(1994)27Απριλίου,1994 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΤΡΟΣΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 659/92) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα— Επιπρόσθετα προ σόντα που δενχαρακτηρίζονται ωςπλεονέκτημα δενπροσδίδουν έκ δηληυπεροχή— Λαμβάνονται υπόψημαζί με τα υπόλοιπαστοιχεία στηγενικήαξιολόγηση τωνυποψηφίων. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Βαθμολογία — Λαμβάνεται υπό ψηηγενικήκαιόχι ηεπίμέρουςβαθμολογία— Εκτόςόπουειδικάθέ ματα έχουνσημασίαστηνεκτέλεσητωνκαθηκόντωντηςθέσης. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— ΣύστασηΠροϊσταμένου— Στοι- ίο χείοπροσδιοριστικό καιεπανξητικότηςαξίαςτουυποψηφίου—Δεν παραγνωρίζονται από τηνΕΛ.Υπαράμόνομεειδικήαιτιολογία. ΑκυρωτικήΑπόφαση ΑνωτάτουΔικαστηρίου— Από τηνστιγμήπουκα θίσταται τελεσίδικηδημιουργείδεδικασμένοσταζητήματαπουαποφα- \5 σίστηκαν — Στην προσφυγή κατά τηςαπόφασηςεπανεξέτασης δεν μπορούν να τύχουν εκδίκασης ζητήματαπου αποτελούν ήδη δεδικα σμένο. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Αρχαιότητα— Υπερισχύειμόνο 20 όταν τα άλλα δυοκριτήριατηςαξίαςκαι τωνπροσόντωνείναιίσα. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Προσφυγήκατά της απόφασης προαγωγής— Εξουσίες τονΔικαστηρίου—Δεν επεμβαίνει να πάρα· 920 4Α.ΑΛ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας μερίσειαπόφασηπροαγωγήςπαρά μόνοαν ο αιτητήςαποδείξει έκδη λη υπεροχήαναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτηαντικειμενικά. 5 10 15 20 25 30 Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφαση των καθ'ωνηαίτησηναπροάξσυναναδρομικάστηθέση επιθεωρητήεργα στηρίου (Προϋπολογισμός Ανάπτυξης) Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστι τούτοτοενδιαφερόμενο μέροςαντίτουιδίου. Ηεπίδικηαπόφασηλήφθηκεμετάαπόεπανεξέτασητηςυπόθεσης, λόγω ακύρωσηςτηςαρχικήςαπόφασης- μετηνοποίαείχεπροαχθείο αιτητής στην παρούσαπροσφυγή -απότο Ανώτατο Δικαστήριο,που είχεαποφασίσειπωςηπαραγνώρισητωνσυστάσεων τουΔιευθυντήως αναιτιολόγητωναποτελούσελόγοακύρωσηςτηςαπόφασηςυπότιςπε ριστάσεις τηςυπόθεσης. ΤοΑνώτατο Δικαστήριοαπορρίπτονταςτηνπροσφυγή,αποφάσισε ότι: 1) Επιπρόσθεταακαδημαϊκάπροσόνταπουδενχαρακτηρίζεταιαπό τα Σχέδια Υπηρεσίας ως πλεονέκτημα, δεν πρέπει να βαρύνουν πολύ στη σκέψη της Επιτροπής,ούτε μπορούν απόμόνα τουςνα θεμελιώνουν έκδηληυπεροχή. Τέτοιαπροσόντα,όμως,μπορούνναληφθούνυπόψηστηνεκτίμησητηςικανότηταςτωνυποψηφίωνγιατηνκαλύτερηεκτέλεσητων καθηκόντωντηςθέσηςναπρέπεινασυνεκτιμώνται μαζίμεταυπό λοιπα στοιχεία στη γενική αξιολόγιση των υποψηφίων,χωρίς να δίδεταισ' αυτάυπέρμετρηβαρύτητα. Η ίδια Επιτροπή ανάφερε πως έλαβε υπόψη τα προσόντα όλων τωνυποψηφίων,καθώςκαιτοενδιαφέροντουςγιααπόκτησηπρό σθετων ακαδημαϊκώνπροσόντων. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πωςημελέτη τηςόσον αφοράτοκριτήριο αυτό,δεν περιορίστηκε μόνο στο ενδιαφερόμενο μέρος. 35 40 2) Είναιαρχήτηςνομολογίας πωςκατάτησύγκριση τωνυποψηφίων σημασίαέχειηγενική βαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις και όχιηβαθμολογίαστιςεπίμέρουςπαραγράφους,εκτόςεάνκάποια ειδικά θέματαέχουν σημασία στην εκτέλεσητων καθηκόντωντης υπόπλήρωση θέσης. Τσγεγονός ότιη Επιτροπήστην υπόκρίσηπερίπτωσηανάφερετο ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε στασημείατηςεμπιστευτικής έκθε σης του 1988, δεν εξυπακούει ότι βάσισε αποκλειστικά την κρίση 921 Χρυσοστόμουν. Δημοκρατίας
(1994)τηςστογεγονόςαυτό. Αντίθετα,όπωςη ίδιαανάφερεστοσχετικό πρακτικό,έλαβευπόψητιςεμπιστευτικές εκθέσειςτωνυποψηφίων στο σύνολοτους, με έμφασησ'αυτές των τελευταίων χρόνων και όπωςορθάπαρατήρησε,το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχεοριακά τωνάλλων υποψηφίωνσεαξία,ηυπεροχήτουόμωςενισχύετοαπό 5 τησύστασητουΔιευθυντή. 3) Όπωςέχει επανειλημμένα νομολογηθεί,ησύστασητου Προϊστα μένου ενός Τμήματος είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία κρίσεως,γιατολόγοότιοΠροϊστάμενοςενόςΤμήματοςβρίσκεται 10 σεμοναδικήθέσηναεκτιμάτιςανάγκεςτηςυπηρεσίας,καθώςκαι την καταλληλότητα των υποψηφίων προς εκτέλεσητωνκαθηκό ντων μιαςθέσης. Ησύσταση τουΔιευθυντή είναι στοιχείοπροσ διοριστικό καιεπαυξητικότηςαξίαςτουυποψηφίου,πουδενμπο ρείναπαραγνωριστεί απότηνΕπιτροπή,χωρίς αυτήναδώσειει- 15 δικούςλόγουςγιατηνπαραγνώρισητης. 4) Ο αιτητής απέσυρε τη έφεση,τηνοποίαείχεαρχικάκαταχωρίσει εναντίον της πρωτόδικηςαπόφασης. Κατάσυνέπεια,η απόφαση αυτήκατέστητελεσίδικηκαιδημιούργησε δεδικασμένο αναφορικά 20 μετοζήτηματης σύστασης τουΔιευθυντή,καθώςκαι υποχρέωση στην Επιτροπή να επανεξετάσει εκ νέου το θέμα και ναεκδοσει απόφαση απαλλαγμένη απότα σφάλματα που άσκησαν επιρροή στηλήψηαπόφασηςπουακυρώθηκε. 25 Σταπλαίσια της υποχρέωσης τηςπροςσυμμόρφωση με τη δικα στικήαπόφαση,ηΕπιτροπήεπανέλαβετηδιαδικασίαπροαγωγής και έλαβε υπόψη της, όπως όφειλε, την κριθείσα ως νόμιμησύ στασητουΔιευθυντή. 30 Ενόψειτωνόσωναναφέρθηκανπιοπάνω,όλοιοιισχυρισμοίτου δικηγόρουτουαιτητήπουαφορούσαντησύστασητουΔιευθυντή, καιδηστο ότι αυτήήταναναιτιολόγητη δενθατύχουν εξέτασης απότοΔικαστήριο τούτο. 35 5) Είναι ο ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή πως η Επιτροπή αγνόησε πλήρως την υπεροχήτουαιτητήσε αρχαιότητα,το γεγο νόςδεαυτόκατέστησε τηνόληαπόφασηάκυρηλόγωπλάνης. Ο πιο πάνω ισχυρισμός τουδικηγόρου τουαιτητήαπορρίπτεται. 40 Η Επιτροπήστο πρακτικότης συνεδρίασης της της 20.4.92, ανά φερεότι έλαβευπόψητηναρχαιότητατωνυποψηφίων,καθώςκαι τογεγονόςότι το ενδιαφερόμενο μέρος υστερούσεσε αρχαιότητα τωνάλλωνδύοκατά2χρόνιακαι4 μήνες. 922 4 ΑΛΛ. Χρυσοστόμουν. Δημοκρατίας Έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως ηαρχαιότηταδεν είναι το αποφασιστικό κριτήριο επιλογής, αλλά υπερισχύει μόνο όταντα άλλαδύοκριτήριαείναικατάτο μάλλονήήττονίσα. 5 Στηνπροκειμένηπερίπτωσηη κατά2χρόνια και4 μήνεςυπεροχή τουαιτητήσεαρχαιότηταέναντι του ενδιαφερόμενου μέρους,δεν ήτανικανήνακλίνειτηνπλάστιγγαυπέρτου. Επιπλέονη σύστα ση του Διευθυντήκαθιστούσε το ενδιαφερόμενο μέρος υπέρτερο τουαιτητήόσοναφοράτηναξίατου. 10 15 6) Έναδιοικητικό Δικαστήριο δενμπορεί ναεπέμβειγιαναπαραμε ρίσειμιααπόφασηπροαγωγής,εκτόςεάνικανοποιηθείότιοαιτητήςυπερείχεέκδηλατουεπιλεγμέντοςυποψηφίου. Στηνπαρούσα υπόθεση ο αιτητής απέτυχενα αποδείξει ότι ηυπεροχή τουήταν αντικειμενικά αναντίλεκτη και αυταπόδεικτημε βάσητο σύνολο τωντριών κριτηρίων. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 20 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Anareou νRepublic
(1979)3C.LR.379, Michaeloudis v.Republic
(1982)3C.LR.963, 25 Michaelidesa,o. v.Republic
(1987)3 C.LR. 2170, Dometakis v.Republic
(1988)3C.LR. 1673, 30 Δημοκρατίαv. Παπαμιχαηλ
(1989)3ΑΛΛ. 823, Ζαπίτηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1098, Ιωνάκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1775, 35 Χριστοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2245, Republicv.Roussos
(1987)3C.LR.1217, 40 Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ 2037, Ζαβρόςκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 2780, Republica.o. v.Kastellanos
(1988)3C.LR.2249, 923 Χρυσοστόμουν. Δημοκρατίας
(1994)Haris v.Republic
(1989)3 C.LR. 147, Papamichaelv.Republic
(1987)3 C.LR. 1357, Sawav.Republic
(1987)3 C.LR. 809, Σταύρουv. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1206, Constantinou v. Republic
(1972)3 C.L.R. 116, 10 Gava v.Republic
(1984)3 C.LR. 1391, Μιλτιάδουςκ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 1318, 15 Χριστοδονλίδηςκ.ά. ν.Α.ΤΗ.Κ.
(1989)3ΑΛΛ. 1029, Γενακρίτουκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1992)4ΑΛΛ. 2346, Leonidou v.Republic
(1986)3C.LR. 1647, 20 Trapelides v.Republic
(1986)3C.LR. 1861, Kimisv. Republic
(1987)3 C.LR. 299, 25 Hadjiloannou v. Republic
(1983)3 C.LR. 1041, Lewisv. Δημοκρατίας
(1989)3 ΑΛΛ. 1253, Εναγγέληκ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΛΛ. 634. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων ηαίτησημετην οποία προάχθηκε στη μόνιμηθέσηΕπιθεωρητήΕργαστηρίου (Προ ϋπολογισμός Ανάπτυξης)Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο,το εν- 35 διαφερόμενο μέρος,αντί του αιτητή. Ε.Ευσταθίου, για τον Αιτητή. Π. Χ"Δημητρίου, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίαςΑ ' , για τουςΚαθ' 40 ων ηαίτηση. Α. Σ. Αγγελίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. 924 4ΑΛΛ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Μετην προσφυγήαυτήοαιτητής ζητά απότοΔικαστήριο τηνπιοκάτωθεραπεία: 5 10 15 "Δήλωσηκαι/ήδιαταγήτουΣεβαστούΔικαστηρίουότιηαπόφάσητωνκαθ'ωνηαίτησηη οποίαδημοσιεύθηκεστην Επίσημη Εφημερίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας την3η Ιουλίου 1992 αριθμός2721,δημοσίευση υπ'αρ.2180 και μετηνοποίαοικαθ' ων ηαίτησηπροήγαγανστη μόνιμη θέσηΕπιθεωρητήΕργαστη ρίου (Προϋπολογισμός Ανάπτυξης) Ανώτερο Τεχνολογικό Ινστιτούτο,αναδρομικάαπό 1.4.1989το ΕνδιαφερόμενοΜέρος Σάββα Σαββίδηαντί του αιτητή είναι άκυρη και/ήπαράνομη και/ήεστερημένηεννόμου αποτελέσματος, πανδετοπαραλειφθένδενθαέπρεπεναελάμβανεχώραν" Η παρούσαυπόθεσηαφοράτηνεπανεξέτασημετάαπόακυρωτι κήαπόφαση, της πλήρωσης μιας θέσης Επιθεωρητή Εργαστηρίων στοΑνώτεροΤεχνολογικό Ινστιτούτο. Στις 14.3.89ηκαθ'ηςηαίτηση Επιτροπή αποφάσισενα προ20 σφέρειπροαγωγήστηνεπίδικηθέσηστοναιτητήστηνπαρούσαπρο σφυγή,ΠέτροΧρυσοστόμου. Τηνομιμότητα της πιο πάνωαπόφασηςαμφισβήτησε το ενδια φερόμενο μέρος στην παρούσαπροσφυγήΣάββαςΣαββίδηςμε την 25 υπ'αρ.307/89προσφυγήτου(Σαββίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3 Α.ΑΛ.2555). Στις 21.6.90ηαπόφασηπροαγωγής τουΠέτρουΧρυσοστόμου ακυρώθηκεαπότοΔικαστήριο μετοακόλουθοσκεπτικό: , 30 35 40 "Από τιςπκ>πάνωαυθεντίεςπροκύπτειότιηΕΛ.Υ.λανθα σμένααγνόησετησύστασητουΔιευθυντήτουΑ.Τ.Ι.υπέρτουALτητήμετηναιτιολογίαότιαυτή δενήτανεπαρκώςαιτιολογημέ νη. Εφόσονη σύσταση αυτή τουΔιευθυντήδεν έρχεταισεαντίθέση,τουναντίον συνάδει απόλυτα,μετην όλη εικόνα πουσυν θέτουνοι εμπιστευτικές εκθέσειςκαι ταάλλαστοιχεία των φα κέλων τωνυποψηφίων,ηΕΛ.Υ.όφειλενατηνείχελάβειυπόψη τηςστηναξιολόγησηκαιστησύγκρισητωνυποψηφίωνπουέκα μεκαιναπροσδώσει σ'αυτήτηναυξημένησημασίαπουηνομολογίακαθορίζειενόψειτουγεγονότος ότιηαποτελεσματικήκαι ηεπιτυχής εκτέλεσητωνκαθηκόντωντης επίδικης κενής θέσης απαιτείκαιπροϋποθέτειεξειδικευμένες γνώσεις,καιενόψειτου γεγονότος ότιοσοδήποτε μικο^ί καινα είναι ηυπεροχήτουΑι τητή,όπως προκύπτει απότοσύνολοτων εμπιστευτικών εκθέ925 Χρυσοστομής, Δ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας
(1994)σεων, ηυπεροχή αυτήμεγεθύνεται σε μεγάλο βαθμόαπότησύ στασητουΔιευθυντή. Η αιτιολογία λοιπόν πουέδωσε η Ε.Δ.Υ. καιπουείχεκαθήκονναδώσει,σύμφωνα μετηνομολογία,όταν αποφάσιζενααγνοήσει τησύστασητουΔιευθυντήτουΑ.Τ.Ι.,δεν ευσταθεί, και θαπρέπει ναθεωρηθεί ως να μηνείχεδοθεί ποτέ. 5 Πάσχει,επομένως ητελική απόφασητης ΕΑΥ. γιατο λόγο αυ τό. Αυτό σημαίνει ότι η ΕΛ.Υ. ενήργησε στην παρούσα περί πτωσηκάτωαπόπλάνηαναφορικάμεταπράγματακαιτο νόμο καιότιηεπίδικηαπόφασηλήφθηκεκαθ'υπέρβασηεξουσίαςκαι θαπρέπει,ως εκτούτου,ναακυρωθεί." 10 Το Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με το ζήτημα της διαπίστωσης έκδηληςυπεροχής,αλλά, όπωςτο ίδιοανάφερε,αποφάσισενααφή σει το έργο αυτό στο αρμόδιο όργανο,ώστενα εξάξει ταδικάτου συμπεράσματαως προςτηνταυτότητατουπλέον κατάλληλου υπο- 15 ψηφίουπροςπλήρωση της θέσης. ΗΕπιτροπή, έχοντας υπόψητηνυποχρέωση τηςναεπαναφέρει τα πράγματαστην κατάστασηπου ίσχυε πριν τηνακυρωτικήαπό φαση, αποφάσισεναειδοποιήσει γραπτώςτοενδιαφερόμενο μέρος 20 ότι επανέρχεται στηθέσηπουκατείχεπριντην 1.4.89 (βλ. Παράρτη μα 1 στην ένσταση). Περαιτέρωαποφάσισε ναεπανεξετάσει τηνυπόθεση μεβάσητο πραγματικόκαι νομικό καθεστώς που ίσχυε κατάτο χρόνο λήψης 25 της ακυρωθείσας απόφασης,λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο τηςδικαστικήςαπόφασης. Στησυνεδρίαση τηςμεημερ.20.4.92(Παράρτημα3),η Επιτροπή ασχολήθηκε μετηναξιολόγηση καισύγκριση τωντριώνυποψηφίων 30 πουδιέθεταντααπαιτούμεναπροσόντατουΣχεδίουΥπηρεσίας, με βάσηταστοιχεία πουανάγοντανστον ουσιώδη χρόνο. ΗΕπιτροπήέλαβευπόψητιςετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίωνστοσύνολο τους, μειδιαίτερηέμφασηστις εκθέσεις που 35 αφορούσαντηνπερίοδο μετάτο
- ΗΕπιτροπήέλαβε επίσης υπόψητηςσύσταση στηνοποίαπροέ βηο Διευθυντής στη συνεδρίαση της Επιτροπής μεημερ. 14.3.89, ο οποίος μεβάσητατρίακριτήρια στο σύνολο τους,αξία,προσόντα 40 και αρχαιότητα, έκρινε ως επικρατέστερο και σύστησε το Σάββα Σαββίδη. Η Επιτροπή έκρινε ότι με βάση τα τρία κριτήρια στο σύνολο 926 4 ΑΛΛ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. τους,το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε των άλλων υποψηφίων σε ό,τιαφοράτηναξίακαιταακαδημαϊκάπροσόντα,υστερούσεδεσε ό,τι αφοράτηναρχαιότητα. 5 Ειδικότερα σημείωσεπωςόσον αφορά την αξία,τοενδιαφερό μενο μέρος υπερείχε οριακάτων άλλων υποψηφίων,πως κατάτο 1988 υπερείχε γιατίχαρακτηρίστηκε "Εξαίρετος" σε 11σημεία ενώ οιάλλοι δύοσεοκτώσημείακαιπωςγιατο 1984 τοενδιαφερόμενο μέροςαξιολογήθηκε ως Εξαίρετος,ενώο αιτητήςως Λίαν Καλός. 10 Ηυπεροχήτουενδιαφερόμενου μέρους, ανάφερεηΕπιτροπή,ενισχύετο μετησύστασητουΔιευθυντή. Αναφορικά μεταπροσόνταη Επιτροπήπαρατήρησεότι,το εν διαφερόμενομέροςκατέβαλλεσυνεχείςπροσπάθειεςγιαενδυνάμω15 σήτους,παρακολουθώνταςσεμινάριακαιπρογράμματασχετιζόμε ναμετακαθήκοντατηςθέσηςτου. Επίσης σημείωσε ότι σε αρχαιότητα το ενδιαφερόμενο μέρος υστερούσεαπότους άλλους δύουποψηφίουςκατά 2 χρόνιακαι4 20 μήνες. ΣυμπερασματικάηΕπιτροπήέκρινεπωςμεβάσηταενώπιοντης στοιχεία,πουανάγοντοστονουσιώδηχρόνο,τοενδιαφερόμενομέ ρος Σαββίδης, ο οποίος είχε τη σύσταση του Διευθυντή, υπερείχε 25 τωνάλλωνδύοκαιαποφάσισενατονπροάξειωςτονπιοκατάλλη λο στη μόνιμη θέση Επιθεωρητή Εργαστηρίου, αναδρομικά,από 1.4.
- Είναι η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή,πως η Επιτροπή 30 απέδοσευπέρμετρηβαρύτητασταπρόσθεταακαδημαϊκάπροσόντα τουενδιαφερόμενουμέρους,ταοποίαδεναποτελούσανπλεονέκτη μαμε βάσητο ΣχέδιαΥπηρεσίας και επιπλέον αγνόησε παντελώς ανάλογαπροσόνταπουδιέθετεοαιτητής. 35 ΕπίσηςυπέβαλεπωςηκρίσητηςΕπιτροπήςότι τοενδιαφερόμε νομέροςυπερείχεσεαξίακαιπουστηρίχθηκεστηστάθμισητωνεπί μέρους βαθμολογιών στην εμπιστευτική έκθεση του 1988, ήταν πε πλανημένηκαιαντίθετημετηναρχήτηςνομολογίαςότικατάτησύ γκριση των υποψηφίων λαμβάνεται υπόψη η γενική βαθμολογία 40 στις εμπιστευτικές εκθέσειςκαιδεναποδίδεταιβαρύτηταστις δια φορέςπουυπάρχουνστιςεπίμέρουςπαραγράφους. Τέλος επιχειρηματολόγησε πως ησύσταση του Διευθυντή,που υιοθετήθηκε απότην Επιτροπή, ήταναναιτιολόγητηκαιβρισκόταν 927 Χρυσοστομής,Δ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας
(1994)σεαντίθεσημεto περιεχόμενο τωνφακέλωνκαιτηνπραγματικήει κόνατωνυποψηφίων. Συμφωνώμετονομολογιακόαξίωμαπουπαρέθεσεοδικηγόρος του αιτητή,ότι επιπρόσθεταακαδημαϊκάπροσόνταπουδεν χαρά- 5 κτηρίζονταιαπόταΣχέδιαΥπηρεσίας ωςπλεονέκτημα,δενπρέπει ναβαρύνουνπολύστησκέψητηςΕπιτροπής,ούτεμπορούναπόμό να τουςναθεμελιώσουν έκδηληυπεροχή. Τέτοιαπροσόντα,όμως,μπορούνναληφθούνυπόψηστην εκτί- 10 μηση της ικανότητας των υποψηφίων για την καλύτερη εκτέλεση τωνκαθηκόντωντηςθέσηςκαιπρέπεινασυνεκτιμώνται μαζίμετα υπόλοιπα στοιχεία στη γενική αξιολόγηση των υποψηφίων,χωρίς να δίδεταισ' αυτάυπέρμετρηβαρύτητα[βλ.,Andreou v. Republic
(1979)3C.L.R. 379, Michaeloudis v. Republic
(1982)3C.L.R. 963, 15 Michael Michaelides and Another v. The Republic of Cyprus
(1987)3C.L.R.2170, NicosDometakis v.TheRepublicof Cyprus
(1988)3C.L.R. 1673, Κυπριακή Δημοκρατία, μέσωΕπιτροπήςΔη μόσιας Υπηρεσίαςν.ΠέτρουΠαπαμιχαήλ
(1989)3AAA 823,Μί κης Ζαπίτης και Άλλοςν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 20 1098,[(οάννηςΚ.ΙωνάκαιΆλλοςν.Κυπριακής Δημοκρατίας
(1989)3 Α.ΑΑ 1775, Αρ. Χρυσόστομος Χριστοφή ν. Κυπριακής Δημο κρατίας
(1989)3Α.Α.Δ.2245]. Ηίδιαη Επιτροπήανάφερεπωςέλαβευπόψηταπροσόνταόλων 25 των υποψηφίων,καθώςκαιτοενδιαφέροντουςγιααπόκτησηπρό σθετων ακαδημαϊκών προσόντων. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πως ημελέτη της όσον αφοράτο κριτήριο αυτό,δεν περιορίστηκε μόνοστο ενδιαφερόμενο μέρος. 30 Είναι αρχήτης νομολογίας πωςκατάτησύγκριση τωνυποψη φίωνσημασίαέχειηγενικήβαθμολογίαστις εμπιστευτικές εκθέσεις και όχι ηβαθμολογίαστις επί μέρους παραγράφους,εκτός εάν κά ποια ειδικάθέματαέχουν σημασίαστην εκτέλεση τωνκαθηκόντων της υπό πλήρωση θέσης (βλ. R. v. Roussos
(1987)3 C.L.R. 1217, 35 1224, ΚωνσταντίνοςΣάββα ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA 2037, ΠαναγιώτηςΖαβρός&Μαρούλλα Σιδερά ν.Δημοκρατίας
(1989)3 AAA 2780,Republic &Another v.Kastellanos
(1988)3 C.L.R. 2249,Haris v.R.
(1989)3C.LR. 147). 40 Toγεγονός ότι ηΕπιτροπήστην υπόκρίση περίπτωσηανάφερε πωςτοενδιαφερόμενομέροςυπερείχεστασημείατηςεμπιστευτικής έκθεσης του 1988,δενεξυπακούειότιβάσισεαποκλειστικάτηνκρί σητηςστογεγονός αυτό. Αντίθετα,όπωςη ίδιαανάφερεστο σχετι928 4 \ΛΛ. Χρυσοστόμουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. κό πρακτικό,έλαβε υπόψητις εμπιστευτικές εκθέσειςτωνυποψη φίωνστοσύνολοτους,μεέμφασησ' αυτέςτωντελευταίων χρόνων καιόπωςορθάπαρατήρησε,τοενδιαφερόμενομέροςυπερείχεορια κάτων άλλων υποψηφίωνσε αξία,ηυπεροχήτουόμως ενισχύετο 5 απότησύστασητουΔιευθυντή. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, η σύσταση του Προϊ σταμένου ενόςΤμήματοςείναι ένααπότασημαντικότερα στοιχεία κρίσεως,γιατολόγοότιοΠροϊστάμενος ενόςΤμήματοςβρίσκεται 10 σε μοναδικήθέση να εκτιμάτις ανάγκεςτηςυπηρεσίας,καθώςκαι την καταλληλότητα των υποψηφίων προς εκτέλεση των καθηκό ντων μιαςθέσης. Ησύσταση του Διευθυντή είναι στοιχείο προσ διοριστικόκαιεπαυξητικότηςαξίαςτουυποψηφίου,πουδενμπο ρείναπαραγνωριστείαπότηνΕπιτροπή,χωρίς αυτήναδώσει ειδί15 κούς λόγους για την παραγνώριση της. [Βλ. Papamichael v. R.
(1987)3C.L.R. 1357, Savvav.R.
(1987)3C.L.R.809, Δημοκρατία ν.Πέτρου Μιχαήλ Α.Ε. Αρ. 745, ημερ. 12.4.89, ΈλεναΣταύρου ν. Δημοκρατίας
(1989)3AAA 1206]. 20 Η πρώτη απόφασηπροαγωγήςπουλήφθηκεαπότην Επιτροπή, ακυρώθηκε από το Δικαστήριο στην Σαββίδης ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΑΛ. 2555, για το λόγο ότι η Επιτροπή λανθασμένα αγνόησε τιςκαθόλανόμιμες συστάσεις τουΔιευθυντήυπέρτουεν διαφερόμενουμέρουςστηνπαρούσαπροσφυγή,ΣάββαΣαββίδη. 25 Ο αιτητήςαπέσυρετην έφεση,τηνοποίαείχεαρχικάκαταχωρί σει εναντίοντηςπρωτόδικηςαπόφασης. Κατάσυνέπεια,ηαπόφαση αυτήκατέστητελεσίδικηκαιδημιούργησεδεδικασμένοαναφορικάμε τοζήτηματηςσύστασης τουΔιευθυντή,καθώςκαιυποχρέωση στην 30 Επιτροπήναεπανεξετάσει εκνέουτοθέμακαιναεκδόσειαπόφαση απαλλαγμένη από τα σφάλματα που άσκησαν επιρροή στη λήψη απόφασηςπουακυρώθηκε. [Βλ.σχετικά,loannisCoustantinouv.R.
(1972)3C.LR. 116,128,Gava v.R.
(1984)3C.L.R.1391, 1395,Κλέ· άρχοςΜιλτιάδους&AkXoiν.Δφοκρατίας
(1989)3AAA 1318,Κυ35 ριάκοςΧριστοδουλίδηςκ.ά.V.A.THJC
(1989)3ΑΑΔ. 1029και Χα ράΓενακρίτονκ,ά. ν.Δημοκρατίας
(1992)4ΑΑΛ. 2346]. Σταπλαίσιατηςυποχρέωσης τηςπροςσυμμόρφωση μετηδικα στική απόφαση, η Επιτροπή επανέλαβε τη διαδικασία προαγωγής 40 και έλαβευπόψητης,όπωςόφειλε,τηνκριθείσαως νόμιμησύστα σητουΔιευθυντή. Ενόψει των όσων αναφέρθηκανπιο πάνω,όλοι οι ισχυρισμοί τουδικηγόρουτουαιτητήπουαφορούσαντησύστασητουΔιευθυ-' 929 $ Χρυσοστομής, Δ. Χρυσοστόμου ν.Δημοκρατίας
(1994)ντή,δενθατύχουνεξέτασης απότοΔικαστήριοτούτο. Είναι ο ισχυρισμός τουδικηγόρου τουαιτητήπωςηΕπιτροπή αγνόησεπλήρωςτηνυπεροχήτουαιτητήσεαρχαιότητα,τογεγονός δεαυτόκατέστησε τηνόληαπόφασηάκυρηλόγωπλάνης. 5 Οπιοπάνωισχυρισμός τουδικηγόρουτουαιτητήαπορρίπτεται. Η Επιτροπήστοπρακτικότηςσυνεδρίασης τηςτης20.4.92, ανάφε ρεότιέλαβευπόψητηναρχαιότητατωνυποψηφίων,καθώςκαιτο γεγονός ότιτοενδιαφερόμενομέροςυστερούσεσεαρχαιότητατων 10 άλλων δύοκατά2χρόνιακαι4μήνες. Έχειεπανειλημμένα νομολογηθεί πωςηαρχαιότηταδενείναιτο αποφασιστικό κριτήριο επιλογής, αλλά υπερισχύει μόνο όταντα άλλαδύοκριτήριαείναικατάτομάλλον ήήττον ίσα. 15 Στηνπροκειμένηπερίπτωσηηκατά2χρόνιακαι4 μήνεςυπερο χήτουαιτητήσεαρχαιότηταέναντιτουενδιαφερόμενουμέρους,δεν ήταν ικανή νακλίνειτηνπλάστιγγαυπέρτου. Επιπλέονησύσταση του Διευθυντή καθιστούσε τοενδιαφερόμενο μέρος υπέρτερο του 20 αιτητήόσον αφορά τηναξία [βλ.σχετικά,Leonidou v.R.
(1986)3 C.L.R.1647,Trapelides v. R.
(1986)3C.L.R.1861καιKirnis v.R.
(1987)3CL.R.299]. ΈναδιοικητικόΔικαστήριο δενμπορείναεπέμβει γιαναπάρα- 25 μερίσει μιααπόφασηπροαγωγής,εκτός εάνικανοποιηθείότιοαιτητήςυπερείχε έκδηλατουεπιλεγέντος υποψηφίου. Στηνπαρούσα υπόθεση ο αιτητής απέτυχε νααποδείξει ότι ηυπεροχή του ήταν αντικειμενικά αναντίλεκτη καιαυταπόδεικτη με βάση το σύνολο των τριών κριτηρίων. [Βλ. σχετικά, Hjifoannouv. R.
(1983)3 30 C.L.R.1041,1043,RolisLems ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA 1253 και Ευαγγέλήκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1990)3AAA 634]. ΗΕπιτροπήέλαβετηνπροσβαλλόμενη απόφασημετάαπόδέου σα έρευνα και ασκώντας στανόμιμα πλαίσια τη διακριτική της 35 εξουσία. Γιαόλους τουςπιοπάνωλόγους,ηπροσφυγήαποτυγχάνεικαι ακυρώνεται. Δενεπιδικάζονταιέξοδα. 40 Η τΐροσφυγή απορρίπτεταιχ(ορίς έξοδα. 930