(1994)25 Φεβρουαρίου, 1994 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΑΝΟΣ ΙΩΝΙΔΗΣ ΚΑΙ SADENIC MATOSSIAN ΣΑΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ HAGOP MATOSSIAN, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 645/92, 646/92) Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Φορολογία νοητού κέρ δους για δωρεά ακίνητης ιδιοκτησίας — Υιοθέτηση των πορισμά των της Δημοκρατία v.Matossian. Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Η εξαετής περίοδος τον 5 Αρθρον 23
(1)των Περί Φορολογίας τον Εισοδήματος Νόμων 1961-1979 δεν αφορά απόφαση κατόπιν ενστάσεως τον φορολογουμένον. Με τις συναφείς μεταξύ τους προσφυγές προσβλήθηκαν φόρο- 10 λογίες εκατοντάδωνχιλιάδων λιρών επί νοητού κέρδους προερχό μενου απότη δωρεά ακίνητης ιδιοκτησίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, απο φάσισε ότι: Ι. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στην Δημοκρατία ν. Hagop Matossian υιοθέτησε την αρχήπου καθιερώθηκε στην Αγγλική υπόθεση Sharkey v. Wernher [1958] A.C.
- Μο λονότι η επίδικη απόφαση του Εφόρου προηγείται χρονικά 20 της πιο πάνωαπόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου, η τελευ ταία επιβεβαιώνει τηνορθότητα της. 426 15 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Ιωνί&ηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
- Δεν υπάρχει ισχυρισμός εν προκειμένω ότι δεν εφαρμόστηκαν ορθάοι φορολογικοί συντελεστέςπουπροβλέπει οΝόμος,μήτε ότι οι αριθμητικοί υπολογισμοί, και άλλα στοιχεία που έλαβε υπόψητου ο Εφορος,είναι εσφαλμένα. Απλά οι αιτητές εισηγούνται πως, επειδή το ζητούμενο ποσό είναι υπέρογκο,αυτό απολήγει σε καταστρεπτική φορολόγηση. Δεν ευσταθεί ηθέση αυτή,γιατίηεπίδικηφορολογία αφορά σταχρόνια πουαποκο μίστηκε απότο φορολογούμενο, το νοητό κέρδος απότη διάθε σητης ακίνητης ιδιοκτησίαςτου στα παιδιά του,καιέγινεσύμφωναμετουςσυντελεστέςπουπροβλέπονταιστην ισχύουσανο μοθεσία,πουκρίθηκε ως συνταγματική. Ηεισήγησηπως η πε ρίοδος των 6ετών πουκαθορίζειτο Αρθρο23
(1)των ΠερίΦο ρολογίαςτουΕισοδήματοςΝόμων 1961-1979 αφοράκαιαπόφα σηπουλαμβάνεταιμετάαπότηνκαταχώρισηένστασης του φορολογουμένου δεν είναι ορθή,όπως καταδεικνύεταιαπότηνο μολογία πάνωστο ζήτημα. Οταν ο φορολογούμενος υποβάλλει ένσταση,ηαπόφασητου εφόρουπάνωσ' αυτή,μπορεί νααπο λήξειείτεσε ευνοϊκό ήδυσάρεστο αποτέλεσμαγιατονπολίτη. 20 Οιπροσφυγές απορρίπτονταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Δημοκρατίαv.Matossian
(1992)3Α.Α.Δ.399, 25 Sharkeyv.Wemher[1958]A.C.58, Ioannides v.Republic
(1985)3C.L.R. 1801, 30 35 40 Βογαζιανόςv. Δημοκρατίας
(1993)4ΑΛΛ.
- Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτηση με την οποία επιβλήθηκε στον αποβιώσαντα Hagop Matossian φό ρος εισοδήματος για τα έτη 1978, 1979 και 1981-1985, καθώς και έκτακτη εισφορά για τις τριμηνίες που έληξαν τον Ιανουά ριο 1976 μέχρι τον Απρίλιο
- Κ. Κυριακόπουλος, για τους Αιτητές. Στ. Χ" Γιάννη -Ιωσήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. vult. All Ιωνί&ηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1994)ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ.:Οιδυοπροσφυγέςσυνεκδικάστηκανγιατίσε αυτές εγείρονται ταίδιαδύονομικάζητήματα,πουβασίζονται σε ταυτόσημα πραγματικάγεγονότα. Με την προσφυγή646/92 προ σβάλλεται ηαπόφαση του ΕφόρουΦόρουΕισοδήματος,πουελή φθηστις 19.6.92,και επιβάλλεται φόρος για τα έτη εισοδήματος 5 1978, 1979 και 1981-1985,πουανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες λίρες,όπως μελεπτομέρεια αναφέρεταιστησχετικήειδο ποίηση. Μετηνπροσφυγή645/92προσβάλλεται επίσης η απόφα ση του Εφόρου, της ίδιας ημερομηνίας, να επιβάλει έκτακτη ει σφοράγιατις τριμηνιαίες που έληξαν από Ιανουάριο 1976 μέχρι 10 τον Απρίλιο
- Οι αιτητές είναι οι εκτελεστές [ης διαθήκηςτουαποβιώσαντα Hagop Matossian,ο οποίος φορολογήθηκε για ταπιο πάνωανα φερόμενα έτη,σύμφωνα με τους συντελεστές που προβλέπουν οι 15 περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμοι 1961-
- Η επίδικη φορολογία βασίστηκε πάνω στυ νοητό κέρδος που αποκόμισε ο μακαρίτης από τη διά δωρεάς διάθεση στα παιδιά του ακίνητης ιδιοκτησίας του. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Δημοκρατία v.HagopMatossian
(1992)3Α.Α.Δ.399,(οίδιοςαι- 20 τητής στις παρούσες προσφυγές),υιοθέτησε την αρχήπουκαθιε ρώθηκε στην Αγ/λική υπόθεση Sharkey v. Wernher [1958] A.G58, ηοποίακαιαποτελεί μέρος πλέον τουδικού μαςδικαίου. Μολονότι ηεπίδικηαπόφασητουΕφόρουπροηγείταιχρονικάτης πιο πάνω απόφασηςΑνωτάτου Δικαστηρίου, η τελευταία επιβε- 25 βαιωνει τηνορθότητατης. Οιδικηγόροι τωναιτητώνδεναμφισβητούν,κάτιεξάλλου που δεν μπορούσαν νακάμουν,τηδεσμευτικότητα της απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου. Υποβάλλοντας όμωςδυοεισηγήσειςδια- 30 τείνο·\ααι πωςτοθέμασ'αυτές δεναποτέλεσε αντικείμενο μελέτης απότοΑνώτατο Δικαστήριο στην πιοπάνωυπόθεση. Προβάλλε ται ο ισχυρισμός πως το αποτέλεσμα τηςφορολογίας είναι κατα στρεπτικό καιαπαγορευτικήςφύσεως γιατί,ενώ ηπεριουσία του αποθανόντα αξίζει σήμερα £175.000 περίπου, οι εκτελεστές κα- 35 λούνται να πληρώσουν πολλές εκατοντάδεςχιλιάδες λίρεςφόρο εισοδήματος καιέκτακτηεισφορά. Νομίζωπως εδώεμφιλοχωρεί νομική παρεξήγηση,πουεπεσή μαναστους δικηγόρουςτων αιτητώνστο στάδιοτωνδιευκρίνισε- 40 ων. Δεν υπάρχει ισχυρ^μός ότι δεν εφαρμόστηκαν ορθάοι φο ρολογικοί συντελεστές που προβλέπει ο Νόμος, μήτεότι οι αριθ μητικοί υπολογισμοί, και άλλα στοιχεία που έλαβε υπόψητου ο Έφορος, είναι εσφαλμένα. Απλά εισηγούνται πως,επειδήτοζη428 4ΑΛΛ. 5 Ιωνίοηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. τούμενο ποσό είναι υπέρογκο, αυτό απολήγει σεκαταστρεπτική φορολόγηση. Δεν ευσταθείηθέσηαυτή,γιατίηεπίδικηφορολογία αφορά στα χρόνια που αποκομίστηκε απότομακαρίτητονοητό κέρδος απότηδιάθεσητης ακίνητης ιδιοκτησίας του στα παιδιά του,καιέγινε σύμφωνα μετους συντελεστές που προβλέπονται στην ισχύουσα νομοθεσία, που κρίθηκε ωςσυνταγματική. Πλεί στα άλλαθέματαπου εγείρονται στη γραπτήαγόρευση των αιτη τών,καιπουαφορούνσ' αυτότοζήτημα,είναιάσχεταμετηνπα ρούσαδιαδικασία. 10 15 20 25 30 Τοδεύτεροζήτημαπουεγείρεται απότουςδικηγόρους τωναι τητών, είναι η καθυστέρηση του Εφόρου νααποφασίσει πάνω στην ένσταση του μακαρίτη,πουέγινετο 1980,γιαταέτηεισοδή ματος1978,1979. Είναιγεγονός πωςηαναθεωρημένηεπίδικηφορολόγιαγνωστοποιήθηκε στους αιτητέςτο 1992. Πράγματι διαπι στώνεται μεγάλη καθυστέρηση στην απόφασηεπίτηςενστάσεως. Κατά τηδιάρκειατηςόμως δεν προβλήθηκε οποιοδήποτε παρά πονο,μήτεκαιελήφθηοποιονδήποτεένδικο μέτρογιατηΘεραπεία της. Αντίθετα,αναμενότανη απόφασητουΕφόρουπάνωστηνένστάσηπουυποβλήθηκε. Η εισήγησηδεπωςηπερίοδοςτων6ετών πουκαθορίζειτοάρθρο23
(1)αφορά και απόφαση πουλαμβάνε ται μετάαπότην καταχώρισηένστασης του φορολογουμένου δεν είναιορθή,όπωςκαταδεικνύεταιαπότηνομολογία πάνωστο ζή τημα,στην οποίακάμνει αναφορά ηδικηγόρος τηςΔημοκρατίας. ΕυαγγελίαΙίοαννίδη ν.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ. 1801, Από στολοςΙγνατίουν. Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.346, Πραξιτέλης Βογαζιανός ν.Δημοκρατίας
(1993)4 Α.Α.Δ.2975. Οιυποθέσεις είναι μονομελών δικαστηρίων, αλλά συμφωνώ μεαυτές. Όταν ο φορολογούμενος υποβάλλει ένσταση,ηαπόφασητου εφόρου πάνωσ'αυτή μπορεί νααπολήξει είτεσεευνοϊκό ήδυσάρεστο απο τέλεσμα γιατονπολίτη. Ενόψει τωνανωτέρω έχωτηγνώμη πωςοι προσφυγές είναι αβάσιμεςκαιαπορρίπτονται. Δενγίνεται όμωςοποιαδήποτεδια35 ταγήγιαταέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονταιχω ρίςέξοδα. 429