(1994)27 Σεπτεμβρίου, 1994 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ ΚΑΝΝΑΟΥΡΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 315/92) ΔημόσιοιΥπάλληλοι — Συστάσεις— Δεναπαιτείτο αιτιολόγηση τωνσυ στάσεωνβάσει τον νομολογιακούκαθεστώτοςπου δημιούργησεοπερί ΔημοσίαςΥπηρεσίαςΝόμοςτου 1967(Ν.33/67)εφόσοναυτέςσννήδαν με ταστοιχεία των φακέλων— Αν παρείχετο αιτιολογίαστις συστά σειςαυτήελεγχόταν στα πλαίσια τον ακυρωτικούελέγχου— Πλήρης 5 συμφωνία τωνσυστάσεωνμεταστοιχεία τωνφακέλων— Έκδηληυπε ροχήτωνενδιαφερομένωνμερών. Οαιτητήςπροσέβαλεμετηνπροσφυγήτουτηναπόφασητης ΕΑΥ. ναπροάξειστηθέσηΔιοικητικούΛειτουργού Α' ταενδιαφερόμεναμέρηαντίτουιδίου. 10 ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσισε ότι: 15 Είναιορθόν-όπωςεπεσήμανεηδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςχωρίς νααντικρουσθεί στο σημείο αυτό- ότι ηπαρούσα υπόθεσηπρέπεινα κριθεί στα πλαίσια του παλαιούνομοθετικού καθεστώτος πουδημι ούργησε ο ΠερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμος(Ν.33/67), όπως διαμορ φώθηκεαπότιςτροποποιήσειςπουυπέστη. Σύμφωνα,λοιπόν,μετην 20 προηγούμενη νομολογία δενήταναπαραίτητηηαιτιολόγηση τωνσυ στάσεων.Φτάνειναμηνυπήρχεδιάστασημεταστοιχείατωνφακέλων σεβαθμόπουναεξουδετερώνει τησύσταση. 1928 4Α.Α.Δ. Κανναουρίδηςν. Δημοκρατίας Ανηεισήγησητουπροϊσταμένουσυνοδευόταναπόαιτιολογίααυ τόμπορούσεναελεχθείδικαστικά. ΌπωςείπεηΟλομέλειαστηνΝιό βη ΠαπαϊωάννονκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίαςαν φανείότιηαιτιολο γία πουδόθηκεπάσχει,ηαπόφασημπορείναανατραπεί. 5 10 15 Ησυνολικήθεώρησητων στοιχείων του φακέλου ευνοεί τους εν διαφερομένουςκαιστηρίζειαπόλυτατηνεπιλογήτουςαπότοΔιευθυ ντή. Ηενδιαφερόμενη Ολγα Μαυρομμάτηυπερέχει σε όλα ταπεδία τουαιτητή. Ηαρχαιότητατηςαπέναντιστοναιτητήείναισυντριπτική. Ξεπερνάτα 10χρόνια. Περαιτέρωέχειπανεπιστημιακόδίπλωμαπου δεδιαθέτειοαιτητήςκαικαλύτερεςεκθέσειςεπίσειράετών. ΟΦίλιπ ποςΦιλίππουέχειμεντηνίδιααρχαιότηταμετοναιτητή,αλλάκατέχει πανεπιστημιακόδίπλωμακαιυπερέχειστοντομέατωνεκθέσεων. Πε ραιτέρω και οι δύο συστήθηκαν απότο Διευθυντή. Ηυπεροχήτους ήτανέκδηλη. Ολόγοςπουπρόβαλεοαιτητήςγιαακύρωσητωνποοαγωγώνείναιπαντελώςαβάσιμος. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Αο'ιξίδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4AAA. 4742, Πολυκάρπουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 72, 25 Θεοκλήτουν. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 2531, Theodosiou v.Republic2R.S.C.C. 44, 30 Republica.o. v.Kastellanos
(1988)3C.L.R. 2249, Harisv. Republic
(1989)3C.L.R. 147, Δημοκρατία v.Βασιλείου
(1990)3ΑΛΛ. 226, 35 Μαυρομμάτηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 767, Κυπριανίδηςν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 3101, 40 Παπαϊωάννουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 713, Republicv. Haris
(1985)3C.L.R. 106. 1929 Κανναονρίοηςν.Δημοκρατίας
(1994)Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτωνκαθ' ωνη αίτηση μετην οποία προάχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρηστη θέση Διοικητικού ΛειτουργούΑ'. 5 Ε.Ευσταθίου, γιατον Αιτητή. Λ. Κονρσουμπά, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ' ων η αίτηση. 10 Κ.Χριστόφορου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος Φ. Φιλίππου. Cur. adv. vult. 15 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Αντικείμενο της προσφυγής παρέμεινε μόνον η απόφασητηςΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας (ΕΑΥ.)της16/12/9! αναφορικά με την προαγωγή των ενδιαφερομένων μερών Όλγας ΜαυρομμάτηκαιΦίλιππουΦιλίππου. Οιδύοαυτοίυπάλληλοι διο ρίστηκαν σε ισάριθμες κενές θέσειςΔιοικητικού ΛειτουργούΑ', οι 20 οποίες ταξιθετούνται ωςθέσειςπροαγωγήςκαιανήκουνστοΓενικό Διοικητικό Προσωπικό. Η πράξη δημοσιεύθηκε αργότερα στις 31/1/92 στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίας. Οαιτητής υπήρ ξε υποψήφιος και διεκδίκησε χωρίς επιτυχία τημίααπότιςθέσεις (βλέπε παράγραφοΑ τουαιτητικούτης προσφυγής).Ας σημειωθεί 25 ότι οιθέσειςήτανκενές από1/3/89και 1/5/89αντίστοιχαλόγωπρο αγωγήςτων κατόχωντους. Πρέπει να λεχθεί από την αρχήότι με το ίδιο δικόγραφοπρο σβλήθηκε και δεύτερη απόφαση της Ε.Δ.Υ.,της ίδιαςημερομηνίας, 30 αναφορικά μετηνπροαγωγήστις ίδιεςΘέσεις9άλλων υπαλλήλων, πουαποτελεί τοαντικείμενο τηςπαραγράφου Βτουαιτητικού. Η απόφαση όμως αυτήήταντοαποκορύφωμαάλλης χωριστής διαδι κασίας. Μεβάση τηδικονομική αρχή ότι επίπροσβολή μετηνίδια προσφυγή πράξεων που δεν είναι συναφείς, αυτή εξετάζεται ως 35 προς τηνπροτασσόμενη στο δικόγραφο πράξη, ενώ αναφορικάμε τις υπόλοιπες απορρίπτεται και αφού προηγήθηκε προδικαστική ένσταση απότηνκαθής, οδικηγόρος τουαιτητήπεριόρισε τηνπρο σφυγή στο μέρος πουκαλύπτει τοαίτημαΑ. 40 Ο αιτητήςβάλλει κατάτηςεπίδικηςαπόφασηςγιαένακαιμονα δικό λόγο: ότι ησύσταση του Διευθυντή του Τμήματος Διοίκησης και Προσωπικού υπέρτων δύοπροαχθέντων,πουαποτελεί καιτη βάσητης,πάσχει απόέλλειψη αιτιολογίας καιαπόαοριστία. ΟΔι1930 4 AAA. Κανναουρίδης v.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. ευθυντής εξέφρασε τηνπροτίμησητουως εξής: "Λαμβάνοντας υπόψητατρίακριτήριαστοσύνολοτους, ξεχωρίζω και συστήνω γιατιςδύο θέσειςτη Μαυρομμάτη Όλγακαιτο Φι5 λίππου Φίλιππο". Αν ηεπίκριση του δικηγόρου του αιτητή είναι ορθή τότε ασφαλώς οι προαγωγές που, όπως προκύπτει απότο πρακτικό, βασίστηκανκαιστοστοιχείο αυτό,πουείναι ουσιαστικό, πρέπει ναακυρωθούν. Γιαυποστήριξη της θέσης τουο δικηγόρος του αιτητή χρησιμοποίησε τις αποφάσεις Γεώργιος Λοϊζίδης και 10 Άλλοςν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ.4742,ΝίκηΠολυκάρπουκαι Άλλοιν.Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ.72,Δημήτριοςθεοκλήτου ν. Δημοκρατίας
(1993)4Α.Α.Δ. 2531. Ηαντίκρουση είχεσαν αφετηρίατηνπρότασηότι οι παραπάνω 15 αποφάσεις είναι άσχετες γιατί ερμηνεύουν τις σχετικές διατάξεις του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου αρ. 1/90,που αφορούν στις συστάσεις προϊσταμένου. Στην κρινόμενη περίπτωση ισχύειηνο μολογία που σχηματίστηκε γύρω από τις διαφορετικές διατάξεις της προγενέστερης νομοθεσίας δηλαδήτου περί Δημόσιας Υπηρε20 σίας Νόμουαρ.33/67, όπως τροποποιήθηκε. Η δικηγόρος της Δημοκρατίας υπέβαλε ότι σύμφωνα με την προϊσχύουσα νομολογία καιτοάρθρο44
(3)τουν.33/67ηΕ.Δ.Υ.
(1)δενμπορείναπαραγνωρίσει τησύσταση τουπροϊσταμένου,που 25 είναιουσιαστικό στοιχείο γιατηλήψη τηςαπόφασης, χωρίς ναπα ράσχει ειδική αιτιολογία: Μιχαήλ Θεοδοσίου ν.Δημοκρατίας 2 Α.Α.Σ.Δ. 44, Δημοκρατία και Άλλος ν. Γεώργιου Καστελλάνου
(1988)3 Α.Α.Δ. 2249, Γεώργιος Χαρή ν.Δημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ.147-
(2)ησύσταση λογίζεται σανανεξάρτητοστοιχείο κρίσης 30 πουαφοράστην αξίατουυπαλλήλου: Δημοκρατία ν. Αργνρονλας Βασιλείου
(1990)3ΑΛΛ. 226-
(3)ηλακωνικότης διατύπωσης της εισήγησης τουπροϊσταμένου μετην έστωαπλήαναφορά στατρία κριτήριαδεναφαιρείαπότηναξίατηςούτετηνκαθιστάάκυρη: Γε ώργιος Μανρομμάτης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΛ.Δ. 35 767· και
(4)σημασίαέχειη σύσταση τουπροϊσταμένου ναανταπο κρίνεται σταστοιχεία τουφακέλου που αφορούν στα μετρήσιμα κριτήρια (αρχαιότης, αξίακαιπροσόντα). Από τηνάποψηαυτή οι συστάσεις τουΔιευθυντή συνάδουναπόλυταμετοπεριεχόμενο των φακέλων. 40 Είναιορθόν-όπωςεπεσήμανεηδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςχω ρίςναανακρουσθεί στοσημείοαυτό- ότιηπαρούσαυπόθεσηπρέ πει νακριθεί στα πλαίσια τουπαλαιού νομοθετικού καθεστώτος που δημιούργησε ο Ν.33/67,όπως διαμορφώθηκε απότις τροπο1931 Νικήτας, Δ. Κανναουρίδηςν.Δημοκρατίας
(1994)ποιήσεις πουυπέστη. Βλέπεσχετικά την ειδικήπρόβλεψη του άρ θρου89(β)του Ν. 1/90για τιςπεριπτώσεις πουηδιαδικασία πλή ρωσης θέσης εκκρεμούσε κατάτην27/1/90που δημιοσιεύθηκεκαι τέθηκεσεισχύονέοςνόμος. Είναιεξίσουορθόότιηδιαδικασίαστο προκείμενο, πουάρχισε στις 12/5/89 μετηλήψη της επιστολής του 5 Υπουργείου Οικονομικών απότην Ε.Δ.Υ. γιαπλήρωση τωνεπιδί κων θέσεων, βρισκόταν σε εκκρεμότητα κατά τον κρίσιμο χρόνο (βλέπεπαράρτημα 1).Κατάσυνέπειανηυπόθεσηδιέπεταιαπό τις διατάξειςτουΝ. 33/67. 10 Ηπαλαιότερηνομολογίααναπτύχθηκεπροςδιαφορετικήκατεύ θυνση απότηνομολογία του ισχύοντος νόμου, που επικαλείταιο αιτητής. Αυτόοφείλεταικυρίωςστηδιαφορετικήγλώσσατουνέου νόμουωςπροςτηναιτιολόγηση τωνσυστάσεων προϊσταμένου. Οι λόγοι γιατηδιαφοροποιημένη στάση τηςνομολογίας εξηγούνται 15 στησελ.4747τηςαπόφασηςΑοϊζίδης,ανωτέρω. Σύμφωνα,λοιπόν, μετηνπροηγούμενηνομολογία δενήταναπαραίτητηηαιτιολόγηση τωνσυστάσεων. Φτάνειναμηνυπήρχεδιάστασημεταστοιχείατων φακέλων σεβαθμόπουναεξουδετερώνει τησύσταση. Στην από φασηΣάββαςΚνπριανίδηςν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 3101 το 20 νομολογιακό δίκαιονπάνωστουπόσυζήτηση ζήτημα συνοψίζεται ως εξής: "Είναι εμπεδωμένη ηαρχήστη νομολογία ότιοισυστάσειςτου διευθυντήτμήματοςκαιότανακόμηστερούνταιαιτιολόγησης εί- 25 ναι έγκυρες εφόσον συνάδουνμετις εκθέσειςκαιταάλλασυνα φή στοιχεία των φακέλων: Ρούσοςν.Δημοκρατίας
(1986)3 ΑΛΛ. 723. Ησημασίατωνσυστάσεων εξασθενίζει ανάλογα με το βαθμό διάστασης τους προς τα δεδομένα που καθορίζουν αντικειμενικά την ικανότητα ενός υπαλλήλου: Δημοκρατία ν. 30 Κουφέτα
(1985)3Α.Α.Δ.1950, 1962." Ηγραμμήαυτήακολουθήθηκε μεσυνέπεια όπωςδείχνει τοπα ρακάτωαπόσπασμααπότηναπόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθε σηΑργνρονλαςΒασιλείου,ανωτέρω: "Είναι φανερό ότιησύσταση αυτήδενπεριορίζεται μόνο στις τρεις γραμμές της διατύπωσης τηςμέσα στοπρακτικόπου πα ραθέσαμε αλλά φέρει πίσω τηςκαιτο περιεχόμενο τωνεμπι στευτικών εκθέσεων καιτωνπροσωπικώνφακέλλων,όπωςεπί- 40 σηςκαιστοιχεία προσωπικώναπόψεωντιςοποίεςοίδιος (οδι ευθυντής)είχεδιαμορφώσεικατόπινενημερώσεως τουαπόπρό σωπαπουείχαν άμεσηγνώσηπερίτωνυποψηφίων." 1932 35 4 Α.Α.Δ. 5 Κανναονρίδης ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. Αν ηεισήγηση του προϊσταμένου συνοδευόταν από αιτιολογία αυτόμπορούσε ναελεχθείδικαστικά. ΌπωςείπεηΟλομέλεια στην ΝιόβηΠαπαϊωάννονκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 713 "αν φανεί ότι ηαιτιολογία πουδόθηκε πάσχει,ηαπόφασημπορεί ναανατραπεί (βλέπε επίσηςτηναπόφασητηςΟλομέλειαςRepublic v.Haris
(1985)3C.L.R. 106)." Η συνολική θεώρησητωνστοιχείων τουφακέλουευνοεί τουςεν διαφερομένους καιστηρίζει απόλυτατην επιλογή τους απότο Δι10 ευθυντή. Ηενδιαφερόμενη ΌλγαΜαυρομμάτηυπερέχει σεόλατα πεδίατου αιτητή. Ηαρχαιότηςτης απέναντιστον αιτητήείναι συ ντριπτική. Ξεπερνά τα 10χρόνια. Περαιτέρωέχειπανεπιστημιακό δίπλωμα πουδεδιαθέτει οαιτητήςκαικαλύτερες εκθέσεις επίσει ράετών. ΟΦίλιπποςΦιλίππουέχειμεντηνίδιααρχαιότηταμετον 15 αιτητή,αλλά κατέχει πανεπιστημιακό δίπλωμα και υπερέχει στον τομέατωνεκθέσεων. Περαιτέρωκαιοι δύοσυστήθηκαν απότοΔι ευθυντή. Η υπεροχήτουςήτανέκδηλη. Ολόγος πουπρόβαλεοαιτητήςγιαακύρωσητωνπροαγωγών είναι παντελώςαβάσιμος. 20 Η προσφυγήαπορρίπτεται μεέξοδασεβάροςτουαιτητή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξο δα σεβάροςτον αιτητή. 1933