← Κύπρος

clr/1994/1994_4_210.pdf

(1994)28 Ιανουαρίου, 1994 [ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΡΟΔΟΤΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτητές, ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 964/92) Διοικητική Πράξη — Εκτελεστή — Βεβαιωτικήαπόφασηπρογενέστε­ ρης εκτελεστής που λήφθηκεχωρίςδιεξαγωγήνέαςέρευνας ήεξέτα­ σης νέωνστοιχείων,δεν είναιδυνατόν να υποβληθεί σε αναθεωρη­ τικό έλεγχο. 5 Ηαιτητριαπροσέβαλε μετηνπροσφυγήτης,απόφασητωνκαθ' ων ηαίτησημετηνοποίααπέρριψαναίτηματης,γιααναστολήτης ισχύος προγενέστερης απορριπτικήςτους απόφασης, στο αίτηματηςγια ανα­ νέωσητηςάδειαςπαραμονήςτηςστην Κύπρο,γιασκοπούς περαιτέρω έρευνας. Οι καθ' ων ηαίτηση πρόβαλαντον ισχυρισμό πως ηεπίδικη από­ φασηήταν βεβαιωτική της προηγούμενης, μηπροσβληθείσας μεπρο­ σφυγή,απόφασηςτων καθ' ωνηαίτηση,μετηνοποίααπορρίφθηκετο αίτηματηςγιαανανέωσητηςάδειαςπαραμονήςτηςστην Κύπρο. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, αποφάσι­ σε ότι: Ητύχη της αίτησης της αιτήτριας για ανανέωση της άδειας πάρα- 20 μονής τηςστην Κύπροκρίθηκε μετηναπόφασητης3Αυγούστου 1992. Ηαιτητρια,μεότι θαμπορούσε ναχαρακτηριστεί κατ' αναλογίαπρος το ελληνικό διοικητικό δίκαιο ωςαίτηση θεραπείας ήχαριστική διοι­ κητικήπροσφυγή,ζήτησε τηναναβίωσητηςπερατωθείσαςδιαδικασίας προς επανεξέταση του θέματος. Με την απορριπτικήαπόφασητης 2 25 210 10 4A.A.A. 5 10 15 Φράγκουκ.ά. ν.Υπ. Εσωτερικών κ.ά. Νοεμβρίου 1992, ηδιοίκηση, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά την αρχική τηςαπόφαση,αρνήθηκετηνεπανεξέτασηαλλάκαιτηνπαράλληληπα­ ράκληση της αιτήτριας για αναστολή της ισχύος της εκτελεστής από­ φασηςπουείχεεκδοθεί. Αυτήηδεύτερηαπόφασηδενήταντοαποτέλεσμανέαςέρευναςή εξέτασης οποιωνδήποτε νέων στοιχείων. Ο ισχυ­ ρισμόςτηςαιτήΐριαςωςπροςτημήέγκαιρηπαραλαβήτης πρόσκλησης της σε συνέντευξη, θαμπορούσε ναείχεπροβληθεί ως λόγοςγια ανα­ τροπή της απόφασης που εκδόθηκε, με αιτιολογία τη μηπροσέλευση τηςστησυνέντευξη. Ηπροβολήαυτούτουισχυρισμού, σεσχέσημετην αίτησηγιαεπανεξέταση δεναλλοιώνει,χωρίς άλλο,τηφύσητηςδεύτε­ ρης απόφασης. Θαήταν ίσωςδιαφορετική ηκατάστασηανηδεύτερη απόφασηπράγματιεκδιδότανμετάαπόακρόασητηςαιτήτριας. Οπως έχουν τα πράγματα, η απόρριψη του αιτήματος που περιέχεται στην επιστολή του δικηγόρου της αιτήτριας ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 1992, απλώς υποδηλώνει εμμονή στην αρχικήαπόφαση,είναιβεβαιω­ τικήκαιδενείναι δυνατόνναυποβληθεί σεαναθεωρητικόέλεγχο. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενηυπόθεση: Pierisv. Republic
(1983)3CLR. 1054. Προσφνγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απορριπτικής απόφασης των καθ' ων η αίτηση για αναστολή της ισχύος της απόφασης τους με την οποία απορρίφθηκε αίτηση της αιτήτριας,για ανανέωση της άδειας παρα­ μονής της στην Κύπρο. 30 Δ. Σωκράτους,για τους Αιτητές. 35 40 Μ. Τσαγγαρίδης>Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους Καθ' OJVη αίτηση. Cur. adv.vult. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Η αιτητρια είναι αλλοδαπή. Με αίτη­ σητηςπροςτοΛειτουργό Μεταναστεύσεως, ημερομηνίας 30 Μαΐου 1992, ζήτησε ανανέωση της προσωρινής άδειαςπαραμονής της στην Κύπρο. Ως λόγοπρόβαλε τον, κατάτον ισχυρισμότης,γάμο της με Κύπριο πολίτη. Ηαίτησητηςαπορρίφθηκεμεαπόφασηημερομηνίας 3Αυγούστου 1992 επειδή παρέλειψε ναπαρουσιαστεί για συνέντευξηόπως της εί211 Κωνσταντινίδης, Δ. Φράγκουκ.ό.ν.Υπ. Εσωτερικών κ.ά.
(1994)χεζητηθεί. Στις22 Σεπτεμβρίου 1992, μέραπαράδοσηςτηςγνωστο­ ποίησηςτηςαπορριπτικήςαπόφασηςστηναιτητρια,οδικηγόροςτης, μεδικήτουεπιστολή,πληροφόρησετοΛειτουργόπωςηαιτητριαδεν παρουσιάστηκε στησυνέντευξη γιατί δεν είχεπαραλάβειτη σχετική επιστολήτηςδιοίκησης. Ηεπιοτολή,σύμφωναμετονισχυρισμό της, 5 "δενεπεδόθηστην ίδια,στηδιεύθυνσητης,αλλάσεφίλητηςσεάλλη διεύθυνση". ΕξέφρασετηνετοιμότητατηςναεπισκεφθείτοΛειτουρ­ γό για προσωπική συνέντευξη και παρεκάλεσε όπως ανασταλεί η ισχύς της επιστολής ημερομηνίας 3 Αυγούστου 1992 μέχρι τη συ­ μπλήρωσητηςέρευνας. ΟΛειτουργός,μεεπιστολήτουημερομηνίας 10 2 Νοεμβρίου 1992, πληροφόρησε το δικηγόρο τηςαιτήτριαςπωςτο αίτημαεξετάστηκε πολύπροσεκτικάαλλάδενεγκρίθηκε. Μετην παρούσαπροσφυγή,ηοποίαασκήθηκεαπότην ίδιατην αλλοδαπήκαιαπότοναναφερθένταωςσύζυγοτης,προσβάλλεταιτο 15 κύρος όχι της απορριπτικήςαπόφασηςημερομηνίας 3 Αυγούστου 1992 αλλάτης μεταγενέστερης, ημερομηνίας2 Νοεμβρίου
  1. Στο στάδιο των διευκρινίσεων ζήτησατις απόι|>ειςτων δυοπλευρών σε σχέση μετοανηεπιστολή της2 Νοεμβρίου 1992 ενσωματώνει εκτε­ λεστή απόφαση. Οι καθ' ωνη αίτησηυποστήριξανπως είναι βεβαι- 20 ωτική απόφασηκαι πως, επομένως, δεν μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο προσφυγήςκατάτοάρθρο 146τουΣυντάγματος. Ησύ­ ντομηεπιχειρηματολογίατωνκαθ' ωνηαίτησηόπωςκαιηαντίθετη τωναιτητώνσυνοδεύθηκε μεπαραπομπήστησταθερήνομολογία ως προςταχαρακτηριστικάτηςβεβαιωτικήςαπόφασης. 25 Ητύχητηςαίτησηςτηςαιτήτριαςγιαανανέωσητηςάδειαςπαρα­ μονής της στην Κύπρο κρίθηκε με την απόφασητης 3 Αυγούστου
  2. Η αιτητρια,μεό,τιθαμπορούσεναχαρακτηριστείκατ' αναλο­ γίαπροςτοελληνικόδιοικητικόδίκαιοωςαίτησηθεραπείαςήχαρι- 30 στική διοικητική προσφυγή (Βλ. Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου 6η έκδοση, σελ. 246παράγραφος 251) ζήτησε την αναβίωσητηςπερατωθείσαςδιαδικασίας προςεπα­ νεξέτασητουθέματος. Μετηναπορριπτικήαπόφασητης2Νοεμβρί­ ου 1992,ηδιοίκηση,επιβεβαιώνουσαουσιαστικάτηναρχικήτηςαπό- 35 φάση,αρνήθηκετηνεπανεξέτασηαλλάκαιτηνπαράλληληπαράκλη­ σητης αιτήτριαςγιααναστολήτης ισχύος τηςεκτελεστής απόφασης πουείχεεκδοθεί. Αυτήηδεύτερηαπόφασηδενήταντοαποτέλεσμα νέας έρευνας ήεξέτασης οποιωνδήποτε νέων στοιχείων. Ο ισχυρι­ σμόςτηςαιτήτριαςωςπροςτημηέγκαιρηπαραλαβήτηςπρόσκλησης 40 τηςσεσυνέντευξηθαμπορούσεναείχεπροβληθεί ωςλόγοςγιαανα­ τροπήτης απόφασηςπουεκδόθηκε μεαιτιολογίατημήπροσέλευ­ σητηςστησυνέντευξη. Ηπροβολήαυτούτουισχυρισμού σεσχέσημε τηναίτησηγια επανεξέτασηδεναλλοιώνει, χωρίς άλλο,τηφύσητης 212 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 Φράγκου κ.ά. ν.Υπ. Εξωτερικών κ:ά. Κωνσταντινίδης,Δ. δεύτερης απόφασης. Θαήταν ίσωςδιαφορετικήηκατάστασηανη δεύτερη απόφασηπράγματιεκδιδόταν μιπάαπόακρόασητης αιτήτριας. [Βλ.Ε.Σπηλιωτόπουλου (ανωτέρω) σελ.462,παραγρ. 482 (Σημ.85)]. Όπωςέχουνταπράγματα,ηαπόρριψητουαιτήματοςπου περιέχεται στην επιστολή του δικηγόρου της αιτήτριας ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 1992, απλώςυποδηλώνει εμμονή στην αρχικήαπό­ φαση,είναιβεβαιωτικήκαιδεν είναιδυνατόναυποβληθεί σεαναθε­ ωρητικό έλεγχο. [Βλ.Pierisv.Republic
(1983)3C.L.R. 1054;Πορί­ σματαΝομολογίας τουΣυμβουλίου Επικρατείας1929-1959σελ. 240, Σ.Ε.496/1957, ΕπαμεινώνδαΣπηλιωτόπουλου(ανωτέρω)]. Στιςαγορεύσεις τωνδυοπλευρών περιέχεται εκτεταμένηαναφο­ ράσεό,τι ονομάστηκε ουσία τηςυπόθεσης. Οαναφερθείςωςσύζυ­ γος της αιτήτριαςήταννυμφευμένος μεΚυπρία με την οποία απέκτησεδυοπαιδιά. Η αιτητριαήτανγιαχρόνιακαλλιτέχνις σενυκτε­ ρινό κέντρο και μετά απόδιακοπή της παραμονήςτης στην Κύπρο επιχείρησε, αφούεπανήλθε,να παρατείνει την παραμονή τηςεπικα­ λούμενητογάμοτης. ΟΚύπριοςμετονοποίοήτανοισχυρισμόςτης ότι συνήψεγάμο, εμφανίστηκε να είχε ασπαστεί το μωαμεθανισμό που επιτρέπει την πολυγαμία και ναείχε συνάψει το δεύτερο γάμο χωρίς λύσητου πρώτου. Εμφανίστηκε ακόμανα είχε παρουσιάσει στηΣυρίαγιατουςσκοπούς σύναψης γάμουμετηναιτητριαπιστο­ ποιητικόελευθερίας πουεξασφάλισε,χωρίςναείχεπράγματιλυθείο γάμος του,απότην Ιερά Μητρόπολη ΑποστόλουΑντρέα στοΤζιοχάνεσπουργκτηςΝ. Αφρικής. Αναπτύχθηκανεπιχειρήματαωςπρος τηνεικονικότητα ήμήτουδεύτερου γάμουκαι,σεσυνάρτηση με αυ­ τό,ως προςτηνπαραβίαση ήμησειράςατομικώνδικαιωμάτωνκαι ελευθεριών. Ταζητήματααυτάδενθαεγείρονταν γιαεξέταση ακόμα και στην περίπτωση που θα συζητούσαμε τοκύρος της εκτελεστής απόφασης πουεκδόθηκε. Η αίτησηείχεαπορριφθείόχι γιατίτοαρ­ μόδιοόργανοαξιολόγησεμετονέναή τονάλλοτρόποτουλικό που είχεπέριαυλλεγείήγιατίμόρφωσεορισμένηκρίσηωςπροςτογνήσιο ήτοεικονικότουγάμουτωναιτητώναλλάγιατίηαιτητριαδεναντα­ ποκρίθηκεστηνπρόσκληση τηςσεσυνέντευξη. Ενπάσηπεριπτώσει, ηπαρούσαπροσφυγή δεν στρέφεται ούτεθαμπορούσε να στραφεί κατάτηςπρώτηςαπόφασης πουείναικαιη μόνηεκτελεστή αφού θα ήτανεκπρόθεσμη καιδενδικαιολογείται ναεπεκταθώ. Ηπροσφυγή αποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεταιχ(ορίς έξοδα. 213

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.