4 ΑΛΛ. 30Νοεμβρίου, 1994 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 940/93) 5 10 15 20 25 Διοικητικό Δίκαιο—Αρμοδιότητα—Λήψη απόψεων άλλον οργάνου προς υποβοήθηση τον σχηματισμού γνώμης από το αρμόδιο όργανο — Ελ λείψει ρητής απαγορευτικής διάταξης επιτρέπεται εφόσον το άλλο όρ γανο δεν επεμβαίνει κυριαρχικά με άσκηση εξουσίας — Συγκρότηση επιτροπών προς διακρίβωση των γεγονότων — Ειδικά η προκαταρκτι κή έρευνα ως προς την καταλληλότητα υποψηφίων για διορισμό μέσω νπεπιτροπής—Συγκρότηση επιτροπής για διεξαγωγή προσωπικών συ νεντεύξεων σεδιαδικασία διορισμών στην Αρχή Ηλεκτρισμού — Υπέρ βαση κατά πολύ των ορίων αρμοδιότητας της Επιτροπής — Το αρμόδιό όργανο, ηΑρχή, απεμπόλησε την εξουσία της— Οι διορισμοί ακυ ρώθηκαν. Διοικητικό Δίκαιο — Διοικψική πράξη — Αιτιολογία — Καθήκον αιτιο λογήσεως τωνδιοικητικών πράξεων — Έννοια καιπεριεχόμενο τηςδέούσας αιτιολογίας — Αναιτιολόγητη η κριθείσα απόφαση διορισμών στην Αρχή Ηλεκτρισμού λόγω απλής υιοθέτησης εισηγήσεων γνωμοδοτούντος οργάνου που υπερέβηταόρια των αρμοδιοτήτων τον. Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Έλλειψη δέουσας έρευνας — Υποχρέωση του αρμοδίου οργάνου να διενεργήσει ιδίαν έρευνα ως προς ταουσιώδη για τηλαμβανόμενη από φασηστοιχεία—Ελαττωματική ηάσκησηδιακριτικής εξουσίας σεαντί θετηπερίπτωση που ισοδυναμεί μεπλάνη περί τα πράγματα. Οαιτητήςεπιδίωξετηνακύρωσητουδιορισμούτουενδιαφερομένου 2395 Οικονόμουv.Α.Η.Κ.
(1994)μέρους στηθέσηΛειτουργούΑσφαλείας. Ουσιώδηρόλοκατάτηδιαδι κασίαπλήρωσης τηςεπίδικηςθέσηςείχεδιαδραματίσειηΕπιτροπήΔιε ξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων που συστάθηκε από την Αρχή Ηλεκτρισμού από21/7/
- 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνονταςτην επίδικηαπόφαση, απο φάσισεότι:
- Έχεινομολογηθεί σεσειράαποφάσεωνπωςελλείψειρητήςαπαγο ρευτικής διάταξηςδενυπάρχειοτιδήποτε πουναεμποδίζει τοαρ- 10 μόδιο όργανο, στα πλαίσια διενέργειας έρευνας να αναζητεί τις απόψειςκάποιουάλλουοργάνουπροςτοσκοπόσχηματισμούγνώ μηςκαιδιαμόρφωσης κρίσης γιατοαντικείμενο τηςεπίδικηςαπό φασης. Εξαιρουμένωντωνπεριπτώσεωνόπουηγνώμητέτοιουορ γάνουεπεμβαίνεικυριαρχικάμεάσκησηεξουσίας χωρίς τηνύπαρ- 15 ξητης αναγκαίαςνομοθετικής εξουσιοδότησης, δενυπάρχειοποι οσδήποτε περιορισμός στην ελευθερία δράσης της διοίκησης να αναζητεί πρόσφορα μέσα και διαφωτιστικό υλικό προς το σκοπό σχηματισμού γνώμης γιαέναθέμα. 20 Η εκχώρηση εξουσίας απότοαρμόδιοκατά νόμο όργανο σεάλλο μηαρμόδιο, θαπρέπειναδιακρίνεταιαπότηνπερίπτωση συγκρό τησης επιτροπών προς το σκοπό διερεύνησης ορισμένων ζητημά των, διακρίβωσης των γεγονότων και υποβολής έκθεσης προς το έχοντηναποφασιστικήαρμοδιότηταόργανο. Ηδιεξαγωγήπροκα- 25 ταρκτικήςέρευνας αναφορικάμεταπροσόντακαιτηνκαταλληλό τητα των υποψηφίων μέσωυπεπιτροπής αποτελεί, εκτός αναπο κλείεται απότη νομοθεσία, μέσοδιερεύνησης των γεγονότων. Οι σχετικές αποφάσεις αναφέρονται συνήθως στη δημόσια υπηρεσία καιειδικότεραστησύστασηκαιλειτουργία τμηματικώνεπιτροπών, 30 η ίδια όμως αρχή τυγχάνει ευρύτερης εφαρμογής και εντάσσεται στην ευχέρεια τηςδιοίκησης γιαδιενέργεια έρευνας προςτοσκοπό προσδιορισμού των ουσιωδών γεγονότων που συνδέονται μετην άσκησητηςδιακριτικήςτηςευχέρειας. 35
- Ησύσταση καιηλειτουργία ΕπιτροπήςΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων δενστηρίζεται σεοποιαδήποτεδιάταξητωνΚανονι σμών. Ούτε στον περί Αναπτύξεως Ηλεκτρισμού Νόμο,Κεφ.171, όπως τροποποιήθηκε,ούτε στους σχετικούς Κανονισμούς ανευρί σκεται οποιαδήποτε πρόνοια που να εξουσιοδοτεί την εκχώρηση 40 των αρμοδιοτήτων της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής σε άλλοόρ γανο. Ακόμα καιανεγίνετο δεχτόπωςηδιαδικασίαενώπιοντηςΕπιτρο- 2396 4 ΧΛΛ. 5 10 Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. πής αυτής μπορούσε ναδικαιολογηθεί απότησυνδυασμένη ερμη νεία των Κανόνων 4 και 6
(2)του Κανονισμού 19,Μέρος II,των Κανονισμών Περί Αρχής Ηλεκτρισμού (Όροι Υπηρεσίας) (ΚΔΠ 291/86)οτρόποςμετονοποίολειτούργησεενπροκειμένωδενήταν απλώς υποβοηθητικόςτου έργου τουαρμόδιουοργάνου αλλά κα θοριστικής σημασίας καιαποφασιστικούχαρακτήρα γιατηνέκβα σητηςκρινόμενης υπόθεσης. Η ΕπιτροπήΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων, υπερβαίνονταςκατάπολύ ταόρια των αρμοδιοτήτων της,διενήργησε συνε ντεύξειςτωνυποψηφίωντωνοποίωντααποτελέσματααποτέλεσαν τηβάσηγιαπαροχήεισήγησηςστηΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπήανα φορικάμετηνκαταλληλότηταήμητωνυποψηφίωνγιαδιορισμό. 15 ΗΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπή ενεργώνταςσύμφωναμετιςυποδεί ξεις της Επιτροπής Διεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων, πε ριόρισε την αρμοδιότητα της καλώντας σε συνέντευξη τους δύο υποψηφίουςπουη Επιτροπήέκρινεωςτουςμόνους κατάλληλους. 20 Τοκενότηςαιτιολογίαςείναιεμφανέςκαιστοκείμενοτηςεπίδικης απόφασης. 25 30 3. Το διοικητικό όργανο έχει καθήκον αιτιολόγησης της απόφασης στηνοποίακαταλήγει.Αιτιολογίαμιαςδιοικητικήςαπόφασηςαποτελείτηνέκθεση τωνπραγματικώνκαινομικών λόγωνπου οδήγη σανστηνέκδοσητηςκαθώςκαιτηνπαράθεσητωνκριτηρίωνμεβά σηταοποίαηδιοίκηση άσκησε τηδιακριτικήτης ευχέρεια. Η αι τιολογία πρέπει ναείναι επαρκήςκαιναδεικνύει τηνομικήβάση τηςαπόφασης,συνδέεταιάμεσαμετηνομιμότητατηςπράξηςκαιείναιαναγκαίαώστενακαθίσταταιευχερήςοδικαστικόςτηςέλεγχος. Από την επίδικη απόφασηελλείπει ηοποιαδήποτε αναφοράστα στοιχεία καικριτήρια μεβάσηταοποίαενήργησεη αρμόδια Αρχή προςδιαμόρφωσητελικήςκρίσης. 35 40 Περαιτέρω, είναι φανερόαπότοκείμενοτηςαπόφασηςπωςηΑρ χήτελούσεεναγνοίαουσιωδών στοιχείων τηςυπόθεση,όπωςήταν οιαιτήσειςκαιταδικαιολογητικάτωνυποψηφίωνπουκρίθηκανως προσοντούχοι, γεγονός το οποίο δημιουργεί σοβαρές αμφιβολίες κατάπόσονταστοιχεία αυτάλήφθηκανυπόψη. 4." ΚαθήκοντηςΑρχήήτανναδιενεργήσειιδίανέρευναπροςδιακρίβω σητων στοιχείων αυτώνταοποίαδυνατόννααεοΐούσαν ουσιώδη επίδρασηστηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. Αγνοιαουσιωδώνστοι2397 Οικονόμουv. Α.Η.Κ.
(1994)χείων καιγεγονότων τηςυπόθεσης αποτελεί,σύμφωνα μετηνομο λογία,ελαττωματικήάσκησητηςδιακριτικήςεξουσίαςτουαρμοδίου οργάνου,γεγονόςτοοποίοισοδυναμεί μεπλάνηπερίταπράγματα. Η εντύπωσηηοποίααφήνεταιαπότοπρακτικότωνκαθ'ωνηαί τησηείναιότιτομοναδικόθέμαπουεξετάστηκε ήτανηέγκρισηήμη 5 της σύστασης τηςΣυμβουλευτικής Υπεπιτροπής. Οπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθείτο έχον τηναποφασιστικήαρμοδιότητα όργανοδενδεσμεύεται απότιςαπλέςγνωμοδοτήσεις συμβουλευτι κώνοργάνων,όπωςείναιηπερίπτωσητηςΣυμβουλευτικήςΥπεπιτροπής,αλλά υποχρεούται ναασκήσει δικήτου ανεξάρτητηκρίση 10 μέσα σταπλαίσια τηςδιακριτικής ευχέρειας πουτου παρέχεται. Ότανονόμοςχορηγείδιακριτικήευχέρεια,ηδιοίκησηδενδικαιού ταιαπλώςαλλάυποχρεούταινακάνειχρήσητης. Ηδιοικητικήαρ μοδιότηταπρέπειναασκείταικυριαρχικάαπότηναρχήήτοόργα νοτοεμπεπιστευμενο απότονόμομετηνάσκησητης. Απλήέγκρι- 15 σητωνσυστάσεων υφισταμένου οργάνουχωρίς αντιμετώπισητου θέματοςαπότηναρχή πουορίζεταιωςαρμοδία,απολήγει σε απε μπόληση καιόχιάσκησηκυριαρχικής εξουσίας. Τοκενό εξάλλου στην αιτιολογία δεν συμπληρώνεται ούτε να πληρώνεται μετην επεξήγησητουυποτιθέμενουβάθρουτηςαπόφασηςαπότοσυμβου- 20 λευτικόδιοικητικόόργανο. 5. Απότην επίδικηαπόφασηελλείπειηοποιαδήποτεάσκηση διακρι τικής εξουσίας κεμέρους τουαρμοδίουοργάνου. Τοκενόδεν πε ριορίζεται στην αιτιολογίατηςαπόφασηςαλλάεπεκτείνεται σ* αυ- 25 τήτούτητηνάσκησητηςεξουσίαςαπότοόργανοστοοποίοεναπο τέθηκε. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 30 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Markidesv.Republic
(1985)3C.L.R. 1393, Κωνσταντίνου ν. Συμβουλίου Αμπελουργικών 77ρο1οντων
(1989)3 35 AAA 1663, Αλεξάνδρουν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2738, Κνριακίδονν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1494, Awaam ν.0#Λ.
(1984)3CLR.1042, Αποστόλου ν.ΣυμβουλίουΥδαταπρομήθειας Λεμεσού
(1990)3 ΑΛΛ 2398 40 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου v.Α.Η.Κ. 126, Δημοκρατίακ.ά. ν. Φιλιππίδη
(1989)3ΑΛΑ. 292, 5 Δημοκρατίαν. Πανταζή
(1991)3ΑΛΛ. 47, Petrou v. Republic
(1986)3 C.L.R. 2221, Karatsis v.Republic
(1987)3 C.L.R. 900, 10 Photiades v.Republic
(1987)3C.LR. 1490, Georgfrakisa.o. v.Republic
(1987)3 C.LR. 348, 15 Nissiotou v. Republic
(1983)3 C.L.R. 974, ParpasandOthersv.Republic
(1986)3C.LR.508, Tinguidouv.Republic
(1987)3C.LR. 1181, 20 Σιαμτάνηςv. EA.Y.
(1989)3ΑΛΛ.2563, Μηνάςκ.ά. v.Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ. 1767, 25 Παπαναγιώτουν.Υπουργού Εμπορίουκαι Βιομηχανίας κ.ά.
(1990)3 ΑΛΛ. 571, Γιαννουρήςν. ΕΛ.Υ.
(1990)3ΑΛΛ.4460. 30 Προοφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων ηαίτησημετην οποίαδιορίστηκετοενδιαφερόμενομέροςστημόνιμηθέσηΛειτουρ γούΑσφαλείας,στην ΑρχήΗλεκτρισμού Κύπρου,αντίτου αιτητή. 35 Α Κωνσταντίνου,για τον Αιτητή. Ρ. Χαραλάμπους γιαΓ. Κακογιάννη, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 40 Cur. adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητής ζητά από τοΔικαστήριο την πιο κάτω θεραπεία: 2399 Παπαδόπουλος,Δ. Οικονόμουν.Α.Η.Κ.
(1994)"ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι ηπράξηή/καιαπόφαση των καθ'ωνηΑίτηση, πουπεριήλθεσεγνώσητουΑιτητήκατάήπερί την 30/11/93,καιμετηνοποίαδιόρισαντονκ.ΓεώργιοΦλωρίδη στημόνιμηθέσηΛειτουργούΑσφαλείας,στηνΑρχήΗλεκτρισμού Κύπρου,από 1/12/93,αντίτουΑιτητήείναιάκυρηκαιστερημένη οποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος." Με δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο ημερομηνίας 16 και 17/12/1992η καθ'ης η αίτηση Αρχήγνωστοποίησε τηνπροκήρυξη τριώνκενώνθέσεων ΛειτουργούΑσφαλείας. 5 10 Από τους δεκαπέντε ενδιαφερόμενους οιοποίοι υπέβαλαν αίτη ση, πέντεκρίθηκεότικατείχαντααπαιτούμενααπότοΣχέδιοΥπη ρεσίας προσόντα και κλήθηκαν σε προσωπική συνέντευξη στις 14/4/1993ενώπιον της Επιτροπής Διεξαγωγής Προσωπικών Συνε- 15 ντεύξεων (η"Επιτροπή"). Η πιοπάνω Επιτροπή, ηοποία απαρτίζετο απότο Διευθυντή Προσωπικού,τοΔιευθυντήΠαραγωγήςκαιτονΑνώτεροΒοηθόΔι ευθυντή Προσωπικού,συστάθηκε σύμφωνα μεαπόφασητηςΑρχής 20 ημερομηνίας21/7/1987. Οι εντυπώσεις των μελώντης Επιτροπήςαπότααποτελέσματα των συνεντεύξεων των υποψηφίωνκαταγράφηκανσεσχετική έκθε σητηςημερομηνίας4/5/1993,η οποίαυποβλήθηκεπροςτονΑρχιμη- 25 χανικόκαι ΓενικόΔιευθυντή τηςΑρχής,μετιςακόλουθες παρατη ρήσεις: "Σύμφωναμετοαποτέλεσματηςσυνέντευξης,ηΕπιτροπήδιαπί στωσεκαιδιαμόρφωσετηγνώμηότιμόνοοιδύοπιοκάτωυπο ψήφιοι, πουαναφέρονταιμεαλφαβητική σειρά,έδωσαναρκετά ικανοποιητικές απαντήσεις καιγενικά απέδειξαν ότι είναι κα τάλληλοι γιαδιορισμό στηθέση αυτή. Ωςεκτούτου,η Επιτροπή εισηγείται όπωςημίαθέσηπαραμείνεικενήκαιναεπαναδημοσιευθεί. ΣΑΝΤΑΜΑΣ Γιάννος ΦΛΩΡΙΔΗΣ Γεώργιος" Στησυνέχειαοιυποψήφιοι,συμπεριλαμβανομένου καιτουαιτη- 40 τή,κλήθηκαν σεπροσωπικήσυνέντευξηενώπιον τΐ]ς Συμβουλευτι κήςΥπεπιτροπης τηςΑρχήςγιαΘέματαΠροσωπικού. Τααποτελέσματατων συνεντεύξεων αυτών,οιοποίεςσύμφωνα 2400 30 35 4 Α.Α.Δ. Οικονόμουν.Α.Η.Κ. Παπαδόπουλος,Δ. με τα αναντίλεκτα γεγονότα της υπόθεσης έλαβαν χώρα στις 20/5/1993, δενκαταγράφηκαν. Ακολούθως, στις25/5/1993, ταμέλη τηςΥπεπιτροπής παραιτήθηκαντωνθέσεων τους. 5 ΗΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή της Αρχής, ηοποίασυνήλθεστις 28/9/1993,υπότηνέατηςσύνθεση,δέχθηκεσεπροσωπικήσυνέντευ ξη τους δυο μόνον υποψήφιους οι οποίοι είχαν συστηθεί απότην ΕπιτροπήΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων. Σανσυνέπεια τούτουοαιτητής,οοποίοςδενέτυχετηςσύστασης τηςενλόγωΕπι10 τροπής,αποκλείστηκε. Στησυνεδρίαση της με ημερομηνία 8/10/1993 ηκαθ'ηςηαίτηση Αρχή,αφούμελέτησετοπρακτικότηςσυνεδρίασης τηςΣυμβουλευ τικής Υπετατροπής, αποφάσισε να προσφέρει διορισμό στη θέση 15 ΛειτουργούΑσφαλείας στουςδύουποψηφίουςτουςοποίουςέκρινε κατάλληλουςηΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπή. Είναιηειοηγηση του δικηγόρου του αιτητήπως ηεπίδικηαπό φαση λήφθηκε κατά παράβασητου Νόμου και των Κανονισμών, 20 ήταντο αποτέλεσμα πλάνης περί ταπράγματα και το νόμο,κατά χρησηςκαιυπέρβασηςεξουσίας,προκατάληψηςκαιάνισηςμεταχεί ρισης,παράβασηςτωναρχώντηςχρηστήςδιοίκησηςκαιφυσικήςδι καιοσύνης,παντελούςέλλειψηςέρευναςκαιαιτιολογίαςκαιδέσμιας άσκησηςτηςδιακριτικήςεξουσίας τουαρμόδιουοργάνου. 25 Αναπτύσσοντας την επιχειρηματολογία τουοδικηγόροςτουαι τητήυπέβαλεπωςσύμφωναμετονΚανονισμό 19
(5)τωνπερίΑρχής Ηλεκτρισμού (OQOI Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986, ΚΔΠ 291/86,τομόνοαρμόδιοόργανογιατηδιενέργειασυνεντεύξεων των 30 υποψηφίων ήτανηΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή. ΗΕπιτροπή Διε ξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων η οποία συστάθηκε με βάση μία εσωτερική διευθέτηση της Αρχήςκαμιάαπολύτως νομική υπό στασηδενπεριεβλήθηκαιη6ε ανάθεσησ' αυτήντου έργου τηςδιε ξαγωγής συνεντεύξεων αποτελούσε εκχώρηση εξουσίας χωρίς την 35 ύπαρξη τηςαναγκαίαςπροςτούτο ρητήςνομοθετικής εξουσιοδότη σης.ΣύμφωναμετηνίδιαεισήγησηηΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπήεί χε εκ του νόμου υποχρέωση νακαλέσει σε συνέντευξηόλους τους προσοντούχους υποψηφίους,όπωςορθάείχεπράξειηΣυμβουλευτι κήΥπεπιτροπή υπότηνπαλαιάτηςσύνθεση, σης 20/5/1993. Εφό40 σον όμως τααποτελέσματατωνσυνεντεύξεων αυτώνδενκαταγρά φηκανκαιεφόσονηδιαδικασίαευρίσκετοακόμησεπροπαρασκευα στικόστάδιοηΣυμβουλευτικήΥπεπιτροπήουδόλωςεκωλύετοαλλά αντιθέτως όφειλε να επαναλάβειτηδιαδικασίακαλώντας σεσυνέ ντευξηόλουςτουςπροσοντούχουςυποψηφίους. 2401 Παπαδόπουλος, Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ.
(1994)ΟαποκλεισμόςτουαιτητήαπότιςσυνεντεύξειςενώπιοντηςΣυμ βουλευτικής Υπεπιτροπής στις28/9/1993, πουείχεσαν επακόλουθο τοναποκλεισμότουαπότηνοποιαδήποτεπαραπέρααξιολόγησηκαι κρίση,ήταντο αποτέλεσμαδέσμιαςεκτέλεσηςεκ μέρουςτωναρμο δίων οργάνων των συστάσεων και υποδείξεων άλλου οργάνου μη 5 αρμοδίου, αποτελούσε εξωγενή παράγονταστη διαδικασίαλήψης τηςεπίδικης απόφασηςκαισαθρόυπόβαθρογιατοαποτέλεσματης. Αντικρούοντας τα πιο πάνω επιχειρήματα οι δικηγόροι των καθ'ων ηαίτησηυπέβαλαν πωςο καθορισμός συστήματος αξιολό- 10 γησης των υποψηφίωνμέσω ΕπιτροπήςΔιεξαγωγήςΠροσωπικών Συνεντεύξεων ήταν ενέργεια απόλυταεπιτρεπτήκαι νόμιμη,ευρίσκετο δε εντός των πλαισίων τωναρμοδιοτήτωνκαιεξουσιών της Αρχήςπροςεπιλογή των μεθόδωνλειτουργίαςτηςκαιρύθμισητης ενώπιοντηςακολουθητέαςδιαδικασίας. 15 ΗσύστασηκαιλειτουργίατηςενλόγωΕπιτροπής,ηοποίαεγκρί θηκε νομότυπα, σύμφωνα με απόφαση της Αρχής ημερομηνίας 21/7/1987, σκοπόείχετηνπαροχήβοήθειαςστο έργοτηςΑρχήςγια πλήρωσηθέσεων πρώτουδιορισμού μέσωτηςδιεξαγωγήςγραπτών 20 εξετάσεων ήπροφορικώνσυνεντεύξεων καιπαραπομπής σε περαι τέρω κρίση και αξιολόγηση των υποψηφίωνεκείνων οι οποίοιθα κρίνονταν εκ πρώτης όψεως ως καταλληλότεροι με βάσητησειρά επιτυχίαςτουςστογραπτόήπροφορικόδιαγωνισμό. 25 Έχει νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων πως ελλείψει ρητής απαγορευτικής διάταξηςδενυπάρχειοτιδήποτεπουναεμποδίζει τοαρμόδιοόργανο,σταπλαίσιαδιενέργειαςέρευνας, να αναζητεί τις απόψειςκάποιου άλλου οργάνουπροςτοσκοπόσχηματισμού γνώμης καιδιαμόρφωσηςκρίσης για το αντικείμενοτης επίδικης 30 απόφασης. Εξαιρουμένων των περιπτώσεων όπουηγνώμητέτοι ουοργάνουεπεμβαίνεικυριαρχικάμε άσκησηεξουσίας χωρίςτην ύπαρξητης αναγκαίας νομοθετικής εξουσιοδότησης, δενυπάρχει οποιοσδήποτε περιορισμός στην ελευθερία δράσης της διοίκησης νααναζητεί πρόσφοραμέσακαιδιαφωτιστικόυλικόπροςτοσκο- 35 πό σχηματισμού γνώμης για ένα θέμα. (Βλέπε Markides v. R.
(1985)3C.L.R.1393,1399,ΧρύσανθοςΚωνσταντίνου ν.Συμβουλί ου ΑμπελουργικώνΠροϊόντων
(1989)3Α.ΑΛ. 1663, Πλούταρχος Αλεξάνδρουν.ΕΛ.Υ.,
(1989)3Α.Α.Δ.2738 καιΣοφίαΚνριακίόον ν.ΕΛ.Υ.
(1989)3ΑΛΛ. 1494.) 40 Η εκχώρησηεξουσίας απότοαρμόδιοκατάνόμοόργανοσεάλ λο μηαρμόδιο,θαπρέπει να διακρίνεταιαπότην περίπτωσησυ γκρότησης επιτροπώνπροςτο σκοπόδιερεύνησηςορισμένων ζητη2402 4 Α.Α.Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. Παπαδόπουλος, Δ, μάτων,διακρίβωσης τωνγεγονότων καιυποβολής έκθεσηςπροςτο έχον τηναποφασιστικήαρμοδιότηταόργανο. Η διεξαγωγήπροκα ταρκτικής έρευνας αναφορικάμεταπροσόντα και την κατάλληλοτητα των υποψηφίων μέσω υπεπιτροπής αποτελεί, εκτός αναπο5 κλείεται απότηνομοθεσία,μέσοδιερεύνησης τωνγεγονότων.Οισχε τικέςαποφάσειςαναφέρονταισυνήθωςστηδημόσιαυπηρεσίακαιει δικότεραστησύστασηκαιλειτουργία τμηματικώνεπιτροπών,η ίδια όμωςαρχήτυγχάνειευρύτερης εφαρμογήςκαιεντάσσεται στηνευχέ ρειατης διοίκησης γιαδιενέργεια έρευνας προς το σκοπό προσδιο10 ρισμούτωνουσιωδών γεγονότων πουσυνδέονται μετηνάσκησητης διακριτικήςτηςευχέρειας. [Βλέπεσχετικά,Avraam v.CJ*A.
(1984)3 C.L.R. 1(W2, 1017, ΠέτροςΑποστόλου ν.Συμβουλίου ΥόατοπρομήθειαςΛεμεσού
(1990)3 Α.ΑΑ 126 και Πορίσματα Νομολογίας τουΣυμβουλίου τηςΕπικρατείας 1929-1959, σελ. 193]. 15 Συμφωνώ μετην εισήγησητου δικηγόρου του αιτητήπως ησύ σταση καιηλειτουργία ΕπιτροπήςΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνε ντεύξεωνδενστηρίζεται σε οποιαδήποτεδιάταξητων Κανονισμών. ΣυμφωνώεπίσηςπωςούτεστονπερίΑναπτύξεως ΗλεκτρισμούΝό20 μο, Κεφ. 171,όπως τροποποιήθηκε,ούτεστους σχετικούς Κανονι σμούςανευρίσκεται οποιαδήποτεπρόνοιαπουναεξουσιοδοτείτην εκχώρησητων αρμοδιοτήτων της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής σε άλλο όργανο. 25 Ακόμακαιανεγίνετοδεχτό πωςηδιαδικασίαενώπιον της Επι τροπής αυτής μπορούσε ναδικαιολογηθεί απότησυνδυασμένη ερ μηνεία των Κανόνων 4και6
(2)του Κανονισμού 19,Μέρος II,των Κανονισμών, οτρόποςμετονοποίολειτούργησεενπροκειμένω δεν ήταναπλώςυποβοηθητικόςτουέργου τουαρμόδιουοργάνουαλλά 30 καθοριστικήςσημασίαςκαιαποφασιστικούχαρακτήραγιατηνέκβα σητηςκρινόμενης υπόθεσης. Η Επιτροπή Διεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων, υπερβαί νονταςκατάπολύταόριατωναρμοδιοτήτων της,διενήργησε συνε35 ντεύξειςτωνυποψηφίωντωνοποίων τααποτελέσματα αποτέλεσαν τηβάσηγιαπαροχήεισήγησηςστηΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή ανα φορικάμετηνκαταλληλότητα ή μη τωνυποψηφίωνγια διορισμό. ΗΣυμβουλευτική Υπεπιτροπή ενεργώντας σύμφωνα μετιςυπο40 δείξειςτης ΕπιτροπήςΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων, πε ριόρισετηναρμοδιότητατηςκαλώνταςσεσυνέντευξητουςδύουπο ψηφίουςπουη Επιτροπήέκρινεωςτους μόνους κατάλληλους. Εν τοις εφεξής ηδιαδικασίαεκτυλίχθηκε με αποκλειστικό γνώ2403 Παπαδόπουλος, Δ. Οικονόμου v. Α.Η.Κ.
(1994)μονα τις υποψηφιότητες πουπροκαθόρισε ηεν λόγωΕπιτροπή. Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του περί Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου (Ρυθμίσεις Θεμάτων Προσωπικού) Νόμου του 1970, Ν.61/70,ηΑρχήέχειεξουσίαναρυθμίζει,μεταξύάλλων,ταθέ- 5 ματαδιορισμού των υπαλλήλων της. Ηεξουσία αυτήασκείται σύμ φωνα με τους περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμούς του 1986, ΚΔ.Π.291/86. Ο ρόλος της Υπεπιτροπής είναι καθαρά συμβουλευτικός και οι συστάσεις της,όπως ρητάαναφέρεταιστον Κανονισμό 19
(4),δενδε σμεύουν την Αρχήαλλά ούτε και τα ίδιατα μέλητης Υπεπιτροπής. Οι εισηγήσειςτης έχουν, όπως συνάγεται απότον Κανονισμό 19
(4), μειωμένηβαρύτητα. 10 15 Ανεξάρτητα απόταζητήματααρμοδιότηταςπουέχουν εγερθεί, η ουσίαείναιπως,όπωςπροκύπτειαπότοσύνολοτωνχειρισμών που έγιναν,ο αιτητής αποκλείστηκε ως ακατάλληλος γιαδιορισμό γιατί έτσιτον έκρινεηΕπιτροπήΔιεξαγωγής Προσωπικών Συνεντεύξεων. Υιοθετώντας πλήρως τις εισηγήσεις της, η Συμβουλευτική Υπεπι- 20 τροπήπροώθησε για κρίση προς την αρμόδιαΑρχήτους δύο μόνον υποψηφίους πουηΕπιτροπήεπέλεξε. Το κενό της αιτιολογίας είναι εμφανές στο κείμενο της επίδικης απόφασης τοοποίο αναφέρειότι, 25 "Μελετήθηκε το πρακτικό αρ. 2617 της συνεδρίας της Συμβου λευτικής Υπεπιτροπής της Αρχής για Θέματα Προσωπικού που έγινεστις 28.9.1993καιπου στάληκε γιατησυνεδρία με επιστολή του Γενικού Διευθυντή μεημερομηνία 6 Οκτωβρίου 1993. 30 Η Αρχήαποφάσισετο διορισμό των Σανταμά ΓιάννουκαιΦλωρίδη Γεώργιου στη θέσηΛειτουργού Ασφάλειας. Η ημερομηνία τουδιορισμούτουςκαιηβάσηεργασίαςνααποφασιστούναπότη Διεύθυνση." 35 Με εμφανές αποκλειστικό κριτήριο τη γνώμη της Υπεπιτροπής και χωρίς η ίδιανα προβεί σε οποιαδήποτεέρευνα,ηκαθ'ηςη αίτη ση Αρχή περιέλαβε στην κρίση της και τους δύο μόνο υποψηφίους που σύστησε ηΥπεπιτροπή. 40 Το διοικητικό όργανο έχει καθήκον αιτιολόγησης τηςαπόφασης στην οποίακαταλήγει. Αιτιολογία μίαςδιοικητικήςαπόφασης απο τελεί την έκθεσητων πραγματικώνκαι νομικών λόγων πουοδήγη2404 4 ΑΛΛ. 5 10 Οικονόμου ν.Α.Η.Κ. Παπαδόπουλος, Δ. σανστην έκδοσητηςκαθώςκαιτηνπαράθεση τωνκριτηρίων με βά σηταοποίαη διοίκηση άσκησε τηδιακριτικήτηςευχέρεια. Η αιτιο λογία πρέπει να είναι επαρκήςκαι να δεικνύει τηνομική βάσητης απόφασης,συνδέεται άμεσα μετηνομιμότητα της πράξηςκαι είναι αναγκαίαώστε να καθίσταται ευχερής ο δικαστικός της έλεγχος. (ΒλέπεΑημοχρατία χ,ά. ν.ΣταύρουΦιλιππίδη
(1989)3Α.ΑΛ. 292, Δημοκρατία ν. ΘεόδουλουΠανταζή
(1991)3Α.ΑΑ 47 καιΔαγτόγλου,Γενικό Διοικητικό ΔίκαιοΑ, 1977,σελ. 165-168.) Από τηνεπίδικηαπόφασηελλείπειη οποιαδήποτεαναφοράστα στοιχεία και κριτήρια με βάσηταοποία ενήργησεηαρμόδιαΑρχή προςδιαμόρφωσητελικής κρίσης. Περαιτέρω, είναι φανερό από το κείμενο της απόφασης πως η 15 Αρχήτελούσε εν αγνοία ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης, όπως ήτανοι αιτήσεις καιταδικαιολογητικά των υποψηφίων που κρίθη κανως προσοντούχοι, γεγονός το οποίο δημιουργεί σοβαρέςαμφι βολίεςκατάπόσον ταστοιχεία αυτάλήφθηκανυπόψη. 20 25 Καθήκον της Αρχήςήταννα διενεργήσει LOfcavέρευνα προς δια κρίβωση των στοιχείων αυτών τα οποία δυνατόν να ασκούσαν ου σιώδηεπίδρασηστηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. Αγνοιαουσιωδών στοιχείων καιγεγονότων τηςυπόθεσης αποτελεί,σύμφωνα μετη νο μολογία,ελαττωματικήάσκησητηςδιακριτικήςεξουσίαςτουαρμοδίουοργάνου,γεγονός τοοποίο ισοδυναμεί μεπλάνη περίτα πράγμα τα. [ΒλέπεPetrouv. R.
(1986)3C.L.R. 2221,Karatsisv. R.
(1987)3 C.L.R.900, Photiades v.R.
(1987)3 C.L.R. 1490 και Georghakis & Othersv.R,
(1987)3C.L.R. 348]. 30 Η εντύπωσηηοποίααφήνεταιαπότοπρακτικότωνκαθ'ωνηαί τηση είναιότιτομοναδικόθέμαπουεξετάστηκε ήτανηέγκρισηή μη της σύστασης της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής. Όπως έχεικατ' επανάληψηνομολογηθεί τοέχοντηναποφασιστικήαρμοδιότηταόρ γανοδενδεσμεύεται από τιςαπλέςγνωμοδοτήσεις συμβουλευτικών 35 οργάνων, όπως είναι ηπερίπτωση της Συμβουλευτικής Υπεπιτροπής,αλλάυποχρεούται ναασκήσει δικήτουανεξάρτητηκρίση μέσα σταπλαίσια της διακριτικής ευχέρειας πουτουπαρέχεται. Ότανο νόμοςχορηγείδιακριτικήευχέρεια,ηδιοίκησηδενδικαιούταιαπλώς αλλά υποχρεούται νακάνει χρήση της. Ηδιοικητική αρμοδιότητα 40 πρέπει να ασκείταικυριαρχικάαπότην αρχήήτο όργανο το εμπεπιστευμένο από τονόμο μετηνάσκησητης. Απλή έγκριση τωνσυ στάσεων υφισταμένου οργάνου χωρίς αντιμετώπιση του θέματος απότηναρχήπουορίζεταιωςαρμόδια,απολήγεισεαπεμπόλησηκαι όχιάσκησηκυριαρχικήςεξουσίας. Τοκενόεξάλλου στην αιτιολογία 2405 Παπαδόπουλος, Δ. Οικονόμου ν.Α.Η.Κ.
(1994)δενσυμπληρώνεται ούτεαναπληρώνεται μετηνεπεξήγηση τουυπο τιθέμενου βάθρουτηςαπόφασηςαπότοσυμβουλευτικό διοικητικό όργανο.[ΒλέπεNissiotou v.R.
(1983)3C.L.R. 974,Parpas&Others v.R.
(1986)3C.L.R. 508, Tingiridou v.R.
(1987)3C.L.R.1181,Νί κοςΣιαμτάνηςv.ΕΛ.Υ.
(1989)3Α.Α.Δ. 2563, Αρ.ΜιχαλάκηςΜη- 5 νάςκ,ά. v.ΕΑ.Υ.
(1993)4ΑΛΛ. 1767,ΠαναγιώτηςΠαπαναγιωτου ν. Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίαςκ,ά.
(1990)3Α.Α.Δ. 571, ΠέτροςΓιαννονρήςν. ΕΛ.Υ.
(1990)3Α.Α.Δ.4460 και Δαγτόγλου, ΓενικόΔιοικητικό ΔίκαιοΑ, 1977, σελ. 103]. 10 Από τηνεπίδικη απόφασηελλείπει ηοποιαδήποτε άσκησηδια κριτικήςεξουσίας εκμέρουςτουαρμοδίουοργάνου. Τοκενόδενπε ριορίζεται στηναιτιολογίατηςαπόφασης αλλάεπεκτείνεται σ'αυτή τούτητηνάσκηση τηςεξουσίας απότοόργανο στοοποίο εναποτέ θηκε. 15 Ηδιαδικασίαηοποίαακολουθήθηκεκλονίζειτοτεκμήριοτηςκα νονικότηταςκαιδίνει βάση στην εισήγηση πωςη υποψηφιότητατου αιτητήαγνοήθηκεεντελώςαπότηνΑρχή. 20 Η επίδικηαπόφαση ακυρώνεται στην ολότητα της σαναποτέλε σμανομικά πάσχουσας διαδικασίας,πλάνης περί ταπράγματα και δέσμιας άσκησης τηςδιακριτικήςεξουσίας τουαρμοδίουοργάνου. Δεν εκδίδεταιδιάταγμαωςπροςταέξοδα. 25 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 2406