4ΑΛΛ. 18Μαρτίου,1994 [ΠΙΚΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Αιτητής ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ, Καθ' ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 423/93) ΔιοικητικήΠράξη— Βεβαιωτική— Εμμονή σεπροηγούμενηεκτελεστή διοιχητικήπράξη,χωρίς τηνεξέτασηοποιονδήποτε νέωνστοιχείων. 5 ΈννομοΣυμφέρον— Απώλεια — Αποδοχή — Ανεπιφύλακτηαποδοχή διοικητικήςαπόφασηςστερείτοδιοικούμενοτον εννόμου συμφέρο ντος προσβολής τηςπράξης μεπροσφυγήβάσειτονΑρθρου 146τον Συντάγματος — Μεταγενέστερη επίκλησηλάθους, δεναναβιώνει το έννομο συμφέρον. 10 ΠροσφνγήβάσειτονΆρθρον 146τον Συντάγματος—Προθεσμία—Με ταγενέστερητης εκπνοής τηςπροθεσμίας επίκλησητης παρανομίας διοικητικής απόφασης, δεν ενεργοποιεί τον χρόνο για άσκησηπρο σφυγής. 15 Ο αιτητής επεδίωξεμετηνπροσφυγήτου,τηνακύρωσηαπορρι πτικήςαπόφασηςτωνκαθ'ωνηαίτηση,σεαίτηματουγιατοποθέτη σητουστηνκλίμακαΑ8-Α10. Τοαίτηματουαιτητήείχετεθείμεεπι στολήτουδικηγόρουτου31/2περίπουχρόνια μετάτονδιορισμότου στη θέση ΕκπαιδευτήΜηχανικήςΑυτοκινήτων, Σχολείων Μέσης Παιδείας. 20 ΤοΑνώτατοΔικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσι σεότι: 585 Δημητρίουν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1994)1) Από τα στοιχεία του φακέλουπροκύπτειότι ηΕ.Ε.Υ. είχε στις 8/4/93τα ίδιαακριβώςστοιχεία πουήτανενώπιον της κατάτο χρόνολήψηςτηςαπόφασηςγιατοδιορισμότουαιτητή,οπόταν στην καλύτερη των περιπτώσεων, η απόφαση δε θα μπορούσε παρά να χαρακτηριστεί ως βεβαιωτικήπροηγούμενης απόφασης τουσώματος. 5 2) Η προσεπίκληση λάθους σε προηγούμενη απόφαση δεν ανα βιώνει το συμφέρον που είχε απεμπολίσει μέ την άνευ όρων αποδοχήτης,ούτε ενεργοποιεί το χρόνο για την άσκηση προ- 10 σφυγής. Η προσφυγήκρίνεται απαράδεκτη λόγω απουσίαςτου νενομισμένου συμφέροντος, καθώς και εκπνοής του χρόνου για την άσκησηπροσφυγής. 15 Ηπροσφνγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 20 Paschali v.Republic
(1966)3 C.L.R. 593, Markouv.Republic
(1968)3 C.L.R. 267, 25 Tbeocbarous v.Republic
(1969)3 C.L.R. 318, Papbitis a.o. v.Republic
(1983)3C.L.R. 255, Aiexandrou a.o. v.Republic
(1984)3 C.L.R.
- 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασηςκαι/ήάρνησης και/ήπαρά λειψης των καθ' ων η αίτηση να διορίσουν τον αιτητήστη κλίμα κα Α8-Α
- 35 Α. Παπαχαραλάμπονς, για τον Αιτητή. Ε. Λο'ΐζίδου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους Καθ' ων η αίτηση. Cur. adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήο α^ητής επιδιώκειτηνακόλου586 40 4 ΑΛΛ. Δημητρίουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πίκής,Δ. θη θεραπεία, 5 "Δήλωσηκαι/ήαπόφαση τουΣεβ.Δικαστηρίου ότιη απόφαση και/ή ηάρνησηκαι/ή παράλειψητων καθ' ων ηαίτηση να διορίσουν τοναιτητήειςτηνκλίμακαΑ8-Α10ηοποίαεκοινοποιήθει στον Αιτητήμεεπιστολήν ημερ.9.4.1993είναι άκυρος και/ή παράνομοςκαι/ή εστερημένη εννόμου αποτελέσματος." Ηεσφαλμένη πράξη πουδενάρθηκεμετηναπόφασητης 9/4/93 10 είναι ηαπόφασηγιατοδιορισμό του αιτητήστη θέση τουΕκπαι δευτή ΜηχανικήςΑυτοκινήτων, Σχολείων Μέσης Παιδείας στη μι σθοδοτικήκλίμακαΑ5-Α7ηοποίατελειώθηκε μετηνανεπιφύλακτη αποδοχήαπότοναιτητήτηςπροσφοράςγιαδιορισμό (28/6/89)που εκδηλώθηκε μετηνεπιστολήτουτης5/9/
- 15 Στις 17/3/93, 31/2περίπουχρόνιαμετάτοδιορισμό του,οαιτητής (μεεπιστολή του δικηγόρου του) αξίωσε τηναναθεώρηση της απόφασηςγια τοδιορισμό του προςτο σκοπό διόρθωσης τουλά θουςτοοποίοεπεσυνέβη μετηντοποθέτησητουαιτητήστηνκλίμα20 καΑ5-Α7αντίστηνκλίμακαΑ8-Α
- Τοαίτηματουαπορρίφθηκε μεαπόφασητηςΕπιτροπήςΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας της8/4/93 με τοδικαιολογητικόότιδεσημειώθηκε κανέναλάθοςκαιότιδενήταν δυνατήητοποθέτηση τουαιτητήστην κλίμακαΑ8-Α10εφόσονδεν ήτανκάτοχοςτίτλου ήπτυχίουπανεπιστημίουή Ανώτερης Σχολής 25 στηνειδικότηταστηνοποίαθαεδίδασκε. Κρίθηκεότιτοπροσόντο οποίοκατείχε οαιτητής"Diploma inAutomobile Engineering" του The College of Aeronautical andAutomobile Engineering δεσυνι στούσε πανεπιστημιακότίτλο ήδίπλωμα και γιατολόγο αυτό δε διαπιστώθηκεηύπαρξη οποιουδήποτελάθους. Προκύπτειαπό τα 30 στοιχεία τουφακέλουότιηΕ.Ε.Υ. είχεστις 8/4/93 ταίδιαακριβώς στοιχείαπουήτανενώπιοντηςκατάτοχρόνολήψης τηςαπόφασης για τοδιορισμό τουαιτητήοπότανστην καλύτερητων περιπτώσε ωνη απόφασηδεθαμπορούσε παράναχαρακτηριστεί ωςβεβαιω τικήπροηγούμενης απόφασηςτουσώματος. 35 Οικαθ'ωνηαίτησηυποστηρίζουν ότιήπροσφυγήείναιαπαρά δεκτηκαιγιαδυοάλλους ξεχωριστούς λόγους που εκθεμελιώνουν τηνπροσφυγή, 40 (α) Απώλεια τουνενομισμενου συμφέροντος γιαπροσβολήτης πράξηςωςαποτέλεσμα τηςανεπιφύλακτηςαποδοχήςτης [Βλ.μεταξύάλλωνPaschaliv.Republic
(1966)3C.L.R.593, Markou v. Republic
(1968)3C.LR. 267,Theocharous v. Republic
(1969)3 C.L.R. 318,Paphitis and Others v. 587 Πιχής,Δ. Δημητρίουν.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1994)Republic
(1983)3C.L.R.255καιAlexandrouand Othersv. Republic
(1984)3CLR. 15],και (β) Προσβολή τηςπράξηςμετάτην εκπνοήτουχρόνουτων75 ημερώνπουκαθιερώνεταιαπότοΑρθρο 146.3τουΣυντάγ- 5 ματος ως προϋπόθεση για την αναθεώρηση διοικητικής πράξηςή απόφασης. Στηναγόρευσητουςοικαθ' ωνηαίτησηεπισημαίνουνότιοαιτητήςόχι μόνον αποδέκτηκεανεπιφύλακτατηθέσηαλλάυπηρέτη- 10 σεπριντοδιορισμό τουστην ίδιαθέσηκαιστην ίδιακλίμακαπά νω σεπροσωρινή βάση* και σημαντικότερο ακόμαότιτου διορι σμού του προηγήθηκεηκατάταξητου στον κατάλογο διοριστέων στην επίμαχηθέσηστηνκλίμακαΑ5-Α7. 15 Ηπροσεπίκληση λάθουςσεπροηγούμενηαπόφασηδεναναβιώ νει το συμφέρον πουείχεαπεμπολίσει μετηνάνευόρωναποδοχή της· ούτε ενεργοποιεί τοχρόνογιατηνάσκησηπροσφυγής. Η προσφυγήκρίνεται απαράδεκτηλόγωαπουσίαςτουνενομι- 20 σμενουσυμφέροντοςκαθώςκαιεκπνοήςτουχρόνουγιατηνάσκη σηπροσφυγής. Ηπροσφυγήαπορρίπεταιμεέξοδα. Ηποοοφυγή αποορίπτεταιμεέξοδα. 588