4 ΑΛΛ. 16Σεπτεμβρίου,1994 [ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣ ΕΓΚΩΜΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.578/93) 5 Προσφυγήβάσει τον Αρθρον 146τον Σνντάγματος — Αντικείμενο — Προϋποθέσειςπαραδεκτού— Τοζήτηματηςδυνατότηταςπροσβολής πράξεωντηςκεντρικήςδιοίκησηςαπόδιαφωνούντεςοργανισμούς το πικής αυτοδιοίκησης— ΗImprovement Boardof Strovolos v. The RepublicκαιηδιαφοροποίησητηςκριθείσαςπερίπτωσηςόπουοαιτητήςΔήμος αποτελούσε υφιστάμενη αρχήτου Υπουργού Εσωτερικών σύμφωνα με τοΆρθρο 18 τον περί Ρυθμίσεως Οδώνκαι Οικοδομών Νόμον, Κεφ.96—Η προσφυγήκρίθηκεαπαράδεκτη. 10 ΔιοικητικόΔίκαιο—Ιεραρχικόςέλεγχοςκαιδιοικητικήεποπτεία—Ο πε ρί ΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμος, Κεφ. 96. 15 20 ΗιεραρχικήπροσφυγήτουΆρθρον 18τονΝόμου—Δεν πρόκειταιγιαδι οικητικήεποπτείαήεπιτήρηση τουδημοτικούσυμβουλίου—Πρόκειταιγιαιεραρχικόέλεγχοαπόπροϊστάμενοόργανομέσωενδικοφανονς προσφυγής— ΟΔήμος τίθεταισε ιεραρχική σχέση με τον Υπουργό Εσωτερικών. ΗνομιμοποίησητουαιτητήΔήμουναασκήσειπροσφυγήκατά.του ΥπουργούΕσωτερικών επειδήοτελευταίος απεδέχθηιεραρχική προ σφυγήκατάτηςαπορρίψεωςαιτήσεωςτουενδιαφερομένουμέρουςγια άδειαοικοδομής, απότοναιτητήΔήμο,εξετάστηκεπροδικαστικά από το Δικαστήριο ωςζήτημαθεμελιακό. Η ιεραρχικήπροσφυγήτου εν διαφερομένουμέρουςκατάτηςαπορριπτικήςαπόφασηςτουΔήμουεπί 1893 ΔήμοςΈγκωμηςν. Δημοκρατίας
(1994)της αιτήσεως για χορήγηση άδειαςοικοδομής είχε ασκηθεί βάσει του Αρθρου 18τουπερίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,Κεφ.
- ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγήωςαπαρά δεκτη,αποφάσισεότι: 5
- Η νομιμοποίηση προς άσκηση προσφυγής διαφοροποιείται όταν εμπλέκεται αρχήτοπικήςαυτοδιοίκησης απότηνπερίπτωση όπου πρόκειται για δύο διαφορετικά όργανα της κεντρικής διοίκησης. Στηνυπόθεση Improvement Board of Strovoios v.TheRepublic 10
(1983)3C.L.R. 434,συζητήθηκεκαιέγινεαποδεκτήηαρχήότιΣυμ βούλιο Βελτιώσεως, σαν οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης που αποτελείται και απόαιρετά μέλη, νομιμοποιείται στην κατάλληλη περίπτωση να προσβάλει πράξητης κεντρικής διοίκησης που πα ραβλάπτειτασυμφέροντατου. 15 Ηδικαιολογητικήβάσητουκανόναμπορεί ευρύτερανααναζητηθεί στη φύσητων οργανισμών τοπικήςαυτοδιοίκησης. Είναιτα πρωτοκύτταρα της Δημοκρατίας πουέχουν την ευθύνη των κοινών σε τοπικόεπίπεδο,σταπλαίσιαπάντοτεπουοριοθετεί ονόμος. Ακό- 20 μη ο νόμος (στην περίπτωση των Δήμων ο Περί Δήμων Νόμος (Ν.115/85), όπως διαμορφώθηκε από τις πολλαπλές τροπολογίες που υπέστη) τους παρέχει αυτοτέλεια προσδίνοντας τους συνάμα τηναπαραίτητηκαιξεχωριστήαπότηδιοίκησηνομικήπροσωπικό τητα,συντελώντας έτσι στην ανεξαρτητοποίηση τους απόαυτήσε 25 μεγάλο βαθμό. Οι σκέψειςτηςαπόφασηςImprovement Boardof Strovoios,τονίζουντις διαφοροποιήσειςπουκαθιστούνδυνατήτη νομιμοποίηση οργανισμούτοπικήςαυτοδιοίκησηςναζητήσει μεαί τησητηνακύρωσηπράξηςτηςδιοίκησης. 30 2. Ητοπική αυτοδιοίκηση έχει απότο Νόμο διοικητική αυτοτέλεια απέναντι στακρατικάόργανα.Παράλληλαδιαθέτει και δημοσιο νομικήαυτοτέλειαγΐΛ τηνεκπλήρωση τωνσκοπώντης. EivaLκαι οι δύο δραστηριότητες απόρροια της νομικής προσωπικότητας της.Ανάμεσαστιςδιοικητικές αρμοδιότητες τωνΔήμων είναικαι 35 η έκδοση οικοδομικών αδειών στις περιφέρειες τους. Δεν είναι σωστό, όπως υπέβαλε ο αιτών Δήμος, ότι με τις διατάξεις του Αρθρου 18 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 ασκείται απλάδιοικητική εποπτεία στιςπράξεις τουΔή μου από τον Υπουργό Εσωτερικών του οποίου η απόφαση θα 40 μπορούσε ναπροσβληθεί μεαίτησηακυρώσεως απότοΔήμο σαν εποπτευόμενηαρχή. Οι διατάξεις του Αρθρου 18δεν αφορούν διοικητική εποπτεία ή 1894 4 Α.Α.Δ. 5 10 ΔήμοςΈγκωμηςν.Δημοκρατίας επιτήρηση. Ημόνηπρόβλεψηείναιησύσταση adhocοργάνουδη λαδή τουΥπουργού Εσωτερικών μετηνεπίσης ειδική αρμοδιότη ταναασκεί ιεραρχικόέλεγχοστις σχετικές πράξειςτουδημοτικού συμβουλίου σανυφιστάμενης αρχής μετηνκατάθεσηενδικοφανουςπροσφυγήςγιαουσιαστικήεξέτασητηςπράξης. Οπωςπαρα τηρεί οΠ.Δαγτόγλου "Γενικό Διοικητικό Δίκαιον" 1984σελ. 361 "ηεποπτείαδενέχειτηνέκτασητουιεραρχικούελέγχου".Μάλιστα τοεδ.3ρητάπροβλέπειότιηάσκησητηςιεραρχικήςπροσφυγής εί ναι προϋπόθεση εκτελεστότητας της απόφασης. Στην υπόθεση Improvement Boardof Strovoios, υπογραμμίστηκε ότιτα όρια άσκησης της διοικητικής λειτουργίας τωνΔήμων και τοπεριεχό μενοτηςκαθορίζεταιαπότοΝόμο. ΕδώτοΑρθρο 18θέτειτοΔή μοσειεραρχικήσχέσημετον Υπουργό Εσωτερικών. Γιατολόγο αυτόότιη προσφυγήτουΔήμουείναιαπαράδεκτη. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 20 MinisterofFinance v.PublicServiceCommission
(1968)3C.LR. 691, ImprovementBoardofStrovoios v.Republic
(1983)3C.LR. 434, 25 Οικονομίδηςv.Επιτροπής Δημόσιας Υγείας Κάτω Ακουρδάλιας κ.ά.
(1990)3Α.Α.Δ.928. Προσφυγή. 30 Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτων καθ' ωνη αίτησημε την οποία αποδέκτηκαν ιεραρχική προσφυγή εναντίον τηςαπόφασης τουαιτητήγια μηχορήγηση οικοδομικής άδειαςστοενδιαφερόμενο μέρος. Α. Αλεξάνδρου, για Τ. Παπαδόπουλο, γιατον Αιτητή. 35 Μ Μαλαχτον-Παμπαλλή, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' orvη αίτηση. Λ. Παπαφιλίππου, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος. 40 Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηκρίση μου αφορά μόνον τοπροδικαστικό ση μείο: κατά πόσον οαιτώνΔήμος Έγκωμης (εφεξής οΔήμος) νομι1895 Νικήτας,Δ. ΔήμοςΈγκωμηςν.Δημοκρατίας
(1994)μοποιείταιναζητήσειτηνακύρωσηαπόφασηςτουΥπουργού Εσω τερικώνημερ.21/5/93 μετηνοποίανανέτρεψεπροηγούμενηαπόφα σητουΔήμου να μηχορηγήσει οικοδομικήάδειαστο ενδιαφερόμε νο πρόσωπο Μ.Λουκαΐδου. Ηυπουργική απόφασηλήφθηκε στα πλαίσια ιεραρχικήςπροσφυγήςγιατηνοποίανκάμνειπρόβλεψητο άρθρο 18τουπερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου Κεφ.96 (ο Νόμος). 5 Η καθοριστική σημασία του ζητήματος για την τύχη της προ σφυγής ώθησε το δικαστήριο να εγκρίνει αίτημαγια την εκδίκαση 10 τουθεμελιακούαυτούερωτήματοςσανπροδικαστικούνομικούση μείου. Ταγεγονότα που δημιούργησαν τη διαφοράείναιαναμφι σβήτητα. ΗκαΛουκαΐδου είναιιδιοκτήτριαακινήτουτοοποίοκεί ταισταεδαφικάόριατουΔήμου. Η αίτησητηςγιααλλαγήτηςχρή σης του υποστατικού αυτού από κατάστημα σε εστιατόριο, αφού 15 συντελεσθούνοιαναγκαίεςμετατροπές, αρχικάδενέγινεδεκτήαπό την Πολεοδομική Αρχή. Ύστερα όμως απόσυμμόρφωση τηςιδιο κτήτριας μετιςυποδείξεις τουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως, που αφορούσαν στις διευθετήσεις για κατάλληλους χώρους στάθμευσης,εκδόθηκεπολεοδομικήάδειαγιατιςπροτεινόμενες με- 20 τατροπές. Στη συνέχεια η ενδιαφερόμενη αποτάθηκεστο Δημοτικό Συμ βούλιοΈγκωμηςγιαάδειαοικοδομής,ηοποίαείναιαπαραίτητηγια την μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής: άρθρο 25 3
(1)(ε)τουΝόμου. Ας σημειωθεί ότι μεβάσητις διατάξειςτουεδ. 2(α)του ίδιουάρθρουτοΔημοτικό Συμβούλιο είναι ηαρμόδια αρ χή για έκδοση άδειαςγια οποιαδήποτεπεριοχή πουβρίσκεται υπό τον έλεγχοτου. Ενώγιαοποιαδήποτεάλλη περιοχή,πουδενπερι λαμβάνεται σταδημοτικάόρια,ο οικείος Έπαρχος έχειτησχετική 30 αρμοδιότητα [άρθρο 3
(2)(β)]. Απορρίπτοντας την αίτησηο Δήμος πληροφόρησε τηνενδιαφερόμενη ότι: "αφού μελέτησετηνπιοπάνωπροτεινόμενη ανάπτυξηκαιλαμ βάνοντας υπόψη ταέντοναπαράπονα των περιοίκων ότι εξαι- 35 τίαςτηςυφιστάμενηςοχληρίαςστην ίδιαπεριοχή, επηρεάζονται οι ανέσεις τηςπεριοχής προκαλώνταςενόχληση/δυσχέρεια τόσο στους ίδιους όσον και στους διακινούμενους επί των τοιούτων οδώναποφάσισενατηναπορρίψει." 40 (επιστολή ημερ. 15/10/92 συνημμένο σαντεκ.3στην ένσταση). Ακολούθησε ιεραρχικήπροσφυγήτης ενδιαφερόμενης κατά της απορριπτικήςαπόφασηςτουΔήμουπου,ωςπροελέχθη,θεσπίζεται 1896 4 Α.Α.Δ. Δήμος Έγκωμης ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. από το άρθρο 18 του Νόμου. Προτού αποφασίσει υπέρ της ο Υπουργός είχε στη διάθεση του τις απόψεις που εξέφρασαν στο προκείμενο οΔήμος,οΔιευθυντής τουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως και ο ΈπαρχοςΛευκωσίας. Με την επιστολή του της 5 21/5/93 γνωστοποιήθηκε στην ενδιαφερόμενη ότι η ιεραρχική προ σφυγήτης έγινεδεκτήκαι ότι ηαπόφαση κοινοποιήθηκε στηναρ μόδιααρχήμετηνοποίανέπρεπεναεπικοινωνήσει "γιαναδιευθε τηθεί ηέκδοση της σχετικής άδειας". Πρόκειται για τηναπόφαση πουαποτελεί τοαντικείμενο τηςκρινόμενης προσφυγής. 10 Η δικηγόρος της Δημοκρατίας εισηγείται ότι ηπροσφυγή είναι απαράδεκτη. ΟπρώτοςλόγοςπουπροβάλλειείναιότιοΔήμος,που σύμφωναμετιςδιατάξειςτουάρθρου3είναιστο προκείμενοη αρ μόδιααρχή,δεν μπορεί,ακριβώςεξαιτίαςτης ιδιότηταςτουαυτής, 15 να στραφεί εναντίον της υπουργικής απόφασης για να επιδιώξει ακύρωσητης. Και γιαναυποστηρίξει την άποψη τηςηκα Μαλαχτού αναφέρεται στη διάταξητου άρθρου 18
(3)σύμφωνα με την οποίανμόνον"ομηικανοποιηθείςεκτηςαποφάσεωςτου Υπουργού δύναταιναπροσφυγήειςτοδικαστήριο". Ηφράση"ομη ικανοποι20 ηθείς"αναφέρεταιμόνο στον ιδιώτηπουζήτησε τηνέκδοση άδειας, αλλάδενμπορείναπεριλαμβάνειτηνίδιατηναρμόδιααρχή. Σε συμπλήρωση του επιχειρήματος της η δικηγόρος τηςΔημο κρατίαςαναφέρθηκεστις εξουσίες τουΕπαρχουγιατηνέκδοσηοι25 κοδομικών αδειών σε περιοχές πουείναι έξω απόταόριαΔήμου. ΚαιυποβάλλειότιοΈπαρχοςδενμπορείσανδιάδικοςσεπροσφυ γή να αμφισβητήσει παρόμοια απόφασητου Υπουργού Εσωτερι κών. Τούτοείναιαπόρροιατηςγενικήςαρχήςπουυιοθέτησε ηυπό θεση The Ministerof Finance v. ThePublicService Commission 30
(1968)3C.LR. 691,ότι διοικητικόόργανοδεν μπορείνα επιοιώξει την ανατροπήαπόφασηςάλλου διοικητικού οργάνου για το λόγο ότι συναποτελούν μέρος μιας ενιαίας κεντρικής διοίκησης. Αυτό ισχύει έστωκαιαντοέναόργανοαπολαμβάνειαυτοτέλειαςαπένα ντι στοάλλο. Παρατηρείσχετικάη ενλόγω απόφαση: 35 " underthisArticle
(146)onepart of theAdministration cannot make such a recource against another part of the Administration (andbyAdministration Imean,for thepurposes,atanyrate,of this Judgment,thecentral Administration oftheRepublic,ofwhichboth 40 the Applicant and the Respondent are parts, even though the Respondent isanindependent organ withinsuch Administration)." Θα ήταν λοιπόν αντινομικό και παράλογο αν υπήρχε δυνατότης προσφυγήςαπότοΔήμο μόνο. Θαείχαμεδύομέτρακαιδύο σταθ1897 Νικήτας, Δ. Δήμος Έγκωμης ν.Δημοκρατίας
(1994)μάγιατο IOLOθέμα, οπόταν, σύμφωναπάντοτε μετη συλλογιστική της καθής,θα υπήρχε ζήτημα αντισυνταγματικότητας του άρθρου 18
(3)vis-a-vizτοάρθρο28 του Συντάγματος. Παρατηρώότιηκατάστασηδενπαρουσιάζεταιη ίδιαότανεμπλε- 5 κεται αρχή τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην υπόθεση Improvement Boardof Strovoiosv.The Republic
(1983)3C.LR. 434, συζητήθηκε και έγινεαποδεκτήηαρχήότι Συμβούλιο Βελτιώσεως, σαν οργανι σμόςτοπικήςαυτοδιοίκησηςπουαποτελείταικαιαπόαιρετάμέλη,νο μιμοποιείται στηνκατάλληληπερίπτωσηναπροσβάλει πράξη τηςκε- 10 ντρικήςδιοίκησης πουπαραβλάπτειτασυμφέροντατου. Ηδικαιολογητική βάσητουκανόναμπορεί ευρύτερα νααναζη τηθεί στη φύσητων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναιτα πρωτοκυτταρατηςΔημοκρατίαςπουέχουν τηνευθύνητων κοινών σε τοπικό επίπεδο, στα πλαίσια πάντοτε που οριοθετεί ο νόμος. Ακόμη ονόμος (στηνπερίπτωση τωνΔήμων οΝ.115/85,όπωςδια μορφώθηκε απότις πολλαπλές τροπολογίες πουυπέστη) τους πα ρέχειαυτοτέλειαπροσδίνονταςτουςσυνάματηναπαραίτητηκαιξε χωριστήαπότηδιοίκησηνομικήπροσωπικότητα,συντελώντας έτσι στηνανεξαρτητοποίησητουςαπόαυτήσεμεγάλοβαθμό. Οι σκέψεις τηςαπόφασηςImprovementBoardof Strovoios,τονίζουντιςδια φοροποιήσεις πουκαθιστούν δυνατήτηνομιμοποίηση οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης να ζητήσει μεαίτηση την ακύρωσηπράξης της διοίκησης: "Local authorities are expected, within the sphere of their responsibilitiesandalwayssubjecttotheirauthority underthelaw,to giveeffect to what appears best for the locality they serve. There may be a conflict between the wider needs of the country, 30 safeguarded by central administration and local needs. Inasmuch as political responsibilityfor theactsoflocalauthorities doesnotvestin thecentral government, legalmeans must beprovidedforresolving a conflict, if there is any, between organs of central and local administration. Consequently, in an appropriate case, a recourse 35 may be taken by an improvement board against organs of central governmentforthereviewofthelegalityoftheiractionsaffectingthe interests of theimprovement board." Ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςεισηγήθηκε ότιη παραπάνωαρχή 40 δεν έχειεφαρμογήσε αυτήτηνυπόθεσηδιότι όπωςακριβώςτοθέ τει "ο Δήμος Έγκωμης, παρόλο που είναι αρχήτοπικής αυτοδιοί κησης,εμπλέκεται στο ζήτημαυπότην ιδιότητατουωςαρμόδιααρ χήμεβάσητοάρθρο3τουνόμουκαιγιαυτόδενείναιδυνατήηδια1898 15 20 25 4 Α.Α.Δ. ΔήμοςΈγκωμης ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. φοροποίηοήτου, γιασκοπούς του παρόντοςνόμου, από οποιαδή ποτεάλλη αρμόδιααρχήδυνάμειτουίδιουνόμου". Ανεξάρτητα απότοεπιχείρημαπουστηρίζεταιστηνιδιότητατου 5 Δήμου προβάλλεται σαν εναλλακτική και η εισήγηση ότι δε θεμε λιώνεται προσωπικό και άμεσο έννομο συμφέρον - προϋπόθεση απαραίτητητουάρθρου 146γιατηνάσκησηπροσφυγής- απόμόνο το γεγονός ότι ο Δήμος αποβλέπει στην"προστασία των ανέσεων τηςπεριοχήςκαιτωνπεριοίκων",πουενδεχόμενακαιαυτοίμετην 10 ιδιότητατου "περιοίκου" να μην έχουν κανδικαίωμαπροσφυγής. Στηνκαλύτερηόμωςπερίπτωσηηπροστασίατωνδικαιωμάτωντρί των προσώπων αποτελεί, όπως αποφασίστηκε στην Γεώργιος Οικονομίδηςν. ΕπιτροπήςΔημόσιας ΥγείαςΚάτωΑκονρδάλιαςκαι Άλλων
(1990)3Α.Α.Δ.928 "κατ' αντανάκλασινσυνέπεια" της ζη15 μίαςπουυπέστηοάμεσαθιγόμενος. Καισαντέτοιαδεθεμελιώνει άμεσο συμφέρον του Δήμου που επιτρέπει την υποβολή αίτησης ακυρώσεως. Ηαντεπιχειρηματολογίαέχειωςβάσητιςσκέψειςτηςαπόφασης 20 Improvement Boardof Strovoios, ανωτέρω,ηουσία τηςοποίας βρίσκεται στην παραπάνωπερικοπή. Η δ/νίςΑλεξάνδρου υποστή ριξεμεδιεξοδικότηταότι είναιδυνατήηγένεσηδιοικητικήςδιαφο ράς μεταξύ κράτους και νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, όπωςοΔήμος. ΣτηνυπόκρίσηυπόθεσηοΔήμοςνομιμοποιείταινα 25 προσβάλειτηνεπίδικη απόφασηγιατί
(1)βρίσκεταιστην ίδια μοίρα μεκάθεάλλοδιοικούμενο "δεδομένης τηςεποπτείαςτηνοποία όρ γανοκεντρικής διοίκησης (Υπουργός Εσωτερικών) άσκησε επίδι κήςτουαπόφασης"(άρθρο 18τουΚεφ.96)·και
(2)είναιαυτοτελής οργανισμός πουκαθιδρύθηκεαπότον οικείο νόμο μεδικήτουχω30 ριστή προσωπικότητα και χωρίς ιεραρχική εξάρτηση από την κε ντρικήδιοίκηση.Υποστήριξηστις θέσειςτηςη συνήγορος αναζήτη σε και στη διοικητικήθεωρία με αναφορέςστο Μ. Στασινόπουλο "Δίκαιον Διοικητικών Διαφορών"
(1974)σελ. 67-68 καιΠ.Δ. Δαγτόγλου "ΓενικόΔιοικητικό Δίκαιο" 1984 σελ.359-360. 35 Περαιτέρωέχειλεχθείότιη ιδιότητατουΔήμουωςαρμόδιαςαρ χήςδεναποκλείει τηνταύτισητου μετον "μη ικανοποιηθέντα" για τονοποίοπροβλέπει τοάρθρο 18
(3)καιοοποίος έχειδικαίωμανα προσφύγει στο δικαστήριο. Ολόγοςγιαυτόείναιπάλινηχωριστή 40 οντότητα τουΔήμου καιηδιάνόμου ανάθεσησε αυτόντων τοπι κώνυποθέσεων (άρθρο83τουπερίΔήμωνΝόμουαρ. 111/85). Έτσι στην περίπτωση που πλήσσονται τατοπικάσυμφέροντα ο Δήμος, λόγωτηςνομικής αυτονόμησηςτουκαισανοκατ' εξοχήνδιαχειρι στήςτωντοπικώνυποθέσεωνκαισυμφερόντων έχειτηνευχέρειανα 1899 Νικήτας, Δ. ΔήμοςΈγκωμηςν.Δημοκρατίας
(1994)αντιδικήσει με την κεντρική διοίκηση για την προστασία τους. Όπωςακριβώςο ιδιώτηςπουαισθάνεταιαδικημένοςαπόαπόφαση τηςαρμόδιαςαρχής. Προβάλλονταιοι ίδιοιπερίπουλόγοι γιαστοιχειοθέτηση τουεν- 5 νομού συμφέροντος του αιτητή. Περαιτέρω έχει λεχθεί ότι τούτο έχειτο στοιχείο τηςαμεσότηταςγιατίθίγει τηνυποχρέωση τουΔή μουκάτωαπότις διατάξειςτουάρθρου84
(1)(α)του Ν. 115/85 να διατηρεί τιςανέσεις στις περιφέρειες τουκαιναφροντίζειώστε να ' αποφεύγεταιηενόχληση καιηδυσχέρεια τωνπεριοίκων ήεκείνων 10 πουχρησιμοποιούν τουςδρόμους στις περιοχέςαυτές. Είδαμεπωςη τοπικήαυτοδιοίκησηέχειαπότονόμοδιοικητική αυτοτέλειααπέναντιστακρατικάόργανα.Παράλληλαδιαθέτεικαι δημοσιονομικήαυτοτέλειαγιατηνεκπλήρωσητωνσκοπώντης. Εί- 15 ναι και οι δύο δραστηριότητες απόρροιατης νομικής προσωπικό τηταςτους. Ανάμεσα στις διοικητικέςαρμοδιότητεςτωνΔήμωνεί ναικαιηέκδοσηοικοδομικώναδειώνστιςπεριφέρειεςτους. Δενεί ναι σωστό, όπως υπέβαλε ο αιτών Δήμος, ότι μετις διατάξειςτου άρθρο 18ασκείταιαπλάδιοικητικήεποπτείαστις πράξειςτουΔή- 20 μουαπότονΥπουργό Εσωτερικών τουοποίουη απόφαση θα μπο ρούσε ναπροσβληθεί με αίτησηακυρώσεως απότοΔήμο σανεπο πτευόμενηαρχή. Οι διατάξειςτουάρθρου 18δεναφορούνδιοικητικήεποπτείαή 25 επιτήρηση. Ημόνηπρόβλεψη είναιησύσταση adhocοργάνου δη λαδήτουΥπουργού Εσωτερικών μετηνεπίσηςειδικήαρμοδιότητα να ασκεί ιεραρχικό έλεγχο στις σχετικές πράξεις του δημοτικού συμβουλίου σανυφιστάμενηςαρχήςμετηνκατάθεσηενδικοφανούς προσφυγήςγιαουσιαστικήεξέτασητηςπράξης. Όπωςπαρατηρείο 30 Π. Δαγτόγλου "Γενικό Διοικητικό Δίκαιον" 1984 σελ. 361 "ηεπο πτείαδενέχειτηνέκτασητου ιεραρχικούελέγχου". Μάλιστατοεδ. 3 ρητά προβλέπει ότι η άσκηση της ιεραρχικής προσφυγής είναι προϋπόθεση εκτελεστότητας της απόφασης.Υπενθυμίζω τηνυπο γράμμιση μουστηνυπόθεσηImprovementBoardof Strovoios,ότι 35 ταόριαάσκησηςτηςδιοικητικήςλειτουργίαςτωνΔήμωνκαιτοπε ριεχόμενο τηςκαθορίζεταιαπότονόμο. Εδώτοάρθρο 18θέτει το Δήμο σε ιεραρχικήσχέσημετονΥπουργό Εσωτερικών. Φρονούμε γιατολόγο αυτόότι ηπροσφυγήτουΔήμουείναιαπαράδεκτη. 40 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χιορίς έξοδα. 1900