clr/1994/1994_4_2171.pdf

(4)του περί Δημοσίας ΥπηρεσίαςΝόμου (Ν.1/90)—ΠεριγραφήτηςέρευναςστηνοποίαπροέβηοΔιευθυντήςδεν πληροί τηναπαίτησηαιτιολόγησηςτωνσυστάσεωντου. 5 Μετιςπροσφυγές αυτέςπουσυνεκδιχάοτηκαν,προσβλήθηκε η νο­ μιμότητατηςαπόφασηςπροαγωγήςτωνενδιαφερομένων μερώνστηθέ­ σητουΑνώτερουΛειτουργούαντίτωναιτητών. 10 ί5 20 Οβασικότερος ισχυρισμός πουπρόβαλανοι αιτητέςήταντοαναι­ τιολόγητο τηςσύστασης τουΔιευθυντήΥπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού. ΤοΑνώτατοΔικαστήριοακυρώνονταςτιςεπίδικεςαποφάσεις,οπο­ φάσισεότι: Το Δικαστήριο δεν εξάγει ότανεξετάζει τησύσταση,γενικά συμπε­ ράσματαωςπροςτηναξίαμεβάσητιςυπηρεσιακές/εμπιστευτικές εκθέ­ σεις.Ησύσταση αποτελεί ξεχωριστό στοιχείο κρίσης καιτο ζητούμενο είναιηγνώμητουίδιουτουΔιευθυντή.Αυτήηγνώμηπρέπει ναείναι αιτιολογημένη.Ηαιτιολόγησηαπαιτείταιωςσυστατικότηςκαιτοενδε­ χόμενο κενόδενπληρώνεται απόσυλλογισμούεκτωνυστέρων.Άλλω­ στε ησύσταση δεν αποσκοπεί στην αποτίμησητης σταδιοδρομίας των υποψηφίωναλλάεμπεριέχει τηγνώμητουΔιευθυντή ωςπροςτοποιος 2171 Αδάμουκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1994)από τους υποψηφίους είναι ο αξιότερος από την άποψη της συγκέ­ ντρωσης των ικανοτήτωνκαι των ιδιοτήτωνπουαπαιτούντακαθήκο­ ντατηςθέσηςπουθαπληρωθεί.Αναμένεται ότιοΔιευθυντής,στοπλαί­ σιοτηςδικήςτουέρευνας,θαανατρέξεικαιστιςΕμπιστευτικές εκθέσεις καιακόμαθασυλλέξειστοιχείαπουθατονβοηθήσουνστηνεκπλήρωση τουκαθήκοντοςτου.Μόνηόμωςπεριγραφήτουείδουςτηςέρευναςπου έκαμε, δεν αρκεί. Ησύσταση του Διευθυντή στις παρούσες υποθέσεις καθιστάεντελώς αδύνατοτοδικαστικόέλεγχοπουσυνιστάβασικόσκο­ πότηςαπαίτησηςγιααιτιολογία. 5 10 Οιπροσφυγές επιτυγχάνουν μεέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Θεοκλήτουν. Δημοκρατίας

(1993)4Α.ΑΛ. 2531, Στυλιανούκ.ά. ν.Χατζηκωνσταντίνουκ.ά.

(1994)3ΑΛΛ.

1. Προσφυγές. 20 Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση με την οποία προάχθηκαντα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Ανώτερου Λει­ τουργού,από 15 Νοεμβρίου
2. /.Τυπογράφος και Α. Σ. Αγγελίδης, γιατην Αιτήτρια στην ΥπόθεσηΑρ. 51/
3. 25 Α. Σ. Αγγελίδης, γιατον Αιτητή σας ΥποθέσειςΑρ. 198/93,199/93 &200/
4. 30 Γ. Φράγκου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv.vuti. 35 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:Την ίδιαμέρα,στις 27Οκτωβρίου 1992, με τέσσερις διαδοχικές αποφάσειςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρε­ σίαςπραγματοποιήθηκαν13προαγωγέςστηθέσητουΑνώτερου Λει­ τουργού,από 15Νοεμβρίου
5. Οιπροσφυγές 198,199και200/93 ασκήθηκαν από τον Ανδρέα Στυλιανίδη και στρέφονται κατά των 40 προαγωγών των Α. Γενναδίου, Α. Κάρουλα, Γ.Τάντα,Λ. Τάντα, Α. Ηλιάδου,Ν.Λάμπρου, Ι.Παπαντωνίου,Α. Ρούσουκαι Μ.Σεραφείδου. Ηπροσφυγή 51/93 ασκήθηκε απότην Θέκλα Αδάμου καιαρχι­ κά στρεφόταν εναντίον καιτων 13προαγωγών. Εγκαταλείφθηκε σε 2172 4 Α.Α.Δ. 5 Αδάμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. σχέση μετις 8απόαυτέςκαιτώραστρέφεται μόνο κατάτων πέντε τελευταίων απότους πιο πάνω. Τέταρτη προσφυγή,η54/93,απο­ σύρθηκε. ΗπροαγωγήτωνΙ.Παπά,Π.Παπαδοπούλου,Στ. Ιωάννου και Φ.Σταύρου δεναποτελούν αντικείμενο των προσφυγών. Επειδήεγείρονται στις προσφυγές κοινά νομικά σημεία, συνεκδικάστηκαν, Ήταν στοιχείο κρίσης ως προς την αξία των υποψηφίων ησύ­ στασητουΔιευθυντή της Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προ10 σωπικοΰ. Εμφανώςευσταθείηεισήγησητωναιτητώνότιησύσταση ήταναναιτιολόγητη XOL, επομένως, παράνομη(βλ.άρθρο35

(4)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Ν. 1/90). Συνεπώς, οι προσβαλλόμενες αποφάσειςείναιάκυρες. 15 20 25 Ησύσταση ήτανστερεότυπη σε όλεςτις διαδικασίες. Τηνμετα­ φέρω: "Εδωσα μεγαλύτερη σημασία στις Υπηρεσιακές/Εμπιστευτικές Εκθέσεις τωντελευταίων τριών ετών, έλαβα όμως υπόψητις Υπηρεσιακές/Εμπιστευτικές Εκθέσειςόλωντωνετώνκαιιδιαίτε­ ρααπότηνημέραπουκατείχαντηνπαρούσατουςθέση. Αφού έλαβα υπόψη τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους καιτις πληροφορίες που συνέλεξα από τους οικείους προϊσταμένους όλων τωνυποψηφίωνσ'ό,τι αφοράτηνπροσφοράκαιτηναξία τους, συστήνω για προαγωγή τους Ηλιάδου Ανδριανή, Παπαντωνίου Ιωάννη, Ρούσο Ανδρέα, Λάμπρου Νίκη καιΣεραφείδου Μαρούλλα." 30 Στην υπόθεση Δημήτρης θεοκλήτουν.Δημοκρατίας

(1993)4 Α.ΑΑ 2531 υιοθέτησα τηνπροσέγγιση πουακολουθεί ως προςσύ­ σταση που απλώς παρέπεμπε στα κριτήρια της αξίας,των προσό­ ντωνκαιτηςαρχαιότητας. 35 "Ηαιτιολογίατηςσύστασηςωςνομοθετικήπλέοναπαίτηση,(βλ.άρ­ θρο 35

(4)τουπερί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1990 (Ν. 1/90) απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πρωτόδικη δικαιοδοσία τουσεσειράυποθέσεων. Μεαναντίλεκτηπλέοντηνανάγκηαιτιολόγησηςτηςσύστασης,διαπιστώνεται διειφοράπροσέγνισηςωςπροςτο ανηγενικήπαραπομπήστακριτήριατηςαξίας,τωνπροσόντωνκαι τηςαρχαιότηταςσυνιστάεπαρκήαιτιολογία 40 Στις υποθέσεις ΘεόδωροςΑεωνίόον και Άλλοι ν. Δημοκρατία

(1992)4ΑΛΑ 1806 καιΑ.ΝικολάουκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας 2173 Κωνσταντινιδης, Δ. Αδάμου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1992)4 ΑΛΛ. 3930, κρίθηκεότι ηαιτιολογία αυτήςτηςφύσης ήτανεπαρκής.ΣτιςυποθέσειςΓ.ΑοϊζίδηςκαιΆλλοιν.Δημοκρα­ τίας

(1992)4 Α.ΑΛ. 4742,Ν. Πολυκάρπου και Άλλοι ν. Δημο­ κρατίας

(1993)4 Α.ΑΑ 72,Αίγλη ΠαντελάκηκαιΆλλοιν. Δη­ μοκρατίας

(1993)4 ΑΛΛ. 1686, ΑντώνιοςΙ. Αντωνίουν.Δήμο- 5 κρατίας

(1993)4 ΑΛΛ. 923 και Αντρέας Θεοδούλου ν. Δημο­ κρατίας

(1993)4 ΑΛΛ. 1853 κρίθηκε πως τέτοιας μορφήςσύ­ στασηείναι εντελώςαναιτιολόγητη.Υιοθετώαυτήτην προσέγγι­ ση. Ησύστασηεμπεριέχειεξορισμούτηνάποψητου Διευθυντή ωςπροςτηνυπεροχήτουσυστηνόμενου. Μόνηησύνδεσητηςσύ- 10 στάσηςπροςτατρίακριτήριαδενπροσθέτει οτιοήποτε. Δεναπο­ καλύπτειταπραγματικάδεδομέναπουοδήγησανστηδιαμόρφω­ σητηςάποψηςκαιδενεπιτρέπειτοδικαστικόέλεγχο." Ισχύουν ταίδιακαιστηνπαρούσαυπόθεση. Η αναφοράτηςσύ- 15 στάσης στις υπηρεσιακές/εμπιστευτικές εκθέσειςκαι σε άλλεςπλη­ ροφορίεςπουλήφθηκαν, δενπροσθέτει οτιδήποτε. Εγείρονταιαπό τους αιτητέςκαιάλλαθέματααναφορικά μετογενικόκαιαόριστο τρόπομετονοποίογίνεταιαναφοράσ' αυτέςτιςπηγέςκαιακόμαμε τογεγονόςότιησύστασηπαραπέμπεισεπληροφορίεςπουδενκατε- 20 γράφησανώστεναμπορείναελεχθείηεπενέργειαπουθαέπρεπενα είχαν,αλλάδενχρειάζεταιναεπεκταθώσ' αυτά. Παραμένειάγνωστοςολόγοςγιατονοποίοοισυστηθέντεςήταν, κατάτηκρίσητουΔιευθυντή,καταλληλότεροι μεβάσητατρίακρι- 25 τήρια. Είναι ενδεικτική τηςσημασίας τουκενού ηαντιγνωμίαπου εκδηλώθηκεαναφορικάμετοποιοςυποψήφιοςπροβάλλειωςαξιό­ τερος μεγνώμονατιςυπηρεσιακές/εμπιστευτικές εκθέσεις. Απόπει­ ρα εξέτασης του θέματοςκάτωαπότέτοιο πρίσμαθαοδηγούσεσε απομάκρυνση απότοαντικείμενοτουελέγχου. Δεν εξάγουμε,όταν 30 εξετάζουμε τησύσταση,γενικάσυμπεράσματαως προςτηναξίαμε βάσητις υπηρεσιακές/εμπιστευτικές εκθέσεις. Ησύστασηαποτελεί ξεχωριστόστοιχείοκρίσηςκαιτοζητούμενοείναιηγνώμητουίδιου τουΔιευθυντή. Αυτήηγνώμηπρέπειναείναιαιτιολογημένη. Η αι­ τιολόγηση απαιτείταιωςσυστατικότηςκαιτοενδεχόμενοκενόδεν 35 πληρώνεται απόσυλλογισμούςεκτωνυστέρων. Αλλωστεησύστα­ ση δεν αποσκοπεί στην αποτίμηση της σταδιοδρομίας τωνυποψη­ φίωναλλάεμπεριέχειτηγνώμητουΔιευθυντήωςπροςτοποιοςαπό τουςυποψηφίουςείναιοαξιότερος απότηνάποψητης συγκέντρω­ σηςτωνικανοτήτωνκαιτωνιδιοτήτωνπουαπαιτούντακαθήκοντα 40 της θέσηςπουθαπληρωθεί. (Βλ. Στυλιανού και Άλλην. Κωνστα­ ντίνοςΧατζημωνσταντίνουκαιΆλλου

(1994)3ΑΛΑ 387. ΑναμένεταιότιοΔιευθυντής,στοπλαίσιοτηςδικήςτουέρευνας, 2174 4 Α.Α.Δ. 5 Αδάμου κ.ά. ν.Δημοκρατίας Κώνσταντινίδης,Δ. θαανατρέξεικαιστις εμπιστευτικές εκθέσειςκαιακόμαθασυλλέξει στοιχεία που θα τον βοηθήσουν στην εκπλήρωση του καθήκοντος του. Μόνηόμως περιγραφή τουείδους της έρευναςπουέκαμε, δεν αρκεί. Η σύστασητουΔιευθυντή στις παρούσεςυποθέσεις καθιστά εντελώςαδύνατοτοδικαστικόέλεγχοπουσυνιστάβασικόσκοπότης απαίτησηςγιααιτιολογία. Ενόψειτηςπιοπάνωκατάληξηςδενθαεπεκταθώσεεξέτασητων υπόλοιπων ισχυρισμών τωναιτητών. 10 OLπροσφυγές επιτυγχάνουν μεέξοδα. Οιπροσβαλλόμενες απο­ φάσειςακυρώνονται. Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνμεέξοδα. 2175