4 ΑΛΛ. 7Δεκεμβρίου, 1994 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΙΚΗΣΧ" ΚΥΡΙΑΚΟΣ, Αιτητήζ, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 245/89) 5 Διοικητικό ΔικονομικόΔίκαιο — Αναθεωρητική Έφεση— Παράταση χρόνου προς καταχώριση της— Οι θεσμοί και ηνομολογία— Ηαί τησηγιαπαράταση χρόνου στηνκριθείσαπερίπτωση αφορούσεασκη θείσαέφεσηπου απορρίφθηκελόγω αντικανονικήςσύνταξηςτωνλόγων της— Αντιμετώπιση τέτοιου αιτήματος μεβάση τα σχετικά νο μολογιακά πορίσματα — Ηβασική προσέγγισηότι ηέφεση δενμπο ρεί να αναβιώσει μετά τηναπόρριψητης από την Ολομέλεια νπό το κάλυμμα της αιτούμενης παράτασης χρόνου για καταχώρισηδεύτε ρηςέφεσης. 10 15 Ο αιτητήςζήτησε μετηναίτησητουπαράτασηχρόνουγιατηνκα ταχώριση έφεσης εναντίον της απόφασηςπου εκδόθηκε προτετραε τίας καιήταναπορριπτικήτης προσφυγής του κατάτης επιβολής σε βάρος του φορολογίας κεφαλαιουχικών κερδών. Ο αιτητής στην πραγματικότητα είχε καταχωρίσει έφεση εμπρόθεσμα αλλά αυτή απορρίφθηκεδιότιοι λόγοι έφεσης δενήτανσυντεταγμένοι σύμφωνα μετις πρόνοιες τηςΔ.35 θ.4των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην αίτηση, αποφάσισε 20 ότι: 1. Οι αρχέςοι οποίες προκύπτουναπό τηνπλούσια νομολογία επί τουθέματος είναι καθαρές. Οκανόναςοοποίος ρυθμίζει τοζή τηματηςπαράτασηςχρόνου είναιηΔ.35 θ.2όπωςκαιηΔ.57 θ.2 2407 Χ'Κυοιάκος ν. Δημοκρατίας
(1994)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι διέπουν πολιτικές εφέσεις και OL οποίοιεφαρμόζονταικαιστις αναθεωρητικές εφέ σειςδυνάμειτηςΔ.35θ.3. Με βάση τους κανόνες αυτούς, το δικαστήριο έχει διακριτική 5 εξουσίαναδώσει παράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσης έστω και μετά την πάροδοτου χρόνου των έξι εβδομάδωντον οποίορίζουνοι θεσμοί γιατηνκαταχώρισηέφεσης. Υπό κανο νικές συνθήκες,ηαίτησηγιαπαράτασηχρόνουγιατηνκαταχώ ρισηέφεσηςπρέπειναγίνεται πριντηνπάροδοτουχρόνουτον 10 οποίοορίζουνοι θεσμοί. Στηνπερίπτωσηπουδενέχεικαταχω ρηθείέφεσηεντόςτουχρόνουεκείνου,καιηαίτησηγιαπαράτα σηχρόνουγίνεται εκτωνυστέρων,παράτασηχρόνουμπορείνα δοθείμόνοσεεξαιρετικές περιπτώσεις,όπωςδείχνει ανέκαθενη πλούσιανομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίουτόσο σεπολιτι- 15 κέςόσοκαισεαναθεωρητικέςεφέσεις.Αναφέρομαι σχετικάσας αποφάσειςBrancoSalvageLtd v.TheRepublic
(1967)3 C.L.R. 213, Georghiouv. TheRepublic
(1968)3C.L.R.
- Η παρούσαπερίπτωσηδενείναιησυνηθισμένη περίπτωσηπαρά- 20 τάσηςχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσης,είτεπρινείτεμετάαπό τηνπάροδοτουκαθοριζόμενουχρόνου,αφούηέφεσηόντωςκατεχωρήθη εμπρόθεσμα και μάλιστα στη συνέχεια απερρίφθη. Εκείνο το οποίο επιδιώκεται μάλλον με την παρούσααίτησηεί ναι στην ουσία παράταση χρόνου για την καταχώρισηδεύτερης 25 έφεσης,αυτήτη φοράμε επαρκήεξειδίκευση των λόγων έφεσης, ώστεναμηνπάσχει εξυπαρχήςόπωςηπρώτηέφεση. Κάτιτέτοιο δενμπορεί ναγίνει, αφούόχι μόνο θακαταστρατηγούσεταχρο νικά πλαίσια τα οποία τίθενται αλλά και θααποτελούσε κατά χρησητηςδιαδικασίαςκαικατάργησηκάθεαρχήςοριστικότητας 30 καιτελικότητάς της. Κατ' αρχήν είναι καθιερωμένο ότι ηέφεση είναι άκυρηκαι ανύπαρκτη αν οι λόγοι έφεσης δεν διατυπώνο νταιώστενασυνάδουνμετηΔ.35 Θ.
- Αυτός εξάλλου ήτανκαι ο λόγος γιατον οποίο απορρίφθηκε η 35 έφεσηστην παρούσαπερίπτωση. Πέραντούτου,στηναπόφαση τηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου GAP EstatesLtd v. Δημοκρατίας, απορρίφθηκε αίτηση για προσθήκη νέου λόγου έφεσης και τονίσθηκε η σημασία της τήρησης των χρονικών ορίων. Αλλάκαιστην περίπτωσηαίτησηςγιατροποποίησητων λόγων έφεσης το Ανώτατο Δικαστήριο έχει πάρειτην ίδιαθέση, όπως προκύπτει από τις υποθέσεις Kyriakides v. Kyriakides και 2408 40 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Χ'Τίνριάκος ν.Δημοκρατίας Kourtis v.Iasonidesόπουτο Ανώτατο Δικαστήριοαποφάσισε ότιδενήτανδυνατήητροποποίησητωνλόγων έφεσηςαφού,ως εκτης μησυμμόρφωσης τους μετηΔ.35 Θ.4,δεν υπήρχεέγκυρη έφεση για να μπορεί να τροποποιηθεί. Είναι γεγονός ότι στις υποθέσειςαυτέςτο Ανώτατο Δικαστήριο χειρίστηκε τελικάτην αίτηση για τροποποίηση σαν αίτηση για παράτασηχρόνου για καταχώρισηέφεσηςκαι,μετησυγκατάθεσητουαντιδίκου, έδω σεπαράτασηχρόνουγιακαταχώρισηπλήρωνλόγωνέφεσης,θε ωρώνταςτημησυμμόρφωση μετη Δ.35 θ.4σαν δικαιολογημένη υπότις περιστάσεις. Στηνπαρούσα περίπτωσηόμως,όχι μόνο υπάρχειένσταση στην αίτησηγιαπαράτασηχρόνου αλλά υπάρχεικαιηακόμαπιοση μαντικήδιαφοράότι τοθέμαδενεγείρεται εκκρεμούσας τηςέφεσης ώστε να επιδιώκεται η διάσωση της παρά μόνο μετά την απόρριψη της από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Υπό αυτέςτις συνθήκες τοΔικαστήριο,δενθα μπορούσε ναδώ σει παράτασηχρόνου για την καταχώριση έφεσης, ουσιαστικά επιτρέποντας την εκ των υστέρων τροποποίηση των λόγων έφεσης με την περαιτέρω εξειδίκευση τους, ώστε να ανατρέπεταιη ίδια η απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου με την οποία ήδη απερρίφθη η έφεση. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με δεύτερη έφεση και το Δικαστήριο αυτό θα ενεργούσε σαν Εφετείο ενα ντίον τηςαπόφασηςτης Ολομέλειας. 25 30 35 40
- Αλλά και αν ακόματο Δικαστήριο εξέταζε το θέμαανεξάρτητα από τηδεδομένη απόρριψητης έφεσης,δεν κρίνει ότιυπάρχουν λόγοι οι οποίοι να δικαιολογούν την άσκηση τηςοποιαδήποτε διακριτικήςεξουσίαςτουΔικαστηρίου υπέρτουΑιτητή. Η αίτηση επιδιώκεται να αιτιολογηθεί σε αναφορά με το ότι μόνοαπό το 1991 έγινε στη νομολογία επέκτασηστις αναθεωρητικέςεφέ σειςτηςαρχήςηοποία ίσχυεγιατις πολιτικές εφέσεις ότι η έφε ση είναι άκυρηανοι λόγοι έφεσης δεν συνάδουν με τηΔ.35 θ.
- Όμωςαυτόδενευσταθεί. Ηενλόγω αρχή,απόενωρίςκαθιερωμένη,δενήτανδιατυπωμένησανπεριοριζόμενησεπολιτικέςεφέ σεις αλλά συνιστούσε ενιαία αρχήγια οποιαδήποτεμορφήέφε σης, πολιτική, ποινική ή αναθεωρητική,αφού μάλιστα πηγάζει απότον ίδιοκανόνα,τηΔ.35 θ.4,οοποίος ισχύειτόσογιατιςπο λιτικές όσο καιγιατις αναθεωρητικέςεφέσεις. Εξάλλου,καιαν ακόμα το επιχείρημα του Αιτητή ευσταθούσε, δεν έχει εξηγηθεί γιατί δεν έκαμε οποιαδήποτε προσπάθειαναπερισώσει τηνέφε σητουαμέσως μετάτηδιαπίστωσηότι ηπιοπάνωαρχή εφαρμό ζεταικαιστιςαναθεωρητικέςεφέσεις,δηλαδήτο 1991όπωςισχυ ρίζεται,παράμόνοπερίμενε μέχριςότουηέφεση τουεξετάσθηκε 2409 Χ'Ύίυριάκος ν. Δημοκρατίας
(1994)καιαπορρίφθηκεαπότηνΟλομέλεια τρίαολόκληρα χρόνιαμετά. 4. Εν πάσηπεριπτώσει όμως όπως έχειήδηαναφερθεί ηαπόρριψη της αίτησης είναι αναπόφευκτηως εκ της βασικής προσέγγισης τουΔικαστηρίου ότι,ηέφεσηδενμπορείνααναβιώσει εκνέουμετάτην απόρριψητηςαπότηνΟλομέλεια υπότοκάλυμματηςαι τούμενης παράτασηςχρόνου γιακαταχώρησηδεύτερης έφεσης. 5 Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενες υποθέσεις: BrancoSalvage Ltd. v.Republic
(1967)3 C.LR.213, 15 Georghiou v.Republic
(1968)3 C.LR. 563, Kyriakides v. Kyriakides
(1969)1C.LR.373, Kourtis v.Iasonides
(1972)1 C.L.R. 56, 20 Τύμβιοςv.Λψέρα
(1991)1 ΑΛΛ. 615, "Αλήθεια"Εκδοτική Εταιρεία Ατδ ν.Κνρρη
(1992)1 ΑΛΛ. 130, 25 Δημοκρατία ν.Πογιατζή
(1992)3ΑΛΛ. 196, Δημοκρατία ν.Κόμματος τωνΦιλελευθέρων
(1993)3ΑΛΛ. 585, GAP Estates Ltdν. Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 449. 30 Αίτηση. Αίτηση σε προσφυγή με την οποία ο απ;ητής ζητά παράταση χρόνου για την καταχώριση έφεσης εναντίον απόφασης μ£ την οποία απορρίφθηκε προσφυγή του εναντίον επιβολής φορολογίας κεφαλαιουχικών κερδών του. 35 Γ. Τριανταφυλλίδης, για τον Αιτητή. Στ. Ιωσήφ, για τους Καθ' ων ηαίτηση. 40 Cur. adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Με την αίτηση αυτήο Αιτητής ζητά 2410 4 \ΛΛ. Χ'Ίίυριάκοςν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. παράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσηςεναντίοντηςαπόφα σης ηοποίαεκδόθηκετην 11.5.1990καιμετηνοποία απορρίφθηκε προσφυγήτουεναντίονεπιβολήςφορολογίαςκεφαλαιουχικώνκερ δώντου. Τουπόβαθροτηςαίτησης είναιδιαφωτιστικό. ΟΑιτητής 5 είχεκαταχωρίσει την έφεση αρ. 1124 κατάτης εν λόγωαπόφασης την 6.6.1990,εντός δηλαδήτης καθορισμένης προθεσμίας. Ηαπό φασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίουυπότηναναθεω ρητικήδικαιοδοσίατουστηνπιοπάνωέφεσηεκδόθηκετην1.6.1994 και ήτανότι οι λόγοι έφεσης δεν ήτανσυντεταγμένοι σύμφωναμ£ 10 τις πρόνοιες της Δ.35 θ.4 των εφαρμοζόμενων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με αποτέλεσμα ηέφεση,ηοποίακατ' ακολουθία ήταν άκυρη και θνησιγενής σύμφωνα με τη νομολογία, να απορριφθεί σαν μη υφιστάμενη. Την 8.6.1994 καταχωρήθηκεαίτηση ενώπιον τηςΟλομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου γιαπαράτασηχρόνου 15 γιατηνκαταχώρισηέφεσηςηοποίαόμωςαπεσύρθηάνευβλάβηςδι καιωμάτωνκαιαπερρίφθηέτσιτην8.7.1994.Την 19.7.1994κατεχωρήθηηπαρούσααίτησηενώπιονμου. Σαν αιτιολόγηση της αιτούμενης παράτασηςχρόνου δίδεται η 20 εισήγηση ότι η έφεση απερρίφθηγια καθαρά νομικούς καιτυπι κούς λόγους καιόχι διότιυπήρξε οποιαδήποτεκαθυστέρηση στην καταχώρισητης,ούτως ώστεναείναιορθόκαιδίκαιοναχορηγη θεί ηαιτούμενη παράτασηχρόνου για να μη στερηθεί ο Αιτητής του συνταγματικού δικαιώματος του να καταχωρίσει έφεση και 25 έτσι να εξασφαλίσει αναθεωρητική απόφασηεπί της ουσίας της υπόθεσης του. Γίνεται μάλιστα ισχυρισμός ότι ότανκατεχωρήθη ηέφεση ηνομολογία ήταντέτοια ώστεσε περίπτωση μησυμμόρ φωσης με τηΔ.35 θ.4 η έφεση εθεωρείτο υφιστάμενη και εδίδετο άδεια τροποποίησης των λόγων έφεσης ώστε να συνάδουν με τη 30 Δ.35 θ.4,ενώαπότο 1991 ηνομολογία είναιότιηέφεσηθεωρείται ως μηασκηθείσασετέτοια περίπτωση,εξουκαιαπερρίφθη, ώστε να καθίσταταιάδικο υπό τις συνθήκες αυτές να στερηθεί ουσια στικά οΑιτητής τουδικαιώματοςέφεσης. Επ'αυτούόμως υπάρ χειδιαφωνία εκμέρους των Καθ'ωνηΑίτηση, η θέσητωνοποίων 35 είναιότιηνομολογία ηοποίαορίζει ότιλόγος έφεσης μησυνάδων μετηΔ.35 θ.4 είναιάκυροςείχεκαθιερωθείαπότο 1969 στοπλαί σιοτωναστικώνεφέσεων καιότιτοίδιοισχύει σύμφωναμετηνο μολογίακαιστοπλαίσιοτωναναθεωρητικώνεφέσεων. Ωςεκτού του,υποστηρίζουν,παράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσης, 40 τοοποίοαποτελεί εξαιρετικό δικονομικό μέτρο,θα ισοδυναμούσε μεαναβίωσηήτροποποίησητηςάκυρηςέφεσης,μετάμάλιστααπό τέσσερα ολόκληρα χρόνια απότηνπάροδοτηςπροθεσμίαςτης,και έτσιθααποτελούσεδεύτερηέφεσηκατάτηςπρωτόδικηςαπόφασης. 2411 Χατζητσαγγάρης, Δ. Χ"Κυριάκοςν.Δημοκρατίας
(1994)Οι αρχέςοι οποίες προκύπτουναπό τηνπλούσια νομολογία επί τουθέματοςείναικαθαρές. Οκανόναςοοποίοςρυθμίζειτοζήτημα τηςπαράτασηςχρόνου είναιηΔ.35 Θ2όπωςκαιηΔ.57 θ.2τωνΘε σμώνΠολιτικήςΔικονομίαςοιοποίοιδιέπουνπολιτικές εφέσειςκαι οι οποίοι εφαρμόζονταικαιστιςαναθεωρητικέςεφέσειςδυνάμειτης Δ.35 θ.3. 5 Με βάσητους κανόνες αυτούς,το δικαστήριο έχει διακριτική εξουσίαναδώσειπαράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσηςέστω και μετάτηνπάροδο τουχρόνουτων έξι εβδομάδωντον οποίο ορί- 10 ζουνοιθεσμοίγιατηνκαταχώρισηέφεσης. Υπό κανονικέςσυνθήκες, ηαίτησηγιαπαράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηέφεσηςπρέπεινα γίνεται πριν την πάροδοτου χρόνου τον οποίο ορίζουν οι θεσμοί. Στην περίπτωση πουδενέχεικαταχωρηθείέφεσηεντόςτου χρόνου εκείνου,καιη αίτησηγιαπαράτασηχρόνου γίνεται εκτωνυστέρων, 15 παράτασηχρόνου μπορεί ναδοθεί μόνοσε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπωςδείχνειανέκαθενηπλούσιανομολογίατουΑνωτάτουΔικαστη ρίουτόσοσεπολιτικές όσοκαισεαναθεωρητικέςεφέσεις. Αναφέρο μαι σχετικά στις αποφάσεις Branco Salvage Ltd v. The Republic
(1967)3CLR.213,Georghiouv. TheRepublic
(1968)3C.L.R.
- 20 Ηπαρούσαπερίπτωσηόμως δενείναι ησυνηθισμένη περίπτωση παράτασης χρόνου για την καταχώρισηέφεσης, είτεπριν είτεμετά απότηνπάροδοτουκαθοριζόμενουχρόνου,αφούηέφεσηόντωςκατεχωρήθηεμπρόθεσμακαιμάλισταστησυνέχεια απερρίφθη. Εκείνο 25 τοοποίοεπιδιώκεται μάλλονμετηνπαρούσααίτησηείναι στηνου σίαπαράτασηχρόνουγιατηνκαταχώρισηδεύτερης έφεσης,αυτή τη φοράμεεπαρκήεξειδίκευσητων λόγωνέφεσης,ώστεναμηνπάσχει εξυπαρχηςόπως η πρώτηέφεση. Είμαιτηςγνώμης ότικάτιτέτοιο δενμπορεί ναγίνει,αφούόχι μόνοθακαταστρατηγούσεταχρονικά 30 πλαίσια τα οποίατίθενται αλλά καιθααποτελούσε κατάχρηση της διαδικασίαςκαικατάργησηκάθεαρχήςοριστικότητας καιτελικότητας της. Κατ'αρχήείναι καθιερωμένο ότι ηέφεσηείναι άκυρη και ανύπαρκτηανοιλόγοιέφεσηςδενδιατυπώνονταιώστενασυνάδουν μετηΔ.35 θ.
- 35 ΑναφέρομαισχετικάστιςαποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου Kyriakides v.Kyriakides
(1969)1 C.L.R. 373,Kourtis v. lasonides
(1972)1 CLR.56,Τύμβιοςv.Λφέρα
(1991)1 AAA. 615, "Αλήθεια" ΕκδοτικήΕταιρείαΛτδ ν.Κνρρη(\992) 1 Α.ΑΑ 130,Δημοκρατίαν. 40 Πογιατζή
(1992)3AAA 196καιΔημοκρατία ν. ΚόμματοςτωνΦιλελενθέρων({993) 3AAA 585. Αυτός εξάλλου ήτανκαι ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκεη 2412 4ΑΛΛ, 5 10 15 Χ"Κυριάκοςν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ. έφεσηστην παρούσαπερίπτωση. Πέραντούτου,στην απόφαση της Ολομέλειας ταυ Ανωτάτου Δικαστηρίου GAP Estates Ltd ν.Δημοκρατίας
(1991)3AAA 449,απορρίφθηκεαίτησηγιαπροσθήκηνέου λόγου έφεσης και τονίσθηκε ησημασία της τήρησης των χρονικών ορίων. ΌπωςτοέθεσεοΔικαστήςΠικής,δίδονταςτηναπόφασητου Δικαστηρίου,στησελίδα 452: "Ηάσκησηέφεσης συνεπάγεταιτηνεπανακρόασητηςυπόθε σης(Δ.35Θ.3)υπότηναίρεσηκαιτονπεριορισμό τωνλόγωντης έφεσηςπουπροσδιορίζουνταεπίδικα θέματα. Όπωςκαισεκά θεάλλο τομέατηςδευτεροβάθμιαςδικαιοδοσίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, και στο πεδίο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας επιβάλλεται μετην ίδιααυστηρότηταητήρησητωνθεσμώνπου διέπουν ταχρονικά πλαίσια λήψης των προβλεπόμενων διαδικαστικών μέτρων και τον προσδιορισμό τουπλαισίου τηςέφε σης- BrancoSalvage Ltd v.Republic
(1967)3C.L.R.213. Καιστησελίδα 454: 20 25 30 35 40 "ΠαράτηνευχέρειαπουπαρέχεταιστοΕφετείοβάσειτηςΔ.35 Θ.8των ΘεσμώνΠολιτικής Δικονομίας,ναεπιτρέψει την τροπο ποίησητηςειδοποίησης έφεσης,στηνπροκειμένηπερίπτωσηδια πιστώνουμεότιδεδικαιολογείταιηάσκησητηςεξουσίαςμαςυπέρ των εφεσειόντων. Στην απόφαση αυτή αγόμεθα, λαμβάνοντας υπόψηότιολόγοςτουοποίουηπροσθήκηεπιδιώκεται, δε σχετί ζεταιμεοποιοδήποτεαπότουςπροσδιορισθέντες λόγους έφεσης, ηδεέγκρισητουαιτήματοςγιατροποποίησημετάτηνεγκατάλει ψητων προβληθέντων λόγων, θασυνιστούσεουσιαστικά τον εκ νέουπροσδιορισμό τουπλαισίουτηςέφεσης μετάτηνπαρέλευση σημαντικούχρόνουαπότηνκαταχώρησητηςέφεσηςκαιτουχρό νου πουπροβλέπεται απότους θεσμούς γιατην άσκησηέφεσης. Αδειαγιατροποποίησησ' αυτότοστάδιο,θαερχότανσεαντίθε ση,τόσο μετοπνεύμαόσοκαιμετογράμματων σχετικώνδικο νομικώνδιατάξεωνπουεπιβάλλουντηδιατύπωσητωνουσιωδών λόγωντηςέφεσης μέσασταχρονικάπλαίσιαταοποίαθέτειηνο μοθεσία,όσο και τις αρχές πουκατοχυρώνει το άρθρο30.3 του Συντάγματοςγιατην εκδίκασητωνδικαστικών υποθέσεων μέσα σεεύλογοχρόνο." Αλλάκαι στην περίπτωση αίτησης για τροποποίηση των λόγων έφεσηςτοΑνώτατοΔικαστήριοέχειπάρειτηνίδιαάποψη,όπωςπρο κύπτειαπότις υποθέσεις Kyriakides v.KyriakidesκαιKourtisν. lasonides (ανωτέρω) όπουτο Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισεότι δενήταν δυνατήητροποποίησητων λόγων έφεσης αφού,ως εκτης 2413 Χατζητσαγγάρης,Α. Χ'Ίίυριάκοςν.Δημοκρατίας
(1994)μη συμμόρφωσης τουςμετηΔ.35 θ.4,δενυπήρχεέγκυρηέφεσηγιανα μπορεί νατροποποιηθεί. Είναι γεγονός ότι στις υποθέσεις αυτέςτο Ανώτατο Δικαστήριο χειρίστηκε τελικάτηναίτησηγια τροποποίηση σαναίτησηγιαπαράτασηχρόνου γιακαταχώριση έφεσης και,μετη συγκατάθεσητουαντιδίκου, έδωσεπαράτασηχρόνουγιακαταχώρισηπλήρων λόγων έφεσης,θεωρώντας τημησυμμόρφωση μετηΔ.35 θ.4σανδικαιολογημένη υπότις περιστάσεις. 5 Στηνπαρούσαπερίπτωση όμως,όχι μόνουπάρχειένσταση στην αίτησηγιαπαράτασηχρόνου αλλάυπάρχει καιηακόμαπιο σήμα- 10 ντική διαφοράότι το θέμα δεν εγείρεται εκκρεμούσας της έφεσης, ώστενα επιδιώκεται ηδιάσωσητης παρά μόνο μετάτην απόρριψη της από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Δεν βλέπω πώς,υπόαυτέςτιςσυνθήκες,θαμπορούσαναδώσωπαράτασηχρό νου για την καταχώριση έφεσης, ουσιαστικά επιτρέποντας την εκ 15 των υστέρων τροποποίηση των λόγων έφεσης με την περαιτέρω εξειδίκευση τους,ώστεναανατρέπεταιηίδιαη απόφασητουΑνω τάτουΔικαστηρίου μετηνοποίαήδηαπερρίφθη ηέφεση. Κάτιτέ τοιο θαισοδυναμούσε μεδεύτερηέφεσηκαιτοΔικαστήριο αυτό θα ενεργούσε σαν Εφετείο εναντίον τηςαπόφασηςτηςΟλομέλειας. 20 Αλλάκαιανακόμαεξέταζατοθέμαανεξάρτητααπό τηδεδομέ νηαπόρριψητηςέφεσης,δενκρίνωότιυπάρχουνλόγοιοιοποίοινα δικαιολογούν την άσκηση της οποιασδήποτε διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ του Αιτητή. Ηαίτηση επιδιώκεται να αίτιο- 25 λογηθεί σεαναφοράμετοότι μόνοαπότο 1991 έγινεστη νομολογία επέκτασηστις αναθεωτητικέςεφέσειςτηςαρχήςηοποίαίσχυεγιατις πολιτικές εφέσεις ότιη έφεσηείναιάκυρηανοιλόγοιέφεσηςδενσυ νάδουν μετηΔ.35 θ.4. Όμως αυτόδεν ευσταθεί. Ηεν λόγω αρχή, απόενωρίς καθιερωμένη,δενήτανδιατυπωμένησανπεριοριζόμενη 30 σεπολιτικές εφέσεις αλλά συνιστούσε ενιαίααρχή γιαοποιαδήποτε μορφήέφεσης,πολιτική,ποινικήήαναθεωρητική,αφούμάλισταπη γάζειαπό τον ίδιοκανόνα,τη Δ.35 θ.4,οοποίος ισχύει τόσο γιατις πολιτικές όσο καιγιατις αναθεωρητικές εφέσεις. Εξάλλου, καιαν ακόματοεπιχείρημα τουΑιτητή ευσταθούσε, δενέχειεξηγηθεί γιατί 35 δενέκαμεοποιαδήποτεπροσπάθειαναπερισώσει τηνέφεσητουαμέ σως μετάτηδιαπίστωση ότιη πιο πάνωαρχήεφαρμόζεταικαι στις αναθεωρητικές εφέσεις, δηλαδή το 1991 όπως ισχυρίζεται,παράμό νο περίμενε μέχρις ότου η έφεση του εξετάσθηκε καιαπορρίφθηκε απότηνΟλομέλεια τρίαολόκληρα χρόνιαμετά. 40 Εν πάσηπεριπτώσει όμως όπως έχω ήδηαναφέρει ηαπόρριψη τηςαίτησης είναι αναπόφευκτη ως εκτηςβασικήςπροσέγγισης μου ότι,ηέφεσηδενμπορείνααναβιώσειεκνέουμετάτηναπόρριψητης 2414 4 Α.Α.Δ. Χ"Κιιριάκος ν.Δημοκρατίας Χατζητσαγγάρης, Δ - απότηνΟλομέλειαυπότοκάλυμματηςαιτούμενηςπαράτασηςχρό νουγιακαταχώρησηδεύτερης έφεσης. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιάνευ εξόδων. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2415