(1995)7 Δεκεμβρίου, 1995 [ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝΑΙΤΗΣΗΤΟΥ ΑΠΤΟΥΛΛΑΧ ΝΙΑΖΙ ΣΙΟΥΚΡΟΥ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ HABEAS CORPUS, ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, (Αίτηση Αρ. 196/95). Προνομιακά εντάλματα— Habeas Corpus—Διαταγήφυλάκισηςτουκα τηγορουμένου διαρκούσηςτηςδίκης του ενώπιον Κακουργιοδικείου — Αίτηση για έκδοσηπρονομιακούεντάλματος habeascorpus— Συ νταγματικότητα τωνάρθρων48και 157τονπερίΠοινικήςΔικονομίας Νόμου Κεφ. 155σεσχέσημετοΆρθρο 11.2(γ) τουΣυντάγματος. Συνταγματικότητα νομοθεσίας— Συνταγματικότητα των άρθρων 48 και 157τον περί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου Κεφ. 155που παρέ χει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρειαδιαταγής κράτησης τουκα τηγορουμένου διαρκούσης της δίκης του, σε σχέση με το Άρθρο 11.2(γ) του Συντάγματος. 5 10 Διαρκούσης της δίκηςτου αιτητήενώπιον του Κακουργιοδικεί ου,το Δικαστήριο διέταξετην κράτησητου μέχρι το πέραςτης. 15 Ο αιτητής,υπέβαλεαίτησηγιαέκδοσηπρονομιακούεντάλματος habeas corpus, επιδιώκονταςτην απόλυσητου. Εισηγήθηκε, ότιτα άρθρα 48 και 157 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 που παρέχουν στο Δικαστήριο συναφή διακριτική εξουσία, είναι αντισυνταγματικά και ότι ενόψει του Αρθρου 188 του Σύνταγματος,δεν ίσχυαν. 20 Ανάφερε ειδικά,ότι ηκράτησηδιαρκούσης της ποινικήςδίκης, δενκαλύπτεταιαπότο Αρθρο 11του Συντάγματος. 25 Οικαθ'ωνηαίτηση,πρότεινανότιηαίτησηθαέπρεπενααπορ ριφθεί, αφ' ενός διότι υπήρχε το ένδικο μέσο της έφεσης καιαφ' ετέρου διότι οι σχετικές διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 που ρυθμίζουν την εξουσία του Δικαστηρίου για απόλυσηήκράτησητουκατηγορουμένουδιαρκούσηςτηςδίκηςτου, 1020 30 1ΑΛΛ. ΑπτουλλάχΝιαζίΣιονκρουν.ΑοχηγοΰΑστυνομίας καλύπτονταιαπότοΑρθρο 11.2(γ)τουΣυντάγματοςκαιεπομένως εξακολουθούν να ισχύουν. Αποφασίστηκε, ότι: 5
(1)Ταάρθρα48και157τουπερίΠοινικήςΔικονομίαςΝόμου Κεφ. 155,δενπροσκρούουνστοΑρθρο 11.2(γ) του Συντάγματος. 10
(2)Τοένταλμαhabeas corpus δενείναιθεραπείαπουπαρέχεταικατά ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας, αλλά εκδίδεται ex debito justitiae. Ηαίτησηαπορρίφθηκε. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: RodosthenousLefkiosandAnotherv. ThePolice
(1961)C.L.R. 48. Αίτηση. 20 Αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητάτην έκδοση εντάλματος habeas corpus. Α. Αλεξάνδρου με τον κ. Ε. Κορακίδη, για τον Αιτητή. 25 Μ. Μαλαχτού-Παμπαλλή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. 30 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Ο αιτητής αντιμετωπίζει κατηγορίες για παράνομη κατοχή όπλων και εκρηκτικών υλών. Ηδίκη του βρίσκεται σε εξέλιξη ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Το Κακουργιοδικείο αρνήθηκε τηναπόλυση τουκαιδιέταξε τηνκράτηση του εκκρεμούσας της δίκηςτου. 35 40 Υποβλήθηκε αίτησηγιατηνέκδοση εντάλματοςhabeas corpus επειδή, όπως είναι η εισήγηση του αιτητή, τα άρθρα48 και 157 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου,Κεφ. 155,πουπαρέχουν στο Δικαστήριο συναφή διακριτική εξουσία, είναι αντισυνταγματικάκαι συνεπώς, ενόψει του Αρθρου 188 τουΣυντάγματος, δεν ισχύουν. Ειδικά,ότι η κράτηση διαρκούσας της ποινικής δίκης, δεν καλύπτεται από το Αρθρο 11 του Συντάγματος. Η αγόρευση για τον αιτητή εξαντλήθηκε ουσιαστικά με την ανά γνωση του Αρθρου 11 και περαιτέρω του Αρθρου 33 του Συ1021 Κωνσταντινίδης,Δ. ΑπτουλλάχΝιαξί Σισύχφου ν.ΑρχηγούΑστυνομίας (199S) ντάγματος το οποίο επιβάλλει στενή ερμηνεία των διατάξεων που αναφέρονται σε όρους, δεσμεύσεις ήπεριορισμούς των εγ γυημένων θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Οι καθ' ων η αίτηση ήταν το ίδιο σύντομοι. Το πρώτο τους 5 επιχείρημα ήταν, όπως το περιέγραψαν, διαδικαστικής φύσης. Επικαλέστηκαν τηνομολογία σύμφωνα με την οποίαδενεκδίδο νται προνομιακά εντάλματα όταν είναι διαθέσιμη άλλη εναλλα κτική θεραπεία,και πρότειναν την απόρριψη της αίτησης αφού υπήρχεη δυνατότηταάσκησης έφεσης. Επίσης,παρέπεμψανστην 10 υπόθεση Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)C.L.R.48 όπως αυτή σχολιάζεται στη σελίδα 38 του συγ γράμματος των Λοΐζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus. Αναφορικά μετηνουσία,υπέβαλανπωςη κράτηση κατηγορουμέ νου διαρκούσας της ποινικής δίκης σαφώς είναι επιτρεπτή δυνά- 15 μει του Αρθρου 11.2(γ) του Συντάγματος εφόσον ενεργείται "προς τον σκοπό προσαγωγής αυτούενώπιον τηςαρμοδίαςκατά νόμον αρχής επί τη ευλόγω υπόνοια ότι διέπραξε αδίκημα" ή προς παρεμπόδιση "αποδράσεως μετάτηδιάπραξηαυτού". Επε σήμαναν πως σε κάθε περίπτωση το κυρίαρχο κριτήριο που διέ- 20 πει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας δικαστηρίου για την απόλυσηήμήκατηγορουμένου διαρκούσαςτηςδίκηςτου,είναι ο κίνδυνος να μήν εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως προς το διαδικαστικό ζήτημα ο αιτητής περιορίστηκε στην εξήγησηπως ηαίτηση για την έκδοση προνομιακού εντάλ ματος προσφέρεται καλύτερα στην περίπτωση, ενόψειτου επεί γοντος του θέματος. 25 Το θέμα ουδέποτε ηγέρθη ενώπιον του Κακουργιοδικείου το 30 οποίο άκουσε ήδηολόκληρητημαρτυρίατηςκατηγορούσαςαρ χής,επελήφθη εισήγησης τηςυπεράσπισης πωςδεν απεδείχθηεκ πρώτης όψεως υπόθεση επαρκώς για νακληθεί ο κατηγορούμε νος νακάμει τηνυπεράσπιση του,απέρριψετηνεισήγηση σεσχέ ση με ορισμένες από τις κατηγορίες και προγραμμάτισε να συ- 35 νεχιστεί ηπεραιτέρω ακρόαση στις 7Δεκεμβρίου 1995. Ο χειρισμός που έγινε δεν είναι καθόλου ικανοποιητικός. Εφόσον δεπράγματιη υπεράσπιση βλέπει τοζήτημαως επείγον, θα ανέμενα ότι θατο ήγειρε με την πρώτη ευκαιρίακαι όχι στο 40 τέλος σχεδόν της δίκης. Εν τούτοις, δε νομίζω ότι η μήέγερση του ζητήματος πρωτοδίκως, ήηκαθυστέρηση στην έγερσητουή η ύπαρξη της εναλλακτικής θεραπείας της έφεσης είναι λόγοι για τους οποίους το Ανώτατο Δικαστήριο θααπέρριπτε τέτοια 1022 1 Α.Α.Δ. ΑπτουλλάχΝιαζίΣιούχοουν.ΑρχηγούΑστυνομίας Κωνσταντινίδης,Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 αίτησηχωρίς εξέταση της ουσίας της. Η νομολογία στην οποία έχουν αναφερθεί OL καθ' ωνη αίτησηδεν αναφέρεταιστο ένταλ μαhabeascorpus. Τοένταλμαhabeascorpus δεν είναιθεραπεία πουπαρέχεταικατάενάσκηση διακριτικής ευχέρειας αλλά εκδίδεται ex debito justitiae. [βλ. The Law of Habeas Corpus του Sharpe σελ. 56, Basu's,Commentary on the Constitution of India 5ηέκδοση,Τόμος 3σελ. 461]. Σταπιοπάνωσυγγράμματαγίνε ταιαναφοράσεεξαιρέσεις οι οποίες όμως δεν αφορούνσε ισχυ ρισμούς πουάπτονταιτηςδικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίου,όπως αυτοί πουυποβλήθηκαν στην παρούσαπερίπτωση, [βλ. επίσης Halsbury's Lawsof England 4ηέκδοση,Τόμος 1
(1), σελ, 335πα ράγραφος 225]. Η υπόθεση Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police(ανωτέρω) αναφέρεται στο απρόσφορο τηςυποβολής αίτησηςαναθεώρησης (application for review) και όχι αίτησης για ένταλμαhabeas corpus. Ανέτρεξα στην ΕυρωπαϊκήΣύμβασηγια την Προάσπισητων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιακών Ελευθεριών που κυρώθηκε με το Νόμο 39/62 όπως και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν μπόρεσα να εντοπίσω απόφαση για θέμα όμοιο με αυτό που ηγέρθη στην παρούσα υπόθεση, αλλά πρέπει να σημειώσω ότι, ως προς αυτότο σημείο ησύμβαση είναι διατυπωμένη διαφορε τικά από ότι το Σύνταγμα μας. Οι πρώτες παράγραφοι του Αρθρου 5 της Σύμβασηςείναι ουσιαστικά όμοιες με τις πρώτες παραγράφους του Αρθρου 11 του Συντάγματος μας. Στηνπα ράγραφο3τουΑρθρου 5τηςΣύμβασης,όμως,ορίζεταιπωςκά θεπρόσωπο συλληφθέν ήκρατηθένσύμφατναμε τις προηγούμε νες πρόνοιες πρέπει να παραπέμπεται συντόμως ενώπιονδικαστού ή άλλου δικαστικού λειτουργού νομίμως εντεταλμένου όπως εκτελεί δικαστικάκαθήκοντα,"έχει δε το δικαίωμαναδικασθεί εντός λογικής προθεσμίας ή απολυθήκατάτην διαδικασίαν". Αναφέρεται και ηπαράγραφος 5του Αρθρου 11 του Συ ντάγματοςσε υποχρέωση προσαγωγής ενώπιον δικαστούτοσυντομότερο και,περαιτέρω,η παράγραφος6ρυθμίζει τατηςκρά τησης ηοποία μάλιστα, δεν θα μπορεί να υπερβαίνει ορισμένη περίοδο χρόνου, αλλά αυτές οι παράγραφοι καλύπτουν μόνο την περίπτωση συλληφθέντος. Εξ ού και η δυνατότητα κράτη σης τουπροσώπου που προσάγεται ως συλληφθείς ενώπιον δικαστού,τελεί υπό την αίρεση της μήσυμπλήρωσης τηςανάκρι σης αναφορικάμε το αδίκημασε σχέσημε το οποίο συνελήφθη. Αν ηεισήγηση του αιτητήήτανορθήτότε δεν θαυπήρχεκα μιά απολύτως δυνατότητα κράτησης μετά τη συμπλήρωση της 1023 Κωνσταντινίδης,Δ. ΑπτουλλάχΝιαζίΣιούχοσυν.ΑρχηγοίΑστυνομίας
(1995)ανάκρισης,πολύ λιγότερο μετάτην έναρξητηςδίκηςτου. Συμ φωνώ με την εισήγηση των καθ' ων η.αίτηση πως οι διατάξεις του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμουπου ρυθμίζουν την εξου σία,του Δικαστηρίου για απόλυση ή κράτηση κατηγορουμένου διαρκούσας της δίκης του καλύπτονται από το Αρθρο 11.2(γ) 5 του.Συντάγματος και πως, επομένως, εξακολουθούν να ισχύ ουν. Ειδικάδε σε σχέσημετην αντίληψη του αιτητήπως η πα ρεμπόδιση "απόδρασης"στην οποίααναφέρεταιηπιόπάνωδιά ταξητου Συντάγματοςπροϋποθέτει ήδησυντελεσμένοπεριορι σμό του κατηγορουμένου σε ορισμένο χώρο, επισημαίνω πως 10 στην αγγλική έκδοση τόσο του Συντάγματοςόσο καιτης Ευρω παϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, χρησιμοποιείται οόρος "fleeing" ηδεελληνικήαπόδοσητης Ευρωπαϊκής Σύμβα σηςχρησιμοποιεί τονόρο"δραπέτευση". Ηίδιαδεηλέξη "από δραση" εμπεριέχει την έννοια της δραπέτευσης ή της λαθραίας 15 φυγής. (Βλ. Λεξικό Πρωίας και Μεγάλο Επίτομο Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας, ΣπύρουΤσιούνη). . ,Ηαίτηση απορρίπτεται. 20 Η αίτηση απορρίπτεται. 1024