(1994)4 Μαρτίου, 1994 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Σ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ (ΑΡ.1), Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 187/93) Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου— Υπάλληλοι — Προαγωγές—Προσό ντα — Κατοχύρωση δικαιώματος προαγωγής για τουςυπάλληλους που υπηρετούσανπριν την 13/5/72, έστωκαιχωρίς τηνκατοχήτων απαραίτητωνπροσόντων—Κανονισμός 56
(7)(β)τωνΠερίΠροσωπι κού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Γενικών)Κανονισμών, 5 ΚΔΠ220/82— Δεναναβιώνει τοπαλαιό σχέδιουπηρεσίαςβάσει του Κανονισμούαυτού. Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Βαθ μολογία — Αφορά το έτος γιατο οποίοδίδεται— Δεναποτελείκε- \Q κτημένοπου μεταφέρεταιστοεπόμενοέτος— Μείωση τηςβαθμολο γίας κατάέναβαθμόδεναπαιτείαιτιολόγηση. Αρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου — Υπάλληλοι —Προαγωγές— Αρχαι ότητα—Δεναποτελείξεχωριστόκριτήριογιαπροαγωγή—Δεν απο- \5 κλείεταιησυνεξέταση της, ωςστοιχείουπροσδιορισμούτηςκαταλλη λότητας των υποψηφίων — Ιδίωςόπου οι υποψήφιοι είναι κατάτα άλλαίσοι. Ο αιτητής πρόβαλετρεις ισχυρισμούςπροςυποστήριξητηςπρο- 20 σφυγήςτουκατά τηςπροαγωγήςτουενδιαφερόμενουμέρους στη θέ σηΤομεάρχη (ΤεχνικούΠροσωπικού)αντί τουιδίου,τους εξής: α) Παραγνώρισητουπλεονεκτήματος πουκατείχε,χωρίςειδική αι τιολογία. 462 25 4 ΑΛΛ. Ιωαννίδης ν. Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.1) β) Μείωση της βαθμολογίας του απόβαθμό 10 σε βαθμό 9 για το στοιχείο 6(Διαγωγή/Συμπεριφορά), χωρίςαιτιολογία. γ) Έκδηλη υπεροχήέναντιτουενδιαφερόμενου μέρους. 5 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο απορρίπτονταςτηνπροσφυγή, αποφάσι σεότι: 10 15 Ι) Οι Κανονισμοί Περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρουτου 1982 (Κ.Δ.Π.220/82)δεναναφέρονταισεοποιοδήπο τε πλεονέκτημα. Ορίζουν [βλ. Κανονισμό 10
(7)]πως"οι κρίσεις γιαπροαγωγήδιενεργούνται μεβάσητηνυπηρεσιακή επίδοσηκαι απόδοσητωνυποψηφίωνκαιτηνενγένειουσιαστικήκαταλληλό τητατους,όπωςπροκύπτειαπόταστοιχείατουπροσωπικούτους φακέλου,ταφύλλαποιότηταςκαιταφύλλαπροαγωγήςτους". Ηδιεκδίκησητουαιτητήστηρίζεταιστηνπαρανόησηπωςσύμφω να, κατά τον ισχυρισμό του,του Κανονισμού 56
(7)για τον ίδιο και τους υπαλλήλους της Αρχής που προσλήφθηκαν πριν την 13/5/72, ισχύειτοπαλιόσχέδιουπηρεσίας.Ο ισχυρισμόςαπορρί πτεται.Ο Καν.56
(7)θέλειαπλώςναδιασφαλίσει παλαιούςτους υπαλλήλουςτηςΑρχήςπουδενκατείχανπανεπιστημιακόπροσόν, για σκοπούς προαγωγής. 20 25 30 35 40 2. Ηβαθμολογίαυπαλλήλου,αφορά στο χρόνο γιατον οποίο γίνε ταικαιδεν είναι κεκτημένο που μεταφέρεται. Ουπάλληλος,ιδι αίτεραόταναναφερόμαστεστηδιαγωγήκαιτησυμπεριφοράτου, δεναρχίζειτον επόμενοχρόνο μεβαθμό 10ήμετονόποιο βαθμό είχεεξασφαλίσει τονπροηγούμενο χρόνο.Ως προςτονκάθε επό μενοχρόνο κρίνεταιεκνέου πάνωστηβάση τωνδεδομένωντου. Ηβαθμολογίατουαιτητήμε9γιατο 1990 δενσυνιστά "μείωση" τηςβαθμολογίαςτουκαιδενδικαιολογεί τηνεισήγησητουαιτη τή. 3) ΟΚανονισμός 10
(7)δενπεριλαμβάνειωςξεχωριστό κριτήριογια προαγωγήτηναρχαιότητα. Τοίδιοισχύεικαιωςπροςταπροσό ντα. Από τηνάλληόμωςτοΔικαστήριοσυμφωνεί μετηνάποψη πουδέχθηκανκαιοικαθ' ωνηαίτηση,πωςδεναποκλείεταιη συ νεξέταση της αρχαιότητας και των προσόντων ως στοιχείων προσδιοριστικών μαζίμεόλαταάλλα,τηςουσιαστικήςκαταλλη λότητας των υποψηφίων στα οποία αναφέρεται ο Κανονισμός. Αν δυουποψήφιοι είναι κατάταάλλα ίσοι,εύλογα θαμπορούσε ναθεωρηθείωςουσιαστικάκαταλληλότερος εκείνοςπουείναιαρ χαιότερος ήπου έχει περισσότερα προσόντα. Ημερικών μηνών 463 Ιωαννίδης v. Α.ΤΗ.Κ. (Αρ. 1)
(1994)αρχαιότητα του αιτητή,είναιδεδομένη. Ο αρκετά μακρύςκατά λογος τωνπροσόντων τουαιτητήκαιτουενδιαφερόμενου μέρους βρισκότανενώπιοντουΣυμβουλίουΠροσωπικού,τουΓενικούΔι ευθυντήκαιστοτέλοςτουΔιοικητικούΣυμβουλίουτηςΑρχής. Το άθροισμα του συνόλου των βαθμών που συγκέντρωσε ο αιτητής 5 απότο 1985 καιμετάείναιελαφράμεγαλύτερο απότο αντίστοιχο του ενδιαφερόμενου μέρους. Τον τελευταίο χρόνο είχαν συγκε ντρώσει από 168βαθμούς. Οιπαρατηρήσειςκαιοισυστάσεις του Κρίνοντα και του Γνωματεύοντα για όλα τα πιο πάνω χρόνια, ήταν ιδιαίτεραευνοϊκές καιγιατουςδυο.Τασχόλια τωναμέσως 10 προϊσταμένων τους ενώπιον του Συμβουλίου Προσωπικούήταν εγκωμιαστικά απόκάθεάποψη. Οαιτητήςκαιτο ενδιαφερόμενο μέροςθεωρούνταιιδιαίτερααξιόλογοι Λειτουργοί. ΤοΣυμβούλιο Προσωπικού και ο Γενικός Διευθυντής ξεχώρισαν τοενδιαφερό μενο μέρος ως τον συγκριτικά καταλληλότερο. Δεν είναι ορθήη 15 άποψη του αιτητή, πως αντίθετα προς ό,τι ισχύει στη Δημόσια Υπηρεσία ησυμβουλή τουΣυμβουλίου Προσωπικού καιοι ειση γήσεις του Γενικού Διευθυντήδενμεταφέρουνβάροςωςπροςτην καθόλουαξίατων υποψηφίων. Αν αυτόήτανορθό,θαήτανχω ρίς νόημα ο Κανονισμός 10
(5)ο οποίος επιβάλλει τη λήψη τους 20 πριν απόκάθεπροαγωγή. ΗθέσητουΤομεάρχηείναι\|Γηλάστην ιεραρχία της Αρχής. Υπό το φως του συνόλου των στοιχείων, η επιλογήτουενδιαφερόμενουμέρουςήτανεύλογαεπιτρεπτή. Οαιτητής απέτυχενακαταδείξειέκδηληυπεροχή,έναντιτουενδιαφε ρόμενου μέρους. 25 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 30 Κυριάκου κ.ά. ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1991)4 ΑΛΛ. 1443, Κολοκασίδου ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1992)4 4801, ΑΛΛ. Δημητρίου κ.ά. ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1993)4 ΑΛΛ. 1196, Σιαπιτής κ.ά. ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Αρ. 1)
(1993)4 40 ΑΛΛ. 1333, Κορομίας ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4ΑΛΛ. 1363. Προσφυγή. 464 35 τ 4 Α.Α.Δ. Ιωαννίδηςν. Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1) Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτων καθ' ωνη αίτηση, με την οποία προάχθηκε αναδρομικά,το ενδιαφερόμενο μέροςστη θέσηΤομεάρχη(Τεχνικού Προσωπικού)αντίτου αιτητή. 5 Λ. Ταλιαδώρος,γιατον Αιτητή. Κ. Χ" Ια&ννον,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 10 Cur. adv. wit. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Οαιτητής προσβάλλει τηναπόφαση τουΔιοικητικού ΣυμβουλίουτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου ημερομηνίας27 Νοεμβρίου 1992 μετην οποίαπροάχθηκεαναδρο15 μικάαπότις3Οκτωβρίου 1991οΜάρκοςΚωνσταντίνου στηθέση Τομεάρχη (Τεχνικού Προσωπικού). Προβάλλει τους ακόλουθους τρεις λόγουςακυρότητας. 20 25 30 35 "
(1)OLΚαθ*ωνηΑίτηση,χωρίςναδώσουνειδικήήέστωοποιαδήποτεαιτιολογία,παραγνώρισαντογεγονός ότι ο Αιτητής,σεαντίθεσηκαιμετο Ενδιαφερόμενο Μέρος,ήτανκά τοχος του προβλεπόμενου από τους Κανονισμούς καιτο ΣχέδιοΥπηρεσίας "Πλεονεκτήματος".
(2)ΟΚρίνωνκαιοΓνωματεύωνλειτουργοί τωνκαθ' ωνηΑί τηση εσφαλμένα και/ήπαράνομαμείωσαν τη βαθμολογία τουΑιτητήγιατο 1990 όσον αφοράτο στοιχείο 6 (Διαγω γή/Συμπεριφορά)στοΦύλλοΠοιότητας,χωρίς ναδώσουν οποιουσδήποτε λόγους ήεξηγήσεις για την ενέργεια τους αυτήκαι/ή χωρίς ναζητήσουν προηγουμένως απότονΑι τητήναεκφράσειτις απόψειςτου.
(3)ΟΑιτητής, μεβάσητακαθιερωμένακαινομοθετημένακρι τήρια επιλογής,υπερείχε έκδηλατουΕνδιαφερομένουΜέρους." Τοκατ' ιστυοισμό πλεονέκτημα του αιτητή. ΗΑρχήδεναναγνώρισε στον αιτητή"πλεονέκτημα". Τοερώ40 τημα είναι ανήταν εύλογα επιτρεπτή αυτήη κρίση μεγνώμονα τους περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γε νικούς Κανονισμούς του 1982 (ΚΑΠ. 220/82)πουκαθορίζουντα προσόντατηςθέσης. ΑπότοσυνδυασμότωνΚανονισμών4
(3)(β), 8(1(Α)(α)και8
(1)(Β)(α)των Κανονισμών,προκύπτειως ελάχιστο 465 I Κωνσταντινίδης,Α. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1)
(1994)προσόνγιατηθέσηΤομεάρχη(Τεχνικόπροσωπικό)ηκατοχήΠλή ρους ΠανεπιστημιακούΤίτλου στην Ηλεκτρολογία (μεειδικότητα σε θέματα τηλεπικοινωνιών) ή ισοδύναμος τίτλος αναγνωρισμέ νος απότην Αρχή. Οι Κανονισμοί δεν αναφέρονταισεοποιοδή ποτεπλεονέκτημα.Ορίζουν [βλ.Κανονισμό 10
(7)] πως"οικρίσεις 5 γιαπροαγωγήδιενεργούνται μεβάσητηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαι απόδοσητωνυποψηφίωνκαιτην ενγένειουσιαστική καταλληλό τητατους,όπωςπροκύπτειαπόταστοιχεία τουπροσωπικούτους φακέλου,ταφύλλαποιότηταςκαιταφύλλαπροαγωγήςτους". 10 Ο αιτητής εισηγείται πως αυτό,δηλαδήηανυπαρξία πρόνοιας γιαπλεονέκτημα,ισχύειγιατοπροσωπικόπουπροσλήφθηκεστην Αρχήμετάτις 13 Μαΐου 1972. Γιαόσους υπηρετούσαν πριναπό την ημερομηνία αυτή, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος (προσλή φθηκετο 1962) κατ' εφαρμογήτης μεταβατικήςδιάταξηςτου Κα- 15 νονισμού 56
(7)προβλέπεταιπλεονέκτημα, ως εξής: ΜετονΚανονισμό 56
(7)(α)ρητάκαθίσταταιαπαραίτητηη κα τοχή του πανεπιστημιακού ήάλλου ισοδύναμου τίτλου πουανα φέρθηκε, μόνο για προσωπικό που προσλήφθηκε μετά τις 13 20 Μαΐου 1972. Όποιοςπροσλήφθηκεπριναπότηνημερομηνίααυ τή, σύμφωνα με τον Κανονισμό 56
(7)(β) "δύναται να(προαχθή) εξελίχθηκατάβαθμόκαιεπίτηβάσειτωνεν ισχύειπροτης13.5.72 σχεδίων υπηρεσίας....". Το αντίστοιχο σχέδιο υπηρεσίας της επί δικηςθέσης πριναπό τις 13 Μαΐου 1972, όπωςδιαπίστωσε καιτο 25 Συμβούλιο Προσωπικού,είναι εκείνο του Μηχανικού Ι. ΤοΣχέ διο Υπηρεσίας του ΜηχανικούΙ απαιτούσεωςπρώτοτοακόλου θο προσόν: "Αναγνωρισμένος Πανεπιστημιακόςτίτλος ΜηχανικούΤηλεπι- 30 κοινωνιών ήεπαγγελματικός τίτλος Πλήρες Μέλος εγκεκριμέ νου Επαγγελματικού Ιδρύματοςκαι επιπλέον πενταετήςπείρα στη ΜηχανικήΤηλεπικοινωνιών μετάτηνεξασφάλισητουανω τέρω προσόντος." 35 Αυτό,όμως,γιαόσουςδενυπηρετούσανήδηστηνΑρχή. Οιλει τουργοί τηςΑρχήςπου είχαν τουλάχιστον δεκαετήπείραστη Μη χανικήΤηλεπικοινωνιών, τηςοποίαςταπέντετουλάχιστον έτηως Μηχανικοί ή Βοηθοί Μηχανικοί στην υπηρεσία της Αρχής μπο ρούσαν ναδιεκδικήσουν τηθέση,χωρίς τοπρώτοπροσόν,καιμά- 40 λκττα θαπροτιμούνταν. Όσοι δεκατείχανκαιτο πρώτοπροσόν, θα είχανπλεονέκτημα. Εδώβρίσκεται καιηρίζατηςανηγνωμίας. Ο απητήςήτανΛειτουργόςτης Αρχής, καιταυτόχρονακατείχετο πρώτο προσόν του παλαιούσχεδίου υπηρεσίας. Επομένως,ειση466 τ 4 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1) Κωνστανηνίδης,Α. γείται, θαπρέπει ναθεωρηθεί ότι έχειπλεονέκτημα έναντι τουεν διαφερομένου μέρους που ενώείναι και εκείνος Λειτουργός της Αρχήςκαιέχειτοναπαιτούμενοπανεπιστημιακό τίτλο,εν τούτοις προσλήφθηκε στην Αρχήμετάτις 13Μαΐου 1972 οπότε δενεφαρμόζεται στην περίπτωσητουτοπαλαιόσχέδιο υπηρεσίας. Αφούμελέτησα ταστοιχεία κατέληξαπωςαυτήηπροσέγγιση εί ναιεσφαλμένη. Όπωςορθάεισηγήθηκαν OLκαθ'ωνηαίτηση,μετη μεταβατικήδιάταξητου Κανονισμού 56
(7)διαφυλάχθηκε μόνοτο δικαίωματουπροσωπικούπουπροσλήφθηκεπριντης 13ης Μαΐου 1972 να προαχθεί παρά την αλλαγή που επέφερε οΚανονισμός 8 ως προς ταελάχιστα απαιτούμενα ειδικά προσόντα. Ο Κανονι σμός56
(7)αναφέρεταιρητάσεπροσωπικό που"δύναταινα (προαχθή)εξελίχθη κατάβαθμό". Μεριμνά,δηλαδή, γιατηδιασφάλιση της δυνατότητας προαγωγής-εξέλιξης του ίδιου του προσωπικού στο οποίο αναφέρεται xaL σαφώς δεν επεκτείνεται σε συσχετισμό τουπρος τουςάλλους υποψηφίους. Η διεκδίκηση του αιτητή στη ρίζεται στην παρανόησηπως ισχύουν για την ίδιαπροαγωγήδυο διαφορετικάσχέδιαυπηρεσίας. Έναπουδεναναγνωρίζεικαιάλλοπουαναγνωρίζειπλεονέκτημα. Δεν είναιέτσι. Ηπροαγωγήδιε νεργείται μεβάσητους ισχύοντες τώρακανονισμούς και μεβάσει αυτούςτουςκανονισμούς σεκανέναυποψήφιο δεναναγνωρίζεται πλεονέκτημα. Εμπλέκεται τοπαλαιόσχέδιο υπηρεσίαςμόνογιατο σκοπό που ρητά εξειδικεύθηκε. Διαφορετική προσέγγιση θαοδηγούσε στο παράλογο και άδικο αποτέλεσμα ένας υποψήφιος που είναι ταυτόχροναΛειτουργόςτης Αρχήςγια όσαχρόνιααπαιτού σετοπαλαιόσχέδιο υπηρεσίαςκαιταυτόχρονακάτοχοςτουαπαι τούμενου πανεπιστημιακούηάλλου ισοδύναμου τίτλου,ναμή θε ωρείται ότιέχει πλεονέκτημα, απλώς επειδή προσλήφθηκε στην Αρχή μετάτις 13Μαΐου 1972 καιαυτό, παράτοότιτοακαδημαϊ κό του προσόν μπορεί να είναι ανώτερο από εκείνο που θαήταν αρκετόότανίσχυετοπαλαιόσχέδιο υπηρεσίας. Σημειώνωπάρεπιμπτόντως ότι το ενδιαφερόμενο μέρος είχε προσληφθεί στην Αρχήτην 1 Φεβρουαρίου 1973. Η υπόθεσηΧρίστοςΚυριάκουκαι Άλλοιν.ΑοχήΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4Α.Α.Δ. 1443που επικαλέστηκε οαιτητής,δεν τον βοηθά. Αναφέρεται στους Κανο νισμούς 8
(1)και56
(7)αλλάσεσχέση μετοδιαφορετικόζήτηματης κατοχήςτων ελάχιστων προσόντων πουαπαιτούνταιπροςδιεκδί κησηπροαγωγής. 40 Ηκατ' ισχυρισμό μείωση τηςβαθμολογίαςτουαιτητή Από το 1985-1989 οαιτητήςβαθμολογήθηκε απότον Κρίνοντα και τον Γνωματεύοντα με 10στο στοιχείο "Διαγωγή/Συμπεριφο467 Ύ Κωνσταντινίδης,Α. Ιωαννίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1)
(1994)ρά". Το 1990 καιοι δυοτον βαθμολόγησαν,ως προςτο ίδιοστοι χείο,με
- Αυτό,κατάτοναιτητή,συνιστάμείωσητηςβαθμολογίας που εξυπακούει ότι διέπραξε παράπτωμα ή επέδειξε απρεπήσυ μπεριφορά. Δεν τουγνωστοποιήθηκε ηπρόθεσηγιατέτοια"μείω ση"γιαναεκφέρει τις απόψειςτου,ησυμπεριφοράτουήτανάψο- 5 γη,η "μείωση" δεν αιτιολογήθηκε, ήτανανεξήγητη και αυθαίρετη καιεφόσον λήφθηκευπόψηχωρίς έρευνα,καθιστάάκυρητηνπρο σβαλλόμενηαπόφαση. Οικαθ'ωνηαίτησηδιαφωνούνμετηνάπο ψηότι διαφοράτόσομικρήμπορούσεναδημιουργήσει ερωτηματι κάήότι προϋποθέτει οπωσδήποτε διάπραξη παραπτώματοςήκα- 10 ποιαπαρατήρησηπροςτοναιτητήωςπροςτησυμπεριφοράτου. Συμφωνώπωςο ιδιαίτεραψηλόςβαθμός9πουυπολείπεταιμό λις κατά μιαμονάδααπότο ιδανικό,κάθεάλλοπαράδείχνει, κρι νόμενος αντικειμενικά, πως ο υπάλληλος υπέπεσε σε πειθαρχικό 15 παράπτωμα ή επέδειξε συμπεριφορά που οπωσδήποτε θα προκα λούσεπαρατήρηση.Επίσης,δενθεωρώορθήτηνάποψηωςπροςτην ανάγκηαιτιολόγησης τέτοιαςβαθμολογίαςήωςπροςτηνυποχρέω σηγιαπροκαταρκτικήγνωστοποίησητηςπροςλήψητωναπόψεων τουκρινόμενου. Η βαθμολογίααφορά στοχρόνογιατονοποίογί- 20 νεταικαιδενείναικεκτημένοπουμεταφέρεται. Ουπάλληλος,ιδι αίτερα όταν μιλούμεγια τηδιαγωγήκαι τησυμπεριφορά του,δεν αρχίζειτον επόμενο χρόνο μεβαθμό 10ήμετον όποιοβαθμό είχε εξασφαλίσει τον προηγούμενο χρόνο. Ως προς τον κάθε επόμενο χρόνοκρίνεται εκνέουπάνωστηβάσητωνδεδομένων του. Ηβαθ- 25 μολογία τουαιτητήμε9γιατο 1990 δενσυνιστά "μείωση" τηςβαθ μολογίας τουκαιδενδικαιολογεί τηνεισήγησητουαιτητή. Γιανασυμπληρωθεί πάντωςηεικόνα,προσθέτωπωςστοστοι χείο "αίσθημαευθύνης"στο οποίοοαιτητήςείχεβαθμολογηθεί με 30 9 για το 1989, το 1990 βαθμολογήθηκε με
- Αντίστροφα, το εν διαφερόμενο μέροςείχεβαθμολογηθεί με 10στο στοιχείο"εργατι κότητα"γιατο 1989 ενώγιατο 1990 βαθμολογήθηκε με
- Τελικά δε,όπωςθαφανείαπόταεπόμενα,τοζήτημαείναι επουσιώδες. 35 Ηκατ'ισχυρισμόέκδηληυπεοοχήτουαιτητή Ο αιτητήςισχυρίζεται πωςείχεκάποιαυπεροχήσταακαδημαϊ κά προσόντα και πως υπερείχε ελαφράστη βαθμολογία. Επικα λείται επιπλέον τηνκατά έξι μήνεςαρχαιότητατουέναντιτουεν- 40 διαφερόμενουμέρουςστηθέσητουΥποτομεάρχη(τηνκατείχεαπό την 1 Ιανουαρίου1986ενώτοενδιαφερόμενομέροςαπότην 1 Ιου νίου 1986) καιτασχόλια του αμέσως προϊσταμένου του ενώπιον του Συμβουλίου Προσωπικού. Αντιπαραθέτουν οι καθ' ων ηαί- 468 4 ΑΛΛ. Ιωαννίδηςν, Α.ΤΗ.Κ. (AQ. 1) Κωνσταντινί&ης,Δ. τησηπωςταπροσόντατουςείναιπερίπουταίδια,πωςείναιτοεν διαφερόμενομέροςπουυπερέχει ελαφράστηβαθμολογίακαιπως οι παρατηρήσειςκαιτασχόλια τωναμέσως προϊσταμένων τους είναι περίπουταίδια. Επικαλούνταιτογεγονός ότιτοενδιαφε5 ρόμενο μέρος συστήθηκε ωςοκαταλληλότερος τόσο απότο Συμ βούλιο ΠροσωπικούόσοκαιαπότοΓενικόΔιευθυντή. Επισημαί νουν πωςηαρχαιότητα(αλλάκαιτα προσόντα)δεναποτελούν, σύμφωνα μετους Κανονισμούς [βλ.Κανονισμό 10
(7)], ξεχωριστό κριτήριοαλλάδέχονταιπωςκαιταδυοορθάλήφθηκανυπόψηως 10 στοιχεία τηςζητούμενης από τους κανονισμούς "ουσιαστικής κα ταλληλότητας" τωνυποψηφίων. 15 20 25 30 35 40 Είναιγεγονός πωςοκανονισμός 10
(7)δεν περιλαμβάνει ωςξε χωριστό κριτήριογιαπροαγωγήτηναρχαιότητα. (Βλ.ΜερόπηΚο· λοκασίόονν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1992)4ΑΛΛ. 4801, Αένια Δημητρίου καιΑλλοι ν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1993)4ΑΛΛ. 1196καιΧαράλαμποςΣιαπιτήςκαιΆλλοςν.Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου(Αρ.1)
(1993)4ΑΛΛ. 1333).Τοίδιοιοχύεικαιωςπροςταπροσόντα. Απότηνάλληόμωςθασυμφωνούσαμε τηνάποψη πουδέχθηκανκαιοικαθ'ωνηαίτησηπωςδεναποκλείε ταιησυνεξέτασητηςαρχαιότηταςκαιτωνπροσόντωνως στοιχείων προσδιοριστικών,μαζίμεόλαταάλλα,τηςουσιαστικήςκαταλληλό τηταςτωνυποψηφίωνσταοποίααναφέρεταιοκανονισμός. Ανδυο υποψήφιοι είναι κατά ταάλλα ίσοι, εύλογα θα μπορούσε να θεωρηθει ωςουσιαστικά καταλληλότερος εκείνος που είναιαρχαιότε ροςήπουέχειπερισσότερα προσόντα. Ημερικών μηνώναρχαιό τητατουαιτητήείναιδεδομένη. Οαρκετάμακρύςκατάλογοςτων προσόντων τουαιτητήκαιτουενδιαφερόμενου μέρουςβρισκόταν ενώπιοντουΣυμβουλίουΠροσωπικού,τουΓενικούΔιευθυντήκαι στοτέλος τουΔιοικητικού Συμβουλίου τηςΑρχής. Το άθροισμα τουσυνόλουτωνβαθμώνπουσυγκέντρωσεοαιτητήςαπότο1985 και μετάαπότον Κρίνοντα καιτο Γνωματεύοντα
(862)είναιελα φρά μεγαλύτερο από τοαντίστοιχο τουενδιαφερόμενου μέρους
(855). Τοντελευταίο χρόνο είχανσυγκεντρώσειαπό 168βαθμούς. Οιπαρατηρήσειςκαιοισυστάσεις του Κρίνοντα καιτου Γνωμα τεύονταγιαόλαταπιοπάνωχρόνια,ήτανιδιαίτεραευνοϊκές και γιατουςδυο.Τασχόλια τωναμέσωςπροϊσταμένων τους ενώπιον του Συμβουλίου Προσωπικού ήταν εγκωμιαστικά απόκάθεάπο ψη. Οαιτητήςκαιτοενδιαφερόμενο μέρος θεωρούνται ιδιαίτερα αξιόλογοι Λειτουργοί. ΤοΣυμβούλιο Προσωπικούκαιο Γενικός Διευθυντής ξεχώρισαντοενδιαφερόμενο μέροςωςτονσυγκριτικά καταλληλότερο. Δενείναιορθήηάποψητουαιτητήπωςαντίθετα προςό,τιισχύει στηΔημόσια Υπηρεσία ησυμβουλήτου Συμβου λίουΠροσωπικούκαιοιεισηγήσειςτουΓενικού Διευθυντήδενμε469 Κωνσταντινίδης,Δ. Ιωαννίδηςv. Α.ΤΗ.Κ.(Αρ. 1)
(1994)ταφέρουν βάροςωςπροςτην καθόλουαξίατωνυποψηφίων. Αν αυτόήτανορθό, θαήτανχωρίς νόημαοΚανονισμός 10
(5)οοποί οςεπιβάλλει τηλήψητουςπριναπόκάθεπροαγωγή. (Βλ. Κώστας Κορομίας ν. Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1992)4 ΑΛΛ. 1363). Απότηνάλλη,ηεισήγησηπωςδενδικαιολογούνται απότα 5 στοιχεία τουφακέλου,δεντεκμηριώνεται. ΗθέσητουΤομεάρχηείναιψηλάστηνιεραρχίατηςΑρχής.Υπό τοφωςτουσυνόλουτωνστοιχείων η επιλογήτουενδιαφερόμενου μέρους ήτανεύλογα επιτρεπτή. Οαιτητήςαπέτυχενακαταδείξει 10 έκδηληυπεροχήέναντι τουενδιαφερομένου μέρους. Ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαιαπορρίπτεται. Ηπροσβαλλόμε νηαπόφασηεπικυρώνεται. Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 470