clr/1994/1994_4_1771.pdf

(1994)ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο­ φάσισεότι: 1. Αναζητείται οχρόνος τηςγνώσης ωςπροσδιοριστικό της έναρξης τηςπροθεσμίας των 75ημερών, μεδοσμένη τηνύπαρξηεκτελεστής 5 διοικητικής πράξης.ΤοΔικαστήριο δενπροστρέχει σεόσαπληρο­ φορήθηκεανεπίσημα οπολίτης ήσεόσανόμισεγιανα προσδώσει εκτελεστότητα σεδιοικητικήενέργεια.Η διοικητικήπράξηείναιμο­ νομερής. Η φύσητηςπροσδιορίζεταιαπότοπεριεχόμενο τηςόπως τοκαθορίζει κατά εξουσιαστική βούληση τοδιοικητικό όργανο,η 10 δεεκτελεστότητα τηςείναισυναρτημένηπροςτηνεπέλευσηήμη,ως εκτηςίδιαςτηςέκδοσηςτης,έννομων αποτελεσμάτων. Απαραίτητο συστατικό προς τελείωσηδιοικητικής πράξηςατομι­ κούπεριεχομένου όπωςησυζητούμενη,είναιηεξωτερίκευση τηςμε 15 δημοσίευση ή γνωστοποίηση. Διαφορετικά, αποτελεί εσωτερικό ζή­ τημα-internum σύμφωνα μετολατινικόόρο-χωρίςοντότηταστο χώροτουδικαίουαπότηνάποψητηςδημιουργίαςέννομωναποτε­ λεσμάτων.ΗυπόθεσηlordanisG.lordanou(No.l)v.TheRepublic

(1966)3C.L.R. 308, πουεπικαλέστηκε οαιτητής,αφορούσεσεμε- 20 τάθεσηκαιείναιχαρακτηριστική. Όποια καιανήταν η βούληση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 2/8/89, ημηδημοσίευση ή γνωστοποίηση οποιασδήποτεαπόφασης στον αιτητή,τηναφήνειατελή. Δε λέχθηκε τίποτε στον αιτητή,δεν 25 τουδόθηκεοποιαδήποτεεντολή,ηάσκησητωνκαθηκόντωντουστα ΚεντρικάΓραφείαδενδιαταράχθηκεκαιδενυπήρχεοτιδήποτεενα­ ντίοντουοποίουθαμπορούσεναστραφεί. Επιπλέον,όλαδείχνουν πωςδενήτανκανηπρόθεσητουΔημοτικού Συμβουλίουναπάρει εκτελεστήαπόφασηστις2/8/

1. 30
2. Ηεπιστολή της 14/1/93 δενήτανπράξηεκτέλεσης. Δεν υπήρχεμέ­ χρι τις 19/11/92απόφασηπροςεκτέλεση. Λήφθηκε τέτοιααπόφαση στις 19/11/92μεαναφορά στη συνεδρία της2/8/89και η επιστολή της 14/1/93αποτελούσετηνεξωτερίκευση. Απότηνημερομηνίααυ- 35 τήοαιτητήςανέλαβετανέακαθήκοντατου,όπωςόφειλε πλέον. Η ένστασητουκαθ' ουη αίτησηείναιαβάσιμηκαιαπορρίπτεται.
3. Ηεπίδικηαπόφασηείναιεντελώςαναιτιολόγητηκαιεπομένωςάκυ­ ρη. (Βλέπεσχετικά Ιωσηφίοουν.Δήμου ΛακατάμιαςΜέτροςΑπο- 40 στόλου ν.Συμβουλίου ΥδατοπρομηθείαςΛεμεσού καιΣιτνροςΣπύ­ ρουν. ΚυπριακόςΟργανισμόςΑθλητισμού). Αναφοράεπίσηςμπο­ ρείναγίνειστηνυπόθεσηΣτέλιοςΛοΐζον ν.Δήμου Λεμεσού, στην οποίακρίθηκεάκυρηκαιπάλιγιαπλήρηέλλειψηαιτιολογίας άλλη 1772 Παύλουν.ΔήμουΛεμεσού 4 ΑΛΛ. απόφασητουΔήμουΛεμεσούπουλήφθηκεκαιαυτήκατάτησυνε­ δρίατης19/11/
4. 5 Η επίκληση από τον αιτητή των υποθέσεων Sofocteous v. The Republic

(1982)3C.L.R.,786xailoannidouv.Republic

(1983)3C.L.R. 410ωςπροςτοστόχοτηςμετάθεσηςκαιτουςπαράγοντεςπουδιαδρα­ ματίζουνρόλο, είχετηθέσητης. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Iordanou (No.l)v.Republic

(1966)3C.L.R. 308, 15 Ιωσηφίδουν. ΔήμουΛακατάμιας

(1989)3Α.ΑΛ.393, Αποστόλου ν.ΣυμβουλίουΥδατοπρομηθείας Λεμεσού

(1990)3 ΑΛΛ. 126, 20 Σπύρουν. ΚυπριακούΟργανισμούΑθλητισμού

(1993)4ΑΛΛ. 1192, Λοΐζον ν. ΔήμουΛεμεσού

(1994)4ΑΛΛ. 931, Sofocleous v.Republic

(1982)3C.L.R. 786, 25 loannidou v.Republic

(1983)3C.L.R. 410. Προσφυγή. 30 Προσφυγή εναντίον της απόφασης του καθ'ουηαίτηση με την οποία μετατέθηκεοαιτητής απότηθέσητου "Προϊσταμένου Φόρου Καθαριότητας" στα Κεντρικά Γραφεία στηθέση του "Υπεύθυνου Χονδρικής Αγοράς" στη ΒιομηχανικήπεριοχήΛεμεσού. 35 Μ Ηλία, γιατονΑιτητή. /.Ιαχχννίδης,για τον Καθ'ουη αίτηση. Cur. adv.vuit. 40 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ο αιτητής προσβάλλει το κύρος της απόφασηςτουΔήμουΛεμεσού"ηοποίαπεριέχεταιοτηνεπιστολήτου ημερομηνίας 14/1/93και μεβάσητην οποία μετατίθεται απότα Κε­ ντρικά Γραφείατουκαθ'ουηαίτησημέσαστηνπόλητηςΛεμεσού,και 1773 Κωνσταντινίδης, Δ. Παύλουν.ΔήμουΛεμεσού

(1994)από τη θέσητου "Προ'ϊσταμέναυ Φόρου Καθαριότητας",στηΧον­ δρικήΑγορά πουβρίσκεταιστη ΒιομηχανικήΠεριοχήΛεμεσού,σαν 'Υπεύθυνος ΧονδρικήςΑγοράς"μεκαθήκονταΛογιστικούΛειτουρ­ γούΑ' απότην1/2/93." 5 Οι ισχυρισμοί τουαιτητήείναισοβαροί. Λέγειότιστηνκαλύτερη γιατονκαθ'ουηαίτησηπερίπτωση,ανδηλαδήπίσωαπότηνεπιστο­ λήβρίσκεταιαπόφασητουΔημοτικούΣυμβουλίου,αυτήηαπόφαση, ημερομηνίας2/8/89,λήφθηκεμεκομματικάκριτήρια,εντελώςδηλαδή εξωγενήκαιασύνδεταπροςό,τιθαήτανδυνατόννασυναρτηθείπρος 10 τοσυμφέροντηςΥπηρεσίας πουπρέπειναείναιοκατ' εξοχήνγνώ­ μονας. ΤοΔημοτικόΣυμβούλιοδεναπασχολήθηκεμετιςεπιπτώσεις απότημετάθεσητου,ειδικάμετηδυσμενήγι' αυτόναλλαγήτουωρα­ ρίου του και τη μειωτική διαφοροποίηση των καθηκόντων που ασκούσεμεεπιτυχίαγιασειράετών,και,τελικά,δενέδωσεέστωίχνος 15 εξήγησης που θαήτανδυνατό,ακόμακαι έμμεσα,ναανταποκριθεί στηστοιχειώδηαπαίτησητωνκανόνωντηςχρηστήςδιοίκησηςγιααι­ τιολογία. Ο καθ'ουηαίτησηδεν ασχολήθηκε μετους ισχυρισμούς αυτούς. 20 Η αγόρευση του εξαντλήθηκε με την ανάπτυξητης άποψης πως η προσβαλλόμενη απόφασηδενείναιεκτελεστήδιοικητικήπράξηαλλά πράξηεκτέλεσηςπροηγούμενης· που δεν προσβλήθηκε και που εκφεύγει πλέον τουαναθεωρητικούελέγχου. Η συζήτησηδεναφορού­ σε στην εννοιολογικήδιαφοράτων δύοόρων καιηαντιγνωμια πε- 25 ριορίστηκε πλέον στις έννομεςσυνέπειες όσων αποφασίστηκανστις 2/8/89,τα οποία, ούτως ή άλλως, συνδέονται με την επιστολή της 14/1/

1. Απόόσαείναιδυνατόννασυναγάγουμεαπότοπεριορισμένο υλι- 30 κότουφακέλου,στις2/8/89θεωρήθηκεπωςεπήλθεοχρόνοςγιατην υλοποίηση σχεδίων για την αναδιάρθρωση των υπηρεσιών του καθ'ουηαίτηση. Οιλεπτομέρειες δεναφορούνστοεπίδικοζήτημα. ΕνδιαφέρειηεπιλογήτριώνυπαλλήλωνγιατιςθέσειςτουΑνώτερου ΛογιστικούΛειτουργούκαιΕσωτερικούΕλεγκτή,καιτουαιτητή,που 35 μέχριτότεήτανΠροϊστάμενοςΦόρουΚαθαριότητας,γιατηθέσητου ΛογιστικούΛειτουργούΑ'. Σύμφωναμετακαταγραφένταστοπρα­ κτικό,οαιτητήςθααναλάμβανεκαθήκονταστηΧονδρικήΑγορά. Δεγνωρίζουμε γιατουςάλλους,αλλάστοναιτητήδεγνωστοποι- 40 ήθηκε οποιαδήποτε απόφαση· ούτε δημοσιοποιήθηκε οτιδήποτε με οποιοδήποτετρόπο. Δεζητήθηκεαπότοναιτητήνααναλάβει καθή­ κονταστηΧονδρικήΑγοράκαιαφέθηκεναασκείτακαθήκοντατου στα Κεντρικά Γραφεία για 3 1/2 ολόκληρα χρόνια ακόμα. Στις 1774 4 Α.Α.Δ. Παύλου ν.Δήμου Λεμεσού Κωνσταντινίδης, Δ. 19/11/92,μεταξύάλλων,λήφθηκεηακόλουθη απόφαση; 5 10 "Μεαφορμήτηςδιάφορεςτοποθετήσειςκατάτηνδιάρκειατου προηγούμενουθέματοςοΔήμαρχοςεισηγήθηκεόπωςσυζητηθείτο θέματηςεφαρμογήςτηςαναδιάρθρωσης. Ηεγγραφήτουθέματος έγινε αποδεκτήκαι ο Δήμαρχος εισηγήθηκε όπως εφαρμοστεί η αναδιάρθρωσηαπότην 1/1/
2. Η πιο πάνωεισήγησηέγινεομόφωνα δεκτήαπότα μέλη του Σώματος." Ακολούθησεηεπιστολήημερομηνίας 14/1/93 πουαποτελούσετην πρώτηκαιμοναδικήεπίσημηπληροφόρησητου αιτητή,ηοποία και προκάλεσετηνπαρούσαπροσφυγή. Παραθέτωτοουσιώδεςαπόσπα15 σμάτης: 20 25 30 "ΈχωτηντιμήνασαςπληροφορήσωότιτοΔημοτικόΣυμβού­ λιο κατάτις συνεδρίες τουστις 2.8.1989και 19.11.92 αποφάσισε όπως σας διορίσει αναδρομικώς απότην 1.1.1988στηθέσητου ΛογιστικούΛειτουργούΑ' (Υπεύθυνος Χονδρικής Αγοράς), με την εγκεκριμένη κλίμακαμισθοδοσίας Α8-9, δηλαδήΛΚ 2272 Χ 111- 3493καιΛΚ 2821 Χ 136-
3. Συνεπεία της τοποθέτησης σας, η ημερομηνία προσαύξησης σαςείναιη1.2.1988,μεβασικέςετήσιεςαπολαβέςΛΚ 3501.-,πλέ­ οντιμαριθμικόεπίδομακαιοισχετικές αυξήσεις. ΗανάληψητωνκαθηκόντωνσαςθαγίνειτηΔευτέρα, 1η Φεβρουαρίου1993." Η εισήγησητου καθ'ουηαίτηση πως η εκτελεστήαπόφαση λή­ φθηκεστις2/8/89, οφείλεται σεσύγχυσητων αρχώνως προςτηντε­ λείωσηεκτελεστήςδιοικητικήςαπόφασηςκαιεκείνωνωςπροςτοπό35 τεσυντελείται ηαναγκαίαγνώσηπουενεργοποιεί τηνπροθεσμίατων 75 ημερών του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος. Επειδήοαιτητής, στις21/9/89, μεεπιστολήτουπροςτονκαθ'ουηαίτηση διαμαρτυρή­ θηκε με τρόπο πουαποκαλύπτειγνώσητων "αποφάσεων"πουλή­ φθηκανστις2/8/89,όπωςτιςπληροφορήθηκεαπότη Συντεχνίατου, 40 μεταξύτωνοποίωνκαιτηντοποθέτησητουωςΛογιστικούΛειτουρ­ γούΑ στηΧονδρικήΑγορά,υποστηρίζει οκαθ'ουηαίτησηότιείναι αργάγιαναασκήσειτώραπροσφυγή. Πολύλιγότερο αφούτότε, με­ τάτην επιστολή τουεκείνη,ηοποίαπρέπεινασημειωθεί παρέμεινε αναπάντητη,άσκησετηνπροσφυγή578/92 κατάτουκύρουςτωνπρο1775 Κωνσταντινίδης,Δ. Παύλου ν.ΔήμουΛεμεσού

(1994)αγωγώνστις θέσειςΕσωτερικού ΕλεγκτήκαιΑνώτερουΛογιστικού Λειτουργού. Στοπλαίσιο αυτήςτηςσυζήτησης οαιτητής ισχυρίστη­ κε διαξευτικά πως ανακλήθηκαν οι αποφάσεις της 2/8/89,γεγονός πουοδήγησε στην απόσυρσητης προσφυγής578/92, στηλήψη νέας απόφασης στις 19/11/92,και στην άσκηση ξεχωριστής προσφυγής 5 (Παύλου ν.Λήμον Λεμεσού

(1993)4 ΑΛΑ 2687),κατά των νέων προαγωγών. Ανταπάντησε οκαθ'ουηαίτησηπωςηπροαγωγή του στηθέσηΛογιστικούΛειτουργούΑ' ήταναλληλένδετη μετηντοπο­ θέτησητουστηΧονδρικήΑγοράκαιπωςδεμπορούσενααποδέχεται τημιαεισπράττονταςαυξημένομισθόαπότο 1989καινααπορρίπτει 10 τηνάλλη. Όλααυτάμουφαίνονταιάσχετα. Αναζητούμε τοχρόνοτηςγνώ­ σηςως προσδιοριστικό τηςέναρξηςτηςπροθεσμίαςτων 75 ημερών, μεδοσμένητηνύπαρξηεκτελεστήςδιοικητικήςπράξης.Δενπροστρέ- 15 χουμε σεόσαπληροφορήθηκεανεπίσημαο πολίτης ήσεόσανόμισε για ναπροσδώσουμε εκτελεστότητα σεδιοικητικήενέργεια. Η διοι­ κητικήπράξηείναι μονομερής. Ηφύσητηςπροσδιορίζεται απότο περιεχόμενοτηςόπωςτοκαθορίζεικατάεξουσιαστικήβούλησητοδι­ οικητικόόργανο,ηδεεκτελεστότητα τηςείναισυναρτημένηπροςτην 20 επέλευσηή μη,ως εκ της ίδιαςτης έκδοσης της, έννομων αποτελε­ σμάτων. Απαραίτητοσυστατικόπροςτελείωσηδιοικητικήςπράξηςατομι­ κού περιεχομένου όπωςησυζητούμενη,είναι ηεξωτερίκευση της με 25 δημοσίευση ήγνωστοποίηση. Διαφορετικά,αποτελεί εσωτερικόζή­ τημα - internum σύμφωνα μετολατινικό όρο - χωρίς οντότηταστο χώροτουδικαίουαπότηνάποψητηςδημιουργίαςέννομωναποτελε­ σμάτων. Ηυπόθεση Iordanis G. fordanou (Νο.1) v. The Republic

(1966)3C.L.R.308,πουεπικαλέστηκε οαιτητής,αφορούσεσε μετά- 30 θέσηκαιείναιχαρακτηριστική. 'Οποια και αν ήταν η βούληση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 2/8/89,η μη δημοσίευση ή γνωστοποίηση οποιασδήποτεαπόφασης στοναιτητή,τηναφήνειατελή. Δελέχθηκετίποτεστοναιτητή,δεντου 35 δόθηκεοποιαδήποτεεντολή,ηάσκησητωνκαθηκόντωντουσταΚε­ ντρικάΓραφείαδενδιαταράχθηκεκαιδενυπήρχεοτιδήποτεεναντίον του οποίουθαμπορούσε ναστραφεί. Όμως,όλαδείχνουν πωςδεν ήτανκανηπρόθεσητουΔημοτικού Συμβουλίου ναπάρειεκτελεστή απόφασηστις 2/8/89. Ταίδιαταπρακτικά (βλέπε σελίδα 10)χαρά- 40 κτηρίζουν τα προκύψαντααπότις συζητήσεις και τις ψηφοφορίες πουπροηγήθηκανως"προτάσειςαναφορικάμετηνπλήρωσητωνθέ­ σεωνπουπροκύπτουναπότηναναδιάρθρωση". Αφούαφέθηκεοαιτητήςστηθέσητουχωρίςνατουγνωστοποιηθεί οτιδήποτεγιαπερισ1776 4 Λ.Α.Δ. 5 Παύλου ν.Δήμου Λεμεσού Κωνσταντινίδης, Δ. σότεροαπότρίαχρόνια,στις 19/11/92,όπωςκαιπάλιαναφέρεταιστα πρακτικά, αποφασίστηκε η εφαρμογή της αναδιάρθρωσης, πράγμα πουσημαίνειπωςκαιτοΔημοτικόΣυμβούλιοαντιλαμβανότανπως μέχριτότεδενείχεαποφασιστεί. Τελικά,ηεπιστολή της 14/1/93,που περιέχει τηνπροσβαλλόμενη απόφαση,αναφέρεταισε απόφασητου Δημοτικού Συμβουλίου που λήφθηκε "κατάτις συνεδρίες του στις 2/8/1989και 19/11/92"και,επιπρόσθετα,σεαναδρομικόδιορισμό. Τογεγονός ότικαταβαλλόταναυξημένοςμισθόςστοναιτητήαπό 10 το 1989μπορείναείναιλόγοςπροβληματισμούτουΔημοτικούΣυμ­ βουλίου,αλλάδεναλλοιώνει τηνκατάσταση. Οαιτητήςδίνειτηδι­ κήτουεξήγησηγι' αυτόαλλάεκείνο πουέχεισημασία είναιότικαι εφόσον υποδηλώνει εκτελεστή απόφασηγιαπροαγωγήτουαπό τό­ τε,δενείναιδυνατόνναισχυρίζεται τοΔημοτικό Συμβούλιο ότιτέ15 τοιαπροαγοίγήείναιαλληλένδετη μεεκτελεστήαπόφασηγιαμετάθε­ σητουστηΧονδρικήΑγορά. Δε μιλούμεγιαθέση στο πλαίσιοσυ­ γκεκριμένου οργανογράμματοςκαι είναιτο ίδιοτοΔημοτικό Συμ­ βούλιοπουφαίνεταινααποσύνδεσε εξαρχήςταδύοαφούκατέβαλ­ λε στον αιτητή τον αυξημένο μισθό, διατηρώνταςτον ταυτόχρονα 20 στην αρχικήτουθέση σταΚεντρικά Γραφεία. Καιενώκαταβαλλό­ τανστοναιτητήαυτόςομισθός,ήτανστις 14/1/93πουγιαπρώτηφο­ ράτουγνωστοποιήθηκαντακαθήκονταπουθαέπρεπεναασκείως ΛογιστικόςΛειτουργός Α', 25 Ταπρακτικάτης2/8/89 δεν αποκαλύπτουνεκτελεστή απόφαση. Τα αποφασισθένταστις 19/11/92δεν συνιστούσαν ανάκλησηοποι­ ασδήποτεαπόφασηςπουαφορούσεστον ίδιοτοναιτητήκαιοδιαζευτικός ισχυρισμός του τελευταίου προς την κατεύθυνση αυτή,δε δικαιολογείται. Τογεγονός όμως είναιπωςηεπιστολή της14/1/93 30 δενήτανπράξηεκτέλεσης. Δεν υπήρχε μέχρι τις 19/11/92 απόφαση προςεκτέλεση. Λήφθηκε τέτοιααπόφασηστις 19/11/92 με αναφορά στησυνεδρία της2/8/89καιηεπιστολή της 14/1/93 αποτελούσε την εξωτερίκευση. Προσθέτωπωςαπότηνημερομηνία αυτή οαιτητής ανέλαβετανέακαθήκοντατου,όπωςόφειλεπλέον. Ηένστασητου 35 καθ'ουηαίτησηείναιαβάσιμηκαιαπορρίπτεται. Όπωςσημείωσα στηναρχή,δενυποστηρίχθηκεαπότονκαθ'ουη αίτησηη απόφασηγιατη μετάθεσητουαιτητήωςπροςτηνουσία. Η επιλογή αυτή δεν πρέπειναήταντυχαία. Δεν βλέπωπώς θα μπο40 ρούσεναυποστηριχθεί ηνομιμότητατης. Τοπρακτικότης19/11/92 γυμνό το ίδιο απόοποιαδήποτεαιτιολογία,παραπέμπει συμπερα­ σματικά σε εκείνο της2/8/89 πουκαιαυτόόμως δεναποκαλύπτει, όπωςορθάεπισημαίνειοαιτητής,τολόγοτηςμετάθεσηςτου. Ακού­ στηκαντότε φωνές ότιη μετακίνησητουδενθαεξυπηρετούσε αλλά 1777 Κωνσταντινίδης,Δ. Παύλου ν.Δήμου Λεμεσού

(1994)θαπαρέβλαπτετο συμφέρον της Υπηρεσίας. Διατυπώθηκαν ευνοϊ­ κάσχόλιαγιατηναπόδοσητουκαιεκφράστηκανπαράποναγιαπρό­ θεσηδυσμενούς μεταχείρισης τουγιακομματικούςλόγους. Αυτότο απέρριψεέναμέλοςτουΔημοτικούΣυμβουλίου,αλλάπροτάσειςως προςτοτιεπέβαλλε τοσυμφέροντηςΥπηρεσίας καιγιατί,δενυπήρ- 5 ξαν. Έγινεψηφοφορίακαιαπλώςκατεγράφητοαποτέλεσματηςκαι αυτό μεαναφορά στον αριθμότων Δημοτικών Συμβούλων που -ψή­ φισανυπέρήκατά καιστο πολιτικό τουςκόμμα. Η απόφασηείναι εντελώς αναιτιολόγητη και επομένως άκυρη. (Βλέπε σχετικά Ιωσηφίδονν.ΛήμονΛακατάμιας(\989)3Α.Α.Δ. 393,ΠέτροςΑποστόλου 10 ν.Συμβουλίου ΥδατοπρομηθείαςΛεμεσού

(1990)3 Α.ΑΑ 126 και Σπύρος Σπύρου ν. Κυπριακού ΟργανισμούΑθλητισμού

(1993)4 Α.ΑΛ. 1192). Αναφορά επίσης μπορεί ναγίνει στην υπόθεση Στέ· λιοςΛοΐζον ν.ΛήμονΛεμεσού

(1994)4Α.ΑΑ 931,στηνοποίακρί­ θηκεάκυρηκαιπάλιγιαπλήρηέλλειψη αιτιολογίας άλληαπόφαση 15 του Δήμου Λεμεσού που λήφθηκε και αυτή κατά τη συνεδρία της 19/11/92.) Ενπάσηπεριπτώσει,όσασημείωσα αντανακλούσαν προσεγγίσεις τουΑυγούστου του 1989. Η απόφαση της 19/11/92 διεύρυνε τοκενό 20 αφούδεναναφέρθηκεσε όσαθαπρέπειναμεσολάβησαν. Ούτεκαν στασφοδράπαράπονατουαιτητήόπωςταδιατύπωσεμετηνεπιστο­ λήτουτης21/9/89,καιστις εκκλήσεις τουναληφθείυπόψητουλάχιστονη μεγάληταλαιπωρίαστηνοποίαθαυποβαλλότανμετηνεπιβο­ λή νυκτερινού ωραρίουκαιηουσιαστικήυποβάθμισητουμετάαπό 25 30 χρόνια υπηρεσίας. Η επίκληση απότον αιτητή των υποθέσεων Sofocleous v. The Republic

(1982)3 C.L.R. 786 και loannidouv. Republic

(1983)3 C.L.R. 410 ως προς το στόχο της μετάθεσης και τουςπαράγοντεςπουδιαδραματίζουνρόλο,είχετη θέσητης. 30 Η προσβαλλόμενη απόφαση ως εντελώς αναιτιολόγητη, είναι άκυρη. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνει μεέξοδαυπέρτουαιτητή. 35 Ηπροσβαλλόμενη απόφασηακυρώνεται. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα υπέρτον αιτητή. 1778