4 ΑΛΛ. 23 Μαρτίου, 1994 [ΑΡΤΕΜΗΣ,Δ/σχής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΛΟΪΖΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ης ηαίτηση, (Υπόθεση Αρ. 458/92) ΟργανισμοίΔημοσίουΔίκαιον— Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου — Υπάλ ληλοι—Προαγωγές— ΕκτέλεσηκαθηκόντωντηςκενήςΘέσης,δεν δί δει υπεροχήστονυπάλληλο, υποψήφιο για τηθέση. 5 10 15 ΟργανισμοίΔημοσίουΔικαίου — Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου — Υπάλ ληλοι—Προαγωγές—Σνστάσεις—Αποτελούν ανεξάρτητοστοιχείο, προσδιορισμού τηςαξίαςτωνυποψηφίου. ΟργανισμοίΔημοσίουΔικαίου — Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου — Υπάλληλοι—Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή — Βάροςαπόδειξης το έχει οαιτητής. Ο αιτητήςπροσέβαλε μετηνπροσφυγήτου,τηναπόφασητης καθ' ηςηαίτησηναεπαναπροάξειαναδρομικάτοενδιαφερόμενο μέρος,μετααπόεπανεξέτασητηςυπόθεσης,αντίτουιδίου,στηθέσηΕπιθεωρη τήΛογαριασμών, Οικονομικές Υπηρεσίες, ΚεντρικάΓραφεία. ΤοΑνώτατο Δικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσισε ότι: 20 25 1) Οπρώτοςνομικός ισχυρισμός, ότιοαιτητήςυπηρετούσε στηνεπί δικηθέσηαπότηνημερομηνίααφυπηρέτησηςτουκατόχουτηςκαι συνεπώς είχε "δικαίωμα"προαγωγής,είναι αβάσιμος,γιατί σύμ φωναμετη νομολογία η εκτέλεσηκαθηκόντωντηςθέσηςδενμπορείναθεωρηθείωςουσιώδηςπαράγονταςγιαναοδηγήσειτηνεπι- 663 Λοΐζουv.Α.Η.Κ.
(1994)δίκηαπόφασησεακύρωση. 2) Όσον αφοράτην αξίατων υποψηφίων,όπως αυτήεκτίθεται, στα φύλλαΑξιολόγησηςτουςπροκύπτειότιαιτητήςκαιενδιαφερόμε νο μέρος είναιπερίπουίσοιμεκάπωςελαφράυπεροχήτουενδια- 5 φερόμενου μέρους. Ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή, ότι πρέπειναληφθείυπόψητογεγονός ότιοιβαθμολογίεςτουαιτητή καιτου ενδιαφερόμενουμέρους δενέγιναναπό το ίδιοάτομο και τογεγονός ότι αυτοίυπηρετούσανσεδιαφορετικέςθέσεις,δενευ σταθεί. 10 Στοστοιχείοτηςαρχαιότηταςπροηγείταιτοενδιαφερόμενομέρος, ο οποίοςκατέχει τηνπροηγούμενηθέση(ΛογιστικόςΛειτουργός) από 1.9.1979σε σύγκριση μετοναιτητήπουπροήχθηστηθέση αυ τήτην 1.4.1984.Ηοιρχαιότητατου ενδιαφερόμενου μέρους επαυ- 15 ξάνει καιτον παράγονταπείραπουσυγκαταλέγεται ανάμεσα στα κριτήρια του Καν. 23
(2)τωνπερί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροιυπηρεσίας)Κανονισμώντου 1986 (ΚΛΠ291/86). Όσοναφοράταπροσόντα,οαιτητήςείναικάτοχοςμεταξύάλλων 20 του LCCHigher καιθεωρήθηκευποψήφιοςμεβάσητηνπαράγρα φο 1(β)του Σχεδίου Υπηρεσίας που απαιτείαπολυτήριο Σχολής Μέσης Εκπαίδευσηςκαιεπιτυχίαστην Ανωτέρα Εξέτασηστη Λο γιστική(HigherAccountingExamination)τουΕμπορικού Επιμελη τηρίου τουΛονδίνουήσεοποιαδήποτεάλληεξέταση πουηΑρχή 25 θεωρεί ισότιμη.ΤοενδιαφερόμενομέροςέχειεπιτύχειστηνΕνδιά μεσηΕξέτασηστηΛογιστική(Interrnediate)τουίδιουΕπιμελητηρί ου,κρίθηκεόμωςυποψήφιοςσύμφωναμετηΣημείωση2του Σχε δίουΥπηρεσίας πουπρονοείότι: 30 "2. Υπάλληλοι διορισθέντες ειςτην υπηρεσίαν της Αρχήςπρο της 1.1.1985 OL οποίοι δενκατέχουν ταυπότης παραγράφου 1 απαιτούμενα προσόντα,κατέχουν όμως απολυτήριονανεγνω ρισμένηςΣχολήςΜέσηςΕκπαιδεύσεως,θαείναιδικαιούχοικρί σεωςδιάπροαγωγήνεάνείναι κάτοχοι της αμέσου κατωτέρας 35 θέσεωςκατάτηνημερομηνίανεγκρίσεως τουπαρόντοςΣχεδίου Υπηρεσίας καινοουμένουότικατέχουνταλοιπάπροσόντα". Επιπρόσθετα,τοενδιαφερόμενο μέροςείχεκαιτησύστασητουΓε νικούΔιευθυντή,πουσύμφωναμετηνομολογία αποτελείανεξάρ- 40 τητοστοιχείο προσδιορισμούτηςαξίαςτωνυποψηφίων. Είναιότι ηαπόφασητης Αρχήςναεπιλέξειτο ενδιαφερόμενομέ ροςαντίτοναιτητή,ήτανυπότιςπεριστάσεις εύλογαεπιτρεπτή.Ο 664 \ 4ΑΛΛ. Λοΐζοϋv.Α.Η.Κ. αιτητήςαπέτυχενααποδείξειόχι μόνο έκδηληαλλάκαιαπλήυπε ροχή.ΤοΔικαστήριο δενμπορεί ναεπέμβει καιναακυρώσει διο ρισμό ήπροαγωγήόπουοαιτητήςδεν έχειαποδείξει έκδηληυπε ροχήόπωςη έννοιααυτή έχεινομολογικά ερμηνευθεί. 5 Η προσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 10 Αβάνηv. RI.K0993) 4Α.ΑΛ. 687, Constantinides v.Republic
(1973)3C.L.R. 508, Georghiou v.Republic
(1976)3CLR. 74, 15 Χαραλαμπίδηςv. Ε.Δ.Υ.
(1991)3ΑΛΛ. 414, HadjiSawa v.Republic
(1982)3CLR. 76, 20 25 Hadjiloannou v. Republic
(1983)3CLR.
- Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτου Διοικητικού Συμβουλίου τηςκαθ'ηςηαίτηση Αρχής μετηνοποία προάχθηκετοενδιαφερό μενο μέρος στη θέσηΕπιθεωρητή Λογαριασμών, Οικονομικές Υπη ρεσίες, Κεντρικά Γραφεία. Λ. Κληρίδης, γιατον Αιτητή. 30 Κακογιάννης, γιατηνΚαθ'ης η αίτηση. Cur.adv.vult. 35 ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Οαιτητήςμετην παρούσαπροσφυγή ζητάακύ ρωση της απόφασηςτουΔιοικητικού Συμβουλίου τηςΑρχής Ηλε κτρισμού Κύπρου (ηΑρχή) ημερ. 285.92, μετηνοποία είχε προα χθεί το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέας Σαββίδηςστηθέση Επιθεω ρητήΛογαριασμών, Οικονομικές Υπηρεσίες, Κεντρικά Γραφεία. 40 Η επίδικη απόφαση ήταν το αποτέλεσμα επανεξέτασης πλήρω σης τηςθέσης. Τοενδιαφερόμενο μέρος είχεπροαχθεί μεπροηγού μενη απόφαση της Αρχής ημερ. 30.11.
- Η απόφασηαυτήτης Αρχής ακυρώθηκε γιχχ μηνόμιμη συγκρότηση του Συμβουλίου της 665 ΑρτεμιςΑ. Αοΐζου v.Α.Η.Κ.
(1994)Αρχής κατόπιν προσφυγής του αιτητή στοΑνώτατο Δικαστήριο (Υπ. Αρ. 168/91). ΗΑρχήστησυνεδρίατηςημερ.285.92ασχολήθηκε εκνέουμετο θέμα και έλαβε την απόφασηπου είναι τοαντικείμενο αυτής της 5 προσφυγής. Ταπιοκάτωείναιταγεγονόταπουενδιαφέρουνγιασκοπούςτης παρούσαςπροσφυγής. 10 Στις3.8.90ηΑρχήκυκλοφόρησε τηΓνωστοποίηση ΚενώνΘέσε ων αρ. 5/90 πουπεριλάμβανε καιτην επίδικηθέση(αρ; θέσεως 9). Μεταξύεκείνων πουυπέβαλαναίτησηήτανοάιτητήςκαιτοενδια φερόμενο μέρος. Η Μεικτή Συμβουλευτική Επιτροπή Επιλογής για Προαγωγές ΓραφειακούκαιΤεχνικού Προσωπικούυπέβαλετην έκθεοτνεισηγησή της ημερ. 12.10.90προς τοΣυμβούλιο της Αρχής στ>στήνοντας τρεις υποψήφιουςγιατηνεπίδικηθέση,μεταξύτωνοποίωντοναι τητήκαιτοενδιαφερόμενο μέρος(Τεκμήριο4στηνΈνσταση). 15 20 Η πιο πάνωεισήγησητης Μεικτής Συμβουλευτικής Επιτροπής Επιλογής υποβλήθηκε στη Συμβουλευτική Υπεπιτροπή τηςΑρχής για θέματαΠροσωπικού,ηοποίαεΐαηγήθηκεστο ΔιοικητικόΣυμ βούλιο τηνπροαγωγήτουενδιαφερομένου μέρους. 25 ΑκολούθησεηαπόφασητηςΑρχήςημερ.30.11.90που ακυρώθη κε απότο Ανώτατο Δικαστήριο, για το λόγοπόύαναφέρθηκεπιο πάνω. Μετά τηνακυρωτική απόφαση η Συμβουλευτική Υπεπιτροπή για θέματαΠροσωπικούκατάτησυνεδρίαση τήςστις215.92 αφού επανεξέτασε τοόλόθέμα αποφάσισε ναεισηγηθεί στην Αρχή την προαγωγήτου ενδιαφερομένου μέρους αναδρομικάαπό1.12.1990 (Τεκμήριο5στηνΈνσταση). ΗπιοπάνωεισήγησηυιοθετήθηκεαπότοΔιοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχήςστηνσυνεδρίατουτης285.92. (Τεκμήριο6στηνΈνστα ση). ΤανομικάσημείαεπίτωνοποίωνβασίζεταιηαίτησηόπωςεκτίτθενταιστηνΑίτησηείναι: "(α)Λαμβανομένων υπ* όψιν των προσόντων, τηςικανότητος 666 30 35 4 ΑΛΛ. Αοΐζου ν. Α.Η.Κ. Αρτεμης,Δ. καιτωνσυστάσεωνκαιτωνεμπιστευτικών εκθέσεωντουαιτητούκαιτουενδιαφερόμενου μέρους οικαθ' ωνη αίτησις παρέλειψανναεκτελέσουντοκαθήκοντηςεπιλογήςτουκα λύτερουυποψηφίουπροςπροαγωγήνειςτηνωςάνωθέσιν. 5 10 (β) ΟεπαναδιορισμόςτουΑντρέα Σαββίδηστην ίδιαθέση μετά από την ακύρωση της απόφασηςαυτής απότο Ανώτατον Δικαστήριονμεαρ.198/91χωρίςπροηγουμένωςναέχειεπαναδημοσιευθείηκενήθέσηαπότηναρμοδίααρχήείναιάκυρος. 15 (γ) Ο επαναδιορισμός τουενδιαφερομένου μέρους στηθέση ΕπιθεωρητήΛογαριασμών ΤμήμαΚοστολογήσεωςΟικονο μικής Υπηρεσίας στην Αρχήαναδρομικά από 1.12.90είναι αντίθετοςπροςβασικέςαρχέςτουδιοικητικούδικαίου". Στηνγραπτήτουαγόρευσηοδικηγόροςτουαιτητήεπικεντρώνε ταιστους εξήςδύολόγους ακύρωσης: 20 25 α) Οαιτητήςκατάτοχρόνοτηςπροαγωγήςτουεδιαφερομένου μέρους υπηρετούσε στη θέση Επιθεωρητή Λογαριασμών ΤμήμαΟικονομικώνΥπηρεσιών(ΤμήμαΚοστολογήσεως)η οποία είχεκενωθεί την 1.12.90, εκτελούσε, και εξακολουθεί ναεκτελείκαιμέχρι σήμερατακαθήκοντατηςθέσηςαυτής. β) Οαιτητήςμεβάσηταπροσόντα,τηναρχαιότητακαιτηνικα νότηταυπερτερεί τουενδιαφερομένουμέρους καισύμφωνα με τις αρχές του διοικητικούδικαίουηΑρχήείχε καθήκον νατονπροαγάγειστην επίδικη θέση. 30 Στην απαντητικήτουγραπτήαγόρευσηοδικηγόρος τουαιτητή επαναλαμβάνει ότι"δικαιωματικά"στην επίδικη θέση έπρεπε να προαχθείοαιτητής,αντίτουενδιαφερομένουμέρους,οοποίοςσύμ φωναμετοναιτητή,ουδέποτεεργάστηκεστηθέσηστηνοποίαπροή35 χβη. Αντέκρουσεεπίσηςτονισχυρισμό ότιτοενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει τουαιτητήστηβαθμολογία,επειδήόπωςανέφερε,οι βαθ μολογίες του αιτητή και τουενδιαφερομένου μέρους έγιναν από διαφορετικόαξιολογούντα λειτουργό και το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν τοποθετημένος σε διαφορετικήθέσηόπως επίσης τον ισχυρι40 σμό ότι τοενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει σεαρχαιότητα,καιεπίτ καλέστηκε υπεροχήτουαιτητήστοθέματων προσόντων. Έχονταςυπόψητανομικάσημείαόπωςταεξέθεσααυτούσιαπιο πάνω,παρατηρώότι αναφορικά μετον ισχυρισμό ότι ηΑρχή είχε 667 Αρτεμης,Δ. Λοΐζον ν.Α.Η.Κ.
(1994)υποχρέωσηναεπαναδημοσιεύσειτηθέσημετάτηνακυρωτικήαπό φασητουΔικαστηρίου,αυτόςδεν επαναλήφθηκε ούτεπροβλήθηκε οποιαδήποτε επιχειρηματολογίαγια υποστήριξη του κατά τοστά διοτηςγραπτήςαγόρευσηςήσεμεταγενέστεροστάδιο. Ανκαιοδι κηγόρος της καθ'ης ηαίτησησχολίασε τον ισχυρισμό αυτόλέγο- 5 ντας στην γραπτήτουαγόρευσηότι ηΑρχή δενείχευποχρέωση να δημοσιεύσει ξανάτηθέσηαλλάναεπανεξετάσειτηνπλήρωσητηςμε βάσητο νομικό καιπραγματικό καθεστώςτουουσιώδουςχρόνου, δεν προτίθεμαι να ασχοληθώ με τον ισχυρισμό αυτόγιατί ενόψει του ότι δενυποστηρίχθηκε απότον αιτητήμεοποιαδήποτε επιχει- 10 ρηματολογία,θεωρώότι έχει εγκαταλειφθεί(βλ. ΠαναγιώταΑβάνη v.Ρ.Ι.Κ.
(1993)4 Α.ΑΛ. 687. Έχωεπίσηςτιςαμφιβολίεςμου κατά πόσο ο πρώτος νομικός ισχυρισμός που περιέχεται στηνγραπτή αγόρευση,δηλαδήτο ότι ο αιτητήςυπηρετούσε στην επίδικηθέση από την ημερομηνία αφυπηρέτησηςτουκατόχουτης και συνεπώς 15 είχε "δικαίωμα"προαγωγήςαντιστοιχεί προςοποιοδήποτεαπότα νομικά σημεία της Αίτησης, όπως εκτίθενται πιο πάνω. Ενπάση όμωςπεριπτώσειθεωρώτονισχυρισμό αυτόαβάσιμογιατίσύμφω να μετηνομολογίαηεκτέλεσηκαθηκόντωντηςθέσηςδενμπορείνα θεωρηθεί ως ουσιώδης παράγονταςγια να οδηγήσει την επίδικη 20 απόφαση σε ακύρωση. Στην απόφαση στην υπόθεση Nicos Constantinides v.Republic
(1973)3 C.L.R.508, ο τότεΠρόεδρος του Ανωτάτου ΔικαστηρίουΤριανταφυλλίδηςΔ., είπε τα εξής στη σελ. 519 σεσχέσημεπαρόμοιοισχυρισμό: 25 "The performing by the applicant of duties of the post of Veterinary Inspector,2ndGrade-towhichhewas not,eventually, seconded isnotafactor whichcanbetreatedasbeingofsodecisive weightastoleadmetoannul,onthisground,thesubjudicedecision oftheCommission; particularly, astheassignmentofsuchdutiesto 30 himhadnot been made duetosuperior merit but only becauseof seniority in a District; it cannotbe heldthat it was notreasonably opentotheCommission nottoselecttheapplicant for secondment to the post of Veterinary Inspector, 2nd Grade, after he was compared withall theotherofficers inhis Department,who could 35 besoseconded,andwhenanothersuchofficer (theinterested party) was found tobe more suitable." Απομένει για εξέταση ο ισχυρισμός πως μεβάσηταμετρήσιμα κριτήρια ο αιτητήςυπερέχει τουενδιαφερομένου μέρουςκαισυνε- 40 πώς ηΑρχή παρέλειψεναπροαγάγειτονκαλύτερουποψήφιο. ΣύμφωναμετονΚανονισμό23
(2)τωνπερίΑρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986 (ΚΛ.Π.291/86) 668 4ΑΛ.Δ. 5 Λοΐζουν.Α.Η.Κ. Αρτεμης, Δ. OL προαγωγές στην Αρχή "αποφασίζονται βάσει της πείρας, της αξίας,της ικανότητος,τηςαρχαιότητος παράτηΑρχή, τωνπροσό ντων ενσυσχετισμώπροςτοεκάστοτε ισχύον διάτηνθέσιν σχέδιον υπηρεσίας,καιτης εν τηυπηρεσία επιδόσεως εκάστουυποψηφίου. Νοείταιότιησειρά εντηοποίατακριτήριαταύτα(ταοποίαεντοις παρούσι κανονισμοίς αναφέρονται ως "τα παραδεδεγμένα κριτή ρια")αναφέρονταιανωτέρω,ουδόλως καθορίζειή υποδηλοί ιεράρχησιν, αξιολόγησιν ήυπερτέραν βαρύτηταοιουδήποτε των ως άνω κριτηρίων έναντι ετέρου." 10 Μεβάσηταπιοπάνωαναφερόμενακριτήριακαιέχονταςυπόψη την υπηρεσιακή κατάσταση των υποψηφίων, ηεικόνα πουπροκύ πτει από τησύγκριση τουςείναιηεξής: 15 20 Όσοναφοράτηναξίατωνυποψηφίων όπωςαυτήεκτίθεται στα ΦύλλαΑξιολόγησηςτουςπροκύπτειότιαιτητήςκαι ενδιαφερόμενο μέρος είναιπερίπουίοοιμεκάπωςελαφράυπεροχήτουενδιαφερο μένου μέρους. Ο ισχυρισμός τουδικηγόρου του αιτητήότι πρέπει ναληφθείυπόψητογεγονός ότιοιβαθμολογίες τουαιτητήκαιτου ενδιαφερόμενου μέρους δεν έγιναν απότο ίδιο άτομοκαιτο γεγο νόςότιαυτοίυπηρετούσανσεδιαφορετικέςθέσεις,δενευσταθεί. Οι αποφάσειςτης Ολομέλειας σης υποθέσεις OdysseasGeorghiou v. Republic
(1976)3 C.L.R. 74, 81 και Αντώνης Χαραλαμπίδης ν. ΕΛ.Υ.
(1991)3Α.Α.Δ. 414, είναι σχετικές. 25 Στο στοιχείο της αρχαιότηταςπροηγείται το ενδιαφερόμενο μέ ρος,οοποίος κατέχει τηνπροηγούμενη θέση(ΛογιστικόςΛειτουρ γός)από1.9.1979 σεσύγκρισημετοναιτητήπουπροήχθηστηθέση αυτήτην 1.4.1984. Η αρχαιότητατουενδιαφερομένου μέρουςεπαυ30 ξάνει και τον παράγονταπείρα που συγκαταλέγεται ανάμεσα στα κριτήρια του Καν.23
(2). Δεν μπορώνα δεχθώ τον ισχυρισμό του αιτητήότι όταντοενδιαφερόμενο μέροςπροήχθη στηθέση αναπλη ρωτήΤμηματάρχη(πουτο 1986 μετονομάστηκε σεθέσηΛογιστικού Λειτουργού), ο αιτητής δεν ενδιαφέρθηκε γιατί ηθέσηαυτήανήκε 35 στο ΕπαρχιακόΓραφείο που είναικατώτερης βαθμίδας,σεαντίθε σημεθέσειςσταΚεντρικά Γραφεία. Εξάλλου τοΣχέδιο Υπηρεσίας απαιτείμεταξύάλλων,επταετήλογιστικήήελεγκτικήπείρααπότην οποία τριετή τουλάχιστο υπηρεσία στη θέσηΛογιστικούΛειτουρ γού,ανεξάρτητααπό τοπουείναιτοποθετημένοι οι υποψήφιοι. 40 Όσον αφοράταπροσόντα, οαιτητής είναι κάτοχος μεταξύάλ λων του LCCHigher καιθεωρήθηκε υποψήφιος μεβάσητηνπαρά γραφο 1(β)τουΣχεδίουΥπηρεσίας πουαπαιτείαπολυτήριο Σχολής Μέσης ΕκπαίδευσηςκαιεπιτυχίαστηνΑνωτέρα ΕξέτασηστηΛογι669 Αρτεμης, Α. Λοΐζουv. Α.Η.Κ.
(1994)στική(Higher AccountingExamination) του ΕμπορικούΕπιμελητη ρίουτουΛονδίνουήσε οποιαδήποτεάλληεξέταση πουηΑρχήθε ωρεί ισότιμη. Τοενδιαφερόμενο μέροςέχειεπιτύχει στηνΕνδιάμε σηΕξέτασηστηΛογιστική(Intermediate)του ίδιον Επιμελητηρίου, κρίθηκε όμως υποψήφιος σύμφωνα μετηΣημείωση 2 του Σχεδίου 5 Υπηρεσίας πουπρονοεί ότι: "2. Υπάλληλοι διορισθέντες εις την υπηρεσίαν της Αρχής προ της 1.1.1985οι οποίοι δενκατέχουνταυπότης παραγράφου1 απαιτούμεναπροσόντα,κατέχουνόμωςαπολυτήριονανεγνωρι- 10 σμένηςΣχολήςΜέσηςΕκπαιδεύσεως,θαείναιδικαιούχοικρίσε ωςδιάπροαγωγήνεάνείναικάτοχοιτηςαμέσουκατωτέραςθέ σεως κατά την ημερομηνίαν εγκρίσεως του παρόντος Σχεδίου Υπηρεσίας καινοουμένου ότικατέχουνταλοιπάπροσόντα." 15 Επιπρόσθετα,το ενδιαφερόμενο μέρος είχεκαιτησύσταση του Γενικού Διευθυντή, που σύμφωνα με τη νομολογία αποτελεί ανε ξάρτητοστοιχείο προσδιορισμού της αξίαςτωνυποψηφίων. Είναι κατάτηνάποψημουφανερόαπόταπιοπάνωκαιγενικά 20 απότουλικόπουτέθηκεενώπιονμου,ότιη απόφασητηςΑρχήςνα επιλέξειτο ενδιαφερόμενο μέρος αντίτον αιτητή,ήτανυπότιςπε ριστάσεις εύλογαεπιτρεπτή.Οαιτητήςαπέτυχενααποδείξειόχιμό νο έκδηλη αλλάκαι απλήυπεροχή. ΤοΔικαστήριο δεν μπορεί να επέμβει καιναακυρώσει διορισμό ήπροαγωγήόπουοαιτητήςδεν 25 έχειαποδείξει έκδηληυπεροχήόπωςη έννοιααυτήέχεινομολογια κάερμηνευθεί [βλ.HjiSavva v.Republic
(1982)3C.L.R. 76,σελ.78, και Hjiloannou v.Republic
(1983)3C.L.R. 1041,σελ.1045-1047]. Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι 30 απορρίπτεται. Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνεται. Δεν εκδίδεταιδιάταγμαγιαέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 670