← Κύπρος

clr/1994/1994_4_1854.pdf

(1994)14Σεπτεμβρίου, 1994 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΡΙΞΟΣΧΡ.ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,. Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 530/93) Προσφυγή βάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος —Λόγοι ακυρώσε­ ως — Προκατάληψη— Η άσκησηπροσφυγής από υπάλληλοενα­ ντίον τηςπροαγωγής τουαξιολογητή τουδενθεμελιώνει αφ'εαυτής προκατάληψη. 5 Προσφυγήβάσει τουΆρθρου 146τουΣυντάγματος— Τεκμήριο νομιμό­ τητας— Τοζήτηματηςαναφοράςτονδιορίζοντοςοργάνουστουςπρο­ σωπικούςφακέλους τωνυποψηφίωνεπί υπαλληλικήςπροσφυγής — Δεναπαιτείταιωςγενικήαρχήηεξειδικευμένηαναφοράτωνστοιχείων τωνφακέλων. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί —Προαγωγές—Προσόντα—Ηαντιμετώπι­ ση τουαυτού διπλώματος από τηνΕ.Ε.Υ. σεάλληαπόφασητης δεν αποτελεί προηγούμενομε δεσμευτικήισχύ — Και σταπλαίσια της αντίστοιχηςπροσφυγής τογεγονόςείναι άσχετο. 10 15 Ο αιτητήςπροσέβαλετηνπροαγωγήτουενδιαφερομένουμέρους στηθέση ΑνώτερουΛειτουργούΕκπαίδευσης(θέσηπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής). 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σεότι: 1.Απόταστοιχείαστηνπροκειμένηπερίπτωσηδενσυνάγεταιεμπά1854 4 Λ.Α.Δ. 5 Δημητριάδηςν. Δημοκρατίας θειαήπροκατάληψη. Διαφορετικάθαήτανπροβληματικήηλει­ τουργία των κρατικών υπηρεσιών αν η καταχώρηση αίτησης εναντίον ανωτέρου, που εκτελούσε χρέη αξιολογητή του προ­ σφεύγοντα, μπορούσε ναθεωρηθεί αυτόματα,χωρίς οτιδήποτε άλλο,προκατάληψηεναντίον του. Η νομολογία έχεικαθιερώ­ σει γενικότερη αρχήότι ηκατάθεσηαίτησης ακυρώσεως αιτητή εναντίοντηςπροαγωγήςτουαξιολογητήδεθεμελιώνειαφ'εαυ­ τήςπροκατάληψη: Κονφέττας ν. Λημοκοατίας(19S7) 3 ΑΛΛ.
  1. 10 Έχειτηθέσητηςηεπιγραμματικήδιατύπωσητου Κωνσταντινίδη,Δ.στηνυπόθεσηΙωάννηςΣ. ίωαννίοης v.Α.ΤΗ.Κ.. 15 "Η βαθμολογίααφοράστοχρόνο γιατον οποίογίνεταικαιδεν είναικεκτημένο πουμεταφέρεται." Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην απόδοση των δημοσίων υπαλλήλων και παράλληλα θα υπέσκαπτετοσύστημα αξιολόγησης. 20 Απότηνπαραπάνωσκιαγράφησηπροκύπτειότιοιαιτιάσειςγια προκατάληψηδενευσταθούν. Όπωςκαθιέρωσεηνομολογίατέ­ τοιαμομφήπρέπειναέχειπιοστερεήβάση. 25 30 35 40
  2. Ο αιτητής υπέβαλε ότι η αναφοράστους προσωπικούς φακέ­ λους είναι τόσο αόριστη πουδεν είναι δυνατός ο ακυρωτικός έλεγχος. Κατάτονουσιώδηχρόνοοι προσωπικοίφάκελοιήταν ενώπιον της Επιτροπής. Έχονταςυπόψητοτεκμήριο τηςκα­ νονικότηταςκαιεφόσονγίνεταιρητή μνείασεαυτούςστηναπόφάσημπορεί ναυποτεθεί ότι τουλικό πουπεριέχουν περιήλθε σεγνώσητης Επιτροπής. Πέραντούτουδενεπισημάνθηκε οτι­ δήποτε στο φάκελο που θα μπορούσε να αποδυναμώσει ήνα αντιστρατευθεί τηληφθείσααπόφαση. Ηνομολογίαυπήρξεδι­ στακτικήνααπαιτήσεισανθέμαγενικής αρχήςτην εξειδίκευση τωνστοιχείων πουείναι στους φακέλους.
  3. Τόσοοαιτητήςόσοκαιτοενδιαφερόμενοπρόσωποκατείχαντα προβλεπόμεναπροσόντααπότοσχέδιουπηρεσίας,τοοποίοδεν κάνει καμιά διάκριση ανάμεσα στους δύο διαφορετικούς τίτλους σπουδώνπουδιέθεταν. Η αντιμετώπισητου ίδιουδιπλώ­ ματοςαπότηνΕ.Ε.Υ. σεάλληαπόφασηδεναποτελείπροηγού­ μενο πουέχειδεσμευτική ισχύ. KaLστην παρούσα διαδικασία είναι άσχετο: ΝίκοςΝιχολαϊδης v.EJLY* Ας σημειωθεί ότι η Ε.Ε.Υ. κατέγραψε στην απόφαση της τα προσόντα του κάθε 1855 Δημητριάδηςν. Δημοκρατίας
(1994)υποψήφιουχωριστά καιδεν μπορείναισχυριστείκανείςσοβα­ ράότιηαξιολόγησητουςπάσχειμεοποιοδήποτετρόποκαιιδι­ αίτερααπόέλλειψηέρευνας. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Koufettas v.Republic
(1987)3C.L.R. 1614, 10 Ιωαννίδηςv. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1994)4ΑΛΛ. 462, Loucaa.o. v.Republic
(1989)3C.L.R. 672, 15 Πλιάδηςκ.ά.ν.Χριστοφή
(1991)3ΑΛΛ. 25, Republic v.Roussos
(1987)3C.LJi. 1217, Χαρής v.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2346, 20 Προδρόμουχ,ά.ν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 29, ΝικολαΤδηςv. Ε.Ε.Υ.
(1991)4ΑΛΛ.
  1. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτης Επιτροπής,μετην οποία προάχθηκε σε Ανώτερο Λειτουργό Εκπαίδευσης τοενδιαφερόμενο πρόσωπο αντί ο αιτητής. 30 Ο αιτητής παρουσιάστηκε αυτοπροσώπως. Γ.ΣτνΧιανίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ωνη αίτηση. 35 Α. Κωνσταντίνου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. wit. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Αίτηματηςπροσφυγής είναιηακύρωσητηςαπό- 40 φάσηςτηςκαθήςηαίτησηΕπιτροπής(Ε.Ε.Υ.)ημερ.27/4/
  2. Μεαυ­ τή είχεπροαχθεί από 1/6/93 σεΑνώτεροΛειτουργό Εκπαίδευσηςτο ενδιαφερόμενοπρόσωπο Τρύφων Πνευματικός. Ηθέσηανήκειστο Τμήμα Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης και ταξιθετείταισαν 1856 4ΑΛΛ. Δημητριάδης ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. πρώτουδιορισμού καιπροαγωγής. Είχε 13 υποψηφίους. Ωστόσομόνον 6ήτανπροσοντούχοι σύμ­ φωναμετιςδιατάξειςτουοικείουσχεδίου υπηρεσίας.Στηνπροφο5 ρικήεξέταση από τηΣυμβουλευτική Επιτροπή(Σ.Ε.)προσήλθανοι
  3. Αιτητής καιενδιαφερόμενος αξιολογήθηκαν σαν"καλός"και "πάρα πολύκαλός"αντίστοιχα. Η Σ.Ε.σύστησετοντελευταίο και δύοάλλους. Οαιτητήςαποκλείστηκε διότι,όπως αναφέρειη Σ.Ε., "υστέρησε στην απόδοση του στην προσωπική συνέντευξη". Η 10 Ε.Ε.Υ.,που επιλήφθηκε στησυνέχεια του ζητήματος, ανέτρεψε τη Σ.Ε. Αφούέλαβευπόψητηναρχαιότητα, τηναξίακαιταπροσόντα τουαιτητήτον περιέλαβε στον τελικόκατάλογο μαζί μετον ενδια­ φερόμενο καιτρίτουποψήφιο. 15 Κατάτη συνέντευξη από τηνΕ.Ε.Υ.οΔιευθυντής Ανώτερηςκαι Ανώτατης Εκπαίδευσης θεώρησε "πολύ καλό"τον αιτητήκαι "πά­ ραπολύ καλό" τονενδιαφερόμενο. Τηνίδια εντύπωση σχημάτισε γιατον αιτητήκαιηΕ.Ε.Υ.,αλλά βρήκετον ενδιαφερόμενο "εξαί­ ρετο". Παρεμπιπτόντως,τοαποτέλεσμα τηςπροφορικής εξέτασης 20 λήφθηκε υπόψη,σύμφωνα μετοπρακτικότης επίδικηςαπόφασης, σαν"συμπληρωματικό στοιχείο γιατηναξίατους". Κάμνονταςτην αξιολογική σύγκρισητωνδύουποψηφίων η απόφαση,αφού διαπι­ στώνειισοδυναμίασταπροσόντα,παρατηρείότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπερέχει ελαφράτου αιτητή στην αξία (βαθμολογίες και 25 ιδιαίτεραστις δύοτελευταίες -συνέντευξη- περιεχόμενο φακέλων). Επισημάνθηκεπεραιτέρωότιοαιτητήςείναιαρχαιότεροςστηνυπη­ ρεσία,αλλάηΕ.Ε.Υ. δικαιολόγησε τηνεπιλογήτηςβασιζόμενη στην υπέρτερη αξίατουπροαχθέντος. 30 35 40 Οαιτητής,πουπαρουσιάστηκε μόνος του, επιζητείακύρωσητης προαγωγής γιατους παρακάτωλόγους, πουανέπτυξε μεπληρότη­ ταπαρόλοπουδενείχετηβοήθειαδικηγόρου:
(1)ΚακάηΕ.Ε.Υ. έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην υπηρεσιακή έκθεσηγιατοέτος 1989-1990γιατί ήταν προϊόνπροκατά­ ληψης. Σχετικήτουένσταση ημερ.7/11/90είχε απορριφθεί. Αςσημειωθεί ότιγιατηχρονιάεκείνηβαθμολογήθηκε με37.
(2)ΗΕ.Ε.Υ.ενεργώντας χωρίς τηδέουσα έρευνακαι τελώντας υπόπραγματική πλάνη δεν έλαβε υπόψη τις υπηρεσιακές τουεκθέσειςτωνετών 1978-1979και 1979-1980. Συγχρόνως καταχράστηκετηνεξουσία της.
(3)Η αιτιολογία τηςεπίδικηςαπόφασηςαναφορικάμετιςβαθ1857 Νικήτας, Δ. Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας
(1994)μολογίεςτωνδύοτελευταίων χρόνων είναιλανθασμένη.
(4)Ηαναφορά στο περιεχόμενο των φακέλωναπότηνΕ.Ε.Υ. είναιασαφής. 5
(5)ΗΕ.Ε.Υ. δενέκαμετηδέουσαέρευνασχετικά μεταπροσό­ ντατουαιτητή. Και,τέλος,
(6)Παράνομαδόθηκευπερβολικήσημασίαστησυνέντευξη. 10 Αρχίζω μετον πρώτο λόγοακύρωσης. Είναιο ισχυρισμός του αιτητήγια προκατάληψητουπροϊσταμένου καιαξιολογητή του Ι. Λυσιώτηαπέναντιτου. Οαιτητήςκάλεσετοδικαστήριονασυμπε­ ράνειότιηενλόγωέκθεσηέχεισυνταχθείκατάτρόπομεροληπτικό. Κι αυτόγιατί το 1984 καταχώρησε στο Ανώτατο Δικαστήριο την 15 υπ' αρ.284/84 προσφυγή (Δημητριάδη ν. Δημοκρατίας
(1992)4 Α.ΑΑ 627) που στρεφότανκατάτηςπροαγωγήςτου κριτήτου σε Επιθεωρητή Ηλεκτρολογίας, ηοποίακαι ακυρώθηκε. Το γεγονός αυτόσεσυνδυασμό μετοότιηβαθμολογίατουτωνάλλων χρόνων κυμαινόταν μεταξύ 38και 39δείχνει μεροληπτικότητα. Πρέπεινα 20 σημειωθεί ότιηακυρωτικήαπόφασηεκδόθηκεμετάτονκαταρτισμό τηςέκθεσης στις 19/2/
  1. Κατά την άποψημου απόταπαραπάνωστοιχεία δε συνάγεται εμπάθεια ή προκατάληψη.Διαφορετικά θα ήταν προβληματική η 25 λειτουργίατωνκρατικώνυπηρεσιώνανηκαταχώρησηαίτησηςενα­ ντίον ανωτέρου, που εκτελούσε χρέη αξιολογητή του προσφεύγο­ ντα,μπορούσε ναθεωρηθεί αυτόματα,χωρίς οτιδήποτεάλλο, προ­ κατάληψηεναντίον του. Υπενθυμίζω ότι ηνομολογία έχεικαθιε­ ρώσειγενικότερη αρχήότι ηκατάθεσηαίτησης ακυρώσεως αιτητή 30 εναντίον τηςπροαγωγήςτουαξιολογητή δεθεμελιώνειαφ' εαυτής προκατάληψη: Κονφέττας ν.Δημοκρατίας(\%1)3Α.ΑΛ.
  2. Ταστοιχεία όμωςπουπεριστοιχίζουν τοθέμααποκλείουνκάθε ενδεχόμενο μεροληψίας. Πρέπεινα έχουμε υπόψηότι οκ.Λυσιώ- 35 της συμμετείχεστην τριμελήομάδακριτών απότο 1984, πουοαιτητήςκαταχώρησετηνπροσφυγήτου. Κι όμωςτον βαθμολογούσε πάνταμετογενικόχαρακτηρισμό"εξαίρετος"(βλέπεερ.3Β,45,48 και 81 τουφακέλουτωνυπηρεσιακών εκθέσεων του). Τοπαράπο­ νοτουαιτητήείναιότιγιατο 1989-1990ηβαθμολογίατουείναιχα- 40 μηλή. Αυτόοφείλεταιστοότιβο#μΌλογήθηκεμε9στοστοιχείο'*γενική συμπεριφοράκαιδράση"ενώγιατον επόμενο χρόνο πήρε 10 μονάδες. Πρέπει όμως ναυπομνησθεί ότι ο βαθμός37γιατο έτος πουπαραπονείταισημαίνειπάλινεξαίρετουπάλληλο[(Καν.29των 1858 4 Α.Α.Δ. 5 Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρησις και Αξιολόγησις) Κανονισμώντου 1976 (Κ.Δ.Π.223/76)]. Καιπεραιτέρωαπότο 1984, πουκρίνεται η απόδοσηκαιηικανότητατουαιτητήμετησυμμετο­ χήτουκ. Λυσιώτη, ηαξιολόγηση τουγιατο συγκεκριμένο στοιχείο ήτανπάντοτε
  3. Γιατηνπερίοδο 1991-1992αυξήθηκεσε
  4. Δενπαρατηρείταικανμείωση βαθμολογίας από προηγούμενοχρόνο. Στο σημείο αυτό έχει τη θέση της η επιγραμματική διατύπωση του Κωνσταντινίδη, Δ. στην υπόθεση Ιωάννης Σ. Ιωαννίδης ν. 10 Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.1)
(1994)4 AAA 462: "Η βαθμολογία αφοράστοχρόνο γιατον οποίο γίνεται καιδεν είναικεκτημένο που μεταφέρεται." 15 Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θαείχεδυσμενείς επιπτώσεις στην απόδοσητων δημοσίων υπαλλήλων καιπαράλληλα θαυπέσκαπτε τοσύστημα αξιολόγησης. Από τηνπαραπάνωσκιαγράφησηπροκύπτειότιοιαιτιάσειςγια 20 προκατάληψηδενευσταθούν. Όπωςκαθιέρωσεηνομολογία τέτοια μομφήπρέπει να έχει πιό στέρεηβάση: Βλέπε σχετικάYiannoulla Louca a.o. v.Republic
(1989)3 C.L.R. 672, Σπύρος Ηλιάδης και Άλλην.ΧρυσόστομουΧριστοφή
(1991)3Α.Α.Δ.
  1. 25 30 Γιαναεξετάσουμε τηδεύτερη εισήγηση θαήτανπροτιμότερο να καταγράψουμε εδώ το σχετικό μέρος της επίδικης απόφασηςπου πραγματεύεταιτονπαράγοντα"αξία": "Αξία: Γιατηνεπιμέτρηση τηςαξίαςηΕπιτροπήλαμβάνειυπόψητοπεριεχόμενο τωνπροσωπικών φακέλωνκαιτωνφακέλων υπηρεσιακών εκθέσεων, το σύνολο των υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων με ιδιαίτερη βαρύτητα στις τελευταίες και ως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης για την αξία τους, την εντύ­ πωσηπουαποκόμισε κατάτις προσωπικές συνεντεύξεις." 35 40 Στησυνέχεια παρατίθεταιηβαθμολογία των 6τελευταίων σχο­ λικών ετών,δηλαδή,από 1980-1981μέχρι και 1991-
  2. Σταδεδο­ μένα αυτά ο αιτητής στήριξε την εισήγηση του πως δεν συνεκτιμή­ θηκαν OLεκθέσεις 1978-1979και 1979-
  3. Καταρχήν ο ισχυρισμός αντικρούεται απότο ίδιο το πρακτικόπου αναφέρει ότι λή­ φθηκευπόψητοσύνολο των εκθέσεων. Μόνον πουηΕ.Ε.Υ.έδωσε (&ρύτητα στα 6προηγούμενα χρόνια με ιδιαίτερη έμφαση σταδύο τελευταία. Η ενέργεια τηςήτανκαθόλανόμιμη καισύμφωνη μετις επιταγέςτης νομολογίας: Δημοκρατία ν.Ρούσσος
(1987)3 Α.ΑΛ. 1859 Νικήτας,Δ. Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας
(1994)1217καιΧαρήςν.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.2346. Είναι ορθόν, όπως εισηγείται ο αιτητής,ότι ηκάποιαυπεροχή τουενδιαφερομένουστηβαθμολογίαεντοπίζεταιμόνονστοντελευ­ ταίο χρόνο 1989-1990αντίσταδύοτελευταίαχρόνιαόπωςλανθα- 5 σμένααναγράφεταιστηναπόφαση. Οαιτητήςείχε37έναντι38του ενδιαφερόμενουπροσώπου. Φαίνεταιόμωςπωςπρόκειταιγιαλά­ θοςχωρίςσημασίαδιότιόλεςοιβαθμολογίεςαναγράφονταιστησυ­ νέχεια στην ίδια απόφασησωστά. Αλλωστε γίνεται αναφοράσε "ελαφρά υπεροχή" που στηρίζεται και στο αποτέλεσμα της συνέ- 10 ντευξης όπωςκαισε άλλους παράγοντες. Υπό αυτέςτις συνθήκες δεστοιχειοθετείται πλάνηπερίταπράγματα. Ο αιτητής υπέβαλε ότι ηαναφοράστους προσωπικούςφακέ­ λους είναι τόσο αόριστη που δεν είναι δυνατός ο ακυρωτικός 15 έλεγχος. Κατάτον ουσιώδη χρόνο οι προσωπικοί φάκελοιήταν ενώπιον της Επιτροπής.Έχονταςυπόψητοτεκμήριο τηςκανονι­ κότητας και εφόσον γίνεται ρητή μνεία σε αυτούςστηναπόφαση μπορούμε ναυποθέσουμε ότιτο υλικό πουπεριέχουν περιήλθε σε γνώσητης Επιτροπής.Πέραντούτουδεν επισημάνθηκε οτιδήποτε 20 στο φάκελο που θα μπορούσε να αποδυναμώσει ήνααντιστρατευθεί τηληφθείσα απόφαση. Ηνομολογία υπήρξεδιστακτική να απαιτήσει σαν θέμαγενικής αρχήςτην εξειδίκευσητων στοιχείων που είναι στους φακέλους. 25 Έρχομαι στο επιχείρημαπερί προσόντων. Καιοι δύοείναικά­ τοχοι διδακτορικού διπλώματος. Ο ενδιαφερόμενος το απέκτησε στηστατιστικήενώοαιτητήςστιςκοινωνικές επιστήμες. Προηγου­ μένως ο ενδιαφερόμενος πήρε Μ.Α. στα μαθηματικάσταπλαίσια τηςστατιστικήςεπιστήμης. Τοίδιομεταπτυχιακόέχεικαιοαιτητής 30 αλλά στα παιδαγωγικά. Φαίνεταιπως σε άλλη υπόθεση (Ανδρέας Προδρόμου και Άλλοςν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ.29) ηΕπι­ τροπήείχεαποφασίσειότι το ίδιο Μ.Α. (απότον αιτητήσεεκείνη τηνυπόθεση)προσιδιάζειπερισσότερο προςτακαθήκοντατωνλει­ τουργών τηςΔιεύθυνσης ΑνώτερηςκαιΑνώτατης Παιδείας. Έτσι, 35 κατάτην εισήγηση, έπρεπεναθεωρηθεί ότι πλεονεκτούσε στοντο­ μέατωνπροσόντων έναντιτουσυναδέλφουτου. Τόσοοαιτητήςόσοκαιτοενδιαφερόμενοπρόσωποκατείχαντα προβλεπόμεναπροσόντααπότοσχέδιουπηρεσίας,τοοποίοδενκά- 40 νει καμιάδιάκριση ανάμεσαστουςδύοαυτούςτίτλουςσπουδών. Η αντιμετώπιση του ίδιου διπλώματος απότην Ε.Ε.Υ.σε άλληαπό­ φαση δεν αποτελεί προηγούμενο που έχει δεσμευτική ισχύ. Και στηνπαρούσαδιαδικασίαείναιάσχετο:ΝίκοςΝικολαΐδηςv.Ε.Ε.Υ. 1860 4 Α.Α.Δ. 5 Δημητριάδης ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ.
(1991)4 Α.Α.Δ.2583. Ας σημειωθεί ότι η Ε.Ε.Υ.κατέγραψε στην απόφασητης τα προσόντα του κάθευποψήφιου χωριστά και δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς σοβαράότι ηαξιολόγηση τους πάσχει μεοποιοδήποτετρόποκαι ιδιαίτερααπόέλλειψη έρευνας. Καιητελευταία αιτίασηγιαακυρότητατης επίδικηςαπόφασης γιατο λόγο ότι ησυνέντευξη είχεδυσανάλογη επίδραση στην από­ φασηδεν είναι δυνατόνα επιτύχει. Η μνημόνευση στην απόφαση 10 ότιη εντύπωση απότηνπροσωπική συνέντευξη προσμέτρησε μόνο σαν συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης δεν αντικρούεται από κανέ­ να έγγραφοή άλλο στοιχείο. Ωςκατακλείδαθαμπορούσε ναλεχθεί ότι,όπωςαποκαλύπτουν 15 ταστοιχεία, φαίνεται ότι ο αιτητής είναι επίσης άξιχ>ςεκπαιδευτι­ κός πουθαμπορούσε μεάλλη ευκαιρίαναπροωθηθεί σε ψηλότερη θέση. 20 Γιατους παραπάνωλόγους ηαίτηση δεν μπορεί ναγίνει δεκτή. Η προσφυγήαπορρίπτεταιχωρίς έξοδα. Η προσφυγή απορρύντεται χωρίς έξοδα. 1861

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.