(1994)6Οκτωβρίου, 1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑΑΡΘΡΑ 146ΚΑΙ28ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΠΑΓΚΥΠΡΙΑΣΕΝΩΣΗΣΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ (Π.Ε.Ε.Θ.)ΚΑΙ/ΉΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ωνηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 701/92) ΠροσφυγήβάσειτονΆρθρον 146τονΣυντάγματος— Σύνθετηδιοικητική ενέργεια—Προσβολήενδιάμεσηςπράξης—Επιτυγχάνεταιμεπροσβο λή τηςτελικήςπράξηςπον ενσωματώνει τηνενδιάμεση. Προσφυγήβάσει τονΆρθρον146τουΣυντάγματος—Έννομοσυμφέρον— 5 Ηπερίπτωσηεκπαιδευτικώνπον προσέβαλανπλήρωσηθέσεων(Βοηθού ΔιευθυντήΜέσηςΕκπαίδενσης)πονόμωςδενπεριλάμβανανθέσειςτηςει δικότηταςτωναιτητών— ΥιοθέτησητωνπορισμάτωντηςΙωάννουκ,άν. Δημοκρατίας— Κρίσηπερίελλείψεως εννόμου συμφέροντος τοτναιτη τών. J0 Οιαιτητέςπροσέβαλαντηνκατανομή σεειδικότητεςτωνπροςπλή ρωσηθέσεωνΒοηθούΔιευθυντή ΣχολείωνΜέσηςΓενικής Εκπαίδευσης παράλληλαμετηνίδιατηνπλήρωσητωνθέσεωναπόταενδιαφερόμενα μέρη.Οιπροσβαλλόμενεςθέσειςπουκατάλαβανταενδιαφερόμεναμέρη 15 ενέπιπτανσεειδικότητεςάλλεςαπόαυτήντωναιτητών(Θεολόγου). ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσισε ότι:
- Πρόκειταιγιαμιπσύνθετηδιοικητική ενέργειαπουσυμπληρώθηκε μετιςπροαγωγές.Αυτήησύνθετηενέργειαενσωμάτωσεστηντελική απόφασητηνπροηγούμενηαπόφασηπερίκατανομήςτωνθέσεωνη 1992 20 4Α.Α.Δ. Επιτρ.Παγχ.ΈνωσηςΕλλήνωνθεολογούν κ.ά.ν.Δημοκρατίας 5 10 15 20 25 30 35 40 οποίααπώλεσε τηναυτοτέλειατης,πουόμως,σύμφωνα μετιςαρ χέςτουδιοικητικούδικαίουκαιτηςνομολογίας,θεωρείταισυμπροσβαλλόμενη. Ηαιτούμενηθεραπεία 1 ορθάστρέφεταικατάτηςτελι κήςαπόφασης καισεπερίπτωσηπουηπροηγούμενη πράξηβρεθεί ότιπάσχει,ηπράξηαυτήσυμπαρασύρει σεακύρωσηκαιτηντελική πράξητηςΕΕΥ.
- Μετο ίδιοθέματουεννόμου συμφέροντος τοΔικαστήριο είχετην ευκαιρίαναασχοληθεί στηνυπόθεσηΙωάννηςΙωάννουκαι ΚυπριάχήςΔημοκρατίαςτα γεγονότατηςοποίαςομοιάζουνμετηνπαρού σαυπόθεση.Στη σελ.2022τηςαπόφασηςαναφέρθηκανταακόλου θα: "ΣτηνΚατσώνην.Δημοκρατίας(ανωτέρω)οΔικαστήςκ. Σαββίδης στησελ. 14τηςαπόφασηςτου,εξετάζονταςτονισχυρισμόπωςηκα τανομήτωνθέσεωνκατάειδικότητααπότονΥπουργόΠαιδείας εί ναιπαράνομη,είπε πωςο ισχυρισμόςαυτόςδεν ευσταθεί, γιατίη εξουσία γιατέτοιακατανομή παρέχεταιστην αρμόδιαΑρχή από το Νόμο. ΣυμφωνώμετηθέσηαυτήκαιπροσθέτωπωςOLπρόνοιεςαυτούτου Νόμουβρίσκονται σεαρμονίαμετους ΠερίΔημοσίαςΕκ παιδευτικήςΥπηρεσίαςΝόμουςτου \969-88καιμετο Σύνταγμα. Ηνομοθετική εξουσία μετο Αρθρο35Γεξουσιοδότησετηναρμόδια Αρχήνακατα>έμειθέσειςστιςδιάφορεςειδικότητεςγιαπλήρωσηΘέσεωνΒοηθώνΔιευθυντών ανάλογαμετιςανάγκεςτηςυπηρεσίαςκαι μιατέτοιαεξουσίατουΥπουργούΠαιδείαςδενεπεμβαίνειμεοποιο δήποτετρόποστα σχέδια υπηρεσίαςγιατηθέση,ταοποία παραμέ νουναναλλοίωταγιατουςυποψηφίουςτηςειδικότηταςπουκαθορί ζεται,ανάλογαμετιςανάγκεςτηςυπηρεσίας.Οκαθορισμόςειδικότηταςσυναρτάταιμετιςανάγκεςτηςυπηρεσίαςκαιόχιμεταπροσόντα τηςθέσης.Εξάλλου τασχέδιαυπηρεσίαςείναικανονιστικήδευτερο γενής νομοθετική πράξητουΥπουργικού Συμβουλίου που γίνεται κατ' εξουσιοδότηση και για σκοπούς εφαρμογής Νόμου. (Βλ. ΠΑΣΥΑ.Υ. ν.Δημοκρατίας
(1978)3ΑΛΛ. 27,Πρόεδροςτηζάημοκρατίαςν.ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων
(1986)3 ΑΑΔ 1159,Δημοκρα τίαν.Χρίστούδια).Επομένωςκαιστιςδύοπεριπτώσειςτοδικαίωμα δίδεταιαπότηνομοθετική εξουσία τηςδικαιοδοσίατης οποίαεμπί πτει ηδημιουργία θέσεωνκαι ο καθορισμός τωνπροσόντων. (Βλ. Πρόεδρος τηςΔημοκρατίας ν.ΒουλήτωνΑντιπροσώπων
(1985)3 Α.ΑΑ2ΐ27,σελ.2Ι29). Έχοντας καταλήξει στην πιο πάνωθέσηοδηγούμαιαυτεπάγγελτα καιστο συμπέρασμαπωςοαιτητήςμιχτκαιδενείχετηνειδικότητα που καθόρισε ηαρμόδιαΑρχή,δενέχει έννομοσυμφέρον να προ1993 Επιτρ.Παγχ.ΈνωσηςΕλλήνωνθεολόγωνκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)σβάλλειτηυπόκρίσηπράξη,ούτεκαινααμφισβητήσειτηεγκυρότη τατης,δεδομένουότιηυποψηφιότητατουδενήτανποτέέγκυρηλό γωτουότιδενκατείχετηνειδικότητασταΔομικά. Κατάσυνέπειαηπροσφυγήαπορρίπτεται". Το πιο πάνω απόσπασματης απόφασης στην προαναρθείσα προ σφυγήτυγχάνειπλήρουςεφαρμογήςστηνπαρούσαπροσφυγήκαικατά συνέπειακαιηπροσφυγήαυτήθαπρέπεινααπορριφθείγιατολόγοότι οιαιτητέςστερούνταιέννομουσυμφέροντος. 5 10 3. ΣχετικάμετονισχυρισμόότισύμφωναμετιςπρόνοιεςτουΑρθρου 35Γ
(1)ηειδικότητα λαμβάνεταιυπόψημόνοστηνπερίπτωσηπροα γωγώνκαιδενεφαρμόζεταιγιαθέσειςπρώτουδιορισμούκαιπρο αγωγήςκαι ιδιαίτεραστηνπερίπτωσητωναιτητώνπουδιεκδικού- 15 σανδιορισμόκαιόχι προαγωγή, παρατηρείταιπωςδενυπήρξετέ τοιος ισχυρισμόςαπόμέρουςτωναιτητώναλλάμόνοαπότοδικη γόροτους.Εξάλλουοιαιτητέςήτανήδηδιορισμένοιστηνυπηρεσία καιηανέλιξητουςήτανδυνατήδιάπροαγωγήςκαιστην.Παρόμοια προσέγγισηέγινεκαι στην ΚώσταςΚιχηαχίόηςκ,ά ν. Κυπριακής 20 Δημοκρατίαςστησελ.4505. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Ioannou v.TheElectricityAuthorityof Cyprus
(1981)3CLR. 280, Michaelidesa.o. v.Republic
(1979)3CLR. 56t 30 Prezasa.o. v.Republic
(1985)3CLR. 1008, Pvezasa.o. v.Republic
(1986)3CLR.2525, Δημητρίουv. Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1990)3ΑΛΛ. 4491, IOMXWOVκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 35 2016, Γαβριήλ ν. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 1653, 40 Κνριακίδηςκ,άν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ
- 1994 4Α.Α.Δ. Επιτρ.Παγχ.ΈνωσηςΕλλήνωνθεολόγωνκ.ά.ν.Δημοκρατίας Προσφυγή. 5 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία προάχθηκανταενδιαφερόμενα πρόσωπα στηθέσηΒοηθού Διευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης αντί και/ήστη θέση των αιτητώνκαθώςκαι εναντίον τουκαταμερισμού των υπόπλήρω ση θέσεων. Λ. Σ. Αγγελίδης,γιατουςΑιτητές Ρ.Παπαπαέτη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αί τηση. Cur.adv.vult. 15 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: OL αιχηχές μετην παρούσαπροσφυγή ζη τούν τιςπιοκάτωθεραπείες: 20 "1.ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι οκαταμερισμός των θέσεων προς πλήρωση, Βοηθών Διευθυντών Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης, όπωςέγινεκατά ειδικότητα είναι άδικοςxaL αυθαίρετοςκάθε δεπράξητηςΕΕΥ πουεπακολούθησε καιστηρίχθηκεσ' αυτόν τον καταμερισμό είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένη οποι ουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 25 30 35 40
- ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπράξηκαι/ήαπόφασητηςκαθ' ης ηαίτηση ηοποίαδημοσιεύτηκε στις 10.7.1992στην Επίση μηΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςκαιμετηνοποίαπροήγαγετα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ταονόματα των οποίων φαίνονται στον επισυνημμενο "ΠΙΝΑΚΑ Β" στηθέσηΒοηθού Διευθυντή Σχ.Μέσης Γενικής Εκπαίδευσηςαπό 1.6.92αντίκαι/ήστηθέ ση των αιτητών είναι άκυρη,παράνομηκαι στερημένη οποι ουδήποτεέννομου αποτελέσματος." Ο ΓενικόςΔιευθυντής τουΥπουργείου Παιδείαςμεέγγραφοτου με αρ.359/68^xoaημερομηνίας5.2.92,ζήτησεαπότηΕΕΥ ναπροβείστην πλήρωση 130θέσεων ΒοηθούΔιευθυντή Σχολείων Μέσης Γενικής Εκ παίδευσης. Στοέγγραφοαυτόκαθορίζετοκαιηκατανομήτων θέσεων στις διάφορες ειδικότητες όπως προνοεί το άρθρο 35Γ
(1)και
(2)των περί Δημόσιας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1992. Οι αιτητές2-12 είναι καθηγητές Θρησκευτικών, ενώ όλαταενδια φερόμενα μέρηπουπροάχθηκανανήκουνσεάλλες ειδικότητες. 1995 Χουσοστομής,Δ. Επιτρ. Παγκ. Ένωσης Ελλήνωνθεολόγωνχ,ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)Εκκρεμούσης της ενώπιον μουδιαδικασίαςη αιτήτριααρ. 1 Επι τροπήΠαγκύπριαςΈνωσης Ελλήνων Θεολόγων, καιοαιτητής4 Μι χάληςΣάββα,απέσυραντηνπροσφυγήτους. Επίσηςηπροσφυγήενα ντίον των ενδιαφερομένων μερών 11,Χριστόφορου Ηλία, 18, Μα ρίαςΔημητρίουκαι21,ΠαύλουΠίπη, αποσύρθηκε. 5 Στηνπλήρηαπλοποίησητης,όπωςορθάπαρατηρείοευπαίδευτος δικηγόρος των αιτητών, ηυπό εξέταση διαφοράαφοράτον τρόπο πουαποφασίστηκενα"προδιαγραφεί"ηκατανομή τωνθέσεων Βοη θούΔιευθυντή Σχολείων ΜέσηςΓενικής Εκπαίδευσηςπουείναιπρώ- 10 τουδιορισμού καιπροαγωγής. Οι καθ' ων ηαίτηση μετηνένσταση τους εγείρουν δυό προδικα στικές ενστάσεις. Η πρώτηαφοράτη θεραπεία 1 γιατηνοποίαγίνε ται ειχτήγηση ότιστρέφεται εναντίον αναρμόδιου οργάνου, δηλαδή 15 της ΕΕΥ, ενώ την απόφαση γιατηνκατανομήτων θέσεων έλαβε το ΥπουργείοΠαιδείαςπουήταντοαρμόδιοόργανο. Συνεπώς,οικαθ' ωνη αίτησηζητούντηναπόρριψητηςπροσφυγήςεναντίον της ΕΕΥ όσον αφοράτη θεραπεία 1. 20 Κατάτηνάποψημου,ηπροδικαστικήαυτήένστασητωνκαθ'ωνη αίτησηδενευσταθεί,γιατίστηνυπόκρίσηυπόθεσηέχουμε μιασύνθε τηδιοικητικήενέργεια πουσυμπληρώθηκε μετιςπροαγωγές. Αυτή η σύνθετηενέργειαενσωμάτωσε στηντελικήαπόφασητηνπροηγούμενη απόφασηπερί κατανομής των θέσεων ηοποία απώλεσε την αυτοτέ- 25 λειάτης,πουόμως,σύμφωναμετιςαρχέςτουδιοικητικούδικαίουκαι τηςνομολογίας,θεωρείται^μττροσβαλλόμενη. Ηαιτούμενηθεραπεία 1ορθάστρέφεταικατάτηςτελικήςαπόφασηςκαισεπερίπτωσηπουη προηγούμενηπράξηβρεθείότιπάσχει,ηπράξηαυτήσυμπαρασύρεισε ακύρωσηκαιτηντελική πράξη της ΕΕΥ. (Βλέπεμεταξύάλλων Τσά- 30 τσος "Αίτησις Ακυρώσεως" 3ηΈκδοση,σελ. 150, επομ., Σπηλιωτόπουλος'Έγχειρίδιον ΔιοικητικούΔικαίου"1988(σελ.153),ΝτίνοςΙω άννουv.Α.Η.Κ.
(1981)3GLR. 280, στη σελ. 299, Michaelides and Another v.Republic
(1979)3CLR. 56,στις σελ. 71και72, Ioannis PrezasandAnotherv.R.
(1985)3C.L.R.1008,στησελ. 1021,Ioannis 35 PrezasandAnotherv.Λ.
(1986)3C.L.R. 2525, σελ.2528). Ηδεύτερη προδικαστική ένσταση που εγείρεται απόμέρους των καθ' ωνη αίτησηαφοράτον ισχυρισμό ότιοιαιτητέςστερούνται έν νομου συμφέροντος υπότηνέννοιατουότιδενπροσβάλλουν τοδιο- 40 ριομό της μιαςθέσης πουκατανεμήθηκεγιατη δικήτουςειδικότητα, αλλάπροσβάλλουν τιςπροαγωγέςστις άλλεςθέσειςάλλωνειδικοτή των,πουκαταλήφθηκαναπόταενδιαφερόμεναμέρησύμφωναμετην κατανομή πουέγινεαπότοΥπουργείο Παιδείας. 1996 4ΑΛΛ. 5 10 Επιτρ.Παγχ.Ένωσης Ελλήνωνθεολόγωνκ,ά. ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Προςυποστήριξη της εισήγησηςαυτήςη δικηγόρος των καθ' ων ηαίτησηβασίστηκεστιςυποθέσειςΠαύλοςΔημητρίουν.Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1990)3Α.ΑΑ 4491, Ιωάννης Ιωάννου και Αλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΑ 2016, Γιαννάκης Γαβριήλ ν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\99\)4ΑΛΑ 1563. Ηθέσητουδικηγόρουτωναιτητώνόσοναφοράτηνπροδικαστι κήένσταση αυτή,είναιπωςοι πρόνοιες τουάρθρου35Γ εφαρμόζο νται μόνογια θέσειςπροαγωγής και όχιγια θέσεις πρώτου διορισμούκαιπροαγωγής όπως στην προκειμένη περίπτωση καιισχυρί στηκεότι οιαιτητές είχανόλα ταπροσόντα σύμφωνα μετοΣχέδιο Υπηρεσίαςναδιοριστούν καιόχιναπροαχθούν, στηθέση τουΒοη θούΔιευθυντή. Ενόψει τούτου υποστήριξε τηθέση πως οιαιτητές έχουνέννομοσυμφέρο. 15 ΜετοίδιοθέμαείχατηνευκαιρίαναασχοληθώστηνυπόθεσηΙω άννηςΙωάννουκαιΆλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας(ανωτέρω), τα γεγονότα τηςοποίαςομοιάζουν μετηνπαρούσαυπόθεση. Στη σελ. 2022 τηςαπόφασης ανάφερατα ακόλουθα: 20 25 "ΣτηνΚατσώνην.άημοκρατίας(ανωτέρω)οΔικαστήςκ. Σαββί δης στη σελ. 14της απόφασης του, εξετάζοντας τονισχυρισμό πωςηκατανομήτωνθέσεωνκατάειδικότητα απότον Υπουργό Παιδείας είναι παράνομη,είπε πωςο ισχυρισμόςαυτόςδενευσταθεί,γιατί η εξουσία γιατέτοιακατανομήπαρέχεταιστηναρ μόδιαΑρχήαπότο Νόμο. Συμφωνώμε τηθέσηαυτήκαιπρο σθέτωπωςοιπρόνοιες αυτούτουΝόμουβρίσκονται σεαρμονία με τους Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμουςτου 1969-88 καιμετο Σύνταγμα. 30 35 40 Ηνομοθετική εξουσία μετοάρθρο35Γεξουσιοδότησετην αρμό διαΑρχή νακατανέμειθέσειςστιςδιάφορεςειδικότητες γιαπλή ρωσηΘέσεων Βοηθών Διευθυντών ανάλογα μετις ανάγκεςτης υπηρεσίας και μια τέτοια εξουσία του Υπουργού Παιδείαςδεν επεμβαίνει μεοποιοδήποτε τρόπο στα σχέδια υπηρεσίας γιατη θέση, ταοποία παραμένουν αναλλοίωτα για τους υποψηφίους τηςειδικότηταςπουκαθορίζεταιανάλογαμετιςανάγκεςτηςυπη ρεσίας. Οκαθορισμόςειδικότηταςσυναρτάταιμετιςανάγκεςτης υπηρεσίαςκαιόχι μεταπροσόντα τηςθέσης. Εξάλλουτασχέδια υπηρεσίαςείναικανονιστικήδευτερογενής νομοθετικήπράξητου ΥπουργικούΣυμβουλίουπουγίνεταικατ'εξουσιοδότησηκαιγια σκοπούς εφαρμογής Νόμου. (Βλ.ΠΑΣΥΑ.Υ. ν. Δημοκρατίας
(1978)3Α.ΑΑ. 27,Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν.Βουλής των Αντιπροσώπων
(1986)3Α.ΑΑ 1159,Δημοκρατίαν.Χριστούδια 1997 Χρυσοστομής,Δ. Επιτρ. Παγχ. ΈνωσηςΕλλήνωνθεολόγωνκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1994)
(1988)3Α.ΑΑ. 2622.Επομένως καιστις δύοπεριπτώσεις τοδι καίωμαδίδεταιαπότηνομοθετική εξουσία στηδικαιοδοσίατης οποία εμπίπτειη δημιουργίαθέσεων καιοκαθορισμός τωνπρο σόντων. (Βλ. Πρόεδρος τηςΔημοκρατίαςν. Βουλής τωνΑντι προσώπων
(1985)3ΑΛΑ 2127, σελ. 2129). 5 Έχονταςκαταλήξει στηνπιοπάνωθέσηοδηγούμαι αυτεπάγγελ τακαι στο συμπέρασμα πωςο αιτητής μιακαιδεν είχετην ειδι κότηταπουκαθόρισε η αρμόδιαΑρχή,δενέχειέννομο συμφέρον ναπροσβάλειτηνυπόκρίσηπράξη,ούτεκαινααμφισβητήσει την 10 εγκυρότητατης, δεδομένου ότιηυποψηφιότητατουδενήτανπο τέέγκυρηλόγω τουότι δενκατείχετηνειδικότητασταΔομικά. Κατάσυνέπεια η προσφυγή απορρίπτεται." 15 Το πιο πάνω απόσπασματης απόφασης στην προαναφερθείσα προσφυγή τυγχάνει πλήρους εφαρμογής στην παρούσα προσφυγή και κατάσυνέπεια και ηπροσφυγή αυτήθαπρέπει νααπορριφθεί γιατολόγο ότι οι αιτητέςστερούνται έννομου συμφέροντος. 20 Σχετικάμε τον ισχυρισμό ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρ θρου 35Γ
(1)ηειδικότητα λαμβάνεται υπόψη μόνο στην περίπτωση προαγωγών και δεν εφαρμόζεταιγια θέσεις πρώτου διορισμού και προαγωγής και ιδιαίτερα στην περίπτωση των αιτητών πουδιεκδι κούσαν διορισμό και όχι προαγωγή,έχω να παρατηρήσωπως δεν 25 υπήρξετέτοιος ισχυρισμός απόμέρουςτωναιτητώναλλάμόνοαπό το δικηγόρο τους. Εξάλλου οι αιτητές ήταν ήδηδιορισμένοι στην υπηρεσίακαιηανέλιξητουςήτανδυνατήδιάπροαγωγήςKOLόχιδιά διορισμού. Παρόμοιαπροσέγγιση έγινεκαι στην ΚώσταςΚυριακίδης κ,ά,ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1990)3 Α.ΑΑ 4499στη σελ. 30 4505 πουμεβρίσκει σύμφωνο. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι αιτητές στερούνται έννο μουσυμφέροντος, δενκρίνωσκόπιμοναασχοληθώμετηνουσίατης προσφυγής. 35 Υπό ταςπεριστάσεις καιγιατουςλόγους που προαναφέρθηκαν, ηπροσφυγή απορρίπτεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. 40 Η προσφυγή απορρίπτεται /(ορίς έξοδα. 1998