(1995)14Φεβρουαρίου, 1995 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ(ΑΡ. 1) ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗΑΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗ ΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝΕΚΔΟΣΗΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ/Η ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ CERTIORARI ΚΑΙ PROHIBITION, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙ ΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗΑΡ. 19712/93. (Αρ.Αίτησης 12/95). Δικαιοδοσία ποινικού Δικαστηρίου — Έλεγχος νομιμότητας πράξης διοικητικού οργάνου απόποινικό Δικαστήριο — Αίτημα αναβολής τηςποινικής δίκης μέχρι νααποφασίσει το διοικητικό Δικαστήριο επί προσφυγής εναντίον διοικητικής απόφασης. Certiorari— Ποινική υπόθεσηεναντίον ασφαλισμένου γιαμηκαταβο λή εισφορών στο Ταμείο Κοινοτικών Ασφαλίσεων απόαυτοεργοδοτούμενο — Εκκρεμότητα προσφυγής του ασφαλισμένου ενα ντίον απόφασης του Διευθυντή του ΤμήματοςΚοινωνικών Ασφα λίσεων να τον κατατάξει ωςαυτοεργοδοτούμενο — Αίτημα τουνα ανασταλεί η ποινική διαδικασία μέχρι την έκδοση απόφασης επί της προσφυγής και όπως το ποινικό Δικαστήριο επιφυλάξει για γνωμάτευσηαπό τοΑνώτατο Δικαστήριο ερωτήματααναφορικάμε τη δικαιοδοσία του ναεκδικάσειτηνποινική υπόθεσηπριν αποφα σιστεί τελεσίδικαηπροσφυγή και κατάπόσο μπορούσε να εξετάσει τη νομιμότητα τηςαπόφασης τουΔιευθυντήτου ΤμήματοςΚοινω νικών Ασφαλίσεων στο πλαίσιο τηςποινικής δίκης. Ο αιτητής, πουήταν κατηγορούμενος σε υπόθεσηπαράλειψης καταβολής εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων σαν εργοδοτούμενος,ζήτησεκατά τηδιάρκεια της εκδίκασης της υπό θεσης του,όπωςτοποινικόΔικαστήριο επιφυλάξειγιαγνωμάτευ σηαπό τοΑνώτατοΔικαστήριο,μεβάσητιςδιατάξειςτουάρθρου 148
(1)τουπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμουΚεφ. 155,δύοερωτή ματα. ΤοπρώτοαφορούσετηδικαιοδοσίατουΔικαστηρίουναδι κάσει την υπόθεση πριν αποφασιστεί τελεσίδικα η εκκρεμούσα 102 1 ΑΛΛ. 5 ί0 Γρηγόρης θαλασσινός (Αρ. 1) προσφυγήπουκαταχώρησεεναντίον τουΔιευθυντή τουΤμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων να τον κατατάξει σαν αυτοεργοδοτούμενο και το δεύτερο, κατάπόσο το ποινικό Δικαστήριο μπορούσε να εξετάσει τηνομιμότητα της απόφασηςτουΔιευθυντή σταπλαίσια της ποινικήςδίκης. Το Δικαστήριο αρνήθηκε να παραπέμψει τα ερωτήματα και έκρινε, αφούέλαβε υπόψη τηνομολογία ότι δεν ήτανηκατάλληλη περίπτωσηγιαδιακοπήτηςδίκης,διότιείχε ήδη απαντήσειτο πρω το ερώτημα,ενώ στο δεύτερο παρέθεσε νομολογία ότι αποκλειστι κήαρμοδιότητααναθεώρησης διοικητικής απόφασηςέχει το Ανώ τατο Δικαστήριο κατ'άρθρο 146
(1)του Συντάγματος. 15 Αποφασίστηκε, μετά από αίτηση του αιτητή για έκδοση άδειας καταχώρησης αίτησης έκδοσης εντάλματος Certiorari και Prohibition, ότι: 20
(1)0 περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμοςτου 1980 (Ν.41/80) δεν καθιστά την έκδοση διοικητικής απόφασης, για την υποχρέωση για ασφάλιση, προϋπόθεση προκειμένου να ασκηθεί ποινική δίωξη-αυτόπουσυνιστά αδίκημαείναιη παράλειψηκαταβολής των νενομισμένων εισφορών. 25 30
(2)Οι ενδεχόμενες δυσκολίες απόδειξηςτων κατηγοριών δεν είναι θέμααναγόμενο στηδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου ναεκδικάσει την υπόθεση,αλλά συνιστούν αναπόσπαστομέρος τωνπρωτο γενών εξουσιών του ποινικούδικαστηρίου.
(3)Η άρνησητουΔικαστηρίου ναπαραπέμψειταερωτήματα,έγινε στα πλαίσια της διακριτικής εξουσίας του κατ' άρθρο 148
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και αφού υπο δείχθηκε ότι ταθέματαέχουν επιλυθεί απότη νομολογία. Η αίτηση απορρίφθηκε. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δεμεσού ν. Δήμου Αεμεσον
(1994)2 Α.Α.Δ. 145, 40 Α.Π. (Μηλιώτης) Ακίνητα Αίμιτεδ και Αλλοι ν.Αστυνομίας
(1995)2 ΑΛΛ. 12, ΧαραλάμπουςΧαράλαμποςΣ. καιΆλλοι
(1994)1 ΑΛΛ. 828, 103 Γρηγόρης θαλασσινός (Αρ. 1)
(1995)1(οάννουκαιΑλλοιν.Δημοκρατίας:αιΆλλου
(1991)3ΑΛΛ.
- Αίτηση. Αίτηση με την οποίαο αιτητήςζητάάδειαγιαυποβολή αίτη5 σης για την έκδοση διατάγματοςCertiorari και Prohibition ανα φορικά με ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην ποινικήυπόθεση 19712/
- Α. Ευτυχίου, γιατον Αιτητή. 10 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής διώχθηκε ποινικά από το Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοι νωνικών Ασφαλίσεων (στα επόμενα οΔιευθυντής). Τοκατηγο ρητήριο καταχωρήθηκε την 6/8/
- Η υπόθεση του φέρει αρ. 15 19712/93 και ακόμη εκκρεμεί. Ο αιτητής κατηγορείται ότι ως αυτοεργοδοτούμενο πρόσωπο παρέλειψε να καταβάλει εισφο ρές στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθώς και άλλες ει σφορές για ορισμένη περίοδο. Η παράλειψη ποινικοποιείται από τις σχετικές πρόνοιες του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων 20 Νόμου αρ.41/80 (όπως τροποποιήθηκε) σε συνδυασμό με τους σχετικούς Κανονισμούς. Προηγήθηκε απόφασητουΔιευθυντή πουκατέταξετον αιτη τήστην κατηγορία των αυτοτελώς εργαζομένων. Τογεγονός εί- 25 ναι αμοιβαίααποδεκτό. Γιατο σκοπό αυτόέγινεκοινή δήλωση ενώπιον του πρωτόδικου δικαστή σύμφωνα με όσα επιτρέπουν οι διατάξεις του τροποποιητικού νόμου περί Ποινικής Δικονο μίας αρ.86/
- Διευκρινίζεται ότι κατά το άρθρο 76 ο Διευθυ ντής αποφασίζει για την υπαγωγή προσώπων στην ασφάλιση, 30 για την κατάταξη τους είτε ως μισθωτών είτεως αυτοτελώς ερ γαζομένων, όπως καιγιαάλλαθέματααναγόμεναστηνασφαλι στική σχέση. Προσθέτω ότι τοάρθρο77 προβλέπει πως σεκάθε δικαστικήδιαδικασίαη απόφασητουΔιευθυντή στο προκείμενο είναι τελεσίδικη, εκτός ανεκκρεμεί κατά της απόφασηςιεραρχι- 35 κή προσφυγή ήπροσφυγή στο διοικητικό δικαστήριο. Ο αιτητήςαμφισβήτησε τηνορθότητατης παραπάνω απόφα σηςτουΔιευθυντήτην οποίακαιπροσέβαλε στο Ανώτατο Δικα στήριο μετηνπροσφυγή αρ.726/
- Παρενθετικά,οαιτητήςκα- 40 τά τον κρίσιμο χρόνο πουκαλύπτουν οι κατηγορίες ήταν,όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση τουπουσυνοδεύει την κρινόμενη αίτηση, μισθωτό πρόσωπο εργοδοτούμενο απόδικηγορικόγρα104 1 Α.Α.Δ. Γρηγόρης θαλασσινός (Αρ. 1) Νικήτας, Α. φείο της Λευκωσίας. Ηαπόφασητουδιοικητικού δικαστηρίου επιφυλάχθηκε στις 20/1/95,αλλά δεν έχει ακόμη εκδοθεί. 5 ι0 15 20 25 30 35 40 Παράλληλα,ο αιτητής ήγειρε στο πρωτόδικο δικαστήριο θέμα αρμοδιότητας. Υπέβαλε ότι ενόψει της εκκρεμοδικίας που αφορά στη διοικητική δίκηδεν υπάρχειακόμηοριστική απόφα σητου Διευθυντή γιατην ένταξητουαιτητήστην κατηγορίαερ γαζομένων, που αποτελεί το υπόβαθρο του κατηγορητηρίου. Συνεπώς το ποινικό δικαστήριο κωλύεται να αναλάβειδίκαιο δοσία. Υποστηρίχθηκε περαιτέρω ότι δεν έπρεπε να κινηθεί η ποινική δίωξη προτού το θέμα ταξινόμησης του αιτητή απότο Διευθυντή ως αυτοτελώς εργαζόμενου κριθεί απότο διοικητικό δικαστήριο. Παρεμπιπτόντως,όπως μου διευκρίνησε ο κ. Ευ τυχίου κατά τησυζήτηση,ηποινική δίωξη πρέπει νααναβάλλεται ήανάρχισε ουσιαστικά να αναστέλλεται και στηνπερίπτω σηπουη πρωτόδικηδιοικητικήαπόφασηείναι απορριπτική και εφεσιβάλλεται στην Ολομέλεια. Γι' αυτό και ο αιτητής είχεζη τήσει απότον πρωτόδικοδικαστήαναβολήμέχρις ότου εκδοθεί ηαπόφασηστην προσφυγήτου ή διαζευκτικάτην απόρριψητης ποινικής υπόθεσης εναντίον του ως πρόωρης. Ο αιτητής επέ μεινε τέλος ότι ηέναρξη τηςποινικής δίωξης εναντίον τουκαιη συνέχιση της"έγινε καθ' υπέρβασηκαικατάχρησηεξουσίας και είναι προδήλως παράνομη." Μπορεί να σημειωθεί εδώ ότι η επιχειρηματολογία που άκουσα είναι η ίδια. Πρόσθετα έγινε αναφοράστην απόφαση Ηλία Ηλίας (Αρ. 1)
(1995)1Α.Α.Δ. 1για την έκδοση προνο μιακοί διαταγμάτων και σε διάφορα αποσπάσματα από τον Basu"Commentary ontheConstitution of India",6ηέκδοση,τόμος Ι. Ειδικότερα χρησιμοποιήθηκε ηακόλουθη περικοπήαπό τη σελ. 315 για ναγίνει κάποιος παραλληλισμός με την κρινό μενη περίπτωση: "If, however, the fact is collateral, or a condition precedent to theexerciseof jurisdiction by the tribunal, an error committed by the tribunal on the determination of this question ousts the jurisdiction of the tribunal altogether and certiorari will lie to quash the decision of the tribunal in such a case, unless the relevant statute empowers the tribunal to finally decide such "collateral" question as well, and the Legislature sometimes confers such power upon a tribunal." To πρωτόδικο δικαστήριο, αντλώντας καθοδήγηση από την απόφασηστην ΓιαννάκηςΙωάννουκαι'Αλλοιν.Δημοκρατίαςκαι 105 Νικήτας, Δ. Γρηγόρηςθαλασσιάς (Αρ. 1)
(1995)Άλλον
(1991)3Α.ΑΛ. 493,απέρρι^-ετις αιτιάσεις τουαιτητή για έλλειψηδικαιοδοσίας. Όπωςκαι το αίτημαγια αναβολήή απόρ ριψητηςυπόθεσης. Καιτηνόρισεγ:,αακρόασηστις 17 τρέχοντος μήνα. Επίσης αρνήθηκεναεπιφυλάξει δύονομικά ερωτήματαγια γνωμάτευση από το Ανώτατο Δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 148
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Τοπρώτο ερώτημα αφορούσε τηδικαιοδοσίατου δικαστηρί ου να δικάσει την υπόθεση πριν αποφασιστεί τελεσίδικα ηπρο σφυγή 726/
- Και το δεύτερον κατάπόσον το ποινικό δικαστή ριο μπορούσε να εξετάσει τηνομιμότητα της απόφασηςτουΔιευθυντήσταπλαίσιατηςποινικήςδίκης. 5 10 Το δικαστήριο έκρινε, μέσα και από το φάσμα της νομολο γίας στην οποίαπαρέπεμψε,ότι δεν ήτανη κατάλληλη περίπτω ση για διακοπή της δίκης και τη >ήψη γνωμάτευσης. Κι αυτό διότι το μεν πρώτο ερώτημα το απάντησε ήδηαρνητικά καιγια το δεύτερο υπάρχει ηαπόφαση Ιωάννου, ανωτέρω, ότι για την αναθεώρηση εκτελεστής διοικητικής πράξης, όπως η απόφαση του Διευθυντή, αποκλειστική αρμοδιότητα έχει το Ανώτατο Δι καστήριο δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 146
(1)του Συ ντάγματος. Η ίδια αρχή συνάγεται και από άλλες αποφάσεις όπως Συνεργατικό ΤαμιευτήριοΛεμεσού ν. ΛήμονΛεμεσού
(1994)2 Α.Α.Δ. 145 και Α. Π. (Μηλιώτης)ΑκίνηταΛίμιτεδ και Αλλοι ν.Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ.
- Ηυπό κρίση ενδιάμε σηαπόφασηδόθηκε στις 3/1/
- 15 20 25 Τώρα ο αιτητής ζητά άδεια καταχώρησης αίτησης για έκ δοση certiorari που θα ακυρώνει την εν λόγω ενδιάμεση από φαση και/ή "την καταχώρηση της πιο πάνω ποινικής υπόθε σης που έγινε στις 6/8/93". Ηάδεια αφορά επίσης και ένταλ- 30 μα prohibition για να εμποδιστεί το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί ηυπόθεση, ναπροχω ρήσει με την εκδίκαση στις 17 τρέχοντος μήνα. Ηαπόφασητης Ολομέλειας στην Ιωάννου, ανωτέρω, που είναι δεσμευτική και για το δικαστήριο αυτό,συνδέεται άμεσα με το υπό συζήτηση θέμα. Η έκθεση των βασικών γεγονότων θα αποκαλύψει τις ομοιότητες με την κρινόμενη υπόθεση. Οι εφεσείοντες ήταν ιδιοκτήτες νυκτερινών κέντρων που εργοδοτούσαν αλλοδαπές καλλιτέχνιδες. Ο Διευθυντής απεφάσισε, στην περίπτωση άλλων συναδέλφων τους,ότι οι καλιτέχνιδες υπάγο νταν σε ασφάλιση υπό την ιδιότητατων "μισθωτών". Με αφορ μή την παραπάνω απόφαση η επαγγελματική οργάνωση στην οποίαν ανήκανοι εφεσείοντες άρχισε διαβουλεύσεις μετουςαρ106 35 40 1 Α.Α.Δ. 5 10 15 Γρηγόρηςθαλασσινός (Αρ. 1) Νιχήτας,Δ. μοδίουςγιαναεπιτύχει μεταρρύθμισητηςαπόφασης. Ενόσω το θέμα κατάταξηςτων καλλιτέχνιδων βρισκόταν σε εκκρεμότητα κινήθηκεποινικήδίωξηεναντίοντων ιδιοκτητών γιαπαράλειψη καταβολής των εισφορών τους κατά παράβαση των σχετικών διατάξεωντου Ν.41/
- Υποθέτοντας, απότην ενέργεια αυτή,ότι υπήρχε σχετική δι οικητική απόφαση,οι εφεσείοντες καταχώρησανπροσφυγήενα ντίον τουΔιευθυντή καιτουαρμόδιουΥπουργού μετηνοποίαν αμφισβήτησαν τη νομιμότητα της ένταξης των καλλιτέχνιδων που εργοδοτούσαν στην κατηγορία των μισθωτών. Η Ολομέ λεια έκρινε ότι, εφόσον διαπιστώθηκε πρωτόδικαότι δελήφθη κε στην πραγματικότηταδιοικητική απόφασηκάτω απότοαρ θρ.76
(1)τουνόμου,ηυπόθεσηέχασετοαντικείμενο της. Γι'αυτό και την απέρριψε και όχι για τους λόγους που διέγνωσε ο πρωτόδικος δικαστής. Με άλλα λόγια δεν υπήρχε προσβαλλό μενη πράξη. Ήτανανυπόστατη. ΗΟλομέλεια όμως δέχθηκε ότι 20 "Ο Νόμος (Ν.41/80)δενκαθιστάτην έκδοση διοικητικής από φασης, για την υποχρέωση για ασφάλιση, προϋπόθεση για την άσκηση ποινικής δίωξης. Ότι συνιστά αδίκημα είναι η παράλειψηκαταβολήςτων νενομισμένων εισφορών." 25 Ησκέψηαυτήτης Ολομέλειας εφαρμόζεται και στην παρού σα περίπωση. Έπεταιότι ηποινική δίωξη είναι δυνατήκαι κι νείται είτευπάρχει είτε δεν υπάρχειδιοικητική απόφαση. 30 Ηπαρατήρησητης Ολομέλειας στο τέλος της απόφασης,την οποία παραθέτωαμέσως μετά,και την οποίαεπικαλέστηκε ο κ. Ευτυχίου για υποστήριξη των απόψεων του, δεν υπαινίσσεται έλλειψη δικαιοδοσίας ή οποιοδήποτε άλλο καίριο ελάττωμα. Αντίθετα βεβαιώνει την ύπαρξη δικαιοδοσίας. 35 40 "Δε θα ασχοληθούμε με τις προεκτάσεις αυτής τηςαπόφασης ούτε μετακωλύματαταοποίαενδεχομένως παρεμβάλλονται στην απόδειξητων κατηγοριών στις ποινικές υποθέσεις, ενό ψει τηςαπουσίαςαπόφασηςτου αρμόδιουοργάνουσε σχέση μετην υποχρέωση των εφεσειόντων για την καταβολήεισφο ρών. Το θέμα αυτό δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας." 107 Νικήτας, Δ. Γρηγόρηςθαλασσινός (Αρ. 1)
(1995)Οι ενδεχόμενες δυσκολίες απόδειξης τωνκατηγοριών δενεί ναι ασφαλώς θέμααναγόμενο στη δικαιοδοσίατου δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση,αλλά συνιστούν αναπόσπαστο μέρος των πρωτογενών εξουσιών του ποινικού δικαστηρίου. 5 Ηάρνηση του δικαστηρίου ναπαραπέμψει ταερωτήματα έγι νε σταπλαίσιατηςδιακριτικήςεξουσίας πουέχει {(άρθρο 148
(1)του Κεφ. 155)} και αφούυποδείχθηκε ότιεπρόκειτο για θέματα πουείχεεπιλύσει ηνομολογία. Όπωςακριβώς συνέβη σεμίατε λευταία περίπτωση άρνησης παραπομπήςερωτημάτων στην Χα- 10 ράλαμπος Σ.Χαραλάμπους καιΆλλοι
(1994)1Α.Α.Δ. 828. Η κρινόμενη αίτηση στο σημείο αυτόδεν έχειάλλο σκοπό παράτην αναθεώρησητηςαπόφασηςτουπρωτόδικουδικαστηρίουκαισαν τέτοια είναι, όπως κρίθηκε και στηΧαραλάμπους, απαράδεκτη. Οδικαστής Πικήςστην ενλόγω απόφασηαναφέρειτοβασικόκα- 15 νόνα που ενεργοποιεί τηδικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρί ου πουτουανέθεσε τοάρθρο 155.4τουΣυντάγματος. "Ταπρονομιακά εντάλματαcertiorari καιprohibition έχουν ως λόγο, όπως είναι θεμελιωμένο, τον έλεγχο τηςνομιμότητας δικαστικής απόφασης προς το σκοπό εξασφάλισης τηςλει τουργίας των πρωτόδικων δικαστηρίων μέσα σταόριατης δικαιοδοσίας τους καισύμφωνα μετους θεμελιώδεις κανό νες απονομής της δικαιοσύνης." 20 25 Γιατους παραπάνω λόγους η αίτησηγιαάδεια απορρίπτεται. Δεν αποδείχθηκε εκπρώτης όψεως υπόθεση. Η αίτηση απορρίπτεται. 108