← Κύπρος

clr/1994/1994_4_2552.pdf

(1994)30Δεκεμβρίου,1994 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΩ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 977/92) ΔιοικητικόΔικονομικό Δίκαιο— Προσφυγή— Γεγονόταεπί τηςαιτήσε­ ως— Παράλειψηαναγραφής τους— Θεραπεύσιμηπαρατυπία— Οι ΘεσμοίΠολιτικήςΔικονομίας υπότοΆρθρο 146τουΣυντάγματος. ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρον 146τονΣυντάγματος— ΕκπαιδευτικοίΛει­ τουργοί— Έννομοσυμφέρονεπίπρώτουδιορισμού— Ηκλήσημερι­ κώνμόνοαπό τουςυποψηφίουςτουπίνακαδιοριστέωνσεπροσωπική συνέντευξη είναι ασύνδετηπρος τοζήτηματουεννόμου συμφέροντος προσβολήςτωνδιορισμών. 10 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Διορισμοί — Η προβλεπόμενη από το Άρθρο28Γ, τωνπερίΔημόσιαςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίαςΝόμων1969 - 1992, διαδικασίαδιορισμού— Δεν τίθεται ζήτημα σύγκρισηςμεταξύ των υποψηφίων— Είναι εντελώςαδιάφορο τοπόσους υποψηφίους από τονπίνακα διοριστέωνκαλεί σεπροσωπικήσυνέντευξηηΕ.Ε.Υ. ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρου 146τουΣυντάγματος— Εννομο συμφέρον — Οχιμόνο ηίδια ηπροσφυγή αλλά καιοι λόγοι ακυρώσεωςπρέπει νακαλύπτονταιαπό τοέννομοσυμφέροντουαιτητή—Προσβολή της κατανομήςτωνθέσεωνγιαδιορισμόεκπαιδευτικώνκατάειδικότητα— Ελλείπει το έννομο συμφέρονπροσβολήςειδικά τωνδιορισμών στην ίδια ειδικότηταμετοναιτητή. ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί — Διορισμοί — Πλήρωση θέσεωνκαθηγητών 2552 20 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνην. Δημοκρατίας κατάειδικότητα — Ηκατανομή των θέσεωνκατάειδικότηταπραγμα­ τοποιείται από τηναρμόδια αρχή— ΤοΆρθρο 14 τουΝόμου παρέχει τηνπρος τούτο εξουσίαπου συνάδεικαι με τηνόληδομήτουΝόμου. 5 Συνταγματικό Δίκαιο— Συνταγματικότητα νόμου— Η σοφία ή σκοπι­ μότητα νόμουδενελέγχεται—Δεν μπορεί να τεθείζήτημα "νομικάπά­ σχουσας"διάταξηςνόμουχωρίςαμφισβήτηση τηςσυνταγματικότητας του—Διοικητικό Δίκαιο—Δεδικασμένο από ακυρωτικήαπόφαση— Εκταση τηςδέσμευσηςτον νομοθέτηαπό τοδεδικασμένο. 10 15 20 25 30 35 40 ΕκπαιδευτικοίΛειτουργοί—Διορισμοί—Διορισμοί καθηγητών—ΟΠερί ΔημόσιαςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος (Ν.245/87) — Ππρό­ νοια τουΆρθρον5
(3)— Είναιρητήπως το κριτήριοτον έτονς από­ κτησης τονπρώτον τίτλον σπουδώνγια σκοπούςκαθορισμούτηςσειράς στουςπίνακεςδιοριστέωνθαεφαρμοζότανκαι κατά τηνσυμπλή­ ρωσητωνπινάκωνπου έγινετονΑύγουστο
  1. Ηαιτήτριαπροσέβαλε τοδιορισμό τωνενδιαφερομένων μερών στη θέση Καθηγητή (μαθηματικοί) προβάλλοντας ισχυρισμούς κατά του κύρους τηςδιαδικασίαςτωνδιορισμών συνολικά, απότην αρχή μέχρι τοτέλος. Στοέντυποτηςαίτησηςτηςπροσφυγήςδεναναγράφηκανγε­ γονότα,πράγμαπουοικαθ'ωνηαίτησηήγειραν μετημορφήπροδικα­ στικής ένστασης μετηνγραπτήτους αγόρευση. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι­ σε ότι:
  2. Είναιγεγονός πως,αντίθεταπροςτηνεισήγηση τηςαιτήτριας, δεν αναφέρονται γεγονότα στην προσφυγή. Περιέχονται μόνο ισχυρισμοίπεριγραφικοί του είδους τηςπαρανομίαςαπότην οποία, κα­ τά τη γνώμη της αιτήτριας, πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση. Δεν μπορεί όμως ναγίνειαποδεκτόπως θαπρέπει γι'αυτό το λό­ γονααπορριφθείηπροσφυγήωςάκυρη. Η φύσητηςαναθεωρητι­ κήςδιαδικασίαςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του Αρθρου 146 τουΣυντάγματος αλλάκαιτηςδικαιοδοσίας τουπροςέλεγχο τηςσυνταγματικότητας τωννόμων,οδήγησε ανέκαθενσεδιαφορο­ ποίησηωςπροςτηνέκτασητηςεφαρμογής σαυτέςτωνπερί Πολι­ τικής Δικονομίας Θεσμών. Ειδικότερα, παρά τις διατάξεις της Δ.64, σταθερά θεωρείται η μη συμμόρφωση προς τους Κανονισμούς ως θεραπεύσιμη παρατυπία. Οι καθ'ων ηαίτηση δεν έθεσαν το ζήτημα με την πρώτη ευκαιρία ούτε προέβησαν σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα ενόψει της παρατυπίας. Ενγνώσειτους προχώρησαν στοδιαδικαστικόβήμα 2553 Κολοκοτρώνην. Δημοκρατίας
(1994)τηςκαταχώρισηςτηςένστασηςτουςμετηνοποίαδεναναφέρθηκαν στο θέμακαιστησυνέχεια τηςγραπτήςτους αγόρευσης. Η έλλει­ ψη γεγονότων στην προσφυγή δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην ανά­ πτυξητωνθέσεων τους. Στηνένστασητουςπαρέθεσαντασχετικά γεγονότα και είναι αυτάταγεγονότα που βρίσκονται στο επίκε- 5 ντροτων ισχυρισμών τηςαιτήτριας.Ταθέματαπουεγείρονται εί­ ναι καθαρώς νομικά και ηπαρατυπία έχει ξεπεραστεί σεβαθμό που,ενόψειτηςφύσηςτης,ακόμακαιηέκδοσηοδηγιώνγιακατα­ χώριση σ' αυτότοτελικό στάδιοτροποποιημένηςπροσφυγήςπου ναπεριέχειταήδηπολυσυζητηθένταπαραδεκτάγεγονόταπροβάλ- 10 λει ωςπεριττή. Η αιτήτριακατείχε τα προσόντα της θέσης και γι' αυτόπεριλή­ φθηκεστον πίνακαδιοριστέων. Ησυμπερίληψη της στον πίνακα γέννησενόμιμηπροσδοκίαδιορισμού της. Η κλήσημερικών μόνο απότουςυποψηφίουςτουπίνακασεπροσωπικήσυνέντευξη είναι ασύνδετηπροςτοζήτηματουεννόμου συμφέροντος. 15 ΚατάτοΑρθρο28ΓτωνΠερίΔημόσιαςΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμωντου1969-1992οικενέςθέσειςπρώτουδιορισμούστιςοποί- 20 εςαναφέρεται,θαπληρούνταιαπό την Επιτροπή"με το διορισμό των υποψηφίωνπουέχουν σειρά προτεραιότηταςστον οικείοπί­ νακα διοριστέων" νοουμένου ότι, στην περίπτωση διαδικασίας όπωςηελεγχόμενη,οιδιορισθησόμενοι θακρίνονταιαπότηνΕπι­ τροπήωςκατάλληλοι "κατάτηδιάρκειαπροσωπικώνσυνεντεύξε- 25 ων".ΔεντίθεταιαπότοΝόμοζήτημασύγκρισης μεταξύτων υπο­ ψηφίωνούτε διορισμού όποιουθακρινότανωςοπλέονκατάλλη­ λος. Διορίζεταιόποιοςκρίνεταικατάλληλος μετησειράτουπίνα­ κα. Ηκρίσηωςπροςτηνκαταλληλότηταδενείναισυγκριτικήαλ­ λά αφορά στον ίδιοτονκρινόμενο. Αντίθετηθεώρηση θαοδηγού- 30 σεσεπλήρηανατροπήτουσυστήματοςδιορισμώνπουέχειεισάξει οΝόμος. Είναι εντελώς αδιάφοροτο πόσους υποψηφίους καλεί σεπρο­ σωπικήσυνέντευξη η ΕΕΥ. Η κλήση περισσότερων ήλιγότερων, 35 ανάλογαμετοτι θαπροέκρινεηΕΕΥ κατάπερίπτωση,όπωςδεν στερείτουςμηκαλούμενους απότοέννομο συμφέρον πουοπωσ­ δήποτε έχουν, δεν περιορίζει αφ' εαυτήςκάποιοδικαίωματους ούτε επηρεάζειτηνπροσδοκίατουςγιαδιορισμό. Από τη στιγμή πουηΕπιτροπή θακρίνει πως οι πρώτοι στησειρά είναι κατάλ- 40 ληλοι,οφείλει να τους διορίσει. Αυτό θαήταντο υποχρεωτικό αποτέλεσμα είτε καλούνταν σε προσωπική συνέντευξη 60 είτε
  1. Η ΕΕΥ αφούέκρινε, όπως καταγράφεταιστα πρακτικά, πως οι 30 πουπροηγούντανστον πίνακα ήτανκατάλληλοι,δεν 2554 4ΑΛΛ. 5 10 ί5 20 25 Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας χρειάστηκε νακαλέσει άλλους. Οδιορισμός, απότηνάποψηπου ενδιαφέρει,ήταναιτιολογημένος καιοδεύτεροςαπότους λόγους ακυρότηταςόπωςσυνοψίστηκε πιοπάνωδενευσταθεί. Μέσαστο πλαίσιοτωνδοσμένων νομοθετικών ρυθμίσεων, ηαποφυγήκλήσης των εκατοντάδωνυποψηφίων τουπίνακαεξ αρχής,περισώ­ ζειχρόνοκαιδαπάνη.
  2. Όχιμόνοη ίδιαηπροσφυγήαλλάκαιοιλόγοιακυρότηταςπρέπει να προβάλλονται "μετ' εννόμου συμφέροντος". Με δοσμένη την κατανομή,αναμφιβόλως δενθαυπήρχε έννομο συμφέρον γιατην αμφισβήτησητουκύρουςπροαγωγώνσεθέσηπουκατανεμήθηκεσε άλληειδικότητα,αφούουδέποτεοαιτητήςθαμπορούσενατηνκα­ ταλάβει. Δεν είναιόμως απρόσβλητηηίδιαηκατανομή των ειδι­ κοτήτων αλλά είναι καιαυτή αναθεωρήσιμη. Κατανομήπερισσο­ τερων θέσεων σε ορισμένη ειδικότητα περιορίζει την προσδοκία διορισμού ήπροαγωγήςσεάλλη. Έπεταιπωςπροσοντούχος ορι­ σμένης ειδικότηταςμπορείνααμφισβητήσειτηνομιμότητατηςκα­ τανομής,εφόσον δεαυτήσυνιστά,όπωςκρίθηκε στη δεύτερη από τιςπιοπάνωυποθέσεις,μέροςτηςσύνθετης διοικητικής ενέργειας πουαπέληξεστιςπροαγωγές,έλλειψηεννόμου συμφέροντος υπάρ­ χειστηνπερίπτωσηπροσβολήςτουκύρουςτηςπροαγωγήςσεθέση πουκατανεμήθηκε στην ειδικότηταπουέχεικαιοαιτητήςκαιόχι στηναντίστροφηπερίπτωση. Ηακύρωσητουδιορισμούήτηςπρο­ αγωγήςσεθέσητης ίδιαειδικότηταςγιατέτοιο λόγοθαήτανανανομικήπροςτοέννομο συμφέρον τουαιτητήπουμπορεί να συνί­ σταται στην αύξηση των θέσεων της δικής του ειδικότητας. Ως προςαυτήτηνέκφανση,οαιτητήςσυμπλέει μετοδιορισθένταήτον προαχθένταπουέχειτηδικήτουειδικότητακαιδενείναινοητόνα τοναντιμάχεται. 30 35 40
  3. Ενπάσηπεριπτώσει τοΔικαστήριο έκρινε τοεπιχείρηματηςαιτήτριαςεσφαλμένο. Ηεισήγησητηςαιτήτριαςθέλειτηναρμόδιααρ­ χήναέχειζητήσειτηνπλήρωση225 κενώνθέσεων γενικά,τιςοποί­ ες επομένως, θαέπρεπε να πληρώσει κατά το δοκού η ΕΕΥ. Η πρόταση της αρμόδιας αρχής πρέπει να διαβαστεί ως σύνολο. Προτάθηκε η πλήρωση των συγκεκριμένων θέσεων όπως αυτές εξειδικεύθηκαν. Εμπεριέχει τοΑρθρο 14εξουσία γιατέτοια εξειδί­ κευση πουσυνάδει μετηδομήτουΝόμουκαι ειδικά μετηνύπαρ­ ξηπινάκωνδιοριστέων κατάειδικότητακαιτηνυποχρέωση διορισμούκατάτησειράπροτεραιότηταςτωνυποψηφίωνσ' αυτούς. Το Αρθρο35Γδεναναι^ίαυτήτηνποανματικότητα. Ωςσυνέπειατης ρύθμισης γιαπροαγωγές κατάειδικότητα,ειδικάστηθέσηΒοηθού ΔιευθυντήΣχολείων ΜέσηςΓενικήςΕκπαίδευσηςκαιΤεχνικήςΕκ­ παίδευσης,ακολούθησε ηδιάταξησύμφωνα μετηνοποία**ηκατα2555 Κολοκοτρώνην. Δημοκρατίας
(1994)νομήτωνθέσεωνστιςδιάφορεςειδικότητεςόπωςεπίσηςκαιοκα­ θορισμός των ειδικοτήτων θαγίνεταιαπότηναρμόδια αρχήκατά το χρόνο που υποβάλλεται ηπρότασηγια πλήρωση των θέσεων, ανάλογα μετις ανάγκεςτηςυπηρεσίας". Στόχος είναιόχι τόσο η δήλωση του αυτονόητου αλλά ο προσδιορισμός πως ηκατανομή 5 θαγίνεται,ανάλογαμετιςανάγκεςτηςυπηρεσίας, κατάτοχρόνο που υποβάλλεται ηπρότασηγια πλήρωσητων θέσεων. Οτρόπος διατύπωσης που επελέγη [βλ. επίσης το Αρθρο 35Δ
(2)]δεν είναι άσχετοςκαιπροςτογεγονός ότι,όπωςπρονοείτοΑρθρο 35Δ
(1), ηκατανομήτων θέσεων των Βοηθών Διευθυντών μεταξύτης Μέ- 10 σης Γενικής Εκπαίδευσης και Τεχνικής Εκπαίδευσης θα γίνεται απότον Προϋπολογισμό.
  1. Οι ισχυρισμοί τηςαιτήτριας είναιαβάσιμοιπρώταγιατο θεμελειακόλόγοπωςδεν μπορείούτεναελέγχεται ησοφίαήησκόπιμο- 15 τητατουΝόμουούτενατίθεταιζήτημα'δομικάπάσχουσας"διά­ ταξης του χωρίς αμφισβήτηση της συνταγματικότητας του. Η εμπλοκήστησυζήτησητηςυπόθεσης Sawa v.Republic,παραγνω­ ρίζειτογεγονός πωςεδώδενπρόκειταιπλέονγιαδευτερογενήνο­ μοθεσία αλλά γΐΛ νόμο πουψηφίστηκε απότη Βουλήτων Αντί- 20 προσώπων. Στοβαθμόπουηαναφοράσεπαραβίασητουδικαστι­ κού δεδικασμένου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι εγείρειζήτημα αντισυνταγματικότηταςμετηνέννοιαείτετηςπαραβίασηςτηςαρ­ χήςτηςδιάκρισηςτωνεξουσιών είτετουΑρθρου 146του Συντάγ­ ματοςπουκατοχυρώνειτοδικαίωματηςατομικήςπροσφυγής(βλ. 25 συναφώςΣυμβούλιοΕγγραφήςΑρχιτεκτόνωνκαιΠολιτικώνΜη­ χανικών ν. Ανδρέα Κωνσταντίνου), η απλή απάντησηβρίσκεται στο γεγονός ότι ηυπόθεση Sawa δεναφορούσε στην ίδιατην αι­ τήτρια. Δεν ήτανηίδιαδιάδικοςτότεκαιηυπόθεσηSawa δενεί­ χεωςαντικείμενοδιοικητικήπράξηπου,αυτήκαθ'εαυτή,τηνεπηρέαζε.Ανεξάρτητααπόταπιοπάνω,είναιανυπόστατοκαιτουπό­ βαθροτουσυλλογισμούτηςαιτήτριας. 30
  2. Η αιτήτριαδενυπέβαλεαίτησημέχριτην31Αυγούστου
  3. Λέ­ γει πωςδεντοέκαμεγιατίέκρινεότιοΝόμοςέπασχεαφούδιατη- 35 ρούσε ως κριτήριο τους παλαιούς καταλόγους διοριστέων. Αν πράγματιηαιτήτριαδενυπέβαλεαίτησηγιαεγγραφή επειδήέκρι­ νε ως "πάσχουσες" τις νομοθετικές ρυθμίσεις πολύ κακάέκαμε. Όχι απλώς γιατί δεν είναι σοφό να ενεργείκάποιος κατάπάρα- . γνώριση τωννομοθετικών προνοιώνανάλογα μετοτι ο ίδιοςνο- 40 μίζει ότι είναι τονομικάορθόαλλάκαιγιατίείναι λάθοςη αντί­ ληψηπως δεν είχε δικαίωμαδυνάμει του Περί ΔημόσιαςΕκπαι­ δευτικήςΥπηρεσίας Νόμου(Ν.245/87)ναδιεκδικήσεικαιναπετύ­ χει εγγραφήστους πίνακεςδιοριστέων μεπρώτοκριτήριοτο έτος 2556 4 ΑΛΛ. 5 Κολοκοτρώνην. Δημοκρατίας απόκτησηςτουπρώτουτίτλουσπουδώντης. Είναιρητήηπρόνοια στημεταβατικήδιάταξητουΑρθρου5
(3)τουΝόμου245/87πωςτο κριτήριο τουέτους απόκτησης τουπρώτου τίτλου σπουδώνθα εφαρμοζότανκαικατάτησυμπλήρωσητωνπινάκωνπουέγινετον Αύγουστο 1988. Ανη αιτήτριαυπέβαλλετηναίτησητηςμέχριτις 31 Μαΐου 1988[βλ.σχετικάτο Αρθρο28Β
(5)],θα εγγραφόταν με βάσητοέτοςαπόκτησηςτουπρώτουτίτλουσπουδώντης. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιμεέξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Demetriouetc. (C.B.C. Staff Society) v. Republic(Public Service Commission) 1R.S.CC. 99, 15 Attorney-Generalv. Kouppia.o. 1R.S.CC. 115, Kourrisv. SupremeCoundlofJudicature
(1972)3CLR. 390, 20 Republicv. Loucaa.o.
(1984)3CLR. 241, Roussosv.Republic
(1985)3C.L.R. 119, PresidentoftheRepublicv.HouseofRepresentatives
(1985)3 CLR. 872, 25 Σιέπηv. ΔήμουΠάφου
(1989)3ΑΛΛ. 2472, Παυλίδουν. Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 785, 30 Ιωάννουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ.2016, ΕπιτροπήΠαγκύπριας Ένωσης ΕλλήνωνΘεολόγων κ.ά.ν. Δημοκρα­ τίας
(1994)4ΑΛΛ. 1992. 35 Sawav.Republic
(1986)3 CLR. 445, Papakyriakou v.Republic
(1988)3 CLR. 593, 40 ΣυμβούλιοΕγγραφήςΑρχιτεκτόνωνκαιΠολιτικώνΜηχανικώνν.Κωνσταντίνου
(1994)3ΑΛΛ. 453, ΨαρράΚρονίδουκ.ά ν. Δημοκρατίας
(1994)3ΑΛΛ. 530. 2557 Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας
(1994)Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςτων καθ' ωνηαίτησημετην οποίαδιορίστηκανταενδιαφερόμεναμέρη επίδοκιμασίαστημόνι­ μηθέσηκαθηγητήτων μαθηματικών, 5 Α.Σ.Αγγελίδης,γιατην Αιτήτρια. Ρ. Παπαέτη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ωνη αί­ τηση. Cur. adv. vult. ΚΩΝΣΤΑΝΠΝΙΔΗΣ, Δ.: Με απόφασητης ΕπιτροπήςΕκπαι­ δευτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας29 Ιουλίου 1992,διορίστηκανεπί 15 δοκιμασίαστημόνιμηθέσηΚαθηγητή,τριάνταμαθηματικοί.Οιδιο­ ρισμοίέγινανκατ' εφαρμογήτουάρθρου28Γ
(2)(β)τωνπερίΕκπαι­ δευτικήςΥπηρεσίας Νόμων 1969-1992 (οΝόμος),μεβάση τησειρά στους οικείους πίνακες διοριστέων. Η αιτήτρια πρόβαλε ισχυρι­ σμούςπουάπτονταιτουκαθόλουκύρουςτηςδιαδικασίαςπουακο- 20 λουθήθηκεαπότηναρχήμέχριτοτέλος.Προσβάλλεταιόμωςμετην προσφυγή ο διορισμός μόνο των Καλλιόπης Μαυρή Ζαρτκούχη, Χρυσταλλενης Ανδρέου Παπαστυλιανού, Μάρως Χριστοδούλου Παμπακά και Κυριακής Κωστή. Ημεγάλη καθυστέρηση στην επί- • δόσητηςπροσφυγήςστηντελευταία,παρέτεινετηνεκκρεμότητατης 25 προσφυγής. Μετηγραπτήαγόρευσητωνκαθ'ωνηαίτησηεγέρθηκεγιαπρώ­ τηφοράζήτημα ως προς το νομότυπο της προσφυγής. Κατάτην άποψητους δεν μπορεί ναεκδικαστεί επειδή"κατά παράβασητου 30 Κανονισμού4
(2)(β)τουΔιαδικαστικούΚανονισμούτουΑνωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου,δεναναγράφονταικαθόλουγεγονότα πάνωστοδικόγραφο....". 'Οχιδιότιτέτοιαςμορφήςπαρατυπίαδεν είναιθεοαπεύσιμηαλλάδιότι"ησυγκεκριμένη παρατυπίαείναιου­ σιώδης και δεν μπορεί ναθεραπευθεί στο παρόν στάδιο και κατά 35 συνέπειασυνιστά ακυρότητατουδικογράφου." Είναι γεγονός πως,αντίθεταπρος την εισήγησητης αιτήτριας, δεναναφέρονταιγεγονόταστηνπροσφυγή. Περιέχονταιμόνοισχυ­ ρισμοίπεριγραφικοίτουείδουςτηςπαρανομίαςαπότηνοποία,κα- 40 τάτηγνώμητηςαιτήτριας,πάσχειηπροσβαλλόμενηαπόφαση. Δεν μπορώόμως ναδεκτώπωςθαπρέπειγι' αυτότολόγονα απορρί­ ψω τηνπροσφυγήως άκυρη. Η φύσητηςαναθεωρητικήςδιαδικα­ σίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 146 του Συ2558 10 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. ντάγματοςαλλάκαιτηςδικαιοδοσίαςτουπροςέλεγχοτηςσυνταγ­ ματικότητας των νόμων, οδήγησε ανέκαθεν σε διαφοροποίηση ως προςτηνέκτασητηςεφαρμογήςσ' αυτέςτωνπερίΠολιτικής Δικο­ νομίας Θεσμών. Ειδικότερα,παράτις διατάξειςτηςΔ.64, σταθερά 5 θεωρείται ημησυμμόρφωση προςτους Κανονισμούς ωςθεραπευσιμη παρατυπία. [Βλ. Menelaos Demetriou etc. (C.B.C. Staff Society) v.TheRepublic(Public ServiceCommission)1R.S.CC. 99, The Attorney-Generalof the Republic v. KyriacosKouppi and Others 1 R.S.CC. 115,AntoniosKourris v.SupremeCouncil 10 of Judicature
(1972)3 CLR. 390, The Republic v. Louca and Others
(1984)3 C.L.R. 241, Roussos v.Republic
(1985)3 CLR. 119, The President of the Republic v. The House of Representatives
(1985)3 CLR. 872, Ελευθερία Σιέπη v. Δήμου Πάφου
(1989)3Α.ΑΛ. 2472, Σοφία Πανλίδονν. Κυπριακήςάημο15 χρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 785.] 20 25 Οι καθ'ων ηαίτηση δεν έθεσαν το ζήτημα μετην πρώτηευκαι­ ρίαούτεπροέβησανσεοποιοδήποτεδικονομικό διάβημαενόψει της παρατυπίας. Ενγνώσει τους προχώρησαν στο διαδικαστικό βήμα τηςκαταχώρισης τηςένστασης τουςμετηνοποίαδεν αναφέρθηκαν στοθέμακαιστησυνέχεια τηςγραπτήςτουςαγόρευσης. Η έλλειψη γεγονότων στην προσφυγή δεν αποτέλεσε εμπόδιο στην ανάπτυξη των θέσεων τους. Στην ένσταση τους παρέθεσαν τασχετικά γεγο­ νότακαιείναιαυτάταγεγονόταπουβρίσκονται στοεπίκεντρο των ισχυρισμών της αιτήτριας. Ταθέματαπου εγείρονται είναι καθα­ ρώςνομικάκαιηπαρατυπίαέχειξεπεραστεί σε βαθμόπου, ενόψει τηςφύσηςτης, ακόμακαιη έκδοση οδηγιών γιακαταχώρισησ'αυ­ τότοτελικό στάδιοτροποποιημένης προσφυγής πουναπεριέχειτα ήδη πολυσυζητηθέντα παραδεκτάγεγονότα προβάλλει ωςπεριττή. 30 Ηαρμόδιααρχή,μεέγγραφοημερομηνίας 12Μαρτίου 1992,ζή­ τησετοδιορισμό 225 Καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης ως μόνιμων επί δοκιμασία, 30 από τους οποίους σύμφωνα με το έγγραφο,θα έπρεπε να είναι μαθηματικοί. Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρε35 σίας, κατ' επίκληση του άρθρου 28Γ
(2)(β) του Νόμου, κάλεσε σε προσωπικήσυνέντευξη, μεβάσητησειράπροτεραιότηταςστουςπί­ νακες διοριστέων, τους 60 πρώτους μαθηματικούς μετην εξαίρεση ορισμένων πουδενήτανΚύπριοι πολίτες. Μεταξύτουςκαιταεν­ διαφερόμενα μέρη,όχι όμως καιη αιτήτριαπουήταν360ή στη σει40 ρά. Η Επιτροπήαφούέκρινε πως OL30 πρώτοι ήταν κατάλληλοι, αποφάσισετοδιορισμό τους. Οι καθ'ων ηαίτηση υποστήριξαν πως ηαιτήτρια στερείται εν­ νόμου συμφέροντος επειοήδενπεριλαμβανόταν στους 60 που κλή2559 Κωνσταντινίδης,Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας
(1994)θηκαν σεπροσωπικήσυνέντευξη και,επομένως όπωςπροτείνουν, δενείχεταπροσόνταγιαδιορισμό. Ηαιτήτριαπροβάλλειτουςακόλουθους ισχυρισμούς: 5
  1. Η αρμόδιααρχήδενείχεεξουσίακατανομήςτων225 θέσεων κατάειδικότητα.
  2. ΗπαράλειψητηςΕΕΥ νακαλέσει σεπροσωπικήσυνέντευξη όλους τους προσοντούχους υποψήφιους του πίνακαδιορι- 10 στέων, συνιστά λόγο ακυρότητας. Εξηγούν πως,όπως προ­ κύπτει,δενέγινεδιαδικασίασύγκρισης - επιλογήςκαιπως η όποια επιλογήδεναιτιολογήθηκε.
  3. Ούτωςήάλλως,η απόφασητηςΕΕΥ είναιάκυρηγιατίησει- 15 ράτωνυποψηφίωνστονπίνακαείναιπαράνομη. Ηαιτήτρια κατείχεταπροσόντατηςθέσηςκαιγι' αυτό περιλή­ φθηκε στον πίνακα διοριστέων. Ησυμπερίληψη της στονπίνακα γέννησενόμιμηπροσδοκίαδιορισμού της. Ηκλήσημερικών μόνο 20 απότουςυποψηφίουςτουπίνακα σε προσωπικήσυνέντευξη είναι ασύνδετηπρος το ζήτηματου εννόμου συμφέροντος. Η προδικα­ στικήένστασητωνκαθ' ωνηαίτησηδενείναιβάσιμη. Γιατουςλό­ γουςπουθαεξηγήσω είναιαβάσιμοςκαιοαντίποδαςτης,όπως θα χαρακτήριζατοδεύτεροαπότους ισχυρισμούς τηςαιτήτριας. 25 Κατά το άρθρο28Γ του Νόμου OLκενές θέσεις πρώτουδιορι­ σμούστιςοποίεςαναφέρεται,θαπληρούνταιαπότηνΕπιτροπή"με τοδιορισμότωνυποψηφίωνπουέχουνσειράπροτεραιότηταςστον οικείο πίνακαδιοριστέων" νοουμένου ότι, στην περίπτωσηδιαδίτ 30 κασίας όπως η ελεγχόμενη, οι διορισθησόμενοι θακρίνονταιαπό τηνΕπιτροπήωςκατάλληλοι "κατάτηδιάρκειαπροσωπικώνσυνε­ ντεύξεων". ΔεντίθεταιαπότοΝόμο ζήτημασύγκρισης μεταξύτων υποψηφίωνούτεδιορισμούόποιουθακρινότανωςοπλέονκατάλ­ ληλος. Διορίζεταιόποιοςκρίνεταικατάλληλος μετησειράτουπί- 35 νάκα. Ηκρίσηωςπροςτηνκαταλληλότηταδενείναισυγκριτικήαλ­ λάαφοράστον ίδιοτονκρινόμενο. Αντίθετη θεώρησηθαοδηγούσε σε πλήρηανατροπήτου συστήματος διορισμών πουέχει εισάξει ο Νόμος. 40 Είναι εντελώς αδιάφορο το πόσουςυποψηφίουςκαλεί σε προ­ σωπική συνέντευξη η ΕΕΥ. Η κλήση περισσότερων ή λιγότερων, ανάλογα με το τι θαπροέκρινε η ΕΕΥ κατάπερίπτωση,όπωςδεν στερείτουςμηκαλούμενουςαπότοέννομοσυμφέρονπουοπωσδή2560 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. ποτε έχουν,δεν περιορίζει αφ'εαυτής κάποιοδικαίωματους ούτε επηρεάζει τηνπροσδοκίατους γιαδιορισμό. Από τηστιγμή που η Επιτροπή θακρίνει πωςοι πρώτοι στησειρά είναι κατάλληλοι, οφείλεινατουςδιορίσει.Αυτόθαήταντουποχρεωτικό αποτέλεσμα 5 είτεκαλούντανσεπροσωπικήσυνέντευξη 60είτε
  4. Η ΕΕΥαφού έκρινε,όπωςκαταγράφεταισταπρακτικά,πωςοι 30πουπροηγού­ ντανστον πίνακα ήτανκατάλληλοι, δεν χρειάστηκε νακαλέσειάλ­ λους. Οδιορισμός, απότην άποψηπου ενδιαφέρει,ήταν αιτιολο­ γημένος καιοδεύτερος απότουςλόγους ακυρότηταςόπωςτονσυ10 νόψισα πιοπάνωδεν ευσταθεί. Θαπρόσθετα πως,μέσα στοπλαί­ σιο τωνδοσμένων νομοθετικών ρυθμίσεων, η αποφυγή κλήσης των εκατοντάδων υποψηφίων τουπίνακα εξ αρχής, περισώζει χρόνο καιδαπάνη. 15 20 25 30 35 40 Κατάτοάρθρο 14τουΝόμου η Επιτροπήδενπροβαίνει στην πλήρωση οποιασδήποτε θέσης,"ειμημόνον επίτηλήψειεγγράφου προςτούτοπροτάσεωςπαράτηςαρμοδίαςαρχής". Είναιηθέσητης αιτήτριαςπωςηκατανομήκατάειδικότητα των 225 κενών θέσεων που υπήρχαν ήταν παράνομη γιατί, αντίθετα προς ό,τι συμβαίνει στην περίπτωση των προαγωγών, [βλ.άρθρο35ΓτουΝόμου], δεν παρέχεται στην αρμόδιααρχήεξουσία γιατέτοιακατανομή. Απο­ τελείαναπόφευκτη προέκτασητης εισήγησης πωςηπροσδοκίατης αιτήτριαςγιαπροαγωγήπεριορίστηκε παρανόμωςαφού κατανεμή­ θηκανστους μαθηματικούςμόνο 30θέσεις. Κάτωαπόαυτότοπρίσμαδενμπορώναδωποιοθαμπορούσε ναείναιτοέννομο συμφέ­ ρον της αιτήτριας γιαπροσβολή τουκύρους των διορισμών καθη­ γητώντων μαθηματικώνόπωςκαιη ίδια, επειδή,όπωςείναιοισχυ­ ρισμός της,η κατανομή που έγινε αδίκησε τους μαθηματικούς. Υπενθυμίζω συναφώςπωςόχι μόνοη ίδιαηπροσφυγήαλλάκαιοι λόγοι ακυρότητας πρέπει να προβάλλονται "μετ'εννόμου συμφέ­ ροντος". (Βλ.Πορίσματα Νομολογίας τουΣτΕ 1929- 1959, σελ. 270). Τοπιοκάτωαπόσπασμααπότημελέτη του Βασιλείου Σκουρή "ΗΑσκησηΑιτήσεωνΑκυρώσεωςαπόΤοίτουςΤόμος Τιμητικός τουΣυμβουλίου της Επικρατείας 1929 -1979, Τόμος 1 σελ.397,είναιχαρακτηριστικό: "Για ναεξετασθεί ο προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως, πρέπει να προκαλεί η(ενδεχόμενη) παράβασηδεσμευτικών διατάξεων βλάβηστα συμφέροντα του αιτούντος· και μάλιστα στασυμφέρονταεκείνα,απόταοποίααντλείοτρίτοςτηνομιμοποίηση για την άσκησηαιτήσεως ακυρώσεως. Αντίθετα δεν ασχολείταιτο Σ.Τ.Ε με(τυχόν) νομικά ελαττώματα της διοικητικής πράξεως, που δενθίγουν με κανένα τρόπο τασυμφέροντα τουτρίτου. Βλέπουμεδηλ.ότιοδικαστήςεπιμένει στην ύπαρξημιαςσχέσε2561 Κωνσταντινίδης, Δ. Κολοκοτρώνην. Δημοκρατίας
(1994)ως μεταξύ του προσβαλλόμενου συμφέροντος καιτουπροβαλ­ λομένουλόγου ακυρώσεως. Η ακύρωσητηςπράξεως μπορείνα στηριχθεί μόνον σε νομικά ελαττώματα, ικανά να βλάψουν πραγματικάταέννομασυμφέροντατουπροσφεύγοντος τρίτου." 5 Στιςυποθέσεις ΙωάννηςΙωάννουκαιΆλλοςν. ΚυπριακήςΔημο­ κρατίας
(1990)3 Α.ΑΛ. 2016 και Επιτροπή Παγκνπριας Ένωσης Ελλήνωνθεολόγωνκαι'Αλλοιν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1994)4 Α.Α.Δ.1992, κρίθηκεπωςοιαιτητέςδενείχανέννομο συμφέρον να προσβάλουν τηνπροαγωγήσεθέσειςπουκατανεμήθηκανσεειδικό- 10 τηταάλλη απότηδικήτους. Επειδήτοθέμαείναι σχετικό παράτο ότι αφορούσε σε κατανομήπου έγινε δυνάμει των διατάξεων του άρθρου35ΓτουΝόμου,θαπρέπει,ίσως,νααιτιολογήσω περαιτέρω τηνκατάληξηστην οποίαέχωαχθεί. 15 Μεδοσμένη τηνκατανομή,αναμφιβόλωςδενθαυπήρχε έννομο συμφέρονγιατηναμφισβήτησητουκύρουςπροαγωγώνσεθέσηπου κατανεμήθηκεσεάλλη ειδικότητα,αφούουδέποτεοαιτητήςθα μπο­ ρούσενα την καταλάβει. Δεν είναι όμως απρόσβλητη ηίδιαη κα­ τανομή των ειδικοτήτων αλλά είναι και αυτήαναθεωρήσιμη. Κα- 20 τανομή περισσότερων θέσεων σε ορισμένη ειδικότητα περιορίζει την προσδοκίαδιορισμού ή προαγωγήςσε άλλη. Έπεταιπωςπρο­ σοντούχος ορισμένης ειδικότητας μπορεί νααμφισβητήσει τηνομι­ μότητα της κατανομής· εφόσον δεαυτήσυνιστά, όπωςκρίθηκε στη δεύτερη απότις πιο πάνωυποθέσεις, μέρος της σύνθετης διοικητι- 25 κήςενέργειας πουαπέληξεστιςπροαγωγές, νομίζωπωςέλλειψηεν­ νόμουσυμφέροντος έχουμε στηνπερίπτωσηπροσβολής τουκύρους τηςπροαγωγήςσεθέση πουκατανεμήθηκεστην ειδικότηταπουέχει καιο απ;ητήςκαιόχι στηναντίστροφηπερίπτωση. Η ακύρωσητου διορισμού ήτηςπροαγωγήςσεθέσητης ίδιαςειδικότηταςγιατέτοιο 30 λόγοθαήτανανηνομικήπροςτοέννομο συμφέρον τουαιτητήπου μπορεί να συνίσταται στην αύξησητων θέσεων της δικής του ειδι­ κότητας. Ως προςαυτή τηνέκφανση, οαιτητήςσυμπλέειμετοδιο­ ρισθέντα ήτον προαχθένταπουέχειτηδικήτουειδικότητα καιδεν είναινοητό νατον αντιμάχεται. 35 Εν πάση περιπτώσει θα έκρινα το επιχείρημα της αιτήτριας εσφαλμένο. Ηεισήγησητης αιτήτριαςθέλει την αρμόδια αρχήνα έχειζητήσει τηνπλήρωση225 κενών θέσεων γενικά,τις οποίεςεπο­ μένως, θαέπρεπε ναπληρώσει κατάτο δοκούνηΕΕΥ. Η πρόταση 40 της αρμόδιας αρχήςπρέπει ναδιαβαστεί ως σύνολο. Προτάθηκεη πλήρωση των συγκεκριμένων Θέσεων όπως αυτές εξειδικεύθηκαν. Εμπεριέχει τοάρθρο 14εξουσία γιατέτοιαεξειδίκευσηπουσυνάδει μετηδομήτου Νόμουκαιειδικά μετηνύπαρξηπινάκων διοριστέ2562 4 Α.Α.Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. ων κατά ειδικότητα και την υποχρέωση διορισμού κατάτη σειρά προτεραιότηταςτωνυποψηφίωνσ' αυτούς. Τοάρθρο35Γδεναναι­ ρεί αυτήτηνπραγματικότητα. Ωςσυνέπεια τηςρύθμισης γιαπροα­ γωγές κατάειδικότητα,ειδικά στηθέσηΒοηθού Διευθυντή Σχολεία 5 ων Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης και Τεχνικής Εκπαίδευσης,ακο­ λούθησεηδιάταξη σύμφωνα μετηνοποία"ηκατανομή των θέσεων στις διάφορεςειδικότητες όπως επίσης καιοκαθορισμός των ειδι­ κοτήτων θαγίνεται απότηναρμόδιααρχή κατάτοχρόνο που υπο­ βάλλεται η πρότασηγιαπλήρωση των θέσεων, ανάλογα μετιςανά10 γκεςτηςυπηρεσίας". Στόχοςείναιόχι τόσοηδήλωση του αυτονόη­ τουαλλάοπροσδιορισμός πωςη κατανομήθαγίνεται,ανάλογαμε τιςανάγκεςτηςυπηρεσίας,κατάτοχρόνο πουυποβάλλεται η πρό­ τασηγιαπλήρωση των θέσεων. Οτρόποςδιατύπωσηςπουεπελέγη [βλ.επίσης τοάρθρο35Δ
(2)] δενείναι άσχετοςκαιπροςτο γεγονός 15 ότι, όπως προνοεί τοάρθρο 35Δ
(1),ηκατανομή των θέσεων των Βοηθών Διευθυντών μεταξύ της Μέσης Γενικής Εκπαίδευσης και Τεχνικής Εκπαίδευσης θαγίνεται από τον Προϋπολογισμό. 20 Ηαιτήτριαυπέβαλεαίτησηγιαεγγραφήστους πίνακες διοριστέωνστις 8Μαΐου 1990. Ενεγράφηως360ή στησειρά μεπρώτοκρι­ τήριοτοέτος υποβολής τηςαίτησηςτης, κατάτις διατάξειςτουάρ­ θρου28Β
(7). Οτελευταίος απότους ισχυρισμούς τηςσυσχετίστηκε μετις τροποποιήσεις του Νόμου ως προς τακριτήρια γιακαθορι­ σμό τηςσειράς προτεραιότητας στους πίνακες διοριστέων. 25 Οι πίνακες διοριστέων που καταρτίστηκαν δυνάμει τωνΠερί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών(ΔιδακτικόνΠροσωπικόν) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαίκαισυναφήθέματα) Κανο­ νισμών του 1972 (Κ.Δ.Π.205/72) κρίθηκανστην υπόθεση Sawa ν. 30 Republic
(1986)3C.L.R. 445 ωςultravires. Οιδιορισμοί πουπραγ­ ματοποιήθηκαν πάνω στη βάση της σειράς των πινάκων εκείνων, ακυρώθηκαν ως παράνομοι. Ακυρώθηκαν επίσης ως παράνομοι διορισμοί πουέγιναν στησυνέχεια μεβάση κριτήριαόμοια μεεκεί­ να των Κανονισμών. [Βλ. Papakyriakou v. Republic
(1988)3 35 C.L.R. 593, 601. Οτροποποιητικός Νόμος 180/87 ρύθμισε το ζήτη­ μα,πρωτογενώς πλέον. Βρίσκεται στοεπίκεντρο τηςεισήγησης της αιτήτριαςτοάρθρο28Β
(1)και
(2)τοοποίοκαιπαραθέτω. 40 "28Β.
(1)Οιπίνακεςδιοριστέων συντάσσονται με σειρά προτεραιότητας,η οποίακαθορίζεταισταεπόμεναεδάφια.
(2)Αναφορικά μευποψηφίουςοιοποίοι υπέβαλαναίτησησύμ­ φωναμε το εδάφιο
(3)του άρθρου28Ακαιοιοποίοι περιλαμ­ βάνονταισεπίνακεςδιοριστέων πουσυντάχθηκαν σύμφωναμε 2563 Κωνσταντινίδης, Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας
(1994)τουςΚανονισμούς πουίσχυανωςτηνέναρξητης ισχύοςτουάρ­ θρουαυτού, ησειρά προτεραιότηταςκαθορίζεταιπρώτααπο το έτος απόκτησηςτουπρώτουτίτλου σπουδών." Με τον τροποποιητικό Νόμο245/87το δεύτερο από ταπιο πάνω εδάφιααντικαταστάθηκεμετο ακόλουθο: 5 "Η σειοά προτεραιότητας καθορίζεταιπρώτααπότο έτος από­ κτησης τουπρώτουτίτλου σπουδών". 10 Ηεισήγηση τηςαιτήτριαςμπορεί νασυνοψισθείως εξής: 1. Οιπίνακεςδιοριστέων πουκαταρτίστηκανδυνάμειτηςΚΔΠ 205/72στους οποίους αναφέρεταιο Νόμος 180/87 ήταν ανύ­ παρκτοι αφούοι κανονισμοί εκείνοικρίθηκανως vltravires 15 και,επομένως, έπασχενομικάκαιπαραβίαζετο δεδικασμένο ηθεώρηση τους από τοάρθρο28(B)
(2)τουπιοπάνω Νόμου ως στοιχείου ή ως κριτηρίουγιακαθορισμό τηςσειράς στους πίνακεςδιοριστέων πουθα καταρτίζονταν. 20
  1. Μετο Ν.245/87 αφαιρέθηκετο στοιχείο τηςπαρανομίας και τηςπαράκαμψηςτουδικαστικούδεδικασμένου αφούκαθορί­ ζεταιωςπρώτοκριτήριοτοέτοςαπόκτησηςτουπρώτουτίτ­ λου σπουδών,αλλάη κατάταξητης αιτήτριαςστους πίνακες διοριστέων εξακολουθεί να πάσχει, όπως και οι πίνακες, 25 επειδή (α)δεν επαναπροκηρύχθηκαν οι θέσεις μετά τη θέσπιση του Νόμου245/87 όπωςείχεγίνει μετάτη θέσπιση τουΝόμου 180/87, (β)με τις μεταβατικές διατάξεις του Νόμου 245/87 διατηρή­ θηκανισχυρές οιαιτήσειςτωνυποψηφίωνπουέγιναν τον Αύγουστοτου 1987 μεβάση "τις νομικάπάσχουσες"πρό­ νοιες του Ν. 180/87και (γ)ο Νόμος 245/87 δεν προέβλεψε κάποιο μεταβατικόδικαί­ ωμαόσων δεν είχανυποβάλειαίτησημετάτηθέσπιοητου Νόμου 180/
  2. Η ίδιααπέφυγεναυποβάλειτέτοιααίτηση τότε γιατί έκρινε πως ήτανπαράνομηηανάμειξητων πι- 40 νάκων πουκαταρτίστηκανδυνάμειτις ΚΔΠ205/
  4. Εν πάσηπεριπτώσει, ενόψεικαιτης υπόθεσης Sawa (ανω­ τέρω) ηημερομηνία υποβολής τουπτυχίου δεν μπορεί ναεί2564 30 35 4 Α.Α.Δ- Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης,Δ. ναι τοαποφασιστικόήέστωβαρύνονστοιχείο επιλογήςγια­ τίηαξιοκρατίαδενεξαρτάταιαπότοχρόνουποβολήςτηςαί­ τησης. 5 Οικαθ'ωνηαίτησηαρνούνταιτον ισχυρισμό πωςοινέοι πίνα­ κεςβασίζονταιστην ΚΔΠ205/
  5. ΕισηγούνταιπωςOLνέοιπίνακες διοριστέων συντάχθηκανμεβάσητηνέα νομοθεσία καιότιη τρο­ ποποίησητουΝόμουβρισκόταν σεπλήρησυμμόρφωση μετο δεδι­ κασμένο στηνυπόθεσηSawa. Αποδίδουν τησειράστην οποίατο10 ποθετήθηκεηαιτήτρια στηνπαράλειψητηςναυποβάλειαίτησηγια εγγραφήακόμακαιμέσαστηνπροθεσμίαπουέταξεοΝόμος245/
  6. 15 20 25 30 35 40 Οι ισχυρισμοί της αιτήτριαςείναι αβάσιμοιπρώταγιατοθεμελειακό λόγοπωςδεν μπορεί ούτε να ελέγχεται ησοφία ήησκοπιμότητατουΝόμουούτενατίθεταιζήτημα"νομικάπάσχουσας"διά­ ταξης του χωρίς αμφισβήτηση της συνταγματικότητας του.Η εμπλοκήστησυζήτησητηςυπόθεσης Sawa,παραγνωρίζειτογεγο­ νόςπωςεδώδενμιλούμεπλέονγιαδευτερογενήνομοθεσίααλλάγια νόμο πουψηφίστηκε απότηΒουλή τωνΑντιπροσώπων. Στο βαθμόπουηαναφοράσεπαραβίασητουδικαστικούδεδικασμένουθα μπορούσε ναθεωρηθεί ότι εγείρει ζήτημααντισυνταγματικότητας με την έννοια είτε τηςπαραβίασηςτηςαρχής τηςδιάκρισηςτων εξουσιών είτετουΑρθρου 146 του Συντάγματοςπουκατοχυρώνει τοδικαίωματηςατομικήςπροσφυγής(βλ.συναφώςΣυμβούλιοΕγγραφήςΑρχιτεκτόνωνκαιΠολιτικώνΜηχανικών ν.Ανδρέα Κων­ σταντίνου
(1994)3Α.Α.Δ.453),ηαπλή απάντησηβρίσκεται στογε­ γονός ότιηυπόθεση Sawa δεν αφορούσε στην ίδιατην αιτήτρια. Δενήτανη ίδιαδιάδικοςτότεκαιηυπόθεσηSawa δενείχεωςαντι­ κείμενο διοικητικήπράξη που,αυτή καθ' εαυτήν, τηνεπηρέαζε.Το πιοκάτω απόσπασμααπότημελέτητου Πρόδρομου Δαγτόγλου, Κρίσιμο καθεστώςκατάτηνσυμμόρφωσητηςΔιοικήσεως στιςαπο­ φάσεις ΣτΕ,Τόμος Τιμητικός του Σ.τ.Ε, 1929- 1970,Τόμος 1, σελ. 580, είναι σχετικό: 'Το ΣυμβούλιοτηςΕπικρατείαςπροχωρεί μάλισταπιοπέρα,αν τονομοθετικό καθεστώς μετεβλήθη μετάτηνέκδοσητης ακυρω­ τικήςαποφάσεως. Ενώπαγίωςδέχεταιότιονομοθέτης δενδι­ καιούται να ισχυροποιήσει πράξεις ακυρωθείσες ήδηαπό το ΣυμβούλιοτηςΕπικρατείαςκαιναεπεμβαίνειμεαυτόντοντρόποσεατομικέςπεριπτώσεις πουεκρίθησαναπότοΑνώτατο Δι­ οικητικόΔικαστήριο,τονίζει όμωςσυγχρόνως ότιηδύναμητου δεδικασμένουδενφθάνειωςτοσημείοναανακόπτειγιατο μέλ­ λον τηναρμοδιότητατηςνομοθετικής εξουσίας ναπροβαίνει σε νέεςρυθμίσεις μεδιατάξειςγενικής ισχύος. 2565 Κωνσταντινίοης, Δ. Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας
(1994)ΤοΣυμβούλιο της Επικρατείαςδέχεται μάλισταότι ο νομοθέτης δενκωλύεται απότηνακυρωτικήαπόφασηναθεσπίσει νέεςδια­ τάξεις απόεκείνεςτων οποίωνη παραβίασηοδήγησε στηνακύ­ ρωσητηςπροσβληθείσης πράξεως καιπουναεπιτρέπουν ή και ναεπιβάλλουντηνέκδοσηδιοικητικήςπράξεωςπαρόμοιαςπρος τηνακυρωθείσα. 5 Επομένως,δέχεταιτοΣυμβούλιοτης Επικρατείας,ητοιαύτηεπί τηβάσειτωννέων τούτωννομοθετικών διατάξεωνέκδοσις νέας διοικητικής πράξεως,ωςη προσβαλλομένη, έστωκαιτουαυτού 10 περιεχομένου προς την ακυρωθείσαν, ούτε εις τας περίδιακρί­ σεως των εξουσιών συνταγματικός διατάξεις προσκρούει ούτε θίγει τα αμετακλήτως δια διοικητικής αποφάσεως κριθεντα.... Διότι δενπρόκειταιενπροκειμένω αναβίωσιςτων ακυρωθεισών διοικητικών πράξεων,αλλ' έκδοσις νέας,ισχυούσης διατο μέλ- 15 λον,διοικητικής πράξεως επίτηβάσειτουνέου,.,.νομικού καθε­ στώτος". Ανεξάρτητα απόταπιοπάνω,νομίζωπωςείναιανυπόστατοκαι το υπόβαθροτου συλλογισμού της αιτήτριας.Είναι λανθασμένη η 20 αντίληψη πως ο Ν. 180/87 εισάγει τους παλαιούςπίνακεςωςστοι­ χείο ήως κριτήριο για το καθορισμό της σειράς. Ο Νόμος εκείνος θέλησετηνεισαγωγή δυοδιαφορετικώνκριτηρίων. Τοπρώτο προ­ έκυπτεαπό τοάρθρο28Β καιείναι το έτος απόκτησηςτουπρώτου τίτλου σπουδών. Αυτό το κριτήριο δεν χρησιμοποιήθηκε ως δια- 25 χρονικό. Θα αφορούσε μόνο σε ορισμένους υποψηφίους. Αυτοί ανήκανσε δυοκατηγορίες. Στηνπρώτηκατηγορίαενέπιπτανόσοι "περιλαμβάνονται σε πίνακες διοριστέων που συντάχθηκαν σύμ­ φωνα με τους κανονισμούς που ίσχυαν ως την έναρξη της ισχύος τουάρθρουαυτού" Διαφωνώ μετηνάποψη πως μεαυτότοντρό- 30 ποανάχθηκεη σειράστουςπίνακεςεκείνους σεστοιχείο ήκριτήριο. Το κριτήριο το έθεσεο ίδιος ο Νόμος. Η αναφοράστους πίνακες ήταν απλώς μέθοδος προσδιορισμού των υποψηφίων σε σχέσημε τους οποίους θα εφαρμοζόταν αυτό το κριτήριο. Έχω συναφώς υπόψημουτηναπόφασητηςΟλομέλειας στην υπόθεσηΝέλλη Ψα- 35 ράΚρονίδονκαιΑλλοιν.ΚυπριακήςΔημοκρατίας
(1994)3 Α.ΑΛ. 530. Στηνυπόθεσηεκείνηδιορισμοί ακυρώθηκανκαιλόγωτηςχρη­ σιμοποίησης ωςκριτηρίουτων ίδιων,όπωςπροκύπτει,πινάκων. Η υπόθεση εκείνη, που αφορούσε σε διορισμό δυνάμει του Νόμου 161/85, διακρίνεταιεπειδήεκείη ΕΕΥ, όπωςφαινόταναπότηνίδια 40 την απόφαση της, χρησιμοποίησε τους πίνακες ως βάση για τον προσδιορισμό τωνυποψηφίωνκαιεπίσηςωςουσιώδες στοιχείογια τηλήψη τηςαπόφασης. 2566 4 Α.Α~Δ. 5 Κολοκοτρώνην.Δημοκρατίας Κωνσταντινίδης, Δ. Στηδεύτερη κατηγορία ενέπιπταν,πάντακατάτο Νόμο180/87 [βλ.άρθρο28Β
(5)],όσοιθαυπέβαλλαν αίτησηγιαεγγραφήδυνάμει τουάρθρου28Α
(3)καιδενπεριλαμβάνονταν στους πίνακες στους οποίους αναφέρεταιτοάρθρο28Β
(2). Αυτοίόμως,θαακολούθουσαν εκείνους πουπεριλαμβάνονταν στους πίνακες. Πρέπει ναση­ μειωθεί πως κατάτο άρθρο28Α οι κενές θέσειςθα δημοσιεύονταν καιοι αιτήσειςγιαεγγραφή στον πίνακαδιοριστέων πουθακαταρ­ τιζότανδυνάμει τουΝόμουπλέον, θαέπρεπεναυποβληθούν εντός 15ημερών από τη δημοσίευση. 10 Τοδεύτερο κριτήριο θαήταν,όπως το αντιλαμβάνομαι,τοδια­ χρονικό. Σύμφωναμετοάρθρο28Β
(6), τοΣεπτέμβριοκάθεχρόνου η Επιτροπή θα αναθεωρούσε και θα συμπλήρωνε τους πίνακες. Μας ενδιαφέρει εδώ ησυμπλήρωση. Οι πίνακες θα συμπληρώνο15 νταν μετουςυποψήφιους πουθααποτείνονταν μεαίτησητουςγια εγγραφή. Σεσχέση μεαυτούςτουςυποψηφίους τοπρώτο κριτήριο γιατονκαθορισμότηςσειράς προτεραιότηταςθαήταντρέτοςυπο­ βολής τηςαίτησης γιαεγγραφή. 20 ΟΝόμος245/87 δενδιαφοροποίησε τακριτήριακαι,μεδυομό­ νοδιαφορέςστις οποίες θααναφερθώ,διατήρησετηνπροϊσχύσασα ρύθμιση. Μετσάρθρο28 Β
(2)εισάγεταιωςπρώτοκριτήριοτοέτος απόκτησηςτουπρώτουτίτλου σπουδών. Καταργήθηκανταεδάφια 3και5τρυ ίδιρυάρθρουόπως τοθέσπισε οΝ. 180/87 αλλάεξακο25 λουθεί να μήν είναι αυτό το κριτήριο που θα εφαρμόζεται για το μέλλον. Η σημασία του περιορίζεται έτσι ώστε να αφορά στους υποψήφιους πουθαπεριλαμβάνονταν στους πίνακες πουθαέπρε­ πε να συνταχθούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1987 και στη συνέχεια στους πίνακες όπως θασυμπληρώνονταν τον Αύγουστοτου 1988. 30 Αυτά,ως εκτων μεταβατικώνδιατάξεωντουΝόμου245/87καιτου άρθρου6 του ίδιου Νόμου που πρόσδωσε στο άρθρο28Β
(2)ανα­ δρομική ισχύ από τις 31 Ιουλίου 1987. Εκείνο πουεπέφερεοΝόμος245/87καιείναι εδώπουεντοπίζε35 ταιοσκοπός τωννέων ρυθμίσεων πουεισήξε, είναιη άρσητηςδιά­ κρισης μεταξύ των υποψηφίων που υπέβαλαν αίτηση δυνάμει του άρθρου28Α μετάτηδημοσίευση των κενών θέσεων πουακολούθη­ σετηθέσπισητουΝόμου180/87ανάλογαμετοανπεριλαμβάνονταν ήόχι στους παλαιούςπίνακεςδιοριστέων. Όσοιείχανυποβάλειαί40 τησημέχρι καιτης 31 Αυγούστου 1987, τοποθετούνται πλέον στην ίδια μοίραανεξάρτητααπό το ανπεριλαμβάνοντανήμηστους πα­ λαιούςπίνακες.Αλλάεκείνο πουευθέωςαφοράστηναιτήτριαείναι ημεταβατικήδιάταξη τουάρθρου 3του Ν.245/87 σύμφωνα μετην οποία,ανεξάρτητααπό τις πρόνοιες τουάρθρου28Β
(7)2567 Κωνσταντινίδης,Δ. Κολοκοτρώνη ν.Δημοκρατίας
(1994)"η οειοάπροτεραιότηταςτωνυποψηφίωνκατάτη συμπλήρωση τωνπινάκωνδιοριστέων πουθαγίνειτονΑύγουστοτου 1988θα καθορίζεταισύμφωναμετιςδιατάξειςτωνεδαφίων
(2)μέχρι
(4)τουάρθρου28Β τουβασικούΝόμουωςτρύτοτροποποιήθηκεμε τοΝόμοαυτό." Από εκεί καιπέρα, δηλαδήκατάτη συμπλήρωση των πινάκων διοριστέων πουθαγίνονταν από τον Αύγουστο 1989,καιπάλιν ισχύειωςπρώτοκριτήριο,τοέτοςυποβολήςτηςαίτησηςγιαεγγρα­ φή,σύμφωναμετσάρθρο28Β
(7)(α),όπωςαναριθμήθηκε. 5 10 Η αιτήτριαδενυπέβαλε αίτηση μέχρι την31Αυγούστου1987. Λέγειπωςδεντοέκαμεγιατίέκρινε ότιοΝόμοςέπασχε αφού δια­ τηρούσε ως κριτήριο τους παλαιούς καταλόγους διοριστέων. Αν πράγματιη αιτήτριαδενυπέβαλεαίτησηγιαεγγραφήεπειδήέκρινε 15 ως "πάσχουσες" τιςνομοθετικές ρυθμίσεις πολύ κακά έκαμε. Όχι απλώςγιατίδεννομίζωότιείναισοφόναενεργείκάποιοςκατάπα­ ραγνώρισητωννομοθετικώνπρονοιώνανάλογαμετοτιοίδιοςVPμίζει ότιείναιτονομικά ορθόαλλάκαιγιατί είναι λάθοςηαντίλη­ ψηπωςδενείχεδικαίωμαδυνάμειτουΝ.245/87ναδιεκδικήσει και 20 ναπετύχειεγγραφήστουςπίνακεςδιοριστέων μεπρώτοκριτήριοτρ έτος απόκτησης του πρώτουτίτλου σπουδών της. Τοέχωήδη ση­ μειώσει αλλά ίσως πρέπει να το εξειδικεύσω ακόμα περισσότερο. Είναιρητήη πρόνοιαστη μεταβατική διάταξητουάρθρου5
(3)τρυ Νόμου 245/87πωςτοκριτήριο τουέτρυς απόκτησης τουπρώτου 25 τίτλου σπουδώνθαεφαρμοζότανκαικατάτησυμπλήρωση τωνπι­ νάκωνπουέγινετονΑύγουστο 1988. Ανηαιτήτριαυπέβαλλετην αίτησητηςμέχρι τις31 Μαΐου 1988[βλ.σχετικά τοάρθρο28Β
(5)], θα εγγραφόταν με βάση το έτος απόκτησης του πρώτου τίτλου σπουδώντης. 30 Για όλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι απορρίπτεταιμεέξοδα. Ηπροσβαλλόμενηαπόφαση επικυρώνεται. Τα έξοδα ναυπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή γιαναεγκρι­ θούναπότοΔικαστήριο. Η προσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 2568 35

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.