(1994)25 Φεβρουαρίου, 1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΑΝΑΗ ΙΑΚΩΒΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗ, Αιτήτριες, ν. ΔΗΜΟΥ ΠΑΦΟΥ, Καθ" ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 807/92) Προσφυγή βάσειτον Άρθρον 146τον Σνντάγματος— Έννομοσυμφέρον — Ταντόχρονηπροσβολήπαραλείψεωςαπαντήσεωςεπί αιτήσεωςκαι παραλείψεως εκδόσεως της αιτούμενηςπράξης— Διατήρηση τον δι πλού εννόμονσυμφέροντοςεπί ισχυριζόμενηςζημίαςαπό τημη απά ντηση. 5 Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146τον Σνντάγματος — Αντικείμενο — Παράλειψη οφειλόμενηςενέργειας— Χαρακτηριστικά — Παράλειψη χορήγησηςάδειαςδιαχωρισμού οικοπέδων δεν αποτελεί "εκτελεστή" παράλειψη. 10 Οιαιτήτριεςπροσέβαλαντόσοτηνπαράλειψητωνκαθ'(ανηαίτη σηνααπαντήσουνστην αίτησητουςγιαάδειαδιαχωρισμούτωνοικο πέδωντουςόσοκαιτηνπαράλειψηχορήγησης τηςαιτούμενηςάδειας. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, εν μέρει αποδεχόμενο την προσφυγή, αποφάσισεότι:
- Στην ουσία οι αιτήτριες προσβάλλουν την παράλειψη τωνκαθ' ων ηαίτησηνα απαντήσουνστην αίτηση τους για άδεια διαχω- 20 ρισμου καιεπίσης τηνπαράλειψητωνκαθ*ωνηαίτησηναχορη γήσουν τηνάδεια. Οιαιτήτριεςμετοναπροχωρήσουνκαιστηνουσία,δενέχουνχά σει το έννομο συμφέρον γιατοθέμα τηςπαράλειψηςνααπαντή- 25 σουν στην αίτηση,ενόψει της ισχυριζόμενης ζημιάςπουυπέστη σαν ή υφίστανται. Συνεπώς μπορούν να διεκδικήσουν και τις δύοθεραπείες πουζητούν μετηνπροσφυγήτους. Η άποψητου 444 4Χ.ΑΛ. Ιακωβίοου κ.ά. ν.Δήμου Πάφου Δικαστηρίου αυτήυποστηρίζεται απότησχετική μετοθέμααυ τόυπόθεσηΠαναγιωτοπονλον· Τονμαζήν.άήμονΛευκωσίας. 5 10
- Παράλειψηυπότηνέννοια του Αρθρου 146.1 τουΣυντάγματος είναιπροσβλητήότανδιάσαφούςδιατάξεωςηδιοίκησηυποχρε ούται σε συγκεκριμένη ενέργεια γιατηρύθμιση ορισμένης σχέ σης. Αν ηενέργεια δεν επιβάλλεται ρητάαπότοΝόμο,έτσιπου να μηνείναι υποχρεωτική γιατηδιοίκηση, ηπαράλειψητης να ενεργήσει δεν θεωρείται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας και συνεπώς δενπροσβάλλεται βάσιμαμεαίτησηακυρώσεως. Μετην καταχώρησητηςαίτησης, ηέκδοσητηςάδειαςδιαχωρι σμούδενείναι έναφυσικό επακόλουθο πουοΝόμος επιβάλλει. 15 20 25 30 35 Κάτωαπότιςσυνθήκες και ταπεριστατικά τηςπαρούσας υπό θεσης,δενδύναταιναευσταθήσει ηεπιζητούμενηθεοαπείαπερί παράλειψης των καθ' ωνηαίτησηναχορηγήσουν άδεια διαχω ρισμούγιατί,οικαθ'ωνηαίτησηδενμπορούνναθεωρηθούν ότι παρέλειψαν ναεκδώσουν τηναιτουμένη άδεια,κατά παράβαση τουΑρθρου 146.1τουΣυντάγματος.
- Στηνυπόκρίσηυπόθεσηοικαθ' ωνη αίτησηγιαδύοχρόνΐΛ πα ρέλειψαν ναδώσουν οποιαδήποτεαπάντησηστηναίτησητωναιτητριών. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία γιατην εκκρεμότητα αυτή,πουναμετατοπίζειτονχρόνο μέσαστονοποίοοΔήμοςθα έπρεπενααποφασίσει. Επίσηςημακράκαθυστέρηση δενδικαι ολογείται κάτωαπόοποιεσδήποτε συνθήκες καιοΔήμος απέφυ γεναλάβειαπόφασηπαράτιςδιαμαρτυρίεςτωναιτητριώνπρο φανώςγιανακερδίσειχρόνο μέχριναδιευκρινιστεί τοθέματης δημιουργίας λεωφόρου στην περιοχή. Μετοντρόπο αυτόπα ραβίασαν τις πρόνοιες του Αρθρου 29 του Συντάγματος και ενήργησαν καθ' υπέρβαση εξουσίας.
- Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεταιδήλωση τουΔικαστηρίου πωςηπαράλειψητωνκαθ' ωνηαίτηση να απαντήσουν στην αίτησητωναιτητριώνγιατηνπερίοδο μέχριτηναποδεδειγ μένα πραγματική ημερομηνία αποστολής της επιστολής ημερ. 20.10.92, είναι άκυρηκαιό,τι παραλείφθηκε θαέπρεπε ναείχε εκτελεστεί. 40 Οι καθ'ωνηαίτησηναπληρώσουν ταέξοδα τωναιτητριών. Ο Πρωτοκολλητής ναυπολογίσειταέξοδα. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμερικώςμεέξοδα. 445 Ιακωβίδουκ.ά.ν.Δήμου Πάφου
(1994)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Panayiotopoulou - Toumazi v. TheMunicipal Committee of Nicosia
(1985)3(D)C.L.R. 2405, 5 Mavwmatisv. Republic
(1984)3C.L.R. 1006, Lordouao. v.Republic
(1968)3C.L.R.427, Chnstoforouao. v. MunicipalCommitteeofAyiosDhometiosa.o.
(1987)10 3C.L.R. 1464, Kyriacou v. C.B.C.
(1965)3C.I.R. 482, 15 Papadopoulosv. Republic
(1986)3C.LR.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της παράλειψης των καθ' ων ηαίτησηνα απαντήσουν στην αίτηση των αιτητριών για διαχωρισμό οικοπε- 20 δωντουςστην Πάφοημερομηνίας21.9.
- Λ. Λουκά,γιατιςΑιτήτριες. Α. Μάγοςγια Κ.Δημητριάδη, γιατουςΚαθ'ωνη αίτηση. 25 Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ.: Οι αιτήτριες μετην παρούσαπροσφυγή τουςαιτούνταιτιςακόλουθεςθεραπείες: 30 "
- ΔιακήρυξηκαιήΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηπαράλειψη των καθ' ων ηαίτησηνααπαντήσουν στηναίτησητωναι τητριώνδιάδιαχωρισμόνοικοπέδων ημερομηνίας21.9.1990 είναιπαράνομηκαιαντίθετηπροςάρθρατουΣυντάγματος. 35
- ΔιακήρυξηκαιήΔήλωσητουΔικαστηρίουότιηπαράλειψη των καθ' ων ηαίτησηναχορηγήσουν άδειανδιαχωρισμού οικοπέδων εις την αίτησιν των αιτητριών ημερομηνίας 21.9.1990είναι παράνομηκαι αντίθετη προς τις διατάξεις 40 τουΣυντάγματος.
- Διακήρυξηκαι ήαπόφασηκαι ήδήλωσητουΔικαστηρίου κηρύττον τηνπαράλειψη τα>ν καθ' ων η αίτησηνααπαντή446 4ΑΛΛ. Ιαχωβίδουκ.ά. ν. Δήμου Πάφου Χρυσοστομής,Δ. σουν στην αίτησηδιαχωρισμού οικοπέδων τωναιτητριών, άκυρηνκαιπαράνομηνκαιότιπαν τοπαραλειφθένέπρεπε ναείχεν εκτελεσθή." 5 Οι αιτήτριες είναι συνιδιοκτήτριες τουακινήτουυπ*αρ.εγγρα φής 3136, ΤμήμαΑ, Τεμ. 8/1
(431), Φυλ./Σχ.LI/II.4.III,στην Κάτω Πάφοκαιστις21.9.90,υπέβαλαναίτησηστουςκαθ'ωνηαίτησηγια διαχωρισμότουτεμαχίουσε28οικόπεδα. 10 ΕπειδήοΔήμος Πάφουγνώριζε απόπαλιάτηδημιουργίαμελ λοντικής λεωφόρου στην περιοχή,στις 10.10.90με επιστολή του, ζήτησετιςαπόψειςτουΕπαρχιακούΛειτουργούτουΤμήματοςΠο λεοδομίας και Οικήσεως. 15 Ακολούθωςοι αιτήτριες μεεπιστολή τους ημερ. 14.11.90, ζήτη σαναπότοΔήμοΠάφουτηνπροώθησητηςαίτησηςτουςκαιπρο ειδοποιούσανγιατηνκαθυστέρησηκαιγιατις ζημιές πουυφίοταντο,όπωςκαιδιάτηςεπιστολής τουδικηγόρουτουςημερ. 9.10.
- 20 ΤοΤμήμαΠολεοδομίαςxm Οικήσεως δενέδωσεαπάντησηστην επιστολή τουΔήμουκαιστις 14.11.90, απεστάληαπότοΔήμοκαι δεύτερηεπιστολή,πουζητούσε όπωςεξεταστεί ηαίτησητων αιτη τριών. 25 Η προσφυγήκαταχωρήθηκεστις27.10.
- Ο Δήμος Πάφουισχυρίζεται ότι στις 20.10.92, δηλαδή επτάμέ ρεςπριν απότηνκαταχώρησητης υπόκρίσηπροσφυγής, απεστά ληπρος τις αιτήτριες επιστολή σύμφωνα με το άρθρο8 του Κεφ. 30 96, με την οποία πληροφορούσε τις αιτήτριες πως το Δημοτικό Συμβούλιο, αφούεξέτασετην αίτηση τους, αποφάσισε όπωςκατ' εξαίρεση εφαρμόσειτονομικό καθεστώςπουεπικρατούσεκατάτο χρόνο τηςυποβολήςτης,πληνόμως κατάτην εξέτασητηςαίτησης διαχωρισμού,διαπιστώθηκε πως τα σχέδια πουυποβλήθηκανδεν 35 προνοούσαν παραχώρησηγης για τη δημιουργία ικανοποιητικού χώρου πρασίνου,τα προτεινόμενα οικόπεδα δεν ήσαν αναλόγου εμβαδού,σύμφωνα μετηνπολεοδομικήζώνητηςπεριοχήςκαιδεν διασφαλιζόταν ηπεραιτέρωβελτίωσηκαισυνέχισητουοδικούδι κτύου της περιοχής. Ενόψει τούτου και σύμφωνα με το άρθρο8 40 τουπερί Οδών και Οικοδομών ΝόμουΚεφ.96,ο Δήμος ετοίμασε σχέδιοδιαχωρισμούτωνοικοπέδων,τοοποίοεπεσύναψεστηνεπι στολή καικάλεσετις αιτήτριες όπως μελετήσουντούτο και σεπε ρίπτωση αποδοχής του από μέρους τους, ο Δήμος τις πληροφο ρούσεότιθαπροχωρούσε στην περαιτέρωπροώθησητης εξέτασης 447 Χουσοστομής,Δ. Ιακωβίδου κ.ά,ν.ΔήμουΠάφου
(1994)τηςαίτησηςδιαχωρισμούκαιέγκρισηςτης. Οικαθ'ωνηαίτησηπε ραιτέρωισχυρίζονται ότι,ηίδιαεπιστολήαπεστάληστιςαιτήτριες καιστις9.11.92. Επί του θέματος τούτου οι αιτήτριες ισχυρίζονται, πως ηεπι- 5 στολήτης20.10.92ταχυδρομήθηκεαπότουςκαθ' ωνη αίτησηστις 9.11.92, όπως αποδεικνύεταιαπό τοφάκελοστον οποίοαπεστάλη προς αυτές η επιστολή των καθ' ων η αίτηση,ο οποίος επισυνά φθηκεσανΠαράρτημα 3στηγραπτήαγόρευσητουδικηγόρουτων αιτητριών. 10 Ηδιαφωνίααυτήεπίτωνγεγονότων,δενεπηρεάζειτηνέκβαση της προσφυγής,δεδομένου ότι γιαπερίοδοδυο ετών οι καθ' ων η αίτησηδεν έδωσανκαμιάαπάντησηστις αιτήτριες,οι οποίες ισχυ ρίζονται ότι υπέστησαν σημαντικήζημιάσαναποτέλεσματηςπα- 15 ράλειψηςαυτής. Ο δικηγόρος των καθ' ωνη αίτησηήγειρε προδικαστικήένστα ση,ισχυριζόμενος πωςδενχωρεί προσφυγήμετο ίδιοδικόγραφο, που να προσβάλλει περισσότερες από μια αυτοτελή διοικητική πράξη. Στην παρούσα περίπτωση ισχυρίστηκε πως οι αιτήτριες προσβάλλουν δυοδιοικητικέςπράξειςκαισαναποτέλεσμα,ηπρά ξη εκείνηπουθαπρέπει ναεξεταστεί απότο Δικαστήριο,θαπρέ πει ναείναιηπρώτηπροσβαλλόμενη πράξηκαιόχιηδεύτερη. 20 25 Στην ουσίαοι αιτήτριεςπροσβάλλουν τηνπαράλειψητωνκαθ' ωνηαίτησηνααπαντήσουνστηναίτησητουδιαχωρισμούκαι επί σης την παράλειψη των καθ'ων ηαίτηση να χορηγήσουν άδεια διαχωρισμού οικοπέδων. 30 Έχω την άποψηπως OL αιτήτριες με το να προχωρήσουν και στηνουσία,δενέχουνχάσειτοέννομοσυμφέρονγιατοθέματηςπα ράλειψηςνααπαντήσουνστηναίτηση,ενόψειτηςισχυριζόμενηςζη μιάςπουυπέστησαν ήυφίστανται. Συνεπώςμπορούνναδιεκδική σουν και τις δυο θεραπείεςπουζητούν με την προσφυγήτους. Η 35 άποψημουαυτήυποστηρίζεταιαπότησχετικήμετοθέμααυτόυπό θεσηΠαναγίωτοπούλον-Τονμαζή ν.άήμονΛευκωσίας
(1985)3(Δ) ΑΑ.Δ. 2405, όπουστηνσελ. 2411 αναφέρονταιταακόλουθα: "It is a common groundthat thisomission resultedin material 40 detriment to the applicant. The applicant by praying relief (b)in respectofthesubstanceof thematter,for whichthereplyhadbeen sought,in thelight of theforegoing continues to haveanexisting legitimateinterest. Therefore, she is notprecludedfrom applying 448 4 ΑΛΛ. Ιαχωβίοουκ.ά.ν.ΔήμουΠάφου Χρυσοστομής, Δ. for relief for the wrongful omission under Article 29 and for the substanceofthe matter." 5 10 15 20 Όμωςθαπρέπειναεξεταστείσ'αυτότοστάδιοκατάπόσοηπαράλειψητων καθ'ων ηαίτηση ναχορηγήσουν άδεια διαχωρισμού οικοπέδων, εμπίπτει στην έννοια της παράλειψης όπως αυτήανα φέρεταιστο άρθρο 146.1 τουΣυντάγματος. ΜΙΛ τέτοιαπαράλειψη είναι προσβλητή ότανδιάσαφούςδιατάξεωςηδιοίκησηυποχρεού ταισε συγκεκριμένηενέργεια γιατηρύθμιση ορισμένηςσχέσης· Αν ηενέργεια δενεπιβάλλεται ρητάαπότονόμο,έτσιπουναμηνείναι υποχρεωτικήγιατη διοίκηση,η παράλειψητηςναενεργήσειδενθε ωρείται παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας καισυνεπώς δεν προ σβάλλονται βάσιμαμεαίτησηακυρώσεως. Η παράλειψηοφειλόμε νης ενέργειας απόμέρους των διοικητικών οργάνων διαφέρειαπό τησιωπήτουςπάνωσεαίτησητουδιοικούμενου,γιατίσετέτοιαπε ρίπτωσηοδιοικούμενος δεν έχεισταχέριατου πράξηηοποίατον βλάπτει καιηοποία μπορεί να προσβληθεί μεαίτηση ακυρώσεως [Βλ. Μανρομμάτηςν.Δημοκρατίας(\9Μ) 3ΑΛΛ. 1006,σελ.1022, Στασινόπουλος, Δίκαιο Διοικητικών Διαφορών, Έκδοση4η,1964, σελ.194-195]. Μετην καταχώρηση της αίτησης,ηέκδοσητης άδειας διαχωρίτ σμούδενείναι έναφυσικό επακόλουθο πουονόμος επιβάλλει. Η κάθεπερίπτωση θα πρέπει ναεξετάζεται προσεκτικά έτσι που να 25 διαπιστωθεί ανσυνάδει μετιςπρόνοιες τουνόμουκαιτωνκανονι σμών. Ακόμαθαπρέπειναεξεταστείως προς τους όρους που εν δεχομένως θαπρέπειναεπιβληθούν. [Βλ.ΑνδριανήΓ.Λόρδουχ,ά. ν.Δημοκρατίας
(1968)3ΑΛΛ. 427, σελ. 436]. Επομένως ηαρμό διααρχήδενυποχρεούται αυτόματαναεκδόσειτηνάδειαμετην 30 καταχώρησητηςαίτησης γιατην έκδοση της. Κάτωαπό τιςσυνθήκες καιταπεριστατικάτηςπαρούσαςυπό θεσης, δενδύναται ναευσταθήσει ηεπιζητούμενη θεραπεία περί παράλειψης των καθ' ων ηαίτησηναχορηγήσουν άδειαδιαχωρι35 σμούγιατί,οικαθ'ωνηαίτησηδενμπορούνναθεωρηθούν ότιπα ρέλειψαν ναεκδόσουν τηναιτουμένη άδεια κατά παράβαση του άρθρου 146.1 τουΣυντάγματος. Ηκατάληξηαυτήόσον αφορά τηδεύτερη αιτούμενηθεραπεία, 40 μεφέρνει στοκύριο θέμα τηςπαρούσας προσφυγής πουαφορά τηνπαράλειψητων καθ' ων η αίτησηνααπαντήσουν στην αίτηση των αιτητριών. Σχετικό μετηνπαράλειψηαυτή είναιτοάρθρο29 του Συντάγματοςτοοποίο έχειως ακολούθως: 449 Χρυσοστομής, Δ. Ιακωβίδου«.ά. ν.Δήμου Πάφου
(1994)"
- Έκαστοςέχει τοδικαίωμαατομικώςήομούμετ' άλλωννα υποβάλλη εγγράφους αιτήσεις ή παράπονα προςοιανδή ποτεαρμοδίανδημοσίαναρχήνδικαιούμενοςν'απαίτηση, όπως αύτη επιληφθή αυτών και αποφασίση ταχέως. Η απόφασις της αρχής ταύτης,δεόντως ητιολογημένη, γνω- 5 στοποιείται εγγράφωςαμέσως εις τον υποβαλόντατηναίτησιν ή τα παράποναεν πάση περιπτώσει εντός προθε σμίαςμηυπερβαινούσηςταςτριάκονταημέρας.
- Εφ' όσον ο ενδιαφερόμενος δεν ικανοποιείται εκ της απο- 10 φάσεως ή οσάκις ουδεμία απόφασιςγνωστοποιήται προς αυτόν εντός της καθοριζομένης εν τη πρώτη παραγράφω του παρόντοςάρθρουπροθεσμίας δύναταιο ενδιαφερόμε νοςν' αγάγηενώπιοναρμοδίουδικαστηρίουδιάπροσφυγής την υπόθεσιν, εις ην αφοράηαίτησις ήτο παράπονοναυ- 15 τού." Τοάρθρο29 έχει τύχει δικαστικήςερμηνείας καιέχει εξεταστεί ο σκοπός και οι συνέπειες του. Στην υπόθεσηΧριστόφορου κ.ά. ν. ΔήμουΑγίου Δομετίουκ.ά.
(1987)3Α.Α.Δ. 1464, στησελ. 1468 20 αναφέρονταιταακόλουθα: "Article29castsathree-fold obligation uponthe Administration as a necessary condition for the observance and safeguard of a fundamental humanrightofthepetitioner (a)toheedthepetition 25 expeditiously:(b)to determine the petition expeditiously and(c) to communicate its decision duly reasoned as administrative decisions must be, the latest within 30days. By a necessary implication of the provisions of Article 29 the law applicable to thedetermination of arequest or petition madetotheauthorities 30 shouldbethatobtaining within the30day period. Ifthelaw changes within the 30 day period and the authorities are not guilty of unjustified delay, they may beguidedby thelegalregimeintroduced bytheamendmentstothelaw. Butundernocircumstances canthey determine a request or petition in accordance with rules of law 35 introduced subsequently to theeffluxion of the30 day period. Any otherapproach totheproblemwouldunavoidablyresultindefeating thefundamental rightsafeguarded by Article29 andinallowingthe Administration to operate outside the framework of the Constitution. In this case, the Administration was clearly in breach of its dutytodecidetheapplication for apermit within 30daysresulting inabuseof thepowervestedinthem,inthatthey determined the 450 40 4 Α.Α.Δ. Ιακωβί&ονκ.ά.ν.ΔήμουΠάφου Χρυσοστομής, Δ. application of the owners by reference to principles other than those in force within the time limited by the Constitution for decisiontaking. Hencethe decisionmust be set aside." 5 [Επίσηςβλ.,μεταξύάλλων,Κυριάκουv. Ρ.Ι.Κ.
(1965)3Α.Α.Δ.482, σελ. 485,Παπαδόπουλοςν. Δημοκρατίας(\9&6) 3Α.Α.Δ. 1073, σελ. 1085]. Στην υπό κρίση υπόθεση οι καθ* ων ηαίτησηγια δυο χρόνια 10 παρέλειψαν να δώσουν οποιαδήποτε απάντησηστην αίτηση των αιτητριών. Δεν υπάρχεικαμιάδικαιολογία γιατην εκκρεμότητα αυτή,πουνα μετατοπίζει τον χρόνο μέσα στον οποίο οΔήμοςθα έπρεπενααποφασίσει. Επίσηςημακράκαθυστέρηση δενδικαιο λογείται κάτωαπόοποιεσδήποτε συνθήκες καιο Δήμοςαπέφυγε 15 να λάβει απόφαση παρά τις διαμαρτυρίεςτων αιτητριών προφα νώς γιανακερδίσει χρόνο μέχρι ναδιευκρινιστεί το θέματης δη μιουργίαςλεωφόρου στηνπεριοχή. Μετον τρόποαυτόπαραβία σαντις πρόνοιες του άρθρου29 του Συντάγματοςκαι ενήργησαν καθ' υπέρβασηεξουσίας. 20 Το θέματης προπαρασκευαστικήςπράξηςπου δημιουργήθηκε μετηνεπιστολή των καθ' ωνη αίτησηημερ.20.10.92 (Παράρτημα 1στηνένσταση),δενεγείρεταιστηνπαρούσαυπόθεση,γιατίηπρο παρασκευαστική αυτήπράξηδεν προσβάλλεται είτε σαναυτοτε25 λήςπράξηείτεάλλως πως. Εκείνοτοοποίοπροσβάλλεται μετην παρούσα προσφυγή,είναι ηπαράλειψητων καθ' ων ηαίτησηνα απαντήσουν στην αίτησητωναιτητριώνκαιηπαράλειψητουςνα χορηγήσουν άδειαδιαχωρισμού. 30 Κατάσυνέπεια ηπροσφυγήεπιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται δή λωσητουΔικαστηρίου πωςηπαράλειψητων καθ' ων ηαίτησηνα απαντήσουν στην αίτησητων αιτητριώνγιατην περίοδο μέχρι την αποδεδειγμένα πραγματική ημερομηνία αποστολής της επιστολής ημερ.20.10.92, είναιάκυρηκαιό,τι παραλείφθηκε θαέπρεπεναείχε 35 εκτελεστεί. Οι καθ' ωνη αίτησηναπληρώσουν ταέξοδατωναιτητριών.Ο Πρωτοκολλητής ναυπολογίσει ταέξοδα. Η ποοσφυγή επιτυγχάνει μερικώς μεέξοδα. 451