clr/1994/1994_4_737.pdf

(2)και

(4)του Συντάγματος. Τισημαίνει "αποστέρηση"(deprivation)αποφασίσθηκεστηνυπόθε­ σηHolySee ofKitium v.TheMunicipalityofLimassoI. Καιτού­ το,σύμφωναμετην ίδιααπόφαση,είναιθέμαπραγματικόγεγονό­ των καιβαθμού ανάλογα μετις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Η απόφασηαυτήυιοθετήθηκε σεσωρεία αποφάσεωντου Ανωτάτου Δικαστηρίου. 25 30 Τοβάροςαποδείξεωςτουότιηπεριουσίακάποιουέχειεπηρεασθεί σετέτοιο βαθμό,ώστεο επηρεασμόςαυτόςναισοδυναμεί μεαπο­ στέρηση,έχειοεπικαλούμενος τούτοκαιστηνπαρούσαπροσφυγή δενέχειεξαντληθεί. Αντίθετα, είναιφανερόότι μετις προσβαλλό­ μενεςΓνωστοποιήσεις, μόνονόμιμοι περιορισμοί έχουντεθείστην επίδικηπεριουσία. Για να ισοδυναμεί ένας περιορισμός με αποστέρηση, πρέπεινα επηρεάζει την περιουσία σετέτοιο βαθμόπουνα τηνκαθιστά τε­ λείωςακατάλληληγιατησυνήθη,κάτωαπότιςπεριστάσεις,χρήση 40 για την οποίαπροορίζεται. Οιπροσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις περιέχουν απλώςπεριορισμούς στηνεπηρεαζόμενηιδιοκτησίακαι όχιαποστέρησητηςκαι,σαντέτοιες,βρίσκονταιαπόλυταμέσαστα πλαίσιατου'Αρθρου23τουΣυντάγματος. 738 35 4ΑΛΛ. Κυριακίοουν.Δημοκρατίας 5 Τοκατάπόσοηοικονομικήαξίαγηςπουεπηρεάζεταιαπότιςπρο­ σβαλλόμενεςΓνωστοποιήσεις, έχειμειωθείωςαποτέλεσματωνπε­ ριορισμών πουτίθενταιαπότις Γνωστοποιήσεις αυτές,είναιθέμα πραγματικόκαι εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσίατωνπολιτικών δικαστηρίων. 10 Αλλά και ανακόμηαποδειχθεί ότι επήλθε μείωση, ήέστωουσια­ στικήμείωση, στην πιοπάνωαξία,τούτοδενεπηρεάζει μεοποιο­ δήποτετρόποτησυνταγματικότηταή τηνομιμότητα των περιορισμών,πουτίθενταιμετιςπροσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις. 15 20 25

1. Ητουριστική ανάπτυξητου αγροτεμαχίου εξαρτάται αποκλειστι­ κάαπότοκατάπόσο αυτόεμπίπτει μέσα σετουριστική ζώνηπου έχεικαθορισθεί μεβάσητο Αρθρο 14 του Περί Ρυθμίσεων Οδών καιΟικοδομών ΝόμουΚεφ.96καιόχι κατάπόσοβρίσκεται μέσα σεπεριβάλλον τοοποίοκατάτηνπροσωπικήγνώμητηςαιτήτριας υπαγορεύειτουριστική ανάπτυξη.
2. Ησυνδυασμένη εφαρμογήτουΆρθρου4Α καιτης Κ.Δ.Π. 199/79 (Γνωστοποίηση ημερ. 31/8/79)δεν συνεπάγεται στέρησητης ιδιο­ κτησίας κατάπαράβαση,του Άρθρου 23 του Συντάγματος,γιατί στηνπροκειμένηπερίπτωσηη ιδιοκτήτριασυνεχίζεινακατέχεικαι νααπολαμβάνειτηνιδιοκτησίατηςμετουςπεριορισμούς μεντου Αρθρου 4Α και της Κ.Δ.Π. 199/79,αλλά μέσα στα πλαίσια του Άρθρου23τουΣυντάγματος. Δεν τίθεταιθέμαεπιλογής μεταξύτουΆρθρου4Α καιτης ΚΑΠ. 199/79 όσοναφορά ποιο θαεφαρμοσθεί γιατί ταδυο είναιαλλη­ λένδετακαιτοένασυμπληρώνει τοάλλο. 30 35 40 Ηαπόρριψητηςαίτησης τηςαιτήτριαςδεν οδηγεί σε αποστέρηση τηςιδιοκτησίαςτηςκατάπαράβασητουΑρθρου23τουΣυντάγμα­ τοςγιατί: Ηαπόρριψηαφορούσετηνανέγερσητουριστικώνκατα­ λυμάτων. Η αίτησηθαμπορούσε γιαπαράδειγμαναεγκριθεί εάν αφορούσετηνανέγερση μέχριδυοκατοικιών σύμφωνα μετονΠε­ ρίΡυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών (Γρ.)(Αρ.3)Νόμος(Ν. 199/86) δεδομένου ότι η ιδιοκτησία της αιτήτριας αποτελεί αγροτεμάχιο. Δενεπηρεάσθηκεδιαφορετικάτοδικαίωματηςιδιοκτησίαςγιατίη αιτήτριασυνεχίζεινακατέχει καινααπολαμβάνειτην ιδιοκτησία της,όπωςπρονοείται απότο Σύνταγμα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 739 Λοΐζου, Π. Κυριακίδουν.Δημοκρατίας

(1994)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Manglisao. v.Republicao.3C.LR. 351, 5 BluewareProjectsLtdv. Republic

(1985)3C.LR.2522, HolySeeofKitium v. MunicipalityofLimassol 1 R.S.C.C. 15, Sofroniouao.v. MunicipalityofNicosiaao.

(1976)3C.LR. 124, 10 Thymopoulosv. MunicipalCommitteeofNicosia

(1967)3C.LR.588, Charalambidesao.v. Republic

(1986)3CLR.

1. Προσφυγή. 15 Προσφυγήεναντίον τηςαπόφασηςταινΚαθ'ωνηαίτησημετην οποία απορρίφθηκεαίτησητηςαιτήτριας γιαέγκρισηενιαίαςτου­ ριστικήςανάπτυξης στοακίνητο της τεμ. 32/1/1/1και33/1/1/1 του Φ/Σ25/48 στο ΝέοΧωρίοΠάφου. 20 Μ.Κυριαχίδης,γιατηνΑιτήτρια. Κλ. Θεοδούλου, ΑνώτερηΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 25 Cur. adv. vult. Α.Ν.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Μετηνπροσφυγήτηςαυτήηαιτήτριαζητεί: 30 "ΔήλωσαντουΔικαστηρίουότιηαπορριψιςτης,αιτήσεωςτηςΑιτητρίαςυπό του Καθ'ουηΑίτησις,διάέγκρισινενιαίας τουρι­ στικήςαναπτύξεωςειςτοακίνητοντηςτεμ.32/1/1/1 και 33/1/1/1 τουΦ/Σ 25/48εις το ΝέονΧωρίον Πάφουείναι άκυροςxaLπα­ ράνομοςκαιεοτερημένηοιουδήποτεεννόμουαποτελέσματος." 35 Ηαιτήτρια είναι ηεγγεγραμμένηιδιοκτήτριατηςπιοπάνωaxir νήτουπεριουσίας στο χωρίοΝέοΧωρίο,περιοχήΛουτρώνΑφρο­ δίτης,δυνάμειτίτλου ιδιοκτησίας μεαρ. 13042 καιημερομηνίας26 Ιανουαρίου
2. ΤοκτήμαέχειέκτασηΙΟσκ.Ιπρ.-3000tπ. καιπε- 40 ριλαμβάνεταιστηνΑρχαιολογικήΖώνηΖ3πουκαθορίστηκε μετην ΚΛ.Π. 199/79ηοποίαπρονοείσανεπιτρεπόμενο συντελεστήδόμη­ σης 3%. Βρίσκεταιδεέξω απόταΌρια Υδατοπρομήθειας του Νέ­ ουΧωρίου. 740 4 ΑΛΛ. Κυοιακίδουν.Δημοκρατίας Λοΐζον, Π. Στις 16Μαΐου 1985ηαιτήτρια υπέβαλεστονΈπαρχοΠάφουως ΑρμοδίαΑρχήκάτωαπότονπερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομών Νόμο,Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε, στησυνέχεμ*οΝόμος, σειρά προκαταρκτικών αρχιτεκτονικών σχεδίων, που προνοούσαν την 5 ανέγερση στο συγκεκριμένο κτήμα συγκροτήματος Οργανωμένων Διαμερισμάτων (HOLIDAY VILLAGE)δυναμικότητας10διαμερι­ σμάτων - 28 κλινών - γιακατ' αρχήνέγκρισητης Αρμόδιας Αρχής μέσασταπλαίσιατουτηςτροποποίησηςπουεπέφερεοπερίΡυθμύ σεων Οδών και Οικοδομών (Τροποποιητικός) Νόμος του 1982, 10 (Ν.80/82). Τασχέδια συνοδεύονταν μεεπιστολή του Γενικού Διευ­ θυντή του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού ημερομηνίας 30 Μαρτίου1985στηνοποίααναφερότανότιαυτάεγκρίνονταιγιατην "Α" τάξη,νοουμένου ότι (α)θαυποβάλλονταν πιστοποιητικάπως τονερότηςπηγήςπουπροτεινότανγιαυδροδότησητηςανάπτυξης 15 θαήτανκατάλληλο και ικανοποιητικής ποσότητας,και (β)η ανά­ πτυξηθαβρισκότανμέσασταπλαίσιατωνπρονοιώντουΝόμουαρ. 80του
3. Για τα ποοκαταρκτικά αυτά σχέδια ζητήθηκανοι απόψεις του 20 Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, ιδιαίτερα όσοναφοράτοΝόμο αρ.80του 1982,τουΔιευθυντήτουΤμήματος Αναπτύξεως Υδάτων όσον αφοράτην υποδειχθείσα πηγή υδροδό­ τησηςτηςπροτεινόμενης ανάπτυξηςκαιτουΔιευθυντήτουΤμήμα­ τος Αρχαιοτήτων εφόσον ηανάπτυξηεπρόκειτο να γίνει μέσα σε 25 Αρχαιολογική Ζώνη. ΟΔιευθυντής τουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως μεεπι­ στολήτουημερομηνίας2Οκτωβρίου 1985 αφούέλαβευπόψηότι30 (α) η προτεινόμενη γΐΛ ανάπτυξη έκταση καλύπτει δενδρώδη πλαγιά λόφου και δεσπόζει του χώρου των Λουτρών της Αφροδίτης,περιοχήςπουΘεωρείται"ευαίσθητη"περιβαλλο­ ντικάσεπολύμεγάλοβαθμό- 35 (β) το κτήμα που ζητείται να αναπτυχθεί περιλαμβάνεται σε έκτασηπουοΈπαρχος Πάφου,μεβάσησχέδιο πουετοίμα­ σετοΤμήμαΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως,ζήτησενααπαλλο­ τριώσει ως •'ζωτικόχώρο"γύρω απόταΛουτρά της Αφρο­ δίτης· 40 (γ) ο συντελεστήςδόμησης της προτεινόμενης οικοδομήςανέρ­ χεταισε 5%αντίτου επιτρεπόμενου απότην ΚΛ.Π. 199/79 3% και 741 ι ΛοΤζου,Π. KvQiaxloot) ν.Δημοκρατίας

(1994)(δ) πρόκειται γιατην πρώτη ανάπτυξηίουείδους αυτού στην γύρωπεριοχήπουπροτείνεταιναλάβειχώρανεκτόςΤουρι­ στικής Ζώνης, κατέληξε στο συμπέρασμαότιη ανάπτυξηπουπρότεινε η αιτήτρια 5 θα επηρέαζεδυσμενώς τον πιο "ευαίσθητο"περιβαλλοντικάχώροθα επηρέαζεδυσμενώς τηδιαδικασίααπαλλοτρίωσης τηςυπό ανα­ φοράέκτασηςγηςπουπροωθούσε οΈπαρχοςΠάφου,καιθαδημιουργούσεκακόπροηγούμενο,γι' αυτόκαιεισηγήθηκεαπόρριψητης αίτησης ωςμησύμφωνης μετιςπρόνοιες καιτακριτήριατουτρο- 10 ποποιητικούΝόμουαρ.80του

1. Ο Διευθυντής τουΤμήματος Αναπτύξεως Υδάτων με επιστολή τουημερομηνίας 11Φεβρουαρίου1986 αποφάνθηκεότιτονερότης πηγήςπουπροτεινόταν ωςπηγή υδατοπρομήθειαςτηςσυγκεκριμέ- 15 νηςανάπτυξηςήτανικανοποιητικόσεποσότητακαικατάλληλογια υδρευτικούς σκοπούς. Ο Διευθυντής τουΤμήματοςΑρχαιοτήτων μεεπιστολή τουημε­ ρομηνίας29Απριλίου 1986 αφούέλαβευπόψη"τον πολύ ευαίσθη- 20 το χαρακτήρατου περιβάλλοντος στην περιοχή"καθώςκαιτο γε­ γονός ότιο συντελεστής δόμησης τηςανάπτυξηςήταν πέραν του επιτρεπόμενου,εισηγήθηκε απόρριψητηςαίτησης. Στομεταξύηαιτήτριαυπόβαλεστις29Απριλίου 1986κανονική 25 αίτηση με πλήρη σειρά αρχιτεκτονικών σχεδίων για εξασφάλιση άδειαςοικοδομής γιατησυγκεκριμένη ανάπτυξη. Στις 12Αυγούστου 1986οΈπαρχος πληροφόρησε με επιστολή τουημερομηνίας 12Αυγούστου 1986 τηναιτήτριαότιτοαίτηματης 30 γιακατ'αρχήέγκρισητηςπροτιθέμενηςανάπτυξης,μεβάσηταυπο­ βληθέντα προκαταρκτικά σχέδια,δενμπορούσε ναγίνειαποδεκτό επειδήηοικοδομήπουπροτεινότανδενήτανσύμφωνη μετιςπρό­ νοιες τουΝόμουαρ.80του
2. 35 Μενέαεπιστολή ημερομηνίας 19Σεπτεμβρίου 1986,αντίγραφο τηςοποίαςυποβλήθηκε στο ΓραφείοτουΕπαρχουστις 17 Φεβρου­ αρίου 1987επειδήηαρχικήεπιστολή δενεξευρέθηκε, οδικηγόρος τηςαιτήτριαςαμφισβήτησετηνορθότητατηςαπορριπτικήςαπόφα­ σης τηςΑρμόδιας Αρχής και ζήτησε επανεξέταση της υπόθεσης ή 40 καιαμφισβήτησε ταγεγονότα πάνωσταοποίαβασίστηκε η απόφα­ σητουΕπαρχουότιηπερίπτωσηδενείναισύμφωνημετιςπρόνοι­ εςτουΝόμουαρ.80του
3. 742 ι 4 ΑΛΛ. KvQiaxioov ν. Δημοκρατίας Λοΐζον, Π. Στα πλαίσια επανεξέτασης της υπόθεσης ζητήθηκανεκ νέου οι απόψειςτου Διευθυντή τουΤμήματοςΠολεοδομίας και Οικήσεως καιτουΓενικούΔιευθυντήτουΚυπριακούΟργανισμού Τουρισμού πάνωστην πλήρη,αυτή τηφορά,σειρά σχεδίων που υποβλήθηκαν μετηναίτησηγιαάδειαοικοδομήςημερομηνίας29Απριλίου
4. * Ο Διευθυντής τουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως μεεπι­ στολή του ημερομηνίας 10 Απριλίου 1987 εισηγήθηκε και πάλιν απόρριψητηςαίτησηςεπειδή 10 15 20 25 30 (α) η ανάπτυξηπροτείνεταισεμηκατάλληλητοποθεσία,δενεί­ ναιχαμηλήςπυκνότηταςκαιηχρήσητηςδενείναιαναγκαία γιατηνεξυπηρέτησητηςπεριοχήςκατάπαράβασητωνπρο­ νοιώντηςΚΑΠ. 155/
5. Καιτούτοεπειδήείναιαδιανόητο να θεωρείται ηΑρχαιολογική Ζώνηκατάλληλη τοποθεσία γιαανέγερσητουριστικών καταλυμάτων,ούτεέργοπουπα­ ρουσιάζει υπέρβασησυντελεστήδόμησης μπορεί ναθεωρη­ θείχαμηλήςπυκνότητας. Πέραντούτουδενυπάρχουνλόγοι γιατουςοποίουςθαμπορούσεκανείςναυποστηρίζει ότιτο έργο είναιαναγκαίογιατηνεξυπηρέτηση τηςπεριοχής,και (β) ο συντελεστήςδόμησης τηςπροτεινόμενης οικοδομήςυπερ­ βαίνει κατάπολύ τον επιτρεπόμενο απότην ΚΑΠ. 199/79 (3%). Πρόσθετα,λαμβάνονταςυπόψη ταπροτεινόμεναυψόμέτρα των δαπέδωνκαι εξωτερικών χώρων καθώς και τα υψόμετρατουυφιστάμενουεδάφουςπουφαίνονταιστασχέ­ δια,ως "υπόγεια"είναιστηνουσία"ισόγεια" μεαποτέλεσμα τμήματηςοικοδομήςναείναιδιώροφο,κατάπαράβασητων προνοιών τηςΚΑΠ 199/79πουπρονοεί μόνογιαέναόροφο. Παράλληλακαιτούψος τηςπροτεινομένηςανάπτυξης είναι μεγαλύτερο από το ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος (17 πόδια)πουπρονοείη ΚΑΠ 199/79γιατηΖώνηΖ
6. Ο Γενικός Διευθυντής του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού 35 μεεπιστολή τουημερομηνίας 11Ιουλίου 1987 μετάαπόμελέτη των σχεδίων τηςκανονικήςαίτησηςκατέλυε στοσυμπέρασμαότιαυτά δενικανοποιούσαντιςπρόνοιεςτωνυφιστάμενωνΚανονισμώνγια "Α" τάξεως Οργανωμένα Διαμερίσματα σε ό,τι αφοράτο εμβαδόν τωνυπνοδωματίωνκαιτωνκαθιστικώνδιαμερισμάτωνκαιχώρων 40 υποδοχήςκαικατάσυνέπειαδενμπορούσανναεγκριθούν.Συμφώ­ νησεδε με τις παρατηρήσειςτου Διευθυντή του Τμήματος Πολεο­ δομίαςκαι Οικήσεως. Αφού ο Έπαρχοςμελέτησε την αίτησηκάτω απότην ιδιότητα 743 Λοΐζου, Π. Κύριακίδόυν.Δημοκρατίας

(1994)τουως Αρμόδια Αρχή,κατάληξεστο συμπέρασμαότιηπερίπτωση δεν ικανοποιούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου4(α)(β) τουΝόμου αρ.80του 1982 καιτις πρόνοιες της ΚΑΠ: 155/83 ούτεκαι υπήρ­ χανλόγοιγιατους οποίουςτοδημόσιο συμφέρον απαιτούσε εφαρ­ μογήτωνπιοπάνωπροϋποθέσεων. Κατάσυνέπειαήαίτηση απορ- 5 ρίφθηκε και ο Έπαρχοςμε επιστολή του με ημερομηνία 3dΟκτω­ βρίου 1987 πληροφόρησε σχετικάτηναιτήτρια. Όπως αναφέρεται στην αγόρευση που καταχωρήθηκε από μέ­ ρουςτουΕπαρχου,ηνομοθεσία πουίσχυε μέχρητηλήψη τηςπρο- 10 σβαλλόμενης απόφασηςείναιηακόλουθη: (α) Ο περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος (Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε μέχρι τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασηςαπότουςΝόμους:14του 1959,67του 1963,6και 15 65του 1964, 12και 38του 1969,13και28 του 1974; 24 του 1978,25του 1970, 80του 1982, 15του 1983,9, 115και 199 του 1986, 53 και 87 του 1987: Αρθρα 3

(1)(β), 3

(2)(β),4

(1), 4(Α),8,9

(1)(β)και9

(4)(β). 20 (β) ΔιάταγματουΥπουργικού Συμβουλίουδυνάμειτουάρθρου 9

(4)τουπερί Ρυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμουστην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας της 8 Ιουλίου 1983, ΠαράρτημαΤρίτο,Μέρος Ι,μεαρ. ΚΛΠ 155/83 (Παράρτη­ μα Ι). (γ) Γνωστοποίηση του Επαρχου Πάφου δυνάμει τού άρθρου 14

(1)τουπερίΡυθμίσεωςΟδώνκαιΟικοδομώνΝόμουστην επίσημη εφημερίδα' της Δημοκρατίας της 31 Αυγούστου 1979, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι,με αρ. ΚΔΠ 199/79για 30 την κήρυξη πολεοδομικών Ζωνών στο Νέο Χωριό. (Πα­ ράρτημαΙΑ). Είναιηθέση του Επαρχουότι ηαπόρριψητούαιτήματοςέγινε αφούηΑρμόδια Αρχήμελέτησεεπισταμένατιςαπόψειςτωνδιαφό- 35 ρων Τμημάτων, με βάση τις αρχές της καλής πίστης και συμμορ­ φούμενηπλήρως μετις πρόνοιες τουΝόμουκαιτωνσχετικώνΚα­ νονισμών. Υποστηρίχθηκε δεότιδενήτανορθόναλέγεταιότι"οΓε­ νικόςΔιευθυντής τουΚ.Ο.Τ. μεεπιστολήτουημερομηνίας30Μαρ­ τίου 1985 (ΠαράρτημαΑ) ενέκρινε τη ζητηθείσα τουριστική ανά- 40 πτύξη". ΑπλώςμετηνεπιστολήτουαυτήοΓενικός Διευθυντήςτου Κ.Ο.Τ. έθετεπροϋποθέσειςγιατηνέγκρισηκαισφράγισματωνσχε­ δίωνστις οποίεςηαιτήτριαδενέχειανταποκριθεί. Κατάσυνέπεια δενδόθηκεέγκριση ούτεκαισφραγίστηκανσχέδιααπότον Κ.Ο;Τ.. 744 25 4 ΑΛΛ. Κυβίακί&ου ν.Δημοκρατίας Λοΐζον, Π. Τονίστηκε επίσης ότι ηαιτήτριαουδέποτε υπέβαλε αίτηση στον Κ.Ο.Τ.για τουριστικό κατάλυματύπου"τουριστικού χωριού". Η αίτησηπουυπέβαλε ηαιτήτρια (ΠαράρτημαIB) αφορούσετουρι­ στικό κατάλυμα τύπου "οργανωμένων διαμερισμάτων". Ο όρος 5 "HOLIDAY VILLAGE"πουαναφέρεταισεπαρένθεσηστιςεπιστο­ λές καιστα σχέδια τηςαιτήτριαςδεν περιλαμβάνεται στους όρους που αναφέρονταιστον περί Ξενοδοχείων και Τουριστικών Κατα­ λυμάτωνΝόμοτου 1969 (Νόμοςαρ.40του 1969) όπωςτροποποιή­ θηκε. Όπωςπροκύπτειαπότηναλληλογραφία,ο Κ.Ο.Τ.αναφέρε­ ι0 τοπάντοτεσε συγκρότημα οργανωμένων διαμερισμάτων,θέση την οποίαδεναμφισβήτησεη απήτρια. Σύμφωναμετοάρθρο5

(3)τουΝόμουηαιτήτριαστηναίτησητης προςτηνΑρμόδιαΑρχήγιακατ'αρχήνέγκριση θαέπρεπεναπέρι15 λάβειτασφραγισμένασχέδιακαιτησχετικήέγκρισητουΚ.Ο.Τ., τα οποίαόμωςδενπαρουσίασεγιατίδενυπήρχαν. ΟκαθορισμόςτηςΖώνηςΖ3γιατηνπεριοχήστηνοποίαβρίσκο­ νταιτατεμάχιατηςαιτήτριαςδενπροεξοφλεί ότιηπεριοχήείναικα20 τάλληληγιαανέγερσητουριστικούκαταλύματος. Περιοχήκατάλλη­ ληγιατουριστική ανάπτυξηέχεικαθορισθεί μετην ΚΑΠ 199/79η Ζώνη Α2 που βρίσκεται νοτιοανατολικά των τεμαχίων της αιτήτριας,καιπολύπλησίον τηςζώνηςΖ3όπωςφαίνεταιστασυνημμέ­ νασχέδιαστοΦάκελοτωνΠροσφορών,ΠαραρτήματαΙΑ καιΙΓ. 25 ΗζώνηΖ3,ηοποίαδενείναιτουριστικήζώνη,απαγορεύειρητά τις οχληρές χρήσεις, όπως τις βιομηχανικές οικοδομές, αποθήκες και κτηνοτροφικάυποστατικά,και επιτρέπει τατουριστικάκατα­ λύματαηκαταλληλότητατωνοποίωναποφασίζεταιξεχωριστά για 30 την κάθε περίπτωση από την Αρμόδια Αρχή, με βάση το άρθρο 9

(4)(α)καιβ(ι)και(ιιι)τουΝόμουκαιτακριτήριαπουκαθορίζειτο Υπουργικό Συμβούλιο μετηνΚ.Δ.Π.155/83. Τόσο η περιοχή των Λουτρών της Αφροδίτης στην οποίαβρί35 σκονται τατεμάχιατηςαιτήτριας,όσοκαιηευρύτερηπεριοχήτης Πόλης Χρυσοχούς-Πωμού, είναι απόπλευράςτουρισμού ελκυστι­ κέςχωρίς αυτόνασημαίνει ότιθα πρέπειναεπιτραπείη ανέγερση τουριστικώνκαταλυμάτωνσεόλητηνέκτασητηςπεριοχής. Στησυ­ γκεκριμένη περίπτωσητων κτημάτωντης αιτήτριαςπροέχει τογε40 γονός ότι αυτά αποτελούν μέρος μιαςπεριοχής με ειδικό ιστορικό καιαρχαιολογικόενδιαφέρονκαιμοναδικήςφυσικήςκαλλονήςτης οποίαςηδιατήρησηκαιπροστασίαεπιβάλλεται. Μεσκοπότηνπροστασίατηςπεριοχήςτων Λουτρών,ο Επαρ745 Λοΐζον, Π. Κυοιακί&ονν.Δημοκρατίας

(1994)χιακός Λειτουργός Πολεοδομίας και Οικήσεως Πάφου ετοίμασε σχέδιο και το οποίο προνοεί τηδημιουργία πάρκουστην περιοχή αυτή. Γιατηνυλοποίηση τουπιοπάνωσχεδίουοΈπαρχοςΠάφου σε συνεργασία μετοΤμήμαΔασώνκαιτοΤμήμαΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως προώθησετηναπαλλοτρίωσητηςπεριοχήςπουφαίνεται 5 μεκόκκινοχρώμαστο σχέδιο,Παράρτημα ΙΕ. Δεντίθεταιθέμαδιορθώσεως τωνσχεδίων όσοναφοράτααρχι­ τεκτονικά σχέδια, το συντελεστήδομήσεως, αριθμό ορόφων κλπ. και εκδόσεως σχετικής άδειαςόπως ισχυρίζεται η αιτήτρια,γιατί 10 στηνπροκειμένηπερίπτωσηηπροτεινόμενηανάπτυξηδενπληρού­ σε τις πρόνοιες του Νόμου αρ.80 του 1982 αναφορικάμε "ενδε­ δειγμένητουριστική ανάπτυξη"σεπεριοχές εκτόςορίουυδατοπρομήθειας. 15 Αναφορικά με το θέμα της σκοπούμενης τότε απαλλοτρίωσης της περιοχής τούτο δεν φαίνεταινα αποτέλεσε μέρος της αιτιολο­ γίαςτηςεπίδικηςαπόφασης. Θαμπορούσενααναφερθείεδώότισε μεταγενέστερο στάδμ)μικρότμήματωνεπίδικωντεμαχίωνεπηρεά­ σθηκεαπό τηναπαλλοτρίωσηπεριοχήςτωνΛουτρώντηςΑφροδί- 20 της. Σχετικάμετον ισχυρισμό αυτόότιη Αρμόδια Αρχήεπηρεάσθη­ κε στην απόφασητης'απότηλανθασμένη παρατήρηση τουΤμήμα­ τοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως ότι ολόκληρα τατεμάχια32/1/1 και 25 33/1/1/1 ήτανυπόαπαλλοτρίωση,δενυπάρχειτίποτεπουναδείχνει ότι τοΰτοαποτέλετηβάσηαπόρριψηςτηςαίτησης. Ο Γενικός Διευθυντής του Κ.Ο.Τ.απέρριψε και δεν ταεξέτασε ως σχέδια τύπου τουριστικού χωριού, γιατί η αιτήτρια ουδέποτε 30 υπόβαλεσχέδιαστον Κ.Ο.Τ. γιαΤουριστικό Κατάλυματύπουτου­ ριστικού χωριού. Ο ΕπαρχιακόςΛειτουργόςτουΤμήματοςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως πράγματιαναφέρειστηνεπιστολήτουμεαρ.Φακ. ΔΠ/2

(2)35 καιημερομηνία2Οκτωβρίου 1985 προςτονΈπαρχοΠάφουότιτα κτήματα της αιτήτριαςπεριλαμάνονται στην περιοχή πουεπροωθείτογιααπο^οτρίωση. Ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι ο συντελεστής δομήσεως της 40 προτεινόμενης οικοδομής είναι 3.9% και όχι 5% που αναφέρει ο ΕπαρχιακόςΛειτουργόςΠολεοδομίαςκαιΟικήσεως Πάφουδενεί­ ναιορθός. Η αιτήτριαστηναίτησητηςπαραθέτεισωρείατεμαχίων γιασκοπούςτηςαιτούμενηςανάπτυξης.Τατεμάχιααυτά,εκτόςτων 746 4Α.ΑΛ. 5 10 Κνοίαχίδουν.Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. τεμαχίωνμεαρ.32/1,1 και33/1/1/1 δενεφάπτονταιμεταξύτουςκαι διαχωρίζονται με δημόσιο δρόμο και αρνάκι*όπως δείχνεται στο σχέδιο. (Παράρτημα ΙΕ)Τοεμβαδόντωντεμαχίων 32, 1/1, 33/1/1/1 σταοποία,μεβάσητασχέδια,σκοπείται ηανάπτυξη,ανέρχεται σε 150600τετ.πόδιακαιόχισε200.000τ.π.πουαναγράφεταιστοέντυ­ ποαίτησης. Έχονταςυπόψητο εμβαδόντων 150600 τπ., οσυντε­ λεστήςδομήσεωςτωνπροτεινόμενων οικοδομών είναισίγουρα 5% καιόχι 3%πουεπιτρέπειη Ζώνη Ζ3; ΟιπαρατηρήσειςτουΔιευθυντήΠολεοδομίαςκαιΟικήσεωςπου έχεικάμειστοσημείωματουμεημερομηνία 10Απριλίου 1987,προς τονΈπαρχοΠάφου(ΠαράρτημαΖ);αποτελούναπάντησησταεπι­ χειρήματατουευπαίδευτουδικηγόρουτηςαίΓήτριαςσχετικάμετον πιοπάνωισχυρισμό. 15 Εν πάση περιπτώσει, μετά από σχετική έρευνα που έγινε στο Κτηματολόγιο Πάφου,διαπιστώθηκεότι ταυπόαναφοράτεμάχια τηςαιτήτριαςέχουνπροκύψειαπόδιανομήσυγκυριών σύμφωναμε τόάρθρο27

(1)(γ)του περί Ακινήτου ιδιοκτησίας (Διακατοχή,Εγ20 γοαφήκαιΕκτίμησις)Νόμου, Κεφ.

1. Επίτουθέματοςσχετικήείναι ηγνωμάτευση της πρώην Γενικού Εισαγγελέα ημερομηνίας 16 Δεκεμβρίου 1985,(ΠαράρτημαΙΖ)στηνοποίααναφέρεταιότισετέ­ τοιες περιπτώσεις τυγχάνει εφαρμογής τό άρθρο4Α όπωςτροπο­ ποιήθηκεαπότουςΝομούςαρ. 199του 1986και53του
2. 25 Μεβάσηταπιοπάνω,ήτανεύλογα ανοικτόστον Έπαρχο Πά­ φουωςΑρμόδιαΑρχήναπάρειτηνπροσβαλλόμενηαπόφασηαφού στάθμισεόλαταστοιχείαπουείχεενώπιοντου. Η απόφασητούνα μηνεγκρίνειτηςαίτησητηςάιτήτριαςείναισύμφωνημετις πρόνοε 30 ες της σχετικής Νομοθεσίας και δεν συγκρούεται με οποιοδήποτε άρθροτου Συντάγματος. Περαιτέρω,ηπροσβαλλόμενη απόφαση είναιπλήρωςαιτιολογημένη. Σεμεταγενέστεροστάδιοη αιτήτριαήγειρεωςλόγοτηναντισυ35 νΐαγματικότητατωνδιαφόρωνδιατάξεωνότι; 40 (α) Τοάρθρο4Α τουΚεφ.96,όπωςτροποποιήθηκεμετοάρθρο 4 του Νόμου24 τού 1978, προσκρούει στις διατάξειςτων άρθρων 28 και 23 (ιδίως των παραγράφων

(2)και

(3)του άρθρου23τουΣυντάγματος)· (β) ησυνδηχισμένηεφαρμογήτούπιοπάνωάρθρου4Α καιτης ΚΑΠ. 199/79συνεπάγεται επιβολή περιορισμών που ιοοδ^ναμούν μεστέρηση της ιδιοκτησίας· 747 Αοΐζου, Π. Κτφιαχίδουν.Δημοκρατία;

(1994)(γ) τοάρθρο9

(4)(β) τουΚεφ.96,όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο80του 1982,είναιαπότη μιαασαφές(αφούεισάγειτο γενικόκαιαόριστοστοιχείοτης"ενδεδειγμένης τουριστικής αναπτύξεως"πουστερείται σταθερήςαντικειμενικήςβάσης και,ενπάσηπεριπτώσει, δεναποτελεί πολεοδομικό κριτή- 5 ριο),καιαπότηνάλληπροσκρούει τόσο στο συνταγματικό φραγμότηςεπιβολήςπεριορισμών στην ιδιοκτησία μόνο με νόμο, όσοκαιστησυνταγματική αρχήτηςδιάκρισηςτων εξουσιών αφούστην ουσίαμεταβιβάζειτηνομοθετικήεξου­ σίατηςΒουλήςστηδωίκηση· και 10 (δ) ηΚ.Δ.Π. 155/83 δίδειαπεριόριστη ισχύ στην αρμόδιααρχή καιτοΔιευθυντή ΤμήματοςΠολεοδομίας καιΟικήσεως να ενεργούν κατά βούλησημεβάσηασαφή, ευρεία και μη με­ τρήσιμαυποκειμενικάκριτήριακατάπαράβασητουάρθρου 15 23

(2)του Συντάγματος,και,ενπάσηπεριπτώσει, ηέκδοση της διοικητικής αυτής πράξης προσκρούει στην αρχή "delegatusnondelegarepotest"γιατολόγοότιστηνουσίαη νομοθετική εξουσία πουδόθηκεστοΥπουργικό Συμβούλιο με το άρθρο 9

(4)(β) μεταβιβάζεταιστην αρμόδιααρχήστο 20 ΔιευθυντήΤμήματοςΠολεοδομίαςκαι Οικήσεως. Ο καθ' ουηαίτησηπροβάλλει τουςακόλουθους νομικούς ισχυ­ ρισμούς: 25 (α) Η αιτήτριακωλύεταιναεγείρειστοπαρόνστάδιοθέμααντι­ συνταγματικότητας των διαφόρων νομοθετημάτων στα οποίααναφέρεται· (β) Τοάρθρο4ΑτουΚεφ. 96,όπωςτροποποιήθηκεμετοΝόμο 30 24του 1978,ξανατορποποιήθηκεπριντηνέκδοσητηςεπίδι­ κηςπράξηςτης30.10.87(δέστε Παράρτημα"Υ" πουεπισυ­ νάφθηκεστην Ένστασητου καθ'ουη αίτηση) μετουςΝό­ μους 199του 1986(ημερομηνία δημοσίευσης: 27.12.86) και 53 του 1987 (ημερομηνία δημοσίευσης: 10.4.87) με τους 35 οποίους αίρονται κατά μεγάλο μέρος οι προηγούμενοι πε­ ριορισμοί του άρθρουτούτου,πράγμαπουπαραβλέπει τε­ λείωςηαιτήτρια-και (γ) ηπροσβολή τηςΚΑΠ. 199/79είναι καταφανώς εκπρόθε- 40 σμη. Εξαλλου,ηαιτήτριαμπορούσεναπροσβάλειτηνπρά­ ξηαυτήότανεκδόθηκεαλλάδεντοέκαμε. Ενπάσηπεριπτώσει, τανομοθετήματασταοποίααναφέρεται η 748 4ΑΛΛ Κυριακίοουν.Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. αιτήτρια βρίσκονται απόλυτα μέσα στα συνταγματικά πλαίσια, όπωςεκτίθεταιαναλυτικότεραστις επόμενεςπαραγράφους. 5 Ως προςτο πρώτοθέμαέχω τηγνώμηότι ηαιτήτριαδενεκωλύετο ναεγείρει τοθέματηςαντισυνταγματικότηταςστομεταγενέ­ στεροαυτόστάδιομετάτηνκαταχώρησητωναρχικώναγορεύσεων. Για θέματα Γνωστοποίησης για την κήρυξηπολεοδομικώνζω­ νών,στηνυπόθεσηlouliaMangUsa.o. ν. TheRepublica.o. 3C.L.R. 10 351, στησελίδα 360,ηΟλομέλεια τουΑνωτάτουΔικαστηρίουαπο­ φάσισεότιπεριορισμοίδυνάμειτουάρθρου14τουΚεφ.96"amount to restrictions orlimitations of theexerciseof therightof property, imposed bylaw, in theinterest oftown andcountry planning and for thedevelopment andutilization ofproperties tothepromotionofthe 15 public benefit, inthesenseofArt. 23.3oftheConstitution.". Επιπλέον,όπωςαποφασίσθηκεστην ίδιαυπόθεση,η προσβαλ­ λόμενη,όπωςστηνπαρούσαπροσφυγή,Γνωστοποίησηπεριείχελε­ πτομερείς και σαφείς πρόνοιες αναφορικάμετους περιορισμούς 20 πουετίθεντο δυνάμειτουπροαναφερθέντοςάρθρου 14του Νόμου και,επομένως,ηΓνωστοποίησηήτανμέσασταΣυνταγματικάπλαί­ σια. Σύμφωνα και πάλιν μετην υπόθεσηMangUs"such restrictions" 25 may entail inanindividual case such drastic consequences that they may amount todeprivation inthe sence ofArt. 23

(2)and

(4)ofthe Constitution". Η απόφασηστην υπόθεσητηςlouliaMangUsυιοθετήθηκεκαι 30 στην υπόθεση Blueware Projects Ltd v. TheRepublic

(1985)3 CL.R.2522, στιςσελίδες2527,2528. Τι σημαίνει "αποστέρηση" (deprivation) αποφασίσθηκε στην υπόθεσηHolySeeof Kitium v.TheMunicipality of Limassol 1 35 R.S.C.C. 15,στησελίδα 28, σύμφωνα μετηνοποία'Theoutright prevention of a person from building atallontheproperty would amounttodeprivation". Καιτούτο,σύμφωναμετηνίδιααπόφαση, είναιθέμαπραγματικόγεγονότων καιβαθμούανάλογαμετιςπεριστάσεις κάθε υπόθεσης. Ηαπόφασηαυτήυιοθετήθηκε σεσωρεία 40 αποφάσεωντουΑνωτάτου Δικαστηρίου,όπωςπ.χ.στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Neophytos Sofroniou a.o. v. Municipalityof Nicosiaa,o.

(1976)3 C.L.R. 124, στις σελίδες 135

(40)136(1-10). ?49 Λοΐζου, Π. Κυοιακίδουν.Δημοκρατίας

(1994)Τοβάροςαποδείξεωςτούότι ηπεριουσίακάποιουέχειεπηρεασθεί σετέτοιο βαθμό,ώστε οεπηρεασμόςαυτόςνα ισοδυναμείμε αποστέρηση, έχει ο επικαλούμενος τούτο και στην παρούσα προ­ σφυγήδενέχειεξαντληθεί. Αντίθετα, είναιφανερόότι μετιςπρο­ σβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις μόνονόμιμοιπεριορισμοίέχουντεθεί 5 στηνεπίδικη περιουσία. Όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση Bluewave Projects Ltd, supra, "Nordoes the proposed scheme amount to a deprivation contrary toArticle23.3. FromtheperusalofthesubjudiceNoticeitis 10 clear thattheproperties withinzone72arenotaffected insucha way or tosuch an extent astoamounttoadeprivation asalleged,butthe effect of the Notice is nothing more than a limitation or restriction whichiswithintheambit ofArticle23.3 andcontitutional." 15 Γιανα ισοδυναμεί έναςπεριορισμός μεαποστέρηση,πρέπεινα επηρεάζειτηνπεριουσίασετέτοιοβαθμόπουνατηνκαθιστάτελείωςακατάλληληγιατησυνήθη,κάτωαπότιςπεριστάσεις,χρήσηγια την οποία προορίζεται [βλ. Demetrios Thymopoulos v. The Municipal Conuhittee of Nicosia

(1967)3C.L.R. 588; στησελίδα 20 605]. Οιπιοπάνωαρχέςεπαναβεβαιώθηκανστηναπόφασητου Πλή­ ρους Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Kratinos Cbaralambides andOthers v.TheRepublic

(1986)3C.LR.2681, 25 στησελίδα2683. Παρόμοιοιπεριορισμοίμετουςπεριορισμούςπουέχουντεθείμε τηνπροσβαλλόμενηαπόφασηκρίθηκανσυνταγματικοίστηνυπόθε­ ση Sofroniou v.the MunicipalityofNicosia

(1976)3C.L.R. 124. 30 Όλαταπιοπάνωέχουνεφαρμογήκαιδιέπουναπόλυτατηνπα­ ρούσαπροσφυγή. Από τοκείμενο των προσβαλλόμενων Γνωστο­ ποιήσεων φαίνεταικαθαρά πωςηιδιοκτήτριατηςεπηρεαζόμενης γηςδενέχειστερηθείτηνπεριουσίατης. 35 Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους,κρίνωότιοι προσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις περιέχουν απλώςπεριορισμούς στηνεπηρεαζόμε­ νη ιδιοκτησίακαιόχι αποστέρησητηςκαι,σαντέτοιες;βρίσκονται απόλυταμέσασταπλαίσιατουΑρθρου23τουΣυντάγματος. 40 Τοκατά πόσο ηοικονομική αξίαγης που επηρεάζεται από τις προσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις έχει μειωθεί ως αποτέλεσματων περιορισμών πουτίθενταιαπότις Γνωστοποιήσεις αυτέςείναιθέ750 4ΑΛΛ, Κυριακίδου ν.Δημοκρατίας Λοΐζον, Π. μα πραγματικό και εμπίπτει στην αποκλειστική δικαιοδοσία των πολιτικώνδικαστηρίων. Αλλάκαιανακόμηαποδειχθείότιεπήλθεμείωση,ήέστωουσια5 οτικήμείωση,στηνπιοπάνωαξία,τούτοδενεπηρεάζειμεοποιοδή­ ποτετρόποτησυνταγματικότηταήτηνομιμότητατωνπεριορισμών πουτίθενταιμετιςπροσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις. ΣτηναπόφασηστηνυπόθεσηMangUs,supra,αναφέρεταιστησε10 λίδα361(5-15)ότι"thesanaity oftherightofpropeny, totheextent to which suchrightisconstitutionally protectedbymeansofArt. 23 of theConstitution,isnot violated bytheaforesaid Noticebecause,in any individual caseinwhich therestrictions orlimitations imposedby themmaterially decrease theeconomicvalueoftheaffected property, 15 theownerofsuchproperty isentitledtocompensation pnderArt. 23.3 of the Constitution." Ούτευποχρεούταιηδιοίκησηνα προσφέρει προκαταβολικά οποιαδήποτεαποζημίωση. (Thymopoulqs v. The MunicipalCommitteeofNicosia,supra). 20 25 30 35 Ηέννοιατηςίσηςμεταχείρισηςέχειδοθείσεσωρείααποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη σχετική υπόθεση Bluewave Projects Ltdv.Republic(supra)τοΔικαστήριοαποφάσισεότι: "The respondents in reaching their decision as regards the subjudice' building zones took into consideration the particular circunistances ofeacharea,itsproblems andneeds,thecharacterof eachdistrict anditsparticularsuitabilityforparticularsuitabilityfor particular uses,aswell asthefact that each area is governedby different considerations in relation to the neighbouring or surrounding area. NoDiscrimination casthusbeestablished, as 'the principle of equality' entails the equal orsimilar treatment ofall those found tobeinthesame orsimilar situation. (See Savva v. Republic

(1979)3 C.LR. 250 at p.257 referring thecase No. 1273/65 of theGreek CouncilofState)whichisnotthecaseinthe present instance". Τα ίδια τυγχάνουν εφαρμογής καιστην παρούσαπροσφυγή. Βλέπε επίσης και την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση KratinosCharaiambidesa.o(supra). ΌπωςεπίσηςστοΕυρετήριο 40 Νομολογίαςτου Συμβουλίουτης Επικρατείας 1961-1970, σελ.320, παρ.526: "Κατάτηναληθή έννοιαντουάρθρου9τουΝΑ 17.823, παρέχεταιεις τηνΔιοίκησινη ευχέρειαόπωςκαθορίζηουχίομοιομόρφωςδι' απαντάςτουςοικισμούς τουΚράτους,αλλ'αναλόγως τωνειδικώνσυνθηκώνκαιαναγκών,διαφόρουςεκάστοτεόρουςδο751 Αοΐζου,Π. Κυριακίδονν. Δημοκρατίας

(1994)μήσεως, δι' εκάστην πόλιν, έτιδεκαιδι' έκαστον τομέα της αυτής πόλεως" καιστησελ. 322,παρ.542: "Δεν αντίκεινται ειςτηναρχήν της ισότητος οιεπιβαλλόμενοι εις την ιδιοκτησίαν,χάριν πολεοδο­ μικών επιδιώξεων, περιορισμοί,985/65.". 5 EivaLφανερόότιταδεδομέναολόκληρης τηςεπηρεαζόμενηςγης καθώςκαιτηςπεριοχήςπουτηνπεριβάλλει λήφθηκανσοβαράυπό­ ψηαπό τηνΑρμόδια Αρχή πουετοίμασε τασχέδια,και OLπεριορι­ σμοί έχουν τεθεί μετάαπό επανειλημμένες επιτόπιες εξετάσεις και σοβαρήμελέτη όλχον των σχετικών υπηρεσιών τηςαρμοδίαςαρχής. 10 Σύμφωνα μετο άρθρο4ΑτουΝόμου,Κεφ.96,όπως αυτότρο­ ποποιήθηκε απότους Νόμους αρ. 199του 1986και53του 1987,η ανάπτυξητουτεμαχίουτηςαιτήτριαςτοοποίοβρίσκεται εκτόςορί­ ου υδατοπρομήθειας περιορίζεται στην ανέγερση μέχρι δύοκατοι- 15 κιών και γεωργικών, κτηνοτροφικών υποστατικών. Η τουριστική ανάπτυξητου αγροτεμαχίου εξαρτάται αποκλειστικά απότο κατά πόσοαυτόεμπίπτει μέσασετουριστικήζώνηπουέχεικαθορισθεί με βάσητο άρθρο 14 του Νόμουκαιόχι κατάπόσο βρίσκεται μέσασε περιβάλλον το οποίο κατά την προσωπική γνώμη της αιτήτριας 20 υπαγορεύει τουριστική ανάπτυξη. Η Κ.Δ.Π. 199/79η οποία εκδόθηκε με βάση το άρθρο 4Α έχει εντάξει τηνπιο πάνω ιδιοκτησία σε ζώνη"Ζ3"ηοποίαδεναποτε­ λείτουριστική ζώνηκαιεπομένως σύμφωνα μετοάρθρο4Α,ητου- 25 ριστική ανάπτυξηστοαγροτεμάχιο απαγορεύεται. Επίσης με την ΚΛ.Π. 199/79απαγορεύεταιηκτηνοτροφικήανάπτυξητουαγροτε­ μαχίουκαικαθορίζονταιταποσοστάδόμησηςτωναναπτύξεωνπου επιτρέπονται στο τεμάχιο. 30 Ησυνδυασμένη εφαρμογήτουάρθρου4ΑκαιτηςΚΑΠ. 199/79 δεν συνεπάγεται στέρηση της ιδιοκτησίας κατά παράβαση,του Αρθρου23τουΣυντάγματος,γιατί στην προκειμένη περίπτωση η ιδιοκτήτρια συνεχίζει νακατέχει και νααπολαμβάνει τηνιδιοκτη­ σία τηςμετους περιορισμούς μεντου άρθρου4Α και τηςΚΛΙΙ. 35 199/79, αλλά μέσασταπλαίσιατουάρθρου23τουΣυντάγματος. Δεντίθεταιθέμαεπιλογής μεταξύτουάρθρου4ΑκαιτηςΚΑΠ. 199/79όσον αφοράποιοθαεφαρμοσθεί γιατίταδύοείναιαλληλέν­ δετακαιτοένασυμπληρώνει τοάλλο. Ο ισχυρισμός τηςαιτήτριαςότιη Αρμόδια Αρχή έπρεπεναστη­ ρίξειτηναπόφαση της,σύμφωνα μετοάρθρο9

(4)τουΝόμου, στις „ απόψεις του Διευθυντή ταυΤμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεωζ 752 40 4 ΑΛΛ. Κυριαχί&ρυ ν. Δημοκρατίας Λοΐζου,Π. μόνο καινα μην λάβει υπόψη απόψεις απόάλλαΤμήματα ή Υπη­ ρεσίες δεν ευσταθεί γιατί, η έκδοση άδειας οικοδομής ή διαχωρι­ σμού οικοπέδων ή διάνοιξης δρόμου από οποιαδήποτε Αρμόδια Αρχήβασίζεται στις πρόνοος του άρθρου 3 του Νόμου,το οποίο 5 δεναπαγορεύειτηλήψη απόψεωναπόδιάφορααρμόδιαΤμήματαή Υπηρεσίες. Σύμφωναμετοάρθρο9

(4)τουτροποποιητικούΝόμου αρ.80του 1982,οιαπόψειςτουΔιευθυντή τουΤμήματος Πολεοδο­ μίαςκαιΟικήσεως είναιαπαραίτητεςστηνπερίπτωση πουηαιτούν μένη άδειααφοράιδιοκτησία πουβρίσκεται εκτός περιοχήςυδατο10 προμήθειας. ΟιαπόψειςτουπιοπάνωΔιευθυντή αφορούνκαθαρά τηνπολεοδομική πτυχή τηςαιτήσεως, εάνδηλαδήη αιτούμενηανά­ πτυξη είναι ενδεδειγμένη και δεν καλύπτει θέματαπου εμπίπτουν στις αρμοδιότητες άλλων Τμημάτωνή Υπηρεσιών. 15 Στην προκειμένη περίπτωση οι απόψεις που δόθηκαναπότον Κ.Ο.Τ., το Τμήμα Αρχαιοτήτων, το Τμήμα Δασών και το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν αφορούν το θέμα της ενδε­ δειγμένης ανάπτυξηςαλλά θέματααποκλειστικά δικής τουςαρμο­ διότητας. 20 25 Οι απόψεις του ΕπαρχιακούΛειτουργούτουΤμήματος Πολεοδομίας.και Οικήσεως Πάφουστάληκαν στην Αρμόδια Αρχή αφού υιοθετήθηκαν απότοΔιευθυντή τουΤμήματοςαυτούκαι επομένως θεωρούνται σαναπόψειςτουίδμουτουΔιευθυντή,όλεςδεοισχετι­ κές επιστολές του Επαρχιακού Λειτουργού στάληκαν προς τον Έπαρχο Πάφουμέσω του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Ηαπόρριψητηςαίτησης τηςαιτήτριαςβασίσθηκε στο ότι: 30 (ι) Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9

(4)(βΧι) τουΤροποποιητικούΝόμουαρ.80 του 1982 καιοι πρόνοιες της ΚΑΠ. 155/83· και 35 (ιι)Η ιδιοκτησία της αιτήτριας έχει προκύψει από καταναγκα­ στική διανομή με το άρθρο 27 του Κεφ. 224 και επομένως σύμφωνα μετοάρθρο4Α τουΝόμουηανέγερση τουριστικών καταλυμάτωναπαγορεύεται. 40 Συνεπώςοισχυρισμός τηςαιτήτριαςότιηΑρμόδιαΑρχήυπερέ­ βη τις εξουσίεςτης καιενήργησε κατά κατάχρησηεξουσιών δενευ­ σταθεί. Ο καθορισμός τηςζώνης Α2 δείχνει ότι ηπεριοχήαυτήκρίθηκε 753 ΛοΤζου, Π. Κυριακίδου ν.Δημοκρατίας

(1994)σαν κατάλληληγιατην προώθηση της τουριστικής ανάπτυξηςενώ σε άλλες περιοχές οι ζώνες απλώς δεν απαγορεύουντην ανέγερση τουριστικών καταλυμάτων. ΣτηζώνηΖ3ηοποίαείναιεκτόςορίου ύδατοπρομήθειας,καιστην οποίαεμπίπτουν τατεμάχιατηςαιτήτριας,ηανέγερσητουριστικών καταλυμάτωναποφασίζεταιξεχωρι- 5 στάγιατηνκάθεπερίπτωσηαπότηνΑρμόδιαΑρχή μεβάσητοάρ­ θρο 9

(4)τουΝόμουκαιτακριτήριαπουέχεικαθορίσει το Υπουρ­ γικό Συμβούλιο μετην Κ.Δ.Π. 155/

1. Επομένως ο ιοχυρισμός της αίτήτριαςότιη απόφασηγιααπόρριψητηςαίτησηςτης στηρίχθηκε στο ότιμόνομέσαστηζώνηΑ2μπορείμιατουριστικήανάπτυξηνα 10 θεωρηθεί ενδεδειγμένη δεν είναι ορθή. Στην πραγματικότητα στη ζώνηΑ2 δεντίθεταιθέμαανητουριστική ανάπτυξηείναι ενδεδειγ­ μένηεφόσον σκοπόςτηςζώνηςαιπήςείναιναεπιτρέπει τηντουριστικήανάπτυξη. 15 Η θέση του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως ότι δεν θα πρέπει να επιτραπείηανέγερση τουριστικών καταλυμάτωνσε όλη τηνέκτασητηςπεριοχήςΛουτρώνΑφροδίτης -ΠόληςΧρυσοχούςΠωμού έχει την έννοια ότι εκτός των τουριστικών ζωνών καιπε­ ριοχών υδατοπρομήθειας, η ανέγερση τουριστικών καταλυμάτων 20 εξαρτάται απόταδιάφορα κριτήριαπουθέτει ο Νόμοςαρ. 80 του 1982 καιμεταοποίαορθάλαμβάνεταιυπόψηηύπαρξηεξαιρετικού φυσικού περιβάλλοντος, αρχαιολογικών χώρων, πυκνότητα της ανάπτυξης,αναγκαιότητατηςπροτεινόμενηςχρήσηςγιατηνεξυπη­ ρέτησητηςπεριοχήςκ.τ,λ. 25 ΗΑρμόδιαΑρχήδενυιοθέτησεταδικάτηςκριτήρια,δηλαδήτου ιστορικούκιρχαιολογικού ενδιαφέροντος και της μοναδικής φυσι­ κής καλλονής της περιοχής γιανααπορρίψει την αίτησητης αιτήτριας. Αντίθετα η Κ.Δ.Π. 155/83θέτει σανένααπότακριτήριατην 30 ανέγερσητωνοικοδομώνσεκατάλληλητοποθεσία. ΗζώνηΖ3απο­ τελείαρχαιολογικήζώνηκαικαλύπτει περιοχή μοναδικήςφυσικής καλλονής ηοποίαεκτουπνεύματοςτηςδημιουργίαςτηςπρέπεινα προστατευθεί καιεπομένως δενμπορεί ναθεωρηθεί κατάλληλητο­ ποθεσίαγιατηνανέγερσητουριστικών καταλυμάτων. 35 Ηαπόρριψητηςαίτησηςτηςαιτήτριαςδενοδηγεί σεαποστέρη­ σητης ιδιοκτησίας τηςκατάπαράβασητουάρθρου23 του Συντάγ­ ματοςγιατί: Η απόρριψηαφορούσετηνανέγερσητουριστικών κα­ ταλυμάτων. Ηαίτησηθαμπορούσεγιαπαράδειγμαναεγκριθεί εάν 40 αφορούσε τηνανέγερση μέχριδυοκατοικιώνσύμφωνα μετοΝόμο αρ. 199του 1986,δεδομένου ότι ηιδιοκτησίατηςαιτήτριαςαποτε­ λεί αγροτεμάχιο. Δεν επηρεάσθηκε διαφορετικά το δικαίωμα της ιδιοκτησίαςγιατίηαιτήτριασυνεχίζει νακατέχεικαινααπολαμβά754 4 ΑΛΛ. ΚυριακίΑουν. Δημοκρατίας Λοΐζου, Π. νει την ιδιοκτησία τηςόπωςπρονοείται από το Σύνταγμα. 5 Κατάτον καθ'ουη αίτησητο θέματηςυπέρβασης στοσυντελε­ στήδομήσεως δεναποτέλεσε τονκύριολόγογιατηναπόρριψητης αίτησης. Η απόρριψη βασίζεται στους λόγους που αναφέρονται ενωρίτερα στηναπόφαση αυτή. Ορθάαναφέρθηκεαπόμέρους της αιτήτριαςότι το γεγονός ότι το ακίνητο βρίσκεται εκτός ορίου υοατοπρομήθειας δεν αποτελεί 10 αφ'εαυτού λόγο απόρριψης και ότι τίθεται θέμα εφαρμογής των κριτηρίων τουΝόμουαρ.80του 1982 καιτης ΚΑΠ. 155/
2. Και πράγματι,αυτό έπραξανοι καθ'ων ηαίτηση εφαρμόζοντας ορθά καινόμιμα τιςπιοπάνωνομοθετικές διατάξεις. 15 Για όλους τους πιο πάνωλόγου,,ηπροσφυγή αποτυγχάνει και επικυρώνεται ηπροσβαλλομένη απόφαση. Δεν γίνεται όμως οποι­ αδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή αποοοίπτεταιχωοίς έξοδα. 755