(1994)28 Ιανουαρίου, 1994 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 28,122ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 731/91) ΔιοικητικόΔίκαιο—Συλλογική Σύμβαση—Δενδημιουργείδικαιώματαή υποχρεώσειςδημοσίουδικαίου. Διοικητική Πράξη — Πράξη δημοσίουδικαίου— Η κρίσητουεκδόντος οργάνουωςδημοσίου—Κριτήρια διακρίσεωςνομικώνπροσώπωνδημοσίουδικαίου—Η περίπτωση τουξενοδοχείου "Φιλοξενία". 5 Μετηνπροσφυγήοι αιτητέςαμφισβήτησαννομιμότητα τηςαπόλυ σηςτουςαπότοξενοδοχείο "Φιλοξενία"όπουεργάζονταν.Ηφύσηκαι τοκαθεστώς του ξενοδοχείου βρέθηκαν στο επίκεντρο της διαφοράς, 10 ωςπροκρίνοντατελικά,τηναρμοδιότητατουΔικαστηρίου. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι σεότι: 15
- Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ησυλλογική σύμβασηκαθ* αυτήδεν δημιουργεί δικαιώματαήυποχρεώσεις στο δημόσιο δί καιο.
- Ένακαλόσημείο εκκίνησης είναιηυπόθεσηΧαρίκλεια Κνβερνψ 20 τον χαι 'Αλλοιν. Δημοκρατίας,Αποτελείπροηγούμενο γιατίκα ταπιάστηκεμεδιαφοράπουέθεσεταίδιαπροβλήματα. Το Δικαστήριο συμφωνεί με το αποτέλεσμα στην υπόθεση αυτή, 198 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Μιχαήλ κ.α. ν.Δημοκρατίας προσθέτονταςτιςδικέςτουπαρατηρήσεις. Είναιορθόότιαρχικά τοξενοδοχείο προοριζότανναχρησιμεύσειως πρότυποκαιείχε εκπαιδευτικούςστόχους. Δηλαδήτηνεκπαίδευσηξενοδοχειακού προσωπικού. Βαθμιαία το στοιχείοαυτόυποχώρησε ήατόνησε σεσημείοπουδενμπορείναλεχθείότιηλειτουργία τουεναρμο νίζεται μετην εξυπηρέτηση δημόσιου σκοπού πουέχει ευρύτερη απήχησηστοκοινωνικό σύνολο. Υπάρχει κάποια μαρτυρίαότι από πολλά χρόνια τώρα οι σπουδαστές αποστέλλονται για εκ παίδευσησεδιάφοραάλλαξενοδοχείατουνησιού. Τοδεσπόζον στοιχείοείναιόμωςότιηπορείατουξενοδοχείουτροχοδρομήθη κεπάνωσεκαθαράεπιχειρηματικήβάσηκαιλειτούργησεμειδιω τικοοικονομικάκριτήριασαναπλή επιχείρηση.
- Εδώη επίδικηπράξηστηρίζεται σεόροτηςσύμβασης,πουδιείπε τη σχέση εργοδότησης και μπορεί να την κρίνει πολιτικό δικα στήριοσανδιαφοράτουιδιωτικούδικαίου. Οπωσδήποτεδενεί ναιπράξηπουέχειεκδοθεί σε εφαρμογή διάταξηςΝόμου.Οι εν δείξειςδημόσιας εξουσίας δεν μπορούνναμεταβάλουντοχαρα κτήρα της υφιστάμενης σχέσης, ούτε να προκαλέσουν την πρόσκτηση της ιδιότηταςτουδημόσιουυπαλλήλουήτουυπαλλήλου νομικούπροσώπουδημοσίουδικαίου. Γιατακριτήριαδιάκρισης των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίουγίνεταιπαραπομπή στην Ρ.Ι.Κ. και Άλλοι ν.ΧρίστουΚαραγιώργη και Άλλων. Δεν δημιουργεί διοικητική διαφορά, η αμφισβήτηση της απόφασης τουδιευθυντήτουξενοδοχείου νααπολύσει τουςαιτητές. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις. 30 Kontemeniotis v.C.B.C.
(1982)3C.LR. 1027, Georgiou v.C.B.C.
(1986)3 C.L.R. 1679, 35 Kalafativ. ElectricityAuthorityof Cyprus
(1987)3C.LR. 97, Κυβερνήτουκ.ά. v. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 2632, Ρ.Ι.Κ. χ.ά.ν.Καραγιώργηκ.ά.
(1991)3ΑΛΑ. 159. . • 40 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία οι αιτητές αμφισβητούν τη νομιμότητα της απόλυσης τους οι οποίοι ήτανμέλητου προσαχπικούτου ξενο199 Μιχαήλ κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)δοχείου "Φιλοξενία". Ε.Ευσταθίου και Κ.Ευσταθίου,γιατουςΑιτητές. Ε.Ρωσσίδον - Παπακνριακού, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,για 5 τους Καθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οιαιτητέςήτανμέλητουπροσωπικούτουξένο- 10 δοχείου "Φιλοξενία" (εφεξής τοξενοδοχείο). Οπρώτος προσλή φθηκεστις 16/9/83 σανμάγειρος. Οαιτητής2πρόσφερετιςυπηρε σίεςσανμπάρμαναπό29/8/
- Μεγραπτήειδοποίησηημερ.4/6/91, που φέρει τηνυπογραφήτου,ο διευθυντής του ξενοδοχείου κ.Ν. Αντωνιάδης τουςαπέλυσεγιατίέκρινε ότιυπέπεσανσεσοβαρόπα- 15 ράπτωμα. Συγκεκριμένα ότιχρησιμοποίησαν εξοπλισμό τουξενο δοχείου για δικούς τους σκοπούς επίπληρωμή. OL συνθήκες που αφορούσαν στη διαδικασία απόλυσης και ταδιαδραματισθέντα κατ' αυτήνήταναντικείμενο διαφωνίας. Κατατέθηκε, εκατέρωθεν, μαρτυρία με ένορκες δηλώσεις καιοι μάρτυρες αντεξετάστηκαν. 20 Μετην προσφυγήτους τώραοι αιτητέςαμφισβητούντηνομιμότη τατηςαπόλυσηςτους. Ηφύσηκαιτοκαθεστώςτουξενοδοχείου ήταντοεπίκεντροτων επιχειρημάτων και των δύοπλευρών. Κατάτους αιτητέςη υπηρε- 25 σίατουςστοξενοδοχείο αποτελούσε υπηρεσίασεδημόσιαθέση κά τωαπότιςδιατάξειςτουάρθρο 122τουσυντάγματος. Επομένωςη πράξηαπόλυσης γεννά διαφορά δημοσίου δικαίουπουανήκειστη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου κάτωαπότοάρθρο
- Οιδικηγόροι τους επιχειρηματολόγησαν περαιτέρωότιη διαρθρω- 30 τικήσχέσητουξενοδοχείου μετοκράτοςδενπρέπεινααφήνει αμ φιβολίες ότι ενασκεί δημόσιαεξουσία καιότι OLαποφάσειςτουκαι συγκεκριμένα ηπράξηαπόλυσηςτωναιτητώνείναιεκτελεστήδιοι κητικήπράξη. Είναι περαιτέρωηθέσητους ότιηπαραπάνωαπό φαση είναιάκυρηγιατίστερήθηκαντουδικαιώματοςακρόασηςκα- 35 τάπαράβασητωναρχώντηςφυσικήςδικαιοσύνης. Είναι γεγονός ότιτοξενοδοχείο έχει ανεγερθεί μεδημόσιαδα πάνησεέκτασηπουπαραχώρησετοκράτος,μέροςτηςοποίας απο κτήθηκεμεαναγκαστικέςαπαλλοτριώσεις. Καταρχήντοκράτοςφι- 40 λοδόξησενα τοκαταστήσει πρότυποξενοδοχείο για τηνπρακτική εξάσκηση των σπουδαστών του Ινστιτούτου Ξενοδοχειακών και Επισιτιστικών Τεχνών (Ι.Ξ.Ε.Τ.). Όμωςμετηνυπ' αρ. 15.890από φασητουημερ.26/5/77τοΥπουργικό Συμβούλιοέδωσετηνέγκριση 200 4A.A.A. Μιχαήλ κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. τουγιατηλειτουργίατουξενοδοχείουσεκαθαράεμπορικήβάσηγια περίοδο 2-3 ετών. Τοδιοικητικό του συμβούλιο απαρτιζόταναπό κυβερνητικούςλειτουργούς καιυπαγότανστοΥπουργείοΕργασίας καιΚοινωνικών Ασφαλίσεων. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αργότερα στις 18/5/89τοΥπουργείο αυτό,μενέααπόφασητου Συμβουλίου, αντικαταστάθηκε από το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας με την ιδιότητατου ως αρμόδιου Υπουργείου σεθέ ματατουρισμού. Ας σημειωθεί ότι το ίδιοΥπουργείοείχεκαιτην ευθύνητουΣυνεδριακούΚέντρου. Προηγουμένως,στις 18/5/88 το Συμβούλιο αποφάσισε τησυνένωσητου τελευταίου με το ξενοδο χείο,μεαρμόδιοτοΥπουργείοΕμπορίουκαιΒιομηχανίας. Πρέπει όμωςνατονιστείπωςαπότο 1981 τοξενοδοχείο λειτούργησεμόνο πάνωσεεμπορικήβάση(απόφασηΥπουργικού Συμβουλίου20.176 ημερ. 19/3/81). Ας σημειωθεί εδω διευκρινιστικά ότι η προσφυγή στρέφεται κατά του Υπουργικού Συμβουλίου, του παραπάνω ΥπουργείουκαιτηςΥπηρεσιακής ΕπιτροπήςτουΣυνεδριακού Κέ ντρου. Υπάρχουν δύοπροδικαστικές ενστάσεις. Σεπερίπτωσηεπιτυ χίαςσεοποιαδήποτεαπ' αυτέςηυπόθεσητωναιτητώνθαπρέπεινα απορριφθεί in limine. Ηπρώτη είναι ότι ηεπίδικηαπόφαση είναι διαφοράαπόσυμβατικήσχέσηκαιανάγεταιστησφαίρατουιδιωτι κούδικαίουγιατην οποίανθαήταναναρμόδιοτοΑνώτατο Δικαστήριο. OLαιτητέςπροσλήφθηκανκαιεργοδοτούντανμεβάσητους όρουςτηςσυλλογικήςσύμβασηςκαιμνημόνιασυμφωνιώνπουυπο γράφηκανμεταξύτου Παγκύπριου Συνδέσμου Ξενοδόχων καιτων συντεχνιών Σ.ΕΚ.καιΠ;Ε.Ο. Τονισχυρισμό αυτόπρόβαλανοικα θών,αλλάδεναμφισβητήθηκε. Μόνοπουοδικηγόροςτωναιτητών διευκρίνησε ότιαύτόίδεναντλούνταδικαιώματατουςαπότησυλ λογικήσύμβαση,αλλά,όπωςτο έθεσε,απότην υπηρεσία τους στο ξενοδοχείο "στα πλαίσιατηςοποίαςσυμμετέχουν στην άσκηση δη μόσιαςλειτουργίας ήυπηρεσίας". Ηδεύτερη ένσταση πούπρόβαλανοι καθών είναι ότι τηνπρο σβαλλόμενηαπόφασηπήρεοδιευθυντήςτουξενοδοχείου,οοποίος δενείναιδημόσιοςυπάλληλος. Καιόπωςείπεκαιστη μαρτυρίατου δεν ενεργεί για λογαριασμό των κάθώνούτε ακόμη λαμβάνει την έγκριση τους για οποιοδήποτε θέμα που αφορά το προσωπικό. Έτσι οι καθωνδεν είχαν αποφασιστικήαρμοδιότητακαιγιαυτόη προσφυγήεναντίοντουςείναιαπαράδεκτη. Στην ακόλουθη φράσηαπότηγραπτήαγόρευση της δικηγόρου των καθών εντοπίζω το βασικό επιχείρημα που προβλήθηκε yvi 201 Νικήτας, Δ. Μιχαήλ κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)υποστήριξη της πρώτης ένστασης: "Ο καθοριστικός παράγοντας πουκαθορίζεικατάπόσονησχέση εργοδότησης εμπίπτειστησφαί ρατου ιδιωτικούήτουδημόσιουδικαίουείναικατάπόσονοι όροι εργοδότησης είναι καθαρά συμβατικοί ήκαθορίζονται απότο νό μο". Στη συνέχεια υπέβαλε ότι στην προκείμενη περίπτωση τους 5 όρουςαυτούςδενκαθόρισεονόμος,αλλάησυλλογικήσύμβασημε βάσητηνοποίαοιαιτητέςείχανπροσληφθεί.Η πράξηαπόλυσηςεκ δόθηκε στα πλαίσια της σύμβασης και ειδικά του άρθρου 15,που προβλέπειγιααπόλυσηξενοδοχειακούπροσωπικούχωρίςειδοποίη(5η/αποζημίωση. Όμως η συλλογική σύμβαση, όπως αναφέρεται 10 σταΠορίσματατης Νομολογίας τουΣτ.Ε. 1929-1959σελ. 452, πα ραμένει σύμβαση ιδιωτικούδικαίουκαιδεν είναι προσβλητή εκτός ανενσωματωθεί σεκανονισμούςτουδημοσίουοργάνου,πουδενεί ναι ηπερίπτωση εδώ. Είναι σωστό, καταλήγει το επιχείρημα,ότι υπάρχουν οι περί Εργοδοτημενων εις Ξενοδοχεία (Όροι Υπηρε- 15 σίας) Κανονισμοί του 1972 (Κ.Δ.Π. 136/72), αλλά είναι γενικής εφαρμογήςκαιαφορούνσεόλαταξενοδοχεία. Είναιφυσικάαπότησκοπιάαυτήνομολογιακάκαθιερωμένοότι ησυλλογικήσύμβασηκαθαυτήδεδημιουργεί δικαιώματαήυποχρε- 20 ώσειςστοδημόσιο δίκαιο: Κοντεμενιώτηςv.Ρ.Ι.Κ,
(1982)3 Α.ΑΑ 1027,1032,Γεωργίου v.Ρ.Ι.Κ.
(1986)3Α.Α.Δ.1679,1685, Καλαφά τηςv.Α.Η.Κ.
(1987)3Α.Α.Δ. 97,
- Τοάλλο σημείοπουέθιξανοικαθώναφοράτοάρθρο
- Πα- 25 ρατηρώότι,σύμφωναμετιςδιατάξειςτου,οόρος"δημόσιαθέσηή αξίωμα" σημαίνει θέσηή αξίωμα στη δημόσια υπηρεσία. Ο όρος "δημόσια υπηρεσία" περιλαμβάνει και υπηρεσία στους τρειςβασι κούς ημικρατικούςοργανισμούς πουκατονομάζονταικαισεοποι οδήποτεάλλονομικόπρόσωποδημοσίουδικαίουήάλλοοργανισμό 30 χωρίς νομικήπροσωπικότητα. Η εισήγησητωνκαθώνείναιότιτέ τοιοι οργανισμοί καθιδρύονταιμόνο μενόμο γιαχάρητουδημοσί ουσυμφέροντος. Τοξενοδοχείο "Φιλοξενία"δεσυστάθηκεμενόμο, αλλά μεαπόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουκαιλειτουργείσαν ιδιωτικήεπιχείρηση. ΜάλιστατοΣυμβούλιο,μετηνυπ' αρ. 15.634 35 ημερ. 17/2/77απόφασητου,ενέκρινε την πλήρωση των θέσεων με όρουςπου ισχύουν στον ιδιωτικότομέα. Τοάλλοσκέλοςτηςεισήγησης τωνκαθώνείναιότιτοξενοδοχείο δεναποτελεί "τμήμα"τουκυβερνητικού μηχανισμού. Δεν εμπίπτει 40 στον ορισμό τηςλέξηςαυτήςπουπαρέχειτοάρθρο2των περίΔη μόσιας Υπηρεσίας Νόμων 1990 και 1991 (Ν.1/90,"71/91,211/91) σε συνδυασμό μετον Καν.3των περίΔημόσιας υπηρεσίας (Γενικών) Κανονισμών του 1991 (ΚΑΠ. 98/91). Ας λεχθείεδώότιοιπρόνοι202 4 Α.Α.Δ. 5 Μιχαήλ κ.ά. ν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. εςαυτέςκαθορίζουνότι 'Τμήματα"θεωρούνται ταΤμήματα,Υπη ρεσίες ήΓραφείαπουαναγράφονται στον Πρώτο ΠίνακατωνΚα νονισμών και εντάσσονται ήυπάγονται σε συγκεκριμένο Υπουρ γείο. EivaLχαρακτηριστικό,περαίνειη εισήγηση,ότιτο Υπουργείο Εμπορίουκαι Βιομηχανίας δεναναφέρεταικαθόλου,ενώ το Ινστι τούτο Εκπαιδεύσεως Προσωπικού Ξενοδοχείων και Επισιτιστικής Βιομηχανίας υπάγεται στοΥπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 10 Αναλυτικότερα ηθέση τωναιτητών, που, επαναλαμβάνω,έχει ωςβάθροτοάρθρο 122,είναιότιηυπηρεσίαστοξενοδοχείο εξισώ νεται μευπηρεσία σεδημόσια θέση. Ολόγος γιαυτό είναι ότι το Ι.Ξ.Ε.Τ. αποτελεί δημόσια υπηρεσίαπουεξυπηρετεί σκοπό δημόσι ουσυμφέροντος. Κατάσυνέπεια τοξενοδοχείο, σαναναπόσπαστο 15 μέρος του Ι.Ξ.Ε.Τ., προωθεί δημόσιο σκοπό,οιδεαιτητές συμμετέ χουν στην εκτέλεση δημόσιας υπηρεσίας. Ο δικηγόρος των αιτητών είπε περαιτέρω ότιοι κυβερνητικές αποφάσεις και ενέργειες που πλαισιώνουν τη δημιουργία του ξε20 νοδοχείου καθώςκαιτη λειτουργία τουυποστηρίζουν τις απόψεις του. Μετο ιστορικό που εξέθεσα πιο μπροστά έχω σημειώσει τις πλείστες απότιςαποφάσεις και εξελίξεις αυτές. Επίσης οσυνή γορος αναφέρθηκε σε ορισμένες ενδείξεις, όπως τις αποκάλεσε, για τηνάσκηση δημόσιας εξουσίας. Γιαπαράδειγμα,ηεξέλεγξη 25 τωνλογαριασμών τουξενοδοχείου απότο Γενικό Ελεγκτή τηςΔη μοκρατίας,ότι ηάδειαλειτουργίας του ξενοδοχείου - προσκομί στηκε αντίγραφοτηςάδειας του 1982 -καθώς και άλλων χώρων του ξενοδοχείου, όπως το εστιατόριο και η καφετηρία (άδεια 1988),εκδόθηκαν στο όνομα του Υπουργείου Εργασίας καιΚοι30 νωνικών Ασφαλίσεων. Είναικαλό σημείο εκκίνησης η υπόθεσηΧαρίκλεια Κνβερνψον καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1991)4Α.Α.Δ.2632.Αποτελείπροηγού μενο γιατί καταπιάστηκε μεδιαφοράπουέθεσετα ίδιαπροβλήμα35 τα. Οιαιτητέςσεεκείνη την περίπτωση,πουήτανόλοι υπάλληλοι του ξενοδοχείου, ζήτησαν απότοΥπουργικό Συμβούλιο να ανα γνωρίσει τηνυπηρεσίατουςσανυπηρεσίασεημικρατικόήάλλοδη μοσίου δικαίουοργανισμό μεβάση το 122. Προβλήθηκανταίδιαή όμοιαεπιχειρήματα. ΟΔικαστής Χ'Τσαγγάρης απέρριψετηνπρο40 σφυγή σαν απαράδεκτηγιατί δεν προκάλεσε τηγένεσηδιοικητικής διαφοράς. Ησκέψητης απόφασηςαναπτύσσεται στηνπαρακάτω παράγραφο: "Σύμφωνα μετο άρθρο 122,οιοργανισμοί δημοσίου δικαίουή 203 Νικήτας, Δ. Μιχαήλ χ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)τανομικάπρόσωπαδημοσίουδικαίουιδρύονταιβάσειρητήςνο μοθετικής διάταξηςπροςτοδημόσιο συμφέρον. Το ξενοδοχείο ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ, κατάτηνάποψημου,δενεμπίπτειστονπιοπάνω ορισμό εφόσον δεν ιδρύθηκε μετά από θέσπιση οποιουδήποτε νόμου αναφορικάμεαυτό. Αντίθετα ιδρύθηκεκατόπιναποφά- 5 σεως του Υπουργικού Συμβουλίου. Εξάλλου η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίουαρ. 15.890ημερ.26.5.77δενείχεσκοπό τηδημόσιαωφέλεια-κύριοχαρακτηριστικότωνοργανισμώνδη μοσίουδικαίου-αλλάτηνκαθαράεμπορικήβάση. Επιπλέον,το Υπουργικό Συμβούλιο μετηναπόφασητουαρ. 15.634ημερομη- 10 νιας 112.11ενέκρινε τηνπλήρωση τωνθέσεων με όρουςπου ισχύουν στον ιδιωτικό τομέα. Συνεπώςοιυπάλληλοι τουξενο δοχείουδενεντάχθηκανστηνκιβερνητικήυπηρεσία,εφόσονδεν διορίστηκαναπότηνΕπιτροπήΔημόσιαςΥπηρεσίας (βλ.τονπε ρί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμοαρ. 33/67, οοποίος καταργήθηκε 15 απότο Ν.\Ι90)ούτε μπορείναλεχθεί,γιατουςλογούς πού ανά φεραπιοπάνω,ότιεντάσσον:αι στοπροσωπικόοργανισμούδη μοσίουδικαίου." Συμφωνώμετοαποτέλεσμα. Θαπρόσθεταόμως τιςδικές μου 20 παρατηρήσεις. Είναιορθόότι αρχικάτοξενοδοχείο προοριζόταν ναχρησιμεύσειωςποότνκο καιείχεεκπαιδευτικούςστόχους. Δη λαδή την εκπαίδευση ξενοδοχειακού προσωπικού. Βαθμιαίατο στοιχείο αυτόυποχώρησε ήατόνησεσεσημείοπούδεν μπορείνα λεχθείότιηλειτουργία τουεναρμονίζεται μετην εξυπηρέτηση δη- 25 μόσίούσκοπούπουέχειευρύτερηαπήχησηστοκοινωνικό σύνολο. Υπάρχει κάποια μαρτύριαότιαπόπολλά χρόνια τώρα οισπου δαστές αποστέλλονται γιαεκπαίδευση σε διάφοραάλλα ξενοδο χεία τουνησιού. Τοδεσπόζον στοιχείο είναι όμως ότιη πορεία τουξενοδοχείου τροχοδρομήθηκεπάνωσεκαθαράεπιχειρηματική 30 βάσηκαιλειτούργησε με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σαν απλή επιχείρηση. Νομίζωότιείναι περιγραφικότηςκατάστασηςστοπροκείμενο αυτό που σημειώνει ο Ε;Σπηλιωτόπουλος στο"Εγχειρίδιον Διοί/- 35 κητικούΔικαίου"έκδοση 1977,παράγραφος426: " τόσον αισυμβάσεις ειςταςοποίαςτοΚράτοςήτοδημόσιον νομικον πρόσωπον είναι συμβαλλόμενον, όσον καιαιπράξεις των οργάνων τουσυμβαλλομένου Κράτους ήάλλου δημοσίου 40 νομικούπροσώπου,αιαφορωσαιτηνερμήνείανήτηνεκτέλεσιν, εφαρμογήν καιλύσιν αυτών,δενπροσβάλλονται δι' αιτήσεως ακυρώσεως υπότου αντισυμβαλλομένου εν πάση περιπτώσει και κατ' αρχήν υπό τωντρίτων μησυμβαλλομένων (ΣΕ1711, 204 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Μιχαήλ κ.ά.ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. 1713/ 1964) „.: Αι δημιουργούμενοι εκτωνανωτέρωσυμβάσεων διαφοραί, εάν μεν ησύμβασις διέπεταιυπότωνκοινών διατάξεωντου ιδιωτι κούδικαίου,έχουν χαρακτήρα ιδιωτικών διαφορώνκαι υπάγοτ νται εν πάση περιπτώσει εις τα πολιτικά δικαστήρια (ΣΕ 4149/1973)." Εδώηεπίδικηπράξηστηρίζεται σεόροτηςσύμβασηςπουδιείπε τησχέσηεργοδότησηςκαιμπορείνατηνκρίνειπολιτικόδικαστήριο σανδιαφοράτου ιδιωτικούδικαίου. Οπωσδήποτεδεν είναιπράξη που έχει εκδοθεί σε εφαρμογήδιάταξηςνόμου. Οι ενδείξεις δημότ σιας εξουσίας δεν μπορούν να μεταβάλουντοχαρακτήρατηςυφι στάμενης σχέσης ούτεναπροκαλέσουν την πρόσκτηση της ιδιότη ταςτουδημόσιουυπαλλήλουήτουυπαλλήλου νομικούπροσώπου δημοσίουδικαίου. Γιατακριτήριαδιάκρισηςτωννομικώνπροσώ πων δημοσίου δικαίου παραπέμπω στην Ρ.Ι.Κ. και Άλλοι ν. Χρί στουΚαραγιώργηκαιΆλλων
(1991)3Α.ΑΑ 159. Καταλήγωότιδεδημιουργεί διοικητικήδιαφοράηαμφισβήτηση τηςαπόφασηςτουδιευθυντήτουξενοδοχείου νααπολύσειτουςαιτητές. Ενόψειτηςκατάληξηςμουαυτήςδενχρειάζεταινα εξετάσω τηνάλληένσταση. Ηαίτησηείναιαπαράδεκτη. Απορρίπτεται. Χω ρίςέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωοίς έξοδα. 205