(1994)29Ιουλίου,1994 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 953/92) ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Σχέδια Υπηρεσίας—Φύσηκαικατάρτισηυπό τονπερίΔημόσιαςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίαςΝόμοτον1969,(Ν. 1Q69)— Ανάγκηδημοσίευσης—Άρθρα24
(1)και 76
(3)τονΝόμουκαιπορίσματα τηςΧ" Παύλου v. Α.Η.Κ. — Ενόψειτηςειδικής ρύθμισης τουΆρθρον 24
(1)οόρος"Κανονισμός''στοΆρθρο76δενκαλύπτεικαιτασχέδιαυπη- 5 ρεσίας. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί — Προαγωγές— Προαγωγές ενόψει αφυπηρέτησηςτωνπροαχθέντων— ΗαρχήτηςΜιλτιάδουςν.Δημοκρατίας — Υιοθέτηση τηςστηνκριθείσαπερίπτωση— Ηδυνατότηταάσκησης 10 τωννέωνκαθηκόντωναπό τονπροαχθένταγιαλίγεςμέρεςείναι αμε λητέαςσημασίας— Ηπροαγωγήδεναποτελείαμοιβή. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Φύση και σκοπόςτηςσυνέντευξης— Ησημασίατηςκατ' ανάγκη ανάγεταιστο 15 μέλλον— Υποψήφιος δενδύναται ναεπικρατήσει στησυνέντευξηχω ρίς να υπάρχειουσιαστικάδυνατότηταάσκησης τωνκαθηκόντων της νέαςθέσηςαπό αυτόνλόγωεπικείμενηςαφυπηρετησης. ΔιοικητικόΔίκαιο — Αρχή τηςκαλήςπίστης — Αφορά τηδιοίκησηαλλά 20 και τον πολίτη — Απορριπτέα ηδιεκδίκηση θέσης τακαθήκοντα της οποίαςείναι άλλα από εκείναγιαταοποία εξασφαλίστηκεπαράταση υπηρεσίαςμετά τηναφυπηρέτηση. 1620 4Α.Α.Δ. Παπασταύρονν. Δημοκρατίας Με τη προσφυγή προσβλήθηκε ηπροαγωγή,δύο μόνο ενδιαφε ρομένων μερών, στηθέση πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης (Μέση ΓενικήΕκπαίδευση)παρόλοπουπροβλήθηκανλόγοιακυρότητας ενα ντίον τηςπροσβαλλόμενης πράξηςστοσύνολοτης. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο φάσισεότι: 10 15 20 25 1. ΤοΑρθρο24
(1)τουΠερίΔημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμου(N.KV69) ρυθμίζει ειδικάτονκαταρτισμόσχεδίων υπηρεσίας. Αποδίδει τηνεξουσίαστοΥπουργικό Συμβούλιοχωρίςνααπαιτεί κατάθεσητουςστηΒουλήτωνΑντιπροσώπων γιαέγκρισηήδημο σίευση. Εναπόκειτοστο Υπουργικό Συμβούλιο νααποφασίσειαν το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης θα δημοσιευθεί ή όχι. Το Αρθρο 76
(3)του Νόμου αναφέρεται σε κατάθεση στη Βουλήτων Αντι προσώπων καιδημοσίευση Κανονισμών πουγίνονται "επί τη βά σει τουπαρόντοςάρθρου".Τοσχέδιο υπηρεσίας,ανεξάρτητα από τηφύσητουόπωςαυτήπροσδιορίστηκε απότηνομολογία,καιαυ τόυπότηναίρεσηωςπροςτο συζητούμενο ζήτηματηςανάλυσης πουσυνοδεύει αυτότον προσδιορισμό, έχειτοδικότουόνομα. Η ειδική ρύθμιση του Αρθρου 24
(1)οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο όρος"Κανονισμός" στοΑρθρο76δενκαλύπτεικαιτασχέδιαυπη ρεσίας.Αν ήταναυτή ηπρόθεσητουνομοθέτη θαταέκαμνερητά όπως έγινεστην περίπτωσητων Αρθρων 27
(1)και 87
(3)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 1990 (Ν.1/90),ταοποία διαφοροποί ησαντηναντίστοιχηρύθμισητουΝόμου33/67πουήτανταυτόση μημεαυτήτου Νόμου 10/69 και δεν θεωρήθηκε ότι επέβαλλε την κατάθεσητωνσχεδίων υπηρεσίαςστη Βουλή των Αντιπροσώπων καιτηδημοσίευση τους. 30 35 40 2. Υιοθετείται ηαρχήτηςυπόθεσης Μιλτιάοονςν. Δημοκοατίας.Το Δικαστήριο κρίνει ότι εφαρμόζεται και στην περίπτωσηπροαγω γώνστοπλαίσιοτουΝόμου10/69πουορίζειωςέργοτηςΕΕΥ "την επιλογή των καλυτέρων υποψηφίων". [Βλ άρθρο 35(β)
(10)όπως θεσπίστηκε μετοΝόμο65/87], Ηδιαφοροποίησηπουεπιχείρησαν οι καθ' ων ηαίτησηότι δεν ισχύει εδώηεπισήμανση στη Μιλτιά· δονςότι ταενδιαφερόμενα μέρη δεν θαασκούνταν τα καθήκοντα τουςούτεμιαμέραδενείναιουσιαστικήαλλάαμελητέαςσημασίας. Δεν υπήρχανχρονικά περιθώρια για ουσιαστική άσκηση καθηκόντων απότουςποοαχθέντεςστηνπράξη. Δενπαραγνωρίζεταιπωςενυπάρχειωςαποδεκτόςστόχοςστηβαθ μολογική ανέλιξη ήεπιβράβευσητου άξιουλειτουργού. Μάλιστα ηπροοπτικήαυτήςτηςεπιβράβευσηςδεναφοράμόνο στον ίδιοτο 1621 Παπασταΰρονν. Δημοκρατίας
(1994)λειτουργό αλλά επενεργεί και υπέρ του γενικότερου συμφέρο ντος. Δεν δικαιολογείται όμως να είναι ο αποκλειστικός στό χος. Η προαγωγή δεν αποτελεί είδος αμοιβής. Αποβλέπεικατ' εξοχήν στην κάλυψηυπηρεσιακών αναγκών.Στηνπροκειμένηπε ρίπτωση οι ορισμένες υπηρεσιακές ανάγκες ήταν όρος για τον 5 προσδιορισμό των ειδικοτήτων απότις οποίες έπρεπε ναπροέρ χονται οι υποψήφιοι. Στο έγγραφο του Γενικού Διευθυντή του ΥπουργείουΠαιδείαςπροςτονΠρόεδροςτηςΕ.Ε.Υ.ημερομηνίας 14Ιουλίου 1992 ορίζονταιοιειδικότητες "σύμφωναμετιςανάγκες της υπηρεσίας". Θεωρείται, επομένως, ως ανηνομικό προς την 10 ίδια τηνπράξη της προκήρυξης τηςθέσης καιτων κριτηρίων που οδήγησαν στον προσδιορισμό των ειδικοτήτων την απόφαση για προαγωγήυποψηφίων οι οποίοι εκτων πραγμάτωνδενήταν δυ νατόνακαλύψουν οποιεσδήποτε ανάγκεςτηςυπηρεσίας. 15
- Η συνέντευξηαποσκοπεί στη διαπίστωση παρουσών ιδιοτήτων, ικανοτήτων καιγνώσεωνπουκαθιστούν τον υποψήφιο συγκριτι κά καλύτερο σε συνάρτηση προς τακαθήκονταπουθακληθείνα ασκήσει εφόσον επιλεγεί. Δεσυνιστά μέθοδοαποτίμησηςτηςστα διοδρομίας των υποψηφίων ούτε προσδιορίζει την αξία τους με 20 αναφοράσ' αυτή. Αποτελείαυτοτελήτρόπο έρευναςωςπροςτην αξίααλλάδενείναιαπλόςδιαγωνισμός,ασύνδετοςπροςτηνπρο οπτική της άσκησης των καθηκόντων της θέσης. Η σημασία της κατ' ανάγκηανάγεταιστο μέλλονως συμπληρωματικάαποκαλυ πτικήτου υποψηφίουπουκαλύτεραθαανταποκρινότανστακα- 25 θήκοντατηςθέσης. Επομένωςηεπιλογήυποψηφίουωςκαλύτερου γιατί,μεταξύάλλων,έχεικαλύτερηγνώση"οργανωτικώνκαιδιοι κητικών προβλημάτων της Μέσης Εκπαίδευσης"ήτων "ευθυνών καικαθηκόντων τουΠρώτουΛειτουργούΕκπαίδευσης"χωρίςνα υπάρχειουσιαστικήδυνατότηταάσκησης τωνκαθηκόντωντηςνέ- 30 αςθέσης,δεν μπορεί ναείναιεπιτρεπτή.
- Οι αρχές της καλής πίστης αφορούν στη διοίκηση αλλά και στον πολίτη και είναι απορριπτέαως αντικείμενη προς αυτές ηδιεκδί κησηγιακάλυψη θέσης τακαθήκοντατης οποίαςείναι άλλααπό 35 εκείνα γιαταοποίαουποψήφιοςζήτησεκαι εξασφάλισε παράτα σηπαραμονήςτουστηνυπηρεσίαμετάτησυμπλήρωσητηςηλικίας αφυπηρέτησης. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 40 Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΧατζηΠανλου ν. Α.Η.Κ.
(1991)3ΑΛΛ. 11, 1622 4Α.ΑΛ. Παπασταύρου ν. Δημοκρατίας Economidesv. Republic
(1973)3C.L.R.410, Σοφιανόςκ.άv.Δημοκρατίας
(1992)3ΑΛΛ. 334, 5 Μιλτιάδουςν.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΕκπαιδευτή 10 κής Υπηρεσίας με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη προάχθηκαν στη μόνιμη θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης (Μέση Γενική Εκπαίδευση)στο Υπουργείο Παιδείαςαντίτουαιτητή. Α. Σ.Αγγελίδης,γιατον Αιτητή. 15 Ε.Λο'ίζίδον,ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ', γιατουςΚαθ'ωνη αίτηση. Cur. adv. vult. 20 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Με απόφασητης ΕπιτροπήςΕκπαι δευτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας 25 Αυγούστου 1992 πραγματο ποιήθηκαν επτά προαγωγές στη μόνιμη θέση Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης (Μέση Γενική Εκπαίδευση)στο Υπουργείο Παιδείας. 25 Ο αιτητής ενώ ισχυρίζεται πως συντρέχει λόγος ακυρότηταςπου επηρεάζειτην προαγωγήόχι μόνο των Γλ. Αντωνιάδη καιΑ. Αγα θοκλέους, επιδιώκει την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης μόνοωςπροςαυτούς. Αυτόείναιπρονόμιοτουκαιείναιαντίστοι χα καθήκον του Δικαστηρίου να περιοριστεί σε ό,τι αποτελεί το 30 αντικείμενο της προσφυγής αλλά δε νομίζω ότι δεν θαέπρεπε να επισημανθεί ότιηπροτεινόμενη ευαισθησίαωςπροςτητήρησητου Νόμουεκδηλώνεται επιλεκτικά. Προτάθηκανταακόλουθα: 35 (α) Το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης ήταν νομικά μη έγκυρο ή ανύπαρκτο αφού δεν υποβλήθηκε για έγκριση στη Βουλή τωνΑντιπροσώπων καιδενδημοσιεύτηκε παράτιςνομοθε τικέςδιατάξειςπουδιέπουντοθέμα. 40 (β) Ότανλήφθηκεη προσβαλλόμενη απόφασηταενδιαφερόμε να μέρηείχανήδηαφυπηρετήσει- ο Γλ. Αντωνιάδης στις 3 Ιανουαρίου 1992 και ο Α. Αγαθοκλέους στις 6 Αυγούστου
- Εν πάσηπεριπτώσει, δεν ήταν εύλογα επιτρεπτή η 1623 Κωνσταντινίδης, Δ. Παπασταύρου ν. Δημοκρατίας
(1994)επιλογή τους γιατί στην καλύτερηγι'αυτούς περίπτωση θααφυπηρετούσανοπρώτοςστις 31 Αυγούστου 1992καιο δεύτερος την1Σεπτεμβρίου 1992, ελάχιστες δηλαδή μέρες μετάτηλήψη τηςπροσβαλλόμενης απόφασης. 5 (γ) ΗΕ.Ε.Υ. ενήργησεκάτωαπόπλάνηωςπροςτηβαθμολογία τουαιτητήστις εμπιστευτικές εκθέσεις. (δ) Οαιτητήςυπερέχειέκδηλατων ενδιαφερομένων μερώνκαι, συναφώς,προσδόθηκε υπέρμετρη βαρύτηταστις συνεντεύ- 10 ξεις, καιηαπόφασητηςΕ.Ε.Υ.δεν ήτανεπαρκώςαιτιολο γημένη. ΤοΣνέδιο YπτΊoεσίαc 15 Το Σχέδιο Υπηρεσίας εγκρίθηκε απότο Υπουργικό Συμβούλιο στις 7Ιουλίου 1992. ΜεαπόφασητουτηςίδιαςμέραςτοΥπουργι κόΣυμβούλιοπροέκρινε τημη δημοσίευση του. Κατάτοναιτητήη δημοσίευση του επιβαλλόταναπότις διατάξειςτου περί Δημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμουτου 1969 (Ν. 10/69). Επομένως,η 20 διαδικασίαπουείχεστηβάσητηςανύπαρκτοσχέδιουπηρεσίαςέπα σχε αθεράπευτα απότη γέννησητης. Οσυλλογισμός ήτανο ακό λουθος: Ταγενικάκαθήκοντακαιοιευθύνεςτηςθέσηςόπωςκαιτα απαιτούμεναπροσόντακαθορίζονταισεσχέδιαυπηρεσίαςκαταρτι ζόμενααπότοΥπουργικό Συμβούλιο(Βλ.άρθρο24
(1)τουΝόμου). 25 Σύμφωνα με το άρθρο2τουΝόμου"καθωρισμένος" σημαίνει,με ταξύάλλων,"καθορισμένος"διακανονισμών. Όπωςαποφασίστη κε από τηνΟλομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωάννης Ν. Χ'Ώαύλον ν.Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1991)3 Α.ΑΛ. 11,ηεξουσίαγιακαταρτισμόσχεδίουυπηρεσίαςείναινομό- 30 θετικούχαρακτήραπουασκείταιμεβάσειτοάρθρο54(a)και
(6)του Συντάγματος. Επομένως,δενείναιδιοικητικήπράξητουΥπουργι κού Συμβουλίου και κατά συνέπεια όφειλε ναείχε κατατεθείστη ΒουλήτωνΑντιπροσώπων γιαέγκρισηκαιστησυνέχειαναείχεδη μοσιευθεί όπως απαιτείρητάτοάρθρο76 τουΝόμου. Ηαντίθετη 35 άποψητων καθ'ων ηαίτησηστηρίχθηκε στο άρθρο57
(4)τουΣυ ντάγματος. Οκαταρτισμός τουσχεδίου υπηρεσίας ήταν απόφαση πουμπορούσεναδημοσιευθεί ήναμηδημοσιευθεί όπωςθααποφά σιζετο Υπουργικό Συμβούλιο. Επικαλέστηκαν συναφώςτηναπό φασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηEconomidesv.Republic
(1973)40 3CL.R.
- Τοεπιχείρηματουαιτητήδενβρίσκει έρεισμαστηνομολογία. Τα ακόλουθα αποσπάσματα απότην υπόθεση Ιωάννη; Χ'Ώανλον 1624 4 Α.ΑΛ. Παπασταύρου ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. (ανωτέρω) είναιχαρακτηριστικά. 5 10 15 20 "Οποτεδήποτε καταρτίζονται σχέδια υπηρεσίας κατά τη ρητή εξουσιοδότηση νόμου η έκδοσητουςσυνιστά μορφήδευτερογένουςνομοθεσίας. Ανηεξουσίαγιατηνετοιμασίατουςαποδί δεται στο Υπουργικό Συμβούλιο, ηδημοσίευση τους στην Εφη μερίδα της Κυβερνήσεως επαφίεταιστο Υπουργικό Συμβούλιο βάσειτουάρθρου57.4 τουΣυντάγματος.... Παράτανομοθετικά τους γνωρίσματα τα σχέδια υπηρεσίας δεν μεταβάλλουν, αλλά διατηρούντοχαρακτήραπράξηςτηςδιοίκησης Εντάσσεται ο καταρτισμός των σχεδίων υπηρεσίας στο κυρίαρχο πεδίο της εκτελεστικής λειτουργίας τηςΑρχής,στο.οποίοκαι φυσιολογικά ανήκουνωςθέμαδικαι'ικήςταξινόμησης τηςπράξηςτουκαταρ τισμούτους.... Τασχέδιαυπηρεσίαςταοποίακαταρτίζονταιβάσει τουκ.9δενσυνιστούν κανονιστικές ρυθμίσεις, αλλάδιοικη τικήπράξηηοποίααπορρέει απότηνάσκηση εκτελεστικής λει τουργίαςτηςΑρχήςσυνυφασμένη μετηνευώδωσητουδιοικητι κού έργου στα πλαίσια που θέτει ο Νόμος και οι κανονιστικές διατάξειςπουέχουνεισαχθείμετηνΚ.Δ.Π.291/
- Συνεπώςδεν εμπίπτουν στον ορισμό "regulations"ή "rules". Μεαυτή τηνκα τάληξηαποφασίσαμεότι η δημοσίευση στην ΕφημερίδατηςΚυ βερνήσεως των κρινόμενων σχεδίων υπηρεσίας δενήτανεπιβε βλημένη,ούτεπροϋπόθεσηγιατην εγκυρότητα τους". 25 Τοάρθρο24
(1)τουΝόμουρυθμίζει ειδικάτονκαταρτισμόσχε δίωνυπηρεσίας. Αποδίδει την εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο χωρίςνααπαιτείκατάθεσητουςστηΒουλήτωνΑντιπροσώπων για έγκρισηήδημοσίευση. Εναπέκειτο στο Υπουργικό Συμβούλιο να αποφασίσειαντοσχέδιουπηρεσίαςτηςθέσηςθαδημοσιευθεί ήόχι. 30 Τοάρθρο76
(3)τουΝόμουαναφέρεταισεκατάθεσηστηΒουλήτων Αλαιπροσώπων καιδημοσίευση Κανονισμών πουγίνονται "επί τη βάσειτουπαρόντοςάρθρου".Τοσχέδιουπηρεσίας,ανεξάρτητααπό τηφύσητουόπωςαυτήπροσδιορίστηκε απότηνομολογία, καιαυ τό υπό την αίρεση ως προςτο συζητούμενο ζήτημα της ανάλυσης 35 πουσυνοδεύει αυτότονπροσδιορισμό, έχειτο δικό τουόνομα. Η ειδικήρύθμιση τουάρθρου24
(1)στην οποίαέχωαναφερθείοδηγεί στο συμπέρασμα πως οόρος "Κανονισμός" στο άρθρο76 δενκα λύπτει καιτασχέδια υπηρεσίας. Αν ήταναυτήηπρόθεση τουνο μοθέτη θατο έκαμνερητάόπως έγινεστην περίπτωσητωνάρθρων 40 27
(1)και87
(3)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμου 1990 (Ν. 1/90), ταοποίαδιαφοροποίησαντηναντίστοιχη ρύθμισητουΝόμου33/67 που ήτανταυτόσημη με αυτήτου Νόμου 10/69 και δεν θεωρήθηκε ότι επέβαλλε τηνκατάθεση των σχεδίων υπηρεσίαςστηΒουλήτων Αντιπροσώπων καιτηδημοσίευση τους. (Βλ. Χρυσόστομος Σο1625 Κωνσταντινίοης, Δ. Παπασταϋρου ν.Δημοκρατίας
(1994)φιανός και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1992)3 Α.Α.Δ. 334). Τοεπιχείρηματουαιτητήείναιαβάσιμο. Ηεπιλογήτων ενδιαφερομένων μεοών 5 Ο Α. Αγαθοκλέους συμπλήρωσε το60έτοςτηςηλικίαςτουστις6 Αυγούστου 1992 αλλάαφυπηρετοΰσεσύμφωναμετοΝόμοτην 1 Σε πτεμβρίου
- (Βλ.κ. 17). ΟΓλ.Αντωνιάδης συμπλήρωσε το60ό έτος της ηλικίας του στις 3Ιανουαρίου 1992 καιθαέπρεπεναείχε αφυπηρετήσειτην 1 Φεβρουαρίου1992 (βλ.κ. 18). Μεεπιστολή του 10 ημερομηνίας 16Οκτωβρίου 1991 ζήτησε"παράτασηεργασίας"μέχρι τις 30 Ιουνίου
- Ο Υπουργός Παιδείας,ασκώνταςτην εξουσία του δυνάμει του άρθρου 10
(1)(α) των περί Συντάξεων Καθηγητών Νόμων,επέτρεψε τηνπαραμονήτουστηνυπηρεσίαμέχρι τις 31 Αυ γούστου
- Ο Γλ. Αντωνιάδης μετην επιστολή τουημερομηνίας 15 " 19Μαρτίου 1992 εξέφρασετηνεπιθυμίαναμηνπαραταθείηυπηρε σίατουτόσοπολύ. Ζήτησεναδιευθετηθείώστενααφυπηρετήσειστις 31.7.
- Ηπαράκλησητουικανοποιήθηκε. (Βλ.κ,25). Το θέμα είχε συνέχεια και είναι αυτή που κυρίως ενδιαφέρει. 20 Στις 14Ιουλίου 1992 αποφασίστηκεηπροκήρυξητωνθέσεωνΠρώ τουΛειτουργούΕκπαίδευσης. Ο Γλ. Αντωνιάδης επανήλθεμενέα επιστολή ημερομηνίας 22 Ιουλίου 1992, αναφέρθηκε σε δουλειές πουέπρεπενακάμεικαιπουδενθατέλειωναν μέχρι τις31Ιουλίου 1992 καιζήτησε να τακτοποιηθείόπως αφυπηρετήσει στις 31 Αυ- 25 γούστου
- Εγκρίθηκε καιαυτότοαίτηματου μεαπόφασητου Υπουργού Παιδείαςημερομηνίας 30 Ιουλίου
- Ταενδιαφερόμεναμέρηήτανμεταξύτωναιτητώνγιαπροαγωγή. Στις28 Ιουλίου 1992αποφασίστηκεηδιαβίβασητουκαταλόγουτων 30 αιτητώνστοΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείουΠαιδείας,ωςΠροέ δρου τηςοικείας Συμβουλευτικής Επιτροπής. Η Συμβουλευτική Επιτροπήεπελήφθητουέργουτηςτην επομένη. Ηέκθεση τηςστάληκεστηνΕπιτροπήΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας τηνίδιαμέραδηλα δήστις 29 Ιουλίου
- Μελέτησε, όπωςαναφέρεταισ'αυτή,όλα 35 τασχετικάστοιχεία,αποφάσισεναμηνκαλέσειτους15υποψήφιους που πληρούσαν τις προϋποθέσεις του σχεδίου υπηρεσίας σεπρο σωπική συνέντευξη (δυουποψήφιοι αποκλείστηκαν) και τους σύ στησεόλους. ΕπισημαίνωότιτηνμετάτηνεπομένηοΓλ. Αντωνιά δης θαβρισκόταν εκτός υπηρεσίας αφούδεν είχε ληφθεί ακόμαη 40 απόφαση του Υπουργού για την παράτασητης μέχρι της 31ης Αυγούστου
- ΗΕ.Ε.Υ. στις 17 Αυγούστου 1992 περιέλαβε και τους 15 στον τελικόκατάλογοκαιτους κάλεσεσε προσωπι κήσυνέντευξη. Οι συνεντεύξειςπραγματοποιήθηκανστις 25 Αυ1626 4 ΑΛΛ. Παπασταύρου ν. Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. γούστου 1992 καιτην ίδιαμέραηΕ.Ε.Υ.έκαμετηνεπιλογή τηςκαι κατέληξε στηνπροσβαλλόμενη απόφαση. 5 10 15 20 25 Λήφθηκε απόφασηγιατηνπροαγωγή τωνενδιαφερομένων μερών μόνο πέντεή έξιμέρεςπριναπό την αφυπηρέτησήτους. Ο αιτητής εισηγείται πως ουσιαστικά δενπαρεχόταν καμιά ουσιαστική δυνατότητα άσκησης απόαυτούςτωνκαθηκόντων τηςνέας θέσης. Κατάτοάρθρο35
(2)τουΝόμου 10/69, όπωςτροποποιήθηκεαπότο Νόμο65/87, την απόφασητης Ε.Ε.Υ.ακολουθεί γραπτή προσφορά μεσυστημένηεπιστολή καιγραπτήαποδοχήτης. Ενώορίστηκεη26 Αυγούστου 1992ωςημερομηνία προαγωγής,δενήτανδυνατό στις πέντεή έξημέρεςπουαπέμεναννασυντελεστούνταπροαπαιτούμε νακαιναασκηθούναπότουςπροαχθέντεςκαθήκονταστηνέαθέση. Γι' αυτότηνίδιαμέρα,δηλαδήστις25 Αυγούστου 1992,ηΕ.Ε.Υ. πήρεκαιδεύτερη απόφαση. Επειδή,όπως σημειώνεται στα πρακτικά της,τρεις απότους επιλεγέντες αφυπηρετούναπότην 1 Σεπτεμβρί ου 1992,επέλεξεάλλουςτρειςπροςτουςοποίουςαποφάσισεναπρο σφέρει προαγωγήαπότηνημέραεκείνη. Πρέπειναπαρεμβάλωπως αυτήηδεύτερη απόφασηδενείναι αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.Σημειώνωεπίσηςότιδενπροσβάλλεταιηπροαγωγήτουτρί τουαπότουςπροαχθέντες πουεπίσης θααφυπηρετούσε την 1.9.92. Ο φάκελος επιβεβαιώνει πωςηπροσφορά ταχυδρομήθηκε στις 28 Αυγούστου 1992,καιη αποδοχήτηςέγινετην31 Αυγούστου 1992.0 αιτητής παρέπεμψε στην απόφασητουΔικαστή Γ. Πογιατζή στην υπόθεση Μιλτιάδης Μιλτιάδονς ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.ΑΛ. 1700καιειδικάστοακόλουθο απόσπασμα: "Στα ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας, 1929-1959αναφέρονταιταακόλουθα: 30 Στησ. 323: 35 'θεμελιώδης της διοικητικής νομοθεσίας αρχήαπαιτείκατά τον διορισμόν ειςδημοσίαςθέσειςτηνεπιλογήντων καταλληλότερων τόσον εντωσυμφέροντι των δημοσίων υπηρεσιών, όσον καιεκ λόγων δικαιοσύνης προς τους επιζητούντας τηνκατάληψινδη μοσίων θέσεων Έλληνας.' Στη σ.349 40 Εγένετο,επίσης,δεκτόνότιαιπροαγωγαίτωνδημοσίωνυπάλλη λων δεν σκοπούσι μόνον τηνπροσωπικήν αυτών ικανοποίησιν, αλλ' ενεργούνται εντωσυμφέροντι της δημοσίας υπηρεσίας ειςοπρωτίστως αποβλέπουσιν'. 1627 Κωνσταντινίδης,Δ. Παπασταΰρου ν.Δημοκρατίας
(1994)Στο σύγγραμμα του Κυριακόπουλου "Διοικητικό Δίκαιον των Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων" έκδοση 1954, αναφέρο νταιταακόλουθα: Στησ.302: 5 'Δεδομένου όμως,ότι πάσατοιαύτημεταβολήπρέπειναενεργήται,κατάκύριονλόγον,προςτοσυμφέροντηςυπηρεσίαςκαιδιά τούτο, ηπερί αυτήςκρίσις επιβάλλεται να είναι αντικειμενική, ούτως ώστε να αποκλείεται πάσαυπόνοια εύνοιας ή διώξεως 10 τουυπαλλήλου...' Στησ. 303: "Αλλ' άμαδιάτου συστήματος των προαγωγών καιηδημοσία 15 διοίκησις διασφαλίζει τηνχρησιμοποίησιν ικανώνκαι πεπειρα μένων υπαλλήλων, και ούτοι επιτυγχανουσι την επιβράβευσιν μακράςκαιευδόκιμουπροσφοράςεκμέρους τωνυπηρεσιών εις τοκράτος." 20 Στηνυποσημείωση αρ.
(59)τηςσ. 303: Ή εννέαθέσειπροαγωγήσυνεπάγεταικαιάσκησιν των ειςτην θέσιν ταύτηναντιστοιχούντων καθηκόντων Στησ. 305: . 25 '(δ) η συνδρομή των απαιτουμένων ουσιαστικών προσόντων, περίτων οποίωνκρίνει τουπηρεσιακόνσυμβούλιον. Τούτοου μόνον δικαιούται αλλά και υποχρεούται να λάβηυπ'όψιν και στάθμιση την όλην υπηρεσιακηνσταδιοδρομίαντουυπαλλήλου 30 και νακρίνη ανηυπηρεσία αυτούυπήρξεν ευδόκιμος, ήτοιαν αύτηεπιτρέπητην συναγωγήν τεκμηρίου ικανότητοςτουκρινό μενουδιάτηνεπαρκή παρ'αυτούάσκησιντωνειςτονανώτερον βαθμόναντιστοιχούντων καθηκόντων.' 35 Στη σ.311: 'Καιναιμενηκρίσις περίτωνκατ' εκλογήν προακτέωντεκμαίρεταιγενομένηπροςτοσυμφέροντηςυπηρεσίας,ουχήττοναναγκαίοντυγχάνειόπωςεντοπρακτικώτουσυμβουλίου μηνονεύ- 40 ωνται ποίατων υπό του νόμου απαιτουμένωνστοιχείων ελή φθησαν υπ' όψιν εν εκάστη συγκεκριμένη περιπτώσει'. Από ταανωτέρωσυνάγεταιτοσυμπέρασμαότιηεπιλογήτου 1628 4 ΑΛΛ. Παπασταύρου ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. κατάλληλου υποψήφιου για διορισμό ή προαγωγή σε θέση της Δημόσιας Υπηρεσίας σκοπεύει καιστην επιβράβευσητωνδημο σίων υπαλλήλων, κατάκύριο όμως λόγο,γίνεται γιατοσυμφέ ροντηςυπηρεσίας. 5 10 15 20 25 30 Λαμβάνονταςυπόψηόλαταανωτέρωέχωκαταλήξειστοσυ μπέρασμαότι ηέννοια 'του καταλληλότερου υποψηφίου' είναι άρρηκτασυνδεδεμένημετηνικανότητατουυποψήφιουαυτούνα ασκήσεικατάτρόποεπαρκήτακαθήκονταπουαντιστοιχούν στη θέσηγιατην οποίαθεωρείται οκαταλληλότερος ναδιοριστεί ή προαχθεί, χάριντηςκαλύτερηςεξυπηρέτησης τουδημόσιουσυμ φέροντος,καιότιηφράσηαυτή,στοκείμεμοτουεδαφίου
(9)του Αρθρου 34 τουΝόμουαρ. 1/90, πρέπεινατύχει ανάλογηςερμη νείας. Οποιαδήποτεάλληερμηνείαπουθαέχειωςσυνέπειατην επιλογήωςτουκαταλληλότερουυποψήφιουγιαδιορισμόήπρο αγωγήυπαλλήλουοοποίος,λόγωνομοθετικών διατάξεων, αδυ νατεί πλήρως ναεκτελέσειτακαθήκοντα τηςθέσης αυτής έστω και για μια μόνο μέρα, θα αφαιρούσε από το διορισμό ή την προαγωγήτουυπαλλήλου αυτούτο στοιχείο της εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος το οποίο πρέπει να χαρακτηρίζει, και στο οποίο οφείλει νααποβλέπει,ηπλήρωση οποιασδήποτε κενήςθέσηςστηδημόσιαυπηρεσία,είτεμεδιορισμό είτεμεπρο αγωγή. ΠαρόλοπουοΛοΐζος Κωνσταντίνου, ομολογουμένως, κατέχειόλατααπαραίτηταπροσόνταπουπροβλέπει τοΣχέδιο Υπηρεσίας της επίδικηςθέσης,δεν μπορεί ναλεχθεί ότι είναι ο καταλληλότερος υποψήφιος,ούτε κανκατάλληλος υποψήφιος, για την πλήρωση της εν λόγω θέσης, εν όψει της απαγόρευσης πουυφίσταταιστην απόμέρους του εκτέλεσητωνκαθηκόντων πουαντιστοιχούν στηθέσηαυτήγιαοποιοδήποτεχρονικόδιάστημαπριντην αφυπηρέτησητου. Έπεταιότι ηπροαγωγήτου Ενδιαφερόμενου Μέρους Λοΐζου Κωνσταντίνου στην επίδικη κενήθέσηπρέπει,ως εκτουλόγου αυτού,ναακυρωθεί." Ηάποψητωνκαθ'ωνηαίτησηδιατυπώθηκεμεσυντομίακαιτην 35 παραθέτωαυτούσια. 40 'Το γεγονός ότιηεπικείμενηαφυπηρέτησητων ενδιαφερομένων μερώνδεναποτελεί λόγοακύρωσηςτηςπροαγωγήςυποστηρίζε ται και απότις αποφάσειςτις οποίες επικαλείται ο δικηγόρος τουαιτητήστις σελ. 7-9. Στη παρούσα υπόθεση τα ενδιαφερόμενα μέρη δεν "αδυνα τούσαν πλήρως να εκτελέσουν τα καθήκοντα της θέσης αυτής "έστω καιγια μια μόνο μέοα" πράγματο οποίο θααφαιρούσε 1629 Κωνσταντινίδης, Δ. Παπασταύρου ν.Δημοκρατίας
(1994)από την προαγωγήτο στοιχείο της εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος (σελ. 1710 τηςαπόφασηςΜιλτιάδηςΜιλτιάδονφ". Υιοθετώτηναρχήτηςυπόθεσης Μιλτιάδους(ανωτέρω). Κρίνω ότι εφαρμόζεταικαι στην περίπτωση προαγωγών στο πλαίσιο του 5 Νόμου 10/69 πουορίζει ωςέργοτηςΕ.Ε.Υ."τηνεπιλογήτωνκαλυ τέρωνυποψηφίων". [Βλ.άρθρο35(β)
(10)όπωςθεσπίστηκεμετοΝό μο 65/87]. Ηδιαφοροποίησηπου επιχείρησαν OL καθ' ων ηαίτηση ότι δεν ισχύειεδώηεπισήμανση στηΜιλτιάδονςότι τα ενδιαφερό μεναμέρηδενθαασκούσαντακαθήκοντατουςούτεμιαμέραδενεί- 10 ναιουσιαστικήαλλάαμελητέαςσημασίας. Δενυπήρχανχρονικάπε ριθώριαγιαουσιαστικήάσκησηκαθηκόντωναπότουςπροαχθέντες στηνπράξη. Δενπαραγνωρίζωπωςενυπάρχειωςαποδεκτόςστόχος στηβαθμολογικήανέλιξη ήεπιβράβευσητουάξιουλειτουργού. Θα πρόσθετα μάλιστα πως η προοπτική αυτής της επιβράβευσης δεν 15 αφοράμόνοστον ίδιοτολειτουργό αλλάεπενεργεί καιυπέρτουγε νικότερου συμφέροντος. Δεν δικαιολογείται όμως να είναι ο απο κλειστικός στόχος. Η προαγωγήδεναποτελεί είδοςαμοιβής. Απο βλέπει κατ' εξοχήνστηνκάλυψηυπηρεσιακώναναγκών. Στηνπρο κειμένηπερίπτωσηοιορισμένεςυπηρεσιακέςανάγκεςήτανόροςγια 20 τον προσδιορισμό των ειδικοτήτων απότις οποίες έπρεπενα προ έρχονται οι υποψήφιοι. (Βλ. τησημείωσητουσχεδίουυπηρεσίας). ΣτοέγγραφοτουΓενικούΔιευθυντήτουΥπουργείουΠαιδείαςπρος τον Πρόεδροτης Ε.Ε.Υ.ημερομηνίας 14 Ιουλίου 1992 ορίζονταιοι ειδικότητες "σύμφωνα μετις ανάγκεςτηςυπηρεσίας". Θεωρώ,επο- 25 μενως,ως ανηνομικό προςτηνίδιατηνπράξητηςπροκήρυξηςτης θέσης καιτων κριτηρίων πουοδήγησανστον προσδιορισμό των ει δικοτήτωντηναπόφασηγιαπροαγωγήυποψηφίωνοιοποίοι εκτων πραγμάτων δεν ήταν δυνατόνα καλύψουν οποιεσδήποτεανάγκες τηςυπηρεσίας. 30 Υπάρχει και ένα δεύτερο στοιχείο αντινομίας με αυτοτελή επί δρασηπάνωστοκύροςτηςπροκτβάλλόμενης απόφασης. Οαιτητής ήταναρχαιότεροςαπόταενδιαφερόμενα μέρη. Ισχυρίζεταιπωςμε βάσητις εμπιστευτικές εκθέσειςυπερέχει κατ'αξίαέναντι τους και 35 ότιταπροσόντατουήτανυπέρτερααπόταδικάτους. Γιατουςσκο πούςαυτήςτηςπτυχήςτηςυπόθεσης,παίρνωτηθέσητωνκαθ'ωνη αίτησηπωςσ' αυτούςτουτομείς ήτανπερίπου ίσοι. EivaL,επομέ νως,σαφέςότιηκαλύτερη εντύπωση που σχημάτισε ηΕ.Ε.Υ.για τα ενδιαφερόμεναμέρησε σύγκρισημετοναιτητήκατάτηνπρο- 40 σωπική συνέντευξη, ήταν αποφασιστικής σημασίας. Ο αιτητής παραπονείται για πρόσδοση υπέρμετρης βαρύτητας στη συνέ ντευξηπουκατάτονόμοθαμπορούσεναείναιμόνοσυμπληρωμα τικό στοιχείο αξίας των υποψηφίων και επικαλείται την αντίθετη 1630 4 Α.Α.Δ. Παπασταύρου ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. προς εκείνητης Ε.Ε.Υ.γνώμη του Γενικού Διευθυντή του Υπουρ γείου Παιδείας πουέκρινεότι οαιτητήςαπέδωσεκαλύτερααπό τα ενδιαφερόμενα μέρη. Τοστοιχείο τηςαντινομίαςδεναναφέρεται σ' αυτόαλλά στογεγονός ότι ησυνέντευξη αποσκοπεί στηδιαπίστω5 σηπαρουσών ιδιοτήτων, ικανοτήτων και γνώσεων που καθιστούν τονυποψήφιοσυγκριτικάκαλύτερο σεσυνάρτηση προςτακαθήκο νταπουθακληθεί ναασκήσει εφόσον επιλεγεί. Δεσυνιστά μέθοδο αποτίμησης της σταδιοδρομίας των υποψηφίων ούτε προσδιορίζει τηναξίατους μεαναφοράσ' αυτή. Αποτελείαυτοτελήτρόποερευ10 νας ως προς την αξίααλλά δεν είναι απλός διαγωνισμός, ασύνδε τοςπροςτηνπροοπτικήτηςάσκησηςτωνκαθηκόντωντηςθέσης. Η σημασίατηςκατ'ανάγκηανάγεταιστομέλλονως συμπληρωματικά αποκαλυπτική του υποψηφίου που καλύτερα θαανταποκρινόταν στακαθήκοντατης θέσης. Επομένως, πέρα απόόσα σημείωσα, η 15 επιλογή υποψηφίου ως καλύτερου γιατί, μεταξύ άλλων, έχεικαλύ τερηγνώση"οργανωτικών και διοικητικών προβλημάτων της Μέ σης Εκπαίδευσης" ή των "ευθυνών και καθηκόντων του Πρώτου ΛειτουργούΕκπαίδευσης"χωρίςναυπάρχειουσιαστικήδυνατότη τα άσκησης των καθηκόντων της νέας θέσης, δεν μπορεί να είναι 20 επιτρεπτή. Ούτωςή άλλως,ωςπροςτον Γλ. Αντωνιάδη,διαπιστώνεταικαι επιπρόσθετος λόγος ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, στο μέρος της πουτον αφορά. Ζήτησε και εξασφάλιοε παράταση 25 τηςυπηρεσίαςτουγιατίοι δουλειές πουέπρεπενακάμειδενθατέ λειωναν μέχρι της31ης Ιουλίου 1992. Εντούτοις,διεκδίκησε τη θέ σηΠρώτουΛειτουργούΕκπαίδευσης τακαθήκοντατουοποίου εί ναιδιαφορετικάαπόεκείνατουΕπιθεωρητήόπωςήτανοίδιος. Εί ναι αρκετόνασημειωθεί ότι στακαθήκοντατου ΠρώτουΛειτουρ30 γοΰ Εκπαίδευσης περιλαμβάνεται και η εποπτεία, ο συντονισμός καιη συστηματοποίηση της εργασίαςτων Επιθεωρητών της Μέσης Γενικής/Γεχνικής-Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Μεαυτάταδεδο μένα,και μετηνυπόθεση ότι λειτουργός πουσυμπλήρωσε τηνηλι κία αφυπηρέτησης και ηυπηρεσία του παρετάθημπορεί να είναι 35 υποψήφιος,θέμαπουδενχρειάζεταινααποφασίσωστηγενικότητα του,ο Γλ. Αντωνιάδης θα έπρεπε να είχε αποκλειστεί και να μην επιλεγεί. Ηδιεκδίκηση της θέσης του ΠρώτουΛειτουργού Εκπαί δευσης ήταν κατ' ευθείαν αντινομική προς τους λόγους για τους οποίουςβρισκότανστηνυπηρεσία. Οιαρχέςτηςκαλήςπίστηςαφο40 ρουν στηδιοίκηση αλλά καιστον πολίτη και είναι απορριπτέαως αντικείμενη προςαυτές η διεκδίκηση γιακατάληψηθέσης τακα θήκοντα της οποίας είναι άλλα απόεκείνα για ταοποία ζήτησε και εξασφάλισε παράτασηπαραμονήςτου στην υπηρεσία μετά τη συμπλήρωση τηςηλικίας αφτχπηρέτησης. 1631 Κωνσταντινίδης, Δ. Παπασταύρου ν.Δημοκρατίας
(1994)Ενόψει των πιοπάνωδενθα εξετάσωτουςυπόλοιπους ισχυρι σμούς του αιτητή. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιηπροσβαλλόμενη απόφασηακυρώνεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίςέξοδα. 1632