4A.AA. 14Νοεμβρίου, 1994 (ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΛΛΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 76/93, 77/93) Φορολογία Εισοδήματος — Φορολογία νοητού κέρδους από δωρεά κτημά των — Εύλογη απόφαση εκτίμηση της αγοραίας αξίας των κτημάτων κατά την ημερομηνία δωρεάς τους. 5 10 Φορολογία Εισοδήματος — Φορολογία κέρδους από πώληση κτημάτων που πωλήθηκαν από έμπορο γης — Ισχυρισμός του εμπόρου πως τα συγκεκριμένα κτήματα που καλιεργούσε ο ίδιος αποτελούσαν κεφα λαιουχικά στοιχείο επένδυσης εύλογα απερρίφθη από τον διευθυντή εφόσον ποτέ δεν υποβλήθηκαν λογαριασμοί αμπελοκαλιεργητή από τον έμπορο γης. Με τις δύο προσφυγές που συνεκδικάστηκαν ο αιτητής προσέβαλε τη επιβολή σ'αυτόν του φόρου εισοδήματος για το έτος 1984 και έκτα κτης εισφοράς γιατις τριμηνίες του ιδίου έτους. 15 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτις προσφυγές,αποφάσισε ότι: 20 1) Ηπρότασητου δικηγόρου του αιτητήότι ηεκτίμηση του διευθυντή αναφορικά μετηναξίακτημάτωντου,πουαποτέλεσαν αντικείμενο δωρεάς,ήτανεσφαλμένη γιατίβασίστηκε στην αξίαστην οποίαπω λήθηκαν τα δωρηθένχα κτήματα από την δωρεοδόχο εταιρεία δεν μπορεί ναγίνει δεκτή, γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης ηαπόφασητου διευθυντή βασίζεται πάνω σε δύο ξεχωριστές εκτι2225 Καλλής ν. Δημοκρατίας
(1994)μήσειςεμπειρογνωμόνων, μιαπου ετοιμάστηκε απότοτμήμα φό ρουεισοδήματοςκαιηάλληαπότοκτηματολόγιο. Δενυπήρξεενώ πιοντουδιευθυντήοποιοδήποτεάλλοστοιχείοπουνααντιμάχεται τιςδύοαυτέςεκτιμήσεις. 5 2) Τοδεύτεροζήτημααφοράδύοαπόταέξιτεμάχιαπου πωλήθηκαν από τοναιτητήσετρίτα πρόσωπα.Οδικηγόρος του ισχυρίζεται, στηγραπτήτου αγόρευση,πωςτακτήματα αυτά ήταναμπέλια τα οποίακαλλιεργούσεο ίδιοςπριναπό τηνπώληση τους,καιως εκ τούτου αποτελούσαν κεφαλαιουχικό στοιχείο επένδυσης καιόχι 10 εμπορικόενενέργειααπόθεμα. Πολύορθά,οδιευθυντής απέρριψεκαιαυτότον ισχυρισμό. Ο αιτητής χρησιμοποιούσε τακτήματατούτα,όπως καιτα υπόλοιπα, στις εμπορικές κτηματικές τουεπιχειρήσεις. Οίδιοςδεν είχεποτέ 15 προβάλει παρόμοιο ισχυρισμό στον διευθυντή, μήτε καιυπέβαλε λογαριασμούς αναφορικάμεκέρδηήζημιές πουείχεως αμπελοκαλλιεργητής. Ητανκαθιερωμένοςέμποροςγης. Οι προσφυγές απορρίπτονται με£200 20 έξοδα. Προσφυγές Προσφυγές μετις οποίες οαιτητήςπροσβάλλει τηνεπιβολήσ'αυ- 25 τον φόρουεισοδήματος γιατο έτος 1984 και έκτακτηςεισφοράς για τις τριμηνίες του ίδιου έτους. Γ.Τριανταφυλλίδης, για τον Αιτητή. 30 Στ. Ιαχτήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατους Καθ' α>ν η αίτη ση. Cur. adv.vult. 35 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.: Με τιςδυο αυτές προσφυγές ο αιτητήςπρο σβάλλει τηνεπιβολή σ' αυτόν φόρου εισοδήματος για τοέτος 1984 καιέκτακτηςεισφοράςγιατιςτριμηνίεςτουίδιουέτους. Οι αιτήσεις ακυρώσεως συνεκδικάστηκανγιατίταγεγονότασ' αυτέςείναικοινά και τανομικάζητήματαταυτόσημα. Μολονότι ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίαςασχολείται μετο νομικό θέμα,κατάπόσον ορθάοδιευθυντήςαποφάσισεναφορολογήσειτον αιτητήγιατο νοητό κέρδος πουαποκόμισε απότηδιαδωρεάς διά- 2226 40 4 Α.Α.Δ. 5 Κσλλής ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. θέση έξι κτημάτωντου,πουθεώρησε ως εμπορικόαπόθεμα,οδικη γόροςτουαιτητήδεναμφισβητείτηθέσητουδιευθυντήνατονθεω ρήσειως έμπορογης,κάτιπουεξάλλου έκδηλααποδεικνύεται από τα στοιχείατουφακέλου. Ησχετική απόφασητουδιευθυντήβασίζεται στην αρχή που καθιερώθηκε στη γνωστή Αγγλική υπόθεση Sharkey, και υιοθετήθηκε στη δική μας, Δημοκρατία v.Hagop Matossian
(1992)3AAA
- Δύο είναι τα σημεία που εγείρει ο δικηγόρος του αιτητή,στα 10 οποίακαιαποκλειστικάστηρίζει τιςπροσφυγέςτου.Πρώτον, ειση γείταιπωςηεκτίμησητουδιευθυντήαναφορικάμετηναγοραίααξία τωνκτημάτωνκατάτην 13.11.84,χρόνοδιάθεσηςτους,είναιεσφαλ μένη. Η πρότασηαυτήτουδικηγόρουτουαιτητήέχεισανβάση λα θεμέναπραγματικάγεγονότα,γιατίδιατείνεταιπωςοδιευθυντήςθε15 ωρείωςαγοραίααξίατωνκτημάτωνκατάτο 1984 αυτή,στηνοποία πωλήθηκαναπότηδωρεοδόχο εταιρείατουαιτητήτο
- Τούτο είναι λάθος. Όπωςαποδεικνύεταιαπότοφάκελοτηςδιοίκησης,η απόφασητουδιευθυντήβασίζεταιπάνωσε δυοξεχωριστές εκτιμή σειςεμπειοογνωμώνων, μιαπουετοιμάστηκε απότο τμήμαφόρου 20 εισοδήματοςκαιηάλλη απότοκτηματολόγια. Δεν υπήρξεενώπιον του διευθυντή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να αντιμάχεταιτις δυοαυτές εκτιμήσεις. 25 Τοδεύτεροζήτημααφοράδυοαπόταέξι τεμάχιαπου πωλήθηκαναπότοναιτητήσε τρίταπρόσωπα. Οδικηγόρος του ισχυρίζε ται,στηγραπτήτουαγόρευση,πωςτακτήματααυτά ήσαν αμπέλια ταοποίακαλλιεργούσε οίδιοςπριναπότηνπώλησητους,καιωςεκ τούτου αποτελούσαν κεφαλαιουχικό στοιχείο επένδυσης και όχι εμπορικόενενεργείααπόθεμα. 30 Πολύορθά,κατάτηγνώμημου,οδιευθυντήςαπέρριψεκαιαυτό τον ισχυρισμό. Οαιτητήςχρησιμοποιούσε τακτήματατούτα, όπως και τα υπόλοιπα,στις εμπορικές κτηματικές του επιχειρήσεις. Ο ίδιος δεν είχε ποτέ προβάλει παρόμοιο ισχυρισμό στον διευθυντή, 35 μήτεκαιυπέβαλελογαριασμούςαναφορικάμεκέρδηήζημιέςπουεί χεωςαμπελοκαλλιερΛηττης. Ητανκαθιερωμένος έμποροςγης. Για τους λόγους που εκθέτω σε συντομία, οι δυο προσφυγές απορρίπτονται. Οαιτητήςθαπληρώσει £200έξοδα. Οι προσσηιγές απορρίπτονται με £200,-έξοδα. 2227