clr/1995/1995_1_1.pdf

(4)ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ3ΤΟΥ ΠΕΡΙΑΠΟΝΟΜΗΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΕΣΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΑΡ. 33/64, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΗΛΙΑ ΗΛΙΑ (ΑΡ. 1) ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ CERTIORARI ΚΑΙ/ΉPROHIBHION, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΝΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΟΜΟΑΡ.95/89, ΤΟΝΠΕΡΙΟΙΚΟΓΕΝΕΙ­ ΑΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΟΑΡ.23/90ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΧΕΣΕΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝΝΟΜΟΑΡ.216/90, ΚΑΙ 1 ΗλίαςΗλία(Αρ.1)

(1995)ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΡ. 47/90ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕ­ ΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΗΜΕΡ. 12/2/91 ΔΥ­ ΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ Ο ΑΠΉΤΗΣΝΑ ΠΛΗ­ ΡΩΝΕΙ ΣΤΗ ΜΑΡΩ ΑΛΩΝΕΥΤΗ ΓΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΝΗΛΙΚΗΣ ΘΥΓΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΤΟ ΠΟΣΟΤΩΝ £70 ΤΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 47/90 ΗΜΕΡ. 17/2/93 ΓΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΑΥΤΟΥ ΣΕ £

1. (Αρ. Αίτησης 149/94). Δικαωόοσία Οικογενειακού Δικαστηρίου — Διάταγμα διατροφής αναγνωρισθέντος ανηλίκου τέκνου μητέρας μέλους της Ελληνικής ΟρθόδοξηςΕκκλησίας και πατέρα μέλους της Μαρωνιτικής Κοι­ νότητας — Εκδόθηκε εκτός του δικαιοδοτικοΰ πλαισίου των Οι­ κογενειακών Δικαστηρίων. Certiorari— Νομικό σφάλμα—Α νεπίτρεπτη ηλήψημαρτυρίας γιαέκ­ δοσητου — Πρέπει να φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου— Επιτρεπτή όπου προβάλλεται έλλειψη δικαιοδοσίας — Συμφωνία διαδίκων— Δεν επεκτείνει τηδικαιοδοσία τουΔικαστηρίου — Καθυστέρηση επίκλησης ακυρότητας για έλλειψη δικαιοδοσίας— Δεν καθιστά έγκυρο διάταγμα διατροφής εκδοθέν καθ' υπέρβαση. Ο αιτητής, μέλος της Μαρωνιτικής Κοινότητας ζητά να ακυ­ ρώσει μεένταλμα certiorari, διάταγμα διατροφήςτηςανήλικης κόρης του,που απέκτησε χωρίς γάμο με Κυπρία μέλος της Ελληνι­ κήςΟρθόδοξης Εκκλησίας τηςΚύπρου, πουεκδόθηκεαφού προη­ γήθηκε ηνομιμοποίηση της σαν εξωγάμου τέκνου του. Επιπλέον ζητά ένταλμα prohibition που να απαγορεύει στο Οικογενειακό Δικαστήριο να συνεχίσει την εκδίκασηαίτησηςπουκαταχώρησεη καθ' ης ηαίτηση για αύξησητου ποσού τηςδιατροφής. 5 10 15 20 Ο δικηγόρος του αιτητή εισηγήθηκε ότι το Οικογενειακό Δικα­ στήριο εκδίδονταςτοδιάταγμαδιατροφήςανέλαβεεξουσίαπουού­ τε το Σύνταγμα ούτε ο νόμος του παρέχουν και ειδικά ότι ο περί 25 Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμοςτου 1990 (Ν.23/90) αφορά μό­ νο διαφορέςμεταξύπροσώπωνπουανήκουνστην Ελληνική Ορθό­ δοξη Εκκλησία όπως τις καθόρισε ο περί της ΠρώτηςΤροποποίη­ σης του ΣυντάγματοςΝόμος του 1989 (Ν.95/89). 2 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΗλίαςΗλία(Αρ.1) Αντίθετα,οδικηγόροςτηςκαθ'ηςηαίτησηπρόβαλεδυολόγουςγια τουςοποίουςθαέπρεπενα απορριφθείηαίτηση. Πρώτονδιότιυπήρ­ ξε καθυστέρηση στην επίκλησηακυρότηταςτου διατάγματος διατρο­ φήςκαιδεύτερο, οπερίΟικογενειακών Δικαστηρίων Νόμοςτου 1990 (Ν.23/90)έχεισανέρεισμαόχιμόνοτοτροποποιημένοάρθρο 111του Συντάγματος αλλάκαιταάρθρα 85 και 152 και 160,ταοποία παρέ­ χουνσταΟικογενειακάΔικαστήριαευρύτερηβάσηεξουσιώνκαιθεμε­ λιώνουν δικαιοδοσίαγιαέκδοσηδιαταγμάτωνδιατροφής. Αποφασίστηκε, ότι:
2. Μετο άρθρο3τουπερί της ΠρώτηςΤροποποίησης τουΣυντάγ­ ματοςΝόμουτου 1989(Ν.95/89),διαφορέςοι οποίες έχουνσχέση μετοχωρισμό από κοίτηςκαιτραπέζης,τησυνοίκησητωνσυζύγων και τις οικογενειακές σχέσεις, υπάγονται στη δικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων και ότι πρόκειται για τις δια­ φορές που πριν την τροποποίηση εκδικάζονταν αποκλειστικά απόταεκκλησιαστικά δικαστήριαπουεφάρμοζαντον εκκλησια­ στικό νόμο.
3. Ησυνταγματικήμεταβολή,δεν επηρέασε τις δικαιοδοτικέςδια­ τάξεις του άρθρου87 του Συντάγματος.
4. Η έκταση της δικαιοδοσίας των Οικογενειακών Δικαστηρίων προσδιορίζεταιαπότοάρθρο 11τουπερί ΟικογενειακώνΔικα­ στηρίων Νόμουτου 1990 (Ν.23/90).
5. Τα θέματαδιατροφήςπραγματεύεταιο περί Σχέσεων Γονέωνκαι Τέκνων Νόμος του 1990 (Ν.216/90)το Μέρος IIτου οποίουείναι σχεδόνολόκληροαφιερωμένοστηνυποχρέωσηαυτήκαισταάρθρα 33μέχρικαι40διατυπώνονταιοιαρχέςτουδικαίουτηςδιατροφής.
6. Η δικαιοδοσίατων Οικογενειακών Δικαστηρίων ναεκδικάζουν εκτόςτων υποθέσεων των Ελληνορθόδοξων καιυποθέσεις στις οποίες ο ένας από τους συζύγους είναι μέλος της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίαςκαιογάμος ιερολογήθηκε σύμφωναμε αυτή, επεκτάθηκε με την τροποποίηση του περί Οικογενειακών Δικαστηρίων Νόμουτου 1990 (Ν.23/90)μετο Νόμο 88

(1)/

2. Εκδίκαση αίτησης για αύξηση διατροφής που καθορίστηκε με διάταγματουΟικογενειακούΔικαστηρίου εκδοθέντοςκαθ* υπέρ­ βασηδικαιοδοσίας,επειδήο έναςαπότους διαδίκουςανήκεστη Μαρωνιτική Κοινότητα, εκφεΰγει επίσης των δικαιοδοτικών ορίων του ιδίουΔικασιηρίου. 3 ΗλίαςΗλία(Αρ. 1)

(1995)7. Καθυστέρηση στην επίκληση αναρμοδιότητας του Οικογενεια­ κούΔικαστηρίου ναεκδώσειδιάταγμαδιατροφήςήαρχική συ­ ναίνεση τουαιτητήστην έκδοση του,δενπροσδίδουν δικαιοδο­ σίαστοΔικαστήριο. 5 Ηαίτησηεπιτράπηκεχωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 R.v.NorthumberlandCompensationAppealTribunalExparteShaw [1952] 1 Ail E.R. 122, Baldwin &Francis v.Patents Tribunal[1959]2All E.R. 433, 15 Δαδακαρίδηςv. Δαδακαρίδου

(1990)1 Α.Α.Δ.

1. Αίτηση. Αίτησημε την οποίαοαιτητήςζητά διατάγματαcertiorariκαι prohibition. Με το πρώτο επιδιώκει την ακύρωση εκ συμφώνου 20 απόφασης του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερο­ μηνίας 12/2/91και με το δεύτερο αποσκοπείστη ματαίωσηεκδί­ κασης αίτησης του ιδίου Δικαστηρίου με αριθμό47/
2. Π.Πετράκης,γιατον Αιτητή. 25 Δ. Ιαχχννίδης,για την Καθ'ηςηΑίτηση. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Οαιτητής ζητά διάταγμαcertiorari και prohibition. Με το πρώτο επιδιώκει 30 ακύρωσηεκσυμφώνουαπόφασηςτουΟικογενειακού Δικαστηρίου Λευκωσίαςημερ. 12/2/
3. Είχεδιαταχθείναπληρώνει £70τομήνα γιαδιατροφήτηςανήλικηςκόρηςτου,πουαπέκτησεαπότηνκαθής ηαίτηση,χωρίς γάμο. Προηγήθηκε ηνομιμοποίηση της ανήλικης σαν εξώγαμου τέκνου του αιτητή με δικαστική απόφαση ημερ. 35 12/6/
4. ΤοΦεβρουάριοτου 1993 η καθής (εφεξής ημητέρα) κατέ­ θεσεαίτησηστο ίδιοδικαστήριο (αρ.47/90)γιααύξησητηςδιατρο­ φήςσε£200,ηοποίαακόμηεκκρεμεί. Τοδιάταγμαprohibitionαπο­ σκοπεί στη ματαίωσηεκδίκασης εκείνηςτηςαίτησης. Στην υπεράσπιση του ο αιτητής έθιξε για πρώτη φοράθέμα έλλειψης δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου να επι­ ληφθεί τέτοιας αίτησης υπότύπον προδικαστικής ένστασης χω­ ρίς να τη μορφοποιεί. Πολύ αργότερααποτάθηκεστοδικαστή4 40 1 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ηλία; Ηλία (Αρ. 1) Νικήτας, Δ. ριο αυτόγιαάδειαγιατην έκδοση των παραπάνω διαταγμάτων. Η απόφασημου,με την οποία εγκρίθηκε το αίτημα,είναι μετα­ ξύ των εγγράφων που συνοδεύουν την κρινόμενη αίτηση. Πε­ ριέχει αναλυτικάτο ιστορικό, επισκόπηση τουνομικού πλαισίου που σχετίζεται άμεσα με τηδικαιοδοσία των Οικογενειακών Δικαστηρίων και τις προκαταρτικές απόψεις που με οδήγησαν στη χορήγηση άδειας. Υιοθετώ όλο αυτό το υλικό σαν ναήταν μέρος της τελικής μουαπόφασης. Εδώ θαπεριορισθώ μόνον στο μέρος του ιστορικού πουθα υποβοηθήσει την κατανόηση του προβλήματος. Η μητέρα ανή­ κει στην ελληνορθόδοξη κοινότητα. Οαιτητήςόμως είναι μέλος τηςθρησκευτικής ομάδαςτων Μαρωνιτών. Θαμπορούσε ναλε­ χθεί εδώότι μεένορκη δήλωση,πουκατέθεσε γιαναστηρίζει την ένσταση της, η μητέρα αμφισβήτησε αρχικά την ορθότητα του ισχυρισμού. Και ο αιτητής έστειλε ειδοποίηση για αντεξέταση της αιτήτριας κατά την ακρόαση. Παράλληλα εκδήλωσε την πρόθεση τουναπροσάξει σχετική μαρτυρία. Ομως μεκοινήδή­ λωση των δικηγόρων έγινεδεκτήη αλήθειατουπράγματος. Και υπ' αυτό το πρίσμα, ότι ο αιτητής είναι Μαρωνίτης, σχηματο­ ποιήθηκαν οι αγορεύσεις των διαδίκων μερών. Ας σημειωθεί ότιοαιτητήςδενεπικαλείταινομικό σφάλμαπου προκύπτει έκδηλααπότην ίδιατηνεπίδικηδιαδικασία. Είναιαυτονόητοπωςσεμιάτέτοιαπερίπτωσηδενεπιτρέπεταιηλήψημαρ­ τυρίας για την ανίχνευση του λάθους που πρέπει να είναι ορατό άμεσααπόστοιχεία του φακέλου. Ομως εκεί πουπροβάλλεται η έλλειψη ή η υπέρβαση δικαιοδοσίας, όπως εδώ, είναι δυνατή η προσαγωγή εξωγενούς μαρτυρίας: βλέπε R. v. Northumberland CompensationAppealTribunal Ex parte Shaw[1952]1 All E.R. 122 και Baldwin &Francis v.Patents Tribunal[1959] 2 All E.R, 433 (απόφαση του δικαστηρίου της Βουλής των Λόρδων). Βλέπε επίσηςHalsbury'sLawsof England,4ηέκδοση,τόμος 11,παρ. 1559, σελ. 818 καιBasil'sCommentary ontheConstitution of Indiaτόμος
5. Τηνπτυχήαυτήτηςαπόδειξηςσυλλαμβάνει μεπληρότηταηπαρακάτωπερικοπήστη σελ. 664: "When certiorari is sought for on the ground of want of jurisdiction,or bias,of fraud,evidence on affidavit is notonly admissible but it is, as a rule necessary. The court can be informed of all the circumstances, to establish the absence of jurisdiction,and the like." 5 Νικήτας, Δ. Ηλίας Ηλία (Αρ. 1)

(1995)Ηεστία των εισηγήσεωντουδικηγόρου τουαιτητήείναι ότι το Οικογενειακό Δικαστήριο στην προκείμενη περίπτωση ανέλαβε αρμοδιότητα την οποία ούτε το σύνταγμα ούτε ο νόμος του έχει αναθέσει. Ταδικαστήριαπουεγκαθίδρυσε οπερί Οικογενειακών. Δικαστηρίων Νόμος αρ.23/90αφορούν μόνον τις διαφορές των προσώπων πουανήκουνστην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία, όπως τις καθόρισε οπερί της ΠρώτηςΤροποποίησης του Συντάγματος Νόμος αρ. 95/

1. Δεν καλύπτει τις μεικτές περιπτώσεις, όπως η παρούσα,πουοπατέραςείναι μέλοςθρησκευτικής ομάδας. 5 10 Ο κ. Πετράκηςπαρέκαμψε το θέμα της συγκατάθεσης τουαι­ τητή στην έκδοση του αρχικού διατάγματος επικαλούμενος την αρχή που ακολούθησε ηυπόθεση Λαμπριανίδης ν. Μανρίδη 23 Α.Α.Δ.
2. Σε αυτή το στοιχείο της συναίνεσης ή η συμφωνία των διαδίκωνδεθεωρήθηκε ότι καθιστάνόμιμη τηνανάληψηδικαιοδοσίας πουδιαφορετικά δεν έχει ένα δικαστήριο. Σημειώ­ νω ότι επρόκειτο πάλιν για απόφαση εκ συμφώνου, αλλά το σφάλμα ήταν φανερό απότοφάκελο. 15 Ηπρώτη εισήγησητουδικηγόρου της καθήςείναι ότι ηκαθυ- 20 στερημένηενέργεια τουαιτητήνααποταθείγιαθεραπείασε συν­ δυασμό με το γεγονός ότι δεν ήγειρε στον κατάλληλο χρόνο το θέμα ότι ανήκει σε θρησκευτική ομάδα,ούτε αυτό φαίνεται από το φάκελο,παρέχουνδιακριτικήευχέρεια στοδικαστήριονααρ­ νηθεί θεραπεία. Κατάτην εισήγηση, άλλος παράγονταςπου συ- 25 γκλίνει προς το ίδιο αποτέλεσμα είναι ότι υπήρχαν διαζευτικοί τρόποι θεραπείας. Θα μπορούσε, για παράδειγμα,ο αιτητής να αποταθεί στο δικαστήριο πουέδωσετο διάταγμακαινα ζητήσει την ακύρωση του. Ή έπρεπε να περιμένει την ετυμηγορία του πρωτόδικου δικαστηρίου στην προδικαστική ένσταση. 30 Η δεύτερη εισήγησηεπιχειρεί νααπαντήσει την ουσία. Η βα­ σική άποψηείναιπωςονόμος23/90έχεισανερείσματα εκτός του τροποποιημένου άρθρου 111 του Συντάγματος που αφορά τους ελληνορθόδοξους καιταάρθρα 85, 152και 160τουΣυντάγματος. 35 Δεν αναπτύχθηκανιδιαίτεροι συσχετισμοί μετοδικαιοδοτικόζή­ τημαπουμαςαπασχολεί. Λέχθηκεγενικά ότι παρέχουν ευρύτερη βάση εξουσιών κα,ιθεμελιώνουν δικαιοδοσίαγιαέκδοση καιτρο­ ποποίηση διαταγμάτωνδιατροφής. Παρατηρώστο σημείοαυτό, ότι το άρθρο 87

(1)(γ)του Συντάγματοςαπέμεινε την αρμοδιότη- 40 ταθεμάτωνπροσωπικού θεσμού στις Κοινοτικές Συνελεύσεις. Η παράγραφος (δ)του ιδίου εδαφίουπρόβλεψε για τησύνθεσηκαι τους βαθμούςδικαιοδοσίαςτων δικαστηρίων πουδικάζουναστι­ κές διαφορές αναφερόμενες στον προσωπικό θεσμό. Ας σημειω6 1 Α.Α.Λ. 5 10 15 20 25 Ηλίας Ηλία (Αρ. 1) Νικήτας, Δ. θεί ότι με το Ν.12/65 η Βουλή των Αντιπροσώπων ανέλαβε την άσκηση της παραπάνω νομοθετικής αρμοδιότηταςτων Κοινωτικών Συνελεύσεων (άρθρο3του περί Μεταβιβάσεως τηςΑσκήσε­ ως των Αρμοδιοτήτων της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως καιπερίΥπουργείουΠαιδείαςΝόμου). Ταάρθρα 152και 160του Συντάγματος επέβαλλαν στον κοινό νομοθέτη υποχρέωση ναμε­ ριμνήσει για την ίδρυση, σύνθεσηκαι δικαιοδοσία τωνδικαστη­ ρίων πουδικάζουναστικέςδιαφορέςπουαφορούντονπροσωπι­ κό θεσμό. Παράλληλα παρέσχε κατευθυντήριες γραμμές για τη δομήτων δικαστηρίων αυτών(άρθρο 160). Οπερί Σχέσεων Γονέων καιΤέκνων Νόμοςαρ.216/90, συνεχί­ ζει ηεισήγηση, συμπλήρωσε τονομοθετικό πλαίσιο,θέτοντας τις βασικές αρχές του δικαίουτης διατροφήςκαι παρέχονταςσφαιρικάδικαιοδοσίαεκδίκασης τέτοιων αγωγών χωρίς,όπως είπε ο κ. Ιωαννίδηςναυπάρχει "διάκριση σε δικαστήρια Ελληνορθόδο­ ξης κοινότητας ή Μαρωνίτικης κοινότητας". Ο συνήγορος υπέ­ βαλε ότι η απόφαση Ααδακαρίδης ν. Ααδακαρίδον

(1990)1 Α.Α.Δ.566 υποστηρίζει τηθέση του. Καιεπίσης ταάρθρα2,4 και 6

(2)(β) του νόμου. Είναι βολικό εδώ να δούμε τι ακριβώςπρο­ βλέπουν: Το άρθρο2 περιέχει ερμηνευτικές διατάξεις. Καθορί­ ζει σαν "δικαστήριο" το Οικογενειακό Δικαστήριο τηςεπαρχίας που μένει το τέκνο ή ο δικαιούχος σε περιπτώσεις διατάγματος διατροφής. Το άρθρο4 ρυθμίζει το επώνυμο τέκνου πουγεννήθηκε χωρίς γάμο των γονέων. Το 6

(2)(β), στο οποίο προσδόθηκεκαι ιδιαίτερησημασία,ορίζει ότι: "6

(1)Κάθεαπόφασηίων γονέων σχετικά με την άσκησητηςγο­ νικής μέριμνας πρέπει νααποβλέπειστο συμφέρον τουτέκνου. 30 35 40 6

(2)(β) Ηαπόφασητουδικαστηρίου πρέπει επίσης να σέβεται την ισότητατων γονέων καινα μηνκάνει διακρίσεις μεβάση το φύλο,τηγλώσσα, τηθρησκεία,τις πεποιθήσεις, τηνιθαγένεια,την εθνική ήκοινοτική προέλευση ήτην περιουσία." Μετο άρθρο 3του Ν.95/89 οι υποθέσεις προσώπων πουανή­ κουν στην ΕλληνικήΟρθόδοξηΕκκλησία,οι οποίες έχουν σχέσημετοδιαζύγιο,τοχωρισμό απόκοίτηςκαιτραπέζης,τησυνοίκησητων συζύγωνκαιτις οικογενειακές σχέσεις,υπάγονταιστηδι­ καιοδοσία οικογενειακών δικαστηρίων. Προβλέφθηκε να είναι τριμελούς σύνθεσης για την εκδίκασηαγωγών διαζυγίουκαιμο­ νομελούς στις άλλες περιπτώσεις. Πρόκειται για τις διαφορές που πριν την τροποποίηση εκδικάζονταν αποκλειστικά απόεκ7 Νικήτας, Α. Ηλίας Ηλία (Αφ. 1)

(1995)κλησιαστικά δικαστήριαπουεφάρμοζαντονεκκλησιαστικό νόμο. Πρέπει να υπενθυμίσω ότι με βάση την ίδια διάταξη έγινεπρό­ βλεψη για τησύσταση χωριστών οικογενειακών δικαστηρίων για τους ανήκοντες σε θρησκευτικές ομάδες (παράγραφος3 τουάρ­ θρου 2 του συντάγματος). Μόλις πρόσφαταψηφίστηκε ο σχετικόςνόμοςκαιτέθηκε σεισχύαπό1/1/95 οπερί Οικογενειακών Δι­ καστηρίων (Θρησκευτικές Ομάδες)Νόμοςαρ.87

(1)/94. 5 Η συνταγματική μεταβολή δεν επηρέασε, όπως διαπίστωσε η υπόθεση Ααδακαρίδης,τις δικαιοδοτικές διατάξεις του άρθρου 10 87σεθέματαπροσωπικούθεσμού. Καικρίθηκεότιαίτησηγιαδη­ λωτική απόφασησύμφωνα μετις πρόνοιες τουκυρωτικού νόμου Ευρωπαϊκής Σύμβασης γιαΑναγνώρισηκαι Εκτέλεση Αποφάσε­ ων(Ν.36/86),η οποίααφορούσετηνκηδεμονίαανηλίκου,ήτανθέ­ μαπροσωπικού θεσμού γιατοοποίο είχεαποκλειστική αρμόδιο- 15 τητατο οικογενειακό δικαστήριο. Εδώόμως το επίμαχο θέμαεί­ ναι εντελώς διαφορετικό. Η απόφαση Ααδακαρίδης δε βοηθά στην επίλυση του. Το επιχείρημα που έχει σαν επίκεντρο τις πρόνοιες του νό- 20 μου 216/90, που προεκτάθηκαν, δεν αποδείχνουν την ύπαρξη δικαιοδοσίας. Οι διατάξεις αυτές είναι άσχετες. Βρίσκονται στο Μέρος Ιτου νόμου πουπραγματεύεται και έχει σαν επικε­ φαλίδα τις "Σχέσεις Γονέων και Τέκνων". Το άρθρο 6

(2)(β), όπως ρητάαναφέρει,εισάγει την ισότητα των φύλων στα θέμα- 25 τα γονικής μέριμνας, εναρμονίζοντας έτσι τη νομοθεσία μας προςτις νέεςαντιλήψεις. Αλλωστεοπλαγιότιτλος "άσκηση γο­ νικής μέριμνας" μαρτυρεί το σκοπό της διάταξης. Δεν έχει δικαιοδοτικές προεκτάσεις. 30 Αυτό είναι φανερό από την απλή ανάγνωση του άρθρου 11 του Ν. 23/90: "11. ΤαΟικογενειακά Δικαστήρια θαασκούν τη δικαιοδοσία και τις εξουσίες τους που τους ανατίθενται δυνάμει του άρ- 35 θρου 111 του Συντάγματος τουπαρόντος Νόμουκαι οποιου­ δήποτε άλλου νόμου" Ηπαραπάνωδιάταξη προσδιορίζει την έκταση τηςδικαιοδο­ σίας με την οποία προικοδοτήθηκαν τα οικογενειακά δικαστήρια. Πρέπει να λεχθεί εμφαντικάότι ηδικαιοδοτική ικανότητα είναι πλάσμα του νόμου. Πέραν τούτου δεν μπορεί νααναλη­ φθεί οποιαδήποτεάλληαρμοδιότηταοσοδήποτε αναγκαίο ήεπι­ θυμητό είναι. Είναι πια ίΐτϊτημα που μπορεί και πρέπει να απα8 40 1 ΑΛΛ. 5 10 ί5 20 25 30 35 Ηλίας Ηλία (Αρ. 1) Νικήτας, Δ. σνολήσειτηΒουλήτων Αντιπροσώπων νια την κάλυίΡη οποιου­ δήποτε κενού. Παράδειγμακαι συνάμα ενίσχυση της θέσης που παίρνωαποτελεί ητελευταίατροποποίησητουΝ. 23/90μετονό­ μοαρ.88

(1)/94 μετονοποίονεπεκτείνεταιηαρμοδιότητατωνοικογενειακών δικαστηρίων να εκδικάζουν,εκτός των υποθέσεων των ελληνορθόδοξων "και υποθέσεις στις οποίες ο έτερος των συζύγων είναι μέλος της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας και ο γάμος ιερολογήθηκε σύμφωνα με αυτή". Είναι ορθό ότι τα θέ­ ματα διατροφήςπραγματεύεται ο Ν.216/90. Το Μέρος IIείναι σχεδόν ολόκληρο αφιερωμένο σε αυτήτην υποχρέωση. Και στο άρθρο 33 μέχρι και το 40 διατυπώνονται οι αρχές του δικαίου της διατροφής. Όμωςαφοράμόνο τους Ελληνορθόδοξους. Ηκαθυστέρηση πουπράγματιυπήρχε προτού ο αιτητήςοπο­ φασίσει να ενεργήσει ήηαρχικήσυναίνεση του στην έκδοση του διατάγματος διατροφής κατάτη γνώμη μου δενδιαφοροποιούν τηνκατάσταση. Παράτηστάσητουαιτητή,είναιουσιαστικάυπο­ χρεωτική η έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτωνλόγω της ολο­ κληρωτικής έλλειψης αρμοδιότητας του οικογενειακού δικαστηρίου. Τοπαρακάτωαπόσπασμααπότον Basu's Commemtary on the Constitution of India,τόμος 3,σελ. 554 αναφέρει: "Thegeneral principle is thatjurisdiction of a tribunal is a creation of law,sothatintheabsenceof suchjurisdictionthedecisionofthe tribunal becomesvoidandthe consent of the parties cannot cure theinvalidity,andthatsuch invalidity may be set upatany time." Καταλήγωότι ηέκδοση του επίδικουδιατάγματος διατροφής ήταν εκτός της ακτίνας δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Και συνεπώς η εκδίκαση της αίτησης για αύξηση της διατροφής εκφεύγει επίσης των δικαιοδοτικών ορίων του ιδίου δικαστηρίου. Γιατους λόγους που εξέθεσα εκδίδωτααιτούμενα διατάγματαcertiorari καιprohibition. Δεεπιδικάζωέξοδαγιαδυο λόγους: το θέμα,απ' ότι γνωρίζω, είναι πρωτότυπο και,δευτερον,γιαναμην επιβραβευθείηόλησυμπεριφοράτου αιτητή. Η αίτηση επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. 9