clr/1994/1994_4_339.pdf

(1)τουΝόμου. 5 10 Μετηνπροσφυγήοαιτηχήςεπεδίωξετηνακύρωσητηςφορολογίας κεφαλαιουχικώνκερδώνπουτουεπιβλήθηκεγιατηδιάθεσηπέντεοι­ κοπέδωντου. Τοβασικόεπιχείρηματουαιτητήήτανότι οι κρίσιμες μεταβιβάσεις συντελέστηκαν, προ της ενάρξεως της ισχύος του περί ΚεφαλαιουχικώνΚερδώνΝόμου(Ν. 52/80). ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσι­ σεότι: 15 1. ΟΔιευθυντής είχε εξουσία από τοΑρθρο 14τουΠερίΚεφαλαι­ ουχικώνΚερδώνΝόμου(Ν.52/80)νακάμειαναθεώρησηγιασκο­ πούς συμπληρωματικής φορολογίας, επανεκτιμώντας τα ίδια στοιχείαπουαποτέλεσαντοέρεισματηςαρχικήςήακόμηκαισε κατάλληληπερίπτωσητηςτελικής φορολογίας. 20 ΟΔιευθυντής διατηρείπάντοτετηνευχέρειακάτωαπότο Αρθρο 9

(1)νασχηματίζειδικήτουγνώμη αναφορικάμετοπροϊόνδιά­ θεσης ιδιοκτησίας,χωρίς να δεσμεύεται απότηνκρίση τουκτη­ ματολογίουήάλληςαρχής. 339 Λαμπασχή ν.Δημοκρατίας 2.

(1994)Η γραμματικήδιατύπωσητου Αρθρου 31 σε συνδυασμό με το σκοπότουΝόμουδενπρέπεινααφήνειαμφιβολίαότιοΔιευθυ­ ντής έχει υποχρέωσηνα αγνοήσει οποιαδήποτεσύμβασηακίνη­ τηςιδιοκτησίαςπουδενείχεπροσαχθείκαιδενκατατέθηκεαντί­ γραφοτηςστογραφείοτουμέχρι την30/9/80.Δεναναγνωρίζεται 5 απότοάρθροείτεάμεσαείτεέμμεσα,ευχέρειαστοΔιευθυντήνα διεξάγει το είδος τηςέρευναςπουεισηγήθηκε ο αιτητής.Αλλω­ στε μια τέτοια αντίκρυσηθααναιρούσε την ουσία των διατάξε­ ωντουΑρθρου 31 καιθα αντιστρατευόταντοσκοπότους. 10 Η απόφασητουΔιευθυντή να απορρίψειτον ισχυρισμό τουαιτητή ότι οι πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν τη ψήφιση του νόμου, επειδήδεν είχε προσαχθείμέχρι τη30/9/80 οποιοδήποτε έγγραφοσύμβασης στογραφείοτου,είναιορθήκαινόμιμη. Κα­ τά συνέπεια ήταν εύλογα επιτρεπτήηαπόφασητου,ενόψει και 15 όλωντωνάλλωνστοιχείων,νακαθορίσειτοχρόνοδιάθεσηςσαν τοχρόνομεταβίβασης. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Γεωργιάδουν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3486, Πετεινού ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 674, 25 Χριστοφή ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 3047, Κυπριακή Εταιρεία ΜεταφορώνΛτδ ν.Δημοκρατίας

(1989)3 ΑΛΛ. 2381, 30 Χ" Κυριάκου ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 1646, Σχονταρης ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ.

1. 35 Προσφυγή. Προσφυγήεναντίοντης απόφασηςτων καθ' α>νηαίτηση μ£την οποία επιβλήθηκε φορολογία κεφαλαιουχικών κερδών στον αιτητήγια 5 οικόπεδα τα οποίαπούλησε στο χωριό Αθηαίνου. 40 Α. Πεχονφάς, για τον Αιτητή. Στ. Ιωσήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων ηαί- 340 4Α.ΑΛ. Λαμπασκήν. Δημοκοατίας τηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Οαιτητήςήτανιδιοκτήτηςχωραφιούστην Αθηαίνου. Τοδιαχώρισε σε5οικόπεδαταοποίαπούλησε. Η άδειαδι­ αίρεσης εκδόθηκεστις 30/7/80καιτοπιστοποιητικό τελικής έγκρι­ σης στις 30/9/
2. Οκαθούηαίτηση 1,Διευθυντής τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων (Διευθυντής),τονφορολόγησε μετο συνο­ λικόποσότων£1.165επιβάλλοντας καιτόκο 9%. Οτόκος άρχισε 10 νατρέχει τρεις μήνες μετάτην ημερομηνία διάθεσης τωνενλόγω ακινήτων[αρθρ.22(καιτώρα 18μετάτηναναρίθμησητουαπότον τροποποιητικόνόμο Ν.135/90τηςβασικήςνομοθεσίας)]. Αντίγρα­ φοτων πέντε χωριστών φορολογιών, πουκοινοποιήθηκαν μεεπι­ στολήτου Διευθυντή ημερ. 7/7/92, επισυνάφθηκαν στηγραπτή έν15 στάσηπουκατέθεσανοικαθώνη αίτηση. Μετον ίδιοτρόπο τέθη­ κανστηδιάθεσητουδικαστηρίουκαιοιαρχικέςφορολογίες καθώς καικάθεάλλο σχετικό μετηνυπόθεσηέγγραφο. 5 Ηυπόθεση του αιτητήείναι ότιπούλησε όλα ταοικόπεδα του 20 πριν να τεθεί σε ισχύ ο περί Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμος (Ν.52/80), δηλαδήπριν τη δημοσίευση του την 1/1/80* και ότιείχε συνάψει μετους αγοραστές γραπτέςσυμφωνίες. Ανπράγματιέτσι έχουν ταπράγματαηδιάθεσητηςπαραπάνωιδιοκτησίαςτουαιτη­ τήδενυπόκειται στηφορολογία κεφαλαιουχικών κερδών. Γιαυτό 25 καιπροσέφυγε μεαίτηματηνακύρωση τωνφορολογιών πουτου επιβλήθηκαν. Τοάρθρο31του νόμου (35πριν την αναρίθμηση)διέπει το θέ­ ματέτοιων συμβάσεων. Ησημασίατουγιατηνέκβασητηςυπόθε30 σηςεπιβάλλει τηνπαράθεση του εξολοκλήρου: 35 "Ουδεμία σύμβασις διαθέσεως ιδιοκτησίας γενομένηπρο της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου δύναται,διά τους σκο­ πούς τουπαρόντος Νόμου,ναληφθήυπ' όψιν εκτός εάναύτη προσαχθή, καιαντίγραφοναυτήςκατατεθήειςτο Γραφείον του Διευθυντού εντός δυομηνών απότης ενάρξεως ισχύος του πα­ ρόντοςΝόμου." Ηπλήρης κατανόησητης υπόθεσης απαιτείπροηγουμένως μια 40 σύντομη ανάπτυξητωνγεγονότων που προκάλεσαν τη διαφορά. Τοσημείοεκκίνησης ήτανηκατάθεσηφορολογικών δηλώσεων από τον αιτητήστο έντυπο I.R.
3. Όμως,κατάτους ισχυρισμούς του δικηγόρου του, ο αιτητής δενγνώριζε, λόγω άγνοιας τουνόμου, πωςδενήτανυποχρεωμένος ναπροβείσε τέτοια ενέργεια. Ενπά341 Νικήτας, Δ. Λαμπασκή ν. Δημοκρατίας

(1994)σηπεριπτώσει οι δηλώσεις, που είναι αχρονολόγητες, φέρουν έν­ δειξη των καθώνπωςλήφθηκαντη16/3/

1. Ας σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις παραπάνω δηλώσεις, το προϊόν πώλησης κάθε οικοπέδου συνέπεσε απόλυτα με την αξία 5 του κατά την ημερομηνιαν που καθορίζει ο νόμος, δηλαδή,την 27/6/
2. Ετσι δεν ήταν πληρωτέος φόρος. Ο Διευθυντής δεσυμ­ φώνησε μετηναγοραίααξίακατάτηντελευταίααυτήημερομηνία, όπωςτηνκαταχώρησεοαιτητήςστις δηλώσεις πουυπέβαλε. Ηαμ­ φισβήτησητουαφορούσεόλαταοικόπεδα.Περαιτέρωπροέβηστην 10 αύξησητης αξίαςδύοοικοπέδων (684 και685) κατά τοχρόνο διά­ θεσης. Τηνκαθόρισε σε£4.000τοκαθένα, πουήτανη εκτίμηση του κτηματολογίου για σκοπούς καταβολής τελών και δικαιωμάτων. Γιατατεμ.683,686και 687 αποδέχθηκεαρχικάό,τι οαιτητήςείχε δηλώσει. Οι υπολογισμοί τουΔιευθυντή αντανακλώνται στις αρ- 15 χικές φορολογίες (με βάση τον κώδικα 2) που αποστάληκαν στον αιτητή. Είναι ταπαραρτήματα ΚΑ (τεμ. 686), ΚΓ (τεμ.683) ΚΣΤ (τεμ.687), ΚΖ

(685)και KB (τεμ. 684). Στις ενστάσεις που πρόβαλε,ο αιτητής αμφισβήτησε έντονα το χρόνο πώλησης των ακινήτων, όπως τον καθόρισε ο Διευθυντής. Ενέμεινεστην άποψητου ότι όλες οι αγοραπωλησίες έγιναν πριν την εφαρμογήτου νόμου - από το Γενάρητου 1980 μέχρι τονΙού­ λιο του ίδιου χρόνου -και επομένως εξαιρούνται της καταβολής τουφόρου. Παρενθέτωστο σημείοαυτόότιοΔιευθυντής θεώρησε σαν χρόνο διάθεσης (και πρόσκτησης του κέρδους) εκείνο της με­ ταβίβασηςκάθεοικοπέδου. Όπως προκύπτειαπόταστοιχείαόλες οι μεταβιβάσεις έγιναν τον ίδιο μήνα δηλαδή το Φεβρουάριο του 1984, αλλά σε διαφορετικές ημέρες. Ηδιαφωνίατου αιτητή επε­ κτάθηκεκαιστην εκτίμηση τουΔιευθυντή αναφορικάμετην αξία του ακινήτουκατάτην27/6/

1. Θαπρόσθεταότι ταπωλητήριαέγγραφασεσχέση μεταοικόπε­ δα683,686και687 χαρτοσημάνθηκανκατάτις αντίστοιχες ημερο­ μηνίες μεταβίβασης καιταδικαιώματατουκτηματολογίου υπολο- 35 γίστηκαν μεβάσητοτίμημαπώλησης πουαναγράφεταισεκάθεένα από αυτά. Γιατατεμάχια 684 και685 δενπροσκομίστηκαν πωλη­ τήρια κατάτη μεταβίβαση. Αλλάπαρουσιάστηκαν αργότερα στο Διευθυντή όπωςκαιταπωλητήριαγιαταυπόλοιπαοικόπεδα. Για το 684 καταβλήθηκανμεταβιβαστικά μεβάσητηνάξιατουκατάτο 40 χρόνο μεταβίβασης. Το ίδιο συνέβη καιστην περίπτωση του
2. Μετάτηνυποβολήτωνενστάσεων, οΔιευθυντής κάλεσετοναι­ τητή να προσάξει έκθεσηαπό εκτιμητή ακινήτων ήάλλα στοιχεία 342 20 25 30 4 Α.Α.Δ. 5 Λαμπασκήν.Δημοκρατίας Νικήτας, Δ. πουναδείχνουν πωςοι υπολογισμοί τουπρώτουγιατην αγοραία αξία κάθε οικοπέδου σε δύο χρονικά σημεία, την 27.6.78και την ημερομηνία διάθεσης (μεταβίβασης), δενήτανορθοί. Ας σημειωθεί ότιηεκτίμησητουΔιευθυντήβασίστηκε σεεκθέσειςλειτουργού του Γραφείουτου. Ηέκθεση τουπραγματογνώμονα τουαιτητήημερ.20/3/92 υπο­ στηρίζει τηθέση τουαναφορικάμετην αξίατουκτήματοςτου κα­ τάτηνπρώτηχρονολογία. Είναιπαραδεκτόότι οαιτητής δε συμ10 μορφώθηκε προς τις διατάξεις του άρθρου
3. Δεν εγκατέλειψε όμως τον ισχυρισμό του ότι οι πωλήσεις προηγήθηκαν τηςεφαρ­ μογής του νόμου. Στις2/4/92 οαιτητήςπαρέδωσε σεαρμόδιουπάλληλο του Τμή15 ματοςταυτόσημες περίπου ένορκες δηλώσεις, που έκαμανοιαγο­ ραστές. Ολεςφέρουντην ίδιαημερομηνία δηλ.23/3/
4. Οκαθένας απ' αυτούςισχυρίστηκε ότιαγόρασετοοικόπεδοτου, πουήταντό­ τε υπόδιαχωρισμό,προγενέστερα της θέσπισης του νόμου και ότι υπόγραψεπωλητήριο έγγραφοόταντοαγόρασε. Οαγοραστήςτου 20 685 ανέφερε πρόσθετα ότι στις 6/12/83 εκδόθηκε άδειαστο όνομα τουπωλητήγιαανέγερσητυροκομείου γιαλογαριασμό του. Καιτο υποστατικόήτανέτοιμοστις29/2/84ότανέγινεη μεταβίβαση. Επί­ σης, όπως ανέφερε ο αγοραστήςτου 686, ηάδειαοικοδομής, που εκδόθηκε στο όνομα του αιτητή,αφορούσε κατοικίαπου προόριζε 25 για τηθυγατέρα τουκαιότι στην περίπτωση αυτήοι οικοδομικές εργασίες είχαν συμπληρωθεί κατάτη μεταβίβαση, που έγινε στις 3/2/
5. Η εγγραφήαυτούτουοικοπέδουέγινεσεοικογενειακή εται­ ρείαπεριορισμένης ευθύνης που,όπωςανέφερεστηνένορκηδήλω­ σητου,συνεστήθη στοαναμεταξύ. 30 Κλείνω προς το παρόν την έκθεση των γεγονότων. Δυνατό όμως να αναφερθώσε άλλα στοιχεία όταν θαεξετάζω τις εισηγή­ σειςτων μερών. 35 Τοδεσπόζον στοιχείο της εισήγησης του αιτητήείναι ότι οιδο­ σοληψίεςέγινανσεχρόνοπουδενυφίστατοονόμος (Ν.52/80).Τα στοιχεία, ιδιαίτερα η ύπαρξη συμβολαίων, που επιβεβαίωσαν με ένορκες δηλώσεις οιαγοραστές,τεκμηριώνουν τηνυπόθεσητουαι­ τητή. ΩστόσοοΔιευθυντής δεν τααξιολόγησε ούτε ταέλαβευπό40 ψητουόπωςεπιβαλλόταν. Γιατοεπιχείρηματουοδικηγόρος του αιτητήάντλησε υποστήριξη απότηναπόφασηστην υπόθεση ΕρρίχηΑ. Γεωργιάδονν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.3486. Τοκύριο απόσπασμαέχειως εξής: 343 Νικήτας, Δ. Λαμπασκή ν.Δημοκρατίας

(1994)"Έχωτηγνώμηπωςηορθή ερμηνείατουαρθρ.35είναιότιοΔι­ ευθυντής δενδικαιούταιμεν ναλάβει υπόψημιαέγγραφησύμ­ βαση, εφόσο αυτή δεν κατατέθηκε μέσα σε δύο μήνες απότην έναρξη ισχύος τουνόμου,αλλάαυτόδενσημαίνει πωςδενπρέ­ πει να ερευνήσει και αξιολογήσει άλλα στοιχεία και γεγονότα 5 που έχει ενώπιον του και που αφορούν στη γνησιότητα της συμφωνίας διάθεσης της ακίνητης ιδιοκτησίας για τους σκο­ πούς του Νόμου,όπως η πραγματικήημερομηνία διάθεσης της καιτοποσό τηςαντιπαροχής(άρθρα8και9

(1)τουΝόμου). 10 Κατά τηγνώμη μου διαφορετικήερμηνεία του αρθρ. 35 θαερ­ χότανσεαντίθεση μετιςδιατάξειςτουαρθρ. 10,πουπροσδιο­ ρίζει τι αποτελεί διάθεσηιδιοκτησίας καθώςεπίσηςκαι μετααρθρ.8και9

(1)" 15 Από τηβάσηαυτήεκκινούν ταεπιχειοήματαγιατιςπλημμέλει­ εςπουαποδίδονταιαπό τοδικηγόρο τουαιτητήστην επίδικηαπό­ φασηπουείναι: πλάνηπερίταπράγματακαιτοδίκαιον,έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας και υπέρβαση και κατάχρηση εξουσίας. Περαιτέρω ο δικηγόρος του αιτητήπαραπονέθηκεότι οκαθού δεν έδωσεκαμιάεξήγησηήδικαιολογία γιατί προέβη σε αναθεώ­ ρηση του προϊόντος διάθεσης των οικοπέδων 684 και 685, που στην αρχή είχε αποδεχθεί. Επίσης και για την αναθεώρηση της 25 αξίαςτων άλλων οικοπέδων,όπωςπροσδιορίστηκε στην επιστολή της7/7/92 καιτις επίδικες φορολογίες. Η απάντηση είναι σύντομη καιμπορείναδοθείαμέσως. Οκαθούείχεεξουσίααπότοαρθρ.14 του νόμου, όπως ορθάυπέδειξε ηδικηγόρος των καθών,νακάμει αναθεώρηση για σκοπούς συμπληρωματικής φορολογίας, επανε- 30 κτιμωνταςταίδιαστοιχείαπουαποτέλεσαντοέρεισματηςαρχικής ήακόμηκαισεκατάλληληπερίπτωσητηςτελικής φορολογίας: Ανδρονλα Μ Πετεινού ν.Δημοκρατίας(\99\) 4 Α.ΑΑ 674. Στοσημείοαυτό μπορεί ναεξετασθεί καιτο παράπονοτου αι- 35 τητήότι τοκτηματολόγιο είσπραξε δικαιώματαγιατατεμ.684 και 685 πάνωσε διαφορετική βάση. Πρέπει νααναφέρωότι οκαθού εκτίμησεταοικόπεδααυτάγια£3.900και£4.800αντίστοιχα. Ενώ το κτηματολόγιο υπολόγισε την αξία του κάθε οικοπέδου κατά τοχρόνο μεταβίβασης του σε£4.000. Εχει όμως αποφασιστεί κατ' 40 επανάληψη ότι ο Διευθυντής διατηρεί πάντοτε την ευχέρεια κάτω από τοάρθρο9

(1)νασχηματίζει δικήτουγνώμη αναφορικάμετο προϊόν διάθεσης ιδιοκτησίας χωρίς να δεσμεύεται από την κρίση τουκτηματολογίου ήάλλης αρχής:Ελένη ΚωνσταντήΧοιστοφή ν. 344 20 4 Α.Α.Δ. 5 Λαμπασκήν.Δημοκρατίας Νικήτας,Δ. Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΑ.

1. Ανεξάρτητα απότοζήτημααυ­ τόπρέπεινατονιστείότιδενπροβλήθηκε ούτεαποδείχθηκεοποια­ δήποτεαιτίαπουμπορούσενακλονίσειτηναξιοπιστίατηςέκθεσης στηνοποίαβάσισεοκαθούτηγνώμητου. Τοίδιοισχύεικαιγιατην εκτίμηση τουΔιευθυντή κατάτηνάλληκρίσιμηημερομηνία. Όπως ρητάαναφέρεταιστην επιστολή τουστις 7/7/92, οκαθού δε δέχθηκε σαν χρόνο διάθεσης τιςχρονολογίεςτωνπωλητηρίων εγγράφων που προσκομίστηκαν ύστερα από πολλά χρόνια, όταν 10 ήδηγεννήθηκε ηπαρούσαδιένεξη, γιατί δεν υπήρξε συμμόρφωση με τη διάταξητου άρθρου
2. Και ότι ανεξάρτηταοαιτητής δεν προσκόμισε ικανοποιητικές αποδείξεις που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμότου. Αυτότοδίπτυχοανέπτυξεηδικηγόρος τωνκαθών μεαναφοράσταστοιχεία πουανέλυσεκαισχολίασε. 15 Εκτός απότηΓεωργιάύον, ανωτέρω,υπάρχουνκαι μερικέςάλ­ λεςυποθέσεις πουκαταπιάστηκανμετοάρθρο
3. Είναιόλες,όπως καιηΓεωργιάδον, πρωτόδικες. ΣτηναπόφασηΚυπριακήΕταιρεία ΜεταφορώνΑτό. ν. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 2381,υπό παρό20 μοιες συνθήκες εκφράστηκε αντίθετη άποψη: ότι ορθάδε λήφθηκε υπόψηοισχυρισμόςτηςαιτήτριαςεταιρείας εφόσον δεντηρήθηκαν οιδιατάξειςτου35. ΣτηνΚίκηςΧ"Κνριάκονν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 1646απορρίφθηκεένστασηαντισυνταγματικότηταςτουάρ­ θρου31

(1990)3ΑΛΛ. 1646 μετην αιτιολογία ότι *η διαφορο25 ποίησηπουγίνεταιστοάρθρο35δενείναιμεταξύγραπτώνκαιπρο­ φορικών συμφωνιών αλλάμεταξύπροσώπωνπουσυμμορφώθηκαν μετις διατάξειςτουνόμου καιπροσώπων πουδε συμμορφώθηκαν καιως εκτούτουαποτελεί λογική ρύθμισητηςακολουθητέαςδιαδι­ κασίας". Ηπρόνοια κοίθηκε ότι περιορίζεται στις γραπτέςσυμβά30 σειςκαιότι"δεν είναι παράλογη" καιστην απόφασηστην Αλέξαν­ δροςΣκονταρηςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3767.Τοαντικείμε­ νο της υπόθεσης είχεδιαφορετικήυφή,αλλά τονίστηκεότι τοratio legis είναι οπεριορισμός της φοροαποφυγής μεεικονικέςκαιπρο­ χρονολογημένες συμβάσεις. 35 Ηγραμματική διατύπωση του άρθρου 31σεσυνδυασμό με το σκοπότουνόμουδενπρέπεινααφήνειαμφιβολίαότιο Διευθυντής έχειυποχρέωση νααγνοήσει οποιαδήποτεσύμβαση ακίνητης ιδιο­ κτησίας πουδενείχεπροσαχθεί καιδενκατατέθηκεαντίγραφοτης 40 στο Γραφείοτουμέχριτην30/9/80. Εχωτηγνώμηότιδεναναγνω­ ρίζεται απότο άρθροείτεάμεσαείτεέμμεσαευχέρεια στο Διευθυ­ ντήναδιεξάγει το είδος της έρευνας πουεισηγήθηκεοδικηγόρος του αιτητή. Αλλωστε μιατέτοια αντίκρυση θααναιρούσε τηνου­ σίατωνδιατάξεωντουάρθρου31καιθααντιστρατευόταντοσκο345 Νικήτας, Δ. Λαμπασκή ν.Δημοκρατίας

(1994)πότους. Επομένως κρίνω ότι η απόφασητου Διευθυντή να απορρίψει τον ισχυρισμό του αιτητή ότι οι πωλήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν τη ψήφιση του νόμου, επειδή δεν είχε προσαχθεί μέχρι τη 5 30/9/80οποιοδήποτεέγγραφοσύμβασηςστο Γραφείοτου,είναιορ­ θήκαινόμιμη. Κατάσυνέπεια ήτανεύλογα επιτρεπτήη απόφαση του,ενόψει καιόλων τωνάλλων στοιχείων, νακαθορίσειτοχρόνο διάθεσηςσαντοχρόνομεταβίβασης. 10 Καταλήγωότιδεντεκμηριώθηκεκανέναςαπότουςλόγουςπου προβλήθηκανγια ανατροπή της απόφασης. Απορρίπτω τηνπρο­ σφυγή,αλλάδεν εκδίδωδιάταγμαγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 346