηνκριθείσαπερίπτωση. Προσφυγή βάσειτουΆρθρου 146του Συντάγματος— Αόγοι ακνρώσεως — Πλάνη περί ταπράγματα — Ηαόριστηεπίκληση τηςείναι απορρι πτέα εφ' όσονδεν αποδεικνύεται από ταστοιχείατον φακέλουήαπό τοναντητή. 5 ΔιοικητικόΔίκαιο— Γενικέςαρχές— Αρχή ότι ηαιτιολογίαδιοικητικής 10 απόφασηςμπορεί νασυμπληρωθείαπό τοσύνολο τωνγεγονότωνπου περιλαμβάνει οδιοικητικόςφάκελος— Εφαρμογήστηνκριθείσαπερί πτωση. Μετηπροσφυγήτουοαιτητήςζήτησετηνακύρωσητηςαπόφασης 15 τωνκαθ*ωνηαίτησημετηνοποίααπορρίφθηκεηιεραρχική προσφυ γήτουγιαανανέωση/επανέκδοσητηςοδικήςάδειαςήάδειαςγιαχρήση τουαγροτικούλεωφορείου τουπουείχεαπότο 1956ωςτις 19/4/
- Ο αιτητής προέβαλε πλάνη περί τα πράγματα, έλλειψηαιτιολογίας και παράβασητηςπάγιαςτακτικήςτωνκαθ'ωνηαίτηση,σεπαρόμοιεςπε- 20 ριπτώσεις,ειςβάροςτου. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι1582 4ΑΛΛ. Περικλέουςν. Δημοκρατίας σεότι: 5 10 ι5 20 25 30 35 40
- Ηπαρούσαπερίπτωση δεν αποτελεί ανανέωση ήδηυφιστάμενης άδειαςαλλάέκδοση νέαςάδειαςοδικήςχρήσης αγροτικούλεωφορείου.ΤοθέμαεπιλύειοίδιοςοΠερίΡυθμίσεωςτηςΤροχαίας Με ταφοράςΝόμος (Ν.9/82). Το Αρθρο8τουΝόμουρυθμίζει ειδικάτηχορήγηση άδειας μετα φοράς επιβατών επί κομίστρου κατ' επιβάτη με λεωφορεία. Το Αρθρο6τουίδιουΝόμουορίζειπότελήγειη άδειαοδικήςχρήσης καισυγκεκριμένα,προνοείότισεπερίπτωσηαμέλειαςτουκατόχου της ναπροβεί στην ανανέωσητης εντός χρονικής περιόδουπέντε μηνώναπότηλήξη της,εκτόςανη ΑρχήΑδειώνγια αποχρώντος κατάτηνκρίσηαυτήςλόγοναποφασίσειναεγκρίνειτην ακίνητο ποίησητουοχήματοςγιαχρονικήπερίοδοπουδενθα υπερβαίνει τατρίαχρόνια.ΣχετικόείναιτοΑρθρο6
(2). Στηπαρούσαυπόθεσηδενεφαρμόζεταικαμιάαπότιςδύοπιοπά νωπεριπτώσεις πουπροβλέπει οΝόμος,ηαμέλειατουαιτητή να ανανεώσειτηνάδειατουόχι μόνοδενεξεπέρασετουςπέντεμήνες, όπωςπροβλέπειοΝόμος, αλλάξεπέρασεκατάπολύτοόριοδηλα δήέφτασεγύρωσταεπτάχρόνια. Επίσης θαπρέπειναλεχθείότι ο απητής με την απλή του επιχειρηματολογία χωρίς περαιτέρω αποδεικτικάστοιχείαδεναπέδειξεότιημηέγκαιρηανανέωσητης άδειαςτουδενοφείλετο στηναμέλειατου. Ούτεηκατάτηνκρίση τηςΑρχής"ακινητοποίησητουοχήματος",όπχοςαυτήπροβλέπεται απότοΝόμοεφαρμόζεταιστηνπερίπτωσητου αιτητή. ΗΑρχήκατάτηνάσκησητηςδιακριτικήςτηςευχέρειαςγιατηνέκδόση της αιτουμένης άδειας οδικής χρήσης, έλαβε υπόψητης τα προβλεπόμενααπότοΑρθρο8
(3)τουΝόμουκαιειδικάτηνπαρά γραφο(β) τουάρθρου8
(3). . ΕνόψειτωνπιοπάνωκρίνεταιότιηΑρχήεκτίμησεόλατασχετικά γεγονότα της υπόθεσης χωρίς πλάνηπερί ταπράγματα γιατί δεν παρέλειψε να λάβηυπόψηοποιοδήποτευπάρχονγεγονός. Η αό ριστηεπίκλησηλόγουπλάνης είναι απορριπτέα εφόσον αυτή δεν αποδεικνύεταιαπόταστοιχείατουφακέλουή απότοναιτητή. 2. EivaLγνωστήηαρχή τουδιοικητικούδικαίου ότι ηαιτιολογίαδι οικητικής απόφασηςμπορεί να συμπληρωθεί απότοσύνολο των γεγονότων πουβρίσκονταιστοδιοικητικόφάκελοτηςυπόθεσης. EivaLφανερόαπότοπεριεχόμενοτηςαπόφασηςτηςΑρχήςότιαυ1583 Περικλέους ν.Δημοκρατίας
(1994)τή είχε όλα τα στοιχεία που βρίσκονταν ενώπιον της, δηλαδή στοιχεία που υπήρχανστο διοικητικό φάκελο. 3. Ο τελευταίος ισχυρισμός του αιτητήαναφέρεταιστη παραβία ση της πάγιαςτακτικήςτης Αρχής να αντιμετωπίζει τις αιτήσεις γιαανανέωσηληγμένωναδειώνως μίατυπικήεπαναβεβαίωσητης άδειας οδικής χρήσης τουοχήματος και όχι ως νέα αίτηση,όπως αντιμετωπίστηκε αυτήτουη αίτηση. 5 Ο αιτητής φαίνεται πως παρεξήγησε την πιο πάνω αρχή γιατί 10 προσπαθεί νατηχρησιμοποιήσει αντινομικά δηλαδήκατάπαρά βασητουπροαναφερθέντοςΑρθρου6
(2)τουΝόμου9/82. Εξάλ λου δεν προσδιόρισε ο αιτητής τη χρονική περίοδο που πέρασε γιαναγίνειη ανανέωσηάδειαςστηνάλλη περίπτωση στηνοποία επικαλέστηκε. 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμε£200έξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: 20 Γεωργίουν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτην καθ' ων ηαίτηση με την 25 οποία απορρίφθηκε ηιεραρχική προσφυγή του αιτητή για ανανέωση/επανέκδοση οδικής άδειαςήάδειαςγιαχρήσητου αγροτικού λεαχρορείου του υπ. αρ.εγγραφής Υ
- Σ. Καραπατάκης, για τον Αιτητή. 30 Γ. Κνριακίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. 35 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Μετηπροσφυγήτουαυτήοαιτητής ζητεί από το Δικαστήριο την ακύρωση της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτη ση (ηΑρχή)που λήφθηκε τις 17/3/92και με την οποίααπορρίφθηκε ηιεραρχικήπροσφυγήτου (αρ.60/90)γιαανανέωση/επανέκδοση της οδικής άδειας ή άδειας για χρήση του αγροτικού λεωφορείου του υπ' αρ.εγγραφής Υ 290 που είχεαπότο 1956 ως τις 19/4/
- Ταγεγονότα της προσφυγής έχουν:1584 40 4 ΑΛΑ. Περικλέους ν. Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Το λεωφορείο του αιτητή ήταν αδειούχο αγροτικό για τη δια δρομήΠισσούρι-Λεμεσόςμέχρι τις 19/4/
- Γιαλόγους πουδενδι ευκρινίζονται στηδιαδικασίααυτήοαιτητήςδενυπέβαλεμέχρι τις 3/11/89καμιάαίτησηγιαανανέωσηήεπανέκδοσητης"άδειας"του 5 λεωφορείου. Στις3/11/89οαιτητήςυπέβαλεστηνΑρχήΑδειών αί τησημετηνοποίαζητούσετηνανανέωσητηςάδειαςτου λεωφορεί ουτου. Σύμφωναμετις πρόνοιες τουΑρθρου 6
(2)του Περί Ρυθμίσεως 10 τηςΤροχαίας ΜεταφοράςΝόμου 1982 -Νόμος 9/82 -(ο Νόμος)η άδειατουλεωφορείου έπαυσεναισχύει αφούδενανανεώθηκεμέσα σεπέντε μήνεςαπότηλήξητης. Στις29/11/89ηΑρχήΑδειών μεαπόφασητηςαπέρριψε τηναί15 τησητουαιτητήαφούέλαβευπόψηέκθεσητουαρμόδιουΕπαρχια κούΓραφείουτωνΟδικώνΜεταφορώνότιοιανάγκεςτηςπεριοχής ικανοποιούνταναπόταυφιστάμενατότεαδειούχαλεωφορεία. Η απόφασητης Αρχής Αδειών κοινοποιήθηκε στον αιτητή με 20 επιστολή τηςημερομηνίας 8/12/89. Σαναποτέλεσμαοαιτητήςστις 17/2/90καταχώρησεδυνάμειτωνπρονοιών τουΑρθρου 4 τουΝό μου,όπωςαυτόςέχειτροποποιηθείαπότοΝόμο84/84, ιεραρχική προσφυγήστην Αρχή. 25 ΗΑρχήαφούκατά τις συνεδρίες της τις 16/10/91και 23/10/91 άκουσε τον αιτητήζήτησε από τον Αν. Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών έκθεση σχετικά με το κατά πόσο η γραμμή Πισσούρι-Λεμεσόςεξυπηρετείτοαπότααδειούχατότελεωφορεία. 30 Στις 12/2/92 ο Αν. Ελεγκτής Μεταφορών υπέβαλε την έκθεση του,σύμφωνα με την οποία OL ανάγκεςτουχωριού Πισσούρι ικα νοποιούνταιαπόταήδηυφιστάμενααδειούχαλεωφορεία. Παράλ ληλα υποβλήθηκε έκθεση των ελεγκτών μεταφορών ημερομηνίας 12/2/92με την οποίαπαρουσιάζονταντα αποτελέσματακαθημερι35 νής επιβατικήςκαταμέτρησηςτων αγροτικών λεωφορείων τηςδια δρομής Πισσούρι-Λεμεσός. Την28/1/92ηΑρχήέχονταςυπόψητηςτιςπιοπάνωεκθέσειςκαι τοσύνολο τωνενώπιοντηςστοιχείων απέρριψετην ιεραρχικήπρο40 σφυγή του αιτητή κρίνοντας ότι "οι ανάγκες της διαδρομής Πισ σούρι -Λεμεσός εξυπηρετούνται ικανοποιητικάαπότααδειούχα λεωφορεία". ΗαπόφασηαυτήτηςΑρχήςείναιτοαντικείμενοτηςπροσφυγής 1585 Δημητριάδης, Δ. Περικλέουςν.Δημοκρατίας
(1994)αυτής. Την ακύρωση της επίδικης απόφασηςο αιτητής στηρίζει στους πιοκάτωνομικούς λόγους. 5
(1)ΗΑρχήέδρασεκάτω απόπλάνηπερίταπράγματαεκδίδο νταςτηνεπίδικη απόφαση.
(2)Ηπροσβαλλόμενη απόφασηείναιαναιτιολόγητηκαι 10
(3)ΗΑρχήπαραβίασετηνπάγιατακτικήπουακολουθείσεπα ρόμοιες περιπτώσεις ανανέωσηςάδειαςοδικήςχρήσης. Ηεισήγησητουαιτητήότιη επίδικηαπόφασηείναιαποτέλεσμα πλάνης περί τα πράγματαστηρίζεται στα πιο κάτωγεγονότα, τα 15 οποία,κατάτηγνώμητου,δενέλαβευπόψητηςηΑρχήπριντηνέκ δοσητηςπροσβαλλόμενης απόφασης: A.(
- i)ότι το λεωφορείο ήταν αδειούχο στη συγκεκριμένη δια δρομή, (
- ii)ήτανακινητοποιημένο λόγωγεγονότων μη οφειλομένων στην υπαιτιότητατουκαι Β. ότι ο απη-τήςήτανπρόσωπο που παρείχε υπηρεσίες επί 25 της διαδρομής πριν και μετά την εφαρμογή του Νόμου 9/82. Είναιο ισχυρισμός τουαιτητήότι ηαίτησητουδενήτανγιαέκ δοσηάδειαςοδικήςχρήσηςτουαγροτικούλεωφορείουτουώστενα 30 ισχύουν οι προϋποθέσεις έκδοσης τηςόπωςαυτέςτις επικαλέστηκε ηΑρχήκατάτηνέκδοσητηςεπίδικηςαπόφασης,αλλάεπρόκειτογια ανανέωσηήδηυφιστάμενης άδειας.Η μηανανέωσητηςκατάτηλή ξητηςυποστηρίζειοαιτητής,είναιαποτέλεσμαλόγωνπουδενοφεί λονταν στηνυπαιτιότητατου. Οιλόγοιαυτοίείναιάγνωστοι. 35 Είναιη θέση τηςΑρχήςότι αυτήστήριξετηναπόφασητηςπάνω σε υπαρκτάπραγματικάγεγονότακαιπεριστατικάόπωςαυτά φαί νονταιστους σχετικούς φακέλουςτηςυπόθεσηςκαισταόσαοαιτητής ανέφερετόσο ενώπιοντηςΑρχήςΑδειώνόσοκαιενώπιοντης. 40 Θαπρέπει ναδιευκρινιστεί ότι ηπαρούσαπερίπτωσηδεν απο τελεί ανανέωσηήδηυφιστάμενης άδειαςαλλά έκδοση νέαςάδειας οδικής χρήσης αγροτικού λεωφορείου. Το θέμα επιλύει ο ίδιος 1586 20 4 Α.Α.Δ. Περικλέουςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. ο Νόμος(9/82). ΤοΑρθρο8 τουΝόμου ρυθμίζει ειδικά τηχορήγηση άδειαςμε ταφοράς επιβατών επί κομίστρου κατ' επιβάτη με λεωφορεία. Το 5 Αρθρο6του ίδιουΝόμουορίζει πότελήγειηάδειαοδικής χρήσης καισυγκεκριμένα, προνοεί ότι σεπερίπτωση αμέλειας τουκατόχου της να προβεί στην ανανέωση της εντός χρονικής περιόδου πέντε μηνών απότη λήξη της, εκτός ανηΑρχήΑδειώνγια αποχρώντος κατάτηνκρίση αυτήςλόγους αποφασίσειναεγκρίνει τηνακινητο10 ποίησητουοχήματοςγιαχρονικήπερίοδοπουδενθαυπερβαίνειτα τρίαχρόνια. Τοσχετικό άρθρο6
(2)προνοεί ότι:- 15 "Ανεξαρτήτως πάσης ετέρας διατάξεως του παρόντος άρ θρου, η άδεια οδικής χρήσεως παύει ισχύουσα εν περιπτώσει αμελείας τουκατόχουαυτήςόπωςπροβήεις τηνανανέωσιν αυ τήςεντός χρονικής περιόδου μέχρι πέντε μηνώναπότηςλήξεως αυτής,εκτός εάνηαρχή αδειώνδι' αποχρώντοςκατάτηνκρίσιν αυτήςλόγους ήθελεν εγκρίνει τηνακινητοποίησιν τουοχήματος διάχρονικήν περίοδον μη υπερβαίνουσαντατρίαέτη." 20 Στηπαρούσαυπόθεση δεν εφαρμόζεται καμιάαπότις δύο πιο πάνωπεριπτώσεις πουπροβλέπει οΝόμος. Ηαμέλεια του αιτητή ναανανεώσει τηνάδεια τουόχι μόνοδεν εξεπέρασε τους πέντεμή νες,όπωςπροβλέπει οΝόμος,αλλάξεπέρασεκατάπολύτοόριοδη25 λαδήέφτασεγύρωσταεπτάχρόνια. Επίσηςθαπρέπειναλεχθείότι οαιτητήςμετηναπλήτουεπιχειρηματολογία χωρίςπεραιτέρωαπο δεικτικάστοχεία δενμεέπεισεότι η μηέγκαιρηανανέωσητηςάδει αςτουδεν οφείλετο στην αμέλεια του. Ούτε ηκατά την κρίση της Αρχής"ακινητοποίησητουοχήματος", όπωςαυτήπροβλέπεταιαπό 30 τοΝόμοεφαρμόζεταιστηπερίπτωσητου αιτητή. ΗΑρχή κατάτην άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας γιατην έκδοση της αιτουμένης άδειαςοδικής χρήσης, έλαβε υπόψη τηςτα προβλεπόμενα απότοΑρθρο8
(3)τουΝόμουκαι ειδικάτηνπαρά35 γράφο(β)τουάρθρου8
(3)η οποίαλέγει:"
(3)Η αρχή αδειώνεντη ενασκήσει τηςδιακριτικήςαυτήςεξου σίαςθαλαμβάνηυπ'όψιν τακάτωθι: 40 (α) (β) την ύπαρξιν άλλων αδειούχων μεταφορικών επιχειρήσεων παρεχουσών τας αυτάς ή παρόμοιας μεταφορικός υπηρε σίας εις την περιοχήν και τον βαθμόν επάρκειας καιτα1587 Δημητριάδης, Δ. Περικλέουςν.Δημοκρατίας
(1994)κτικότητος εις τον οποίον αι τοιαύται υπηρεσίαι παρέ χονται. (γ) (δ) 5 (ε) Ενόψειτωνπιο πάνωκρίνωότι η Αρχή εκτίμησεόλατασχετι κάγεγονότα τηςυπόθεσης χωρίςπλάνηπερί ταπράγματαγιατίδεν 10 παρέλειψε ναλάβη υπόψηοποιοδήποτευπάρχονγεγονός. Η αόρι στη επίκληση λόγου πλάνης είναι απορριπτέα,εφ' όσον αυτήδεν αποδεικνύεται από τα στοιχεία του φακέλου ή από την αιτητή. (Βλέπεσχετικά "Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρα τείας 1929-1959" σελίδα 268.) 15 "Ο λόγοςπερί πλάνηςτυγχάνει απορριπτέοςοσάκιςπροβάλ λεταιαορίστως: 911
(47),1838
(54)καιδεναποδεικνύεταιεκτων στοιχείων του φακέλου ήυπ' αυτούτου αιτούντος: 83
(35),2398
(52), 1125
(52)..." 20 Ο αιτητής ισχυρίζεται επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εί ναιαναιτιολόγητηγιατίδενπεριέχει τασυγκεκριμένα γεγονότα πά νω σταοποίαβασίζεται,μεαποτέλεσμα ναμηνκαθίσταταιδυνατός ο δικαστικός έλεγχος. 25 Είναι γνωστή ηαρχή του διοικητικού δικαίου ότι η αιτιολογία διοικητικής απόφασηςμπορεί νασυμπληρωθεί απότο σύνολοτων γεγονότων που βρίσκονται στο διοικητικό φάκελο της υπόθεσης. (Βλέπε Γεωργίουν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 589). 30 Ηεπίδικηαπόφασηέχειως εξής:"Ηπαρούσαπροσφυγήστρέφεται εναντίοναρνητικήςαπόφασης της ΑρχήςΑδειώνγιαανανέωση/επανέκδοση τηςάδειαςοδικής 35 χρήσης τουαγροτικούλεωφορείου αρ.Υ290στηνδιαδρομήΠισσούρι-Λεμεσός. Από τοσύνολοτων ενώπιον μαςστοιχείων πε ριλαμβανομένων και της νέας έκθεσης του Τμήματος Οδικών Μεταφορώνημερομηνίας 12.2.92πουπαραλήφθηκεαπότηνΑρ χήστις 26.2.92κρίνουμε ότι οι ανάγκεςτης διαδρομήςΠισσου- 40 ρι-Λεμεσόςεξυπηρετούνται ικανοποιητικάαπότααδειούχαλε ωφορείακαιγι*αυτόηπροσφυγήαπορρίπτεται." Είναι φανερό απότο περιεχόμενο της απόφασηςτης Αρχήςότι 1588 4 ΑΛΛ. Περικλέουςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. αυτή είχε όλα τα στοιχεία που βρίσκονταν ενώπιον της, δηλαδή στοιχεία πουυπήρχανστο διοικητικό φάκελο όπως π.χ.ηπροφορι κήεξέτασητουαιτητή,οι εκθέσειςτουΑν. Ελεγκτή Μεταφορώνκαι τωνΕλεγκτών Μεταφορώναναφορικάμετιςανάγκεςτηςδιαδρομής 5 Πισσούρι-Λεμεσός. Ενόψειτωνπιοπάνωλόγων καιαυτόςο ισχυρισμός τουαιτητή γιαακύρωσητηςπροσβαλλόμενης απόφασηςδενευσταθείκαιαπορ ρίπτεται. 10 Ο επόμενος ισχυρισμός τουαιτητήαναφέρεταιστην παραβίαση της πάγιας τακτικής της Αρχής να αντιμετωπίζει τις αιτήσεις για ανανέωση ληγμένων αδειώνως μίατυπικήεπαναβεβαίωσητηςάδει αςοδικήςχρήσηςτουοχήματοςκαιόχιωςνέααίτηση,όπωςαντιμε15 τωπιστηκε αυτήτου η αίτηση. Ο αιτητής παραπέμπει σε απόφαση της Αρχής ημερομηνίας 9/12/92 για άλλο όχημα σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι ηκαθυστέρηση ήκαι ηαμέλεια των προσφευγό ντων να φροντίσουν έγκαιρα την ανανέωση της άδειας τους δεν έπρεπε υπό τις περιστάσεις να οδηγούσε στην ακύρωση της άδειας 20 που είχαν. Αναφέρεται ο αιτητής στο ότι το όχημα διαγράφηκε το 1990 ενώOLαιτητέςυπέβαλαναίτησηγιαανανέωσητο 1991 καιαντι παραβάλλειτηδικήτουυπόθεσηγιαναισχυριστείάααυτόςαντιμε τωπίστηκε μεδυσμένεια καικατάπαράβαση τηςπάγιαςτακτικής. 25 Ο αιτητής φαίνεται πως παρεξήγησε την πιο πάνω αρχή γιατί προσπαθεί νατηχρησιμοποιήσει αντινομικά δηλαδήκατά παράβα σητουπροαναφερθέντος Αρθρου 6
(2)τουΝόμου9/82. Εξάλλουδεν προσδιόρισε οαιτητήςτηχρονικήπερίοδοπουπέρασεγιαναγίνειη ανανέωση άδειαςστην πιοπάνωπερίπτωση. 30 Επομένως καιοπιοπάνωισχυρισμός τουαιτητήαπορρίπτεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. 35 Οαιτητήςναπληρώσει £200,- έξοδατων καθ' ωνη αίτηση. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμε£200,έξοόα 1589