(1994)20Απριλίου, 1994 [ΚΩΝΣΤΑΜΊΝΙΔΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΘΕΟΠΙΣΤΗΣ.ΚΙΣΣΟΠΟΔΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ.1), Καθ' ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 143/93) Διοικητικό ΔικονομικόΔίκαιο — Αίτηση για άδεια προσαγωγής μαρτυ ρίας— Κριτήριογια τηνπαροχή άδειας, ησχετικότητατηςμαρτυρίας προς ταεπίδικαθέματα. Διοικητικό ΔικονομικόΔίκαιο—Αιτητικό προσφυγής—Αναθεωρητικός έλεγχος, περιορίζεται στα επίδικα θέματα— Δικονομικόαξίωμα"μη δικάζεινultrapetita"— Μεταγενέστερα γεγονότα από τηνέκδοσητης επίδικηςαπόφασης,δενμπορούννααποτελέσουναντικείμενοτουανα θεωρητικούελέγχου. 5 10 Οι αιτητές με ενδιάμεση αίτησητους,ζήτησαντηάδειατουΔικα στηρίου γιαπροσαγωγήμαρτυρίας,προς υποστήριξητου ισχυρισμού τουςότι ηαποζημίωσηγιατηναπαλλοτρίωσητουκτήματοςτουςδεν τους προσφέρθηκε κατάτηνχρονική προθεσμία πουτάσσει ο Νόμος καιως εκτούτουηπροσβληθείσααπαλλοτρίωσηήτανάκυρη. 15 Ο δικηγόροςτων καθ'ωνη αίτηση,ισχυρίστηκε πωςη προσαγωγή τέτοιαςμαρτυρίαςδενμπόρεσεναγίνειδεκτήεφόσονταγεγονότατων οποίωνεπιδιωκότανηαπόδειξη,ήτανμεταγενέστερατηςεπίδικηςαπό φασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την αίτηση,αποφάσισε ότι:
(1)Τοκριτήριογιατηνπαροχήάδειαςγιαπροσαγωγήμαρτυρίαςεί- 25 836 20 4Α.ΑΑ* Κισσόποδα κ,ά. ν.Δημοκρατίαςχ.ά.{Αρ. 1) ναιησχετικότητατηςπροςταεπίδικαθέματα. Απόρριψηαίτησης γιαπροσαγωγή μαρτυρίας,γιατολόγοότι ο ισχυρισμόςπουεπι διώκεταινααποδειχθεί,δενσυνιστάλόγοακυρότητας,ουσιαστικά. σημαίνει καιεκπροοιμίου απόρριψητουκατ' ουσίαν. 5 10 15 20 25
(2)Δεν είναι επιτρεπτό ναεκφύγει ο αναθεωρητικός έλεγχοςαπότο αντικείμενο του όπως αυτό προσδιορίζεται στην προσφυγή που ενεργοποιεί τηδικαιοδοσία του.ΤοΔικαστήριο κατάτην άσκηση τηςαναθεωρητικήςτουδικαιοδοσίαςδεσμεύεται απότοδικονομικό αξίωμα "μη δικαζειν ultra petita". Ο αναθεωρητικός έλεγχος πρέπειναπεριοριστεί σεόσααναφέρονταιστοχρόνο της έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Οτιδήποτε το μεταγενέστερο, έστωκαιανεμφανίζεταιναεπιδράστηνισχύτουδιατάγματοςπου εκδόθηκε,δενμπορείναείναισχετικόωςπροςτοαναυτόεκδόθηκενόμιμαπουείναιτοδιερευνούμενο ζήτημα.Τοκατάπόσο,ωςεκ τωνδιατάξεωντουΝόμουκατ' ευθείανπλέον,ατόνησεηδιαδικα σίακαιεγκαταλείφθηκεη"σκοπούμενηαπαλλοτρίωση"είναιζήτη μαασύνδετο προς το κύρος του διατάγματοςκατάτο χρόνο της έκδοσης του. Οι επιπτώσεις αυτής της "ατόνησης" ή "εγκατάλειψης"καιειδικάτοανεπιβαλλότανορισμένη ενέργεια στηνΑπαλλοτριούσαΑρχήτηνοποίααρνείταιήπαραλείπεινακάμει,μπορεί νααποτελέσει αντικείμενο σταπλαίσιαάλληςδιαδικασίας. Ενώ η παράλειψη της Απαλλοτριούσας Αρχής μπορεί πράγματι κατ'εφαρμογήτουΝόμουναεπιφέρει ατόνησητηςδιαδικασίαςαπαλ λοτρίωσης, αυτό δεν μπορεί να διακηρυχθεί σ' αυτή τηδιαδικασία, αφούαντικείμενο τουελέγχουείναι μόνοη νομιμότητα της απόφασης για έκδοσητου διατάγματος.Οι αιτητές επιδιώκουν την προσαγωγή μαρτυρίας,πουείναιάσχετηπροςτοεπίδικοζήτημα. 30 Ηαίτησηαπορρίπτεται. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 35 Νικολαΐδης ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)
(1993)4AAA. 609, ΜιχαήλΘεοδοσίουΑτδ ν. ΔήμουΑεμεσού
(1993)3AAA. 25, 40 ΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςν. ΒουλήςτωνΑντιπροσώπων(Αρ.3)
(1993)3AAA. 16, Xirosv.Republic
(1985)3C.LR. 971, Charalambous v.Republic
(1989)3C.LR.655, 837 ι Κισσόποδαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ό.(Αρ.1)
(1994)Γεωργιάδην.Δημοκρατίας
(1990)3AAA. 3991, Ζαβρόςν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA. 106, Ιωσηφίδηςν. ΓενικούΕισαγγελέως
(1990)3AAA. 4599, Λαζάρουν. ΑρχήςΑιμένωνΚύπρου
(1993)4AAA. 1275, Νικολαΐδηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1993)4AAA. 172, 10 Vassiliades v.Republic
(1966)3C.LR. 708, Markantonisv. Republic
(1966)3CLR.714, 15 Injeyiannia.o. v.Republic
(1968)3CLR. 482, PavlouandAnotherv. Republic
(1971)3CLR.120, Papadopouloua.o. v.Republic
(1971)3CLR. 317, 20 HadjiMichaela.o. v.Republic
(1973)3C.LR. 176, HadfiMichaelao. v.Republic
(1972)3C.LR.
- Αίτηση. 25 Αίτησησεπροσφυγήγιαάδεια προσαγωγής μαρτυρίαπροςτεκ μηρίωση ισχυρισμών πουκατά τους αιτητές συνιστούν λόγο ακύ ρωσης τηςπροσβαλλόμενης απόφασηςγιααπαλλοτρίωση κτημά των τους στην Αγία ΜαρίναΞυλιάτου. 30 Χο. Αειβαδιώτον, για τους Αιτητές. Γ.Πωια'ύοάννον, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,γιατους Καθ*ων ηαίτηση
- 35 Ρ.Μιχαηλίδης, γιατους Καθ'ωνηαίτηση
- Cur. adv. wit. 40 ΚΩΝΓΓΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.:Υποβλήθηκε αίτησηγια άδεια προσα γωγής μαρτυρίαςπρος τεκμηρίωση ισχυρισμών που κατά τους αιτητές συνιστούν λόγο ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης για απαλλοτρίωσηκτημάτωντουςστηνΑγία ΜαρίναΞυλιάτου. Οι 838 4ΑΛΛ. Κισσόποόαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ,ά, (Αρ. 1) Κωνσταντινίοης, Δ. καθ' ων η αίτηση ενίστανται προβάλλοντας ότι η μαρτυρία είναι άσχετηπροςο,τιδήποτε θαμπορούσε νααποτελέσει λόγο ακυρότη ταςόσοκαιανπροβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός. 5 Τοκριτήριογιατηνπαροχήάδειαςγιαπροσαγωγήμαρτυρίαςεί ναι ησχετικότητα της προς ταεπίδικαθέματα. Απόρριψη αίτησης γιαπροσαγωγήμαρτυρίαςγιατολόγοότιοισχυρισμός πουεπιδιώ κεται νααποδειχθεί δεν συνιστά λόγοακυρότητας,ουσιαστικά ση μαίνει καιεκπροοιμίου απόρριψητουκατ'ουσίαν. Εξέτασα όμοιο 10 ζήτημαωςπροςτηνέκτασητων εξουσιών τουΔικαστηρίου σ' αυτό τοστάδιοστηνυπόθεσηΧριστάχηςΝιχολαΐδηςν.Δημοκρατίας(Αρ. 1)
(1993)4AAA 609. Επαναλαμβάνω εδώτοσχετικόαπόσπασμα απότηναπόφαση εκείνη. 15 20 25 30 35 40 "Ηεύκοληαπάντησηθαμπορούσεναήτανπωςδενυπεισέρχεται το Δικαστήριο στην ουσία των επίδικων θεμάτων και πως δεν προκαταλαμβάνειτοβάσιμοτωνπροβαλλόμενων λόγωνακυρό τητας κατάτην εξέταση των ενδιάμεσων ζητημάτων. Νομίζω, όμως,πωςδεν είναι έτσι. Στησχετικά πρόσφατηαπόφασηΚνπριαχή Δημοκρατία v. C KassinosConstruction Ltd
(1990)3 Α.ΑΔ. 3835η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου είχε την ευκαιρία,κατάτηνεπίλυση ζητήματοςσχετικού προςτηδυνατό τητααποδοχήςμαρτυρίας,νααναφερθείστορόλοτουΔικαστη ρίουστηΔιοικητικήδίκη. Εξηγήθηκε πωςο ρυθμιστικός αυτός ρόλος,σεθέματαδιαδικασίαςκαιαπόδειξης, είναιδιάφοροςκαι ευρύτερος απόαυτόπου επιτρέπει το δικονομικό σύστημα που επικρατείστηνπολιτικήδίκη. Υιοθετήθηκεστηνυπόθεσηεκείνη ηπαρατήρησηστη σελίδα 135 του Συγγράμματος του Γ. Παπαχατζή - Μελέται επί του Δικαίου των Διοικητικών Διαφορών πως "ο δικαστής, ουχί δ' οι διάδικοι,διευθύνει την έρευνα του πραγματικού μέρους της υποθέσεως", και, ακόμα, η υπόθεση Andreas Malais and Others v. Republic
(1965)3 C.LR. 572 στηνοποίααποφασίστηκεπως,σεδιαδικασίεςαυτήςτηςφύσης, τοΔικαστήριο έχειτηνεξουσία καιτηνευθύνητηςούθμιοηςτης προσαγωγής μαρτυρίας σύμφωνα μετις απαιτήσεις για δέουσα άσκησητης δικαιοδοσίας του δυνάμει του άρθρου 146 τουΣυ ντάγματος, ακριβώςλόγωτηςφύσηςαυτήςτηςδικαιοδοσίας. Μαρτυρίαπουαποβλέπει στηθεμελίωσητουπραγματικού υπόβάθρουλόγων ακυρότηταςπου βρίσκονται έξω απόόσα τοΔίτ καστήριοέχειεξουσία ναελέγξει,δενείναισχετική. Τοζητούμε νοστηδιοικητικήδίκη είναι τοκύρος τηςπροσβαλλόμενης διοικητικήςπράξηςήαπόφασης. Ηυποβολήισχυρισμών πουδενεί ναιδυνατόνασυαχετιοθουν προς αυτότο κύρος,δεν σημαίνει 839 Κωνσταντινίοης,Δ. Κισσόποοαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. (Αρ. 1)
(1994)και δέσμευση του Δικαστηρίου ως προς το τι είναι ήδεν είναι σχετικό προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του δυνάμει του Αρθρου 146 του Συντάγματος. Αυτήηπροσέγγιση βρίσκει,νο μίζω,έρεισμα καιστην απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Νίκος Ζαβρόςν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 106στην οποίαη 5 αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίαςαπορρίφθηκε μεταξύ άλλων και γιατί "εν πάσηπεριπτώσει η μαρτυρίατην οποίαοαιτητής επικαλείταιείναιάσχετημετηνυπόθεσηγιατίδενμπορείναοδη γήσει στηνακύρωσητηςεπίδικηςπράξης....". 10 Οι αιτητές επιδιώκουν την προσαγωγή μαρτυρίαςγια να απο δείξουν ότι δεν τους προσεφέρθη η"υπολογισθείσα αποζημίωσις" εντός δέκα μηνών από τη δημοσίευση της Γνωστοποίησης της Απαλλοτρίωσης. Μετοντρόποαυτό,όπωςυποστηρίζουν,θαστοι χειοθετηθεί λόγος ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης 15 αφού, σύμφωνα με το άρθρο 7 του περί Αναγκαστικής Απαλλο τριώσεως Νόμουτου 1962 (Νόμος 15/62), όπωςτροποποιήθηκεμε το Νόμο 84/88,σε περίπτωση τέτοιας παράλειψης "η επομένη της τοιαύτης Γνωστοποιήσεως διαδικασία ατονεί και η σκοπούμενη απαλλοτρίωσιςαναφορικώςπροςτηντοιαύτηνιδιοκτησίανήμέρος 20 της ιδιοκτησίας λογίζεται ως εγκαταλειφθείσα". Όπωςπρότειναν OL αιτητές,δενθαήτανορθόναεπικυρωθείτοδιάταγμαότανγεγο νότα που ήδη,όπως ισχυρίζονται, επεσυνέβησαν πριν την έκδοση τηςδικαστικήςαπόφασηςδείχνουνπωςαπώλεσετηνισχύτου.Πα ρεμβάλλω πωςδενέχει εγερθεί θέμασυσχετισμού τηςδιάταξης αυ- 25 της προς το Σύνταγμακαι πως η απόφασητης Ολομέλειας στην υπόθεση Μιχαήλ Θεοδοσίου Αίμιτεδ ν. Δήμος Λεμεσού
(1993)3 ΑΛΛ. 25καιστηνΠρόεδροςτηςΔημοκρατίαςν.ΒουλήςτωνΑντι προσώπων(Αρ.3)
(1993)3ΑΛΛ. 16,αναφέρονταισεάλλες διατά ξειςτουΝόμου. 30 Ο κ. Παπαϊωάννουεκ μέρους των καθ'ων ηαίτηση 1(η αγό ρευση τουυιοθετήθηκε καιαπότουςκαθ' ωνηαίτηση2)εισηγήθη κεπωςαφούκατάτηνπάγιανομολογία [παρέπεμψεενδεικτικάστις υποθέσεις.-Xiros v. Republic
(1985)3 C.L.R. 971, Andreas 35 Charalambousv.Republic
(1989)3 C.L.R. 655, Γεωργία Κρίτον Γεωργιάδην.ΚυπριακήςΔημοκρατίας(\990) 3ΑΛΛ. 3991 Νίκος Ζαβρόςν.Δημοκρατίας(ανωτέρω)*οέλεγχος τηςνομιμότηταςκά θεπράξηςδιενεργείται μεβάσητονομικόκαιπραγματικόκαθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο της έκδοσης της,δεν είναι επιτρεπτό να 40 λαμβάνονταιυπόψηγεγονόταμεταγενέστερα. Οισχυρισμός τωναι- * Βλ..Προσφυγή779/87της26ης Ιανουαρίου 1989. 840 4 ΑΛΛ. 5 Κισσόηοοαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ά. (Αρ. 1) ΚωνσταντινίΑης, Δ. τητώνθαμπορούσε ναπροωθηθείείτεστοπλαίσιονέαςπροσφυγής γιαακύρωσηάρνησηςή παράλειψηςεπιστροφής τουακινήτουείτε, ενδεχομένως, μεαστικήαγωγήγιαπαράνομη επέμβασηστοακίνητο ενόψειτηςκατ' ισχυρισμόατόνησης της διαδικασίαςαπαλλοτρίωσης. Οκ. Παπαϊωαννου,προςτιμήτου,δενπαρέλειψε νααναφερθεί και σε υπόθεση πουδενυποστήριζε την άποψητου. Έθεσε υπόψη μουτηνυπόθεσηΚώσταςΙωσηφίδηςν.ΓενικούΕισαγγελέως
(1990)10 3ΑΛΛ. 4599στηνοποίαοαδελφόςΔικαστής Γ.Πογιατζής δέχθη κεότιηδιαπίστωσηπωςηΕπιτάσσουσαΑρχή, μετάτηνέκδοσητου διατάγματος επίταξης, κατά παράβασητου περί Επιτάξεως Ιδιο κτησίαςΝόμου(Ν.21/62)καικατ'επέκτασητουάρθρου23.8(δ)του Συντάγματοςπαρέλειψε νακάμει τααναγκαίαδιαβήματαπρος το 15 σκοπό καθορισμού και πληρωμής εύλογης αποζημίωσης,καθιστά τηνπροσβαλλόμενη επίταξηαντισυνταγματικήκαιάκυρη. Έκρινε ότι ηπροσφυγή έπρεπε ναπετύχει όσο και ανδεν είχεκαταδειχθεί λόγοςακυρότηταςσυναρτημένος προςτηνίδιατην προσβαλλόμενη απόφαση γιατηνέκδοση τουδιατάγματος επίταξης. 20 Μεόλοτοσεβασμό,έχωοδηγηθείσεδιαφορετικήκατάληξη. Δεν νομίζω ότι είναι επιτρεπτό να εκφύγει ο αναθεωρητικός έλεγχος απότο αντικείμενο τουόπωςαυτόπροσδιορίζεται στην προσφυγή πουενεργοποιείτηδικαιοδοσίατου. ΣτηνυπόθεσηΛάζαροςΛαζά25 ρουν.ΑρχήςΔιμενωνΚύπρου
(1993)4ΑΛΛ. 1275 είχαδεχθείσυ ναφώςπωςτοΔικαστήριο κατάτηνάσκησητηςαναθεαιρητικήςτου δικαιοδοσίας δεσμεύεται απότο δικονομικό αξίωμα "μή δικαζειν ultrapetita".Αντικείμενοτηςπαρούσαςπροσφυγήςείναι "ηαπόφασις και/ήηπράξιςτωνκαθ'ωνηαίτησις ηοποίαεδημοσιεύθη στην 30 Επίσημον Εφημερίδαν της Δημοκρατίας Αρ. 2750ημερομηνίας 20 Νοεμβρίου 1992 υπ. αρ. Διοικητικής Πράξεως 1903, δυνάμει της οποίαςδιετάχθηηαπαλλοτρίωσις τωνκτημάτωντωνΑιτητών". Η Γνωστοποίησητης απαλλοτρίωσης δημοσιεύθηκε στις 13Μαρτίου 1992. Οτανλήφθηκεη απόφασηγιαέκδοσητουδιατάγματοςαπαλ35 λοτρίωσης(5Νοεμβρίου 1992) καιόταναυτήδημοσιεύθηκε (20Νο εμβρίου 1992)δενείχεακόμασυμπληρωθεί ηπερίοδοςτωνδέκαμη νώντουΝόμου. Είναισαφέςότι δενεγείρεται μετηνπροσφυγήζή τημασεσχέσημετηνισχύτουδιατάγματοςεξαιτίαςτηςκατ' ισχυ ρισμόμηεμπρόθεσμης προσφοράςτηςαποζημίωσης. Αυτόπρόκύ40 πτει από τημοναδικήθεραπείαόπωςαυτήείναι διατυπωμένη, από τανομικάσημείαταοποίαεπικαλούνταιοιαιτητέςκαικυρίωςαπό τα ίδιαταγεγονότα πουπαραθέτουνστην προσφυγήτους ωςστη ρίζοντατηνυπόθεσητους. Αναφέρονται όλα σε0έ\ίατα πουάπτο νται της έκδοσης της απόφασης. Πουθενά δεν γίνεται έστωνύξη 841 Κωνσταντινίδης,Δ. Κισσόποδαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ά. (Αρ. 1)
(1994)αναφορικάμετηνπροσφοράτηςαποζημίωσης. Ο αναθεωρητικός έλεγχοςπρέπει ναπεριοριστεί σε όσα αναφέ ρονταιστοχρόνοτηςέκδοσηςτηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Οτι δήποτετο μεταγενέστερο, έστωκαιανεμφανίζεταινα επιδράστην 5 ισχύτουδιατάγματοςπουεκδόθηκε,δενμπορείναείναισχετικό ως προςτοαναυτόεκδόθηκενόμιμα πουείναιτοδιερευνούμενο ζήτη μα. Το κατάπόσο,ωςεκ των διατάξεων του Νόμουκατ' ευθείαν πλέον, ατόνησε ηδιαδικασία και εγκαταλείφθηκε η "σκοπούμενη απαλλοτρίωση" είναι ζήτημαασύνδετο προς το κύρος του διατάγ- 10 ματος κατάτοχρόνο τηςέκδοσης του. Οι επιπτώσεις αυτής της "ατόνησης"ή "εγκατάλειψης" καιειδικάτοανεπιβαλλόταν ορισμέ νηενέργεια στην Απαλλοτριούσα Αρχήτηνοποίααρνείταιή παρα λείπει νακάμει, μπορεί νααποτελέσει το αντικείμενο άλληςδιαδι κασίας. Τοαποτέλεσμα απότην εφαρμογήτων συζητούμενων δια- 15 τάξεωντουΝόμου,δενεξαρτάταικαναπότοκύροςτηςαπόφασης για την έκδοση του διατάγματος απαλλοτρίωσης. Στηνπραγματι κότητα οιδιατάξεις αυτές προϋποθέτουν την έκδοση εγκύρου δια τάγματος απαλλοτρίωσης. Ηαυτοτέλεια τωνζητημάτων του κύ ρουςτηςαπόφασηςγιαέκδοσηδιατάγματοςαπαλλοτρίωσης απότη 20 μιακαιτηςκατ' ισχυρισμό μεταγενέστερης παράβασηςτουΝόμου και του Συντάγματος από την άλλη, τονίστηκε στην υπόθεσηΠα· ντελάκης Νικολαΐδης και Αλλοι (Αρ. 1)ν.Δημοκρατίας
(1993)4 ΑΛΛ. 172πουεπίσηςαφορούσεαίτησηγιαπροσαγωγήμαρτυρίας. 25 Στην υπόθεση ΚώσταςΙωσηφίοης (ανωτέρω) ερμηνεύθηκαν οι πρωτόδικες αποφάσεις σης υποθέσεις Cbristakis Vassiliades v. Republic
(1966)3C.L.R. 708, Andreas Markantonis v. Republic
(1966)3C.L.R.714ωςέμμεσητουλάχιστον υιοθέτηση τηςάποψης ότιη μησυμμόρφωση τηςΕπιτάσσουσαςΑρχήςμετησυνταγματική 30 πρόνοια του άρθρου23.8(δ)καθιστά την προσβαλλόμενη επίταξη αντισυνταγματικήκαιάκυρηπαράτο ότι η παράβαση εκδηλώνεται σε χρόνο μεταγενέστερο τηςδημοσίευσης της. Καιστιςδυουποθέ σειςεκδόθηκεπροσωρινό διάταγμαπουαπαγόρευετηλήψημέτρων προς προώθηση της επίταξηςεπειδή,όπωςαποφασίστηκε,αυτάτα 35 μέτρα,θαέπρεπενασυνοδεύονται απόταυτόχροναμέτραγιαπροσ διορισμό και ταχεία πληρωμή δίκαιης και εύλογης αποζημίωσης. Στο βαθμόπου ηέκδοση προσωρινού διατάγματοςστις πιοπάνω υποθέσεις θαμπορούσε ναθεωρηθείότισήμαινεκαιαναγνώρισηδι καιοδοσίαςγια την διακήρυξηεπελθούσας εκτων υστέρων ακυρό- 40 τηταςότανηπροσφυγήέχειωςαντικείμενοτοκύροςτηςαπόφασης για την έκδοση του διατάγματος,ενόψει των όσων έχω αναφέρει, δεν μεβρίσκει σύμφωνο. Τοζήτημα της μη πληρωμής της αποζη μίωσης, μετάτηνέκδοσητουδιατάγματος,σεσχέση μετις πρόνοιες 842 4Α.ΑΛ. 5 Κισσόποδαχ.ά.ν.Δημοκρατίαςχ.ά. (Αρ.1) Κωνσταντινίδης,Δ. του Νόμου καιτουΣυντάγματος συζητήθηκε καιστις υποθέσεις Pbotini InjeyianniandAnother v.Republic
(1968)3C.LR.482, ManolisPanteiiPavlou andAnother v. Republic
(1971)3 C.L.R. 120, Pbotini M.Papadopoulou and Others v.Republic
(1971)3 C.L.R.317Koumis HjiMicbaeland Others v.Republic
(1973)3 C.L.R.176στιςοποίεςόμχος,όπωςεπισημάνθηκεστηνυπόθεσηΚώσταςΙωσηφίδης(α\ωτέοω),οιαποφάσειςεκδόθηκανγιαλόγοάλλο και ανεξάρτητα απόαυτό. [Βλ. επίσης Koumis HjMichaeland Others v.Republic
(1972)3C.LR. 246]. 10 Τελικάέχωτηνάποψηπωςενώηπαράλειψητης ΑπαλλοτριούσαςΑρχήςμπορείπράγματικατ' εφαρμογήτουΝόμουναεπιφέρει ατόνησητηςδιαδικασίαςαπαλλοτρίωσης, αυτόδεν μπορεί ναδια κηρυχθείσ'αυτήτηδιαδικασίααφούαντικείμενοτουελέγχουείναι 15 μόνοηνομιμότητατηςαπόφασηςγιαέκδοσητουδιατάγματος. Οι αιτητές επιδιώκουν τηνπροσαγωγή μαρτυρίας πουείναι άσχετη προςτοεπίδικοζήτημακαιηαίτησητουςαπορρίπτεται. Η αίτησηαπορρίπτεται. 843