(1995)5 Δεκεμβρίου, 1995 [ΚΩΣΝΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στής] UNITED STATES TRUST COMPANY OF NEW YORK, Ενάγοντες, v. TSAVLIRIS SALVAGE (INTERNATIONAL)LIMITED, Εναγομένων. (Αγωγή Αρ. 109/95). Ενδιάμεσα διατάγματα — Έκδοσηενδιάμεσου διατάγματος σεαναγνω ριστική αγωγή — Δυνατότητα έκδοσης χωρίς να είναι διάδικος ο επηρεαζόμενος — Πιθανότητα επιτυχίας αγωγής για έκδοση ανα γνωριστικήςαπόφασης νόμιμηςκατοχήςπλοίου,χωρίςο ιδιοκτήτης να είναιδιάδικος. Κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης — Αγωγή με αίτημα αναγνώριση νόμιμης κατοχής πλοίου — Αίτηση για ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα — Απόρριψη τηςαπό τοΔικαστήριο επειδή οι ιδιοκτήτες δεν ήσανδιάδικοι στην αγωγήκαι θαεπηρεάζονταν τασυμφέροντα τους χωρίς τηδυνατότητα να ακουστούν στην αγωγή. Οι ενάγοντες, ανέλαβαννόμιμα την κατοχήτριών πλοίων,δυ νάμει σχετικών όρων πρώτων υποθηκώνπου ενέγραψανκατόπιν συμφωνιών μετους ιδιοκτήτες,τοποθέτησανδικάτουςπληρώματα και διόρισανδιαχειριστές. Οι εναγόμενοι,πουήσανεταιρείαασχολούμενη με ρυμουλκήσεις, αποπειράθηκαν επανειλημμένα να ρυμουλκήσουν τα πλοία, κατόπιν συμφωνίαςμετουςιδιοκτήτες,αλλάεμποδίστηκαναπόταπληρώματα. Οι ενάγοντες, καταχώρησαν αγωγές με τις οποίες ζητούσαν αναγνωριστικές αποφάσεις,ότι νόμιμακατείχαν ταπλοίαωςενυ πόθηκοι δανειστέςκαιότιοποιαδήποτεσυμφωνίατωνεναγομένων μετους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτεςτωνπλοίωνγιατηρυμούλκηση τους, ήτανάκυρη καιχωρίς νομική αξία. Επίσης αξίωσαν αποζη μιώσεις για ζημιές πουυπέστησαν ήθαυφίσταντο, λόγω παράνο1014 5 10 15 20 25 1Α.Λ.Δ. U.S.TrustCo. v.TsavllrisLtd μης επέμβασης των εναγομένων. 5 Ταυτοχρόνως ζήτησαντηνέκδοσηπαρεμπίπτοντοςαπαγορευτι κούδιατάγματος,τοοποίο νααπαγορεύει οποιανδήποτε επέμβαση τωνεναγομένων σταπλοία. Οιενάγοντες στήριξαν τοαίτηματους για ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμαστο άρθρο 32του περίΔι καστηρίων Νόμουτου 1960 (Ν.14/60). Αποφασίστηκε, ότι: 10
(1)Δενυπήρχε πιθανότηταεπιτυχίας τωνεναγόντων, διότι η αγω γήδενστρεφόταν και κατάτωνεγγεγραμμένων ιδιοκτητώντων πλοίων. 15 20
(2)Θαπαραβιάζοντανοικανόνες τηςφυσικής δικαιοσύνης, αν εκ δίδονταν οι δύοαναγνωριστικές αποφάσεις χωρίς να ακου στούν οιιδιοκτήτες των πλοίων.
(3)Οιιδιοκτήτες τωνπλοίων, είχαν συμφέρον ναενστούν στηνέκδόσητωναναγνωριστικών αποφάσεωνκαιυπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δενήταν δυνατό ναεκδοθούν χωρίς ναείναικαι αυτοί συνενωμένοι ωςδιάδικοι στην αγωγή. Ηαίτηση απορρίφθηκε. 25 Αναφερόμενεςυποθέσεις: Eshelby v.FederatedEuropean BankLtd[1931]AllE.R. Rep. 840, 30 Tiicon Ltdv.LandInvestments Ltd[1987] 1 All E.R. 615, GaberAlianAlietcv. TheCyprusShipPoseidoniaκαιΑλλων
(1990)1ΑΛΛ. 990, 35 International MarineServices Company Limited v. MTRMetals (Overseas) Limited
(1995)1 ΑΛΛ. 77, Odysseos v.PierisEstates andOthers
(1982)1C.L.R. 557, 40 G.W. StowandOthers v, F Houri andOthers (1959-60)24C.L.R. 206. ΑίτησησεΑγωγήΝαυτοδικείου. ΑίτησησεΑγοτγήΝαυτοδικείου μετηνοποίαοιενάγοντες - αι1015 U.S.Trust Co. v.Tsavlirls Ltd
(1995)τητέςζητούντηνέκδοσηπαρεμπίπτοντοςδιατάγματος,τοοποίονα απαγορεύει οποιανδήποτε επέμβαση τωνεναγομένων σταπλοία τους"ASSOSBAY","MYRTOSBAY"και"FISKARDO BAY". Ντ. Σαβεριάδης, γιατους Ενάγοντες - αιτητές. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. Θα παραθέσωπρώταταγεγονότα όπως ταπροβάλλουν οι ενάγο ντες μετιςένορκεςδηλώσεις πουυποστηρίζουντηνex parteαίτηση τουςπροςέκδοσηπαρεμπίπτοντοςαπαγορευτικού διατάγματος. 5 10 Οι ιδιοκτήτες τωνυπόΠαναμαϊκή σημαία πλοίων "ASSOS BAY", "MYRTOS BAY" και "FISKARDO BAY" τους οφείλουν μεγάλα ποσά καιέχουν, συναφώς, εγγράψει επ' αυτών πρώτες υποθήκες. Δυνάμει των όρων τωνυποθηκώνέλαβαννομίμως κα- 15 τοχήτων τριών πλοίων,τοποθέτησανσ'αυτάδικότουςπλήρωμα καιδιόρισανδιαχειριστές. Στις20 Ιανουαρίου 1995,ενώταπλοία βρίσκονταναγκυροβολημένασεδιεθνήύδαταστοναραβικόκόλπο, δυορυμουλκά,τοέναμετοόνομαDIVAκαιτοάλλομεόνομαπου άρχιζεμετηλέξη "GMMOS" προσπάθησανναρυμουλκήσουν δύο 20 από αυτά προς άγνωστη κατεύθυνση. Τοπλήρωμα τωνπλοίων αμύνθηκεκαιη παράνομηκαιεπικίνδυνηαπόπειρααπέτυχε. Διαπίστωσαν ότι ταρυμουλκά έχουν ναυλωθεί και τελούν υπό τιςοδηγίες και/ήτον έλεγχοτων εναγομένων. Οιεναγόμε- 25 νοι είναι εταιρεία εγγεγραμένη στην Κύπρο και ασχολείται,με ταξύ άλλων, μετηδιάσωση και ρυμούλκηση πλοίων. Προειδο ποίησαν τους εναγομένους δια μέσου των δικηγόρων τουςστο Λονδίνο και ζήτησαν διαβεβαίωση πως δεν θα επαναληφθείτο ίδιο εγχείρημα. Ηαντίδραση πουεκδηλώθηκε έδειχνε πως οι 30 εναγόμενοι θαεπανέλθουν. Οιδικηγόροι των εναγομένων τους απέστειλαν απόσπασμα επιστολής τους προς αυτούς σύμφωνα με τοοποίο "δεν επιθυμούν να εμπλακούν σεοιανδήποτεαντι δικία μεταξύτων ιδιοκτητών των τριών πλοίων καιτων ενυπό θηκωναυτώνδανειστώνήάλλων πιστωτών αλλά,ανεξαρτήτως, 35 είναι συμβατικά υποχρεωμένοι απότα συμβόλαια διάσωσης (SalvageContracts) πουυπέγραψανκαλήτηπίστει μετους ιδιο κτήτες τωνπλοίων". Και πράγματι, όπως αναφέρεται σε συ μπληρωματικήένορκηδήλωση,στις24 Νοεμβρίου 1995,υπότην κάλυψητου σκότους, δύτες απότο ρυμουλκό "DIVA" προσέδε- 40 σανκαλώδιο στην άγκυρατου"ASSOSBAY" γιανατο ρυμουλ κήσουν. Οιναύτες, μεπολλήπροσπάθειακαι κίνδυνο, εξουδε τέρωσαν και αυτήτην παράνομηαπόπειρα,αλλά τα ρυμουλκά παραμένουν στην περιοχή μεπρόδηλες τις προθέσεις τους. 1016 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 U.S.Trust Co.v.Tsavliris Ltd Κωνσταντινίδης, Δ. Προς υποστήριξη του αιτήματος τους για τηνέκδοση παρε μπίπτοντοςδιατάγματος τοοποίονααπαγορεύειοποιανδήποτε επέμβαση των εναγομένων σταπλοία,οιενάγοντες επικαλέστη καν το άρθρο 32 τουπερί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν. 14/60). Εγείρεται, όπως είναι ηεισήγησητους, σοβαρόζήτημα προς εκδίκαση, υπάρχειπιθανότηταναδικαιούνταισεθεραπεία και εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμαθαείναι δύσκολο ή αδύνατο νααπονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνησεμεταγενέστερο στάδιο. Πρέπειναδούμε,λοιπόν,ποιεςείναιοι θεραπείεςπουεπιδιώ κουνοι ενάγοντες μετηναγωγήτους. Είναιωςπροςαυτέςπουσε κάθεπερίπτωσηδιερευνάται ηπιθανότηταεπιτυχίαςαλλάκαι τα άλλαπροαπαιτούμενα. Οιενάγοντες δενζητούνδιηνεκέςαπαγο ρευτικό διάταγμα. Εφόσον διεκδικούσαν αυτή την τελικήθεραπεία,τοζήτημαθαεπίθετοπάνωσεάλληβάση. Επέλεξαν ναεπι διώξουν δύοαναγνωριστικές αποφάσεις. Ζητούνδήλωση ότι: 20 Α. "Οι ενάγοντες κατέχουν νόμιμα ως ενυπόθηκοι δανειστές (mortgagees in possession) τα υπό Παναμαϊκή σημαία πλοία "ASSOSBAY", "MYRTOS BAY", και "FISKARDO BAY"και 25 Β. "Οιαδήποτε συμφωνία των Εναγομένων μετά τωνεγγε γραμμένων ιδιοκτητών τωνεις παράγραφο"Α" ανωτέρω περιγραφόμενων πλοίων και/ήτωναντιπροσώπων αυτών δια τηρυμούλκηση (towage)των ενλόγωπλοίων είναι νο μικώς άκυρηκαι/ηάνευοιασδήποτενομικήςαξίας". 30 35 40 Αξιώνουνεπίσηςγενικέςκαι/ήειδικέςαποζημιώσειςγιαζημιές που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν "και/ήθαυποστούν λόγωπαρά νομης επέμβασης των εναγομένων" αλλάδεν είναι σεσχέσηπρος αυτές που αιτούνταιτοπαρεμπίπτονδιάταγμα. Ορθάθα έλεγα, αφού δεν θαμπορούσε να υποστηριχθεί πως θαήτανδύσκολοή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αναφορικά με την αξίωση για επιδίκαση αποζημίωσης για ζημιές αν δεν εκδιδόταν απαγορευτικόδιάταγμα τέτοιας φύσης. Ειδικάδε σεσχέσηπρος τηναξίωσηαποζημίωσηςγιαζημιές όχι ήδηεπελθούσες αλλάπου θα υποστούν οι ενάγοντες στο μέλλον, εννοείται εξ αιτίας νέας κατ' ισχυρισμών παράνομηςεπέμβασης,είναι ενδεδειγμένο ναπαραπέμψωστηνομολογία πουεδραιώνει πωςδενείναι επιτρεπτή η εισαγωγή αιτίαςαγωγής ανύπαρκτηςκατάτοχρόνο της καταχώ ρισηςτηςαγωγής. [Βλ.Eshelbyv.FederatedEuropeanBankLtd [1931] All E.R. Rep. 840, Tilcon Ltd v. LandInvestmentsLtd [198η 1All E.R. 615, GaberAlianAli etc v.The CyprusShip 1017 Κωνσταντινίδης,Δ. U.S.Trust Co. v.Tsavliris Ltd
(1995)Poseidoniaκαι Άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ.990, InternationalMarine Services Company Limitedv.ΜIK Metals(Overseas) Limited
(1995)1 A.AA 77]. Επανέρχομαι στην αξίωση για αναγνωριστικές αποφάσεις. 5 Δεν είμαι καθόλου βέβαιος πως θαήταν επιτρεπτό να εκδοθεί απαγορευτικόδιάταγμαότανεπιδιώκεταιωςτελικήθεραπεία μό νοαναγνωριστικήαπόφαση. Στοτέλοςτηςδίκης,τοπιόπολύ,οι ενάγοντες θαπετύχαιναντις δηλώσεις που ζητούν. Εντούτοις, πάνω στηβάσητης πιθανότηταςεπιτυχίαςπουλέγουν ότι έχουν, 10 επιδιώκουν να βρεθούν τώρα σεθέσηκαλύτερη από εκείνηστην οποία ιδανικάθαβρεθούν κατά το τέλοςτηςδίκης. Στηνυπόθε ση Odysseos v.Pieris Estates andOthers
(1982)1C.L.R. 557, την οποία επικαλέστηκαν οι ενάγοντες εκδόθηκε παρεμπίπτον διάταγμα αλλά είναι σημαντικό τογεγονός ότιεκεί θεωρήθηκε 15 ότι,ενόψειτων ιδιαίτερωνπεριστατικώντηςυπόθεσης,ανδενεκ διδόταν,πιθανόννα εστερείτοοενάγων τηςδυνατότηταςναεπι τύχει την έκδοση τηςαναγνωριστικής απόφασης πουεπεδίωκε και,μεαυτήτηνέννοια,θαήτανδύσκολο,ανόχιαδύνατονααπο νεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο τέλος. Εδώδεν έχει συσχετισθεί 20 ηέκδοση τουπαρεμπίπτοντοςδιατάγματος προςτις ανάγκεςτης υπόθεσης όπως τιςδιαγράφουνοιτελικές θεραπείες πουεπιζη τούν οι ενάγοντες. Θααφήσωόμως αυτό το ζήτημα μέχρις εδώ καιδενθαδιατυπώσωτελικήάποψηαφούδιαπιστώνωπωςηαί τηση,ούτως ήάλλως,πρέπεινααπορριφθεί. 25 Θεωρώ ότιδεν υπάρχει πιθανότητανα επιτύχουν οιενάγο ντες τιςαναγνωριστικές αποφάσειςπουζητούν,στοπλαίσιο της αγωγής αυτής. Ηαγωγήδεν στρέφεται και κατάτων εγγεγραμ μένων ιδιοκτητών των πλοίων. Οιενάγοντες εννοούν να ανα- 30 ζητήσουμε ταδικαιώματα τους δυνάμει συμβάσεων που συνή ψαν στην απουσίατων αντισυμβαλλομένων τουςκαι,βέβαια, να εκδοθούν αποφάσειςαναγνωριστικές χωρίς ναακουστούν εκεί νοι στους οποίους κατ'εξοχήν θααφορούν. Επιπλέον, επιδιώ κουν δήλωση πως σύμβαση πουσυνήψαν,όχι οι ίδιοι,αλλάτρί- 35 τοι είναι άκυρη,ως εάννατους αφορούσετοζήτηματωνσχέσε ων άλλων μεταξύ τους, καιπάντως πάλιν στην απουσίατου ενός απότους συμβαλλομένους. Η έκδοση των δύο αναγνωριστικών αποφάσεων,ανεπρόκειτο να δεσμεύεικαι τους ιδιοκτήτες των πλοίων ήνατους επηρεάσει έστω έμμίσα με οποιονδήποτετρόπο, θαπαραβίαζετουςκανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. Στην αντίθετη περίπτωση, εφόσον οι αναγνωριστικές αποφάσειςθαεκδοθούν χωρίς να είναι καιεκεί1018 40 1Α.Α.Δ. 5 10 15 20 U.S.TrustCo. v.TsavlirlsLtd Κωνσταντινίδης, Δ. νοι διάδικοι στην αγωγή,θακαθιστούσε την όλη διαδικασία μά ταιηστο τέλος. Οι εναγόμενοι δενδιεκδικούνοι ίδιοιοποιοδήπο τεδικαίωμαπάνωσταπλοία. Ενεργούν,πάνταμεβάσητουςισχυ ρισμούς των εναγόντων, για λογαριασμό των ιδιοκτητών των πλοίων στο πλαίσιο της μεταξύ τους σύμβασης. Η έκδοση των αναγνωριστικών αποφάσεωνδενθαεμπόδιζετους ιδιοκτήτεςτων πλοίωνναεπιμένουνστιςόποιεςπιθανέςαπόψειςτουςκαινασυ νεχίσουν, μετον έναή τον άλλο τρόπο,νααμφισβητούντο δικαί ωμα κατοχής που διεκδικούν οι ενάγοντες. Οι ιδιοκτήτες των πλοίων είναι πρόσωπαπουεμφανίζονταινα έχουν συμφέρον να ενστούν στην έκδοση των αναγνωριστικών αποφάσεωνκαικάτω απότις περιστάσεις τηςπαρούσαςυπόθεσης,δεν θαήταν δυνατό να εκδοθούν τέτοιες αποφάσειςχωρίς ναείναι καιαυτοί συνενω μένοι ως διάδικοι στην αγωγή. [βλ. Zamir - The Declaratory Judgment έκδοση 1962 σελ. 282, P.W. Young -Declaratory Orders έκδοση 1975 σελ. 49,Halsbury'sLawsof England4η έκδοση,Τόμος Ι,σελ. 174 παράγραφος186, G.W. Stowand Others v. F.Houri and Others(1959 - 60)24 C.L.R.σελ. 206]. Ηαίτησηαπορρίπτεται. Η αίτηση απορρίπτεται. 1019