← Κύπρος

clr/1994/1994_4_2072.pdf

(1994)20Οκτωβρίου,1994 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΤΗ(ΑΡ. 2), Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση. Αρ. 156/94) Προσφνγήβάσει τονΆρθρον 146τονΣυντάγματος—Δικαιοδοσία τονΔικαστηρίον—Δεν μπορεί τοακυρωτικόδικαστήριο νατροποποιήσει ή καιαντικαταστήσει τηνπροσβαλλόμενηπράξη. ΔιοικητικήΠράξη—Εχτελεστότητα—Ορισμός—Εκτελεστή ηπράξηκαθορισμονσυντάξεως— Συντάξεις— Οπερί ΣυντάξεωνΝόμος, Κεφ. 311, όπωςτροποποιήθηκεμετοΆρθρο2 τονπερίΣυντάξεων(Τρόποποιητικού)Νόμον(Ν. 2/86)—Άρθρο2
(1)— Ηέννοια τονόρου "Ετή­ σιοςβασικόςμισθός"—Δεν περιλαμβάνειτον13ομιοθόούτετηναμοι­ βήγιαυπερωριακήεργασία. 5 10 Ερμηνεία—Η ερμηνευτικήαρχήεπίνομοθετημάτωνinparimateria—χρή­ σητηςπροςεξεύρεσητηςέννοιας τονόρον 'βασικόςμισθός". Ο αιτητήςήγειρεμετηνπροσφυγή τουκυρίωςτοζήτημακατάπό- 15 σονοισυντάξιμεςαπολαβέςπεριλαμβάνουντον 13ομισθόκαιτηνκατ' αποκοπήυπερωριακήαποζημίωση, (τηνκαταβαλλόμενησετελώνεςκαι ΒοηθούςΤελώνες).Τοδεύτερο αίτηματουαιτητήστην προσφυγή κα­ λούσετοΔικαστήριοναδιακηρύξειτηνορθήμέθοδουπολογισμού της σύνταξηςτου. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγήαποφάσισε OTL: 2072 20 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
  1. Ο δικηγόρος της Δημοκρατίας με προδικαστική ένσταση ζήτησε απόρριψη του δεύτερου αιτήματος της προσφυγής γιατί εκφεύγει τωνορίων τουΑρθρου 146 τουΣυντάγματος, τοοποίο περιορίζει τηδικαιοδοσία και κρίση τουδικαστηρίου σε επικύρωση, ολικήή μερική,τηςδιοικητικής πράξηςήπαράλειψηςήτην ακύρωσητης. Δεν μπορεί όμως το ακυρωτικό δικαστήριο να τροποποιήσει την προσβαλλόμενη πράξηήνατηναντικαταστήσει μεάλλη. Κάτωαπόοποιεσδήποτεσυνθήκεςτοαίτημαδενμπορούσεναεπιτύχει. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι το τιμαριθμικό επίδομα για το δεύτεροεξάμηνοτου1993συνυπολογίστηκε γιατονκαθορισμότων ωφελημάτων. Αναφορικά με τη μισθολογική προσαύξηση διαπι­ στώνεταιότιπράγματιλήφθηκευπόψη.Γιατοναιτητήισχύειηκλί­ μακαΑΙ 1 πλέονδύοπροσαυξήσεις.Την 1/1/93οαιτητήςβρισκόταν στη μισθολογική βαθμίδαΛΚ4.
  2. Και όπως προκύπτει από το έντυπο Γεν. 60 του παραχωρήθηκε ολόκληρη η προσαύξηση του έτουςγιαναφτάσειτηνεπόμενηβαθμίδαΛΚ4.975 (4.823+152).
  3. Εκτελεστήείναιπράξητηςδιοίκησηςδιαμορφωτικήδικαιωμάτωνή υποχρεώσεων πουεπιφέρουνάμεσες επιπτώσεις στο διοικούμενο. Εδώηπράξη έχειεκτελεστόχαρακτήρα.Δεναποτελεί απλήπληρο­ φόρησηούτε είναιηπερίπτωσηδιεκδίκησηςσυγκεκριμένου χρημα­ τικού ποσού. Είναι απόφαση αυτοτελής που διαμορφώνει και προσδιορίζει οριστικά συνταξιοδοτικά δικαιώματαπουεκπορεύο­ νταιαπό τονόμο καιμπορεί ναπροσβληθεί από τον υπάλληλο με αίτησηακυρώσεως.
  4. Οετήσιος βασικόςμισθόςδιακρίνεταιεννοιολογικά απόμισθόπου είναι πρόσθετος και χαρακτηρίζεται σαν 13ος. Ηχρήση ακριβώς του επιθέτου"βασικός"τον αντιδιαστέλλει απότον 13ο. Η φυσική σημασία τουλεκτιχού τηςδιάταξηςτου Αρθρου 2
(1)του περίΣυ­ ντάξεωνΝόμουΚεφ. 311 εκφράζειτηνανομοιότητατωνδύοεννοι­ ών.Ο 13ος μισθός περιλαμβάνεται στον "ετήσιο μισθό" τουυπαλλήλουανφυσικάαυτήήτανηβάσηεκτίμησης τωνωφελημάτωνπου 'πρόβλεπεονόμος,όχιόμως στον"ετήσιοβασικόμισθό".Κατάμεί­ ζοναλόγοηαμοιβήγιαυπερωριακήεργασίαδενμπορεί να ταυτι­ σθείμ£ τονετήσιοβασικόμισθό.Είναιέννοιες ετερόκλητες. Οτρό­ πος υπολογισμού της δεν αλλοιώνει την αληθινή φύση της σαν αμοιβήςγιαυπερωριακήαπασχόληση. Ηερμηνευτικήπροσπάθειαθαμπορούσεναεπεκταθείκαισενομο­ θετήματα in pari materia εκείνα, δηλαδή,που ρυθμίζουν το ίδιο ή ανάλογοθέμα.Κατάτηγενικήαυτήαρχήείναινόμιμοναερμηνεύ2073 Χαραλάμπους ν.Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1994)εταιομοίως παρόμοιοςόρος ήέκφρασησενόμους in pari materia Ησημασίατουόρου"βασικόςμισθός"πουδίνειτοΑρθρο2τουπε­ ρί ΚρατικώνΥπαλλήλων(ΑύξησηΜισθώνκαιΣυντάξεων)Νόμου του 1990, (Ν. 201/90),επιβεβαιώνει τηνορθότητατηςερμηνείας με βάσητονκανόναπουεφαρμόσθηκεστοπροκείμενο,πουείναιγνωστήστο αγγλοσαξωνικό δίκαιοσαν"theplain meaningrule". Οίδιοςπερίπουαριθμόςαπαντάταικαισεάλλουςνόμουςπουέκα­ μανπρόβλεψη γιατο μισθολόγιο καιτις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων: βλέπελ.χ.τοΑρθρο2τουΠερίΚρατικώνΥπαλλήλων (ΑύξησιςΜισθών καιΣυντάξεως)Νόμοςτου 1987 (Ν.155/87). 5 10 Η προσφυγή απορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Damianosa.o. v.C.B.C.
(1987)3 C.LR. 848, 20 Δημητρίονv. Δημοκρατίας
(1991)4ΑΛΛ. 3029, Δημοκρατίαv.SunoilBunkering Ltd.
(1994)3ΑΛΛ. 26, Στεφανίδηςκ.ά. v.Δήμον Έγκωμης
(1994)3ΑΛΛ.
  1. 25 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ'ων η αίτηση με την οποία κρίθηκε ότι οι συντάξιμες απολαβές δεν περιλαμβάνουν το 13ο μΐϋθό και την κατ' αποκοπήνυπερωριακήαποζημίωση που κα- 30 ταβαλλεται στους κατέχοντες θέσηΤελώνηκαι Βοηθού Τελώνη. Ο αιτητήςπαρουσιάστηκεαυτοπροσώπακ;. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 35 Cur. adv. wit. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ο αιτητήςείναι συνταξιούχος δημόσιος υπάλλη- 40 λος. Με την προσφυγήτουεγείρει ένα σύντομο αλλά σημαντικό για τοδίκαιοτων συντάξεων θέμα. Το ερώτημα είναικατάπόσον οι συ­ ντάξιμες απολαβές περιλαμβάνουν το 13ο μισθό. Και ακόμη την κατ' αποκοπήνυπερωριακήν αποζημίωση που καταβάλλεται στους 2074 ι ι 4 Α.Α.Δ. Χαραλάμπουςν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) Νικήτας, Δ. κατέχοντεςθέσηΤελώνηκαιΒοηθούΤελώνη. 5 10 15 20 Οαιτητήςεξήλθετηςυπηρεσίαςτην1/1/94μεβαθμόΤελώνημετά απόυπηρεσία40σχεδόνχρόνων στοΤμήμαΤελωνείων. Μεεπιστολήτουημερ.3/12/93 οΓενικός ΛογιστήςτηςΔημοκρατίας (καθούη αίτηση)πληροφόρησε τοναιτητήγιατασυνταξιοδοτικά τουδικαιώ­ ματα συναποστέλλοντας φωτοαντίγραφο του εντύπου Γεν. 60, το οποίοπεριέχει τασχετικάστοιχείακαιυπολογισμούς (παράρτημαΑ της αίτησης). Δεν αμφισβητήθηκε ότι η εν λόγω επιστολή λήφθηκε απότον αιτητήμετάτην 14/12/
  2. Έτσι,έχοντας υπόψητηχρονο­ λογίακαταχώρησηςτηςπροσφυγής,δενυπάρχειθέμα εκπροθέσμου αυτής. Η ετήσια σύνταξη του αιτητή καθορίστηκε σε £7.631,03και το εφάπαξποσόσε£35.611,
  3. Κατάτονυπολογισμό τωνποσών αυ­ τώνλήφθηκεσανβάση εισόδημα£15.262,
  4. Οαιτητήςδιαμαρτυρή­ θηκεεγγράφωςδιότιδενπεριλήφθηκεστιςσυντάξιμες απολαβέςτου καιτοτιμαριθμικό επίδομαγιατοδεύτερο εξάμηνοτου
  5. Επί­ σης επιφύλαξε τα δικαιώματα του για άλλα λάθη ή παραλείψεις στους υπολογισμούς του καθού (βλέπε επιστολή παράρτημα Βτης αίτησης ημερ.4/1/94). Είναι εντούτοις παραδεκτόνότι η διαφορά τουτιμαριθμικούεπιδόματοςγιατηνενλόγωπερίοδολήφθηκευπό­ ψημεαποτέλεσμα τονανακαθορισμότηςσύνταξης καιτουχορηγήματοςαπό1/1/94 σε£7.790,44και£36.355,40αντίστοιχα. 25 30 35 40 Πρέπειναλεχθείστοσημείοαυτόότι οισυνολικέςαποδοχέςτου αιτητήγιατο 1993 ανήλθανσε£17.651,77 (βλέπεκατάστασηπαράρ­ τημαΓτηςαίτησης). Τοποσόαυτόπεριλαμβάνει,εκτόςτουβασικού μισθού,τουτιμαριθμικούεπιδόματοςκαιτηςμισθολογικής αύξησης 20,692%και τον 13ο μισθό καθώς και την κατ' αποκοπήναποζη­ μίωση(£1.826,40). Οαιτητήςθεωρεί τοποσότων£17.651,77σαντη σωστήβάσηπροσδιορισμού τωνσυνταξιοδοτικών ωφελημάτωντου. Έτσι με την προσφυγή του επιζητεί ακύρωση της απόφασηςημερ. 3/12/93που θεώρησε σαν συντάξιμες απολαβές του το μικρότερο αντίτομεγαλύτερο ποσό. Υπάρχει καιδεύτερο αίτημαγιαδήλωση τουδικαστηρίου ότιτα δικαιώματατουαιτητή πρέπειναυπολογισθούν μεκριτήριο τοσύ­ νολοτων αποδοχώντουγιατο έτος 1993 (£17.651). Πλέον τηναύξησηαποδοχώνπουπροήλθεν απότοτιμαριθμικό επίδοματουδεύ­ τερουεξαμήνουτου 1993καιακόμητηνπροσαύξησητουβασικούμι­ σθούπουαφοράστο ίδιοέτοςκαιπουείναι£
  6. Οδικηγόρος της Δημοκρατίαςμεπροδικαστικήτουένστασηζήτησεαπόρριψητουαι­ τήματοςγιατίεκφεύγειτωνορίωντουάρθρου146τουΣυντάγματος, ι 2075 Νικήτας, Δ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας(Αρ. 2)
(1994)το οποίο περιορίζει τη δικαιοδοσία και κρίση του δικαστηρίου σε επικύρωση,ολικήήμερική,τηςδιοικητικήςπράξηςήπαράλειψηςή την ακύρωση της. Δεν μπορεί όμως το ακυρωτικό δικαστήριο να τροποποιήσειτηνπροσβαλλόμενηπράξηήνατηναντικαταστήσειμε άλλη: βλέπε Φ.Βεγλερη*Ήσυμμόρφωσις της Διοικήσεως εις τας 5 αποφάσειςτου Συμβουλίου της Επικρατείας", σελ. 5 καιΔαμιανός και Άλλοςv. ΡΛ.Κ.
(1987)3ΑΛΛ. 848,
  1. Θαπρόσθεταπωςκάτωαπόοποιεσδήποτεσυνθήκεςτοαίτημαδε θαμπορούσε ναεπιτύχει. Αποτελείκοινό έδαφοςότιτοτιμαριθμι- 10 κό επίδομα για το δεύτερο εξάμηνο του 1993 συνυπολογίστηκε για τον καθορισμό των ωφελημάτων. Αναφορικά με τη .μισθολογική προσαύξηση διαπιστώνεται ότι πράγματιλήφθηκε υπόψη. Γιατον αιτητήιοχΰει ηκλίμακαΑΙ1πλέονδύοπροσαυξήσεις. Την 1/1/93ο αιτητήςβρισκότανστημισθολογική βαθμίδα£4.
  2. Καιόπωςπρο- 15 κύπτει απότο έντυπο Γεν. 60του παραχωρήθηκεολόκληρη η προ­ σαύξηση του έτους για να φτάσει την επόμενη βαθμίδα £4.975 (4.823+152). Υπάρχει καιδεύτερηπροδικαστικήένσταση. Αφοράτηφύσητης προσβαλλόμενης πράξης. Οκ.Χριστόφορου υπέβαλεπως στερείται εκτελεστότητας διότι μεαυτή παρέχονταιστον αιτητήπληροφορίες σχετικά μετα ωφελήματα του. Και εν πάσηπεριπτώσει πρόκειται γιαυλική ενέργεια πουαφοράτηδιεκδίκησηχρημάτων. Οαιτητήςχειρίστηκε οίδιοςτηνυπόθεσητουχωρίςτιςυπηρεσίες δικηγόρου. Μπορεί όμως ναλεχθείότι ταεπιχειρήματα του χαρα­ κτηρίζονταιαπόκαθαρότητασκέψης, συνοχήκαιγενικάκάποιαδι­ κανική ικανότητα. Αντικρούοντας την ένσταση ο αιτητής υπέβαλε ότι δεν προσβάλλει τις μαθηματικέςπράξειςπουαφορούνστησυ­ νταξιοδότηση αλλάτοντρόποερμηνείαςτωνσχετικών νομοθετικών διατάξεωνπουεπηρέασεδυσμενώς ταδικαιώματατου. 20 25 30 Εκτελεστήείναι πράξητης διοίκησης διαμορφωτικήδικαιωμά­ τωνήυποχρεώσεων πουεπιφέρουν άμεσες επιπτώσεις στοδιοικού- 35 μενο. Κατάτηνκλασσικήδιατύπωσητηςελληνικήςνομολογίαςπου παραθέτει ο Στασινόπουλος "Πορίσματα Νομολογίας του Σ.τ.Ε" 1929-1959,βασικόχαρακτηριστικόγνώρισμα τηςεκτελεστήςπράξης είναι: 40 " ηάμεσος παραγωγή εννόμου αποτελέσματος, συνισταμένου εις την δημιουργίαν, τροποποίησιν ήκατάλυσιν νομικής κατα­ στάσεως,ήτοιδικαιωμάτωνκαιυποχρεώσεων διοικητικούχαρακτήροςπαράτοις διοικουμένοις.'' 2076 4Α.Α.Δ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας(Αρ. 2) Νικήτας, Δ. Βλέπεεπίσης απόφασηΙωάνναΔημητρίουν.Δημοκρατίας
(1991)4 ΑΛΛ. 3029,Δημοκρατίαv. SunoilBunkeringLtd.
(1994)3 ΑΛΛ. 26,ΦειδίαςΣτεφανίδης&Άλλοιν.Δήμου Έγκωμης
(1994)3 ΑΛΛ. 49. 5 10 15 Εδώηπράξηέχειεκτελεστόχαρακτήρα. Δεναποτελεί απλήπλη­ ροφόρηση ούτε έχουμε την περίπτωση διεκδίκησης συγκεκριμένου χρηματικούποσού. Είναιαπόφασηαυτοτελήςπουδιαμορφώνεικαι προσδιορίζει οριστικά συνταξιοδοτικά δικαιώματαπου εκπορεύονταιαπότονόμοκαιμπορείναπροσβληθεί απότονυπάλληλομεαί­ τησηακυρώσεως. Κατάτοάρθρο2
(1)τουπερίΣυντάξεωνΝόμου,Κεφ.311,όπως τροποποιήθηκε απότοάρθρο2τουπερί Συντάξεων (Τροποποιητικού)Νόμουαρ.2/86, λαμβάνεται σανβάσησεκάθεπερίπτωση του υπολογισμού τωνσυνταξιοδοτικών ωφελημάτων δημοσίουυπαλλή­ λουοετήσιοςβασικόςμισθόςκαιτοτιμαριθμικόεπίδομαπουισχύ­ ουν κατάτο χρόνο αφυπηρέτησης. Το άρθρο2
(1),πουείναι ερμη­ νευτικό,ορίζει OIL: 20 25 30 35 40 "Συντάξιμοι απολαβαί σημαίνει τον ετήσιον βασικόν μισθόν και το πθαριθμικόν επίδοματαοποίακαταβάλλονται εις τον υπάλληλον κατά την ημερομηνίαν της αφυπηρετήσεώς τουκαι περιλαμβάνει μόνον εις την περίπτωσιν Αστυνομικού το επίδομα καλής διαγωγής και το επίδομα αξίας και εις την περί­ πτωσιν Δεσμοφύλακος το επίδομα καλής διαγωγής, αλλά δεν περιλαμβάνει οιονδήποτε έτερον επίδομα ή άλλας απολαβάς οιασδήποτε μορφής." Είναι ηθέση τουαιτητήότι εφόσον ονόμος δενπαρέχειορισμό τηςφράσης"ετήσιοςβασικόςμισθός"πρέπειαυτόςναπεριλαμβάνει τον 13ο μισθόόπως καιτις αποδοχές γιαυπερωριακήεργασίαγια τηνοποίακάμνει πρόβλεψη τοάρθρο 194 τουΚεφ.56Α (Τελωνεία) τουεκάστοτεπερίΠροϋπολογισμού Νόμου. Κατάτηναντίληψητου αυτόείναιτοαληθινόνόηματηςδιάταξης,τοοποίονπροκύπτειαπό τηνεφαρμογήτωνκανόνωνερμηνείαςιδιαίτερατηςγραμματικήςμε­ θόδου. Η επίμαχηφράση,όπωςαναφέρει, σημαίνει "τοσύνολοτων βασικώνμισθώνπουπαίρνειουπάλληλοςγιαολόκληροτοχρόνομη εξαιρουμένου του 13ου μισθού"οοποίος έχειταίδιαχαρακτηρστικάμετο μηνιαίομισθόαυξανόμενοόποτεανεβαίνουνοι υπόλοιποι 12μισθοί. Εισηγείταιπεραιτέρωότιηαποζημίωσηείναιαναπόσπα­ στομέροςτουετήσιουβασικούμισθούδιότιτούψοςσυσχετίζεται με τηθέσηπουκατέχειουπάλληλος καιόχι μετοναριθμόωρώνεργα­ σίας. Έναςπρόσθετος λόγοςείναιότι η αποζημίωσηκαταβάλλεται 2077 Νικήτας,Δ. Χαραλάμπουςν.Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1994)γιαμίσθωσηόλουτουελεύθερουχρόνουτουυπαλλήλου. Πολύ φοβούμαιότι οι ερμηνευτικοί κανόνες που επικαλείται ο αιτητήςδεν οδηγούν στο συμπέρασμαπουεπιθυμεί. Οετήσιοςβα­ σικός μισθός διακρίνεται εννοιολογικά από μισθό που είναι πρό- 5 σθετοςκαιχαρακτηρίζεταισαν13ος. Ηχρήσηακριβώςτουεπιθέτου "βασικός"τον αντιδιαστέλλει απότον 13ο. Ηφυσικήσημασίατου λεκτικού τηςδιάταξηςεκφράζειτηνανομοιότητατωνδύο εννοιών. Ο 13οςμισθός περιλαμβάνεταιστον"ετήσιο μισθό"τουυπαλλήλου, αν φυσικάαυτή ήτανηβάσηεκτίμησης των ωφελημάτων πουπρό- 10 βλέπεονόμος,όχιόμωςστον"ετήσιοβασικόμισθό". Κατάμείζονα λόγοηαμοιβήγιαυπερωριακήεργασίαδεν μπορεί ναταυτισθεί με τονετήσιοβασικόμισθό. Είναιέννοιες ετερόκλητες. Οτρόποςυπο­ λογισμούτηςδεν αλλοιώνει τηναληθινήφύσητης σαναμοιβήςγια υπερωριακή απασχόληση. 15 Ηερμηνευτικήπροσπάθειαθαμπορούσεναεπεκταθείκαισενο­ μοθετήματαinpari materia εκείνα,δηλαδή,πουρυθμίζουντο ίδιοή ανάλογοθέμα. Κατάτηγενικήαυτή αρχήείναινόμιμο ναερμηνεύ­ εται ομοίως παρόμοιος όρος ήέκφρασησε νόμους in pari materia: 20 Βλέπε36Halsbury'sLawsofEngland,3ηέκδοση,σελ.402καιεπ.και Cross"Statutory Interpretation"2ηέκδοση,
(1987)σελ. 148καιεπ. Η σημασίατουόρου"βασικόςμισθός"πουδίνει τοάρθρο2 τουπερί ΚρατικώνΥπαλλήλων(ΑύξησηΜισθώνκαιΣυντάξεων)Νόμουτου 1990, αρ.201/90, επιβεβαιώνει τηνορθότητατης ερμηνείας μεβάση 25 τονκανόναπουεφαρμόσαμεστοπροκείμενο,πουείναιγνωστήστο αγγλοσαξονικό δίκαιοσαν"theplainmeaningrule": "'Βασικός μισθός'σημαίνειτομισθότονοποίοοκρατικόςυπάλ­ ληλοςδικαιούταιναλάβει μεβάσητηνκαθορισμένηγιατη θέση 30 τουμετονΠροϋπολογισμόήμεειδικόΝόμομισθοδοτικήκλίμα­ καήπάγιομισθόκαιπεριλαμβάνειτιςαυξήσειςτωνμισθώνπου παραχωρήθηκαν με τους περί Κρατικών Υπαλλήλων (Αύξησις των Μισθών)Νόμουςτου 1981 έως 1984 καιτονπερίΚρατικών Υπαλλήλων (Αύξησις των Μισθών και Συντάξεων) Νόμο του 35 1987." Ο ίδιοςπερίπουορισμόςαπαντάταικαισεάλλουςνόμουςπουέκα­ μαν πρόβλεψη για το μισθολόγιο και τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων: βλέπελ.χ. τοάρθρο2τουΝ.155/87. 40 Ηαίτησηαπορρίπτεται. Δεν επιδικάζωέξοδα. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχα)ρίςέξοδα. 2078

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.