clr/1994/1994_4_57.pdf

(5)τωνΚανονισμώνπερί Προσωπικού τηςΑρχής Τηλε­ πικοινωνιώνΚύπρου του 1982 (ΚΑΠ220/82) σεσυνδυασμό με τον Καν. 10

(7). 15 ΟργανισμοίΔημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσόντα — Υιοθέτηση πορισμάτων Συμβουλίου Προσωπικού πληροί την απαίτηση για δέουσαέρευνα ωςπρος τα προσόντα. 20 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Υπάλληλοι — ΕμπιστευτικέςΕκθέσεις— Τοζήτηματηςαυστηρότη­ ταςτωνσυντακτώντουςκαιτωνκαθηκόντωντουυπαλλήλουσεσχέσημεταοποία συντάσσονται — Πορίσματα από τηννομολογία. Με τις συνεκδικασθείσεςλόγω συνάφειαςπροσφυγές προσβλή­ θηκεηπροαγωγήτων ενδιαφερομένων μερώνστηθέση Προϊσταμέ­ νουΥπηρεσία Β' (Τεχνικού Προσωπικού). 25 ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,ενμέρειακυρώνονταςτηνεπίδικη από- 57 Ιωνά κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)φάση,αποφάσισε ότι: Ι. ΤοΔικαστήριο δενπροβαίνεισεπρωτογενήευρήματααναφορικά με την καταλληλότητα ή μηγια προαγωγή των υποψηφίων και ούτευποκαθιστά τηδικήτουκρίση μεεκείνη τουδιοικητικούοργάνου.ΤοΔικαστήριο ελέγχειμόνοκατάπόσοσύμφωναμεόλατα δεδομέναπουήτανενώπιοντουδιοικητικούοργάνουκατάτονου­ σιώδηχρόνο,ηαπόφασητουήτανλογικάεπιτρεπτή. 5 2. ΈχονταςυπόψητακριτήριατουΚαν. 10

(7)τωνπερίΠροσωπικού 10 της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (Γενικών) Κανονισμών (ΚΔΠ 220/82)σε συνάρτιση με ταστοιχεία που λήφθηκανυπόψη (όπως αυτά αναφέρονταιστα σχετικά πρακτικά). Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμαότι ταενδιαφερόμενα4,5, 6και7μέρη δενυπερέχουντωναιτητών. Ειδικότεραδε,στηβαθμολογίαπροη- 15 γούνταιοι αιτητές.Οι εισηγήσειςτόσο τουΣυμβουλίουΠροσωπι­ κού όσο και του Γενικού Διευθυντή στο βαθμόπουαφορούντα προαναφερόμενα4 ενδιαφερόμεναμέρηδενσυνάδουν μεταστοι­ χείατωνφακέλων,καιεφόσονλήφθηκανυπόψηαπότηνΑρχήκα­ τά τηδιαμόρφωσητης κρίσης της αναφορικάμετους αιτητέςκαι 20 τα ενδιαφερόμενα μέρη,ητελικήαπόφασηστο βαθμόπου αναφέ­ ρεταιπιοπάνω,καθίσταταιτρωτή.Είναιγεγονός ότι οΚαν. 10

(7)δενσυμπεριλαμβάνει σταστοιχείακρίσηςκαιτησυμβουλή/εισηγή­ σεις του Συμβουλίου Προσωπικού και του Γενικού Διευθυντή, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις των δημοσίων υπαλλήλων. 25 Ομως σύμφωνα μετον Καν. 10

(5)ηΑρχή πριντηδιενέργεια των προαγωγών,ζητεί τησυμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικούκαι τιςεισηγήσειςτου ΓενικούΔιευθυντήήτουαναπληρωτήτου.

1. Δεν μπορείνααποκλειστεί ηπιθανότηταναέπαιξεουσιαστικόρό- 30 λο στη διαμόρφωσητης κρίσης της Αρχήςηαρχαιότητα των τεσ­ σάρων ενδιαφερομένων μερών στο βαθμότου Επιθεωρητήέναντι τουαιτητήστηνπροσφυγή242/92.Ηαρχαιότηταόμως δεν αποτε­ λεί κριτήριοπροαγωγής. 35
2. Σχετικάμετον ισχυρισμό ότιτοΔιοικητικό Συμβούλιοδενερεύ­ νησε το ίδιο αν τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τααπαιτούμενα προσόντα και ουδέποτε σύγκρινε τον αιτητήμε ταενδιαφερόμε­ ναμέρη,απάντησηαποτελείηαπόφασητηςΟλομέλειας τουΑνω­ τάτουΔικαστηρίου στην υπόθεσηΔημοκρατία ν.Δημήτριου Ορ- 40 φανίδηκ.ά., όπουέγινεαναφοράσεσχέσημετοκατάπόσοη ίδια ηΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας έκαμεέρευνα αναφορικά μετα προσόντατου ενδιαφερομένου μέρους. 58 4 ΑΛΛ. 5 Ιωνά κ.ά. ν.Α,ΤΗ.Κ.
3. Σχετικάμετον ισχυρισμό ότιογνωματεύωνγιασυγκεκριμένο εν­ διαφερόμενομέροςήταναυστηρόςστηβαθμολογία,καιδιακατείχετο εχθρικάέναντι του ενδιαφερόμενου αυτούμέρους,καιότι η κρίση σχετίζεται επίσης τόσο μετο επίπεδοτων ευθυνών όσοκαι μετηνπολυπλοκότητατουκύκλουεργασιώνπουεκτελεί οκρινό­ μενοςδόθηκεαπάντησηστηναπόφασητηςΟλομέλειας στηνυπό­ θεσηOdysseasGeorghiou v.Republic

(1976)3C.L.R.74στη σελ. 81όπουέγινε λόγος γιατηναξιολόγηση απόδιαφορετικούςαξιολογούντες λειτουργούς. 10 Επίσης, σε σχέσημε τον ισχυρισμό ότι ηκρίση σχετίζεται με τη σοβαρότητα της εργασίας που εκτελεί οκρινόμενος τοΔικαστή­ ριο παρέπεμψε στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση ΑντώνηςΧαραλαμπίδης ν.ΕΛ. Υ. 15 6. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιως προς ταενδιαφερόμενα μέ­ ρη 4,5,6 και7καιεπικυρώνεται κατάταλοιπά, χωρίς έξοδα. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν μερικώςχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Δημοκρατία ν.Ορφανίδηκ.ά.

(1992)3Α.Α.Δ.205, 25 Georghiou v.Republic

(1976)3 C.L.R. 74, Χαραλαμπίδηςν.Ε.Δ.Υ.

(1991)3Α.Α.Δ.

1. Προσφυγές. 30 35 Προσφυγές εναντίον τηςαπόφασηςτης καθ'ηςηαίτηση μετην οποία προάχθηκαντα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Προϊσταμέ­ νου Υπηρεσίας Β (Τεχνικού Προσωπικού),αντί των αιτητών. Ι Νικολάου, για τους Αιτητές στην Υπόθεση Αρ. 242/
2. Ε. Παπαδημητρίου για Στ. Κιττή,για τους Αιτητές στην Υπόθε­ σηΑρ. 254/
3. 40 Κ. Χ'Ίωάννου, για την Καθ'ης ηαίτηση. Ξενοφώντος,για το Ενδιαφερόμενο μέρος Γ.Παναγιώτου. Cur. adv. wit. 59 Ιωνά κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1994)ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές αυτές συνεκδικάοτηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιαςδιοικητικήςπράξηςκαιέχουνκοινά νομικάκαιπραγματικάσημεία. Μετηνπροσφυγήαρ.242/92προσβάλλεται η προαγωγήτων εν- 5 διαφερομένωνμερών

(1)ΑδάμσυΑδάμου,

(2)Μιχαλάκη Πιερή,

(3)Παναγιώτη Χαρίτωνος,

(4)Κυριάκου Κωνσταντίνου,

(5)Ρένου Λοϊζίδη,

(6)Σάββα Χριστοδούλου,

(7)Γιώργου Παναγιώτου,

(8)ΑντώνιουΜέσιουστηθέσηΠροϊατοφίένουΥπηρεσίας 'Β'(Τεχνικού Προσωπικού)από3.10.91 πουγνωστοποιήθηκε στοπροσωπικότης 10 ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου(ηΑρχή)στις3.1.

1. Με τηνπροσφυγή αρ.254/92 προσβάλλεται ηπροαγωγή όλων τωνπροαναφερομένωνεκτόςτουΑδάμουΑδάμου. 15 ΗΑρχήμεαπόφασητηςημερ. 3.10.91 αποφάσισετηνπλήρωση8 κενώνθέσεων ΠροϊσταμένουΥπηρεσίας Έ 'ΤεχνικούΠροσωπικού πουπεριλαμβάνοντανστονΠροϋπολογισμό του
2. Υποψήφιοι γιατιςεπίδικεςθέσειςήτανόσοιείχαντριετήυπηρε- 20 σία στοβαθμότουΕπιθεωρητήπουείναιοαμέσωςκατώτεροςβαθ­ μόςτουΠροϊσταμένουΥπηρεσίας Έ'. Ανάμεσα στουςυποψηφίους ήτανοιαιτητέςκαιταενδιαφερόμεναμέρη. Γιασκοπούςδιαδικασίαςπλήρωσης τωνθέσεων συνήλθεσεδια- 25 φορές ημερομηνίες τοΣυμβούλιο Προσωπικούγιαεξέταση τουθέ­ ματοςκαιπαροχήσυμβουλήςπροςτηνΑρχήμεβάσητονΚανονισμό 10

(5)των Περί Προσωπικού τηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 1982,όπως αυτοί τροποποιήθηκαν, (οι Κανονισμοί).Τοπρακτικότηςσχετικής συνεδρίασης (αρ.55/91)επι- 30 συνάφθηκεωςΤεκμήριο2στηνΈνσταση. Από τους 60 υποψηφίους πουπληρούσαν το σχετικό Σχέδιο Υπηρεσίας τοΣυμβούλιο Προσωπικούεπέλεξεαρχικά20υποψήφι­ ους ως επικρατέστερους καιπιοκατάλληλους γιαπλήρωση των 35 οκτώκενώνθέσεων. Σ'αυτούςπεριλαμβάνοντανταενδιαφερόμενα μέρηκαιοαιτητηςστηνπροσφυγήαρ.254/92ΑντώνιοςΣτεφανή. Ο αιτητής ΧρίστοςΙωνάςδενήτανανάμεσαστους 20αρχικά επιλεγέ­ ντες. Στησυνέχεια τοΣυμβούλιο Προσωπικού αφού έλαβε υπόψη στο σύνολοτουςτακριτήριαπουκαθιερώνει οΚαν. 10

(7),τις βαθ- 40 μολογίες, τιςπαρατηρήσειςκαιτιςσυστάσεις τωνΠροϊσταμένων, καθώς καιτομέχρι τις3.10.91περιεχόμενο τουπροσωπικού τους φακέλου,προχώρησεσεπεραιτέρωαξιολόγησηκαισύγκρισημεταξύ των 20 επιλεγέντων επικρατέστερων υποψηφίων και αποφάσισε 60 4 Α.Α.Δ. Ιωνάχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης,Δ. όπωςστον κατάλογοτωνπιο επικρατέστερων καιπιοκατάλληλων γιαπροαγωγήυποψηφίων,παραμείνουν 16υποψήφιοι.Στους16πε­ ριλαμβάνοντανοαιτητήςΣτεφανήκαιταενδιαφερόμεναμέρη. 5 ΜετάαπόπεραιτέρωαξιολόγησητοΣυμβούλιοΠροσωπικούκα­ τέληξεστην ομόφωνηαπόφασηνασυμβουλεύσειτηνΑρχή ναπρο­ χωρήσει στηνπλήρωσητωνοκτώκενώνθέσεων μεταοκτώενδιαφε­ ρόμεναμέρη. ΟαιτητήςΣτεφανήδενσυστήθηκε αλλάπεριελήφθηκε στονκατάλογοτωνεπιλαχόντωνυποψηφίων. 10 Στησυνέχεια οΓενικός ΔιευθυντήςτηςΑρχήςαφού μελέτησετα πρακτικάτηςσυνεδριάσεως αρ.55/91 τουΣυμβουλίουΠροσωπικού καιτοπεριεχόμενοτωνπροσωπικώνφακέλωντωνυποψηφίων,δια­ πίστωσε ότιη συμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικούήτανσωστή. 15 Ο Γενικός Διευθυντής πρόσθεσε μεταξύάλλων ότι ταενδιαφερόμε­ ναμέρηυπερείχαντωνυπολοίπωνυποψηφίωνκαιτουςσύστησεγια προαγωγήστιςεπίδικεςθέσεις. Οισυστάσεις τουΓενικού Διευθυντή περιέχονταιστοΤεκμήριο 3τηςΕνστασης. 20 Τοθέματέθηκεενώπιον τουΔιοικητικού Συμβουλίου τηςΑρχής κατάτη συνεδρίαση τουτης20.12.

1. ΕνώπιοντουΣυμβουλίουτέ­ θηκαν τα πρακτικάτης συνεδριάσεως αρ. 55/91 του Συμβουλίου Προσωπικούκαιη εισήγησητουΓενικού Διευθυντή. ΤοΔιοικητικό Συμβούλιο αφούμελέτησε όλα τα ενώπιον του στοιχεία που αφο25 ρουσαν τους υποψηφίους και αξιολόγησε το ίδιο όλους τουςυπο­ ψηφίους,έκρινεότι ταενδιαφερόμεναμέρη υπερείχαντων υπολοί­ πων σεαπόδοση,επίδοσηκαιικανότητεςκαιέκρινεότι είναιοικα­ ταλληλότεροι υποψήφιοι για πλήρωση των οκτώ κενών θέσεων ΠροϊσταμένουΥπηρεσίας 'Β' Τεχνικού Προσωπικούγι' αυτό απο30 φάσισε ομόφωνα την προαγωγή τους στον πιο πάνω βαθμό από 3.10.
2. Το Διοικητικό Συμβούλιο πρόσθεσε και τα εξής στηναπόφαση τουναπροαγάγειταενδιαφερόμεναμέρη: 35 40 "...Το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι οι πιοπάνωυπάλληλοιδιαθέ­ τουν τυπικάκαιουσιαστικά προσόνταπουτουςκαθιστούνικα­ νούςναανταποκριθούνμεεπιτυχίαστακαθήκοντατηςνέαςθέ­ σεως. ΤοΣυμβούλιοβρίσκειότικαιάλλοιυποψήφιοιείναιπολύ καλοί υπάλληλοι, οι πιο πάνωόμως υπερέχουν των υπόλοιπων καιεπιπρόσθεταείναιαρχαιότεροιστοβαθμότουΕπιθεωρητή." Ο πρώτοςλόγοςγιαακύρωσηπουπροβλήθηκεαπότοδικηγόρο τουαιτητήστηνπροσφυγήαρ.242/92σχετίζεταιμετοπιοπάνωαπό61 Αρτεμης,Α. Ιωνά κ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)σπασμααπόταπρακτικάτουΔιοικητικού Συμβουλίου καισυγκε­ κριμένα μετην αναφοράστην αρχαιότητα των ενδιαφερομένων με­ ρών. Σύμφωναμε τον Καν. 10

(7)οι κρίσειςγιαπροαγωγήδιενερ­ γούνται μεβάσητηνυπηρεσιακήεπίδοσηκαιαπόδοσητωνυποψη­ φίων καιτην ενγένειουσιαστικήκαταλληλότητατους χωρίς καμιά 5 αναφορά στο στοιχείοτης αρχαιότητας. ΗΑρχή,ισχυρίζεται οδι­ κηγόροςτουαιτητή,παράνομαέλαβευπόψητηςτηναρχαιότηταως κριτήριο κρίσεως. Στηνυπόεκδίκασηυπόθεση,η αρχαιότητα απο­ τέλεσετοαποφασιστικόκριτήριο γιατηνεπιλογήτωνενδιαφερομέ­ νων μερών επειδή συγκρίνοντας τον αιτητή με τα ενδιαφερόμενα 10 πρόσωπαΣ.Χριστοδούλου,Γ. Παναγιώτου, Ρ.ΛοϊζίδηκαιΚ.Κων­ σταντίνουδιαπιστώνεταιότιοαιτητήςυπερέχειέναντιτουςμεβάση τηναπόδοσηκαιεπίδοσηκαιτηνουσιαστικήκαταλληλότητακαιότι αποφασιστικό κριτήριο στην επιλογή των ενδιαφερομένων μερών αποτέλεσεη αρχαιότητατους. 15 Επιπρόσθετος λόγοςγιαακύρωσηπουπροβλήθηκε απότοδικη­ γόρο του αιτητή στην προσφυγή αρ.242 αφοράτις εισηγήσεις του Συμβουλίου ΠροσωπικούκαιτουΓενικούΔιευθυντή. Σύμφωναμε το δικηγόρο τουαιτητή,αυτέςδεσυνάδουν μετο περιεχόμενο των 20 φακέλων δεν είναι αιτιολογημένες, ηΑρχήαπέδωσεσ' αυτέςυπέρ­ μετρη βαρύτητα,γι' αυτόπρέπειναπαραγνωριστούνήνατουςαπο­ δοθείπεριορισμένηβαρύτητα. Οιδικηγόροικαιστιςδύοπροσφυγές έχουν επίσης αναφερθείστο αναιτιολόγητο της επίδικης απόφασης πουλήφθηκεαπότο ίδιοτοΔιοικητικό ΣυμβούλιοτηςΑρχής. 25 Τοβάσιμο των πιο πάνωεισηγήσεων των δικηγόρων μπορείνα κριθεί μόνοαπότησύγκρισητωναιτητώνκαιτων ενδιαφερομένων μερών. Είναιεξάλλουοισχυρισμόςτωνδικηγόρωντωναιτητώνότι αυτοίυπερέχουνέναντιτωνενδιαφερομένωνμερών. Στοσημείοαυ- 30 τόθαπρέπεινατονιστείότιτοΔικαστήριοδενπροβαίνεισεπρωτο­ γενή ευρήματααναφορικάμετηνκαταλληλότηταήμηγιαπροαγωγή τωνυποψηφίωνκαιούτευποκαθιστάτηδικήτουκρίσημεεκείνητου διοικητικού οργάνου. ΤοΔικαστήριο ελέγχειμόνοκατάπόσοσύμ­ φωνα μεόλαταδεδομέναπουήτανενώπιον τουδιοικητικούοργά- 35 νουκατάτονουσιώδηχρόνο,ηαπόφασητουήτανλογικάεπιτρεπτή. Είναι μεβάσητηνπιοπάνωβασική αρχήτουδιοικητικούδικαί­ ουπουπροσέγγισα τοθέματηςσύγκρισηςτωναιτητώνμετα ενδια­ φερόμενα μέρη. Ηκρίσητωνυποψηφίωνγιαπροαγωγήγίνεταισύμφωναμετον Καν. 10

(7), όπωςτροποποιήθηκεμετην Κ.Δ.Π. 163/90καιπουέχει ως εξής: 62 40 4 Α.Α.Δ. 5 Ιωνά κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης,Δ. "

(7)Οικρίσειςγιαπροαγωγήδιενεργούνται μεβάση τηνυπη­ ρεσιακή επίδοση και απόδοση των υποψηφίων και την ενγένει ουσιαστική καταλληλότητα τους, όπως προκύπτει απόταστοι­ χείατουπροσωπικού τουςφακέλου,ταφύλλαποιότηταςκαιτα φύλλαπροαγωγήςτους. ΗΑρχήδιατηρείτοδικαίωμακατάτιςκρίσειςγιαπροαγωγή νααποφασίζεικάθεφοράνακαλείήναμηνκαλεί σεσυνέντευξη τουςυποψηφίουςγιαπροαγωγήσεσυγκεκριμένηθέσηήθέσεις: 10 Νοείταιότι,στηνπερίπτωσηπουηΑρχή αποφασίζεινακαλέ­ σει τους υποψηφίους για προαγωγήσεσυνέντευξη, ηκρίσηθα διενεργείται σε συνδυασμό και μετηνπροσωπική εντύπωση που αποκόμισανγιατουςυποψηφίουςταμέλητηςΑρχής." 15 Έχονταςυπόψηταστοιχεία κρίσεωςπουαναφέρονταιστην πιο πάνωδιάταξη σεσυνάρτιση μετοσύνολοτωνστοιχείωνπουπεριέ­ χονταιστουςπροσωπικούς φακέλουςτωναιτητώνκαιτωνενδιαφε­ ρομένων μερών προκύπτει ότιταενδιαφερόμενα μέρηΜ.Πιέρή, Π. 20 Χαρίτωνος, Α. ΜέσσιοςκαιΑ.Αδάμουυπερτερούν τωναιτητών.Η υπεροχήείναιπιομεγάληστηνπερίπτωσητωνΜ.ΠιερήκαιΑ. Μεσ­ αίου. Συνεπώςοιπιοπάνωισχυρισμοίτωνδικηγόρωντωναιτητών σε σχέσημε τις προαγωγές των προαναφερομένων κρίνονται ανυ­ πόστατοικαιαπορρίπτονται. 25 Ηεικόναπουπροκύπτει, απότησύγκριση των αιτητών μεταεν­ διαφερόμεναμέρη Γ.Παναγιώτου, Σ.Χριστοδούλου, Ρ.Λο'ιζίδηκαι Κ. Κωνσταντίνου είναι διαφορετική. Έχοντας και πάλι υπόψητα κριτήριατου Καν. 10

(7)σεσυνάρτιση μεταστοιχεία πουλήφθηκαν 30 υπόψη (όπως αυτάαναφέρονταιστα σχετικά πρακτικά) καταλήγω στο συμπέρασμα ότιτα πιο πάνω ενδιαφερόμενα μέρηδεν υπερέ­ χουν των αιτητών. Ειδικότερα δε,στηβαθμολογία προηγούνταιοι αιτητές. 35 Το πιο πάνω συμπέρασμα μου οδηγεί την επίδικη απόφαση σε ακύρωσηαναφορικάμετην προαγωγήτων ενδιαφερομένων μερών Γ.Παναγιώτου, Σ.Χριστοδούλου, Ρ.Λο'ιζίδηκαιΚ. Κωνσταντίνου γιατουςεξήςβασικάλόγους: 40 OLεισηγήσειςτόσοτουΣυμβουλίουΠροσωπικούόσοκαιτουΓε­ νικούΔιευθυντή στοβαθμόπουαφορούνταπροαναφερόμενα4εν­ διαφερόμενα μέρηδεσυνάδουν μετα στοιχεία των φακέλων, και εφόσον λήφθηκαν υπόψη απότην Αρχήκατάτη διαμόρφωση της κρίσης τηςαναφορικάμετουςαιτητές.καιταενδιαφερόμενα μέρη, η 63 Αρτεμης,Δ. Ιωνά κ.ά.v.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)τελικήαπόφασηστοβαθμόπουαναφέρωπιοπάνωκαθίσταταιτρω­ τή. EivaLγεγονόςότιο Καν.10

(7)δενσυμπεριλαμβάνει σταστοιχεία κρίσης και τη ο^μβουλή/ειοητγήσεις του Συμβουλίου Προσωπικού 5 καιτουΓενικούΔιευθυντήόπωςσυμβαίνειστιςπεριπτώσειςτωνδη­ μοσίων υπαλλήλων. ΌμωςσύμφωναμετονΚαν.10

(5)ηΑρχήπριντηδιενέργειατων προαγωγώνζητείτησυμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιτις 10 εισηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντήήτουαναπληρωτήτου. Εξάλλου απότηδιατύπωσητουσχετικού αποσπάσματοςτωνπρακτικώντου Διοικητικού Συμβουλίουεξάγεταικατάτηνάποψημουτοσυμπέρα­ σμαότιηΑρχήκατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφασηςέλαβευπόψητη συμβουλή/συστάσεις τουΣυμβουλίου Προσωπικούκαιτου Γενικού 15 Διευθυντή. Εφόσονοισυστάσεις πάσχουνκαιδεδομένουτουότιλτ\-. φθηκανυπόψηδεν μπορεί παράναοδηγήσουντηντελική πράξησε ακύρωση. Εν πάσηπεριπτώσει θεωρώότι καιχωρίς τις συστάσεις του Συμβουλίου Προσωπικούκαιτου Γενικού Διευθυντή ηεπίδικη απόφασηπάσχεικαι δενυποστηρίζεται απόταστοιχεία των φακέ- 20 λων. Το ίδιοτοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςκατέληξε στοσυ­ μπέρασμα ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη"υπερέχουν των υπολοίπων υποψηφίωνσεαπόδοση,επίδοσηκαιικανότητες ". Τοπιοπάνω συμπέρασμαδενανταποκρίνεταιστηνπραγματικότηταόσοναφορά τα ενδιαφερόμενα μέρηΓ.Παναγιώτου,Ρ.Λο'ιζίδη,Σ.Χριστοδού- 25 λουκαιΚ. Κωνσταντίνου. Ένας επιπρόσθετος λόγος πουκατάτην άποψημου οδηγεί την επίδικηαπόφαση σε ακύρωση(στο βαθμόπουαναφέρω πιοπάνω) και μόνο όσον αφορά τον αιτητή Ιωνάσχετίζεται με την αναφορά 30 στην αρχαιότητα των ενδιαφερομένων μερών. Ο δικηγόρος της καθ'ηςισχυρίζεταιότιστησυγκεκριμένηπερίπτωση,δενεδόθηυπέρ­ μετρηβαρύτηταστηναρχαιότηταγιατίκατάτηνάποψητουείναιφα­ νερόαπότοσχετικό απόσπασματωνπρακτικώνότιαφούαποφασί­ στηκε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη υπερέχουν των υπόλοιπων, επι- 35 πρόσθεταδιαπιστώθηκεκαιηαρχαιότητα τουςστο βαθμότουΕπι­ θεωρητή. Όμως όπως πιο πάνω αναφέρεται τα ενδιαφερόμενα μέρη Γ. Παναγιώτου,Ρ.Λοϊζίδης, Σ.Χριστοδούλουκαι Κ. Κωνσταντίνου 40 δενυπερέχουντουαιτητή. Συνεπώςδενμπορείνααποκλειστεί ηπι­ θανότητα να έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κρίσης τηςΑρχήςηαρχαιότητατωντεσσάρων ενδιαφερομένων μερών στο βαθμότουΕπιθεωρητήέναντιτουαιτητή Ιωνάκαιπουανέρχεταισε 64 4 Α.Λ.Α. Ιωνά κ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Αρτεμης, Δ. τέσσεραχρόνιαστηνπερίπτωσητων Γ.Παναγιώτου,Ρ.Λο'ιζίδη,Κ. Κωνσταντίνου και σε δύο χρόνια στην περίπτωση του Σ.Χριστο­ δούλου. 5 Στο σημείο αυτόθαασχοληθώ με τους υπόλοιπους λόγους για ακύρωσηπουπρόβαλανοιδικηγόροιτωναιτητών. Ο δικηγόρος τουαιτητήστην προσφυγήαρ.242/92 ισχυρίστηκε ότι παρόλονπουστον Προϋπολογισμό του 1991 γινότανπρόνοια 10 για10θέσειςεντούτοιςηΑρχήπροχώρησεστηνπλήρωσημόνο8θέ­ σεων. Τογεγονός αυτόδεσυνιστάκατάτηνάποψημουλόγοακύρωσης τηςεπίδικηςαπόφασης.ΟΠροϋπολογισμός εξουσιοδοτεί τηδιενέρ15 γεια του εξόδου αλλά ησκοπιμότητα και/ήαναγκαιότητα τηςπλή­ ρωσηςτωνθέσεων επαφίεταιστηδιακριτικήευχέρειατηςΑρχής. Αλλοςλόγοςακύρωσηςπουπροβλήθηκεαπότοδικηγόροτουαι­ τητήστην προσφυγήαρ.254/92είναι ότι το Διοικητικό Συμβούλιο 20 τηςΑρχήςχωρίςτηνκατάλληληκαιδικήτουξεχωριστή έρευναπρο­ χώρησε στην επιλογή των ενδιαφερομένων μερών. Το Διοικητικό Συμβούλιο δενερεύνησετοίδιοανταενδιαφερόμεναμέρη είχαντα απαιτούμεναπροσόντακαιουδέποτεσύγκρινε τον αιτητήμεταεν­ διαφερόμεναμέρη. 25 Απάντηση στον ισχυρισμό αυτόαποτελείη απόφασητηςΟλομέ­ λειαςτουΑνωτάτου ΔικαστηρίουστηνυπόθεσηΔημοκρατίαν.Δη­ μήτριουΟρφανίδηχ.ά,

(1992)3Α.ΑΑ 205 όπουσεσχέσημετοκα­ τάπόσοηίδιαηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας έκαμεέρευναανα30 φορικά με τα προσόντα του ενδιαφερομένου μέρους λέχθηκαν τα εξής(σελ. 212): 35 "Αναφορικά μετο Θέματης"έρευνας καθ' αυτόαπότηνΕπι­ τροπήτην ίδια,δεδομένου ότιεξέτασε αιυιοθέτησε ταπορίσματατηςΤμηματικής Επιτροπήςηοποίαείχεερευνήσειόπωςείχε καθήκονναπράξειτοΘέματωνπροσόντωντωνυποψηφίων,συ­ νεπάγεται ότι ερεύνησεκαι το θέμα των προσόντων, ενόψει δε τουγεγονότος ότι ικανοποιήθηκεμεταπορίσματατηςΤμηματι­ κήςΕπιτροπής,ουδεμίαανάγκηυπήρχεγιαπεραιτέρωέρευνα." 40 Στην παρούσαπερίπτωση όπως φαίνεταιαπόταπρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου (Τεκμήριο 1) το Συμβούλιο προχώρησε σε διεξοδική μελέτηκαι συζήτηση όλων των δεδομένων και συγκεκρι­ μένα των πρακτικώντου Συμβουλίου Προσωπικού,της εισήγησης 65 Αρτεμης, Δ. Ιωνά κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)του Γενικού Διευθυντή καιτων προσωπικών φακέλων τωνυποψη­ φίων. Εκτός του ότι τα προσόντα των υποψηφίων περιέχονται στους προσωπικούς τουςφακέλουςοι οποίοιήτανενώπιον τουΔι­ οικητικού Συμβουλίου, το Συμβούλιο Προσωπικού ασχολήθηκε εκτεταμένα μεταπροσόντατωνυποψηφίωνκαιηέκτασητης έρευ- 5 ναςφαίνεταιστοΤεκμ. 2. Κάτωαπότις περιστάσεις κρίνω ότι το Διοικητικό Συμβούλιο έπραξεό,τι είχευποχρέωση ναπράξεικαιο ισχυρισμός του αιτητήδενευσταθεί. Ούτε ο ισχυρισμός για μη σύ­ γκρισητουαιτητήμετουςυπόλοιπουςυποψήφιουςευσταθεί. Οπως φαίνεταιαπόταπρακτικάτουΔιοικητικού Συμβουλίου(Τεκμ. 1)το 10 Συμβούλιο προχώρησε στη δική του αξιολόγηση για κάθεένααπό τουςυποψηφίουςκαιησύγκριση εξάγεταιαπότασχόλιαπουέγιναν γιατονκαθένααπότουςυποψηφίους. Προτού τελειώσω θα αναφερθώκαι στον εξής ισχυρισμό που 15 πρόβαλεοδικηγόροςτουενδιαφερομένου μέρους Γ. Παναγιώτου. Ο δικηγόρος σ' απάντηση των ισχυρισμών των αιτητών ισχυρί­ στηκε ότι τόσο ο κρίνων όσο καιογνωματεύων λειτουργόςδιαφέ­ ρουνστηνπερίπτωσητωναιτητώναπότηνπερίπτωσητουενδιαφε- 20 ρομένου μέρουςκαιπωςσεκάθεπερίπτωσητόσοηκρίσηόσοκαιη βαθμολογίατουκαθενόςκρίνοντος είναιπροσωπική. Ανέφερεεπί­ σης ότι ο γνωματεύων γιατοενδιαφερόμενο μέρος ήταναυστηρός στη βαθμολογία και διακατείχετοεχθρικά έναντι τουενδιαφερόμε­ νουμέρους. Περαιτέρωσυνέχισε,ηκρίσησχετίζεταιεπίσηςτόσομε 25 τοεπίπεδοτωνευθυνώνόσοκαιμετηνπολυπλοκότητατουκύκλου εργασιώνπουεκτελείο κρινόμενος. Οιπιοπάνωισχυρισμοί δενευσταθούν. ΣτηναπόφασητηςΟλο­ μέλειας στην υπόθεση OdysseasGeorghiou v. Republic

(1976)3 30 C.L.R. 74 στησελ. 81 ειπώθηκανταεξής αναφορικά με αξιολόγηση απόδιαφορετικούςαξιολογούντες λειτουργούς: "We refusedtoallowtheaboveevidencetobe adducedbecause we were not prepared to accept, as a matter of principle, that it is 35 properly open to the Commission to evaluate the contents of confidential reports byreferencetothereporting or Countersigning Officers makingsuch reports,as insuch acasetherewouldhaveto beembarkeduponinquiriesastohoweachoneofthemassessesthe performance ofhissubordinates. Inouropinionapublicofficer who 40 has been appointed to a post among the duties of which is the makingof confidential reports about subordinate officers hasto be regarded as havingbeen found, by the appointing authority, to be responsible,experiencedandreliableenoughtomake,moreorless, 66 4Α.Α.Δ. 5 Ιωνάκ.ά.ν.Λ.ΤΗ.Κ. Αρτεμης,Δ. accurateassessmentsofsuchsubordinates; consequently, wecannot acceptthatitwouldbelegitimatelyopentotheCommission to say that because it knew that Mr. Kythreotis did not ever make a "special confidential report" it was, therefore, entitled todisregard the"specialconfidential reports"madeby Mr.Vryonidesinfavour ofthe appellant." Επίσης,σε σχέσημετον ισχυρισμό ότι ηκρίση σχετίζεται μετη σοβαρότητα της εργασίας που εκτελεί ο κρινόμενοςπαραπέμπω 10 στηναπόφασητηςΟλομέλειας στηνυπόθεσηΑντώνηςΧαραλαμπίδηςν.ΕΛ.Υ.

(1991)3Α.ΑΑ 414,όπου ειπώθηκανταεξής: 15 20 25 "Ησυλλογιστική τηςΕ.Δ.Υ., ότιδηλαδήοι εμπιστευτικέςεκ­ θέσεις τουενδιαφερομένουπροσώπου,στις οποίεςτατελευταία δύοχρόνιαχαρακτηρίζεταιως "λίανκαλός",σε αντίθεσημετο "εξαίρετος"τουεφεσείοντα, θαέπρεπεναπροσεγγιστούν μειδι­ αίτερηπροσοχή γιατί το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αξιολογείτο ενώυπηρετούσεσεψηλότερηθέσηαπότον εφεσείοντα,και επο­ μένως δεν μπορούσε να γίνει απόλυτησύγκριση, είναιέκδηλα εσφαλμένη. Η αιτιολογίαόμωςαυτήαντιμάχεται όχι μόνοτους σκοπούςτωνεμπιστευτικώνεκθέσεωναλλάκαιτηνκοινήλογική. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις, όπως επεξηγείται πιο πάνω, σκοπό έχουν, μεταξύάλλων, και την εκτίμηση καιστάθμισητηςαξίας τωνυπαλλήλωνγιατηνπροσωπικήμελλοντικήτουςανέλιξηαλλάκαιβελτίωσητηςδημόσιαςυπηρεσίας." Παρόλοπουστηνυπόεξέτασηυπόθεσηδενπρόκειταιγιαψηλό­ τερηθέσηθεωρώότι τοπιοπάνωαπόσπασμα έχειτηθέσητου και στηνπαρούσαυπόθεση. 30 Μεβάσηταπιοπάνωηεπίδικη απόφασηακυρώνεταιστο βαθμό και έκτασηπουαφοράτα ενδιαφερόμεναμέρη Γ. Παναγιώτου,Ρ. Λο'ιζίδη, Σ.Χριστοδούλου καιΚ.Κωνσταντίνου. 35 Η προαγωγήτων ενδιαφερομένωνμερών Μ. Πιερή,Π.Χαρίτωνος,Α. ΜέσσιουκαιΑ.Αδάμουεπικυρώνεται. Υπό τιςσυνθήκεςδενεκδίδωδιάταγμαγιαέξοδα. Οι προσφυγές επιτυγχάνουν μερι­ κώςχωρίςδιαταγήγιαέξοδα. 67