clr/1994/1994_4_783.pdf

(5)των Περί Προσωπικού της Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου (Γρ.)Κανονισμών (KAJ1. 91/89) επίπροαγωγών στηνΑρχή ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου—Συνέπειες. 15 ΠροσφυγήβάσειτουΆρθρον 146τουΣυντάγματος— Λόγοι ακυρώσεως — Προκατάληψη—Αξιολόγησητηςσχετικής μαρτυρίας—Αποκλεtστικήευθύνητοναρμοδίουοργάνου—Δεν μπορεί νααποτελέσειαντικείμενοαξιολόγησηςαπό τοΔικαστήριο. 20 ΟργανισμοίΔημοσίου Δικαίου — Αρχή Τήλεπικοινίονιών Κύπρου — Υπάλληλοι— Προαγωγές — Αρχαιότητα— Περιορισμένηςβαρύτη­ τας ηαπομακρυσμένη αρχαιότητα — Τα εκτελούμενα καθήκοντα δεν αποτελούνκαθ' αυτά κριτήριο — Εξαιρέσεις — Επιπρόσθετα των απαιτουμένωνακαδημαϊκάπροσόντα — Λαμβάνονται υπόψην, δεν αποδεικνύουνέκδηλη υπεροχή— Ηερμηνεία και εφαρμογή των σχε­ δίωνυπηρεσίαςείναιέργο τηςΑρχής—Πεδίο επεμβάσεως τουΔικα­ στηρίου. 783 Κλεάνθουςκ.ό. v.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Μετις προσφυγές αυτές,που συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονταν εναντίον της ίδιας διοικητικής απόφασης,ζητήθηκε η ακύρωση της προαγωγήςτουενδιαφερόμενου μέρους,στοβαθμότου Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β" Προσωπικό Εκμεταλλεύσεως/Χειριστικού Προσωπι­ κού. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας τη επίδικη απόφαση ως προςτιςδύοπρώτεςπροσφυγές,αποφάσισεότι:

1. Ηόληδιαδικασίαπλήρωσης τηςθέσεωςξεκίνησεμεαπόφασητης Αρχήςτηςοποίαησυγκρότηση κατάτοχρόνο εκείνοήτανάκυρη μια και έγινε δυνάμει του Περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Διορισμός Διοικητικών Συμβουλίων) Νόμου (Ν.149/88) πουκηρύχθηκεαντισυνταγματικός. 10 15 Οταν η Αρχήζήτησε τησυμβουλήτου Συμβουλίου Προσωπικού καιτις εξηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντή γιατηνπλήρωσητηςακυ­ ρωθείσαςπροαγωγήςστις 17Μαΐου 1989,ηΑρχήήτανκακώςσυ­ γκροτημένη, συνεπώς ηπρώτη αυτήενέργεια της ήτανάκυρη και άκυρεςβεβαίωςκαιοιεπακολουθήσασεςαποφάσεις. 20
2. ΗΚΑΠ. 163/90δενεπέφερεκαμιάαλλαγήστον Κανονισμό 10

(7)των ΠερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου(Τρ.) Κανονισμών (ΚΛ.Π.91/89)πληντουότιαναδιατΰπωσετούτοκαι πρόσθεσεδικαίωμαστηνΑρχήνακαλείτουςυποψηφίουςσεσυνέ- 25 ντευξη,δικαίωμαπουδενασκήθηκε,λόγωτουότι επρόκειτο περί επανεξέτασης. Επίσης τακριτήρια του Κανονισμού 10

(7)της ΚΑΠ. 91/89 που εφάρμοσε η Αρχή, είναι ταυτόσημα με εκείνα του Κανονισμού 10

(9)τωνΠερίΠροσωπικούτηςΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου, Γενικών Κανονισμών, του 1982 (KAIL 22(^82) που ίσχυανκατά την 1ηΙουνίου 1987,καιμάλιστατομέροςπουδενκηρύχθηκεultra vires,συνεπώςστηνουσίαεφαρμόστηκετοδίκαιοπουίσχυετην1η Ιουνίου

2. ΕίναιαρχήτουΔιοικητικούΔικαίουότικατάτηνπλήρωσηθέσεως μετάαπόακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίου,λαμβάνεταιυπό­ ψητοπραγματικόκαινομικό καθεστώς πουίσχυεκατάτο χρόνο της ακυρωθείσης αποφάσεως.Στην κρινόμενη αίτηση ο Κανόνι- 40 σμός 10

(5)της ΚΑΠ. 91/89 δενίσχυεκατάτοχρόνοπουλήφθηκε ηακυρωθείσααπόφαση.Επομένως μετοναενεργήσειδυνάμειτου Κανονισμού 10

(5),ηΑρχήέχειενεργήσεικατάπαράβασητηςαρχή του Διοικητικού Δικαίου,πουδιέπει θέματαεπανεξετάσεως διοι784 30 35 4Α.ΑΛ. Κλεάνθουςχ.ά.v. Α.ΤΗ.Κ. κητικώνπράξεων,πουέχουνακυρωθείκαικατάτρόποαντίθετομε τοΝόμοστηευρείααυτούέννοιαόπωςπεριέχεταιστοΑρθρο 146.1 τουΣυντάγματος.Γιατολόγοαυτόηεπίδικηαπόφασησεό,τιαφο­ ράτιςπροσφυγές650/91 και717/91 πρέπειναακυρωθεί. 5 10 15 20 25 30 4. ΕίναιγεγονόςότιδυνάμειτουΠερίΝομικώνΠροσώπωνΔημοσί­ ουΔικαίου (Ψήφιοις Προϋπολογισμών) Νόμου(Ν. 194/87) ψηφι­ σμένοιαπότηΒουλήΝόμοιΠερίΠροϋπολογισμού τηςΑρχής άρ­ χισαν να υπάρχουν από το 1988 και εντεύθεν. Πριν την έναρξη όμως εφαρμογής του πιο πάνωΝόμου ίσχυε το Αρθρο 10

(1)του ΠερίΥπηρεσίαςΤηλεπικοινωνιών Νόμος, ΚΕΦ.302πουότανδια­ βαστεί μαζίμεταΑρθρα 2και 3τουπερίτωνΟργανισμών Δημο­ σίουΔικαίου (Ρύθμισης Θεμάτων Προσωπικού) Νόμου του 1970 (Ν.61/70), δίδει εξουσία στην Αρχή ναδημιουργήσει θέσειςκαι να τις πληροί,ότανθεωρεί αυτέςαναγκαίεςγιατηδιεκπεραίωσητου έργουτης.

1. Ηαξιολόγησησχετικής μαρτυρίας μετην οποίααποδίδονταιαλ­ λότριακίνητρασεπροσυπογράφονταλειτουργό, κατάτησύνταξη εμπιστευτικής έκθεσης, ανάγεται αποκλειστικά στην ευθύνη του οργάνουκαιεπομένωςδενμπορείνααποτελέσει αντικείμενοαξιο­ λόγησηςαπότο Δικαστήριο.
2. Η Αρχήεφάρμοσετοπλησιέστεροόσοναφοράκαθήκοντα. Σχέδιο Υπηρεσίας και με την απόφασηαυτήωφελήθηκαν και οι αιτητές γιατίέτσιθεωρήθηκανότικατείχανταπροσόνταπου απαιτούντο απόαυτόκαισαναποτέλεσμαήσανυποψήφιοι.Εάνδεεγίνετοαυ­ τό κανένας απότους υποψηφίους θαεθεωρείτο όπως και το εν­ διαφερόμενο μέρος υποψήφιοι διότι δεν κατείχανταελάχιστα ειδικά προσόντα που προνοούνται από τον Κανονισμό 8

(1)Β(δ). Επομένως οι αιτητές δεν μπορούν να προβάλλουν αυτό το λόγο γιατίαλλιώςδενθαείχαντααπαιτούμεναπροσόντακαιεπομένως δενθαείχανέννομοσυμφέρον ναπροσβάλλουν την επίδικηαπό­ φαση. 35 7. Αρχαιότητα ηοποίακαθορίζεται μεβάσηπροηγούμενες προαγω­ γέςκαιπουείναιαπομακρυσμένηδενμπορείναέχεισημαντικήβα­ ρύτητα.Ηελαφράυψηλότερη βαθμολογίαδεναποδεικνύειέκδηλη υπεροχή. 40 Ηφύσητωνκαθηκόντωνδεναποτελείκαθ' εαυτήκριτήριογιατην προάκριοηυπαλλήλουέναντισυναδέλφουτουεκτόςίσωςεκείπου προκύπτει ότι στον τελευταίο ανατέθηκανπεριορισμένα καθήκο­ ντα λόγωανεπάρκειας.Μόνο σε περίπτωση όπου ηανάθεσητων 785 Κλεάνθουςκ.ά. v.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)καθηκόντων πουεξετέλεσεη αιτήτρια,απαιτείται από τοσχέδιο υπηρεσίας ως ειδικό προσόν ηαναγκαία πείρα θαμπορούσενα προσμετρήσειευνοϊκάγιατηναιτήτρια. Ακαδημαϊκάπροσόνταότανείναιεπιπρόσθετααπότααπαιτούμενα απότοσχέδιουπηρεσίαςκαι δενχαρακτηρίζονται ως πλεονέ­ κτημα δεν αποδεικνύουν έκδηληυπεροχή παρόλο πουλαμβάνο­ νταιυπόψηκατάτηναξιολόγησητ<ονπροσόντων. 5 Βασικάηερμηνείακαι εφαρμογή του σχεδίουυπηρεσίαςεμπίπτει 10 στηναρμοδιότητα τηςΑρχήςκαιτοΔικαστήριοδεν επεμβαίνειαν ηερμηνείαπουδόθηκεαπότοαρμόδιοδιοικητικόόργανο,στηπε­ ρίπτωσηαυτήηΑρχή,ήταν ευλόγα δυνατή. Φαίνεται δεαπό την ()λότητατωνγεγονότωνενπροκειμένω,ότιηΑρχήπροέβη στηδέ­ ουσαέρευνακαιορθάερμήνευσετοσχετικόσχέδιουπηρεσίας. 15 Οι προσφυγές 650/91 και 717/91 επι­ τυγχάνουν.Ηπροσφν)ηή 791/91 απορ­ ρίπτεται. Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Demetriadesa.o. v.CY.TA.

(1988)3C.LR. 1589, Mytides v.Republic

(1988)3C.L.R. 737, 25 Ανάσταση v.ΕπαρχουΛάρνακας

(1991)4Α.ΑΛ.3035, Βανέζηςκ.ά.ν. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 2522, 30 Λύωναςκ.άν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2038, Vakis v.Republic

(1985)3C.L.R. 524, Tyllirides v.CY.TA

(1987)3C.L.R. 2071, 35 Χ"Νικολάου ν. Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 106, Χ" Βασιλείονv.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 4136, 40 Δημητριάδηςκ.ά. ν.Α,ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ. 2582, Δημοκρατίαν.Παπαμιχαήλ

(1989)3ΑΛΛ 823, 786 4ΑΛΛ. Κλεάνθουςκ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ. Ζαπίτης ν.Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 1098, Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας

(1991)3ΑΛΛ. 414, 5 Papadopoulosv.Republic

(1982)3C.LR.1070, Αργυρίδηςν. Δημοκρατίας

(1989)3ΑΛΛ. 380, Christou v.Republic

(1980)3 C.LR.437, 10 Σταύρου κ.ά ν.Δημοκρατίας

(1991)4ΑΛΛ. 317, Partelidesv. Republic

(1969)3C.LR.480, 15 Οικονόμουκ.άν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3716, Στεφάνου ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3004, Πετρίόης ν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3793, 20 Antoniades v.CyprusElectricityAuthority

(1985)3C.L.R.

1. Προσφυγές. 25 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της καθ'ηςηαίτηση Αρχής με τηνοποία προάχθηκε το ενδιαφερόμενο μέρος στο βαθμότου Προϊσταμένου Υπηρεσίας "Β",Προσωπικό Εκμεταλλευσεως/Χείτ ρκιτικού Προσωπικού, από 1/6/1987αντί των αιτητατν. 30 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους Αιτητές, στις Υποθέσεις Αρ. 650/91, 717/
2. Α. Μαρκίδης, για τον Αιτητή στην ΥπόθεσηΑρ. 791/
3. 35 Κ.Χ"ί(ϋάν\Όν, για την Καθ'ης ηαίτηση. Cur. adv. vult. 40 Α. Ν.ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Μετις προσφυγές αυτές που συνεκόικαστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιαςδιοικητικής απόφασης, ζητείταιηακύρωσητηςπροαγωγήςτουενδιαφερόμενου μέρους Αν­ δρέα Φιλώτα στοβαθμό τουΠροϊστάμενου Υπηρεσίας "Β", Προτ σωπικό Εκμεταλλεύσεως/Χειριστικού Προσωπικού, στην υπηρεσία τηςκαθ' ης ηαίτηση Αρχής από 1Ιουνίου
4. 787 Λοΐζου, Π. Κλεάνθουςκ.ό. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Η αιτήτρια στην προσφυγή αρ. 650/91 προποδιορίστηκε στην Αρχήστις 14Απριλίου 1955,κατάδετονουσιώδηχρόνοκατείχετη θέσηΕπιθεωρήτριαςστοΤηλεφωνικό ΚέντροΛευκωσίας απότην 1 Αυγούστου

1. 5 Ο αιτητήςστην προσφυγήαρ.717/91 προσλήφθηκε στηνυπηρε­ σία τηςΑρχήςστις 28 Νοεμβρίου 1960 καιαπότην 1Ιουνίου 1983 κατείχετοβαθμότουΕπιθεωρητή(Χειριστικό Προσωπικό). Ο αιτητής στην προσφυγή791/91 προσλήφθηκε στην υπηρεσία 10 τηςΑρχήςτην 1Μαρτίου 1965 καιαπότην 1 Αυγούστου 1983κα­ τείχετοβαθμότουΕπιθεωρητήΤεχνικών Χειριστών. ΤοενδιαφερόμενομέροςπροσλήφθηκεστηνυπηρεσίατηςΑρχής στις 10 Σεπτεμβρίου 1963 και απότην 1 Ιουνίου 1983 κατείχε το 15 βαθμότουΕπιθεωρητήΤεχνικών Χειριστών. Ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκεύστερααπόεπανεξέτασητουθέμα­ τοςπλήρωσης τηςπιοπάνωθέσης. Η πρώτηαπόφασηγιαπλήρω­ σηαυτήςείχεληφθεί απότηνΑρχήστις 25 Μαΐου
2. ΤοΑνω- 20 τατο Δικαστήριο με απόφαση του στην Nicos Demetriades and Othersv. ϋΥ.ΤΛ.

(1988)3C.L.R. 1589,ακύρωσετηνπροαγωγήτου Ανδρέα Φιλώτα,πουείναικαιτοενδιαφερόμενομέροςστιςπαρού­ σεςπροσφυγές. OLλόγοιακύρωσηςήτανότιOLΚανονισμοί 10

(5)(β), 7(α)και24(A) των περί Προσωπικούτης ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών 25 Κύπρου, Γενικών Κανονισμών του 1982 (ΚΛ.Π. 220, στο Παράρ­ τημα Τρίτο, Μέρος Ι,της Επίσημης Εφημερίδας αρ. 1792, της 26 Ιουλίου 1982, σελ. 95), στη συνέχεια οι Γενικοί Κανονισμοί, ήσαν μερικώς ultraviresτου Νόμου. 30 Χάριν της συμπλήρωσης της εικόνας θα έπρεπε νααναφερθεί εδώ ότι οι Κανονισμοί αυτοί τροποποιήθηκαν μεταγενέστερα με τουςΚανονισμούςπουδημοσιεύθηκανμετιςΚΑΠ.264/85,276/85, 91/89, 143/90,163/90 και 375/90. Σχετικήόμως στην επίδικηαπό­ φασηείναι η ΚΛ.Π. 91/89 καιειδικάο Κανονισμός 10αυτής,ηδε 35 Κ.Δ.Π. 163/90απλώςαναδιατυπώνειτακριτήριατουπαλαιούΚα­ νονισμού 10

(7)χωρίς ναεπιφέρειαλλαγήσ' αυτά. Στησυνέχεια ηΑρχήεπανεξέτασε την υπόθεσηκαιεπαναπροήγαγετοενδιαφερόμενο μέροςαπότην 1 Ιουνίου 1987, αλλάκαιαυ- 40 τήηπροαγωγήακυρώθηκε,(Βλέπε Κλεάνθουςv.Α.Η.Κ.,Προσφυγή αρ.280/90,η απόφασηδόθηκεστις22 Μαΐου 1991). Τηφοράόμως αυτήδιάτολόγο ότιησυγκρότηση τηςΑρχήςκατάτηνημερομηνία πουδιενεργήθηκανοι προαγωγέςήτανάκυρημιακαιέγινεδυνάμει 788 4 Λ.Α.Λ. Κλεάνθους χ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζου, Π. τουΠερίΟρισμένων ΝομικώνΠροσώπωνΔημοσίου Δικαίου(Διο­ ρισμός Διοικητικών Συμβουλίων) Νόμουτου 1988, (Νόμοςαρ. 149 του 1988) πουκηρύχθηκεαντισυνταγματικόςκαικατάσυνέπεια οι αποφάσεις της Αρχήςπου λήφθηκανότανήτανσυγκροτημένηδυ5 νάμειτουΝόμου αυτού,ήσανκαιαυτέςάκυρες. Σαν επακόλουθο των αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου *στιςπιοπάνωπροσφυγές,ψηφίστηκεοπερίΥπηρεσίας Τηλεπικοι­ νωνιών (Τροποποιητικός)Νόμοςτου 1989 (Νόμοςαρ. 21του 1989) 10 και οι ΚΛ.Π. 253/88και ΚΑΠ. 91/

1. Ηεπανεξέταση μετάτην ακυρωτικήαπόφασητης 30 Ιουλίου 1988 έγινεαπότην Αρχή, ενώ στο μεταξύψηφίστηκε και ο περί Νομικών Προσώπων Δημόσιου Δικαίου (Ψήφισης Προϋπολογισμού) Νόμος του 1987 (Νόμοςαρ. 194του 1987),οοποίοςμετησειράτουτροποποιήθηκεμετουςΝό15 μουςαρ.318του 1987καιαρ.52του
2. ΗΑρχήεπανεξέτασε στις 2 Ιουλίου 1991 ακόμημια φοράτην υπόθεσημεβάσητονομικόκαιπραγματικόκαθεστώςπουίσχυετην 1Ιουνίου
3. Όπωςδεαναφέρεταιστηναγόρευσητουδικηγόρου 20 τηςΑρχής, αυτή κατάτηνεπανεξέταση εφάρμοσε τιςπρόνοιες του Κανονισμού 10των Γενικών Κανονισμών, πουαφοράτηδιαδικα­ σίαπροαγωγώνκαιτακριτήριαόπωςαυτάδιαμορφώθηκανμετην ΚΑ.Π. 91/89 ΟίαράρτημαΤρίτο, Μέρος Ι,της Επίσημης Εφημερί­ δα,της21Απριλίου 1989, σελ. 317),διότιοπροηγούμενος Κανονι25 σμός 10που ίσχυετην 1Ιουνίου 1987 είχεκηρυχθεί,όπως έχουμε ήδη αναφέρει,μερικώς ultraviresκαιάκυρος. Οιαιτητέςστιςπροσφυγές αρ.650/91 και717/91 προβάλλουντο νομικό λόγο ότι η δικαστική ακύρωση της 22ας Μαΐου 1991 στις 30 προσφυγές αρ.230/90και αρ.280/90αφορούσε μόνοτηντότετελι­ κήαπόφασητηςΑρχήςπουλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1989 λόγω αντισυνταγματικότηταςτουΝόμουαρ. 149του 1988καιότιαπότην τότεδιαδικασίαεπιλογής το μόνο τμήματηςσύνθετης διαδικασίας που έπασχε ήτανηαπόφαση της 4 Αυγούστου 1989 και επομένως 35 δεναπαιτείτοναξαναγίνεινέασύσκεψητουΣυμβουλίουΠροσωπι­ κούόπωςέγινε. Προςυποστήριξη τηςπιοπάνωθέσεωςέγινεμεταξύάλλων πα­ ραπομπήστο Ελληνικό Διοικητικό ΔίκαιοτουΚυριακόπουλου, Γ' 40 Τόμος, 1962, σελίδα 152,όπουαναφέρονται: " ακυρωθείσης όμως ενδιαμέσου πράξεωςσυνθέτουδιοικητι­ κής ενέργειας, η ακυρότης εκτείνεται μόνον επί των μεταγενε­ στέρων καιουχί επί τωνπροηγηθείσων πράξεων " 789 Λοΐζον, Π. Κλεάνθουςχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Όπως επίσης και παραπομπήστα ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959,σελίδα 186,σταοποία αναφέ­ ρονταιταπιοκάτω: "Υ. Σύνθετοςδιοικητικήενέργεμχ 5 Ησύνθετος ενέργεια αποτελείταιεκσειράςμερικωτέρωνεκτελε­ στώνπράξεων,τοδεκύροςτηςεξαρτάταιεκτουκύρουςεκάστης τούτων: 1336

(50). 10 Ητελικήπράξις συνθέτου ενεργείας ενσωματώνει εν εαυτή την όλην ενέργειαν: 1934

(56). Ούτω π.χ. ενσωματούται η αρχική πράξις εις την μετ' ενδικοφανήπροσφυγήν εκδιδομένην: 1123

(46),712,2222

(52). Επί συνθέτου διοικητικής ενεργείας ή ακύρωοχςτίνος τωνενδιαμέσων πράξεωνήτηςτελικής διαπλημμέ- 15 λεμχνενδιαμέσου τοιαύτηςδενεπάγεταιακυρότητατηςόληςδι­ οικητικήςενεργείας,αλλ' επηρεάζειτοκύροςμόνοντωναπότης πλημμελείας επακολουθησασών πράξεων. Συνεπώςνομίμως η Διοίκησις δενπροβαίνει ειςτην εξ' αρχήςεπανάληψιντηςόλης διαδικασίας, αλλά περιορίζεται εις επανάληψιν ταύτης, αφ'ού 20 σημείου εχώρησεν η παρανομία:60,61

(53)." Συμφωνώ με τη νομική θέσηπου διατυπώνεται στα πιοπάνω αποσπάσματα ως ΓενικέςΑρχές του Δμοικητικού Δικαίου και ως απαύγασμα της νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείαςτης Ελ- 25 λάδας. Δενέχουν όμως εφαρμογήστηνπροκειμένηπερίπτωσηδιό­ τι ηόληδιαδικασίαπλήρωσηςτηςθέσεωςξεκίνησεμεαπόφασητης Αρχήςτης οποίαςησυγκρότηση κατάτοχρόνο εκείνο ήταν άκυρη μια καιέγινε δυνάμει του Νόμουαρ. 149 του 1988 πουκηρύχθηκε αντισυνταγματικός. 30 Σύμφωνα μετον Κανονισμό 10

(5)"....προπάσηςπροαγωγήςη Αρχήζητά την συμβουλήν του Συμβουλίου Προσωπικού και τας εξηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντού ήτουΑναπληρωτού του". Οταν δεηΑρχήζήτησετησυμβουλήτουΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιτις 35 εξηγήσειςτουΓενικούΔιευθυντήγιατηνπλήρωσητηςακυρωθείσης προαγωγήςστις 17Μαΐου 1989,ήΑρχήήτανκακώςσυγκροτημένη, συνεπώςηπρώτηαυτήενέργειατηςήτανάκυρηκαιάκυρεςβεβαίως και οι επακολουθήσασεςαποφάσεις. 40 Διαζευκτικά χποστηρίχθηκε ότι το Συμβούλιο Προσωπικού ενήργησεεσφαλμένα επικαλούμενο διατάξειςτροποποιητικώνΚα­ νονισμών της ΚΑΠ. 91/89 καιΚΑΠ. 163/90οι οποίες ήταν μετα­ γενέστερες του ουσιώδους χρόνου που αφορούσε η ακυρωθείσα 790 4ΑΛΛ. Κλεάνθουςχ.ά.ν. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐξου, Π. απόφασηκαιδενείχαναναδρομικήισχύκαιυπέβαλετησυμβουλή του με βάσητον Κανονισμό 10

(5)όπως τροποποιήθηκεάΐίό την ΚΑΠ. 91/89,χρονικάμεταγενέστερη. 5 10 15 Προς υποστήριξη της πιο πάνωθέσης έγινε παραπομπή στην. απόφασητηςΟλομέλειαςστηνMytides v.Republic

(1988)3 C.L.R. 737,στηνοποίαλέχθηκανταπιοκάτω: "It iswellsettled thatwith theannulmentof thefirst decisionriot onlythedecisionitselfbutthereasons founding itweresweptaside: "Whereadecision isdeclaredwhollyinvalidunderArticle146.4(b) thedecision aswellasthepremises uponwhichitisbaseddisappear. Thereupon the administration comes under a duty to restore the status quoanteandexamine thematterafresh by reference tothe factual andlegalbackground prevailingpriortothedecision."(Per Pikis, J: in the decision of the full Bench in The Republic v. Safirides

(1985)3C.LR. 163;at p. 170,adopting in this respect PantelakisKyprianides v. TheRepublic

(1968)3 CUR.653; loannidesandAnother v. TheRepublic(]919) 3 GL.R.628)." 20 To επιχείρηματων αιτήτώναυτώνείναι ότι ή Αρχή όφειλε να επανεξετάσειτοθέμασύμφωναμετο τότενομικόκαιπραγματικό καθεστώςκαιναπροβείσεπλήρωσητηςθέσηςμεβάσητάόσαστοι­ χείαείχεστηνκατοχήτηςκατάτονουσιώδηχρόνοπριντιςακυρω25 τικέςαποφάσειςδιότιείχεεξουσίαδιορισμούκαιπροαγωγήςαπευ­ θείας απότοΝόμο. Αρα μπορούσενααποφασίσεικαιχωρίςΚα­ νονισμούς τις προαγωγές.Προς υποστήριξη της πιο πάνωθέσης έγινε αναφοράκαιστηνυπόθεσηΠαντελήςΑνάσταση ν.Επαρχου Λάρνακας

(1991)4ΑΛΑ 3035. 30 ΑπόπλευράςτηςΑρχήςυποστηρίχθηκεότιηενέργειατηςΑρχής ήταν νόμιμηκαι ηενδεδειγμένη κάτωαπότις περιστάσειςκαιότι ανάλογηπροσέγγισηυπάρχειστις αποφάσεις τηςΟλομέλειας στις Βανέζηςχ,ά. ν.Δημοκρατίας

(1989)3Α.ΑΑ.2522 κάιστηνΑνώνας 35 κ.άν.Δημοκρατίας

(1990)3 Α.ΑΑ 2038στιςοποίεςαποφασίστηκε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η Διοίκηση δεσμεύεται και οφείλει να ακολουθείτοισχύονδίκαιο. Καιτούτοδιότιοπροηγούμενος Κα­ νονισμός 10πουίσχυετην 1 Ιουνίου1987κηρύχθηκεμερικώςultra viresκαι άκυρος. 40 ΣτηνυπόθεσηΒάνέζής(πνο πάνω)ελέχθησανκαιτα ακόλουθα: Κάθεδιοικητικήενέργειαπρέπειναείναισύμφωνημετοδίκαιο τουχρόνουπουλαμβάνειχώραν. Θαήτανανεπίτρεπτηη εφαρ791 Λοΐζου, Π. Κλεάνθους κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)μογή Κανονισμών πουέχουν ακυρωθείκαιηπαράλειψη εφαρ­ μογής Κανονισμών πουισχύουν στο χρόνο τηςέκδοσης μίας πράξης " ΣτηνΑναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 1138 ΡαδιοφωνικόΊδρυμα Κν· 5 προν ν.Σπύρου Δρουσιώτη και'Αλλου,ηαπόφασηδόθηκε στις 3 Ιουλίου 1992, λέχθηκανταπιοκάτωταοποία απαντούντιςθέσεις τηςΑρχής: "Οι υποθέσεις ΓεώργιοςΛνωναςκαιΑλλοιν.Δημοκρατίας, 10

(1990)3 AAA. 2038 καιΔημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη

(1990)3 AAA. 4330, βεβαιώνουν τηναρχήότι κατάτηνεπανεξέταση ακυρωθέντος διορισμού τυγχάνει εφαρμογής το δίκαιοπου ίσχυεκατάτηνέκδοσητηςακυρωθείσηςαποφάσεως. 15 Η υπόθεση Βανέζης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1989)3 AAA. 2522,στην οποία στηρίχτηκε ηπρωτόδικηαπόφαση, δε διαφοροποιεί τηνπιοπάνωαρχή. ΌτιαποφασίστηκεστηνΒα­ νέζηςείναιότιόπουαναμορφώνεταιαναδρομικάτοδίκαιοπου ίσχυεκατάτο χρόνο λήψηςτηςακυρωθείσηςαπόφασης,τυγχά- 20 νει εφαρμογήςονόμοςόπωςέχειτροποποιηθεί. Στηνπροκειμέ­ νη περίπτωση δεδόθηκε αναδρομικήισχύς στους ΠερίΡαδιο­ φωνικού ΙδρύματοςΚύπρουΚανονισμούςτου1987." Όπως έχωήδη αναφέρειηΚΑ.Π. 163/90δενεπέφερεκαμιάαλ- 25 λαγήστον Κανονισμό 10

(7)τηςΚΛ.Π. 91/89 πληντουότιαναδιατύπωσε τούτο καιπρόσθεσε δικαίωμα στην Αρχή νακαλεί τους υποψηφίους σεσυνέντευξη,δικαίωμα πουδεν ασκήθηκελόγωτου ότι επρόκειτο περί επανεξέτασης. Συνεπώςδεν υπάρχειοποιαδή­ ποτεπαρατυπία. 30 Επίσηςτακριτήρια,τουΚανονισμού 10

(7)τηςΚΑΠ. 91/89που εφάρμοσεηΑρχή είναιταυτόσημαμεεκείνατουΚανονισμού10

(9)τηςΚΑ.Π.220/82πουίσχυανκατάτην 1 Ιουνίου 1987,καιμάλιστα το μέρος πουδενκηρύχθηκεultravires,συνεπώς στην ουσίαεφαρ- 35 μόστηκε τοδίκαιοπουίσχυετην 1 Ιουνίου1987. Τοίδιοόμωςδεν μπορείναλεχθείκαιγιατον Κανονισμό10

(5)της ΚΑΠ. 91του 1989. Κατόπινεξουσιοδότησης τουαπότηνΑρ­ χή μεβάσητον Κανονισμό 10

(5)τηςΚΑΠ.91/89,το Συμβούλιο 40 Προσωπικού,όπωςτοίδιοανέφερεστοσχετικόπρακτικότηςσυνε­ δρίασηςτου,Τεκμήριο2,σελ. 2,παρενέβη στηδιαδικασία επιλογής καιέθεσεενώπιοντηςΑρχήςτησυμβουλή του. Όπωςφαίνεταιαπό τοσχετικόπρακτικότηςΑρχήςησυμβουλήτουήτανένααπόταου792 4 Α.ΑΛ. Κλεάνθους χ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζου, Π. σιαστικάστοιχείαπουηΑρχήέλαβευπόψη κατάτηλήψητηςεπίδι­ κηςαπόφασης. ΌπωςέχωαναφέρειπιοπάνωείναιαρχήτουΔιοι­ κητικούΔικαίουότι κατάτηνπλήρωση θέσεωςμετάαπόακυρωτι­ κήαπόφασητουΔικαστηρίουλαμβάνεταιυπόψητοπραγματικόκαι 5 νομικό καθεστώς που ίσχυεκατά το χρόνο της ακυρωθείσης απο­ φάσεως. Στην κρινόμενη αίτηση ο Κανονισμός 10

(5)της ΚΑ.Π. 91/89 δεν ίσχυεκατά τοχρόνο πουλήφθηκεη ακυρωθείσααπόφα­ ση. Επομένως μετοναενεργήσειδυνάμειτου Κανονισμού 10

(5)η ΑρχήέχειενεργήσεικατάπαράβασητηςαρχήςτουΔιοικητικού Δι10 καίουπουδιέπειθέματαεπανεξετάσεως διοικητικών πράξεωνπου έχουν ακυρωθεί καικατάτρόποαντίθετο με το Νόμοστην ευρεία αυτούέννοια όπωςπεριέχεται στο Αρθρο 146.1 τουΣυντάγματος. Γιατο λόγοαυτόηεπίδικηαπόφασησε ό,τι αφορά τις προσφυγές 650/91 και717/91 πρέπειναακυρωθεί. Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουν 15 διάτολόγοαυτό. Επειδήόμωςονομικός αυτόςλόγοςδενεγείρεται στηνπροσφυ­ γή791/91θαπροχωρήσω εξετάζονταςτους λόγους που εγείρονται σ'αυτή. 20 Θαπροχωρήσω όμως ναεξετάσω παράλληλακαι τα υπόλοιπα σημείαπουεγείρονται σ' αυτέςώστεναυπάρχειηάποψημουπάνω σ' αυτάσεπερίπτωσηπουθαβρεθείότιηπιοπάνωπροσέγγιση μου ήτανεσφαλμένη. 25 Ο επόμενος λόγοςείναιότιηπροαγωγή από 1 Ιουνίου 1987έγι­ νε σε θέσειςπουδεν προβλέπονται ως κενές οργανικές θέσεις από οποιονδήποτεΝόμομεεγκεκριμένηαπότηΒουλήδιάθεσηκονδυλί­ ου. Αραπλήρωσανανύπαρκτη κατάΝόμοΟργανικήΘέση. 30 Είναι γεγονός ότι δυνάμει του Νόμου αρ. 194 του 1987 ψηφι­ σμένοιαπότη Βουλή ΝόμοιΠερίΠροϋπολογισμού τηςΑρχής άρ­ χισαν να υπάρχουν από το 1988 και εντεύθεν. Πριν την έναρξη όμως εφαρμογής του πιο πάνω Νόμου ίσχυε το άρθρο 10

(1)του 35 InlandTelecommunication ServiceLaw, ΚΕΦ.302,πουότανδιαβα­ στεί μαζίμεταάρθρα2και3τουπερίτων Οργανισμών Δημοσίου Δικαίου(ΡύθμισιςΘεμάτωνΠροσωπικού)Νόμουτου 1970(Νόμος αρ.61 του 1970),δίδει εξουσία στηνΑρχήναδημιουργεί θέσειςκαι νατιςπληροίότανθεωρείαυτέςαναγκαίεςγιατηδιεκπεραίωσητου 40 έργουτης. Η δημιουργίατηςΟργανικήςαυτήςθέσης το 1987ήταν νόμιμη μιακαιθεωρήθηκετότεαναγκαίαγιατουςσκοπούςτηςΑρ­ χήςόπωςκαιηπλήρωσητης. Επιπλέονηθέσηαυτήεπρονοείτο στη Διάρθρωση Προσωπικού του 1987 που εγκρίθηκε από την Αρχή στις9Μαΐου 1987. Οιθέσειςεδημιουργούντανήκαταργούνταντό793 Λοΐζου, Π. Κλεάνθουςχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)τε μετοντρόποαυτό. ΑφούεμελετούντοοιανάγκεςτηςΑρχήςγια τοέτοςετοιμάζετοΔιάρθρωσηΠροσωπικούη οποίαέγκρίνετοαπό τηνΑρχή. Επομένως καιολόγοςαυτόςδενευσταθεί. Διαζευκτικάμεταπιοπάνωείναιηθέσητωναίτητώνκαιπάλιν 5 στις προσφυγές αρ.650/91 και 717/91 ότι η κενή θέσηήτανθέση ΠροϊσταμένουΥπηρεσίας "Β"καιοΚανονισμός4

(3)(β)τηςΚ.Δ.Π. 2CG/82δεν τηδιακρίνει ως εξειδίκευσηήυποείδικότητα της θέσης αυτής. Υποστηρίχθηκε ότι απότοσχετικόπρακτικόπροκύπτειότι οι κενές θέσειςτου Προϊστάμένσυ Υπηρεσίας "Β"διακρίνονταιεκ 10 των προτέρων σε συγκεκριμένες εξειδικεύσεις; άρα ότι υπάρχει πλάνηπερίτων Κανονισμών καιη ύπαρξητέτοιαςπλάνηςβγαίνει από την αρχή που διατυπώθηκε στις υποθέσεις Vakis v. The Republic

(1985)3 CLR. 524 και Tyllirides v. CY.TA.

(1987)3 C.LR. 2071,στησελίδα2080. 15 Ο σκοπός τουκαταλόγουτου Τεκμηρίου 2 είναι να επιλεγεί ο αριθμόςτωνεπιθεωρητώνπουέχουνσυμπληρώσει τριετίαστοβαθ­ μό τους σύμφωνα με τον Κανονισμό 10

(4)για να επιλεγούν μετά άπόαυτούςόσοικατέχουνταελάχισταειδικάπροσόντα. Φαίνεται 20 δε στο Τεκμήριο αυτό ότι το Συμβούλιο Προσωπικού έκρινε ότι πληρούσαν τα προσόντα που απαιτούντο από το ισχύον Σχέδιο Υπηρεσίας υπάλληλοι πουανήκανσεδιαφορετικέςειδικότητεςκαι τουςέκρινε όλους χωρίς ναπεριορίσει εκτωνπροτέρωντην κρίση τουσεεκείνους πουανήκανστοΠροσωπικόΕκμετάλλευσης. Πρέ- 25 πειόμωςνατονισθεί,ότιτοενδιαφερόμενομέροςπροτηςπροάγω^ γήςτουστονεπίδικοβαθμόΠροϊσταμένουΥπηρεσίας "Β"Προσω^ πικόΕκμετάλλευσης ανήκεστοΧειριοτικόΠροσωπικό. Επομένως ήεπιχειρηματολογία αυτήεπίσηςδένευσταθεί. 30 ΌσοναφοράτοδιαχωρισμότουπροσωπικούτηςΑρχήςσεειδικό­ τητες αυτόςοδιαχ(ορισμόςπρονοείταιστους Κανονισμούς 8

(1)Β(δ), 54

(1)και56

(7)(α)και(β)στονοποίοσχετικήαναφοράγίνεταιστην υπόθεσηΑνδρέαςΧατζήνικολάόν v.Α.ΤΗ.Κ.

(1992)4ΑΛΛ 106. ΑπότηνάλλημεριάήυπόθεσηTylliridesv.CY.TA.

(1987)3C.L.R: 35 2071 διαφοροποιείταιδιότι εκείείχεθεωρηθεί ότιτοΤεχνικόΠρο­ σωπικόυποδιαιρείταισεειδικότητες ενώήαπότους Κανονισμούς προνοουμένη ειδικότητα είναιΤεχνικό Προσωπικό χωρίς υποειδικότητες. ΤοΠροσωπικόΕκμετάλλευσης όμως είναιμιααπότιςει­ δικότητεςπουπρονοούνταιστους Κανονισμούς. 40 Ο επόμενος λόγοςπουπροβάλλεταιστιςπροσφυγέςαυτέςείναι ότι ήσύσταση τουΔιευθυντή είναιγενικήκαιαόριστη; αναφέρεται στηνπροσωπικήτουγνώμηπουδενείναιστοιχείοκρίσηςπουπρο794 4ΑΛΛ. Κλεάνθους χ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζου,Π. βλέπεταιαπότουςΚανονισμούς,καιότιείναιάγνωστοανλήφθηκε συμπληρωματικά προςταστοιχεία τουφακέλουήόχι. 5 10 15 20 Το θέμα αυτό απασχόλησε πρόσφατατο Δικαστήριο στιςπροσφυγές ΧαράλαμποςΧ"Βασιλείον ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κν· προν{\991)4ΑΛΑ 4136 όπουαναφέρονταιταακόλουθασχετικά: *Ήπρόνοιατων Κανονισμών για αναζήτησητηςεισήγησηςτου ΓενικούΔιευθυντή πριν απόκάθεπροαγωγή,αφ' εαυτής αλλά και σε συνδυασμό προς τακριτήρια πουκαθορίζονται,εξυπακούειπωςπέρααπότααντικειμενικάστοιχείατωνφακέλωνπου και το ίδιο το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής μπορεί ναδια­ πιστώσει,είναι ενδεδειγμένονααξιοποιηθούνκαιόσαο ίδιοςο ΓενικόςΔιευθυντής γνωρίζει αναφορικάμετηνυπηρεσιακήεπίδόση καιαπόδοσητωνυποψηφίων." Στις παρούσες υποθέσεις ο Διευθυντής υπέδειξε τον υποψήφιο πουθεωρούσεκαταλληλότερο καιανάφερεότιαυτός"υπερέχει των υπολοίπωνυποψηφίωνσεεπίδοση,απόδοσηκαιικανότητεςκαιότι επιπλέονδιαθέτειόλατααναγκαίαπροσόντακαιπροϋποθέσειςκα­ θώςκαιισχυρήπροσωπικότηταπουτονκαθιστούν άξιονααντεπε­ ξέλθειστακαθήκοντακαιτις ευθύνες τηςθέσεως". Τοπιοπάνωαπόσπασμα,μαζίμετουπόλοιποπεριεχόμενο της 25 γραπτήςεισήγησηςτου ΓενικούΔιευθυντή (Τεκμήριο 3)πουπαρα­ πέμπει στα πρακτικά του Συμβουλίου και στο περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων των υποψηφίων,συνιστούνκατάτηνκρίση μουκαιτηναιτιολογίατηςσύστασης σεόσηέκτασηκαι νοουμένου ότι, χρειάζεται τέτοια αιτιολόγηση. (Βλ. ΝίκοςΔημητριάδης και 30 Αλλοςν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1992)4ΑΛΛ. 2582). Ηαιτήτριαστηνπροσφυγή650/91 προβάλλει επιπλέοντον ισχυ­ ρισμό ότι υπερέχει καταφανώςτου ενδιαφερομένου προσώπου σε αξία μιακαιηβαθμολογία γι' αυτόνδεν υπερβαίνει το 85. Παρα35 πονείται για συγκεκριμένα σημεία της βαθμολογίας της καικατα­ βλήθηκε προσπάθειαεπίκρισης των. Ωςπροςταπροσόντα τηςυποδείχθηκεότιη αιτήτριααυτή είναι κάτοχος Πιστοποιητικού Λογιστικής και Ανώτερων Αγγλικών σε 40 αντίθεση μετο ενδιαφερόμενο μέροςπουκατέχει μόνο Πιστοποιη­ τικό Κατώτερων Αγγλικώνκαιπρόσθετο πιστοποιητικό που κατά τον ισχυρισμότηςαιτήτριαςουδεμίασχέση έχουν μετα καθήκοντα τηςθέσεως. 795 Λοΐζου, Π. Κλεάνθονςκ.ό. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)Προς υποστήριξη της θέσεως της αυτής έγινε αναφορά στην Republicv.PetrouPapamichael

(1989)3AAA. 823, στηνοποία αποφασίστηκεότιορθάηΕπιτροπήΔημόσιαςΥπηρεσίας έδωσεβα­ ρύτητα στα ακαδημαϊκάπροσόντατων ενδιαφερομένων μερώντα οποία δεν προνοούνται στοΣχέδιο Υπηρεσίας, αλλά σχετίζονταν 5 με τηφύση των καθηκόντων τηςθέσης και τασυνεκτίμησε με τα υπόλοιπαστοιχείαγιατηγενικήαξιολόγιση τωνυποψηφίων. (Βλέ­ πε επίσης Zapites andAnotherv.TheRepublic

(1989)3Α.Α.Δ. 1098) Πρόσθετα γίνεται αναφορά και στην Χαραλαμπίδης ν. Της Δημοκρατίας

(1991)3AAA 414,στηνοποίαλέχθηκεότιαντίθετα, 10 πείραηοποίααποκτάταιαπότηνεκτέλεσησυγκεκριμένων καθηκό­ ντωνανάγεταιστονπαράγοντατωνπροσόντωνμετηνευρύτερηέν­ νοια. Οπως αναφέρεταιστηνυπόθεσηPapadopoulos v. Republic

(1982)3C.L.R.1070καιμπορείνασυνεκτιμηθεί κατάτηνκρίσηγια τηνανεύρεσητουκαταλληλότερου γιατηθέση υποψηφίου. 15 Υποδείχθηκε επίσηςότιηαιτήτριααυτήεκτελούσετακαθήκοντα της προσβαλλόμενης θέσης απότο 1985καιότι ηπείραεπαυξάνει τηναξία(RenosArgyrides v.R,

(1989)3AAA. 380). Επιπλέονότι υπερέχει σεαρχαιότητακαιότι για εικοσιτέσσερα χρόνια ασκούσε 20 καθήκονταεποπτείαςυπευθύνουως Βοηθός Επιθεωρήτριακαιστη συνέχεια Επιθεωρήτριαςενώτοενδιαφερόμενο μέρος ασκούσεκα­ θήκονταχειριστού καιμόνοσεορισμένεςφορές σεέναχρόνοεκτε­ λούσετακαθήκοντατηςεπίδικηςθέσεως. 25 Εις ό,τιαφοράτην αξιολόγηση τωνυποψηφίωνκρίνω ότι από τοπεριεχόμενοτωνφακέλωνκαιαπότηνολότητατωνστοιχείων τα οποία ευρίσκοντο ενώπιον τηςΑρχής, η επιλογή τουκαλύτερου υποψηφίουδιαπροαγωγήήτοεύλογα εφικτήκαιδενυπάρχειθέμα επέμβασης μου. ΣτηνΠροσφυγήαρ.717/91 προβλήθηκεεπίσηςολόγοςότιησύ­ νταξητων εμπιστευτικών εκθέσεων τουαιτητήπάσχει από έλλειψη αντικειμενικότηταςαπότουςαξιολογούντες λειτουργούς,επιφυλά­ χθηκεδενααποδείξει μεπραγματικάστοιχείατηνέχθρακαιέλλει- 35 ψη αντικειμενικότητας όπως προβλέπεται από την υπόθεση Christou v.TheRepublic

(1980)3C.LR. 437. Ο αιτητήςαυτόςείχευποβάλειγραπτήδιαμαρτυρίαμεημερομη­ νία 24 Ιουλίου 1989προς τονΠρόεδρο καιΜέλητηςΕπιτροπής 40 Επιλογής και Προαγωγών ηοποία όμως κατάτονισχυρισμότου ουδέποτεεξετάστηκε (ΤεκμήριοΧ). Όσοναφοράτηνπροσφυγήαρ.791/81 ηγέρθηκε επίσης θέμαως 796 30 4ΑΛΛ. Κλεάνθουςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζου, Π. προς την αντικειμενικότητα των βαθμολογιών των εμπιστευτικών εκθέσεων του αιτητή,του ενδιαφερομένου μέρους και των άλλων υποψηφίων και ότι υποστηρίζεται η θέσηαυτή από ταπρακτικά από ταοποίαπροκύπτει ότι ο κ. Αδαμίδης, Μέλος τότε τουΣυμ5 βουλίου,είχεεγείρειθέμααμφισβήτησηςτηςαντικειμενικότηταςκαι αξιοπιστίαςτωνβαθμολογιώντωνκρινόμενων στηνπροκειμένηπε­ ρίπτωσηυπαλλήλων,μιακαιδενήτανσεθέσηνασχηματίσεισωστή άποψηγιατουςυποψηφίους.Παράδετογεγονός αυτό,τοΣυμβού­ λιο δεν εξέτασετο θέμαόπωςκαιτο Συμβούλιο Προσωπικού, δεν 10 φαίνεται από τα σχετικά πρακτικάνα προέβηκε σε οποιαδήποτε έρευνασεσχέσημεαυτόκαιότιηεπίδικηαπόφασηπάσχειλόγωέλ­ λειψηςδέουσαςέρευναςόσοναφοράτηνπιθανότηταταΦύλλαΠοι­ ότητας Προαγωγήςναήταναποτέλεσμα προκατάληψηςήεπηρεα­ σμούεναντίοντουαιτητήκαιυπέρτουενδιαφερομένουπροσώπου. 15 Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1έγινε έρευνα και συζήτηση όλων τωνστοιχείων πουείχεενώπιον τηςηΑρχήκαιμάλιστατου­ λάχιστον έναμέλοςτηςΑρχής,οκ.ΑδάμοςΑδαμίδηςέκρινεότιδεν μπορούσε να σχηματίσει άποψηδιάτο λόγοότι ηβαθμολογίαδεν 20 ήταναξιόπιστη. Αντίθετα, ταυπόλοιπα μέληανάφερανότι είχαν πεισθεί απότα στοιχεία που βρίσκονταν ενώπιον τους, ότι το εν­ διαφερόμενομέροςήτανκαταλληλότερο, ικανότεροκαιότιυπερεί­ χε των άλλων υποψηφίων. Είναι φανερό ότι εξετάστηκε και εσυσταθμίσθηηοποιαδήποτεμαρτυρίαήισχυρισμός υπήρχεμεόλατα 25 υπόλοιπαστοιχείακαιτότεέγινεηεπιλογήτουενδιαφερομένουμέ­ ρους. Εκρίθηκανεπίσηςκαιοιπροβληθέντες ισχυρισμοί περίαξιο­ πιστίαςτηςβαθμολογίας. Όπωςέχεινομολογηθεί ΣταύροςΣταύρουκαιΆλλοιν. ΤηςΔη30 μοκρατίας

(1991)4AAA. 317ηαξιολόγηση σχετικής μαρτυρίαςμε τηνοποίααποδίδονταιαλλότριακίνητρασεπροσυπογράφονταλει­ τουργό κατάτησύνταξη εμπιστευτικής έκθεσης,ανάγεταιαποκλει­ στικάστηνευθύνητουοργάνουκαιεπομένωςδενμπορείνααποτε­ λέσειαντικείμενο αξιολόγησης απότοΔικαστήριο. 35 Επομένωςοιπιοπάνωλόγοιαποτυγχάνουν. Προβλήθηκε επίσης από μέρους των αιτητών ο ισχυρισμός σε όλεςτις προσφυγές ότι γιατην προσβαλλόμενη θέσηδενυπήρχαν 40 ΣχέδιαΥπηρεσίας, γι' αυτότο Συμβούλιο Προσωπικού χωρίς να έχει τέτοια από το Νόμο εξουσία, αποφάσισε να λάβει υπόψη το πλησιέστερο, όσον αφοράκαθήκοντα,σχέδιο υπηρεσίαςτουΠροϊ­ σταμένουΣταθμούΒΤάξεως. Έστωδεκαιεάνθαεθεωρήτοότι το ΣυμβούλιοείχεεξουσίαβάσητηςμεταβατικήςΔιάταξης56

(7)(β)της 797 Λοΐζου, Π. Κλεάνθουςχ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)ΚΑΠ. 22Q/82 ναλάβειυπόψητο ΣχέδιοΥπηρεσίας τουΠροϊστα­ μένου ΣταθμούΒΤάξεως γιατηνπλήρωση τηςθέσης,προβλήθηκε ο ιοχυριομός ότι το ενδιαφερόμενο μέρος δενκατείχετααπαιτού­ μεναπροσόντα. 5 ΣτηνπερίπτωσηόμωςαυτήθαπρέπειναλεχθείότιηΑρχήεφάρ­ μοσε το πλησιέστερο όσον αφοράκαθήκοντα, Σχέδιο Υπηρεσίας (Γεκμ.2,σελ. 6,Τεκμ. 1,σελ.4)καιμετηναπόφασηαυτήωφελήθη­ κανκαιοιαιτητέςγιατίέτσιθεωρήθηκανότικατείχανταπροσόντα που απαιτούντο από αυτό και σαν αποτέλεσμα ήσαν υποψήφιοι. 10 Εάν δεν εγίνετο αυτόκανέναςαπότους υποψηφίουςθαεθεωρήτο όπωςκαιτοενδιαφερόμενο μέροςυποψήφιοιδιότιδενκατείχαντα ελάχιστα ειδικά προσόντα που προνοούνται από τον Κανονισμό 8

(1)Β(δ)(ΒλέπεΤεκμ.2,σελ. 6). Επομένωςοιαιτητέςδενμπορούν να προβάλλουν αυτότο λόγογιατί αλλιώς δεν θαείχαν τα απαι- 15 τούμεναπροσόντακαιεπομένως δενθαείχανέννομο συμφέροννα προσβάλλουν τηνεπίδικη απόφαση. Τέλοςπροβλήθηκε ο μιχυρισμός ότι όλοιοιαιτητέςυπερτερούν γενικά του ενδιαφερομένου μέρους και ότι είναι, καταλληλότεροι 20 απόαυτόνγιαπροαγωγήστηνεπίδικηθέση.Επιπλέον είναιηθέση τωναιτητώνότιόσον αφοράειδικάτοπροσόντηςπολύκαλήςγρα­ πτής και προφορικής γνώσης μιας απότις επίσημες γλώσσεςκαι πρακτικής γνώσης της Αγγλικής, η Αρχή παρέλειψε να προβεί σε οποιαδήποτεέρευναγιαναδιαπιστώσει ανοι υποψήφιοικατείχαν 25 τοπροσόναυτό. Όσον αφοράτον ισχυρισμό αυτόγιατηγνώσητηςΑγγλικήςεί­ ναι φανερόαπό τον Προσωπικό Φάκελοτου ενδιαφερομένου μέ­ ρους ότι αυτός πέραντων αρχικών του προσόντων απέκτησε και 30 δύοάλλαΔιπλώματααπόξένους οργανισμούς πουόπωςφαίνεται ηεκπαίδευσηήτανστην αγγλ,ικήγλώσσα (βλέπε Τεκμ.Χ

(1)ερυθρό 152 κλπ). Κατάτηνκρίση μου,κάτωαπότιςπερμττάσειςδενχρει­ αζότανναγίνειοποιαδήποτεάλληέρευναωςπροςτοπροσόναυτό τουενδιαφερόμενου μέρους. Θαπρέπειναπροστεθεί εδώότιοεπι- 35 πρόσθετος ισχυρισμός πουπροβάλλεται στην προσφυγή791/91ότι τοενδιαφερόμενο μέροςέχειαπολυτήριοΚολλεγίουTerra Santaτο οποίο είναι ξενόφωνο Κολλέγιο,δεν ευσταθεί διότι το Κολλέγιο Terra Santa είναι αναγνωρισμένη σχολήΜέσης Παιδείαςκαι διδά­ σκεται απαραίτητα και σύμφωνα με το Νόμοη Ελληνικήγλώσσα 40 τόσο όσοσταάλλασχολεία ΜέσηςΠαιδείας. Οαιτητήςστηνπροσφυγή717/91 προβάλλειτηθέσηότιυπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους σεαρχαιότητακατάτρίαχρόνια στην 798 4A.A^V 5 Κλεάνθουςκ.ά. v. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζοιί,Π. ημερομηνία πρόσληψης και στην προπροηγούμενη θέσηκατάδύο χρόνια Υπερέχει δεσεπροσόντα. Κατέχει Δίπλωμα Ραδιοτηλεγραφητσύ ΒκαιΑ,τοοποίο απέκτησε κατόπιν παρακολούθησης μαθημάτων Ηλεκτρολογίας για δύο έτη. Κατέχει επίσης The Diploma ofEuropa MassCommunication CentreNicosia, προσόντα αϊτολυτα σχετικά μετακαθήκοντατης θέσης ταοποίαδεν κατέχει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Υποστήριξεδεότιταστοιχείααυτά συντελούν αποφασιστικάυπέρτηςυπεροχής του αιτητή. 10 Σχετικάμεαυτόέγινεπαραπομπή στην απόφαση τηςΟλομέλεΐτ ας στην Κυπριακή Δημοκρατία ν.Πέτρου Παπάμίχαήλ

(1989)3 ΑΛΛ. 823. V αυτή λέχθηκε ότιορθάμπορεί ναδοθεί βαρύτητασέ ακαδημαϊκάπροσόντα ταοποίαδενπρονοούνται στασχέδια υπη­ ρεσίας αλλάσχετίζονται μετη φύσητωνκαθηκόντωντηςθέσηςκαι 15 συνεκτιμούνται μεταυπόλοιπαστοιχεία γιατηγενική αξιολόγηση τωνυποψηφίων (ΒλέπεεπίσηςΖαπίτηςκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας

(1989)3Α.ΑΛ 1098). Υποστήριξεεπίσης ότιη υπεροχήτουενδια­ φερόμενου προσώπου απότον αιτητήαπόσύγκριση των εμπιστευ­ τικών εκθέσεων είναι μηδαμινή. Αρα μεβάση τοαξίωμαότισεόλα 20 ταάλλαήσανπερίπουίσοι, τοκριτήριο τηςαρχαιότηταςέπρεπενα αποφασιστεί υπέρ τωνπιο πάνω αιτητών. (Parteiides v.The Republic

(1969)3C.LR. 480): 25 Βέβαιααρχαιότηταήοποίακαθορίζεται μεβάση προηγούμενες προαγωγές και που είναι απομακρυσμένες δεν μπορεί να έχειση­ μαντική βαρύτητα(Οικονόμου και Άλλοιν. Δημοκρατίας

(1990)3 ΑΛΛ. 3716). Η ελαφράυψηλότερηβαθμολογίαδεναποδεικνύειέκ­ δηληυπεροχή. 30 Ηφύση των καθηκόντων δεναποτελεί καθ' αυτήκριτήριογια την πρόκριση υπαλλήλου έναντι συναδέλφου τόυ εκτός ίσωςεκεί πουπροκύπτει ότι στον τελευταίο ανατέθηκανπεριοριφένακαθή­ κονταλόγωανεπάρκειας. Μόνοσεπερίπτωσηόπουηανάθεσητων καθηκόντων πουεξεΐέλεσε η αιτήτρια απαιτείται από το σχέδιο 35 υπηρεσίας ωςειδικό προσόν ηαναγκαία πείρα θάμπορούσενα προσμετρήσει ευνοϊκά γιατηναιτήτρια. (Μαρόύλα Στεφάνου ν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\990) 3ΑΛΛ.30Ο1). Ακαδημαϊκάπροσόνταότανείναι επιπρόσθετα από τα απαιτούμε40 να απότοσχέδιο υπηρεσίας και δεν χαρακτηρίζονταιως πλεονέ­ κτημα δεναίΐοδεικνύούν έκδηλη υπεροχή (Παν.Πετρίδης ν. Κυ­ πριακήςΔημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3793),παρόλοπου λαμβάνο­ νταιυπόψηκατάτηναξιολόγηση τωνπροσόντων (Μίχ. Μορφήςν. ΚυπριακήςΔημοκρατίαςανωτέρω). 799 Λοΐζου, Π. Κλεάνθους κ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)ΠροβάλλεταιεπίσηςολόγοςότιτοΣυμβούλιοΠροσωπικούέβα­ λετοναιτητήσαντρίτοκατάσειράπροτεραιότηταςστονκατάλογο τωνεπικρατέστερωνπαράτηνυπεροχήτουσεαρχαιότητακαιπρο­ σόντα,χωρίςοποιαδήποτεδικαιολογίαγι' αυτήτουτηναπόφαση. 5 ΚατάτηγνώμημουηέκθεσητουΣυμβουλίουΠροσωπικούείναι εκτεταμένηκαιαιτιολογημένηκαιυποστηρίζεταιαπότοπεριεχόμε­ νο των Φακέλων. Δεν αποτελούσε δε αποφασιστικόπαράγοντα στηνόληδιαδικασία,αλλάένααπόταστοιχεία κρίσεως. 10 Επίσης προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι τοενδιαφερόμενοπρόσω­ ποδενέχειναπαρουσιάσει ισάξιαήπαρόμοιαπροσόνταμεεκείνα του αιτητή. Το ενδιαφερόμενο μέρος είναι κάτοχος Διπλώματος Marketing του Institute of Marketing για το οποίο, το Υπουργείο Παιδείας μετάαπόέρευνα,πουδιεξήγαγε, με επιστολή τουήμερο- 15 μηνίας21 Ιουλίου 1988 πληροφόρησε τηνΑρχή ότιδενείναιισότι­ μο μεπτυχίο. Μεβάση ταπιοπάνωπροβλήθηκεο ισχυρισμός ότιπεπλανημέ­ να ηΑρχήέλαβε υπόψητηςτοδίπλωμα Marketingτουενδιαφερο- 20 μένουπροσώπουωςισότιμομεπτυχίοκαιέγινεηεισήγησηότιοαιτητής είναι έκδηλα υπέρτερος του ενδιαφερομένου προσώπου σε προσόντα. θα μπορούσε ναλεχθείεδώότι αυτότοπροσόν αποτελούσε μέ- 25 ρος της όλης εικόνας τουυποψηφίουαυτούκαιόχιαποφασιστικό παράγοντα. Όσον αφορά την αρχαιότητα έχειυποδειχθεί ότι ο αιτητήςδιο­ ρίστηκε στην Υπηρεσία της Αρχήςτην 1Μαρτίου 1965 καιτο εν- 30 διαφερόμενομέροςτην 10Σεπτεμβρίου 1963,δηλαδή18μήνεςπριν από τον αιτητή.Τόσο ο αιτητής όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκαν στη θέσητουΤεχνικού ΧειριστήIIIτην 1Δεκεμβρίου

1. Οαιτητήςτην 1 Ιανουαρίου1967προάχθηκεστηθέσητουΤε­ χνικούΧειριστήενώτοενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκεστην ίδια 35 θέσητην 1 Απριλίου
2. Οαιτητήςτην 1 Ιανουαρίου1973προά­ χθηκεστηθέση τουΤεχνικού ΧειριστήΙενώ το ενδιαφερόμενο μέ­ ροςπροάχθηκεστην ίδιαθέσητην 1 Ιανουαρίου1974,την 1 Ιουνίου 1983 καιοιδύοπροάχθηκανστηθέσηΕπιθεωρητήΤεχνικώνΧειρί/στων, θέσηπου κατείχαν κατάτο χρόνο της επίδικης απόφασης. 40 Σύμφωναδεμετακαθιερωμένακριτήριαοαιτητήςείναιαρχαιότε­ ρος τουενδιαφερομένου μέρους. Σανκατακλείδαυπεβλήθηαπόμέρουςτουαιτητήαυτούότιαπό 800 4ΑΛΛ. Κλεάνθουςκ.ά. ν. Α.ΤΗ.Κ. Λοΐζου, Π. ταπιοπάνω"είναιπρόδηλοπωςέκδηλαυπέρτεροςυπάλληλος πα­ ραλείφθηκεαπότηνπροαγωγήστην επίδικηθέσηκαιπροτιμήθηκε υποδεέστερος υπάλληλος". 5 Δεν συμφωνώ ότι ταπιοκάτωαποτελούσαν απόδειξηέκδηλης υπεροχής του αιτητή αυτού έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους ο οποίος είχεπέραναπό ταάλλατησύστασητου Γενικού Διευθυντή ωςανεξάρτητοστοιχείο κρίσεως. 10 Όπως προκύπτειαπότους Περί Προσωπικού τηςΑρχής Τηλε­ πικοινωνιών Κύπρου Γενικούς Κανονισμούς του 1982 ΚΛ.Π. 220/82καιειδικώτερα τους Κανονισμούς 8,10 και56προσωπικό, τοοποίοπροσελήφθηστηνυπηρεσίατηςΑρχήςπριντις 13 Μαΐου 1972, μπορείναπροαχθή κατάβαθμόνκαιμεβάσητοΣχέδιο Υπη15 ρεσίας,πουίσχυεπριναπότις 13Μαΐου
3. Στηνυπόεξέτασηπερίπτωσηη Αρχήπροήγαγετοενδιαφερόμε­ νο πρόσωπο στηθέσητου Προϊσταμένου Υπηρεσίας "Β"Προσω­ πικού Εκμεταλλεύσεω£\Χειριστικού Προσωπικού λαμβάνοντας 20 υπόψη,το ΣχέδιοΥπηρεσίας γιατηθέσητουΠροϊσταμένου Σταθ­ μού"Β"τάξεως.Επομένωςυποβλήθηκεότιηεπίδικηαπόφασηπρέ­ πειναακυρωθείγιατίδενέγινεηδέουσαέρευνασχετικά μεταπρο­ σόντατωνυποψηφίων. 25 ΤοΣχέδιοΥπηρεσίας, τοοποίοεφαρμόστηκε στησυγκεκριμένηπε­ ρίπτωση,προβλέπει μεταξύάλλων,ταακόλουθαπροσόντα: Ι. Απόφοιτος Σχολής ΜέσηςΕκπαίδευσης. 30 α. Πολύκαλήγραπτήκαιπροφορικήγνώσημιαςαπότιςεπίση­ μες γλώσσες και πρακτική γνώση της Αγγλικής γλώσσας. (workingknowledgeof the Englishlanguage). Γνώση τηςάλ­ λης επίσημηςγλώσσας θααποτελεί πλεονέκτημα. 35 Βασικά η ερμηνεία και εφαρμογήτου σχεδίου υπηρεσίας εμπί­ πτει στην αρμοδιότητα της Αρχής [Αντωνιάδη v.A.H.K.

(1985)3 ΑΛΛ. 2458στησελίδα2465] καιτοΔικαστήριο δεν επεμβαίνειαν η ερμηνεία που δόθηκε απότο αρμόδιο Διοικητικό Όργανο, στην περίπτωσηαυτήηΑρχή,ήτανεύλογαδυνατή. Φαίνεταιδεαπότην 40 ολότητατωνγεγονότωνότιηΑρχήπροέβηκεστηδέουσαέρευνακαι ορθάερμήνευσετοσχετικό σχέδιουπηρεσίας. Έχονταςεξετάσει όλουςτους ισχυρισμούς τωναιτητώνστοσύ­ νολοτουςσε ό,τι αφοράτηνεπιλογή τουκαλύτεραεκτωνυποψη801 Λοΐζον, Π. Κλεάνθουςκ.ά.ν.Α.ΤΗ.Κ.

(1994)φίων, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ηπροσβαλλομένη από­ φαση εύλογα λήφθηκε από την καθ* ης η αίτηση Αρχή καιορθά άσκησετηδιακριτικήτηςευχέρειαμετάαπόδέουσαέρευνακαιορ­ θή διαδικασία. 5 Γ\χχτονπιοπάνωλόγοπουέχωεκθέσει οιπροσφυγές650/91 και 717/91 επιτυγχάνουν και ακυρώνεται ηπροσβαλλομένηαπόφαση. Η προσφυγήαρ. 791/91αποτυγχάνειδιάτους λόγους πουδίνω σε αναφοράμεαυτήκαιαπορρίπτεται. 10 Δενγίνεταιδιαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές 650/91και 717/91 επιτυγχάνουν. Η προσφυγή 791/91 απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα, 802