4Α.Α.Δ. 30Δεκεμβρίου, 1994 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 727/93) 5 10 15 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Ποοαγωγές — Συστάσεις — Εμπιστευτικές Εκ θέσεις — Σύσταση αξιολογούντος &ιτουργον για προαγωγή υπαλλή λου — Α νέγινε για λόγους επικείμενης αφυπηρέτησής του αποτελεί κα τάχρηση εξουσίας—Ούτως ήάλλως δεν θα επιδρούσε στη νομιμότητα της επίδικης απόφασης της Ε.Δ.Υ η οποία δεν προέβη στην προαγωγή για τέτοιο λόγο. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Σύσταση Προϊσταμένου — Ιδιαί τερο στοιχείο κρίσης — Απαιτείται ειδική αιτιολογία για απόκλιση από τη σύσταση αυτή. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις — Αιτιολόγηση — Η γνώση τον Γενικού Διευθυντή για την αξία των υποψηφίων αποτελεί πρωτογενή πηγή γνώσης για τηδιαμόρφωση των συστάσεων του — Ο Διευθυντής σε μοναδική θέση να αξιολογήσει τις ανάγκες της υπηρε σίας και σε σχέση με αυτές να προβεί στις συστάσεις του. Ο αιτητής προσέβαλετηναπόφασητης Ε.Δ.Υ ναπροάγει,στηθέση Λειτουργού Αρχείων και Επικοινωνιών 1ης Τάξης στο Υπουργείο Εξωτερικώντο ενδιαφερόμενομέροςαντίτουιδίου. Ο αιτητήςισχυρίστηκε πωςηενέργεια τουαξιολογούντοςλειτουρ γού να προβεί σε ευμενή σχόλια για το ενδιαφερόμενομέρος,προτεί νοντας την προαγωγήτου στις εμπιστευτικές εκθέσεις του ενδιαφερό- • 2569 Παπαντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1994)μενούμέρουςγιατο 1989και 1990,καταχράστηκετηνεξουσίαπουτου παρέχεταιγιααξιολόγηση.Οαιτητήςισχυρίστηκε επίσηςπλάνηπερίτα πράγματααναφορικά μεταπροσόντακαιτην αρχαιότητα τουκαθώς και έλλειψηαιτιολόγησης τόσο της σύστασης του Διευθυντή όσο και τηςαπόφασηςτηςΕ.Δ.Υ. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι σεότι:
- Ησύσταση πουπεριέχεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις γι*αναβάθ- 10 μίσητης θέσης του ενδιαφερόμενου μέρους ήτην προαγωγή του, αποτελείαπόρροιατηςαξιολόγησηςτωνυπηρεσιώντουκαιόχισύ στασηγιατηνπροαγωγήτουλόγω επικείμενης αφΐπτηρέτησήςτου. Τασχόλιατουαξιολογούντοςλειτουργούεντάσσονταισταπλαίσια τηςαξιολόγησης υπαλλήλων. Σύστασηγιατηνπροαγωγήυπαλλή- 15 λου λόγω επικείμενης αφυπηρέτησης θα συνιστούσε κατάχρηση εξουσίαςδεδομένουότιοπαράγονταςαυτόςδεναποτελεί στοιχείο κρίσης γιατηνπροαγωγήυπαλλήλων βάσειτουνόμου (αξία, προ σόντα,αρχαιότητα). Αλλάκαιτέτοιοχαρακτήραναείχεησύσταση του αξιολογούντος λειτουργού σ' αυτήτην περίπτωση,δε θαείχε 20 οποιεσδήποτε επιπτώσεις στηληφθείσααπόφασηεφόσοδενυπάρ χει τίποτε πουνα υποδηλώνει ότι η ΕΔΥ προέβηστην προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους λόγω της επικείμενης αφυπηρέτησής του. Αντίθετα,ηαξιολόγησητουαιτητήκαιτουενδιαφερόμενουμέ ρους περιορίζεται,σ' ό,τι αφοράτις εμπιστευτικές εκθέσεις, όπως 25 συνάγεται απότο κείμενο της απόφασης, στους προδιαγεγραμμέ νουςτομείςαξιολόγησης τωνδημοσίων υπαλλήλων.
- Η σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος συνιστά ιδιαίτερο στοιχείο κρίσης πουάπτεταιτης αξίαςτων υποψηφίων,τόσο ση- 30 μαντικούώστεαπόκλισηαπόαυτό(τησύσταση) ναεπιβάλλει την παροχήειδικήςαιτιολογίαςαπότοδιορίζονσώμα.
- Οι ισχυρισμοί τουαιτητήότι ηΕΔΥ παραπλανήθηκεωςπροςτην αρχαιότητα ή τα προσόντα ή και την αξίατου,στερούνται ερεί- 35 σματος. Συνάγεταιαπότηνκρινόμενηδιοικητικήαπόφασηότιλή φθηκανυπόψηόλαταουσιώδηστοιχείαπουαφορούσαντόσοτον αιτητήόσο καιτο ενδιαφερόμενο μέρος. Η αιτιολογίαπου παρέ χεταιγιατηνεπιλογήτουενδιαφερόμενουμέρουςδενκρίνεταιατε λήςήπλημμελήςσεοποιοδήποτεσημείο. Εκείνοπουπροκύπτειεί- 40 ναιότι ταστοιχεία πουέτεινανναδιαμορφώσουντις εκατέρωθεν διεκδικήσεις γιαπροαγωγή,άφηνανανοικτότοενδεχόμενο επιλο γής του ενδιαφερόμενου μέρους στο πλαίσιο άσκησηςτης διακρι τικήςευχέρειας της ΕΔΥ. 2570 5 4 ΑΛΛ. 5 Παπαντωνίου ν. Δημοκρατίας
- Ηεισήγησηότι ηαιτιολόγησητηςσύστασηςτουΓενικού Διευθυντή είναι ατελής ήότι ηαιτιολόγηση τηςαπόφασηςαπότην ΕΔΥ πά σχει,κρίνεταιανεδαφική. Η γνώσητου ΓενικούΔιευθυντή γιατην αξία των υποψηφίων αποτελεί, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, πρωτογενήπηγήγνώσης γιατηδιαμόρφωσητων συστάσεων του. ΟΔιευθυντής είναι,όπωςέχει αναγνωρισθεί,σεμοναδικήθέσηνα προβεί σ' εκτίμηση των λειτουργικών αναγκώντηςυπηρεσίαςκαι σε σχέσημε αυτές ναυποβάλει συστάσεις για την καλύτερηπλή ρωσητους. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 Kalaitzis&ο.v. Republic
(1984)3C.L.R. 839, Spanos v.Republic
(1985)3C.L.R. 1826, Ζαχαρία v. Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 858, 20 Αδαμίόηςκ.ά. v.EA.Y.
(1992)4AAA. 528, ΣιάμποςκΛ. v.ΕΔΥ.
(1992)4AAA 1759. ' 25 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ'α/νηαίτηση με την οποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Ανώτερου Λει τουργού Αρχείων και Επικοινωνιών, αντί τουαιτητή. 30 Κ. Λοΐζον, για τον Αιτητή. Ε. Νικολαΐδον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 35 Cur. adv.vult. 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ο αιτητής,Λειτουργός Αρχείων και Επικοινωνιών 1ης Τάξης στο Υπουργείο των Εξωτερικών, προσβάλλει την απόφάσηγιατηνπροαγωγήτου ενδιαφεοόμενου μέρους στηΘέσηΑνώ τερου Λειτουργού Αρχείων και Επικοινωνιών που λήφθηκε στις 73.1993μεισχύαπό 15.6.1993.Επρόκειτογιαθέσηπροαγωγής στην οποία,τόσο ο αιτητής,όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος, ομοβάθμιOL στην υπηρεσία του Αρχείου του Υπουργείου των Εξωτερικών, 2571 Πιχής,Δ. Παπαντωνίου ν.Δημοκρατίας
(1994)ήτανυποψήφιοιγιαπροαγωγή. Οιλόγοιγιατουςοποίουςπροσβάλλεταιηαπόφασηείναι,σεσύ νοψη,οιεξής: 5 (α)Κατάχρηση εξουσίας: Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ο αξιόλογων λειτουργός καταχράστηκετην εξουσία που του παρέχεται.για αξιολόγησητωνυφισταμένωντου,μετασχόλια σταοποία προ έβηστις εμπιστευτικές εκθέσειςτουενδιαφεοόμενουμέρουςγια ταέτη 1989 και
- Στηναγόρευσητουαιτητήπροβάλλεταιο 10 ισχυρισμός ότιτασχόλιααυτάισοδυναμούνμεεισήγησηγιατην προαγωγήτου ενδιαφερόμενουμέρουςγιατο λόγοότι επίκειτο ηαφυπηρέτησήτου. Τοθέμαδεν είναι τόσο απλόόπωςτέθηκε απότοναιτητή. Στηνεμπιστευτικήέκθεσητου 1990επισημαίνε ταιότιτοενδιαφερόμενομέροςεκτελούσεγιαπολλάχρόνιακαι 15 καθήκοντα άλλα απόεκείνατηςθέσης του,συγκεκριμένα,εκτε λούσεπροξενικάκαιναυτιλιακάκαθήκοντακαιότιγιατολόγο αυτόεδικαιολογείτο είτεηαναβάθμισητηςθέσηςπουκατείχεή ηπροαγωγή του. Η επικείμενηαφυπηρέτησήτουαναφέρεταισε σχέσημετηνπικρίαπουδιακατείχετοενδιαφερόμενομέροςγια 20 το γεγονός ότι παρέμεινε στην ίδιαθέσηγιαπολλά χρόνιακαι ότι θεωρούσε την αφτίπηρέτησήτου χωρίς περαιτέρω ανέλιξη στηνυπηρεσία, άδικη. Καιστην έκθεσητου 1989 γίνονταιανά λογα σχόλια καισυστήνεται ηαναβάθμισητηςθέσης ήη προα γωγή του. Ησύσταση πουπεριέχεται στις εμπιστευτικές εκθέ- 25 σειςγιααναβάθμισητηςθέσηςτουενδιαφερόμενουμέρουςήτην προαγωγήτου,αποτελείαπόρροιατηςαξιολόγησης των υπηρε σιών τουκαιόχισύστασηγιατηνπροαγωγήτουλόγωεπικείμε νηςαφυπηρέτησήςτου. Τασχόλια τουαξιολογούντος λειτουρ γούεντάσσονταισταπλαίσιατηςαξιολόγησης υπαλλήλων. Σύ- 30 στάσηγιατηνπροαγωγήυπαλλήλουλόγωεπικείμενηςαφυπηρέτησης θασυνιστούσε κατάχρησηεξουσίας δεδομένου ότι ο πα ράγονταςαυτόςδεναποτελείστοιχείοκρίσηςγιατηνπροαγωγή υπαλλήλωνβάσειτουνόμου(αξία,προσόντα,αρχαιότητα). Αλ λάκαιτέτοιο χαρακτήραναείχεησύστασητουαξιολογούντος 35 λειτουργού σ' αυτήτηνπερίπτωση,δεθαείχεοποιεσδήποτεεπι πτώσεις στη ληφθείσααπόφασηεφόσοδενυπάρχειτίποτεπου να υποδηλώνει ότι ηΕΔΥ προέβηστην προαγωγήτου ενδιαφε ρόμενουμέρουςλόγωτηςεπικείμενηςαφυπηρέτησής του. Αντί θετα,ηαξιολόγηση τουαιτητήκαι του ενδιαφερόμενου μέρους 40 περιορίζεται,σ' ό,τιαφοράτιςεμπιστευτικές εκθέσεις,όπωςσυ νάγεται απότο κείμενο της απόφασης,στουςπροδιαγεγραμμέ νουςτομείς αξιολόγησης τωνδημοσίωνυπαλλήλων. 2572 4 ΑΛΛ, Παπαντωνίουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. (β)Πλάνηπερίταπράγματα. Η πλάνηπροέκυψε,σύμφωνα μετον αιτητή,απότηνπαραγνώρισητηςαρχαιότητας,τωνπροσόντων καιτηςαποτίμησηςτηςαξίαςτουέξωαπότονενομισμένοπλαί σιο. 5 (γ)ΈλλειψηεπαρκούςαιτιολόγησηςτόσοτηςσύστασηςτουΓενικού Διευθυντή,όσοκαιτηςαπόφασηςτης ΕΔΥ. Ο Γενικός Διευθυντής προέβηστηναξιολόγηση τωνυποψηφίων 10 υπότοφωςτωνυπηρεσιακών τους στοιχείων καιτηςπροσωπικής γνώσης για την αξία,την προσφοράκαι τις δυνατότητες τουςγια την εκπλήρωση των καθηκόντωντηςνέαςθέσης. Επεσήμανε ότι ο αιτητής υπερείχε οριακά σε αρχαιότητα του ενδιαφερόμενου μέ ρους. Η υπεροχήπροκύπτειαπότογεγονός ότι στηθέσητου Λει15 τουργούΑρχείωνκαι Επικοινωνιών2ηςτάξηςοαιτητήςδιορίστη κε στις 10.7.1981 ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος στις 15.10.
- ΕπρόκειτογιατονπρώτοδιορισμότουαιτητήστηΔημοσίαΥπηρε σία. Αντίθετα, το ενδιαφερόμενο μέρος προσλήφθηκε το 1963 κι έκτοτευπηρετείστηΔημόσια Υπηρεσία. ΟΓενικός Διευθυντής επί20 σηςδιαπίστωσεότιηαξιολόγηση τωνδυομερών,όπωςαυτή κατοπτρίζεταιστις εμπιστευτικές εκθέσεις,ήτανπερίπουσταίδιαεπίπε δα. KaLαυτήη εκτίμηση είναι σεγενικές γραμμές σωστή,εφόσονη γενική βαθμολογίατων δυο μερών ήταν ίση. Ό,τιπρέπει ναδιευ κρινισθεί, είναι ότι γιατα έτη 1987, 1988 και 1989, ο αιτητήςυπε25 ρειχετου ενδιαφερόμενου μέρους στις επί μέρους βαθμολογίες. Ο Γενικός Διευθυντής σύστησε, όπωςαναφέρει,τοενδιαφερόμενομέ ρος καθοδηγούμενος απότατρίακριτήρια πουκαθορίζει ο νόμος ως το γνώμονα για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων για προαγωγή. 30 ΗΕΔΥ εξέτασετουςφακέλουςτωνυποψηφίωνκαι,όπωςσυνά γεται απότο κείμενο της απόφασηςτης,έλαβε υπόψη όλα ταου σιώδηστοιχεία πουέτεινανναδιαφωτίσουνωςπροςτηνκαταλλη λότητα των υποψηφίων για προαγωγή στην επίμαχη θέση. Ανα35 γνωρίζεται ηυπεροχήτου ενδιαφερομένου μέρους σεαρχαιότητα. Εν τούτοις διαπιστώνεται ηυπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους γενικά,ενόψειτηςσύστασης τουΓενικούΔιευθυντήγιατοδιορισμό του. 40 Όπως αναγνωρίζει ηνομολογία, ησύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος συνιστά ιδιαίτερο στοιχείο κρίσης που άπτεταιτης αξίαςτων υποψηφίων,τόσο σημαντικού ώστεαπόκλιση από αυτό (τησύσταση) να επιβάλλει την παροχήειδικής αιτιολογίας απότο διορίζονσώμα. 2573 Πικής, Δ. Παπαντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1994)Οι ισχυρισμοί του αιτητή ότι η ΕΔΥ παραπλανήθηκεως προς τηναρχαιότηταή ταπροσόνταήκαιτηναξία του,στερούνται ερεί σματος. Συνάγεταιαπότηνκρινόμενηδιοικητικήαπόφασηότιλή φθηκανυπόψηόλαταουσιώδηστοιχείαπουαφορούσαντόσοτον αιτητήόσοκαιτοενδιαφερόμενομέρος. Η αιτιολογίαπουπαρέχε- 5 ταιγιατηνεπιλογήτουενδιαφερόμενουμέρουςδενκρίνεταιατελής ήπλημμελής σε οποιοδήποτε σημείο. Εκείνο πουπροκύπτει είναι ότιταστοιχείαπουέτεινανναδιαμορφώσουντιςεκατέρωθενδιεκ δικήσεις για προαγωγή,άφηνανανοικτό το ενδεχόμενο επιλογής του ενδιαφερόμενου μέρους στο πλαίσιο άσκησης της διακριτικής 10 ευχέρειας της ΕΔΥ. Ηεισήγηση ότιηαιτιολόγηση τηςσύστασης τουΓενικούΔιευθυ ντή είναι ατελής ήότι ηαιτιολόγηση της απόφασηςαπότην ΕΔΥ πάσχει, κρίνεται ανεδαφική. Ηγνώση του Γενικού Διευθυντή για 15 τηναξίατωνυποψηφίωναποτελεί,όπωςαναγνωρίζειηνομολογία, πρωτογενήπηγήγνώσηςγιατηδιαμόρφωσητωνσυστάσεων του. Ο Διευθυντής είναι, όπως έχει αναγνωρισθεί, σε μοναδική θέση να προβείσ' εκτίμησητωνλειτουργικών αναγκώντηςυπηρεσίαςκαισε σχέσημε αυτές να υποβάλει συστάσεις για την καλύτερη πλήρωση 20 τους [βλ.μεταξύάλλων,KalaitzisandAnotherv.Republic
(1984)3 C.L.R. 839. Spanos v.Republic
(1985)3C.L.R. 1826. Ζαχαρία v. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 858,Αόαμίδηςκ.ά. v. ΕάΥ
(1992)4 A.AA 528,Σιάμποςκ,ά. ν. ΕάΥ(\992) 4Α.ΑΑ 1759)]. 25 Δεδιαπιστώνεταιλόγος πουναδικαιολογεί επέμβασημετη λη φθείσααπόφαση. Ηπροσφυγήαπορρίπτεται. 30 Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η επίδικηαπόφασηεπικυρώνεται στην ολότητα της,βάσει των διατάξεωντουΑρθρου 146.4(a) τουΣυντάγματος. Η προσφυγή απορρίπτεται χα)ρίς έξοδα. 2574