(1994)8 Σεπτεμβρίου,1994 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣΣΚΟΡΔΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 649/93) Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές— Καν. 17
(2)τωνπερί Εκπαι δευτικώνΛειτουργών(ΕπιθεώρησιςκαιΑξιολόγησις)Κανονισμώντον 1976(ΚΛ.Π.223/76) — Σύνταξηειδικήςέκθεσης "τουλάχιστον ανά τριετίαν"— Ερμηνεία—Ο Κανονισμόςδεντηρήθηκεστηνκριθείσαπε ρίπτωση. 5 ΠροσφυγήβάσειτουΑρθρου 146του Συντάγματος—Λόγοι ακυρώσεως —Παράβαση ουσιώδους τύπου—Παράβαση οφειλόμενησε"πραγμα τική αδυναμία" τήρησηςτουτύπον — Προϋποθέσεις συνδρομής της εξαίρεσης — Δεν υπήρχε περιθώριοισχυρισμούπερί "πραγματικής \Q αδυναμίας"στηνκριθείσαπερίπτωση—Πλάνηπερί τηντήρησητουτύ πον — Ηαπόφασηακυρώθηκε. OL αιτητές προσέβαλαν τηνπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσηςεπι- 15 καλούμενοι αποκλειστικώς την παράβασητου Κανονισμού 17
(2)των περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις καιΑξιολόγησις)Κα νονισμών του 1976(ΚΛ.Π. 223/76) πουαπαιτούσετησύνταξη ειδικής έκθεσης γιατους εκπαιδευτικούς'^τουλάχιστον ανάτριετίαν". 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο φάσισεότι:
- Ημέτρησητωνκαθ'ωνηαίτησηδενείναιορθή. Απότο 1988-89μέχρι το 1993πουλήφθηκεηπροσβαλλόμενη απόφαση,μεσολαβούσε 25 1766 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Σκορδήςκ.ά. v. Ε.Ε.Υ. κ.ά. ηπερίοδος 1989-90,1990-91 και 1991-
- Δεν ετοιμάστηκε ειδική έκθεση γιααυτέςκαι,επομένως παραβιάστηκε ο Κανονισμός που επιβάλλειτησύνταξηειδικήςέκθεσης"τουλάχιστον ανάτριετίαν". Ηειδικήέκθεσηγιατο 1992-1993 πουβέβαιασυντάχθηκε μετάτη λήψητηςπροσβαλλόμενης απόφασης,δενπληροίτοκενό. Καλύ πτειβέβαιακαιτο1992αλλάεκείνοπουέχεισημασίαδενείναιηκα λυπτόμενη περίοδος αλλά ηανάορισμένο χρονικό διάστημασύ νταξη ειδικήςέκθεσης. Γιαναείχετηρηθείο Κανονισμός θαέπρε πεναείχεσυνταχθεί ειδικήέκθεσητουλάχιστον τρίαχρόνιαμετά την ειδικήέκθεσητου 1988-89, ηοποίασυντάχθηκε στις4 Αυγού στου 1989 δηλαδή μέσαστο 1992,τοαργότερο.
- Στιςυποθέσεις Αλίκη Λιμνάτονκαι ΚύροςΑημοσθένον;έγινε δε κτόότιοι επιπτώσεις στοκύροςδιοικητικώναποφάσεωνείναιδυνατόνααναιρεθούνεφόσονη μητήρησηουσιώδουςτύπουοφείλε ταισε"πραγματικήαδυναμία".Ομωςαποτελείπροϋπόθεσηγιατην εφαρμογήτηςαρχήςτωνπιοπάνωυποθέσεωνηδιαπίστωσηαπότη διοίκησητηςμητήρησηςουσιώδουςτύπουκαιηαπόδοσητηςμητή ρησηςσεπραγματική αδυναμίαπροσδιορισμένη απότην ίδια. ΕίναιπάνωστηβάσηαυτούτουυπόβαθρουπουτοΔικαστήριοελέγ χει τηνομιμότητατουδιοικητικούχειρισμούπουεπιλέγεται κατά παραγνώρισητηςπαράβασηςτουτύπου. ΣτηνπαρούσαυπόθεσηηΕΕΥ πήρετηνπροσβαλλόμενη απόφαση μετηνλανθασμένηαντίληψηότιδενπαραβιάσθηκεαλλάτηρήθηκε οΚανονισμός.ΥπάρχειδικαιοδοτικόεμπόδιοστοναελέγξειτοΔι καστήριοτηνπροσβαλλόμενηαπόφασηπάνωσεδιαφορετικήβάση. Αυτόθασυνεπαγότανόχι μόνοπρωτογενήκρίσητουΔικαστηρίου ωςπροςτηνύπαρξηπραγματικήςαδυναμίαςαλλά, ίσωςκαιτοσοβαρότερο, υπόθεσηότι ηΕΕΥ θαπροέκρινετον ίδιοχειρισμόκαι στηνπερίπτωσηπουκαθοδηγούμενηορθά,θαδιαπίστωνετην πα ράβασητουΚανονισμού.
- ΗπλάνητηςΕΕΥ καιηεπακόλουθηλήψητηςαπόφασηςωςεάννα είχετηρηθεί ο Κανονισμός, συνιστά λόγο ακυρότητας. Η διαζευ κτικήεισήγησητωνκαθ'ωνηαίτησηδενέχειτοαπαιτούμενοπραγ ματικόυπόβαθρο, τοΔικαστήριο δενμπορείναπροβείσεπιθανο λογήσειςκαιηπροσφυγήπρέπειναεπιτύχει. 40 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Λιμνάτουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 4057, 1767 Σκορδήςκ.ά. v. Ε.Ε.Υ.κ.ά.
(1994)Δημοσθένουςν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΑ. 3160. Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτηση,μετην 5 οποίαπροάχθηκανστηθέση ΒοηθούΔιευθυντήΣχολείων ΜέσηςΓε νικής Εκπαίδευσηςταενδιαφερόμεναμέρηαντίοιαιτητές. Π.Μιχαήλγια Α. Παπαχαραλάμπονς,γιατουςΑιτητές. Γ.Στνλιανίόης, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ'ων η αίτηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Οιαιτητέςπροσβάλλουν τοκύροςτης απόφασηςτης ΕπιτροπήςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας ημερομηνίας7 Μαΐου 1993μετηνοποίαπροάχθηκαν στηθέσηΒοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης οι Θ. Αχιλλέως, Ν. Λουκαΐδουκαι Ελ. Παπαδοπούλου. Προτείνουνως μόνολόγοακύρωσηςτηνπαράβασητουΚανονι σμού 17
(2)των περί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών (Επιθεώρησιςκαι Αξιολόγησις) Κανονισμών του 1976, (ΚΛΠ223/76) που απαιτεί, στηνπερίπτωσηεκπαιδευτικώνόπωςοι ίδιοι,τησύνταξηειδικήςέκ θεσης "τουλάχιστον ανάτριετίαν". Η τελευταίαπριντηνπροσβαλ λόμενηαπόφασηειδική έκθεση τους, συντάχθηκε γιατηνπερίοδο 1988 - 89. Εισηγούνται ότι οτύποςπουπαραβιάσθηκεήτανουσιώ δηςκαιότιπροκάλεσετηντήρησημηενιαίουμέτρουκρίσηςκαιπλά νηπερίταπράγματα. Οικαθ' ωνηαίτησηυποστηρίζουνότιοΚανονισμός τηρήθηκε. Είχε συνταχθεί ειδική έκθεση για τους αιτητές γιατην περίοδο 1992-93καικατάτην εισήγησητουςδεν είχανπαρέλθει μέχρι τότε τρία χρόνια από τηνπερίοδο που κάλυψε ηπροηγούμενη ειδική 35 έκθεση. Διαζευκτικά, εισηγούνται ότικαιεφόσονπαραβιάσθηκεο Κανονισμός ηπροσβαλλόμενη απόφαση είναι έγκυρη.Επικαλού νται τιςυποθέσεις Αλίκη ΛιμνάτονκαιΑλλεςν. ΚυπριακήςΔη μοκρατίας
(1990)3 Α.Α.Δ.4057καιΚύροςΔημοσθένους ν. Κυ πριακήςΔημοκρατίας
(1992)4Α.ΑΛ. 3160και ισχυρίζονται πως 40 και εδώ υπήρχε αντικειμενική αδυναμίατήρησης τουαπαιτούμε νου τύπου. Ταενδιαφερόμενα μέρηδενπροκάλεσαντηνπαράβα ση και θαήταν αντίθετη προςτιςαρχές της χρηστής διοίκησης η θυματοποίησή τους επειδήηδιοίκηση δεν προέβησετακτικήεπι1768 15 20 25 30 4 Α.ΑΛ. Σκορδήςκ.ά. ν. Ε.Ε.Υ.κ.ά. Κωνσταντινίδης, Δ. θεώρηση και αξιολόγηση. Ημέτρησητωνκαθ'ωνηαίτησηδενείναιορθή. Απότο1988-89 μέχριτο 1993πουλήφθηκεηπροσβαλλόμενη απόφαση,μεσολαβού5 σεηπερίοδος 1989-90,1990-91και 1991-92. Δεν ετοιμάστηκε ειδική έκθεση γιααυτέςκαι,επομένως παραβιάσθηκεο Κανονισμός που επιβάλλει τηνσύνταξηειδικής έκθεσης"τουλάχιστον ανάτριετίαν". Ηειδικήέκθεσηγιατο 1992-1993πουβέβαιασυντάχθηκεμετάτηλή ψητης προσβαλλόμενης απόφασης,δεν πληροί τοκενό. Καλύπτει 10 βέβαιακαιτο 1992 αλλάεκείνοπουέχεισημασίαδενείναι η καλυ πτόμενηπερίοδοςαλλάη ανάορισμένοχρονικόδιάστημασύνταξη ειδικήςέκθεσης. Γιαναείχετηρηθείο Κανονισμός θαέπρεπεναεί χεσυνταχθεί ειδικήέκθεσητουλάχιστον τρίαχρόνιαμετάτηνειδική έκθεσητου 1988-89, ηοποίασυντάχθηκεστις4Αυγούστου 1989δη15 λαδήμέσαστο 1992,τοαργότερο. ΣτιςυποθέσειςΑλίκηΛιμνάτονmi ΚύροςΔημοσθένονς(ανωτέ ρω)έγινεδεκτόότι OL επιπτώσεις στοκύροςδιοικητικών αποφάσε ων είναιδυνατόνααναιρεθούνεφόσον η μητήρηση ουσιώδουςτύ20 πουοφείλεταισε"πραγματικήαδυναμία". Όμωςαποτελείπροϋπό θεσηγιατηνεφαρμογήτηςαρχήςτωνπιοπάνωυποθέσεων η διαπί στωση απότηδιοίκησητηςμητήρησηςουσιώδουςτύπουκαιηαπό δοση της μητήρησης σεπραγματικήαδυναμίαπροσδιορισμένηαπό την ίδια. Είναιπάνωστηβάση αυτούτουυπόβαθρουπουτοΔικα25 στήριο ελέγχειτηνομιμότητατουδιοικητικούχειρισμούπουεπιλέ γεταικατάπαραγνώρισητηςπαράβασηςτουτύπου. Στηνπαρούσαυπόθεσηη Συμβουλευτική Επιτροπή προέβηστην αριθμητικήαποτίμησητηςαξίαςτωνυποψηφίωνπουκατάτοΝόμο 30 (βλ. άρθρο 35(B)
(4)του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμουτου 1969, Ν. 10/69όπωςτροποποιήθηκεειδικάαπότουςΝό μους65/87και157/87)γίνεταιμεγνώμονατιςβαθμολογίεςτουςστις ειδικές εκθέσεις,χωρίς να την απασχολήσει το θέμα. Η ΕΕΥ είχε πλήρηγνώσητου.ΟαιτητήςΔημήτρηςΙωάννουμεεπιστολήτουημε35 ρομηνίας21 Απριλίου 1993τοήγειρερητά. Η ΕΕΥ επελήφθητηςέν στασης, αναφέρθηκεστην άποψητου αιτητήκαικατέληξε πωςδεν διαπίστωσε "οποιαδήποτεπαρατυπία σε σχέση με τις υπηρεσιακές εκθέσειςτουκ. Ιωάννου".Πρέπεινασυμπεράνομεπωςισχύειτοίδιο καιωςπροςτοναιτητήΙ. Σκορδή ταόμοιασχετικάστοιχείαγιατον 40 οποίοβρίσκοντανενώπιοντηςΕΕΥ. ΑκολουθείότιηΕΕΥ πήρετην προσβαλλόμενη απόφασημετην λανθασμένη αντίληψη ότι δεν παρεβιάσθηκεαλλάτηρήθηκεοΚανονισμός. Έχωτηνάποψηότιυπάρ χει δικαιοδοτικό εμπόδιο στο να ελέγξει το Δικαστήριο την προ σβαλλόμενη απόφαση πάνωσεδιαφορετική βάση. Αυτόθασυνεπα1769 Κωνσταντινίδης,\. Σκοφδής κ.ά. v. Ε.Ε.Υ. κ,ά.
(1994)γόταν όχι μόνο πρωτογενή κρίση του Δικαστηρίου ως προς την ύπαρξηπραγματικήςαδυναμίαςαλλά,ίσωςκαιτοσοβαρότερο,υπό θεσηότιηΕΕΥ θαπροέκρινετον ίδιοχειρισμό καιστηνπερίπτωση πουκαθοδηγούμενηορθά,θαδιαπίστωνετηνπαράβασητουΚανο νισμού. Ηπλάνητης ΕΕΥ καιηεπακόλουθηλήψητηςαπόφασηςωςεάν ναείχετηρηθείο Κανονισμός,συνιστά λόγοακυρότητας. Η διαζευ κτικήεισήγηση τωνκαθ' ωνηαίτησηδενέχειτοαπαιτούμενο πραγ ματικόυπόβαθρο,τοΔικαστήριοδενμπορείναπροβείσεπιθανολο- 10 νήσεις καιηπροσφυγήπρέπειναεπιτύχει. Η προσβαλλόμενη απόφασηακυρώνεται με έξοδαυπέρτωναιτητών. Η προσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα υπέρ τωναιτητών. 1770 5