clr/1994/1994_4_2351.pdf

(1994)Ανεπίτρεπτηπαράβασητωναρχώντηςεπανεξέτασηςστηνκριθείσαπε­ ρίπτωσηπροαγωγώνστηνΑρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου— Ημετα­ τόπισητον ουσιώδουςχρόνουέπληξε τασυμφέροντα υποψηφίουυπο­ χρεώνονταςτον να συναγωνισθεί, κατ' άνισημεταχείρισημε υποψηφί­ ους που δενκατείχανταπροσόντακατάτοναρχικόουσιώδηχρόνο. 5 Μετιςσυνεκδικασθείσες προσφυγέςπροσβλήθηκετοκύροςτηςπρο­ αγωγής των ενδιαφερομένων μερών στηθέσηΥποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών. Η προσβαλλόμενη απόφασηήταν προϊόν επανεξέτασης καιηνομιμότητα τηςδιεξαγωγήςτηςεπανεξέτασηαποτέλεσε τοεπίκε- 10 ντροτηςδιαδικασίας. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση, απο­ φάσισεOIL: 15

1. Κατάπάγια νομολογία ηακυρωτικήδικαστικήαπόφαση καταργεί extuncτηνακυρωθείσαπράξη,καθώςκαιτουςλόγουςπουτηνστή­ ριξαν και επαναφέρει αυτοδικαίως ταπράγματαστο χρονικό ση­ μείο που βρίσκονταν προτού η διοίκηση επιληφθεί του θέματος. Προς αποκατάστασητης νομικής και πραγματικήςκατάστασης,η 20 οποίαθαυπήρχεεάνηακυρωθείσαπράξηδενείχεεκδοθείκαιπρος δημιουργία των νομικών καταστάσεων,σύμφωνα μετουςκανόνες δικαίουτωνοποίωνημητήρησηεπέφερετηνακυρότητα,ηδιοίκη­ σηυποχρεούται να επανεξετάσει το ζήτημα και να προβεί σε νέα κρίσησύμφωνα με τονομικό και πραγματικόκαθεστώς πουυφί- 25 στατοκατάτοχρόνοέκδοσηςτηςακυρωθείσαςπράξης. Προςαπο­ κατάστασητηςνομιμότητας στηνυπαλληλική ιεραρχία απαιτείται, γενικά,αναδρομικήισχύςτηςνέαςδιοικητικήςπράξης. Κατά την επανεξέταση η διοίκηση δεσμεύεται από τα πορίσματα 30 στα οποία στηρίκτηκε η ακυρωτική απόφασηκαι εμποδίζεται να προβείσεδιαφορετικήεκτίμησητωνζητημάτωνταοποίαοδήγησαν τηνπράξησεακύρωση. Ηανάκλησηήακύρωσηδενεμποδίζειτηνέκδοσηταυτόσημηςπράξης, εφόσον αυτή γίνεται μετά απόνέα έρευνα της υπόθεσης και εκτίμησητων ιδίων στοιχείων ήστοιχείων πουυπήρχαναλλάδεν είχανληφθεί υπόψηκατάτηνέκδοσητηςαρχικής. 35
2. ΣτηναπόφασηΔημοκρατία ν.ΠιτσιλλιδηηΟλομέλειατουΑνωτάτουΔικαστηρίου έκρινενόμιμηκαισύμφωνη μετις αρχέςπου διέπουντοζήτηματηςεπανεξέτασηςτηνενέργεια τηςΕΔΥ νακα­ λέσει το νέο Προϊστάμενο των υποψηφίων να υποβάλει συστά­ σεις, εφόσον οι συστάσεις αυτές στηρίχθηκαν αποκλειστικά στα 40 2352 4 Α.Α.Λ. Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. στοιχεία καιδεδομένατουουσιώδους χρόνου καιδεναποτελού­ σαν στοιχεία νέαπουδεν ίσχυαν κατά το χρόνο λήψης της ανα­ κληθείσαςπράξης. 5 10 15 20 25 Όπως έχει κατ' επανάληψηνομολογηθεί, σε περιπτώσεις επανε­ ξέτασης διοικητικών πράξεων,όπως ηπαρούσα,το Δικαστήριο ερευνά κατά πόσον ταστοιχεία στα οποίαβασίστηκε ηδιοίκηση κατάτηνέκδοσητηςεπανεξετασθείσας πράξης,αποτελούσανμέ­ ρος του πραγματικούκαθεστώτος ή εάν αποτελούσαν στοιχεία νέαπουδεν ίσχυανκατάτοχρόνο λήψης τηςαρχικής απόφασης καιταοποίαδενθαμπορούσαννόμιμαναληφθούν υπόψη.
3. Η παρούσαπερίπτωσηδεναποτελούσε, όπως λανθασμένα ισχυ­ ρίστηκε οδικηγόροςτηςκαθ' ηςηαίτηση,παράλειψημηοφειλόμενηςαπότονόμοενέργειαςήαποχήαπότηλήψηαπόφασης,αλ­ λάμετάαπόμετατόπισητουχρόνου,θετικήσυμμόρφωσητηςΑρ­ χής με επανεξέταση και επαναπλήρωση των τριών θέσεων που παρέμεινανκενές μετάαπό τις σχετικές δικαστικέςαποφάσεις. Προςαποκατάστασητωνπραγμάτων σύμφωνα μετοδίκαιοστο σημείο στο οποίο βρίσκονταν πριν απότην έκδοση τηςακυρω­ θείσας διοικητικής απόφασης, η Αρχή όφειλε να αγνοήσει τα στοιχεία εκείνα που είχαν κηρυχθεί δικαστικάάκυρακαιναβα­ σίσειτηνκρίσητηςσεόσανόμιμαστοιχείαυπήρχαν,πάντοτεστα πλαίσιατουουσιώδους χρόνου. ΣχετικήείναιηχωριστήαπόφασηπουεξέδωσεοΔικαστήςΠικής στην απόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΡένοςΑργνρίδης ν. Δημοκρατίας. 30 35 40 ΕπίσηςστηναπόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΕύηςΔρονσιώτηςν.ΔήμουΔατσιών, τοΔικαστήριοέκρινεπωςη επαναδιεξαγωγήσυνεντεύξεων μετάαπόανάκλησηκαιεπανεξέτασηθέμα­ τος πλήρωσης θέσεων πρώτου διορισμού, αποτελούσε νέο στοιχείο που δεν ίσχυε κατά το χρόνο λήψης της πρώτηςαπόφασης και διαφώνησε με ισχυρισμό πουπροβλήθηκεότι,χωρίς τιςνέες συνεντεύξεις δενθαμπορούσε ναδιεξαχθεί ηδέουσα έρευναγια τουςυποψήφιους.
4. Στηνυπόκρίσηπερίπτωση,ηανυπαρξίαεγκύρων ΦΠ/Π γιατους υποψηφίουςμέχρι τοΝοέμβριοτου 1985, δενδικαιολογούσε την κρίσητωνυποψηφίωνβάσειΦΠ/Π,πολύμεταγενέστερων τουου­ σιώδους χρόνου. Όπως έχει εξάλλου νομολογηθεί, η ανυπαρξία εμπιστευτικών εκθέσεων γιατουςυποψηφίουςπουδενοφείλεται 2353 Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)σε σφάλμα τους, δεν συνιστά λόγο για τη μησυμπερίληψη τους μεταξύτωνυποψηφίωνγιασκοπούςπροαγωγής. Περαιτέρω,τοεπιχείρημαπωςησύγκριση τωνυποψηφίωνμεβά­ ση τα μεταγενέστερα στοιχεία κρίσεως ήταν μόνο ακαδημαϊκής σημασίας και άφησε ανεπηρέαστο το συμφέρον του αιτητή,δεν μπορεί, να τύχει εφαρμογής στα γεγονότα και περιστατικά της υπόκρίσηυπόθεσης,γιατολόγοότι,ηανυπαρξίαεγκύρωνΦΠ/Π γιατουςυποψηφίουςκατάτονπρώτοουσιώδηχρόνο, αποστέρη­ σε ουσιαστικά το Δικαστήριο οιωνδήποτε νομίμων και ομοιογενών στοιχείων σύγκρισης τωνδύοκαθεστώτων,κατέστησε δε,ελ­ λείψει μέσων, πρακτικάανέφικτο τον έλεγχοτης επίδρασης που άσκησεη παρατυπίαστηλήψη τηςτελικής απόφασης,κατάσυνέ­ πεια, η προσέγγιση του θέματος με βάση την απόφασηΜερόπη Κολοκασίδον ν.ΑΤΗΚ, δενθαακολουθηθεί. 5 10 15 Σαν συνέπεια της παντελούς εξαφάνισης της ακυρωθείσας πρά­ ξηςκαιτης επαναφοράςτων πραγμάτωνστο σημείο πουβρίσκο­ νταν πριν απότην έκδοση της (status quo ante),μοναδικοίυπο­ ψήφιοι οι οποίοι δικαιούνταικρίσεως κατάτην επανεξέταση,εί- 20 ναι όλοι όσοι ήσαν υποψήφιοι κατά την πρώτη εξέταση τουθέ­ ματος. Πρόσωπα ταοποία δεν βρίσκονταν μεταξύ των αρχικών υποψηφίων,δεν μπορούννασυγκαταλέγουν εκτωνυστέρων και δεν έχουν έννομο συμφέρον προσβολής πράξεως διορισμού ή προαγωγής,που έγινε σαν αποτέλεσμα της επανεξέτασης. Είναι 25 επίσης καθιερωμένηαρχήπωςη εξέτασητηςκατοχήςτωνπροσό­ ντωναπότουςυποψηφίουςγίνεται μεβάσηταΣχέδια Υπηρεσίας που ίσχυαν κατάτηνπρώτηεξέτασητουθέματοςκαιόχι μεβάση μεταγενέστερα αυτήςτροποποιημένα Σχέδια Υπηρεσίας. 30 ΕνώτοΣυμβούλιο Προσωπικού ενπροκειμένω είχεαρχικάαπο­ φασίσειτηνπλήρωσησεξεχωριστή διαδικασίατωντριών θέσεων του 1982 και 1985,στησυνέχεια αποφάσισε,μετοσκεπτικόότιτο μεσολαβούν διάστημα μεταξύ της 30.12.87και 1.1.88ήταν πολύ μικρό,την συνεξέταση της πλήρωσης των θέσεων αυτώνκαιτων 35 θέσεων του 1987 σεμιακοινήδιαδικασία.Προςτοσκοπόαυτότο Συμβούλιο κατάρτισε κατάλογο στον οποίο περιέλαβεδεκαεπτά υποψηφίους,οι οποίοι κατά την 30.12.87rjfcat 1.1.88,είχαν συ­ μπληρώσει την απαιτούμενηαπότους Κανονισμούς τριετήυπη­ ρεσία στοβαθμότουΤομεάρχη.ΣτονκατάλογοαυτόΤομεαρχων, 40 ο οποίος περιέχεται στα πρακτικάτων συνεδριάσεων του Συμ­ βουλίου, είναι φανερό ότι περιλήφθηκαν τόσο υποψήφιοι οι οποίοι κατά το 1982 και 1985 είχαν συμπληρώσει τριετήυπηρε­ σία στο βαθμότου Τομεάρχη όσο και υποψήφιοι πουδεν κατεί2354 4 ΑΛΛ. Ξενίδηςκ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ. χαν τοπροσόν αυτόκατάτουςπιοπάνω ουσιώδεις χρόνους. Οι υποψήφιοι αυτοί συγκρίθηκαν μεταξύ τους καιαξιολογήθηκαν, τέλος δεδόθηκε μια συμβουλή προς την Αρχήγια την πλήρωση καιτων επτάκενών θέσεων. 5 10 15 Στησυνέχεια το Συμβούλιο αφούδιαπίστωσε πωςotυποψήφιοι πουκατείχανταελάχιστα προσόντακατάτην 1.6.88 ήτανοιίδι­ οι μετους υποψηφίουςτουπιο πάνωκαταλόγου, υιοθέτησε την αξιολόγησηκαισύγκρισηστηνοποίαπροέβηγιατηνπαροχήσυμβουλής προς πλήρωση των επτάθέσεων καιαποφάσισενα συμ­ βουλεύσειτηνΑρχήναπροχωρήσει στην πλήρωσητων τριώνθέ­ σεων του 1988 απότον ίδιοκατάλογο υποψηφίων. Ακολούθως οΓενικός Διευθυντής της Αρχής, λαμβάνοντας υπόψη ταπρακτικάτωνσυνεδριάσεων τουΣυμβουλίου Προσωπι­ κού,προχώρησε καιυπέβαλε μιακοινήεισήγηση προςτην Αρχή, συστήνοντας ταενδιαφερόμεναμέρηγιαπροαγωγήστις δέκαθέ­ σεις. 20 ΤέλοςτοΔιοικητικό Συμβούλιο της Αρχής, στη συνεδρίαση του της 12.6.91,αφούσυνέκρινε όλουςτουςυποψηφίουςμεταξύτους, έκρινεπωςταενδιαφερόμεναμέρηυπερείχανκαιαποφάσισε την προαγωγήτους στιςδέκαεπίδικες θέσεις. 25 Στηνυπόκρίσηυπόθεσηοιδύοδιαδικασίεςπροαγωγήςπουακο­ λουθήθηκανήτανμεταξύτους άρρηκτασυνδεδεμένες, αφού από τον ίδιο κατάλογο υποψηφίων κρίθηκαν και συγκρίθηκανπρο­ σοντούχοι μεμηπροσοντούχους υποψηφίουςκατάτους ουσιώ­ δειςχρόνους. Οι καθ'ωνηαίτησηπαραβίασαντοκαθεστώς της επανεξέτασης αναμειγνύονταςκαισυνεξετάζοντας τέσσεριςδια­ φορετικές διαδικασίες διαφορετικών πραγματικώνκαθεστώτων σε μιακοινήπροαγωγική διαδικασία. Ηπαρατυπία πουείχεεμ­ φιλοχωρήσει κατάτην πλήρωση των επτάθέσεων, επηρέασεκαι την επόμενη διαδικασία πλήρωσης των τριών θέσεων, εφόσονη αξιολόγηση, σύγκριση και τελικήεπιλογή υποψηφίων έγινεαπό τον ίδιο κοινό κατάλογο. Εάνοικαθ'ωνηαίτησηδενπαραβία­ ζαν το ουσιώδες καθεστώςτης επανεξέτασης,υπήρχεσοβαρή πι­ θανότηταοτελικός κατάλογοςτων επικρατέστερων υποψηφίων ναελάμβανεδιαφορετική μορφή. 30 35 40 Δενπροτίθεμαιναυπεισέλθωστηνεξέτασητουζητήματοςτωνδι­ καιουμένων σε κρίσηυποψηφίωνκατά τους ουσιώδεις χρόνους, έργοτοοποίοανήκειστηναρμοδιότητατηςδιοικητικής αρχής. 2355 Ξενίόηςκ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Τοεπιχείρημαπουπροβλήθηκεπωςη μεταφοράτωνθέσεωνάφη­ σεανεπηρέαστο το δικαίωμα του αιτητή στην προσφυγή 711/91 για υποψηφιότητα,δεν μπορεί να ευσταθήσει. Ηαντίθετηθέση πουυποστηρίχθηκε,ότιηχρονικήμεταφοράτωνθέσεωντου1982 και 1985 υπέβαλε τον αιτητή σε άνιση μεταχείριση,υποχρεώνοντάςτοννασυναγωνισθείμεανθυποψηφίουςτουοιοποίοικατά τονουσιώδηχρόνοδενκατείχανταπροσόντα,γίνεταιαποδεκτή. 5 Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνχωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Νικολάουκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ

(1991)4ΑΛΛ. 1684, Ρ.Ι.Κ κ.ά. ν. Καραγιώργηχ.ά.,

(1991)3ΑΛΛ. 159, 15 Alvanis v. CY.T.A.

(1984)3C.L.R. 42, Alvanis v. CY.T.A.

(1985)3C.LX. 2695, 20 ΧριστοδουλίδηςκΛ ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)3ΑΛΛ. 1029, Omstodoulidesa.o. ν. ΟΥ.ΤΛ.

(1988)3 C.LR. 1162, Republicv. Safuides

(1985)3C.LR. 163, 25 Mytidesv.Republic

(1988)3C.LR. 737, Βανέζηςκ.ά. v. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 2522, 30 Λΰωναςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2038, Δημοκρατίαν. Στυλιανούκ.ά.

(1990)3ΑΛΛ. 2427, Δημοκρατίαν. Πιτσιλλίδηκ.ά.

(1990)3ΑΛΛ. 4330, 35 Δημοκρατίαν.Πανταζή

(1991)3ΑΛΛ 47, Δημητριάδηςκ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 2582, 40 Ορθοδόξουκά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 2374, Αργυρίδηςν. Δημοκρατίας

(1992)3ΑΛΛ. 376, 2356 4Α.Α.Δ. Ξενίδηςκ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ. Δημητριάδηςν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 2030, Κλεάνθουςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)4ΑΛΛ. 783, 5 Συμεωνίδονκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)3ΑΛΛ. 258, Δρουσιώτηςν. ΔήμουΛατσιών

(1992)3ΑΛΛ. 437, 10 Νικολάουκ.ά. ν. Ελεγκτικής ΥπηρεσίαςΣυνεργατικώνΕταιρειών

(1992)4ΑΛΛ. 4444, Tmpelides v.Republic

(1986)3C.LR. 1861, Αλβάνη v. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)4ΑΛΛ. 717, 15 Κολοκασίόουν. Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 4801, Constantinou v. Greek CommunalChamber

(1965)3 C.LR. 96, 20 Vonditsianosa.o. v.Republic

(1969)3C.LR. 83, Kitromelidesa.o. v.Republic

(1975)3 C.LR.531, Ioannidesa.o. v.Republic

(1979)3 C.LR. 628, 25 Ieronymidesa.o. v. Republic

(1986)3 C.LR. 2424, Πρέζαςv. E.E.Y.

(1989)3ΑΛΛ. 2304, 30 Δημητρίουv.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2155, Γρηγορίουν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ.

1. Προσφυγές. 35 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της καθ' ης ηαίτηση Αρχής μετην οποία προάχθηκαν τα ενδιαφερόμενα μέρηστηθέση Υποδι­ ευθυντήΤεχνικών Υπηρεσιών, αναδρομικά. 40 Λ. Κοϊνσταντίνον, για τον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.583/
2. Α. Πασχαλίδης,για τον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.703/
3. Α. Λαδάς, για τον Αιτητήστην ΥπόθεσηΑρ.711/
4. 2357 Ξενίδης κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Ε. Ευσταθίου,γιατους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ.786/91 και 787/

1. Θ.Ιαχχννίδης,γιατονΑιτητήστηνΥπόθεσηΑρ. 802/
2. 5 Τ.Παπαδόπουλος, για τους Αιτητές στις Υποθέσεις Αρ. 804/91, 809/91 και813/
3. Κ.Χ'Ύωάννου,γιατηνΚαθ'ηςηαίτηση. 10 Π.Πολυβίου, για το Ενδιαφερόμενο μέρος Κ. Χριστοδουλίδη σε όλεςτις Υποθέσεις. Α. Πασχαλίδης, γιατο Ενδιαφερόμενο μέροςΧ.Περικλέους, στις Υποθέσεις583/91,711/91,786/91,787/91και809/
4. 15 Cur. adv. wit. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετιςπροσφυγέςαυτές,πουσυνεκδικάστηκανγιατίστρέφονται εναντίοντης ίδιαςδιοικητικήςπράξης,έξι 20 απότουςοκτώαιτητέςπροσβάλλουν τηναπόφασηπροαγωγήςτων ενδιαφερομένων μερώνΧρίστουΤσιόππα,ΝίκουΤιμοθέου,Φωτίου Σαββίδη,Αρπαλου Κυπριανού,ΜιχαήλΟικονομίδη, Χριστόδουλου Δημητρίου και Κυριάκου Χριστοδουλίδη, στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών, αναδρομικάαπό ί.1.88 καιτωνενδιαφέρομε- 25 νων μερώνΑντωνίου Πάρπα,ΚλεάνθηΣολέακαιΧαράλαμπουΠε­ ρικλέους,στην ίδιαθέση, αναδρομικάαπό1.6.
5. Δύοαπότουςαιτητές,οιΚλεάνθηςΣολέαςκαιΧαράλαμποςΠε­ ρικλέους, που προάχθηκαν, προσβάλλουν τομέρος της απόφασης 30 πουαφοράτηνημερομηνίαέναρξηςτηςπροαγωγήςτουςκαι ισχυρί­ ζονταιπωςαυτήθαέπρεπεναήτανη 30.12.87καιόχιη 1.6.
6. Τρεις απότους αιτητές, οιΧ'Τιάννης, Κορκοριάν και Ανδρέου, δεν συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογοτων προακτέων υποψηφίων, 35 ως μηκατέχοντες το απαιτούμενοαπότον Καν. 10

(4)προσόν της τριετούς υπηρεσίας στον αμέσως προηγούμενο κατεχόμενοβαθμό, του Τομεάρχη. Οι αιτητές ισχυρίστηκαν εσφαλμένη ερμηνείακαι εφαρμογήτου Καν.56

(7)(β) εκ μέρους των καθ' ων ηαίτησηκαι οι καθ' ωνηαίτηση έλλειψηέννομου συμφέροντος των αιτητών για 40 προσβολήτηςεπίδικηςπράξης. Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταντο αποτέλεσμα επανεξέτασης της πλήρωσης δέκακενών θέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρε2358 4 Α.Α.Δ. 5 Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. σιών μετά από ανάκληση προηγούμενης απόφασης ημερ. 19.10.90 (συνεδρίαση Δ.Σ.αρ. 32/90), μετην οποίαπροάχθηκανοιiotoi λει­ τουργοί,προςσυμμόρφωση μετιςακυρωτικέςαποφάσειςπουέκρι­ ναντησυγκρότηση τωνΔιοικητικών Συμβουλίων των Ημικρατικών Οργανισμών μεβάση τοΝ. 149/88, ως αντισυνταγματική(βλ. Τάκης Νικολάουκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1991)4Α.ΑΑ 1684 καιΡ.Ι.Κ.κ,ά. ν. Καραγιώργηχ.ά.

(1991)3Α.Α.Δ.159). Η εξέτασητηςνομιμότηταςτωνεπίδικωνπροαγωγώνείναιάρρηκτα 10 οτυνυφασμένη μετο ιστορικό της δημιουργίας των δέκαθέσεων, το οποίοστοστάδιοαυτόθαπαραθέσω. Με απόφασητου Συμβουλίου της Αρχής ημερ.27.10.82, προά­ χθηκανσεδύοθέσεις Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών οι Αρπα15 λος ΚυπριανούκαιΣάββαςΜουρουζίδης. Μετάαπόπροσφυγήπου καταχώρισεοαιτητής στην παρούσαυπόθεση Ελπιδοφόρος Αλβάνης,οιπροαγωγέςαυτέςακυρώθηκανγιαπαράλειψηδιεξαγωγήςτης δέουσας έρευνας στα στοιχεία των φακέλων των υποψηφίων (βλ. Alvanis v.CY.TA.

(1984)3C.L.R.42). 20 Μετάαπόεπανεξέτασητουθέματοςσταπλαίσιατουνομικούκαι πραγματικούκαθεστώτοςτης27.10.82,τοΣυμβούλιοτηςΑρχήςεπαναπροήγαγεστις δύοθέσεις τους ίδιους υποψηφίους.Ο Ελπιδοφό­ ροςΑλβάνης επαναπροσέβαλετιςπροαγωγές,αλλάσεκάποιο στά25 διοτηςδιαδικασίαςαπέσυρετηνπροσφυγήτουεναντίον του Σάββα Μουρουζίδη. Μετηναπόφαση,Alvanisv.CY.TA.

(1985)3C.L.R. 2695,το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την προαγωγή του Α.Κυ­ πριανού, γιατο λόγο ότι,τοΔιοικητικό Συμβούλιο,κατάτηδιενέρ­ γεια των προαγωγών,είχεστηριχθεί σε Φύλλα Ποιότητας/Προαγω30 γής,πουσυντάχθηκανκαθ' υπέρβασητων Κανονισμών, Καν. 23

(4)της ΚΔΠ 220/

1. Στις305.85,ηΑρχήπροχώρησε στηνπλήρωσηδύοθέσεων Υπο­ διευθυντήΤεχνικών Υπηρεσιών πουαφορούσαν,μιαθέσητηνοποία 35 είχεαρχικάκαταλάβειοΣάββαςΜουρουζίδης και μιανέαπου δη­ μιουργήθηκε μετονπροϋπολογισμό του
2. Τις θέσεις αυτές κα­ τέλαβαν οιΧρίστος Τσιαππαςκαι Χριοτόδουλος Δημητρίου. Με τηναπόφασηστην υπόθεση ΚυριάκοςΧριστοδονλίδηςκαι Ελπιδο­ φόροςΑλβάνηςv.Α.ΤΗ.Κ.

(1989)3Α.ΑΑ 1029 οιπροαγωγέςαυτές 40 ακυρώθηκαν για τολόγο ότιτο Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής λαμβάνοντας την επίδικη απόφαση,είχεστηριχθεί στις εμπιστευτι­ κέςεκθέσεις τωνυποψηφίωνγιαταέτη 1982-1985, πουήτανάκυρες. Μετονπροϋπολογισμό του 1987 δημιουργήθηκαντέσσερις πρό2359 Χρυσοστομής,Δ. Ξενίδηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)σθετες θέσειςΥποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών. Οι θέσειςαυτές καθώςκαιμιαπουείχεαρχικάκαταλάβειοΑ. Κυπριανού,η προα­ γωγήτουοποίουακυρώθηκε(βλ.Alvanis v.CY.TA.

(1984)3 C.L.R. 42),πληρώθηκανστις 30.12.87μετιςπροαγωγέςτωνΑ. Κυπριανού από1.1.86καιΑ.Χρ. Πάρπα,Χαρ.Περικλέους,Κλ.ΣολέακαιΞ.Ξε- 5 νίδη,από 30.12.87. Οι πιο πάνωπροαγωγές προσβλήθηκαν στο Ανώτατο Δικαστή­ ριο,αλλά η Αρχή ανακάλεσε τησχετική απόφασητης πριν από την έκδοση δικαστικής απόφασης. Ανεξάρτητα απότην ανάκληση,το 10 Δικαστήριοπροχώρησεστηνεκδίκασητηςυπόθεσηςκαιακύρωσετις προαγωγές,λόγωπαράλειψηςαιτιολόγησης εκμέρουςτηςΑρχήςτης παρέκκλισης απότις συστάσεις του Συμβουλίου Προσωπικού, πα­ ράλειψης σύγκρισης των υποψηφίων μεταξύ τους και παράλειψης αιτιολόγησης της επίδικηςαπόφασης(βλ.KyriakosChristodoulides 15 &MicaelEconomides v.CY.TA.

(1988)3 C.LR.

1. Στη συνεδρίαση της μεαρ.32/90, ημερ. 19.10.90, ηΑρχή επανεξέ­ τασε τοθέμαπλήρωσης δέκαθέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπη­ ρεσιών καιαποφάσισετηνπροαγωγήσ'αυτέςτων ΧρίστουΤσιαπ- 20 πα,Ν. Τιμοθέου,Φ.Σαββίδη, Α. Κυπριανού,Μ. Οικονομίδη,Χ.Δη­ μητρίουκαιΚ.Χριστοδουλίδηαπό 1.1.88,καθώςκαιτωνΑ.Πάρπα, Κ. Σολέα καιΧ. Περικλέους από 1.6.
2. Οι προαγωγές αυτές κοι­ νοποιήθηκανστοπροσωπικό μεεγκύκλιο τηςΑρχήςημερ.11.11.
3. 25 Οι πιο πάνω αποφάσεις προαγωγής λήφθηκαν, όπωςπροανα­ φέρθηκε,ενόσοτοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχήςλειτουργούσεμε αντισυνταγματική συγκρότηση. Για τολόγο αυτό, στησυνεδρίαση τουμεαρ. 18/91και ημερ. 30 305.91,το Συμβούλιο, αφούεξέτασε τις προσφυγές που εκκρεμού­ σαν εναντίον των πιοπάνωπροαγωγών,αποφάσισετην ανάκληση τουςκαθώςκαιτηλήψηνέαςσυμβουλής απότοΣυμβούλιοΠροσω­ πικού,μεσκοπό την επανεξέταση τουθέματος πλήρωσης τωνθέσε­ ων,σύμφωνα μετοπραγματικό καινομικό καθεστώς τηςκάθεμιας 35 απότις αρχικέςαποφάσεις προαγωγής. Αναφορικά με τις τρεις θέσειςπουείχαν αρχικάπληρωθείκατά το 1982 και 1985,τοΣυμβούλιοεπεσήμανεότι,λόγωτηςανυπαρξίας έγκυρωνΦΠ/Πκατάτονουσιώδηχρόνο,δενυπήρχανταεχέγγυαγια 40 σωστήκρίση και λήψηαπόφασηςγιατην πλήρωση τους καιγια το λόγο αυτό αποφάσισε, διαφωνούντος ενός μέλους, τημεταφορά τουςσεχρόνο μεταγενέστερο του ουσιώδους. 2360 4 A.A.A. 5 Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χουσοστομής,Δ. Συμπερασματικά,τοΣυμβούλιοαποφάσισετηνεπανεξέτασητων τεσσάρων θέσεων πουείχαναρχικάπληρωθεί στις 30.12.87μεβάση τοκαθεστώςτης30.12.87, τωντριών θέσεων πουείχανπληρωθεί το 1982 και 1985μεβάσητοκαθεστώς της 1.1.88,οπότε υπήρχαντα εχέγγυαγιασωστή κρίσηκαιτωντριώνκενών θέσεων της διάρθρω­ σηςπροσωπικούτου 1988 σύμφωνα μεταδεδομένατης1.6.
4. ΣύμφωναμετονΚαν.10

(5)τωνπερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤη­ λεπικοινωνιών ΚύπρουΚανονισμών του 1982,ΚΑΠ. 220/82,όπως 10 τροποποιήθηκαν, "προπάσηςπροαγωγήςηΑρχήζητείτηνσυμβουλήντουΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιταςεισηγήσειςτουΓενικούΔι­ ευθυντούή τουαναπληρωτούτου". Ησυμβουλή τουΣυμβουλίου ΠροσωπικούπροςτηνΑρχή δόθη15 κεσεδύοδιαδοχικέςσυνεδριάσεις ημερ. 3.6.91. Στη συνεδρίαση αρ. 11/91,τοΣυμβούλιοΠροσωπικούασχολήθη­ κεμετοθέμα,"Ανάκληση τηςπράξεωςπροαγωγήςστις επτά

(7)θέ­ σειςΥποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού(ΑπόφασητηςΑρχής,αρ. 20 πρακτικού96/91 -305.91 της 18/91συνεδρίασης της). Συμβουλήτου ΣυμβουλίουΠροσωπικούπροςτηνΑρχήγιατηνπλήρωσητωνεπτά

(7)θέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού". Ο Πρόεδρος τουΣυμβουλίου έκαμεαναδρομήστο ιστορικό των θέσεων καιανέφερε πωςοιεπτάθέσειςαφορούσαν,α)τιςτέσσερις απότιςπέντεθέσειςπουείχαναρχικάπληρωθείτο 1987 μεισχύαπό 30.12.87καιοιοποίες στη συνέχεια ανακλήθηκανκαιακυρώθηκαν μετηναπόφασηστηνπροσφυγή 19/88 καιβ)τιςτρεις θέσειςπουεί­ χανπληρωθεί πριναπότην8.11.85,ημερομηνία κατάτηνοποίαυιο30 θετήθηκε απότηνΑρχή τονέο ΦΠ/Π, καιπουαφορούσανμιαθέση πουείχεαρχικάπληρωθεί στις27.10.82μετηνπροαγωγήτουΑ.Κυ­ πριανούκαιακυρώθηκε δύο φορές και δύοθέσειςτου 1985, μίαη οποίαείχεαρχικάπληρωθεί καιακυρώθηκε το 1984,επαναπληρώθηκετο 1985καιακυρώθηκετο 1989 μετηναπόφαση Κ. XQIOXOOOV35 λίδηςκαιΕ Αλβάνηςv.Α.ΤΗ.Κ. (ανωτέρω),καθώςκαιμίαθέσητου προϋπολογισμού του 1985, ηοποίαπληρώθηκε γιαπρώτηφοράτο 1985 καιηοποίαεπίσηςακυρώθηκε μετηνπιοπάνω απόφαση. 25 40 Στη συνέχεια οΠρόεδροςτουΣυμβουλίου ανέφερεπωςηπαροχήσυμβουλής προς τηνΑρχή γιατις τέσσερις,μεστοιχείο (α) ανω­ τέρω,θέσεις,θαπρέπει ναγίνει μεβάσητο νομικό καιπραγματικό καθεστώςτης30.12.87καιγιατιςτρεις,μεστοιχείο (β)ανωτέρω, θέ­ σεις,μεβάσητονομικόκαιπραγματικόκαθεστώςτης 1.1.88, ημερο­ μηνίακατάτηνοποίαυπήρχανταεχέγγυασωστής κρίσεως. 2361 Χρυσοστομής,Δ. Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Επειδή το χρονικό διάστημα που μεσολαβούσε μεταξύ της 30.12.87καιτης 1.1.88 ήταν,όπωςανέφερε,πολύμικρό,οΠρόεδρος τουΣυμβουλίουζήτησεαπότονΕισηγητήναπληροφορήσει τοΣυμ­ βούλιοκατάπόσοτονομικόκαιπραγματικόκαθεστώςπουεπικρα­ τούσε στις 30.12.87, ήταντο ίδιο μεεκείνο της 1.1.88ήείχεδιαφο- 5 ροποιηθεί. Ο εισηγητής πληροφόρησε τοΣυμβούλιο πως τοκαθεστώς της 30.12.87καιτης 1.1.88 ήταντοίδιο. 10 Όσοναφοράτοπραγματικόκαθεστώς,οεισιτγητήςανέφερεπως εκτόςαπότηναφαίρεσητωνονομάτωνδύοαφυπηρετησάντωνυπο­ ψηφίωνκαιτογεγονός ότιγιαορισμένους υπαλλήλους υπήρχεένα περισσότερο ΦΠ/Π,πουαφορούσετηνπερίοδουπηρεσίαςτουςαπό την 1.1.87μέχρι την31.12.87, καμιάάλληδιαφοράδενυπήρχεμετά- 15 ξύτουπραγματικούκαθεστώτοςτης30.12.87και1.1.88. ΣτησυνέχειαοΠρόεδροςτουΣυμβουλίουανέφερεότι,επειδήδεν υπήρχεοποιαδήποτεουσιαστικήδιαφοράμεταξύτωνδύοκαθεστώ­ των,τοΣυμβούλιοθαπροχωρούσεστηνεξέτασητωνεπτάκενώνθέ- 20 σεων απόκοινού,δίδονταςμόνο μίασυμβουλήπροςτηνΑρχή. ΤοΣυμβούλιο,αφούέλαβευπόψητιςπαραγράφους3(A)και3(B) του Καν.4των Κανονισμών,πουαφορούντουςβαθμούςτουΑνώ­ τατου και Ανώτερου Προσωπικού,σεσυσχετισμό με τις παραγρά- 25 φους

(1)και

(4)τουΚαν. 10,όπωςτροποποιήθηκε,οιοποίοιθέτουν ωςπροϋπόθεσηγιαπροαγωγήστονανώτεροβαθμότη συμπλήρωση τριετίας στον κατεχόμενο βαθμό,προχώρησε στον καταρτισμότου καταλόγουτωνυποψηφίων,οιοποίοιστις30.12.87ή/καιστις1.1.88, είχανσυμπληρώσει τριετίαστοβαθμότουΤομεάρχη. 30 Στονκατάλογοαυτόπεριλαμβάνοντανόλοιοιδιάδικοιστηνπα­ ρούσα υπόθεση, εκτός από τους αιτητές στις προσφυγές 787/91, 809/91,804/91&802/

1. 35 Ακολούθως το Συμβούλιο προχώρησε στη μελέτη τωνβαθμολο­ γιών, τωνπαρατηρήσεων και των συστάσεων των Προϊσταμένων στα ΦΠ/Πτων 17κρινόμενων υποψηφίων,γιατηνπερίοδοαπό το Νοέμβριοτου 1985μέχρι την 1.1.
2. Επίσης μελέτησεκαιτα μέχρι της30.12.87-1.1.88άλλα(ποιχείατωνπρρσωπικώνφακέλωντων 17 40 υποψηφίωνπουκρίθηκανότικατείχανταελάχισταειδικάπροσόντα του Καν.8

(1)(Α)(α) ήπληρούσαντοΣχέδιοΥπηρεσίας τουΑνώτε­ ρουΜηχανικούπουίσχυεκαιεφαρμόζετογιατοπροσωπικόπουεί­ χεπροσληφθεί στηνυπηρεσίατηςΑρχήςπριναπότην 135.72. 2362 4 ΑΛΛ. 5 10 Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοβτομής, Δ. Απότηνεξέτασητουπεριεχομένουτωνφακέλωντωνυποψηφίων το Συμβούλιο διαπίστωσε πως υπήρχανστην υπηρεσία τηςΑρχής κατάλληλοι υποψήφιοιγι' αυτόκαιδεν θεώρησε αναγκαίονα συμ­ βουλεύσειτηνΑρχήναπροχωρήσει σεπρόσληψη μεβάσητουςΚαν. 6και7ήσεκατ'εξαίρεσηεξέτασηπεριπτώσεωνυπαλλήλων πουδεν είχανσυμπληρώσει τριετίαστον κατεχόμενοβαθμόήκατείχαν βαθ­ μόκατώτεροτουΤομεάρχημεβάσητηδεύτερηπαράγραφοτου Καν. 10

(4),όπωςτροποποιήθηκε. Στη συνέχεια το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη στο σύνολο τουςτακριτήριατου Καν. 10

(7), όπωςτροποποιήθηκε,προχώρησε σεαξιολόγησηκαισύγκρισητων 17υποψηφίωνμεταξύτους. Μεβάσητιςπαρατηρήσειςστις οποίεςπροέβηκαιοι οποίες κα15 ταγραφτηκανστο σχετικό πρακτικό, το Συμβούλιο αποφάσισενα αφαιρέσει απότον κατάλογο των υποψηφίων τα ονόματα των Ε. Αλβάνη,Α.Αδαμίδη, Α. Ξενοφώντος καιΒ.Χρίστου. 20 25 Στη συνέχεια κλήθηκε ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής και Κρίνων Λειτουργός των υποψηφίων Πάρπα,Περικλέους και Χριστοδουλίδη,κατάτηνπερίοδο 1985-1988,προςπαροχήδιευκρινίσε­ ωναναφορικάμεκάποιασχόλια σταΦΠ/Πτωνυποψηφίωναυτών κατάτηνπιοπάνωπερίοδο. Ακολούθησε περαιτέρω αξιολόγηση και σύγκριση των υποψη­ φίων μεταξύτους καιστη συνέχεια αποφασίστηκεηαφαίρεση από τον κατάλογο,των ονομάτων των υποψηφίων Τσερκέζου, Ξενίδη καιΒραχίμη,γιατουςλόγους πουκαταγράφτηκανστοσχετικόπρα­ κτικό. 30 35 ΤέλοςτοΣυμβούλιο αποφάσισεναπαραμείνουνστονκατάλογο των επικρατέστερων καικαταλληλότερων υποψηφίων ταονόματα των ενδιαφερομένων μερών στην παρούσαυπόθεση και χωρίς να προχωρήσει σεκατάταξητουςκατάσειρά προτεραιότητας, αποφά­ σισεομόφωνανασυμβουλεύσειτηνΑρχή ναπροβεί στην πλήρωση των επτάκενών θέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικούαπό τονπιοπάνωκατάλογουποψηφίων. Στησυνεδρίασητουμεαρ.12/91,τοΣυμβούλιοασχολήθηκεμετο 40 θέμαπαροχήςσυμβουλήςπροςτηνΑρχήγιατηνπλήρωσητριώνθέ­ σεωνΥποδιευθυντή, τουΠροϋπολογισμού του 1988,οι οποίες επαρρυσιαζοντοκαιστους Προϋπολογισμούς του 1989 και 1990καιοι οποίες κενώθηκαν μετά απόανάκλησητης σχετικής πράξης προα­ γωγής λόγωαντισυνταγματικήςσυγκρότησης τουοργάνουπουτην 2363 Χρυσοστομής,Δ. Ξενίδηςκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)εξέδοσε. Στιςθέσειςαυτέςείχανπροαχθείοιυποψήφιοι,Α. Πάρπας, Κλ. ΣολέαςκαιΧ.Περικλέους, από1.6.

1. 5 Ο ΠρόεδροςτουΣυμβουλίου Προσωπικούανέφερεπωςηπαρο­ χή συμβουλής προς την Αρχήγια τις πιο πάνωθέσεις θα εγίνετο, σύμφωνα μετηναπόφασητουΔιοικητικού Συμβουλίου της30.3.90, μεβάσητονομικό και πραγματικόκαθεστώς της 1.6.88 καιθαεξετάζοντοόλεςοιπεριπτώσειςτωνυποψηφίων,οιοποίοικατείχανκα- 10 τάτηνημερομηνία αυτή τηθέσηΤομεάρχη. Μετάαπόμελέτητωνστοιχείων τωνφακέλων,τοΣυμβούλιοδια­ πίστωσε ότι δεκαπέντε υποψήφιοι Τομεάρχες κατείχανταελάχιστα ειδικά προσόντα πουεπροβλέποντο από τους Κανονισμούς και 15 προχώρησε σεαξιολόγηση καισύγκριση των υποψηφίων αυτώνμε­ ταξύτους. Στη συνέχεια το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι, 20 α) Τονκατάλογο των υποψηφίων της υπόεξέταση υποθέσεως τον αποτελούνοιίδιοιυποψήφιοι (εκτόςτων δύοπουαφυπηρέτησαν στις 31.12.1987),οιοποίοι βρίσκονται και στον κατάλογο τωνυποψηφίων τηςυποθέσεως που εξέτασε το Συμβούλιο Προσωπικού μετοπρακτικό με αριθμό 11/91- 25 3.6.91,δηλαδήδενπεριλαμβάνεινέουςυποψηφίους. -'' β) ΤοΣυμβούλιοΠροσωπικούστηνυπόθεσηπουεξετάστηκε με βάση το πρακτικόμεαριθμό 11/91,αξιολόγησε τουςυποψή­ φιους μεβάση ταΦΠ/ΠτηςπεριόδουΝοεμβρίου 1985 μέχρι 30 1Ιανουαρίου 1988καιτοπεριεχόμενο τουπροσωπικούτους φακέλουμέχρι την 1 Ιανουαρίου
2. γ) ΤοΣυμβούλιο Προσωπικούεξέτασε καιταΦΠ/ΠτουΑπρι­ λίου988 καιταάλλαστοιχεία τηςπεριόδουαπό2Ιανουαρί- 35 ου 1988 μέχρι 1Ιουνίου 1988ταοποία περιέχονται στον προσωπικό φάκελοτουκαθενόςαπότουςυποψηφίουςπου εξετάζονται στηνπερίπτωσηαυτή,δηλαδήτηςπαροχήςσυμ­ βουλήςαπότοΣυμβούλιοΠροσωπικούπροςτηνΑρχήπρος πλήρωση των τριών θέσεων Υποδιευθυντή Τεχνικού Προ- 40 σωπικού μεβάσητονομικό καιπραγματικό καθεστώς της 1 Ιουνίου 1988.ΤοΣυμβούλιοΠροσωπικούπαρατήρησεότιτα από2.1.1988 μέχρι 1.6.88 νέα στοιχεία των υποψηφίων, δε διαφοροποιούν την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψη2364 4 Α.Α.Δ. Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. φίωνμεταξύτους,όπωςέγινεμεβάσητοπρακτικό μεαριθ­ μό 11/91." Μεβάσηταπιο πάνωδεδομένατο Συμβούλιο υιοθέτησε τοπε5 ριεχόμενο τηςαξιολόγησης καισύγκρισης τωνυποψηφίωνόπωςπεριέχετοστοπρακτικόμεαρ. 11/91 καιαποφάσισεομόφωνανασυμ­ βουλεύσειτηνΑρχή ναπροχωρήσει στηνπλήρωσητωντριώνκενών θέσεων Υποδιευθυντή ΤεχνικούΠροσωπικούαπότους επιλαχόντες τουκαταλόγουτωνδέκαεπικρατέστερων υποψηφίωνπουπεριλαμ10 βάνετοστοπιοπάνωπρακτικό. Ο ΓενικόςΔιευθυντήςστηνεισήγησητηνοποίαυπέβαλεπροςτην Αρχήμεέγγραφοημερ. 11.6.91,σύστησεγιαπροαγωγήτα ενδιαφε­ ρόμενα μέρηκατάσειρά προτεραιότητας,λαμβάνοντας υπόψητα 15 πρακτικάτου Συμβουλίου Προσωπικού με αρ. 11/91 και 12/91, το περιεχόμενο τωνπροσωπικώνφακέλων,καθώςκαιτιςπροσωπικές τουδιαπιστώσεις αναφορικάμετηναπόδοσηκαιεπίδοσητωνυπο­ ψηφίων. 20 ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςεπελήφθητουθέματοςπλή­ ρωσηςτωνεπιδίκωνθέσεων στησυνεδρίασητουμεημερ.12.6.
3. Το Συμβούλιο προέβη,όπως ανέφερε στο σχετικό πρακτικό, σε διεξοδικήσυζήτησηόλωντωνδεδομένωνγιατουςυποψηφίους,έλα25 βευπόψητιςεισηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντή,τοπεριεχόμενο των προσωπικώνφακέλωνκαιπροέβησεσχόλιακαιπαρατηρήσειςανα­ φορικάμεέναέκαστοτωνυποψηφίων. Το Συμβούλιο αφού συνέκρινε όλους τους υποψηφίους μεταξύ 30 τους,έκρινε,μεμιαδιαφωνίακαιμιααποχή,ότιταενδιαφερόμεναμέ­ ρηήταναπόκάθεάποψηοικαταλληλότεροι υποψήφιοιπροςπλήρω­ σητωνθέσεωνκαιαποφάσισεναπροσφέρεισ' αυτούςπροαγωγή. Στη συνέχεια τοΣυμβούλιο αποφάσισε να αναθεωρήσει προη35 γούμενηαπόφασητουγιαπλήρωσητεσσάρωνθέσεων από30.12.87, τριώναπό 1.1.88 καιτριώναπό 1.6.
4. Αφούέλαβευπόψηότιμετα επιπλέον ΦΠ/Π που συμπληρώθηκαν για ορισμένους υποψηφίους μεταξύ της 30.12.87και 1.1.88,δεν εδιαφοροποιείτο ο κατάλογος τωνκρινόμενων υποψηφίωνκαι OTLηχρονικήδιαφοράμεταξύτων 40 δυοημερομηνιών ήτανασήμαντη,αποφάσισε,μεμιααποχή,ναπρο­ σφέρει προαγωγή στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικού Προσωπικού στους Χ. Τσιάππα,Ν. Τιμοθέου,Κ. Χριστοδουλίδη, Φ.Σαββίδη, Α. Κυπριανού,Μ. ΟικονομίδηκαιΧ. Δημητρίου από 1.1.88καιστους Α. Πάρπα,Κ.ΣολέακαιΧ. Περικλέους από1.6.
5. 2365 Χρυσοστομής,Δ. Ξενίδηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Αποτέλεσε βασική εισήγηση τουδικηγόρου τουαιτητή στην προσφυγή 711/91,Ελπιδοφόρου Αλβάνη, πως ηχρονική μεταφο­ ρά των θέσεων του 1982 και 1985 στο πραγματικόκαθεστώς της 1.1.88καιησυνεξέτασητηςπλήρωσης τουςμαζίμετιςτέσσεριςθέ­ σεις του 1987, αποτελούσε ενέργεια παράνομηκαι αντίθετη προς τις αρχές που διέπουν το ζήτηματης επανεξέτασης ακυρωθεισών διοικητικών πράξεων. 5 Σύμφωνα με την ίδιαεισήγηση, οαιτητήςυπέστη ζημίααπότην πιο πάνωενέργεια της Αρχής, γιατο λόγοότι υποχρεώθηκε νασυ- 10 ναγωνιστεί και συγκριθεί μεανθυποψηφίους του, OL οποίοι κατά τουςουσιώδεις χρόνους δενκατείχανταελάχισταπροσόντακαιδεν εδικαιούντο κρίσεως. Ο δικηγόρος τωνκαθ' ωνηαίτησηστηγραπτή τουαγόρευσηδέ- 15 κτηκεπωςοαιτητήςΑλβάνηςήτανομόνοςυποψήφιοςτόσοκατάτο 1982 όσοκαικατάτο 1985, μαζίμεταενδιαφερόμενα μέρη1,4και 6, ενώ τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα μέρηκαιοι αιτητές δεν ήσαν, υπέβαλεόμωςπωςηχρονική μεταφοράτωντριώνθέσεωνστοκαθε­ στώς της 1.1.88, ήταν δικαιολογημένη από τηνέλλειψη νομίμων 20 ΦΠ/Πκαιεχεγγύων γιασωστήκρίση κατάτουςουσιώδεις χρόνους, από την ύπαρξηνομοθετικής εξουσιοδότησης μέσωτουπροϋπολο­ γισμού του 1988, γιαπλήρωση τωνεν λόγω θέσεων και από την απουσία οποιασδήποτε υποχρέωσης της Αρχήςγια επαναπλήρωση θέσεωνμετάαπό ακυρωτικέςαποφάσεις, οιοποίεςδενεπιλύουνζη- 25 τήματαουσιαστικής νομιμότητας τωνδιοικητικώνπράξεων. Κατάπάγιανομολογία η ακυρωτικήδικαστικήαπόφαση καταρ­ γείextuncτην ακυρωθείσαπράξη, καθώςκαιτους λόγουςπουτην στήριξανκαιεπαναφέρειαυτοδικαίωςταπράγματαστοχρονικόση- 30 μείο που βρίσκονταν προτού η διοίκηση επιληφθεί τουθέματος. Προς αποκατάστασητης νομικής και πραγματικής κατάστασης, η οποίαθαυπήρχεεάνη ακυρωθείσαπράξηδενείχεεκδοθείκαιπρος δημιουργία των νομικών καταστάσεων, σύμφωνα με τους κανόνες δικαίουτωνοποίωνη μη τήρησηεπέφερετηνακυρότητα,ηδιοίκηση 35 υποχρεούται ναεπανεξετάσει τοζήτημακαιναπροβεί σενέακρίση σύμφωνα μετονομικόκαιπραγματικόκαθεστώς πουυφίστατοκα­ τάτο χρόνο έκδοσης της ακυρωθείσαςπράξης. Προςαποκατάστα­ ση της νομιμότητας στην υπαλληλική ιεραρχία απαιτείται,γενικά, αναδρομικήισχύςτηςνέαςδιοικητικήςπράξης. 40 Κατάτην επανεξέτασηη διοίκησηδεσμεύεται από τα πορίσματα στα οποία στηρίκτηκε η ακυρωτική απόφασηκαιεμποδίζεταινα προβεί σεδιαφορετικήεκτίμηση τωνζητημάτωνταοποίαοδήγησαν 2366 4 Α.ΑΛ. Ξενίδηςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. τηνπράξησεακύρωση. Η ανάκληση ή ακύρωση δεν εμποδίζει την έκδοση ταυτόσημης πράξης,εφόσοναυτήγίνεταιμετάαπόνέαέρευνατηςυπόθεσηςκαι 5 εκτίμησητωνιδίωνστοιχείωνήστοιχείων πουυπήρχαναλλάδενεί­ χαν ληφθείυπόψη κατάτηνέκδοσητηςαρχικής[βλ.Δημοκρατία ν. Σαφειρίδης

(1985)3 C.L.R. 163, Μυτίοης ν.Δημοκρατίας

(1988)3 C.L.R. 737, Παναγιώτης Βανέζηζκ,ά. ν. Δημοκρατίας

(1989)3 Α.ΑΑ 2522,ΓεώργιοςΑνωναςκ,ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.ΑΑ 10 2038,Δημοκρατία ν.Ανδρέα Στυλιανού κ,ά.

(1990)3Α.ΑΑ 2427, Δημοκρατία ν.ΑλέκουΠιτσιλλίδη κ,ά.

(1990)3Α.ΑΑ 4330,Δημο­ κρατία ν. ΘεόδουλουΠανταξή (\991) 3ΑΛΛ. 47,Νίκος Δημητριά­ δηςκ,ά.v.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4Α.ΑΑ 2582,ΑντώνηςΟρθοδόξουκ,ά. ν. Α.ΤΗ.Κ

(1992)4 Α.ΑΑ 2374, ΡένοςΑργυρίοης ν. Δημοκρατίας 15

(1992)4 Α.ΑΑ 376, ΦρίξοςΔημητριάδηςν. Δημοκρατίας

(1992)4 Α.Α.Δ.2030,Κλεοπάτρα Κλεάνθουςκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.(\994) 4Α.Α.Δ. 783καιΧρυοτάλλα Σνμεωνίοουχ,ά.ν.Δηβΐοκρατίας(\99^)3 Α.ΑΑ 258. 20 25 Στην απόφασηΔημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη (ανωτέρω),η Ολομέ­ λειατουΑνωτάτου Δικαστηρίου έκρινε νόμιμηκαισύμφωνη μετις αρχές που διέπουν το ζήτημα της επανεξέτασης την ενέργεια της ΕΔΥ νακαλέσει τονέο Προϊστάμενο των υποψηφίωνναυποβάλει συστάσεις, εφόσον οι συστάσεις αυτές στηρίχθηκαν αποκλειστικά στα στοιχεία και δεδομένα του ουσιώδους χρόνου και δεναποτε­ λούσαν στοιχεία νέαπουδεν ίσχυανκατάτοχρόνολήψης τηςανα­ κληθείσαςπράξης. Όπως έχει κατ'επανάληψηνομολογηθεί, σεπεριπτώσειςεπανε30 ξέτασης διοικητικών πράξεων, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο ερευνάκατάπόσονταστοιχεία σταοποίαβασίστηκεηδιοίκησηκα­ τά την έκδοση της επανεξετασθείσας πράξης,αποτελούσαν μέρος τουπραγματικούκαθεστώτος ήεάναποτελούσανστοιχεία νέαπου δενίσχυανκατάτοχρόνολήψηςτηςαρχικήςαπόφασηςκαιταοποία 35 δενθαμπορούσαννόμιμαναληφθούνυπόψη(βλ.ΕύηςΔοουσιώτης ν.ΔήμουΑατσιών(\992)3AAA. 437καιΑντώνηςΝικολάουκ,ά. ν. Ελεγκτικής Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών

(1992)4 Α.ΑΑ 4444). 40 Η παρούσαπερίπτωσηδεναποτελούσε,όπωςλανθασμέναισχυ­ ρίστηκε οδικηγόρος τηςκαθ' ηςηαίτηση,παράλειψημη οφειλόμε­ νηςαπότονόμοενέργειαςήαποχήαπότηλήψηαπόφασης,αλλάμε­ τά από μετατόπισητου χρόνου,θετική συμμόρφωση της Αρχής με επανεξέτασηκαιεπαναπλήρωσητωντριώνθέσεων πουπαρέμειναν 2367 Χρνσοστομής, Δ. Ξενίδης κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)κενές μετάαπότιςσχετικές δικαστικέςαποφάσεις. Προςαποκατάστασητωνπραγμάτωνσύμφωναμετοδίκαιοστο σημείοστοοποίοβρίσκοντανπριναπότηνέκδοσητηςακυρωθείσας διοικητικής απόφασης,ηΑρχή όφειλε νααγνοήσει ταστοιχεία εκείναπουείχανκηρυχθείδικαστικάάκυρακαιναβασίσειτηνκρίσητης σε όσα νόμιμα στοιχεία υπήρχαν,πάντοτεστα πλαίσια του ουσιώ­ δουςχρόνου. 5 ΌπωςαναφέρθηκεκαιστηνχωριστήαπόφασηπουεξέδοσεοΔι- 10 καστής Πικής στην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Ρένος Αργυρίδηςν.Δημοκρατίας

(1992)3Α.Α.Δ.376. "Ηπλημμέλεια τηςσύστασης,λόγω απουσίαςτωνεχεγγύωναμε­ ροληψίας, την κατέστησε άκυρο στοιχείο κρίσεως. OL συστάσεις, όπωςκαικάθεάλλο στοιχείο πουκρίθηκεδιχαστικάάκυρο, έπρεπε νααγνοηθούναπότοδιορίζονσώμακατάτηνεπανεξέτασητηςπλή­ ρωσηςτηςθέσης. Τοίδιοισχύει,όπωςέχειεπανειλημμένααποφασι­ στεί,καιμετις εμπιστευτικές εκθέσεις οιοποίεςκρίνονταιαπαράδε­ κτες. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις δενανασυντάσσονταιαπότουςμε­ τέπειταπροϊσταμένουςτωνυποψηφίων,αλλάαγνοούνταικατάτην επανεξέταση στο βαθμό και έκταση που είναι πλημμελείς [βλ. Christoforou v.Republic

(1986)3C.L.R. 2413, Louca v. Republic

(1989)3 C.L.R. 672, Οικονομίδης v.Δημοκρατίας

(1990)3 AAA 2029]." 15 20 25 ΕπίσηςστηναπόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΕύηςΔρονσιώτης ν.Δήμου Αατσιών(ανωτέρω),το Δικαστήριο έκρινε πωςη επαναδιεξαγωγήσυνεντεύξεων μετάαπόανάκλησηκαιεπανεξέταση θέματοςπλήρωσηςθέσεωνπρώτουδιορισμού,αποτελούσενέοστοι- 30 χείο πουδεν ίσχυε κατάτοχρόνο λήψης τηςπρώτηςαπόφασηςκαι διαφώνησε με ισχυρισμό πουπροβλήθηκε ότι,χωρίς τις νέες συνε­ ντεύξεις δεν θα μπορούσε να διεξαχθεί η δέουσα έρευνα για τους υποψήφιους. 35 Στηνυπόκρίσηπερίπτωση,ηανυπαρξίαεγκύρωνΦΠ/Π γιατους υποψηφίουςμέχριτοΝοέμβριοτου1985,δενδικαιολογούσετηνκρί­ σητων υποψηφίωνβάσει ΦΠ/Π,πολύ μεταγενέστερων του ουσιώ­ δους χρόνου. Όπως έχει εξάλλου νομολογηθεί, ηανυπαρξίαεμπι­ στευτικών εκθέσεων για τους υποψηφίους που δεν οφείλεται σε 40 σφάλματους,δενσυνιστά λόγογιατημησυμπερίληψη τουςμεταξύ τωνυποψηφίωνγιασκοπούςπροαγωγής[βλ.σχετικά,Trapelides ν. R.

(1986)3GLR. 1861καιΕλπιδοφόροςΑΑβάνηςv.A.THJL

(1994)4 AAA 717]. 2368 4 ΑΛ.Δ. Ξενίδηςκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής, Δ. Περαιτέρω,τοεπιχείρημαπωςησύγκρισητωνυποψηφίωνμεβά­ σηταμεταγενέστερα στοιχεία κρίσεωςήτανμόνοακαδημαϊκής ση­ μασίαςκαιάφησεανεπηρέαστοτοσυμφέρον τουαιτητή,δεν μπορεί, κατάτηνάποψη μου,νατύχει εφαρμογήςσταγεγονότακαιπεριστα5 τικάτηςυπόκρίση υπόθεσης,γιατολόγοότι,ηανυπαρξία εγκύρων ΦΠ/Πγιατους υποψηφίους κατάτον πρώτο ουσιώδη χρόνο, απο­ στέρησεουσιαστικά τοΔικαστήριο οιωνδήποτε νομίμων καιομοιο­ γενώνστοιχείωνσύγκρισηςτων δύοκαθεστώτων, κατέστησεδε,ελ­ λείψει μέσων, πρακτικά ανέφικτο τονέλεγχο τηςεπίδρασης που 10 άσκησεηπαρατυπίαστη λήψητης τελικής απόφασης· κατά συνέ­ πεια,ηπροσέγγισητουθέματος μεβάσητην απόφασηΜερόπη Κολοκασίδουν.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4AAA 4801,δενθα ακολουθηθεί. Σανσυνέπειατηςπαντελούς εξαφάνισηςτηςακυρωθείσαςπράξης 15 καιτηςεπαναφοράςτωνπραγμάτωνστοσημείοπουβρίσκοντανπριν απότηνέκδοση της(statusquo ante),μοναδικοίυποψήφιοι οι οποίοι δικαιούνταικρίσεωςκατάτηνεπανεξέταση,είναιόλοιόσοιήσανυπο­ ψήφιοικατάτηνπρώτηεξέτασητουθέματος. Πρόσωπαταοποίαδεν βρίσκονταν μεταξύτωναρχικώνυποψηφίων,δενμπορούννασυγκα20 ταλεγουν εκτωνυστέρων καιδενέχουνέννομοσυμφέρον προσβολής πράξεωςδιορισμούήπροαγωγής,πουέγινεσαναποτέλεσματης επα­ νεξέτασης. Είναι επίσης καθιερωμένη αρχή πωςηεξέταση της κατο­ χήςτωνπροσόντων απότουςυποψηφίουςγίνεται μεβάση τα Σχέδια Υπηρεσίαςπουίσχυαν κατάτηνπρώτηεξέταση τουθέματοςκαιόχι 25 μεβάσημεταγενέστερα αυτήςτροποποιημένα ΣχέδιαΥπηρεσίας [βλ. σχετικά,StylianosConstantinou v.The GreekCommunalChamber

(1965)3C.L.R. 96, Theodoros Vonditsianos &Othersv. R.

(1969)3 C.LR. 83,CharilaosKitromelides and Othersv. R.

(1975)3 C.L.R. 531, AndreasIoannides andAnother v.R.

(1979)3 C.L.R. 628, 30 Mariosleronymides &Othersv.R.

(1986)3C.LR. 2424,2431, Ιω­ άννηςΠρέζας v.E£.Y

(1989)3AAA. 2304,ΤιμόθεοςΔημητρίουv. £4F

(1990)3AAA 2155 καιΓρηγόρηςΓρηγορίουv. Δημοκρατίας

(1992)4AAA 1239.]. 35 Όπωςαναφέρθηκεκαιστοτοστάδιοτηςέκθεσηςγεγονότων, ενώ τοΣυμβούλιο Προσωπικούείχεαρχικάαποφασίσειτηνπλήρωση σε ξεχωριστή διαδικασία τωντριών θέσεωντου 1982 και 1985,στησυ­ νέχεια αποφάσισε,μετο σκεπτικό ότι το μεσολαβούν διάστημα με­ ταξύ της 30.12.87και 1.1.88ήταν πολύ μικρό, την συνεξέτασητης 40 πλήρωσης τωνθέσεωναυτώνκαιτωνθέσεωντου 1987 σε μιακοινή διαδικασία. Προςτο σκοπό αυτότο Συμβούλιο κατάρτισεκατάλο­ γοστονοποίοπεριέλαβε δεκαεπτά υποψηφίους,οι οποίοι κατάτην 30.12.87 ή/και1.1.88, είχανσυμπληρώσειτηναπαιτούμενηαπότους Κανονισμούς τριετήυπηρεσία στο βαθμότουΤομεάρχη. Στονκα2369 Χρυσοστομής,Δ. Ξενιόης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)τάλογοαυτόΤομεαρχων,οοποίοςπεριέχεταισταπρακτικάτωνσυ­ νεδριάσεων του Συμβουλίου,είναι φανερόότι περιλήφθηκαντόσο υποψήφιοιοιοποίοικατάτο1982και 1985 είχανσυμπληρώσει τριε­ τήυπηρεσίαστοβαθμότουΤομεάρχηόσοκαιυποψήφιοιπουδενκα­ τείχαντοπροσόναυτόκατάτουςπιοπάνωουσιώδεις χρόνους. OL 5 υποψήφιοι αυτοίσυγκρίθηκαν μεταξύτουςκαιαξιολογήθηκαν,τέ­ λοςδεδόθηκεμιασυμβουλήπροςτηνΑρχήγιατηνπλήρωσηκαιτων επτάκενών θέσεων. Στησυνέχεια τοΣυμβούλιοαφού διαπίστωσεπωςοιυποψήφιοι 10 πουκατείχανταελάχισταπροσόντακατάτην 1.6.88 ήτανοι ίδιοιμε τους υποψηφίους του πιο πάνωκαταλόγου, υιοθέτησε τηναξιολό­ γησηκαι σύγκριση στην οποία προέβηγια την παροχή συμβουλής προςπλήρωσητωνεπτάθέσεωνκαιαποφάσισενασυμβουλεύσειτην Αρχήναπροχωρήσει στηνπλήρωσητωντριώνθέσεωντου 1988 από 15 τον ίδιοκατάλογουποψηφίων. Ακολούθωςο Γενικός Διευθυντής τηςΑρχής, λαμβάνονταςυπό­ ψη τα πρακτικάτων συνεδριάσεων του Συμβουλίου Προσωπικού, προχώρησε καιυπέβαλε επίσης μιακοινήεισήγησηπροςτην Αρχή, 20 συστήνοντας ταενδιαφερόμεναμέρηγιαπροαγωγήστις δέκαθέσεις Τέλος το Διοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής,στη συνεδρίαση του της 12.6.91,αφού συνέκρινε όλους τους υποψηφίους μεταξύτους, έκρινε πως τα ενδιαφερόμενα μέρηυπερείχαν και αποφάσισε την 25 προαγωγήτουςστις δέκαεπίδικεςθέσεις. Στηνυπόκρίσηυπόθεσηοιδύοδιαδικασίεςπροαγωγήςπουακο­ λουθήθηκανήτανμεταξύτουςάρρηκτασυνδεδεμένες, αφούαπότον ίδιοκατάλογουποψηφίωνκρίθηκανκαισυγκρίθηκανπροσοντούχοι 30 με μη προσοντούχους υποψηφίους κατάτους ουσιώδεις χρόνους. Οικαθ'ωνηαίτησηπαραβίασαντοκαθεστώςτηςεπανεξέτασηςανα­ μειγνύονταςκαισυνεξετάζονταςτέσσεριςδιαφορετικέςδιαδικασίες διαφορετικών πραγματικώνκαθεστώτων σε μιακοινήπροαγωγική διαδικασία. Η παρατυπίαπουείχεεμφιλοχωρήσει κατάτηνπλήρω- 35 σητων επτάθέσεων, επηρέασεκαιτηνεπόμενηδιαδικασίαπλήρω­ σης των τριών θέσεων, εφόσον ηαξιολόγηση, σύγκριση καιτελική επιλογήυποψηφίωνέγινεαπότονίδιοκοινόκατάλογο. Εάνοικαθ' ωνηαίτησηδεν παραβίαζαντο ουσιώδες καθεστώς τηςεπανεξέτα­ σης,υπήρχεσοβαρήπιθανότηταοτελικός κατάλογοςτωνεπικρατε- 40 στέρωνυποψηφίωνναελάμβανεδιαφορετική μορφή. Δενπροτίθεμαιναυπεισέλθωστηνεξέτασητουζητήματοςτωνδι­ καιουμένωνσεκρίσηυποψηφίωνκατάτουςουσιώδεις χρόνους, έρ2370 4 Α.Α.Δ. Ξενίδης κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Χρυσοστομής,Δ. γοτοοποίοανήκειστηναρμοδιότητατηςδιοικητικήςαρχής. 5 Τοεπιχείρημαπουπροβλήθηκεπωςημεταφοράτωνθέσεωνάφη­ σεανεπηρέαστοτοδικαίωματουαιτητήΑλβάνηγιαυποψηφιότητα, δενμπορεί ναευσταθήσει. Η αντίθετηθέση πουυποστηρίχθηκε, ότι ηχρονικήμεταφοράτωνθέσεωντου 1982 και 1985 υπέβαλετοναι­ τητήσεάνισημεταχείριση, υποχρεώνοντας τον νασυναγωνισθείμε ανθυποψηφίουςτουοιοποίοικατάτονουσιώδηχρόνοδενκατείχαν ταπροσόντα,γίνεταιαποδεκτή. 10 Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους,οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουνκαι ηεξέτασητωνυπολοίπων λόγωνακύρωσηςπουαναπτύχθηκαν, πα­ ρέλκει. 15 Η επίδικηαπόφαση ακυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Οι προσφυγές επιτυγχάνουνχωρίς έξοδα. 2371