clr/1994/1994_4_2543.pdf

(3)των Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Επιθεώρηση και Αξιολόγησις) Κανονισμών (ΚΔΠ 223/76)—Αιτιολογία — Η αιτιολο­ γία στην κριθείσα περίπτωση κρίθηκεπάσχουσα ως επιφανειακή. Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Ακυρωτική δικα­ στική απόφαση — Αποτελέσματα — Η υστερογενής ανάπλαση του 2543 Μιχαηλί&ουν.Δημοκρατίας

(1994)πραγματικού καθεστώτοςυπό τοκράτοςτονοποίονλήφθηκεδιοικητι­ κή απόφαση από την τελεσιδικίααπόφασηςκατόπιν αναθεωρητικής εφέσεως — Δυνατότητα διαπίστωσης πραγματικής πλάνης—Ομοιο αποτέλεσμακαισεπερίπτωσημηαμφισβήτησηςπρωτόδικηςαπόφασης με έφεση— Η κριθείσαπερίπτωσηακύρωσης της κατάληψης θέσης 5 από εκπαιδευτικόλειτουργόπου εντωμεταξύείχεαξιολογήσειάλλον λειτουργό ωςκάτοχοςτηςακυρωθείσαςθέσης. Ηαιτήτριαπροσέβαλε την προαγωγή των ενδιαφερομένωνμερών στηθέσηΔιευθυντήΣχολείων Μέσης Εκπαίδευσηςπροβάλλονταςσει- 10 ράακυρωτικώνλόγων. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ακυρώνονταςτηνεπίδικηαπόφαση,απο­ φάσισεότι: 15 1. ΗδικηγόροςτηςΔημοκρατίαςέθεσεζήτημαέννομουσυμφέροντος της αιτήτριας ναπροβάλειτοναντίστοιχολόγο σανλόγοακύρω­ σηςεξαιτίαςακριβώςτουεκπροθέσμουτηςένστασης της. Η υπό­ θεση Μεταξά, στηνοποίαβασίστηκε είναιδιαφορετική. Στην πε­ ρίπτωσηεκείνηκρίθηκεότιεκπαιδευτικός,πουδενάσκησεεμπρό- 20 θεσμα το δικαίωμαένστασης πουπαραχωρείτο Αρθρο 35 Β

(7)των περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969 έως 1992 καιέτσι δεν δόθηκεηευκαιρίαστην Ε.Ε.Υ.να αναθεωρήσει έγκαιρατονκατάλογουποψηφίωνπουκαταρτίστηκεαπόΣυμβου­ λευτικήτης Επιτροπή,κωλυότανναεγείρει τοζήτημαστοστάδιο 25 τηςπροσφυγής. Έχει νομολογηθεί ότι ηδιοίκησηδεν έχει υποχρέωση ναεξετάζει ενστάσεις μετά τηλήξη της οριζόμενης απότο νόμοπροθεσμίας. Υπάρχει όμως εδώειδοποιόςδιαφορά. Ηένστασητηςαιτήτριας, 30 ανκαιεκτόςχρόνου,εξετάστηκεκανονικάσύμφωναμετιςδιαδι­ κασίεςπουκαθορίζειοκανονισμός. Καιηαπορριπτικήαπόφαση κοινοποιήθηκεσεαυτήνεγγράφως. Δενθαήτανεπομένωςορθόνα επιτραπεί στη διοίκηση να εγείρει τώραθέμανομιμοποίησης της αιτήτριαςναψέξειτοντρόποκαταρτισμούτηςειδικήςέκθεσης. 35 Περαιτέρωηπερίπτωσημπορείναπαραλληλιστεί μεεκείνηπουη διοίκηση δίνει αιτιολογία οικειοθελώς χωρίς να έχει υποχρέωση από το νόμο. Γενικάηνομιμότητατέτοιαςαιτιολογίαςελέγχεται απότοακυρωτικόδικαστήριο.

1. ΟΚαν. 18τωνΠεριΕκπαιδετΓΓΐκώνΛειτουργών(Επιθεώρησιςκαι Αξιολόγησις Κανονισμών (ΚΔΠ 223/76)συγκαταλέγει στα στοι­ χείαγιατησύνταξητωνεκθέσεων απότους επιθεωρητέςμεμονο2544 40 4A.A^. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μιχαηλίδουv.Δημοκρατίας μέναήσανομάδεςκαιστοιχεία υποκειμενικής (ρύσεωςδηλαδήτην προσωπική αντίληψηκαιτιςπροσωπικές επαφέςμετο βαθμολο­ γούμενο. Η σύμπραξητουνέου Επιθεωρητή,υπότιςσυνθήκεςπου εκτέθηκανδενεξασφάλιζεταίδιαεχέγγυατηςπροβλεπόμενης διαδικασίαςστον τομέατωνυποκειμενικών κριτηρίων πουαπαιτείο ίδιοςοκανονισμός. Επομένως σημειώθηκε παραβίασηουσιώδους τύπου,που δεν διασώζεται απότοεπιχείρημα περίπραγματικής αδυναμίαςτήρησηςτου. ΔενείναιάσχετηστοσημείοαυτόηαπόφασηστηνΑλίκηΛιμνάτον &Άλλες ν.Δημοκρατίας, θαμπορούσε ναπαράσχει,δεδομένης τηςομοιότητας,καθοδήγηση.
2. Πάσχειόμωςκαιηαιτιολογίατηςεισήγησηςτου Γενικού Επιθεωρητή. Είναιεπιφανειακή. Δενεκθέτειλόγους. Ηλέξη"συμφωνώ", όταν ιδιαίτεραό,τιπροηγήθηκε δεν προσθέτει τίποτε καινούργιο σταυπάρχονταστοιχεία,καταντάformulepasse-part-out.
3. Είναιδυνατήηυστερογενήςανάπλασητουπραγματικούκαθεστώτοςυπότοκράτος του οποίου λήφθηκε διοικητική απόφαση από την τελεσιδικία απόφασης στα πλαίσια αναθεωρητικής έφεσης. Καιμπορείναοδηγήσει σεδιαπίστωσηπλάνηςπερίταπράγματα: Παπαλεοντίονν. Δημοκρατίας

(1987)3Α.ΑΑ

1. Ισχύει ηίδια αρχήκαισεπερίπτωση,όπωςαυτή,πουυπάρχειτελεσιδικία γιατί δεναμφισβητήθηκεηπρωτόδικηαπόφασητουΑνωτάτουΔικαστη­ ρίου. Επεταιότιοκ. Κοιλανιώτης δεν ήταν Επιθεωρητής το Σε­ πτέμβριοτου92ότανπροέβηστιςπαρατηρήσειςτου. Ηπλάνηγια τηνπραγματικήτουθέση επιφέρειακυρότητα.
2. Υπάρχει όμωςκαιέναςπρόσθετος λόγοςπουωθείτο Δικαστήριο στο συμπέρασμα για τοτρωτόν τηςεπίδικης απόφασης. Αφορά τηναποτίμησησε μονάδεςτων μεταπτυχιακώνπροσόντων τηςαιτήτριας.Δεν υπάρχεικαμιάαιτιολογίααπότηΣ.Ε.γιατηνσχετική απόφασητης. Λέειμόνοότιαπονέμονταιοιτρεις βαθμοίγιατον τίτλοD.E.A. ΗΕ.Ε.Υκατάτηνεξέτασητηςένστασης δενπροσθέ­ τειτίποτεάλλο. Δεν υπάρχεικαμιάαιτιολόγηση. Από τουςφακέ­ λουςδενπροκύπτειότιέγινεοποιαδήποτεέρευνααναφορικάμετη σημασίατωνάλλωνδύομεταπτυχιακώντίτλων καιτωνεπιπτώσε­ ων τους στηβαθμολογία. Παράτογεγονόςότιυπάρχει βεβαίωση απόαρμόδιαπηγήτης Γαλλικής πρεσβείας στηΛευκωσίααναφο­ ρικάμετοεπίπεδοτωντίτλων τηςαιτήτριαςτοοποίοηίδιααπέ­ στειλε. Τα στοιχεία δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε έρευνα είτε απότηΣ.Ε.ήτηνΕ.Ε.Υ. πουναδείχνει γιατίδενλήφθηκανυπόψη τα άλλα δύο διπλώματα. Και τοθέμα της βαθμολογίας ήτανου2545 Μιχαηλίδου ν.Δημοκρατίας

(1994)σιαστικό γιατηνκατάταξητωνυποψηφίωνκαιτησειράπροτεραι­ ότηταςτηςαιτήτριας. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμε£150έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Αργυρού κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1993)4ΑΛΑ. 412, 10 Police v.Hondrou 3R.S.C.C. 82, Κολοκασίδου κ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 427, Σπύρου ν. Δημοτικού Συμβονλίον Κάτω ΠoL·μιδιώv κ.ά.

(1994)4 Α.ΑΛ. 2310, 15 Χαραλάμπονς ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.ΑΛ. 759, Λιμνάτον κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 4057, 20 Papaleontiou v.Republic

(1987)3C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ'ων ηαίτηση μετην 25 οποίαπροάχθηκανταενδιαφερόμενα μέρηστηθέσηΔιευθυντή Σχο­ λείων Μέσης Εκπαίδευσης αντί τηςαιτήτριας. Α. Καϊνσταντίνου, γιατην Αιτήτρια. 30 Ε.Λο'ίζίδον, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ων η αί­ τηση. Cur.adv.vult. 35 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Αντικείμενο τηςπροσφυγής 590/93είναι οιπρο­ αγωγές σε θέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης των εν­ διαφερομένων μερών Σωτήρη Θεοφάνους, Χαράλαμπου Χ"Σάββα και ΣτέφανουΚασπαρή. 40 Η σχετική απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.)·είχε ληφθεί στις 10/6/
2. Με την προσφυγή 591/93 προ­ σβάλλεται η απόφαση της 29/6/93 του ιδίου οργάνου να προάξει στην αυτήθέσητον επίσης ενδιαφερόμενο ΣτυλιανόΠαπαντωνίου. 2546 4Α.ΑΛ. Μιχαηλίδου ν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Ηαιτήτριαδιεκδίκησε μίααπότις θέσεις αυτέςαλλάδεν επιλέγηκε. Οι προαγωγές,πουισχύουν από 1/9/93, δημοσιεύθηκαν στηνεπίση­ μηεφημερίδατηςΔημοκρατίας (αρ.2809) στις23/7/
3. 5 Απότο ιστορικό θααναφερθώμόνοστο μέροςεκείνοπου σχετί­ ζεταιάμεσα μετις εισηγήσεις των διαδίκων. Η αιτήτρια, όπωςκαι όλοι οι ενδιαφερόμενοι, περιλήφθηκαν στον τελικό κατάλογο. Ήταν όλοι
4. Ηαιτήτρια είχε μία μόνο ειδική έκθεση (για τα10 προηγούμενα χρόνια υπηρεσίας της),ηοποία κάλυπτε τηχρονιά 10 1990-
5. Συντάχθηκεαπότρεις επιθεωρητές. Ο οικείος επιθεω­ ρητής, πουείχετηνάμεσηεποπτείατηςεργασίαςτηςαιτήτριας, της έδωσε 10 βαθμούς στοστοιχείο 4 τηςέκθεσης που αφορούσεστη "Γενική ΣυμπεριφοράκαιΔράση". Οιάλλοι δύοβαθμολόγησαντην επίδοσητηςστον ίδιοτομέα με
6. Η γενικήβαθμολογίαπουσυγκέ15 ντρωσε ήταν38,πουαντιστοιχεί μετον πιο ευνοϊκό χαρακτηρισμό γιατηνυπηρεσιακήτης ικανότηταδηλαδή "εξαίρετη". 20 25 30 35 40 Ωστόσο ηαιτήτριαδεν έμεινε ικανοποιημένη.Υπέβαλε ένσταση στο Γενικό ΕπιθεωρητήΜέσης Εκπαίδευσηςζητώνταςαναθεώρηση της βαθμολογίας της. Για πολύ καλό λόγο. Ανπετύχαινε αύξηση τηςβαθμολογίαςτηςσε39θαάλλαζανάρδηνοιπροοπτικέςγιακα­ τάληψη μιας απότιςεπίδικες θέσεις. Είναι παραδεκτόν ότιη έν­ στασηήτανεκπρόθεσμη. Οκανονισμός 22

(2)των περίΕκπαιδευτι­ κών Λειτουργών (Επιθεώρηση και Αξιολόγηση) Κανονισμώντου 1976(ΚΑΠ. 223/76)ορίζει προθεσμία 15ημερών απότην κοινο­ ποίηση στον ενδιαφερόμενο εκπαιδευτικότης έκθεσης ή της βαθμο­ λογίας γιατηνπροβολή ένστασης. Παράταύταη ένσταση εξετάστηκε απότοαρμόδιοόργανο.Στο μεταξύείχεαφυπηρετήσει οΧ.Χρίστου, μέλοςτηςομάδαςαξιολό­ γησης,πουβαθμολόγησε τηναιτήτριαστοστοιχείο 4με9. Τοναντι­ κατέστησε οεπιθεωρητής Α.Κοιλανιώτης, οοποίος όμως δενείχε λάβει μέρος στη σύνταξη της έκθεσης ούτε φαίνεται να είχε άμεση προσωπικήγνώσητηςεργασίαςτηςαιτήτριας. Πρέπειναλεχθεί ότι στις26/2/93 είχεακυρωθείαναδρομικάη προαγωγήτουσεΕπιθεω­ ρητήστην ΧριστόδονλοςΑργυρού&Άλλοιν.Δημοκρατίας

(1993)4Α.ΑΛ.

1. Αργότερα οκ. Κοιλανιώτης κατέλαβετηθέση, αλλά οδιορισμός του ίσχυσεαπό28/4/
2. Θεωρώσκόπιμοναπαραθέσωτηναπόφασητηςομάδαςαξιολογητών όπως διαμορφώθηκε μετησυμμετοχή του κ. Κοιλανιώτη, πουαποτέλεσε τοπροοίμιο τηςαποτυχίαςτης ένστασης: 'Το κλιμάκιο αφούεξέτασε τηνένστασηκαιτοπεριεχόμενο των 2547 Νικήτας, Δ. Μιχαηλίδου ν.Δημοκρατίας

(1994)φακέλωνκρίνει,κατάπλειοψηφίαν,ότιηκαΜ.Μιχαηλίδου (αι­ τήτρια)ορθάβαθμολογήθηκε ως εξής: Ο Μιχαήλ Μάτσης βαθμολογεί με 39 (9-10-10-10) Ανδρέας Κοιλανιώτης βαθμολογεί με38Δώρος Θεοδούλου βαθμολογεί με 38" 5 Η τελικήευθύνη για την αποδοχήήαπόρριψηένστασης ανήκει στον οικείο τμηματάρχη. Αλλάκατάτον Καν. 22

(3)προηγουμένως "ο οικείος Γενικός Επιθεωρητής αφούλάβει και μελετήσει ταςπα- 10 ρατηρήσεις τουσυντάξαντος τηνέκθεσιν, εισηγείται ητιολογημενως προςτονοικείονΤμηματάρχηναποδοχήνήμητηςενστάσεως". Πε­ ραιτέρωη διάταξη προσδιορίζει καιτορόλοτουΤμηματάρχηστην όλη διαδικασίατων ενστάσεων. Στηνπροκείμενη περίπτωση ο Γε­ νικός Επιθεωρητής επικρότησε το παραπάνωσυμπέρασμα με τα 15 ακόλουθα:"Συμφωνώμετηνκρίσητουκλιμακίουότιηκαθηγήτρια βαθμολογήθηκε ορθά(9-10-10-9=38)". Μεεπιστολή ημερ.28/9/92 η ένσταση αυτήτης αιτήτριαςκατά της βαθμολογίας της απορρίφθη­ κε. Επισημαίνεταιηεπικεφαλίδα:"Θέμα: Υποβολήένστασης γιατη βαθμολογία". 20 Με βάσηκαι πλαίσιο όσα προεκτέθηκαν ο δικηγόρος τηςαιτήτριαςυπέβαλεότισημειώθηκε παραβίασητουΚαν. 22

(3). Καιόπως αποφασίστηκεστηνυπόθεσηΑστυνομίαν. ΘεόδωρουΝικόλαΧόν­ δρου3Α.Α.Σ.Δ.82, ηπαράβασηδευτερογενούς νομοθεσίας εξισώ- 25 νεται μετηνπαράβαση νόμου καιεπιφέρει ακυρότητατηςδιοικητι­ κής πράξης. Κατάτην εισήγησηηπαρανομίαείναι διττή: (^λή­ φθηκαν υπόψη οι παρατηρήσεις του Α. Κοιλανιώτη που δενήταν συντάκτης της έκθεσης και

(2)ηεισήγηση του Γενικού Επιθεωρητή προςτονΤμηματάρχη,η οποίαπροεκτέθηκε,δενήταναιτιολογημέ- 30 νη όπως απαιτεί ο κανονισμός. Στην απαντητικήαγόρευση προ­ στέθηκε καιτρίτος λόγοςότικατάτους ουσιώδεις χρόνους καταρ­ τισμού της έκθεσης καιαξιολόγησης της ένστασης ο Α. ΚοιλανιώτηςδενκατείχεθέσηΕπιθεωρητή. Επομένως ήταναναρμόδιο πρό­ σωποναεκφέρει άποψηεπίτουθέματος. 35 Η δικηγόρος της Δημοκρατίας έθεσεζήτημαέννομου συμφέρο­ ντος τηςαιτήτριαςναπροβάλει τον προαναφερόμενολόγοσανλό­ γο ακύρωσης εξαιτίας ακριβώςτου εκπροθέσμου της ένστασης της. Η υπόθεσηΜεταξά, στηνοποίαβασίστηκε είναιδιαφορετική.Στην 40 περίπτωση εκείνη κρίθηκε ότι εκπαιδευτικός, που δεν άσκησε εμπρόθεσμα το δικαίωμα ένστασης που παραχωρείτο άρθρο35 Β

(7)τωνπερί ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμωνκαιέτσιδεδόθηκεη ευκαιρία στην Ε.Ε.Υ.νααναθεωρήσει έγκαιρατον κατάλογουπο2548 4 Α.Α.Δ. Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. ψηφίων πουκαταρτίστηκε από Συμβουλευτική της Επιτροπή, κω­ λυότανναεγείρειτοζήτημαστοστάδιοτηςπροσφυγής. Έχεινομολογηθεί ότιηδιοίκησηδενέχειυποχρέωσηναεξετάζει ενστάσεις μετά τη λήξητης οριζόμενης απότο νόμο προθεσμίας: Αναστασία Κολοκασίδου &Άλλη ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 427,ΜενέλαοςΑ. Σπύρουν.ΔημοτικούΣυμβουλίουΚάτωΠολεμιδιών &Άλλων

(1994)4 ΑΛΛ.

1. Υπάρχει όμως εδώειδοποιός διαφορά.Η ένστασητηςαιτήτριας, άνκαιεκτόςχρόνου,εξετάστηκε 10 κανονικάσύμφωναμετιςδιαδικασίεςπουκαθορίζειοκανονισμός. Καιηαπορριπτικήαπόφασηκοινοποιήθηκεσεαυτήνεγγράφως. Δε θαήτανεπομένως ορθόναεπιτραπείστηδιοίκησηναεγείρειτώρα θέμανομιμοποίησης τηςαιτήτριαςναψέξειτοντρόποκαταρτισμού τηςειδικής έκθεσης. 15 Περαιτέρωηπερίπτωσημπορείναπαραλληλιστεί μεεκείνηπου ηδιοίκηση δίνει αιτιολογία οικειοθελώς χωρίς ναέχει υποχρέωση από το νόμο. Γενικά ηνομιμότητα τέτοιας αιτιολογίας ελέγχεται απότοακυρωτικόδικαστήριο. Παραπέμπωσε σχετικό σχόλιοστα 20 ΠορίσματαΝομολογίαςτουΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας 1929 έως 1959 σελ.
2. Πιστεύω πως ηαιτήτριαδιατήρησε αλώβητο τοδι­ καίωματης. 5 Απαντώνταςτηνουσίατωνεπιχειρημάτωντηςάλληςπλευράςη 25 καΑο'ιζιδου είπε ότι ησυμμετοχή του κ. Κοιλανιώτη ήταν θεμιτή καισύμφωναμετηναρχή πουυιοθέτησε ηυπόθεσηΓιαννάκηςΧα­ ραλάμπουςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 759 καιπουακολούθη­ σεπρογενέστερες αποφάσεις.Υποστηρίχθηκε ότικατάτηγενικήαυ­ τήαρχήηδιοίκησημπορείναακολουθήσει διαδικασίαάλληαπότην 30 προβλεπομένη απότονόμο εφόσον είναι αδύνατηαπότα πράγμα­ ταησυμμόρφωση προςαυτήνκαιεφόσονδιατηρούνταιταεχέγγυα τηςνομοθετημένης διαδικασίας. Υποστηρίχθηκε περαιτέρωότιαυ­ τόακριβώςσυνέβηκαιστηνπαρούσαπερίπτωση. Γιαταάλλαδύο θέματα που έθιξε ηαιτήτρια,ησυνήγορος είπε απλώς ότι απότο 35 κείμενο (πουπροεκτέθηκε)συνάγεταιηαιτιολογία-καιότιδενεπη­ ρεάζεταιηεγκυρότης της συμμετοχής Κοιλανιώτη απότο γεγονός ότι είχεακυρωθείαναδρομικάη προαγωγήτου. Πρέπεινα έχουμε υπόψηότι ο Καν. 18συγκαταλέγει σταστοι40 χείαγιατησύνταξητωνεκθέσεων απότουςεπιθεωρητές μεμονομένα ή σαν ομάδες και στοιχεία υποκειμενικής φύσεως δηλαδήτην προσωπική αντίληψη και τις προσωπικές επαφές με το βαθμολο­ γούμενο. Ησύμπραξητουνέου Επιθεωρητή,υπότιςσυνθήκεςπου εκθέσαμε, δεν εξασφάλιζε τα ίδιαεχέγγυα της προβλεπόμενηςδια2549 Νικήτας, Δ. Μιχαηλίδου ν.Δημοκρατίας

(1994)δικασίαςστον τομέα των υποκειμενικών κριτηρίων πουαπαιτείο ίδιος οκανονισμός. Επομένως σημειώθηκε παραβίαση ουσιώδους τύπου,πουδενδιασώζεταιαπότο επιχείρημα πουπροβλήθηκε. Δεν είναι άσχετη στοσημείο αυτό ηαπόφασηστην ΆλικηΑι· 5 μνάτου&Άλλεςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 4057. Θα μπορού­ σε ναπαράσχει,δεδομένης τηςομοιότητας,καθοδήγηση. Εκείη εν­ διαφερόμενη καθηγήτριαείχεαξιολογηθεί γιαέναμόνο χρόνο αντί δύοπουπροβλέπει ονόμος. Η παράλειψηδενοφειλόταν στηνίδια. Κρίθηκε,κατόπινεπίκλησης της ίδιαςαρχής, ότιοουσιώδης τύπος 10 των δύοαξιολογήσεων μπορούσε ναπαραβλεφθεί γιατί ητήρηση τους ήταν"εντοις πράγμασιναδύνατος". Αυτόθεωρήθηκε σανη σωστήεφαρμογήτουκανόνα. Πάσχει όμως καιη αιτιολογία της εισήγησης του Γενικού Επιθε- 15 ωρητή. Είναι επιφανειακή. Δενεκθέτει λόγους. Ηλέξη"συμφω­ νώ",ότανιδιαίτεραό,τι προηγήθηκεδενπροσθέτει τίποτεκαινούρ­ γιο σταυπάρχονταστοιχεία,καταντάformulepasse-partout. Είναι δυνατήηυστερογενής ανάπλασητου πραγματικούκάθε- 20 στώτος υπότο κράτος τουοποίου λήφθηκε διοικητική απόφαση απότηντελεσιδικία απόφασηςσταπλαίσιααναθεωρητικής έφεσης. Και μπορεί ναοδηγήσει σεδιαπίστωσηπλάνηςπερί τα πράγματα: Παπαλεοντίουν.Δημοκρατίας

(1987)3ΑΛΛ. 751. Δεν βλέπωλό­ γογιατίναμηνισχύειη ίδιααρχήκαισεπερίπτωση,όπωςαυτή,που 25 υπάρχει τελεσιδικία γιατί δεν αμφισβητήθηκε η πρωτόδικηαπόφα­ σητου Ανωτάτου Δικαστηρίου. Έπεταιότιοκ.Κοιλανιώτηςδεν ήταν Επιθεωρητής τοΣεπτέμβριο του92ότανπροέβηστις παρατη­ ρήσεις του. Η πλάνηγιατηνπραγματική τουθέση επιφέρειακυρό­ τητα,ανεξάρτητααπότουςδύολόγους πουήδη ανέλυσα. 30 Υπάρχει όμως καιένας πρόσθετος λόγος που μεωθεί στο συ­ μπέρασμαγιατοτρωτόν τηςεπίδικης απόφασης. Αφορά τηναπο­ τίμηση σε μονάδες τωνμεταπτυχιακών προσόντων της αιτήτριας. Θαυπομνησω στοσημείοαυτόότιηΣυμβουλευτική Επιτροπήμπο- 35 ρεί ναπαραχωρήσει 1μέχρι 5 μονάδες μεαιτιολογημένη απόφαση τηςγιαπρόσθετο προσόν "τοοποίοείναισυναφές μετην εκπαίδευ­ σηήτηνειδικότητα τωνυποψηφίωνή τακαθήκοντατηςθέσης:άρ­ θρο35Β

(4)(β)του νόμου". 40 Τοπαράπονοτηςαιτήτριαςείναιότι ενώδιαθέτειτρία μεταπτυχικάδιπλώματατηςπαραχωρήθηκαντρειςβαθμοίγιαέναμόνοαπό αυτά- ενώο Στυλιανός Παπαντωνίου με έναμεταπτυχιακό πήρε τους ίδιους βαθμούς. ΗΕ.Ε.Υ.εξέτασετοθέμαύστερα απόσχετι2550 4 ΑΛΛ. 5 Μιχαηλίδου ν. Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. κήένσταση τηςαιτήτριας,αλλάτηναπέρριψε. Η αιτήτριαυπέβαλε ότιηΣυμβουλευτική Επιτροπήκαιακολούθως ηΕ.Ε.Υ.ενήργησαν πεπλανημένακαιχωρίς τηδέουσαέρευνα. Ηάλλη άποψηείναιότι καιταδύοόργανα"έκαμαντηδέουσαέρευνααναφορικάμεταπροσόντα της αιτήτριας τα οποία αποτελούν περιεχόμενο των φακέ­ λων". Ξεκινώ με την παρατήρηση ότι δεν υπάρχει καμιά αιτιολογία από τη Σ.Ε.για την απόφασητης. Λέει μόνο ότι απονέμονται οι 10 τρειςβαθμοίγιατοντίτλο D.EA. Η Ε.Ε.Υ κατάτηνεξέτασητηςέν­ στασηςδενπροσθέτει τίποτεάλλο. Δενυπάρχεικαμιά αιτιολόγηση. Από τους φακέλους δεν προκύπτει ότι έγινε οποιαδήποτε έρευνα αναφορικά με τη σημασία των άλλων δύο μεταπτυχιακών τίτλων και των επιπτώσεων τους στη βαθμολογία. Παρά το γεγονός ότι 15 υπάρχει βεβαίωση από αρμόδια πηγήτης Γαλλικής πρεσβείας στη Λευκωσία αναφορικά με το επίπεδο των τίτλων της αιτήτριας το οποίο η ίδια απέστειλε. Ταστοιχεία δεν αποκαλύπτουν οποιαδή­ ποτε έρευνα είτεαπότηΣ.Ε.ήτην Ε.Ε.Υ.πουναδείχνει γιατίδεν λήφθηκανυπόψηταάλλα δύοδιπλώματα. Καιόπως επεξηγήθηκε 20 ανωτέρω το θέμα της βαθμολογίας ήτανουσιαστικό για τηνκατά­ ταξη τωνυποψηφίων καιτησειράπροτεραιότητας τηςαιτήτριας. 25 Για τους παραπάνω λόγους ακυρώνω την επίδικη απόφασημε £150 έξοδαυπέρτηςαιτήτριας. Γιαυτόθεωρώαχρείαστοναεξετάσωτουςάλλους λόγους τηςπροσφυγής. Η προσφυγή επιτυγχάνει με £150,έξοδαυπέρτηςαιτήτριας. 2551